EPISODE 14: 2018

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 στο podcast. Όχι, θα σας πω ότι θυμήθηκα. Πήγαινα αδευτέρα η τρίτη δημοτικού και με πετυχαίνει η γιαγιά μου να τρώω κρυφά μεγάλη βδομάδα ένα κόκκινο αυγό. Εκτός του ότι παίρνει ένα ύφος όπως η Χριστίνα όταν η ασπασία της είπε ή μήπως σου τα θυμίζει ο Αντωνάκης που και που. Δεν λέει κάτι, ανοίγει την πόρτα βγαίνει έξω στη γειτονιά και αρχίζει να φωνάζει ο εγγονός μου είναι Τούρκος έφαγε αυγό μεγάλη βδομάδα.

00:54 Τι να λέμε τώρα, τα βιώματα μου λιώνουν σίδερα, που έλεγε ο Καζαντζίδης. Καλώς ήρθατε λοιπόν σε ένα ολοκένουριο επεισόδιο αυτής της σειράς, που πλάκα πλάκα φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της. Είμαστε στο 2018 και τώρα ναι, νιώθω και εγώ ότι περιγράφω γεγονότα αρκετά πρόσφατα Μιλάμε όμως για μια χρονιά όχι καλή, όσο κι αν θέλω να την πασπαλίσω με glitter humor Ήταν μια χρονιά κακή, κακή για την τηλεόραση, κακή για την κοινωνία και με μια τραγωδία που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ Ξεκινάμε Τα 10 step by step Η δεκαετία που τα άλλαξε όλα Την πρωτοχρονιά του 18 Την πρωτοχρονιά του 18 Την θυμάμαι σαν να την έζησα στο εξωτερικό Είχα πάει στο κέντρο πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος Εκείνη τη χρονιά είχε ανοίξει Ή ένα χρόνο πριν νομίζω Τα κτηρία της Λυρικής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης Φωτισμένα και ανοιχτά για το κοινό Ο χώρος στολισμένος υπέροχα Και αυτό που έκανε τη διαφορά Η μουσική Σε πρωτοχρονιές που είχα κάνει ως τότε σε εξωτερικούς χώρους Το μουσικό πρόγραμμα ή θα ήταν φουλ έντεχνο

02:58 Τύπου «Καλή χρονιά φίλοι μου, πάμε να διασκεδάσουμε με τις επιτυχίες της Αλίκης Καγιαλόγλου» ή «Στου παιδιού μου τη χαρά έσφαξε ένα κόκορα». Εκεί ήταν ένα σκηνικό εντελώς διαφορετικό. Διτζέι από το BBC έπαιζαν υπέροχη μουσική, εορταστική, ανεβαστική. Πώς το έλεγαν στις ελληνικές ταινίες των 60's, «Θέλετε να χορέψουμε μοντέρνα ευρωπαϊκά» κάπως έτσι.

03:29 Το 2018 ξεκινά ήσυχα. Σαν να συνέχιζε κάτι που ήδη είχε ξεκινήσει πριν. Η καθημερινότητα είχε βρει ένα ρυθμό. Κινητό στο χέρι, social media να τρέχουν και τηλεόραση στο background. Και αν έπρεπε να το περιγράψεις εκείνη τη στιγμή θα έλεγες μια κανονική χρονιά. Δεν ήταν. Η τηλεόραση προσπαθεί να ξαναπιάσει το momentum του 2017.

03:58 Το Survivor επιστρέφει, αλλά δεν υπάρχει εκείνη η αιμονή. Ο κόσμος βλέπει, αλλά δεν σταματάει τη ζωή του για να δει. Και αυτό είναι σημαντικό, γιατί για πρώτη φορά μετά από καιρό καταλαβαίνεις ότι το κοινό αρχίζει να αλλάζει συνήθειες. Δεν δένεται τόσο εύκολα με ένα πράγμα. Όχι, όχι. Βλέπαμε φανατικά κάτι. Και αυτό το φανατικά δεν φαινόταν πλέον από τα νούμερα τηλεθέασης, αλλά από το hype που γινόταν στα social και κυρίως στο Twitter.

04:23 Σεζόν 17-18 εκεί που η ελληνική τηλεόραση έχει αρχίσει να ψάχνεται ξανά μετά από μια περίοδο κάπως μουδιασμένη σκάει το πρώτο My Style Rocks και κάνει αυτό που δεν περίμενε κανείς τόσο γρήγορα Γίνεται μονή Το κόνσεπτ απλό αλλά κολλητικό Κάθε μέρα διαφορετικό στάιλινγκ, πασαρέλα, σχόλια από κριτές και το βασικότερο βαθμολογία από τις ίδιες τις πέκτριες Και κάπου εκεί ξεκινάει το πραγματικό παιχνίδι Όχι στα ρούχα, στα βλέμματα Από τα πρώτα κιόλας επεισόδια καταλαβαίνεις ότι αυτό δεν είναι fashion show Είναι reality με κανονική ένταση Οι συμμαχίες αλλάζουν μέρα με τη μέρα Τα χαμόγελα κρατάνε όσο διαρκεί η πασαρέλα Και μετά ξεκινάει το γδάρσιμο αλλά με στυλ Και φυσικά μέσα σε όλο αυτό ξεχωρίζουν πρόσωπα που γράφουν τηλεοπτική ιστορία Ιωάννα Τούνη, φρέσκια, αυθόρμητη Με αυτό το δεν με νοιάζει τι θα πείτε vibe γίνεται από νωρίς σημείο αναφοράς.

05:16 Από τη μια το κοινό τη λατρεύει, από την άλλη μέσα στο παιχνίδι δέχεται συνεχώς σχόλια για το στυλ της, το οποίο συχνά θεωρείται too much ή instagram και όχι fashion. Απέναντί της η Σοφία Λεοντίτσι, καιρό που είχα να ακούσω αυτό το όνομα, που επίσης δεν μένει ποτέ εκτός παιχνιδιού. Με δυναμισμό και ξεκάθαρη στάση, μπαίνει σε συγκρούσεις, παίρνει θέση και δεν φοβάται να πει αυτό που σκέφτεται, ακόμα κι αν ξέρει ότι θα ανάψει φωτιές.

06:05 Σοφία, δίπλα στο ποτσαβούρα τριγύαζες τέλεια. Ευχαριστώ. Και κάπου ανάμεσα, η Ραμόνα βλαντεί. Πιο αυστηρή, με ξεκάθαρη άποψη για το τι είναι σωστό ντύσιμο και τι όχι. Δεν χαρίζεται. Οι ατάκες της γίνονται viral, το ύφος της διχάζει, αλλά δεν μπορείς να την αγνοήσεις. Είναι από αυτές τις παρουσίες που μπαίνουν σε ένα reality και το ανεβάζουν σε επίπεδο έντασης.

06:28 Θέλω να ξέρω κι εγώ πώς βαρμολογήθηκε. Γιατί δεν έχω περτευτεί. Όχι κυρία Κατσέκη μη μου σαν να πείτε ποτέ ότι λυπάστε γιατί δεν είπαμε εγώ ίδια για μένα. Μιλάω μόνο για μόντα εδώ. Έχω διαλέξει λάθος παιχνίδι πείτε μου να φύγω σπίτι. Πραγματικά. Έχω περτευτεί δεν καταλαβαίνω γιατί έχω δύο. Έχω δύο. Γιατί τρία είναι από τους αγαπημένους μου σχεδιαστές.

06:51 Και τα δύο και τα τρία που παίρνω εγώ τι να σας πω. Δηλαδή πρέπει να σας πω ότι συμφωνώ μαζί σας και να λέτε ότι αυτό δεν είναι... δεν έχω έρθει εδώ, δεν είχα την αρκά να κάνω στο σπίτι. Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, ένα παιχνίδι μόδας γίνεται ένα από τα πιο συζητημένα τηλεοπτικά φαινόμενα της χρονιάς. Με λουκ που ξεχάστηκαν, αλλά καυγάδες που θυμόμαστε ακόμη.

07:20 Την ίδια στιγμή η ενημέρωση γίνεται πιο έντονη. Τα αποκτά, τα αποκτά πρωινούν. Τα πρωινά αποκτούν άποψη. Τα πάνελ ανεβάζουν τόνους. Ναι, το χάλι που βλέπετε ή μάλλον που δεν βλέπετε πλέον και καλά κάνετε στα σημερινά πρωινάδικα με την αυτοαναφορικότητα στο φουλ αλλά και με το η μια εκπομπή να σχολιάζει την άλλη τότε ξεκίνησε.

07:53 Η Κατερίνα Καινούριου στο Ε επαναλαμβάνει τη συνταγή του κουσκους με τα πέρα για πέρα αληθινά τηλεφωνήματα τηλεθεατών που παρέθεταν τις προσωπικές τους ιστορίες όπως «Έχω σχέση αλλά φλερτάρω με κάποιον στη δουλειά και δεν ξέρω τι θέλει. Μιλάει με την πρώην του σαν φίλος και μου λέει ότι υπερβάλλω. Τον έπιασα να κάνει like σε όλες μια συγκεκριμένη στο Instagram. Είναι τυχαίο. Μου είπε να κάνουμε ένα διάλειμμα αλλά να συνεχίσουμε να μιλάμε κάθε μέρα. Τι σημαίνει αυτό?

08:18 Ξέρω ότι η Μάρα Μημαρίδη ήρθε αργότερα ως προσθήκη στην εκπομπή της καινούριου Αλλά ανήκει στις επικές στιγμές της ελληνικής TV Θέλετε να τη βοηθήσουμε εγώ καθώς δεν έχετε να γνωρισμό σας Δεν θέλω να τη βοηθήσω Εγώ δεν είμαι ο ΣΑΚ καταρχάς Σώπα μωρή και εσύ που δεν είσαι που χώνεσαι στα ξένα σπίτια Και πηγαίνεις να πάρεις τον άντρα της Αλληνής Δεν υπάρχει γυναίκα σε αυτή τη χώρα Που να μη σε φτύσει στα μούτρα Αυτή τη στιγμή Σκάσμα Αμαίσε να ήταν στο σπίτι Α υπό το χάμω Να σου πω λίγο κάτι Αυτή ποια είναι τώρα που έχετε και με βρίζει Λοιπόν πήρες τηλέφωνο στην εκπομπή Γιατί ήθελες και τη γνώμη της κυρίας Μαϊμαρίδη Δεν πήρε γι' αυτό Λίγες φορές έχω δει την κυρία Μαϊμαρίδη Πήρε για να πει θαυμάστε με Τι έξυπνη που είμαι εγώ Άρπα τα και από μένα Εσύ τι πρόβλημα έχεις Εσύ τι πρόβλημα έχεις Το πιστεύεις λοιπόν να θα τη βρω εγώ τη μάνα του παιδιού Το πιστεύεις αυτό Να σε δράμα θα τη βρεις τη μάνα του παιδιού Μη σε ξετριχάσω Σκάσμα Όπως είπαμε λοιπόν τα social πρωταγωνιστούν

09:32 Και η τηλόραση έρχεται δεύτερη Μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο να το συνειδητοποιήσω, όντας παιδί της τηλεόρασης. Θυμάμαι το 19 μετακομίζει ένας φίλος μου από Θεσσαλονίκη, Αθήνα. Πηγαίνω με σπίτι του και του λέω κάποια στιγμή βάλει αντένα που θέλω να δω κάτι. Και μου λέει δεν έχω κεραία. Και παθαίνω σοκ. Του λέω τι θέλεις τότε την τηλεόραση.

09:52 Ε μου λέει για το YouTube, το Spotify, το Netflix και να παίζω PlayStation. Σοκαρίστηκα. Οι χρήσεις της τηλεόρασης που ήταν ως τότε συμπληρωματικές είχαν πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ή με πιο απλά λόγια μια άλλη οθόνη, αυτή του κινητού, ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής πια. Αν υπάρχει ένα πράγμα που καθορίζει το 2018 είναι αυτό.

10:13 Δε ζεις τη στιγμή, τη μοιράζεσαι. Δηλαδή δείχνω αυτό που θέλω να δείξω και σιγά σιγά αυτό γίνεται κανονικότητα. Ακολουθεί τοποθέτηση με ψυχαναλυτικό χαρακτήρα. Σκρολάροντας το μέσα σου παρακολουθούσε το έξω τους. Γιαλισμένο, στιλιζαρισμένο, αψεγάδιαστο. Κάτι που πολλές φορές έκανε να νιώθεις λίγος. Παράλληλα τα DM γίνονται βασικός τρόπος επικοινωνίας.

11:17 Τα reaction αντικαθιστούν τις κουβέντες. Το είδα το story σου, γίνεται νέα μορφή επαφής και χωρίς να το καταλάβουμε, το κινητό είναι προέκταση της ζωής μας. Μου είχε τύχει σε βραδινή έξοδο και αυτό που σας λέω πάλι σήμερα δεν σας φαίνεται περίεργο. Αλλά τότε ήταν. Μια φίλη μου να δει ένα παιδί απέναντι που την κοιτούσε και αντί να πάει να του μιλήσει, έψαξε και τσέκαρε πρώτα το προφίλ του στο Insta.

11:50 Ξύσπια κι είναι όλα μαγικά Και σε τρελή τροχιά πετάω τώρα δεν με πιάνει Αγαπώ σημαίνει να τα μόνο ξένει Και οι δυο τους να είναι απ' όλα πιο πολλοί Αγαπώ σημαίνει κάτι που σε φέρνει στο να θες να φτάσεις στην υπερπολίτη Θέλω να σε ξαναγνώ, να μου πεις και να σου πω ακριβένα σ' αγαπώ, που ν' έκομπο στο λαιμό Ξέρω ότι δεν μπορείς, ξέρεις ότι δεν μπορώ είτε λάθος ή σωστό, θέλω να σε ξαναγνώ Λάλη λάλα, λάλη λάλα, λάλη λέει η καρδιά Λάλη λάλα, λάλη λάλα, λάλη κι ας με πονάς Δε με αφορά τώρα θα'ρθεις που ήσουν τις ώρες που σε χρειαζόμουν Είναι πια αργά μην το προσπαθείς όσους αγαπούν έτσι δεν τους πληγώνουν Στο δικό σου παραμύθι μια βραδιά ξενύχθησα Και με έκανες να νιώσω τι θα πει βασίλισσα Δεν με νοιάζει αν τελειώσει πήρα αγάπη και δώσα Μια βασίλισσα για λίγο, μ' αρέσε που ένιωσα Από τυπώματα μ' αφήνουν τα φιλιά σου Όλο το βράδυ θέλω να με αγκαλιάσουν Λιώμα θα με λιώμα, μα τα σκέφτομαι σε ένα κόμμα Το πρωί σε κόμμα, θα γυρεύω το δικό σου στόμα Για ένα σου φίλι, για ένα σου φίλι

14:00 Λιώμα θα με λιώμα και θα φτισσες εσύ Τώρα τι να το κάνω Πέντε λεπτά σχεδόν πριν πεθάνω Με θυμήθηκες τώρα τι να το κάνω Με θυμήθηκες τώρα τι να το κάνω Μη παραχαράσετε την ιστορία, η Μακεδονία είναι μία. Μη παραχαράσετε την ιστορία, η Μακεδονία είναι μία. Για χρόνια από τις αρχές της δεκαετίας του 90, η Ελλάδα και η γειτονική χώρα είχαν μια ανοιχτή διαφωνία για το όνομα Μακεδονία.

14:54 Στην Ελλάδα υπήρχε η αίσθηση ότι το όνομα αυτό κουβαλά ιστορία, ταυτότητα ακόμα και γεωπολιτικές προεκτάσεις Από την άλλη, η τότε Πουγουδουμού το είχε ήδη υιοθετήσει ως κρατικό όνομα μετά τη διάλυση της Ιουγκοσλαβίας Έτσι για δεκαετίες η χώρα συμμετείχε σε διεθνείς οργανισμούς και το θέμα έμενε ανοιχτή πληγή Φτάνουμε λοιπόν στο 2018 οι κυβερνήσεις του Αλέξη Τσίπρα και του Ζόραντ Ζάεφ αποφασίζουν να το λύσουν.

15:19 Με διαπραγματεύσεις που κράτησαν μήνες, καταλήγουν σε μια συμφωνία. Το νέο όνομα θα είναι Βόρεια Μακεδονία, με χρήση air gaumnes, δηλαδή παντού και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Η υπογραφή γίνεται τον Ιούνιο του 2018 στις Πρέσπες, σε μια τελετή με έντονο συμβολισμό. Όμως το δύσκολο κομμάτι μόλις ξεκινούσε. γιατί για να ισχύσει η συμφωνία έπρεπε να περάσει από τα κοινοβούλια και των δύο χωρών.

15:43 Στην γειτονική χώρα γίνεται δημοψήφισμα και συνταγματικές αλλαγές. Στην Ελλάδα η συμφωνία έρχεται στη Βουλή στις αρχές του 19 και ψηφίζεται με οριακή πλειοψηφία μέσα σε ένα από τα πιο φορτισμένα πολιτικά κλίματα της εποχής. Και είναι εκεί που ξεσπάει το κύμα αντιδράσεων. Μαζικά συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Έντονη παρουσία στα social media, οικογενειακά τραπέζια που μετατρέπονται σε πολιτικά debate.

16:05 Στη σκιά του μεγάλου συλλαλητηρίου που διοργανώθηκε στην Αθήνα για τη συμφωνία των Πρεσπών, οι πολίτες εξέφρασαν την άποψή τους για το αν μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί μέχρι σήμερα, ώστε να μην κυρωθεί από την Ελληνική Βουλή. Τότε δεν συζητάμε για το αν διαφωνούν συμφωνώ, δεν θα σας το αναλύσω τώρα, αλλά έχουν συγκινηθεί όταν επερνούσε το πρώτο μνημό, όταν συγκινηθήκατε όταν επερνούσε το δεύτερο, που γίνονταν χαμός και θα συγκινηθούν τώρα για ποιο λόγο.

16:27 Καταρχήν αυτά τα πράγματα έχουν κρυφτεί από το 1946 και κοιμόταν όλες οι κυβερνήσεις τώρα, θα ξυπνήσαμε. Για να γίνεται κάποιο ρόλο, γιατί άμα συγκεντρωθεί τόσος κόσμος θα ακουστεί η πονή του, ότι η Μακεδονία είναι ελληνική. Οι περισσότεροι αν και διαφωνούν με την ψήφιση της συμφωνίας, παρόλα αυτά τονίζουν πως κανείς δεν τους ακούει και θεωρούν πως όλα είναι προσυμφωνημένα.

16:52 Για πολλούς η συμφωνία θεωρήθηκε μια αναγκαία λύση που έκλεινε μια εκκρεμότητα δεκαετιών και άνοιγε δρόμους στη διπλωματία. Για άλλους ήταν μια υποχώρηση σε ένα ζήτημα ταυτότητας και ιστορίας. Τελικά η Συμφωνία των Πρεσπών τέθηκε σε ισχύ και η χώρα μετονομάστηκε επίσημα σε Βόρεια Μακεδονία Και κάπως έτσι ένα θέμα που για χρόνια έμοιαζε άλυτο έκλεισε Όχι όμως χωρίς να αφήσει έντονο αποτύπωμα στην ελληνική κοινωνία και την πολιτική σκηνή Προφητική λοιπόν η Μαρία Μπακοδήμου που το 2007 έχει πει το περιβόητο Καλή επιτυχία Μακεδονία στη Eurovision Αν θα ψαξείς το βήθο μου, ζωντανευείς το όνειρό μου.

17:43 Το 2018 ο διαγωνισμός της Eurovision διεξάγεται στη Λισαβόνα, σε ένα κλίμα αρκετά καθαρό από τα βαριά πολιτικά φορτή άλλων χρόνων, γεμάτο έντονες μουσικές ταυτότητες. Η τάση έχει αρχίσει να αλλάζει. Λιγότερο kits, περισσότερο αισθητική, πιο art προσεγγίσεις, αλλά και δυνατά από πακτς που θυμίζουν τσάρτ. Και μέσα σε όλο αυτό η Ελλάδα μπαίνει με προσδοκίες.

18:06 Γιάννα Τερζή εκπροσωπεί τη χώρα με το όνειρό μου. Ένα τραγούδι ατμοσφαιρικό, εσωτερικό, σχεδόν κινηματογραφικό. Από την αρχή όμως κάτι δεν κουμπώνει πλήρως. Στις πρόβες γράφονται πολλά για τεχνικά θέματα, στη σκηνική παρουσία για έναν ήχο που δεν ανοίγει όσο θα έπρεπε και για μια σκηνική ιδέα που δεν μεταφράζεται καθαρά στην τηλεοπτική εικόνα.

18:26 Και φτάνει ο εμιτελικός. Η Ελλάδα εμφανίζεται, δίνει μια αξιοπρεπή αλλά συγκρατημένη performance. Και κάπου εκεί αρχίζει το σοκ. Για δεύτερη φορά, μετά το 2016, το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που περιμέναμε. Το όνομα της Ελλάδας δεν ακούγεται ποτέ στην ανακοίνωση των φιναλίστ. Αποκλεισμός. Τα site την επόμενη μέρα μιλάνε για λάθος επιλογές, για staging που έκοψε το τραγούδι, για μια συμμετοχή που ίσως θα λειτουργούσε καλύτερα στο ραδιόφωνο παρά στη σκηνή της Eurovision.

19:20 Και κάπως έτσι η Ελλάδα μένει εκτός τελικού. Σε μια χρονιά που φαινόταν ανοιχτή. Την ίδια στιγμή όμως γίνεται κάτι άλλο. Σχεδόν εκρηκτικό. Η Ελένη Φουρέιρα ανεβαίνει στη σκηνή για την Κύπρο με το φουέγγο. Από τις πρόβες ήδη υπάρχει μια αισθητική ότι κάτι μεγάλο πάει να γίνει. Και όταν εμφανίζεται στον ημιτελικό αυτό επιβεβαιώνεται.

19:54 Σκηνική παρουσία, φωτιά. Απόλυτος έλεγχος, ενέργεια που περνάει κατευθείαν μέσα από την οθόνη. Το φουέγγο γίνεται φαινόμενο. Στα social media χαμός, στα στοιχήματα εκτόξευση, στα κλαμπ παίζει παντού. Πριν καν γίνει ο τελικός. Η Κύπρος μέχρι τότε δεν είχε ποτέ αγγίξει την κορυφή. ξαφνικά μοιάζει το απόλυτο φαβορή. Και έρχεται ο μεγάλος τελικός.

20:36 Φουρέιρα δίνει μια από τις πιο δυνατές pop εμφανίσεις που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στο διαγωνισμό. είναι από αυτές τις στιγμές που λες «αυτό θα μείνει». Και για πρώτη φορά η Κύπρος φτάνει τόσο κοντά στην νίκη, με όλη την Ελλάδα να τη στηρίζει σχεδόν σαν δική της συμμετοχή. Αλλά η Eurovision αγαπάει το ανατρεπτικό.

20:55 Στο τέλος της βραδιάς, νικήτρια αναδεικνύεται η Σοφία Βογιατζά... Συγγνώμη. Αναδεικνύεται η Νέτα με το «TOY». Ένα τραγούδι περίεργο, παιχνιδιάρικο, με έντονο μήνυμα ενδυνάμωσης και μια σκηνική παρουσία που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο εκείνη τη χρονιά. Loop stations, κοτόπουλα, queer και αισθητική, αλλά και ένα ξεκάθαρο me too vibe που εκείνη την περίοδο ήταν πολύ ισχυρό.

21:33 Η νίκη του Ισραήλ φέρνει αντιδράσεις. Κάποιοι τη λατρεύουν, κάποιοι τη θεωρούν υπερβολική. Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει ότι πέρασα παρατήρητη. Και κάπως έτσι το Ισραήλ παίρνει τη διοργάνωση αφήνοντας πίσω μια από τις πιο συζητημένες μάχες της δεκαετίας. Και αν το δεις συνολικά το 2018 είναι μια χρονιά αντιθέσεων. Η Ελλάδα μένει εκτός και μας προσγειώνει.

21:53 Η Κύπρος αγγίζει το όνειρο και μας ξεσηκώνει. Και η Νέτα κερδίζει αποδεικνύοντας ότι στην Eurovision τελικά δεν κερδίζει πάντα το πιο τέλειο αλλά αυτό που θα σου μείνει. Για να σας το πω νέτα σκέτα, ποτέ δεν χώνεψα αυτή τη δεύτερη θέση. Εννοείται ότι θεωρίες συνωμοσίας έδιναν και έπαιρναν, ότι οι υπεύθυνοι της EBU κάλεσαν στα γραφεία την κυπριακή συμμετοχή και τους είπαν ότι έχουν κερδίσει και αν θα μπορούσαν να στήσουν μια Eurovision στην Κύπρο, η Κύπρος να αρνείται και έτσι να παίρνει την πρώτη θέση το Ισραήλ.

22:25 Πάντα μας αρέσει αυτό το παιχνίδι συνωμοσίας. Η κλισέ φράση, πρώτη θέση στις καρδιές μας, στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται να είναι πέρα για πέρα αληθινή. Οχτώ χρόνια μετά και όπου και να ακουστεί το φουέγγο βάζει φωτιά. Yeah, yeah, fire. Για κάποιο περίεργο σατανικό λόγο η φωτιά σε όλες τις εκφάνσεις της είναι η λέξη που χαρακτήρισε το 2018.

22:51 Καλοκαιράκι, ζέστη, ήλιος, θάλασσα, είχε έρθει ο κολλητός μου καλαμάτα να τον φιλοξενήσω για μια βδομάδα. Στην επιστροφή ανεβαίνω και εγώ μαζί του Ήταν 23 Ιουλίου Κάποια στιγμή μετά τα μέγαρα Εκεί κοντά στην Κινέτα βλέπουμε καπνούς Από τα γεράνια όρη Πυκνός καπνός Λέμε κάτι δεν πάει καλά Δεν φανταζόμασταν με τίποτα Ότι η μεγαλύτερη τραγωδία της σύγχρονης ιστορίας Είχε αρχίσει μόλις να συντελείται όπως η Γαλήνη και έχοντας κάψει σπίτια στην Κινέτα.

23:50 Στις 5 παρα 20 ξεσπάει η δεύτερη πυρκαγιά κοντά στη Μονίντα Ου Πεντέλης, ανατολικά του Ματιού. Και εδώ υπάρχει έντονος καπλός προς το Ταό Πεντέλης, έντονος καπλός με τα βένω, γραφτείτε οχήματα. Ελύφθη, ελύφθη η κρόνος Πεντέλης, γίνεται η κινητοποίηση με τα οχήματα προς τον Άγιο Σπυρίδο να είναι. Ο άνεμος δυναμώνει και αλλάζει κατεύθυνση από δυτικά προς ανατολικά με αποτέλεσμα η πυρκαγιά να βγει γρήγορα εκτός ελέγχου.

24:20 Βάνον, η φωτιά έχει καταλήξει το ρεύμα, φύγετε από εκεί πέρα. Χρειαζόμαστε επιγόντωση αένα αέρια γιατί η φωτιά έχει αλτεράσει τη χαράφρα, δεν μπορούμε να την κρατήσουμε με τίποτα. Ο πανικός ξεκινάει όταν η φωτιά γίνεται ανεξέλεγκτη κοντά στο ηλιοφόρο Μαραρθώνος. με τις φλόγες να ξεφεύγουν προς το κόκκινο λιμανάκι και το Μάτι.

24:54 Στην περιοχή έπνεαν ισχυρότατη άνεμη που έφταναν τα 8 μποφόρ με αποτέλεσμα μέσα στις επόμενες ώρες η φωτιά να κατέβει ταχύτατα από τις πλαγιές του Πεντελικού όρους να κατακάψει τα πάντα στο πέρασμά της και να καταλήξει στη θάλασσα αφήνοντας πίσω της 104 νεκρούς. Τις μέρες που ακολούθησαν όλα έμοιαζαν να παγώνουν Η τηλεόραση άλλαξε τόνο, οι εκπομπές χαμήλωσαν, η διασκέδαση μπήκε λίγο στην άκρη.

25:42 Ήταν από εκείνες τις στιγμές που καταλαβαίνεις ότι η πραγματικότητα δεν αφήνει χώρο για τίποτα άλλο. Και όταν σιγά σιγά τα πράγματα άρχισαν να κινούνται ξανά, η pop κουλτούρα δεν ήταν ακριβώς ίδια. Ήταν πιο συγκρατημένη, πιο προσεκτική, αλλά πάντα εκεί. Σαν ένας τρόπος να πάρεις ανάσα έστω και για λίγο. Εγώ εκείνες τις μέρες είχα κλείσει ένα ταξίδι στο εξωτερικό, Κοπενχάγι και Λονδίνο.

26:16 Και νομίζω είναι από τα πιο περυπητιώδη ταξίδια μου ever. Πέροχη Κοπενχάγι αλλά πανάκριβη. Κοιμηθήκαμε σε ένα ξενοδοχείο που τα δωμάτια έμοιαζαν με κουκέτες πλοίου. Νομίζω ότι θα έρθει να με ξυπνήσει ο Jack Dawson να με πάει στο τρίτο υπόγειο να χορέψουμε ερλανδέζικους χορούς. Τέλος πάντων, για να μην σας ταπολληλογώ, μπαίνουμε στο αεροπλάνο να πάμε από Κοπενχάγη, Λονδίνο, είμαστε στις θέσεις μας 30-40 λεπτά και δεν γινόταν τίποτα.

26:40 Ωστόσο έβλεπα μια κινητικότητα από τεχνικούς έξω από το αεροσκάφος. Μυαλό μου πήγε σε αυτή τη σκηνή. Α, αυτό ήταν μόνο η φίλη μου. Είπε ότι πρέπει να πάω από το αεροπλάνο, γιατί είχε νόημα ότι υπήρχε κάτι σωστό με το αριστερό φαλάνγι. Εντάξει, αυτό δεν ακούγεται καλά. Ήταν τόσο κουρασμένος και όταν τελικά το επόμενο μεσημέρι καταφέραμε να πετάξουμε, ρωτούσε η αεροσυνοδός αν θέλω καφέ ή νερό και εγώ της απαντούσα «Μα να ατάρτι να με λες, κι από μένα μόνο καλό θα δεις».

27:28 Μετά από αυτή τη μικρή αναποδιά, ευτυχώς με αποζημίωσε το Λονδίνο που σε ένα απότομο τράβηγμα, μη ρωτήσετε πώς, ράγισα δυο πλευρά μου και περπατούσα στη Raging Street σαν να παθαίνω έμφραγμα. Παίρνω τη μάνα μου τηλέφωνο, της λέω τι είχε συμβεί Η αντίδρασή της Και ξέρεις τι λένε, όσο χρονών είσαι Τόσες μέρες θα κάνει να σου περάσει Λέω από μέσα μου, ένα μήνα δηλαδή Ενώ μια φωνή στο κεφάλι μου φώναζε Που τα πουλάς αυτά μωροί Βέβαια όσο ήμουν στο Λονδίνο Κάτι άλλαξε στην Ελλάδα Και περίμενα ότι θα κατέβω σε μια τελείως διαφορετική χώρα Από το αεροπλάνο με αυτά που έχω ακούσει Τον Αύγουστο βγήκαμε από τα μνημόνια.

28:10 Το τέλος του ελληνικού μνημονίου κυριαρχεί στα μεγαλύτερα δίκτυα του πλανήτη που όμως εκφράζουν ανησυχίες για το οικονομικό μέλλον της χώρας. Το πρόγραμμα της ελληνικής διάσωσης επιτέλους τελειώνει. Ήταν όμως μία αποτυχία. Αυτός είναι ο τίτλος εκτενούς δημοσιεύματος της βρετανικής εφημέριδας Guardian που υπογράφει ο Λάρι Ελίωτ.

28:27 Όπως τονίζει, η Ελλάδα ήταν μια κολοσιαία αποτυχία. Πρόκειται για μια ιστορία ανικανότητας, ψεύδους, άσκοπης καθυστέρησης και συμφερόντων των τραπεζών, τα οποία τέθηκαν πάνω από τις ανάγκες των ανθρώπων και θα υπάρξουν μακροπρόθεσμες συνέπειες. Αύγουστος 2018, μετά από σχεδόν μια δεκαετία, η Ελλάδα βγαίνει επίσημα από τα μνημόνια.

28:47 Από το 2010 μέχρι εκείνη τη στιγμή τρία προγράμματα διάσωσης, αμέτρητα μέτρα λιτότητας, περικοπές, φόροι, ανεργία, μια ολόκληρη γενιά που έμαθε να ζει αλλιώς. Και ξαφνικά το αφήγημα αλλάζει. Τέλος εποχής. Ο Αλέξης μας το είχε πλασάρει με τέτοιο τρόπο που νόμιζα ότι θα κατέβω από το αεροπλάνο και θα με περιμένει η Ντάλια να μου μοιράζει μόβ.

29:08 Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα μιλά για καθαρή έξοδο και προσπαθεί να δώσει ένα τόνο αισιοδοξίας, ένα restart, σαν να κλείνει ένας πολύ βαρύς κύκλος και να ανοίγει ένας άλλος, πιο κανονικός. Στα χαρτιά, ναι, η χώρα βγαίνει από την επιτήρηση των προγραμμάτων. Στην καθημερινότητα όμως, εκεί τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Ο κόσμος δεν ξεσπάει σε πανηγύρια. Δεν υπάρχει αυτό το «επιτέλους τελείωσε».

29:32 Υπάρχει μια ανακούφιση αλλά και μια επιφυλακτικότητα γιατί τα μέτρα είναι ακόμα εκεί. Οι μισθοί δεν έχουν επιστρέψει και η ζωή δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Και φυσικά έρχεται και η ελληνική σάτυρα να προσγειώσει τα πράγματα. Στα social κυκλοφορούν μιμ τύπου βγήκαμε από το μνημόνιο αλλά δεν το καταλάβαμε. Ή βγήκαμε αλλά τα μνημόνια δεν βγήκαν από μέσα μας.

29:54 Εκπομπές, σατυρικές σελίδες και σχόλια παίζουν πολύ με αυτή την αντίφαση. Επίσημα τέλος, αλλά στην πράξη σχεδόν τα ίδια Είναι από εκείνες τις στιγμές που ιστορικά γράφονται με μεγάλα γράμματα Αλλά βιώνονται πιο ήσυχα Χωρίς κορδέλες, χωρίς θόρυβο Περισσότερο σαν μια πάυση Παρά σαν μια γιορτή Ένα επεισόδιο από την αγαπημένη μου σειρά σαν έφηβος Χτυποκάρδια στον Μπεβερι Χιλς Λέγεται You say hello, I say goodbye Όταν φεύγει ο Μπράντον και επιστρέφει ο Ντίλαν Αυτό το τίτλο θα μπορούσα να δώσω στο τηλεοπτικό τοπίο το φθινόπωρο του 18.

30:26 Ένα μεγάλο κανάλι, το μεγάλο κανάλι, κλείνει απότομα. Με τρόπο που πραγματικά όλους εμάς που μεγαλώσαμε με τις κομμωδίες, τα δράματα, τις ταινίες, τα σοου, τις σειρές, τα τηλεπαιχνίδια τους τα 90's, μας πλήγωσε πάρα πολύ. Και ένα άλλο κανάλι γεννήθηκε, το οποίο είχε έτοιμο πρόγραμμα από την πρώτη μέρα λειτουργίας του. Η νύχτα λοιπόν που έπεσε μαύρο στο Μέγκα Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές που δεν τις περιμένεις Όλα έλεγαν ότι θα συμβεί Αλλά και πάλι πίστευες ότι τελευταία στιγμή κάτι θα γίνει και θα αλλάξει Οκτώβριος του 18 βράδυ και το Μέγκα Τσάνελ ρίχνει αυλαία όπως ακριβώς είχε μάθει τόσα χρόνια με μια επανάληψη και όχι οποιαδήποτε επανάληψη αλλά με τους απαράδεκτους σαν να έκλεινε ένας κύκλος με τον πιο μέγγα τρόπο Λοιπόν σου είπα δεν υπάρχει καμία άλλη απλώς θέλω να χωρίσουμε γιατί κουράστηκα Πιο πολύ τι έχουμε στα πόδια μας τώρα που τη χώρισες παρά πριν Εγώ όμως άκουσα στο γραφείο ότι πέφτει σταξίδι με μια παντρεμένη Ήταν το τέλος μιας τηλεοπτικής εποχής που είχε ταυτιστεί με την καθημερινότητα.

32:44 Και ίσως το πιο δυνατό σημείο ήταν αυτό. Ότι το τέλος ήρθε αθόρυβα, χωρίς φινάλε. Όπως ακριβώς συμβαίνει καμιά φορά και στη ζωή. Στον αντίποδα είχαμε το ξεκίνημα του Open TV. Ένα κανάλι έτοιμο από την πρώτη μέρα. Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Είναι το Δελτίο του Open στις 7. Είναι ειδήσεις από το καινούριο κανάλι που έρχεται να σας συστηθεί απόψε με αυτό που λέει ο τίτλος του.

33:12 Open. Ανοιχτό σε ιδέες, απόψεις, τάσεις και πιστό στον τομέα της ενημέρωσης, στους κώδικες της ειλικρινούς και ηθικής δημοσιογραφίας. Απόψε το Open ξεκινάει το ταξίδι του στα ταραγμένα νερά των μίνδια, πιστεύοντας ότι θα πλέψουμε όλοι μαζί και ασφαλώς και με επιτυχία. Στο παρθενικό μας ταξίδι θα μας συγχωρήσετε τα πιθανά λάθη, τα οποία όμως θα είναι και αυτά open μπροστά στα μάτια σας.

33:39 Όχι δειλά, όχι βλέπουμε και κάνουμε, αλλά με πλήρες πρόγραμμα από την πρώτη κιόλας μέρα. Ενημερωτικές εκπομπές, ψυχαγωγία, σειρές, πρόσωπα γνώριμα και καινούρια. Θυμάμαι το Project Runway, ένα reality μόδας που πήγαινε αρκετές σεζόν στο εξωτερικό, με φιλόδοξες μοδίστρες και μόδιστρους που έδεχαν στην Εόλ να βρούν δέκα τόπια ύφασμα.

34:02 Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι από την αρχή το Open είχε και μυθοπλασία. Ο Πάνος Κοκκινόπουλος επιστρέφει στα True Crime Stories με το ου φωνεύσεις. Ένα κανάλι λοιπόν μπήκε στην τηλεοπτική αγορά σαν να ήταν ήδη εκεί, με ροή με ταυτότητα που προσπαθούσε να χτιστεί γρήγορα, με μια αίσθηση ότι δεν υπάρχει χρόνος για δοκιμές.

34:22 Όλα πρέπει να λειτουργήσουν τώρα. Σε αντίθεση με το κενό που άφησε πίσω του το Mega, το Open ήρθε να καλύψει το χώρο, να δώσει μια νέα επιλογή, να τραβήξει κοινό, να δημιουργήσει νέες συνήθειες. Ήταν η άλλη όψη της ίδιας χρονιάς. Από την νοσταλγία στην επανεκκίνηση. Θυμάμαι πίναμε καφεδάκι με το δαιμόνιο Σέργιο, πλησίαζαν Χριστούγεννα και λέμε δεν μπορεί να μείνει έτσι το κλείσιμο του μεγάλου καναλιού.

34:56 Πρέπει να κάνουμε ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι. Το 090 διοργανώνει μια από τις πιο μεγάλες ψηφοφορίες για να αναδείξουμε τα μέγγα αγαπημένα σας, τα οποία θα αποκαλύπταμε σε ένα μέγγα χριστουγεννιάτικο κυπελάκι σλάς 090 πάρτι. Πώς μ' αρέσει όταν ρίχνουν ο Νάιν τις πινελιές σε αυτά τα επεισόδια των τενς. Πότε θα γίνω μάνα Τι είναι αυτά ρε Τινίτρα Είναι η αλήθεια μου Ποια αλήθεια σου Το είπα είναι άλλη γραφή Αυτό που με βασανίζει Ποιος σε βασανίζει αγαπημένο Αυτός σε βασανίζει στην Αθήνα Σε βασανίζει και στο Ναύπιο Παντού με βασανίζει ο Δωδωρί Όπου και να πάω η Ελλάδα Με πληγώνεις Γιατί εγώ ένα πράγμα θα ρωτάω παντού και πάντα Πότε θα γίνω μάνα Είμαι σίγουρος ότι ξέρετε ποια κομική σειρά ήταν στο νούμερο 1.

36:57 Οκτώβριο στο Μέγκα. Για το αγαπημένο sound track από σειρά του Μέγκα σας μεταφέρω ήχο κατευθείαν από το πάρτι. Απολαύστε τι έγινε στις δύο πρώτες θέσεις. με ζεύτερη μακρυπούλια έχοντας μετατραπεί σε ένα καθαρά επιμορφωτικό παιχνίδι. Ενώ η νέα μας μανία είναι το GNTM Σε πιάω πιο ουράνιο και τόξο Πυρηνική φυσική να ήτανε Θα είχατε περάσει, δεν γίνεται Όλες έρχεστε αγχωμένες Δεν το έχω ξανακάνει Δεν έχεις ξανατρέξει Και μην ξαναμπεί καμία ότι είμαι αγχωμένη Δεν το δέχομαι Εντάξει ρε Ζενεβιέβ, μην τις αγχώνεις άλλο τώρα Ναι γιατί είδαμε και πριν που δεν τις αγχώσαμε Εντάξει σε μετά. Οι αριθμοί δείχνουν βελτίωση, αλλά στην καθημερινότητα ο κόσμος μετρούσε ακόμα τα πράγματα προσεκτικά.

40:22 Λιγότερες έξοδοι, σχέδια πιο μαζεμένα, μια διαρκή σκέψη και τώρα στους δρόμους, στα social, στις παρέες υπήρχε αυτή η διπλή εικόνα. Από τη μια, μια ανάγκη να ξαναπιάσουμε τον ύμα, να βγούμε, να γελάσουμε, να νιώσουμε λίγο κανονικοί. Από την άλλη, μια κόποση που δεν έφευγε εύκολα. Το καλοκαίρι είχε αφήσει πίσω του μια βαριά σκιά με την καταστροφή στο μάτι που δεν ξεχάστηκε όσο και αν προχώρησε η χρονιά.

40:48 Και λίγο πιο μετά το κλείσιμο του Μέγγα ένιωσε σαν ένα μικρό συλλογικό αντίο σε μια τηλεοπτική εποχή που για πολλούς ήταν προσωπική. Την ίδια στιγμή νέα πράγματα προσπαθούσαν να βρουν χώρο. Στην πολιτική η συμφωνία των Πρεσπών κράτησε τη συζήτηση ζωντανή μέχρι το τέλος της χρονιάς με έντονες αντιδράσεις και ένα κλίμα που έδειχνε ότι η κοινωνία δεν είχε ηρεμήσει πλήρως.

41:08 Και έξω από τα σύνορα ο κόσμος συνέχιζε να κινείται γρήγορα, με τεχνολογία, social media και trend να αλλάζουν σχεδόν πριν προλάβεις να τα συνηθίσεις. Κι όμως, μέσα σε όλα αυτά υπήρχε κάτι που έμοιαζε με ισορροπία. Εύθραυστη, αλλά υπαρκτή. οι άνθρωποι είχαν μάθει να ζουν αλλιώς, πιο προσγειωμένα, ίσως και πιο αληθινά, με λιγότερες αυταπάτες, σίγουρα, αλλά και με μια περίεργη εντοχή που δεν φαινόταν πάντα με την πρώτη ματιά.

41:35 Κάπως έτσι μας βρίσκει το τέλος του 2018. Όχι σαν μια καθαρή τομή, αλλά σαν μια παύση, εκείνο το μικρό κενό ανάμεσα σε αυτό που αφήνεις πίσω και σε αυτό που δεν έχεις καταλάβει πώς θα γίνει. Ένα σημείο που δεν ζητάει να το δηλώσεις, μόνο να το αναγνωρίσεις και να συνεχίσεις. Κάπου εδώ σας χαιρετώ και δίνουμε ραντεβού για το επόμενο τελευταίο επεισόδιο αυτής της σειράς.

42:01 Τα λέμε!