11.9 | ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΤΗΣ 11ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 η εικόνα του Μανχάταν μετατρέπεται στο σκηνικό της μεγαλύτερης τρομοκρατικής επίθεσης που γνώρισε πότε ο σύγχρονος κόσμος. Δύο αεροπλάνα προσκρούν στους δίδυμους πύργους του παγκόσμιου κεντρομπορίου. Ένα τρίτο πλήττει το πεντάγωνο στην Ουάζικτον, ενώ ένα τέταρτο συντρίβεται σε μια παιδιάδα της Πενσιλβάνια μετά την ηρωική αντίσταση των επιβατών του.

00:55 Απολογισμός. 2.977 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ο πλανήτης πέρασε ακαριαία σε μια νέα εποχή γεωπολιτικής αφεβαιότητας, πολέμων και αυστηρών μέτρων ασφαλείας. Πίσω όμως από τις στατιστικές, τις αναλύσεις και τις γεωπολιτικές συνέπειες που διαμόρφωσαν το 1ο Τέταρτο του 21ου αιώνα υπάρχει η ανθρώπινη διάσταση. Η πραγματικότητα των ανθρώπων που εκείνο το πρωινό βρέθηκαν στο επίκεντρο της καταστροφής.

01:39 Στο αιχητικό ντοκιματέρ αφήνουμε στο περιθώριο το πολιτικό χρονικό και εστιάζουμε στην ιστορία των ανθρώπων. Στις φωνές εκείνων που βρέθηκαν στον ογδοϊκοστο όροφο, στους διαδρόμους που γέμισαν καπνό, στις σκάλες κινδύνου που μετατράπηκαν σε διαδρομές επιβίωσης. Θα ακούσουμε τις μαρτυρίες ανθρώπων που είδαν το κτίριο να σίεται, που πήραν αποφάσεις δευτερολέπτων ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο και που περπάτησαν στη στάχτη του Ground Zero όταν όλα γύρω τους κατέρεαν.

02:15 Στην έρευνα, τεκμηρίωση και παρουσίαση, ο δημοσιογράφος Θωμασίδερης. Ακούμε τη συγκλονιστική μαρτυρία του και πώς ο άνθρωπος αυτός επέζησε κυριολεκτικά από τείχη. Η φακή μου ήταν γρατσουνισμένη και χρειαζόμουν καινούριους. Έτσι αντί να πάω προς το ανσάσσερ του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, που στην κορυφή του βρισκόταν το εστιατόριο παράθυρος των κόσμων, αποφάσισα, επειδή ήταν ακόμη νωρίς, Ήταν οκτώ το πρωί.

03:53 Ότι θα ήταν καλύτερο να πάω στο κατάστημα οπτικών και να δω αν θα μπορούσαν να μου φτιάξουν τα γελιά. Έλεγχαν τα γελιά μου και καθώς βρισκόμουν στο κατάστημα, στην καρέκλα εξέτασης, και ο γιατρός κοιτούσε τα γελιά μου, ένιωσα την πρόσκρουση. Ένιωσα την πρόσκρουση. Ήμουν στο εισόγειο. Τείχος πίσω μου εφαπτώταν με το μετρό.

04:18 υπάρχει μια γραμμή μετρό που περνάει ακριβώς από εκεί και σκέφτηκα αυτό δεν μπορεί να είναι τρέμμα του μετρό το κτίριο τεινάχτηκε και ήταν τότε που έζησαν τα φώτα ήμουν στο γιατρό στο κατάστημα οπτικών μαζί με το γιατρό για περίπου μισή ώρα και είχα σχεδόν τελειώσει ήταν πραγματικά λίγα λεπτά πριν φύγω από το ιατρείο για να πάω στον χώρο που ήταν οι ελευθερικοί στήρες Έτσι ήταν πραγματικά εντελώς στοιχαίο γεγονός ότι μέσα σε λίγα λεπτά θα ήμουν μέσα σε έναν αστασέρ που θα ταξίδευε προς την κορυφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.

04:59 Όταν μας απομάκρυναν από το συγκεκριμένο κατάστημα, μας έστειλαν στον οδό Liberty και εκεί είδα συντρίμια. Είδα τα συντρίμια από την άτρακτο του αεροπλάνου, τόσο μεγάλος ο αυτοκίνητο. Το πρώτο αεροπλάνο χτύπησε στον πύργο 1 από τη βόρεια πλευρά. Τώρα ήμουν στη νότια πλευρά από τον πύργο και υπήρχαν συντρίμμια στο δρόμο.

05:22 Και περπάτησα στη διασταύρωση διωδών της Chamber Street και της Church Street, δηλαδή στην οδό Εμπελτηρίου και στην οδό Εκκλησίας, στη βόρεια πλευρά του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Από εκεί μπορούσα να δω τη ζημιά που είχε προκλήθει στον πύργο νούμερο 1. Από εκεί μπορούσα να δω, έβλεπα τι συνέβαινε από το δρόμο Έβλεπα ανθρώπους να κυματίζουν τραπεζομάντιλα από τα παράθυρα μου Από τα παράθυρα του εστιατορίου μας, παράθυρος των κόσμων Μπορούσα να δω τραπεζομάντιλα και χαρτοπετσέτες Και ήταν φρικτό, ήταν τρομερό Από εκείνο το σημείο, απλώς είχα παγώσει εκείνη τη στιγμή Μέχρι που άρχισε η κατάρρευση του πρωτοκτηρίου Ο δεύτερος πύργος, πύργος νούμερο 2, πρέπει να πω άρχισε να καταραίει Και από εκεί που ήμουν στον δρόμο μπορούσα να δω τον πύργο να περιβάλλεται από ένα σύννεφο καπνού Ήταν σαν να ήταν μια μαγική πράξη πως το κτίριο εξαφανίστηκε μέσα σύννεφο καπνού Μόλις και φύγει, κατέρευσε έτσι γρήγορα Και ταυτόχρονα οι άνθρωποι έτρεχαν βόρεια Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από ανθρώπους που έρχαν βόρεια στην Church Street για να ξεφύγουν από το σύννεφο, τη σκόνη, τα συντρίμια.

06:49 Έφτιαξα μια λίστα στο μυαλό μου με όλους τους ανθρώπους που θα μπορούσαν να ήταν εκεί εκείνο το πρωί. Ήταν απλώς με τσάκιζε η σκέψη για το ποιος είναι εκεί. Ποιος δεν είναι εκεί. Στο εστιατόριο, παράθυρο στον κόσμο, ήμασταν 450 άτομα που εργαζόμασταν εκεί. Χάσαμε 72 συναδέλφους μας, αλλά χάσαμε επίσης ένα φύλακα και τρεις εξεργάτες οικοδομής που μας έφτιαχναν ένα κελάρι στον 107ο όροφο.

07:15 Χάσαμε 79 ανθρώπους που δεν γνωρίζαμε στην πραγματικότητα επιμέρειες ποιος ήταν ο πραγματικός αριθμός. από το εστιατόριο παράθερος στον κόσμο. Αυτό που με παρακινεί κάθε μέρα, ακόμα και σήμερα, είναι μήνες στη Νέα Υόρκη. Συνέχισε λέω στον εαυτό μου, στην επιχείρηση που ήταν οι συνάδελφοί σου και οι συνεργάτες σου, που είναι η επιχείρηση εστιατορίων.

08:08 Συνέχισε στην επιχείρηση που ήταν αυτοί και προκειμένου να τιμήσεις τη μνήμη σου, τη μνήμη τους. Αυτό έχει μόνο παραμένει μέρος μου, έχει γίνει το μέρος μου. ο τόπος μου δεν είναι ένας τόπος που θα ήθελα να αφαιρέσω και να αποκοπώ. Ξέρεις, τώρα είναι αυτό το μέρος κομμάτι του εαυτού μου που κουβαλάω κατά έναν τρόπο τη μνήμη τόσων ανθρώπων.

08:34 Και είναι υποχρέωση να τους θυμόμαστε, να τους θυμούμε. Μερικοί από τους ανθρώπους με τους οποίους δούλεψα στο εστιατόριο Μια μικρή χούφτα ανθρώπων πραγματικά συνεχίζει να δουλεύει εδώ μαζί μου Ο σεφ της κουζίνας ήταν μαζί μου στο εστιατόριο Windows on the World Ένας από τους σεφ μου έγινε πια μέλος της οικογένειάς μου Είχαμε και άλλους από το εστιατόριο που δούλεψαν εδώ μαζί μας όλα αυτά τα χρόνια.

09:09 Υπάρχει όμως μια ομάδα από εμάς που είμαστε μαζί τώρα περισσότερο από 20 χρόνια και δουλεύουμε μαζί. Και αυτό είναι πολύ πολύ σημαντικό για μένα, αυτό το πνεύμα της ενότητας. Δεν ήταν η μοίρα μου εκείνο το πρωί. Επέζησα από τύχη και δεν το αφήζω το αυτό. Το δέχομαι. Δεν παίζω χαρτιά. Ξέρετε σιγά το μερίδιο της τύχης μου και είμαι ευγνώμων.

09:34 Είμαι ευγνώμων Αυτή ήταν μια συγκλονιστική μαρτυρία Ένας ανθρώπου που κυριολεκτικά επέζησε από τύχη Του Μάικλ Νομονάκο Σεφ στο εστιατόριο παράθυρος Τον κόσμο στην κορυφή του παγκόσμιου κέντρου εμπορίου Και χάθηκαν οι συνάδελφοί του Χάθηκαν τόσοι άνθρωποι Εκείνο το πρωινό Και τώρα νομίζω ότι Αυτή την ώρα Και σε αυτό το σημείο του ραδιοφωνικού δοκιματέρ Πρέπει να ακούσουμε αυτό Ήρθε ένας Ισραηλός που είπε «Γιατί δεν καταλάβεις τώρα»

11:53 Έχω έναν αδερφό που δεν μπορεί να μιλήσει Ω, ναι, ναι. Επιβεβαιώνοντας ότι η Νέα Υόρκη δεχόταν επίθεση, η Καρνμπέγκερ δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα κινδύνευε εκείνη και οι συνάδελφοί της στα κεντρικά γραφεία του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας στην Ουάσιγκτον. Αυτό είναι το ασφαλέστερο μέρος Τουλάχιστον για τώρα Θυμάται να λέει στον εαυτό της Η 33χρονη τότε Ειδικός Η οποία ήταν υπεύθυνη για την ενημέρωση Και την επικοινωνία Του αμερικανικού Πενταγώνου με τα μέσα ενημέρωσης Όμως αυτή η ψευδέστηση Σύντομα διαλύθηκε Όταν η πτήση 77 Της American Airlines Εισέβαλε στη δυτική πλευρά του Πενταγώνου σκοτώνοντας 53 επιβάτες, 6 μέλη του πληρώματος και 125 υπαλλήλους, πολιτικούς υπαλλήλους και στρατιωτικούς που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο Αμερικανικό Πεντάγωνο.

15:54 Η Μπέικερ και οι φίλοι της είναι Ελληνίδα. Ήταν η Ελεάνα Κανέλη, η οποία ήταν έγκυος εννέα μηνών. Ήταν ανάμεσα στα χιλιάδες μέλη του προσωπικού του πενταγώνου που εκένωσαν γρήγορα το κτίριο σε πλήρες κοτάδι και έντονη ζέστη που προκλήθηκε μετά την έκρηξη. Οι άνθρωποι ήταν πολύ ανήσυχοι και προσπαθούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε, θα μας πει η Κάιν Μπέικερ.

16:20 Έξω στο πάρκινγκ η Μπέικερ και οι συνεργάτες της έμαθαν ότι η έκρηξη δεν ήταν μια βόμβα η οποία είχε μπει στο πεντάγωνο και εξεράγει Αλλά ένα αεροσκάφος που συνετρίβει στο Αμερικανικό πεντάγωνο Και έως και εκεί ακούμε τη συνέντευξη που παραχώρησε στην Τζόις η Κάιν Μπέικερ Ο αγγεγός της ομάδας της Ελέανας είπε Ξέρεις νομίζω ότι αυτό είναι ένα γεγονός που πρέπει να σε κάνει να επιστρέψεις σπίτι Η Ελέανα ήταν ένα αμυνονέγκυος και νομίζω ότι ανησυχούσε πολύ για αυτή Καθώς γελούσαμε είπαμε, αυτό είναι το πιο ασφαλές μέρος στον κόσμο αυτή τη στιγμή.

17:15 Γιατί να μην μείνουμε στο Πεντάγωνο, τίποτε δεν θα μας συμβεί εδώ. Αυτό ήταν το σοκ που πέρασαν όλοι οι υπάλληλοι του Αμερικανικού Πενταγώνου. Η Κάριν ξεναγετή Τζόις στο... Στο γραφείο της τότε, καθώς. Ήταν μια δυνατή έκρηξη και μετά νιώσαμε το τρέμουλο και δεν το επεξεργάστηκε εκείνη τη στιγμή. Λέγαμε ότι πιθανώς νιώθαμε ακόμη και το φτερό του αεροπλάνου καθώς κινούταν.

18:27 Ωστόσο για μένα, για μένα ήταν αρκετό να ξέρω ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Και καθώς όλοι άρχισαν να κινούνται και να απομακρύνονται με την αίσθηση, εντάξει αυτή είναι μια επικίνδυνη κατάσταση. Ακόμα σκεφτόμουν τότε ότι ήταν μια βόμβα που είχε άφεθεί κάπου στο κτίριο. Είναι πολύ δύσκολο να το κατανοήσω. Κι έτσι δεν νομίζω ότι το μυαλό μου εκείνες τις στιγμές μπορούσε να εξηγήσει και να επεξεργαστεί κάτι τέτοιο.

19:41 Είστε με στρατιωτικούς που έχουν δεχτεί πειρά στο παρελθόν και έτσι υπήρχε επίσης μια μεγάλη αίσθηση ηρεμίας και τάξης ακόμη και όταν υπήρχε μια πλήρης σύγχυση. Έχασα δύο πολύ καλούς μου φίλους που δούλευαν στο διοικητικό γραφείο ενός από τους στρατηγούς με τον οποίο συνεργάστηκα πολύ στενά και έναν άλλο φίλο που κάηκε περίπου το 90% του σώματός του.

20:09 Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μου εκείνες τις πρώτες μέρες ήταν να συνεργαστώ με αυτές τις οικογένειες, βοηθώντας να τους πω την ιστορία. Είσαι εκπαιδευμένος για το πώς ανακοινώνεις τους θανάτους στρατιωτών, αλλά στην προκειμένη περίπτωση όμως ήταν άμαχοι. Και έτσι ήρθαν μερικοί εξωματικοί που είπαν «ελάτε και βοηθήστε μας σε αυτό».

20:31 Και ξέρετε, πρέπει να το δεις πολύ επαγγελματικά. Αυτή είναι η δουλειά που πρέπει να κάνω. Και ξαφνικά βλέποντας ονόματα φίλων σε λίστες και ήταν άτομα που δεν γνωρίζαμε ακόμη ότι τραυματίστηκαν και όμως ανακοινώναμε το θάνατό τους. Για μένα ειδικά ήταν πραγματικά σημαντικό να αφηγηθώ την ιστορία των αμάχων του στρατού που σκοτώθηκαν.

20:51 Επειδή αυτοί οι άνθρωποι που δεν φόρεσαν ποτέ στολή μπορεί να μην υπέγραψαν πραγματικά για να βάλουν τον εαυτό τους σε κίνδυνο, αλλά ήταν τόσο αφοσιωμένοι στη δουλειά τους και πέθαναν στη δουλειά κάνοντας αυτό που αγαπούσαν. Ήμουν τόσο περήφανη για αυτούς και για αυτό που έκαναν. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μερικοί από τους ανθρώπους που γνώριζα δεν είχαν μπει στο κτίριο εκείνη την ημέρα, ενώ γνώριζαν τι επρόκειτο να συμβεί, αν γνώριζαν τι επρόκειτο να συμβεί, γιατί πιστέψτε με ήταν τόσο αφοσιωμένοι.

21:22 Το σκέφτομαι συνεχώς. Θέλω να πω, θα έλεγα ότι σίγουρα κάθε χρόνο στην Επέτειο έχω ένα στενό κύκλο φίλων με τους οποίους όλοι ερχόμαστε σε επαφή και επικοινωνούμε. Σίγουρα διαμόρφωσε τη σκέψη μου και πώς σκέφτομαι πια, ενώ ο λαός έρθαν μέσα σε αυτό το χρονικό πλαίσιο των 20 χρόνων. Δεν νομίζω ότι έχω επεξεργαστεί ότι είναι πια η 20η Επέτειος.

21:45 Αυτό που πέρασα οχριά σε σύγκριση με αυτό που έγινε. και είναι εκπληκτικό και σώτας εδώ στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID είμαι πολύ περήφανη για την ομάδα μας και όλα αυτά που έχουμε κάνει. Η ομάδα μας ασχολήθηκε πολύ με τη βοήθεια που αφορούσε στην κατασκευή εναλλακτικών εγκαταστάσεων φροντίδας. Το Javits Center και άλλες υποδομές σε όλη την περιοχή, υποδομές που έγιναν για να υποστηρίξουν τον αγώνα COVID ενώ πολλοί από τους υπαλλήλους μας ασχολούνταν με αυτό ή ασχολούνταν με μέλη της οικογένειας που είχαν αρρωστήσει και έτσι είμαι πραγματικά εντυπωσιασμένη με τη δύναμη και την αρκετικότητα.

22:22 Τίποτε δεν απογοητεύει τους νεορικέζους, δεν τους παίρνει από κάτω. Είναι σίγουρο αυτό που σας λέω. Και εδώ ο Φρανκ Σινάτρα με το μουσικό θέμα New York, New York New York, New York These vagabond shoes Are longing to stray Right through the very heart of it New York, New York I wanna wake up In a city that doesn't sleep Make it there, I'll make it Anywhere, it's up to you New York, New York New York, New York I want to wake up in a city that never sleeps And find I'm A number one Top of the list, king of the hill A number one These little town blues Ο Αλκήμ νοσηλευτής κατάφερε να επιβιώσει και να βγει ζωντανός μέσα από τα συντρίμια όταν κατέρευσαν οι δίδυμοι πύργοι.

26:06 Η μαρτυρία του Αλκήμ είναι πραγματικά συγκρονιστική. Ακούσαμε αυτό που ακόμα μέχρι σήμερα, 20 χρόνια αργότερα είναι δύσκολο να περιγραφεί είναι σαν να στέκεστε σε ένα σαφμό του μετρό, ξέρετε και ένα τρένο βριχάται στο σαφμό αλλά ακόμη μεγαλύτερος όρυβος και πάλι κανείς από εμάς τουλάχιστον σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο θόρυβος αυτός θα ήταν από ένα κτίριο το οποίο υποχωρούσε και έπεφτε και εξαφανιζόταν από τον ορίζοντα και έφτασα ένα μαύρο πέμπλο και ίσως ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου δεν ήταν φόβος, ήταν μια παρέτηση αυτό ήταν μια παρέτηση αλλά εντάξει όμως δεν μπορώ, πιστέψτε με δεν θέλω να πεθάνω έτσι Βρίσκα το από το κάμισό μου για να καλύψω το στόμα μου.

28:25 Αλλά ήμουν κάτω από ένα αυτοκίνητο και το αυτοκίνητο ήταν σταθευμένο κάτω από την πεζογέφυρα. Άκουσα τον Στίβ Σαχάιμ, ο οποίος ήταν ένας άλλος νοσηλευτής, συνάδελφος του Αλ, και έναν άλλο φίλο να καλεί τους ανθρώπους. Άκουσα φωνές, βρήκα δύο άτομα, τον Στίβ και έναν άλλο συνάδελφο και ξέρεις, έχει σημασία, σωστά, πιάσαμε τα χέρια.

28:50 Ξέρεις αυτό σήμερα πάρα πολλά. Ήταν ο κυριότερος ήχος που ακούγαμε εκείνη τη στιγμή. Δεν άκουγες κάτι άλλο. Εδώ σώση με αυτό να διευκρινίσω κύριε και κύριε ότι ο Άλ μιλάει για τον συναγερμό που υπάρχει στις στολές του πυροσβέστη, ο οποίος έχει αισθητήρα και ηχή όταν ο πυροσβέστης, ο διασώστης ψάχνει μέσα στα συντρίμια όταν δεν υπάρχει κίνηση.

30:23 Όλα αυτά τα στενοφόρα, στο οποίο είχε δοθεί εντολή να σταθμεύσουν το ένα πίσω από το άλλο, σε σειρά καταστράφηκαν. Θέλω να πω, είχαν πάρει κυριολεκτικά φωτιά από την κατάρρευση του κτηρίου. Η οπτική για μας, και πιστεύεις στα μάτια σου σε αυτό που βλέπεις ως πραγματικότητα και όσα μπορούσα να δω, δεν ήταν παρά ένα χωράφι.

30:47 Έτσι ήταν για μένα όλη η πόλη. Ολόκληρη η πόλη ήταν έτσι. Και ίσως ακόμα πιο πέρα. Άρχισα να αντιδρώ. Θα είμαι ειλικρινής ήμουν... Είχαμε πολλά να κάνουμε. Ξέρεις, δεν υπήρχε στιγμή για προβληματισμό. Και υπήρχε πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά... Δεν υπήρχε στιγμή και χρόνος για να σκεφτείς τι πραγματικά είχε συμβεί.

31:23 Οδηγούσα και ντρέπομαι να το πω αυτό, αλλά ξέρετε, για περίπου δύο χρόνια οδηγούσα και στο αυτοκίνητό μου, υπήρχαν αποθέματα νερού και φαγητού και μάσκες αερίου και δεν ξέρω, μια βδομάδα ή και δύο. Υποθέτω ότι υπήρχαν εκεί δίπλα μου ή ήμουν απλά έτοιμος. Ήταν απλά έτοιμο. Και είναι πολύ σκηντικό να θυμάσαι τις στιγμές εκείνες της αλληλεγγύης.

32:40 Και είναι αυτό που λέει ο Κιν. Μένες αργότερα και καθώς περπατούσα τριγύρω, έβλεπα ανθρώπους να μου δίνουν κάτια και κάλτσες και να φορτώνουν την αγκαλιά μου. Και ήταν απίστευτο. Οι άνθρωποι ήθελαν να κάνουν κάτι. Δεν μπορείτε να φανταστείτε την εθνική υποστήριξη, την υποστήριξη από όλου το έθνος στη Νέα Υόρκη. Δεν έχω δει ποτέ κάτι παρόμοιο και ακόμα δεν έχω δει κάτι που να ταιριάζει με αυτό μέχρι σήμερα.

33:07 Και εδώ ο Al Kim λέει κάτι πολύ σωστό. Μερικά πράγματα που μας φαντάζουν επαχθεί δύσκολα κατά τη διάρκεια της καριέρας μας, σε επακληματική μας ζωή γενικά ή στην προσωπική μας ζωή, εξακολουθούν να είναι σχετικά. αλλά όταν σκέφτεσαι τα μεγαλύτερα δεινά, κρατώ όσα πέρασα μέσα μου και βάζω τα πράγματα σε μια προοπτική. Κάπως έτσι λειτουργεί. Αυτό έχει βάρος για μένα και λειτουργεί με θετικό τρόπο.

33:42 Αυτός λοιπόν ήταν ο Αλκίμ, ο οποίος επέζησε και επιβίωσε από τα συντρίμια των δίδυμων πύργων και έχει πολύ δίκιο. Όταν έχεις ζήσει και έχεις περάσει τέτοιες καταστάσεις όλα όσα αντιμετωπίζεις αργότερα στην προσωπική, στην επαγγελματική σου ζωή μοιάζουν τόσο διαφορετικά. Τα διαχειρίζεσαι με διαφορετικό τρόπο. Και εδώ ένας Άγγλος στη Νέα Υόρκη διαστόματος στιγμή.

35:19 Ω, είμαι ένας αλλιώς, είμαι ένας αλλιώς αλλιώς, είμαι ένας αλλιώς αλλιώς, είμαι ένας αλλιώς αλλιώς. Οι πραγματικές επιχείρησεις, όπως κάποιος λέει, είναι ο χαρακτήρας του μέλλον. Παρακολουθεί ένας άνθρωπος να αγνωρίζει και να γυρίζει, να είναι εαυτός, όχι όσο πει. της United Airlines. Ο Gordon Felt βρίσκεται σε αυτό, βρέθηκε σε αυτό το σημείο περισσότερες από 100 φορές από όταν έγιναν οι επιθέσεις.

38:58 Γιατί όμως? Γιατί ο αδελφός του Gordon, ο Edward Felt, ήταν στο αεροπλάνο που συνετρίβει στους δασόδεις λόφους έξω από το Σάξιβιλ αφού οι επιβάτες κατάφεραν να σταματήσουν τους αεροπηρατές και να πέσει το αεροπλάνο εκεί στο σημείο αυτό χωρίς τελικώς να φτάσει στο τελικό προορισμό όπου σύμφωνα με τον σχεδιασμό της ΆΙΣΙΣ ήταν να συντριβεί στο πεντάγωνο 250 χιλιόμετρα μακριά από το σημείο που κατέπεσε το αεροπλάνο.

39:31 Να σας πω ότι ο Φέλτ που θα ακούσουμε σε λίγο τη συνέντευξή του είναι δάσκαλος που ειδικεύεται στην εκπαίδευση παιδιών με αναπηρία και στην πορεία του χρόνου έγινε εκπρόσωπος των οικογενειών των 40 επιβατών και του πληρώματος που πέθαναν εκείνη την ημέρα. Και είναι πραγματικά ήρωες. Αυτό που λέει ο Φελτ και θα τον ακούσουμε σε λίγο να το λέει, δεν θέλω να σβηστεί η μνήμη των ήρωων, είναι ήρωες.

39:56 Οι άνθρωποι αυτοί κατάφεραν να πάρουν τον έλεγχο του αεροπλάνου και ο αδερφός του Έντουαρτ έπαιξε κομβικό ρόλο στην ιστορία αυτή. Το αεροπλάνο τελικά δεν κατάφερε να προσγειωθεί στην Περισσυλβάνια, συνετρίβει στο παλιό ορυχείο, όμως δεν έπεσε στο πεντάγωνο. Οι άνθρωποι αυτοί δηλαδή θυσιάστηκαν προκειμένου να μην θρυνήσει η Αμερική και η ανθρωπότητα περισσότερα θύματα.

40:21 Ο Έντουαρτ όταν έχασε τη ζωή του ήταν 41 χρόνο. Ήταν μηχανικός και είχε δύο κόρες. Δυστυχώς και θα ακούσουμε σε λίγο να το λέει Και ο Γκόρντον Ο Έντουαρτ δεν κατάφερε να δει να μεγαλώνουν τα παιδιά του Τα παιδιά του παντρεύτηκαν Έχουν εγγόνια Θα είχε εγγόνια σήμερα Αν ζούσε Ο Γκόρντον πιστέψτε με 20 χρόνια δεν κατάφερε ποτέ Να διαχειριστεί την απώλεια του Έντουαρτ Και τον ακούμε πήρα τηλέφωνο τον αδερφό μου στο κινητό του τηλέφωνο και του είπα Έντουαρτ όταν προσγιοθείς άφησα μήνυμα στο κινητό του Έντουαρτ όταν προσγιοθείς πάρε μας τηλέφωνο ανησυχούμε θέλουμε να σε ακούσουμε λίγες ώρες αργότερα πήρα ένα τηλέφωνο από τη Σάντι είναι η γυναίκα του Έντουαρτ η οποία με επιβεβαίωσε ότι στην πτήση 93 η πτήση 93 είχε συντριβή και ο αδερφός μου ήταν σε αυτή την πτήση και το αεροπλάνο συνετρίβει κάπου στην Πεσσιλβάνια ενώ οι αρχές πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν επιζώντες.

42:08 Ήταν τότε που ο Γκόρντον μαθαίνει. Λίγο πριν πέσει το αεροπλάνο, ο Έντ τηλεφώνησε στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Στο 9-11. Δεν είναι σίγουροι ποια ήταν η πρόθεση αλλά καταλήγουν πια στους συμπέρασμα ερευνητές ότι το έκανε για να βοηθήσει τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης να καταλάβουν πού ήταν το αεροπλάνο. Προφανώς η αεροπηρατεία είτε έπρεπε να ξεκινήσει είτε είχε ήδη ξεκινήσει και ξέρετε οι επιβάτες και τα μέλη του πληρώματος σίγουρα γνώριζαν τι συνέβαινε στο έδαφος, τι συνέβαινε στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσικτον μόνο από συνομιλίες που είχαν άλλοι επιβάτες με αγαπημένα πρόσωπα, καθώς και με το κέντρο εξυπηρέτησης της United.

43:01 Αυτό λοιπόν είναι κάτι που μας αρέσει να σκεφτόμαστε, αυτό που προσπαθούσε να κάνει ο Ed, και προσπαθούσε να αντιμετωπίσει πρακτικά το πρόβλημα, και προσπαθούσε να βοηθήσει. Ξέρετε, πέρασαν μερικές εβδομάδες πριν να διοικηθούμε εδώ για πρώτη φορά, επειδή ο τόπος θεωρούταν τόπος εγκλήματος. Και επειδή πραγματικά ο τόπος του εγκλήματος ήταν ο τόπος εγκλήματος που βοήθησε να ταυτοποιηθεί η αλυσίδα των τρομοκρατικών επιθέσεων επειδή δεν μπόρεσαν να ανακτήσουν κρίσιμες πληροφορίες από τα μαύρα κουτιά των αεροπλάνων σε Νέα Υόρκη και Πεντάγωνο ακριβώς λόγω της ζημιάς που προκλήθηκε.

43:47 Εδώ είμαστε 20 χρόνια μετά και είναι πραγματικά πολύ συστηματικό και εξακολουθεί να πονάει και υποψιάζομαι ότι θα είναι έτσι και το υπόλοιπο της ζωής Θυμάμαι την ημέρα όπου έγινα μεγαλύτερος από τον αδερφό μου και ξέρετε αυτά τα ορόσημα πονάνε και δεν σταματούν ποτέ Τα πράγματα που έχουν συμβεί στη ζωή των παιδιών του και που έπρεπε να δει που δεν πρόλαβε ποτέ να ζήσει ο εγγονός του και η γάμιτο παιδιόν του και είναι απλά ξέρεις οι επέτειοι είναι δύσκολες πολύ δύσκολες Πήρε περίπου 20 λεπτά με το αυτοκίνητο για να μας φέρουν σε αυτή την τοποθεσία.

45:22 Και ήταν πραγματικά η πρώτη φορά που πιστεύω ότι πολλοί από εμάς συνειδητοποιήσαμε ότι αυτό είναι πραγματικά τεράστιο. Όλο αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από την απώλεια ενός αδελφού. Και είναι ένα είδος τεράστιου ιστορικού γεγονότος που επηρέασε ολόκληρο τον κόσμο. και συνειδητοποίησαμε ότι καθώς κινούταν το ελοφορείο μέσα από αυτούς τους επαγγελιακούς δρόμους έξω από τα σπίτια υπήρχαν άνθρωποι που κρατούσαν σημαίες και παιδιά που κοιμάτιζαν σημαίες και κρατούσαν πλακάτ και ήταν άλλοι που στέκονταν σε διασταυρώσεις και χαιρετούσαν το ελοφορείο προς τιμή των αγαπημένων μας προσώπων και ήταν πραγματικά συγκλονιστικό Ήταν ήρωες, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και βοήθησαν να αποτραπεί μια μεγαλύτερη καταστροφή εκείνη την ημέρα και κέρδισαν μια θέση στην ιστορία, στην ιστορία αυτής της χώρας και δεν μπορούν να μιλήσουν από μόνοι τους επειδή δεν είναι πια μαζί μας.

46:18 Οπότε κάποιος πρέπει να τα πει. Για μένα η συμμετοχή σε όλο αυτό νομίζω ότι με έσωσε. Θύμωσα. και υπήρχε πραγματικά μια μαύρη τρύπα στην οποία θα μπορούσα να είχα πέσει. Αλλά αυτή η διαδικασία μου έδωσε προοπτική, μου έδωσε ελπίδα, σίγουρα. Και μου έδωσε ένα σκοπό. Πάντα θα επιστρέφω. Νιώθω σαν το σπίτι μου εδώ. Αυτό είναι ένα σπίτι μακριά από το σπίτι που κατοικώ και πολλές οικογένειες αισθάνονται το ίδιο.

47:19 Έχουμε κάνει φίλους για όλη τη ζωή εδώ. Μαζευόμαστε εδώ ως οικογένειες και νιώθουμε καλά. Ήμουν εδώ περίπου 100 φορές, ξέρετε, τα τελευταία 20 χρόνια. Για εργασία στο μνημείο ή απλά να έρθω και να περάσω χρόνο εδώ. Νιώθω κοντά τον αδερφό μου εδώ. και νομίζω για πολλούς από εμάς βρίσκουμε νιώθουμε άνετα όταν ερχόμαστε σε αυτόν εδώ το χώρο αυτός κυρίες και κύριοι ήταν ο Gordon Felt που τιμά τον αδερφό του με αυτόν τον τρόπο και μένει κοντά του και διατηρεί τη μνήμη του ξέρετε να σας πω μια λεπτομέρεια στο αεροπλάνο το οποίο καταρχάς βρέθηκαν τα μαύρα κουτιά του αεροπλάνου πράγμα που έδωσε πολλές πληροφορίες στις έρευνες, γιατί στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσικτον τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά.

48:09 Εκεί κατάφεραν οι ερευνητές να ανακτήσουν τις πληροφορίες από τα μαύρα κουτιά. Όμως βρέθηκε και η πιστοτική κάρτα ενός από τους τρομοκράτες και από εκεί κατάφεραν οι ερευνητές να εντοπίσουν από πού προέρχονταν τα χρήματα, από πού αντλούσαν τα χρήματα τα μέλη της Άησης. Και είναι πολύ σημαντική η μαρτυρία του Γκόρτον Φέλτ.

48:30 Όμως σε κάθε ιστορία, σε κάθε τέτοια θλιβερή ιστορία που η ανθρωπότητα σημαδεύτηκε μια και για πάντα υπάρχει και μια αχτίδα φωτός. Και ποια είναι αυτή η αχτίδα. Είναι τα νέα παιδιά, είναι οι άνθρωποι που έρχονται στον κόσμο και ένας τέτοιος νέος άνθρωπος είναι και ο Ανής γεννήθηκε την 11η Σεπτεμβρίου στις 10 και 5 το πρωί στη Νέα Υόρκη.

48:59 Ξεκινούμε καταρχάς με τη μητέρα του, την Τζάγια. Λόγω του γεγονότος ότι η τηλεόραση ήταν κλειστή, δεν ήξερα ότι όλα αυτά συμβαίνουν και το έμαθα μετά τη γέννηση του Αννής. Για μένα ήταν ένα άμυκτο συνέστημα. Από τη μια είχε γεννηθεί ο Αννής, ο πρωτότοκος γιος μου. και μετά ξέρεις, ακούς όλο αυτό που υπάρχει, όλη αυτή η ατμόσφαιρα.

49:29 Ήταν απλώς κάτι που δεν μπορείς ποτέ να ξεχάσεις. Ήταν πολύ τρομακτικό ελιγνά. Για πολύ καιρό δεν γιορτάζαμε ποτέ τα γυναικτριά του εκείνη τη μέρα γιατί ξέρετε γνωρίζω προσωπικά μερικές κυρίες, οι σύζυγοι τους είχαν πάει στη δουλειά και δεν επέστρεψαν εκείνο το βράδυ. Όλο αυτό κυλάει μπροστά στα μάτια σου κάθε φορά και δεν μπορείς να το διαχειριστείς.

49:53 Αυτή ήταν η Τζάγια, η μητέρα του Αννής. Και τώρα θα ακούσουμε τον πατέρα του. Για τον αδερφό του λέει καταρχάς που δούλευε στους δίδυμους πύργους και υποτίθεται ότι θα συμμετείχε σε μια συνάντηση εκεί πριν πάει τελικά με τον Ασής στο νοσοκομείο. Εκείνο το πρωί δεν ξέρω τι, υπήρχε κάτι που ίσως ήταν μια διέστηση ή ένα τέτοιο πράγμα που αποφάσισε ο αδερφός μου ότι δεν θα πήγαινε τελικά στον Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.

50:23 Άρχισε να γίνεται πιο τρομακτικό γιατί ξέρετε ο αδελφός μου που παρακολουθούσε όλο αυτό στην τηλεόραση, στο γραφείο του, έβλεπε το κτίριο του συναδέλφου του με τους οποίους συνεργάζεται. Υπήρχε ένας συνεχής φόβος για το τι συνέβη σε όλους αυτούς. Και αυτή είναι η Τζάγια. Δεν ήταν να γεννηθεί ο Ανίσθης 11, τον περιμέναμε 10 μέρες αργότερα στις 21.

50:45 Άρα γεννήθηκε για κάποιο λόγο. Ξέρεις, μας συνδέει η μοίρα με αυτόν τον τόπο Και ναι, μέχρι σήμερα, ξέρεις, είμαστε πολύ κοντά Δεν κατάλαβα όπως όλο το εύρος Δεν ξέρω τι συνέβη πραγματικά εκείνη τη μέρα Αλλά καθώς μεγάλωνα, άρχισα να μαθαίνω περισσότερα Και να συνειδητοποιώ Και ναι, όπως περνούσα τα χρόνια, κατάλαβα είχα μια αίσθηση του ότι συνέβη τότε και ποια ήταν τα συναισθήματα Στο δημοτικό μια φορά έρθε και μου είπε Μαμά, ένας συμμαθητής μου μου είπε ότι δεν είναι ωραία μέρα αυτή που έχεις γεννηθεί δεν έχεις γεννηθεί σε μια καλή μέρα Του είπα λοιπόν ναι, είναι αλήθεια αλλά τότε πρέπει πάντα να κοιτάς το θετικό κομμάτι της ζωής μας πρέπει να μεγαλώνουμε με αυτό που έχουμε και του είπα, κοίτα για μένα μας έφερες χαρά έφερες χαρά στην οικογένειά μας ήταν πολύ σημαντικό γιατί ξέρεις καταρχάς ήμασταν όλοι μαζί υπάρχουν τόση άνθρωποι, τόση πολλοί άνθρωποι που έχασαν οικογένειες εκείνη την ημέρα