Η Σκοτεινή Ιστορία του Ωνάση που σου έκρυψαν | Ήθελαν να τον Βγάλουν απο την μέση ;;;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Αριστοτέλης Ονáσης, ένας πρόσφυгаs από τη Σμύρνη που έφτασε στην Αργεντινή με λιγότερα από 100 δολάρια στην τσέπη και έφτιαξε το μεγαλύτερο ιδιωτικό στόλο πλοίων στον πλανήτη. Στη μεγάλη ύφεση, όταν όλοι πουλούσαν τα πλοία τους για να γλιτώσουν, εκείνος τα αγόραζε για ψίχουλα. Όταν οι πετρελαιάδες του γύρισαν την πλάτη και ο μισός του στόλος έμειне δεμένος, ένας πόλεμος στο Σουέζ έκανε τα τάνκερ του τα πιο περιζήτητα σε ολόκληρο τον κόσμο. Υπέγραψε με το βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας χωρίς να ρωτήσει τις αμερικανικές πετρελαιάδες.

00:36 Μετά τα έβαλε με την αμερικανική κυβέρνηση, που του κατάσχεσε 17 πλοία και έβαλε πάνω από 40 πράκτορες του FBI να τον παρακολουθούν. Υπάρχει μάλιστα και μία φήμη ότι ο τότε αντιπρόεδρο της Αμερικής, ο Νίξον, είχε πει "Αν χρειαστεί να τον καθαρίσουμε τον Ονáση, μην το κάνουμε σε αμερικανικό έδαφος". Σήμερα θα δούμε πως ένας πρόσφυгаs έφτιαξε το μεγαλύτερο ιδιωτικό στόλο στον κόσμο. Πόνταρε όταν οι άλλοι έφευγαν και έπαιζε σκάκι με ολόκληρες κυβερνήσεις. Και πως αυτό το παιχνίδι του κόστισε ακριβά. Άλλη μια μέρα στο γραφείο ο Νίκος Παπουτσής κάνει μια εγγραφή στο κανάλι Στο Ζητώ σαν Χάри.

01:17 Αρκετοί που βλέπετε τα βίντεο δεν έχετε κάνει εγγραφή. Οπότε κάντο τώρα για να μπορέσω να βγάλω περισσότερα και καλύτερα βίντεο. Τον Ονáση οι περισσότεροι τον ξέρουν από την Κάλλας και την Τζάκι. Η πραγματική του ιστορία όμως είναι ένα μάθημα για το πως βγαίνουν τα λεφτά όταν όλοι είναι σε πανικό και φοβούνται. Ξεκινάμε από τη Σμύρνη, αρχές του 20ού αιώна. Η πόλη ανήκει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά είναι από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Μεσογείου, είναι γεμάτη Έλληνες εμπόρους. Ένας από αυτούς είναι ο Σωκράτης Ονáσης. Εμπορεύεται καπνό, κάνει και δουλειές τραπεζίτη και η οικογένειά του ζει αρκετά άν άνετα. Τον Ιανουάριο του 1906 γεννιέται ο γιος του, ο Αριστοτέλης Ονáσης. Ο μικρός Αριστοτέλης τη μητέρα του νωρίς. Η Πηνελόπη φεύγει από τη ζωή το 1912 μετά από ένα χειρουργείο, όταν ο Αριστοτέλης είναι μόλις έξι χρονών. Ο πατέρας του ξαναπαντρεύεται και ο γιος του δεν τα πάει και πολύ καλά με την καινούργια μητέρα βλέπεις στο σχολείο. Είναι έξυπνος, αλλά ανυπάκουος. Σύμφωνα με τις

02:20 περισσότερες βιογραφίες τον αποβάλλουν αρκετές φορές από το σχολείο, μέχρι που ο πατέρας του τον βάζει στο καλύτερο ελληνικό σχολείο της πόλης, την Ευαγγελική Σχολή. Μέχρι τα 16 του έχει μάθε και μιλάει ελληνικά, τουρκικά, αγγλικά και ισπανικά. Αυτά τα ισπανικά θα του χρειαστούν πολύ σύντομα. Μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο ο ελληνικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη και για τρία χρόνια η πόλη είναι υπό ελληνική διοίκηση. Στο Σεπτέμβριο του 1922 όμως ο τουρκικός στρατός ξαναπαίρνει την πόλη και έρχεται η καταστροφή. Η πόλη καίγεται. Χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους και εκατοντάδες χιλιάδες τρέχουν στο λιμάνι για να γλιτώσουν. Η οικογένεια Ωνάση τα χάνει όλα. Οι Τούρκοι παίρνουν το σπίτι και την επιχείρηση. Ο πατέρας συλλαμβάνεται και κατηγορείται ότι συνεργάστηκε με τους Έλληνες. Χάνονται και συγγενείς του. Ανάμεσα τους και ένας θείος του Αριστοτέλη Ωνάση, ο Αλέξανδρος, που εκτελείται μετά από απόφαση τουρκικού στρατοδικείου. Χρόνια αργότερα ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα δώσει

03:18 το όνομα του στο δικό του γιο. Με τον πατέρα του στη φυλακή όλο το βάρος της οικογένειας πέφτει στον Αριστοτέλη Ωνάση, ο οποίος είναι τότε 16 χρονών. Κατά τις βιογραφίες βοηθάει την οικογένεια για να φύγει για την Ελλάδα και λένε ότι κατάφερε να περάσει τις οικονομίες του πατέρα του δεμένες πάνω στα πόδια του. Ο ίδιος βλέπει τη Σμύρνη να καίγεται από τη γέφυρα ενός πλοίου.

03:39 Στην Αθήνα τώρα είναι πια πρόσφυγες μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο από τη Μικρά Ασία. Όταν ο πατέρας του αποφυλακίζεται και έρχεται και αυτός μαζί με τον αδελφό του στήνει ξανά από την αρχή ένα εμπόριο καπνού. Χρειάζεται όμως αγορές για να πουλήσει αυτό τον καπνό. Και πριν κλείσει ένας χρόνος παίρνουν μια απόφαση. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα πάει στην Αργεντινή για να ανοίξει το δρόμο για τον της οικογένειας. Τον Αύγουστο του 1923 μπαίνει σε ένα πλοίο. Έχει μαζί του ένα διαβατήριο Νάνσεν, ένα ειδικό διαβατήριο για πρόσφυγες που δεν έχουν πια χώρα.

04:12 Στις 21 Σεπτεμβρίου 1923 φτάνει στο Μπουένος Άιρες. Είναι 17 χρονών και έχει στην τσέπη του κάτι λιγότερο από 100 δολάρια. Οι Αργεντίνοι εκείna τα χρόνια είναι από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. Πουλάει κρέας και σιτάρι σε όλη την Ευρώπη και είναι γεμάτη με τανάστες που ψάχνουν την τύχη τους. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης όμως δεν ξέρει κανέναν και πριν πουλήσει καπνό πρέπει να βρει και μια δουλειά για να έχει να φάει, πώς θα ζήσει. Και πιάνει ό,τι δουλειά βρει.

04:38 Πλένει πιάτα, κουβαλάει τούβλα σε οικοδομές και μετά βρίσκει και κάτι σταθερό σε μια βρετανική τηλεφωνική εταιρεία. Τότε οι κλήσεις δεν γίνονταν αυτόματα όπως τώρα. Κάποιος καθόταν σε ένα πίνακα και έβαζε με το χέρι, έκανε τη σύνδεση το ένα τηλέφωνο με το άλλο. Ο Ωνάσης παίρνει τη νυχτερινή βάρδια. Έτσι έχει ελεύθερη τη μέρα του για να τρέχει τη δική του επιχείρηση. Λέγεται ότι στη νυχτερινή βάρδια άκουγε κρυφά τις κλήσεις προς το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Έτσι βελτιώνει και τα αγγλικά του. Ακούει όμως και επιχειρηματίες να μιλάνε για συμφωνίες πριν αυτές γίνουν και με ό,τι μάθαινε έβαζε και αυτός ένα μέρος από τις οικονομίες του σε αυτές τις δουλειές. Από τότε είχε ξεκινήσει τις επενδύσεις. Πρόσεξε όμως, αυτό το έκανε πριν το μάθουν οι άλλοι. Πού ακριβώς έβαζε τα χρήματά του αυτό δεν το ξέρουμε. Αν ισχύει, ήταν τα πρώτα του λεφτά από πληροφορίες που δεν είχε κανείς άλλος. Τη μέρα ο Αριστοτέλης Ωνάσης πηγαίνει στους καπνοβιομήχανους του Μbuenos Aires με δείγματα από τον

05:35 καπνό του πατέρα του. Οι περισσότεροι τον διώχνουν. Τότε βάζει στο μάτι τον πιο μεγάλο από αυτούς, τον Χουάν Γκαόνα, τον ιδιοκτήτη της πιο πετυχημένης εταιρείας τσιγάρων της χώρας. Σύμφωνα με τις βιογραφίες του, τον ακολουθεί για μέρες μέχρι που ο Γκαόνα δέχεται να του μιλήσει. Από αυτή τη συζήτηση βγαίνει με μία παραγγελία αξίας 10.000 δολαρίων. Ο Ωνάσης κρατάει προμήθεια 5% σε κάθε φορτίο και μέσα σε δύο χρόνια έχει μαζέψει πάνω από 100.000 Ο καπνός που φέρνει έχει ένα πλεονέκτημα. Οι Αργεντινοί κάπνιζαν κυρίως βαριά καπνά από την Κούβα και τη Βραζιλία. Ο ανατολίκος καπνός που έφερνε από τον πατέρα του είναι πιο ελαφρύς.

06:17 Στις αρχές του 1925 στην τη δική του εταιρεία εισαγωγής καπνού, μαζί με τα δύο του πρώτα αδέλφια. Τους αδελφούς Κονιαλίδη. Έπειτα δοκιμάζει να φτιάξει και δικά του τσιγάρα με μία ιδέα που για την εποχή ήταν πανέξυπνη. Ελαφριά τσιγάρα για ένα κοινό που δεν το κυνηγούσε κανείς, τις γυναίκες. Σε μία εποχή όλο και περισσότερες γυναίκες είχαν ξεκινήσει το κάπνισμα. Λέγεται μάλιστα ότι οι μάρκες του λέγονταν Οσμάν και Πριμέρος, σε ροζ και χρυσά πακέτα.

06:46 Οι ιστορικοί όμως που μελέτησαν τα αρχεία μας λένε ότι τα τσιγάρα αυτά δεν είχαν ιδιαίτερη επιτυχία. Τα λεφτά τα έβγαζε από το εμπόριο του καπνού και ο Αριστοτέλης ο Νάσης ξεκινάει να ζει σαν πλούσιο πριν ο ίδιος γίνει. Με τα πρώτα κέρδη αγοράζει καλά κοστούμια και γίνεται μέλος ενός ακριβού ομίλου κοπιλασίας, εκεί που συχνάζουν δηλαδή οι πλούσιοι του Μπουένος Άιρες. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο ίδιος έλεγε για να πετύχεις να είσαι πάντα μαυρισμένος, να μένεις σε ένα κομψό κτίριο ακόμα και αν εσύ είσεις για να μένεις σε υπόγειο. Να σε βλέπου σε καλά εστιατόρια, ακόμα και αν πίνεις ένα ποτό όλο το βράδυ. Σύμφωνα με τη δική του εκδοχή πριν κλείσει τα 25 του είχε βγάλει το πρώτο του εκατομμύριο. Οι ιστορικοί δίνουν ένα πιο μετρημένο νούμερο. Το 1932 ο Αριστοτέλης ο Νάσης είχε μαζέψει 50.000 λίρες Αγγλίας που για την εποχή ήταν πολύ σοβαρό ποσό. Χρόνια μετά ο ίδιος θα έλεγε το μυστικό των επιχειρήσεων είναι να ξέρεις κάτι που δεν ξέρει κανένας άλλος. Στην Αργεντινή αυτό το κάτι τότε

07:46 ήταν ο καπνός. Όσο ο Νάσης πουλάει καπνό στο λιμάνι του Μπουένος Άιρες συμβαίνει κάτι που δεν μπορεί να το αγνοήσει. Η Αργεντινή πουλάει σιτάρι σε όλη την Ευρώπη και κάποιος πρέπει να το κουβαλήσει. Οι Έλληνες εφοπλιστές το έχουν καταλάβει αυτό. Το 1920 φτάνουν στο λιμάνι μόλις δύο ελληνικά ατμόπλοια. Το Το φτάνουν άλλα 333. Ο Νάσης βλέπει μπροστά του από πού βγαίνουν τα πραγματικά λεφτά και δεν βγαίνουν από αυτόν που πουλάει το φορτίο, βγαίνουν από αυτόν που έχει το πλοίο. Ανάμεσα σε αυτούς τους εφοπλιστές είναι και ο Κώста Γράτσος.

08:21 Είναι από μια παλιά ναυτική οικογένεια της Ιθάκης και έρχεται συχνά στο Μπουένος Άιρες για τις δουλειές της οικογένειας. Οι δύο άνδρες γίνονται φίλοι και ο Γράτσος θα μείνει ο καλύτερος φίλος και συνεργάτης του Νάση για όλη του τη ζωή. Αυτός είναι και ο άνθρωπος που θα του ανοίξει την πόρτα της ναυτιλίας. Μαζί κάνουν και την πρώτη τους κίνηση. Ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Αργεντινή κινδυνεύει να ξεσπάσει ένας πόλεμος δασμών. Αν η Αργεντινή φόρτωνε με χρέωση τα ελληνικά πλοία στα λιμάνια της, θα χτυπούσε το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού στόλου που ζούσε από αυτό το εμπόριο, δηλαδή του σιταριού. Ο Νάσης και ο Γράτσος ειδοποιούν την ελληνική κυβέρνηση. Σε ένα ταξίδι τους στην Αθήνα ο Νάσης συναντά τον υπουργό Εξωτερικών, τον Ανδρέα Μιхалаκόπουλο και γυρίζει στο Μπουένος Άιρες με θέση στην ελληνική διπλωματική αποστολή. Τώρα, για ένα πρόσφυγα που λίγα χρόνια πριν δεν είχε καν χώρα, αυτό είναι μεγάλη υπόθεση και του δίνει και κάτι ακόμη. Αφού τα ελληνικά πλοία στο λιμάνι περνούσαν από

09:18 τα χέρια του, μαθαίνει και τη ναυτιλία από μέσα. Το 1929 καταρρέει το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και ο κόσμος μπαίνει στη μεγάλη ύφεση. Το εμπόριο παγώνει και δεν υπάρχουν φορτία και τα πλοία μένουν δεμένα στα λιμάνια γιατί δεν έχουν δουλειά. Ένα δεμένο πλοίο όμως συνεχίζει να έχει έξοδα. Οι ιδιοκτήτες του, κυρίως Βρετανοί, αρχίζουν να τα ξεφορτώνονται όσο όσο.

09:41 Εκεί βρίσκεται η ευκαιρία και την έχουν δει μόνο λίγοι. Οι Έλληνες εφοπλιστές τότε δούλευαν μέσα από γραφεία στο Λονδίνο και αγόραζαν φθηνά τα πλοία που πουλούσαν οι Βρετανοί. Ο ελληνικός στόλος ήταν ο μόνος στην Ευρώπη που μεγάλωνε τη δεκαετία του 30, ενώ όλοι άλλοι πουλούσαν τα πλοία τους και μαζεύονταν. Το 1931 ο Νάσης πηγαίνει στο Λονδίνο με το Γράτσο. Εκείνος τον συστήνει στο γραφείο των συγγενών του, των αδερφών Δρακούλη. Επίσης και αυτοί καταγόμενοι από την Ιθάκη. Ο Νάσης μένει μερικούς μήνες εκεί. Γνωρίζει τους μεγαλύτερους Έλληνες εφοπλιστές της εποχής. Ανάμεσα τους τον Σταύρο Λιβανό που θα τον ξαναδούμε σύντομα και μαθαίνει πως δουλεύει η ναυτιλία από μέσα. Πως αγοράζεις δηλαδή ένα πλοίο, πως βρίσκεις φορτία και πως πληρώνεις το πλήρωμα. Το 1932 φεύγει από τη ζωή ο πατέρας του. Ο Αριστοτέλης Ονάσης γυρίζει στην Αθήνα για την κηδεία. Η χρονιά αυτή είναι στροφή για τη ζωή του.

10:34 Από τον καπνό πλέον γυρίζει την εστίαση του και συγκεντρώνεται στα πλοία. Γυρνώντας στο Λονδίνο ακούει ότι μια κρατική εταιρεία του Καναδά που έχει μεγάλα προβλήματα λόγω της ύφεσης πουλάει φορτηγά πλοία που κάθονται δεμένα στο ποτάμι του Μόντρεαλ. Είναι παλιά πλοία από την εποχή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Μέσα από το γραφείο του Δρακούλη αγοράζει δύο. Το 1933 για 3.775 λίρες το καθένα. Κάποιες πηγές τώρα λένε ότι πήρε έξι και ότι έβαλε να δουλέψουν μόνο τα δύο, ενώ τα υπόλοιπα τα κράτησε δεμένα περιμένοντας να ανεβούν οι ναύλοι. Όπως και να χει τα πήρε για ψίχουλα τη στιγμή που κανένας άλλος δεν ήθελε να αγοράσει πλοία. Αυτά τα δύο πλοία τα ονομάζει Ονάσης Πηνελόπη και Ονάσης Σωκράτης από τους γονείς του.

11:17 Τους βάζει ελληνική σημαία και τα πληρώματα είναι από την Ιθάκη. Άνθρωποι που του έστειλε το γραφείο του Δρακούλη. Από τότε οι περισσότεροι καπετάνιοι θα είναι και αυτοί καταγωγή από την Ιθάκη. Το επόμενο βήμα ήρθε από έναν έρωτα. Το 1934 σε ένα ταξίδι από το Μπουένος Άιρες για την Ευρώπη γνωρίζει την κόρη ενός Νορβηγού εφοπλιστή. Η σχέση τους θα κρατήσει σχεδόν 10 χρόνια. Μέσα από αυτήν γνωρίζει τους Νορβηγούς εφοπλιστές που τότε ήταν οι πρωτοπόροι στα τάνκερ, δηλαδή τα πλοία που μεταφέρουν πετρέλαιο. Ο Νάσης καταλαβαίνει ότι τα αυτοκίνηта, τα εργοστάσια και τα πλοία δουλεύουν όλο και περισσότερο με πετρέλαιο και κάποιος πρέπει να το κουβαλήσει όλο αυτό. Παραγγέλνει τάνκερ σε ένα ναυπηγείο της Σουηδίας. Το 1938 βγαίνει το πρώτο, το Άριστον. Είναι ο πρώτος Έλληνας εφοπλιστής που στρέφεται στα τάνκερ και ο πρώτος του πελάτης είναι η εταιρεία του Τζιν Πολ Γκέτι, του Αμερικάνου που αργότερα θα γινόταν ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Τον λιώνει για να κουβαλάει

12:15 πετρέλαιο από την Αμερική στην Ιαπωνία. Το 1939 κάνει μία άλλη κίνηση που θα τον σημαδέψει. Στήνει μία εταιρεία στον Παναμά, τις περνάει τα φορτηγά του πλοίου και τους βάζει σημαία του Παναμά. Αυτό λέγεται σημαία ευκαιρίας. Δηλώνεις το πλοίο σου σε μία μικρή χώρα με χαμηλούς φόρους και χαμηλούς κανόνες και ρίχνεις το κόστος. Από εκεί και πέρα σχεδόν όλα του τα πλοία έχουν τέτοιες σημαίες. Λίγο μετά ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Σουηδία μένει ουδέτερη και ακινητοποιεί ξένα πλοία στα λιμάνια της, μαζί και το Άριστον. Το δεύτερο τάνκερ του είναι ακόμα στον ναυπηγείο. Ο Νάσης πηγαίνει στη Νέα Υόρκη το 1940 και από το 1942 μένει εκεί. Το FBI τον βάζει υπό παρακολούθηση με την υποψία ότι είναι φίλος του Περόν, του Αργεντινού στρατιωτικού που αργότερα έγινε πρόεδρος και ότι έχει φασιστικές ιδέες. Το 1944 κλείνει το φακελό του χωρίς να βρει τίποτα. 10 χρόνια μετά όμως το FBI θα ξανανοίξει αυτό το φάκελο. Ο πόλεμος τελειώνει και ο Νάσης έχει έξι πλοία.

13:17 Είναι πλούσιο, αλλά για τους παλιούς Έλληνες εφοπλιστές είναι ακόμη ένας ξένος. Δεν έχει ναυτική οικογένεια πίσω του, δεν ξεκίνησε ναυτικός πάνω στο πλοίο του πατέρα του όπως εκείνοι και τον λένε αλεξιπτωτιστή. Αυτόν δηλαδή που έπεσε από τον ουρανό και προσγειώθηκε πάνω στη δουλειά τους γιατί έχει χρήμα. Και αυτός αυτό το πρόβλημα το λύνει με τον πιο παλιό τρόπο. Το Δεκέμβριο του 1946 παντρεύεται στη Νέα Υόρκη την Τίνα Λιβανού. Είναι κόρη του Σταύρου Λιβανού, του Χιώτη που είχε γνωρίσει στο Λονδίνο και που ήταν ο πιο σεβαστός από τους παλιούς Έλληνες εφοπλιστές. Η Τίνα είναι 17 χρονών. Ο Αριστοτέλης Ονάσης είναι 40. Λίγο μετά τη μεγαλύτερη αδελφή της, την Ευγενία, την παντρεύεται ένας άλλος νέος εφοπλιστής, ο Σταύρος Νιάρχος. Οι δύο άνδρες γίνονται κουνιάδοι και αντίπαλοι για μια ζωή. Μόνο που ο Γάμος δεν του άνοιξε όλες τις πόρτες. Μετά τον πόλεμο η Αμερική έχει εκατοντάδες εμπορικά πλοία που δεν τα χρειάζεται πια. Τα περισσότερα είναι Liberty, φορτηγά πλοία που είχε φτιάξει τη

14:16 διάρκεια του πολέμου και είχε φτιάξει εκατοντάδες για να κουβαλάει εφόδια. Το 1946 αποφασίζει να τα πουλήσει όλα αυτά φτηνά και να δώσει και δάνεια βασικά να πάρει κανείς. Το ελληνικό κράτος εγγυάται την αγορά 100 τέτοιων πλοίων για τους Έλληνες εφοπλιστές στο 1/3 της αρχικής τους τιμής με τα περισσότερα λεφτά να είναι δανικά και η πληρωμή να γίνει σε 17 χρόνια. Ξέρεις ελληνικό κόλπο αυτό, αλλά το δουλεύαμε από τότε.

14:42 Ήταν το θεμέλιο της ελληνικής ναυτιλίας μετά τον πόλεμο. Ο πεθερός του ο Νάσης τώρα παίρνει 12 πλοία. Ο Νάσης δεν παίρνει κανένα. Είχε προτείνει στο ελληνικό κράτος να δώσει 10 δικά του πλοία για τα ελληνικά νησιά και ανταλλάγματα για τους ναυτικούς μόνο και μόνο για να μπει σε αυτή τη μοιρασιά και τον απορρίπτουν. Έφαγε πόрта. Λίγο μετά ακολουθούν επτά αμερικανικά τάνκερ πάλι για Έλληνες. Είναι τάνκερ τύπου Τ2, το κλασικό τάνκερ που είχε φτιάξει η Αμερική στον πόλεμο. Ο Νάσης προτείνει να τα αγοράσει όλα με τριτείς δούκου και να δώσει μέρος από τα κέρδη στο ταμείο σύνταξης των ναυτικών. Οι υπόλοιποι εφοπλιστές τα μοιράζονται μεταξύ τους και τον αφήνουν και πάλι έξω. Δεύτερη πόрта. Τελικά ο Νάσης αγοράζει κάποια Liberty μόνος του ως ιδιώτης τώρα. Για τα πολλά τώρα όμως αποφασίζει να πάει κατευθείαν στους ίδους τους Αμερικάνους.

15:30 Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Από ένα σημείο και μετά ο αμερικανικός νόμος λέει ότι αυτά τα πλοία πουλιούνται μόνο σε Αμερικάνους πολίτες. Γιατί? Σε ένα νέο πόλεμο η χώρα θα τα χρειαζόταν ξανά. Το Σεπτέμβριο του 1947 η αμερικανική επιτροπή που πουλάει τα πλοία αυτά απορρίπτει την αίτηση του Νάση. Πόσες πόρτες έχει φάει? Βάλε άλλη μία. Πάμε στις τρεις πόρτες. Δύο εβδομάδες αργότερα στη Νέα Υόρκη στήνεται μια καιούργια εταιρεία με αμερικάνικο όνομα και αμερικάνους μετόχους. Πρόεδρος μπαίνει ένας Αμερικανός Νάβ αρχος. Την ίδια μέρα κάνει αίτηση για 10 τάνκερ.

16:03 Πίσω από όλα όμως ποιος είναι? Ο Αριστοτέλης Ωνάσης. Οι μέτοχοι είναι φίλοι του και συνεργάτες του. Αμερικάνοι που στα χαρτιά έχουν την εταιρεία, ενώ στην πράξη τα λεφτά και οι αποφάσεις περνάνε όλα από τον Νάση. Μέχρι το 1949 παίρνει έτσι 24 από την αμερικανική κυβέρνηση. Ακούγεται μάλιστα ότι στο στήσιμο αυτής της συμφωνίας τον συμβούλεψε ένας δικηγόρος της Νέας Υόρκης, ο Herbert Brownell. Θα το ξαναβρούμε σε λίγα χρόνια, αλλά αυτή τη φορά θα 'ναι απ' την άλλη πλευρά. Το πιο έξυπνο όμως από αυτή τη συμφωνία είναι πώς θα πληρώσει όλα αυτά τα πλοία.

16:37 Οι αμερικανικές τράπεζες τότε δεν ήθελαν να δανείζουν χρήματα σε εφοπλιστές. Ο Νάσης πηγαίνει πρώτα σε μια πετρελαϊκή εταιρεία και την πείθει να το υπογράψει ναύλωση για χρόνια. Δηλαδή να δεσμευτεί ότι θα νοικιάζει το πλοίο του για να κουβαλάει το πετρέλαιο. Με αυτό το χαρτί στο χέρι πηγαίνει στην τράπεζα. Η τράπεζα βλέπει ότι τα λεφτά για τις δόσεις είναι κατοχυρωμένα και ότι θα έρχονται μήνα τον μήνα από μεγάλη πετρελαϊκή και του λέει okay και του δίνει το δάνειο. Ουσιαστικά το πλοίο το αποπλήρωσαν οι ναύλοι του πελάτη. Με αυτό τον τρόπο έπεισε τη Citibank και μια μεγάλη ασφαλιστική να μπουν στην ναυτιλία. Και η Citibank έμειне δίπλα του για την υπόλοιπη ζωή του. Θυμάσαι αυτό που έλεγε ότι πρέπει να δείχνεις μαυρισμένος για να πηγαίνεις σε καλά εστιατόρια? Λένε ότι πρόσθεσε και κάτι στην έκφραση αυτή και είναι το εξής. Αν είναι λέει να δανειστείς λεφτά, δανείσου πολλά. Απ' τα έξι πλοία που είχε ο Αριστοτέλης ο Νάσης το 1945 μέσα σε 10 χρόνια θα φτάσει να έχει κοντά στα 77.

17:32 Το 1950 ξεσπά ο πόλεμος της Κορέας. Στην Αμερική κυκλοφορούν πληροφορίες ότι τα πλοία Ελλήνων εφοπλιστών αγορασμένα από την αμερικανική κυβέρνηση κουβαλάνε εφόδια για την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα. Δηλαδή για τον εχθρό. Ψάχνοντας αυτό τώρα οι Αμερικανοί αρχίζουν να ψάχνουν και το πώς πήραν οι Έλληνες τα πλοία αυτά. Τέσσερα ονόματα μπαίνουν στη λίστα. Νάσης, Νιάρχος, Λιβανός και Κουλουκουντής. Τον Απρίλιο του 1951 Αμερικανοί ελεγκτές μπαίνουν στα γραφεία του Ονάση στη Νέα Υόρκη και αρχίζουν να ψάχνουν τα βιβλία του. Θέλουν να αποδείξουν ότι οι αμερικανικές του εταιρείες είναι στην πραγματικότητα δικές του. Ο Νάσης καταλαβαίνει ότι η Αμερική δεν είναι πια ασφαλές μέρος για τη δουλειά του και το ίδιο έτος μετακομίζει στο Παρίσι. Πρώτα όμως κάνει μια βολτούλα και πηγαίνει στην Γερμανία.

18:19 Τα ναυπηγεία της είναι ακόμη κατεστραμμένα από τον πόλεμο και ψάχνουν απεγνωσμένα δουλειά. Άρα, δουλεύουν και φθηνά για να πάρουν πελάτες. Στο Κίέλο, στο Αμβούργο και στη Βρέμη παραγγέλνει 18 τάνκερ, από τα μεγαλύτερα που είχε δει τότε ο πλανήτης. Η λογική του ήταν απλή. Ένα μεγαλύτερο τάνκερ κουβαλάει πολύ περισσότερο πετρέλαιο, αλλά δεν κοστίζει αναλογικά τόσο περισσότερο να το κουνήσεις όλο αυτό το πλοίο. Θέλει περίπου το ίδιο πλήρωμα και όχι διπλάσια καύσιμα. Άρα, κάθε τόνος πετρελαίου που κουβαλάει βγαίνει φθηνότερο. Το 1953 βγαίνει από το ναυπηγείο του Αμβούργου το Τίνα Ονάση. Ένα τάνκερ που μπορούσε να κουβαλήσει 45.000 τόνους. Είναι το πρώτο πλοίο που ονομάστηκε σούπερ τάνκερ. Μετά πηγαίνει στο Μονακό.

19:04 Χρειάζεται μία έδρα στην Ευρώπη, όπου δεν θα πληρώνει φόρους και δεν θα τον κυνηγάει κανένας. Το μικρό πριγκιπάτο στη Γαλλική Ριβιέρα δεν έχει φόρο εισοδήματος ούτε για ανθρώπους, ούτε για εταιρείες. Αλλά τα οικονομικά του δεν πάνε καλά. Η μεγαλύτερη επιχείρηση του Μονακό είναι η εταιρεία που έχει και το καζίνο του Μόντε Κάρλο. Μεγάλα ξενοδοχεία, θέατρα και περίπου το 1/3 της γης της χώρας. Από αυτή ζει όλο το Μονακό. Ο Ονάσης αρχίζει να αγοράζει τις μετοχές αυτής της εταιρείας στο χρηματιστήριο στο Παρίσι, μέσα από εταιρείες που είχε στον Παναμά, για να μην φαίνεται ποιος αγοράζει. Το καλοκαίρι του 1953 είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος και έχει τον έλεγχο. Σύμφωνα με την ιστορικό Γκελίνα Χαρλάφτη, έδωσε γύρω στο 1 εκατομμύριο δολάρια και έλεγξε περιουσία 20 εκατομμυρίων. Μεταφέρει εκεί τη ναυτιλιακή του εταιρεία, την Olympic Maritime. Και μέσα σε μία νύχτα το όνομά του γίνεται γνωστό σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ο πρόσφυγας από τη Σμύρνη είναι τώρα ο άνθρωπος που έχει το καζίνο του

20:03 Μόνте Κάρλο. Το 1954 προσθέτει και το σύμβολο που θα τον ακολουθεί για πάντα. Είχε αγοράσει μία παλιά καναδική φρεγάτα, ένα πολεμικό πλοίο που στον πόλεμο συνόδευε τα εμπορικά πλοία στον Ατλαντικό, για να τα προστατεύει από τα γερμανικά υποβρύχια. Το ίδιο πλοίο είχε πάρει μέρος και στην απόβαση της Νορμανδίας. Το πλοίο αυτό αγόρασε για 34.000 δολάρια, όσο έπιανε δηλαδή για παλιοσίδερα. Και έδωσε γύρω στα 4 εκατομμύρια δολάρια για να μετατρέψει αυτό το πλοίο σε θαλαμηγό, σε ένα ναυπηγείο του Κιέλου. Της δίνει το όνομα της κόρης του, Χριστίνα. Το πλοίο αυτό είχε πισίνα που ανεβαίνει και γίνεται πίστα χορού και μπαρ με σκαμπό, που όπως έλεγε ο ίδιος στους καλεσμένους του, ήταν ντυμένα τα σκαμπό με δέρμα φάλαινας. Μιλάμε για άλλα επίπεδα πρόσفيσης. Η Χριστίνα δεν ήταν μόνο για τις διακοπές του, ήταν το γραφείο του.

20:53 Εκεί φιλοξενούσε πολιτικούς, βασιλιάδες, τραπεζίτες και σούπερ σταρ και εκεί έκλεινε δουλειές. Ο πιο διάσημος καλεσμένος του, ο Winston Churchill. Θα ταξιδέψει εκεί πάνω από 8-9 φορές. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε πλέον στόλο, έδρα σε φορολογικό παράδεισο και το πιο διάσημο σκάφος του πλανήτη. Μόνο που στην Αμερική κάποιοι δεν είχαν ξεχάσει τα τάνκερ του. Στην Αμερική είναι η εποχή του γερουσιαστή McCarthy, που κυνηγάει παντού κομμουνιστές. Το 1952 μια επιτροπή της Γερουσίας με μέλη ανάμεσα σε άλλους τον McCarthy και τον Nixon, κάνει δημόσιες ακροάσεις για το πώς πουλήθηκαν μετά τον πόλεμο τα κρατικά πλοία. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης βγάζει το συμπέρασμα ότι οι αμερικανικές εταιρείες του Ωνάση ελέγχονται στην πραγματικότητα από αυτόν. Άρα τα πλοία τους πρέπει να περάσουν πίσω στο αμερικανικό κράτος. Στις 24 Μαρτίου 1953 στο λιμάνι του Wilmington, πράκτορες κατάσχουν το τάνκερ Lake George, ένα από αυτά που είχε πάρει μέσω της αμερικανικής του εταιρείας. Τους

21:54 επόμενους μήνες παίρνουν συνολικά από τον Ωνάση 17 πλοία. Όσα βρίσκονταν εκτός Αμερικής, τη γλιτώνουν. Οι Αμερικανοί δεν δίνουν όμως τα πλοία. Τα κρατάνε σε λειτουργία και βάζουν τα κέρδη σε ειδικό λογαριασμό, μέχρι να αποφασίσει το δικαστήριο. Τον Οκτώβριο ένα δικαστήριο της Washington βγάζει καταδικαστήριο εναντίον του Ωνάση για εξαπάτηση της αμερικανικής κυβέρνησης. Δεν το δημοσιοποιεί όμως. Το κρατάει σφραγισμένο και περιμένει να πατήσει το πόδι του στην Αμερική ο Αριστοτέλης Ωνάσης για να τον συλλάβουν. Και τότε εκείνος κάνει την πιο τολμηρή κίνηση της ζωής του. Ενώ το αμερικανικό κράτος το περιμένει με ανοιχτές αγκάλες για να τον δέσουν, εκείνος πηγαίνει στη Σαουδική Αραβία. Το πετρέλαιο της χώρας το έβγαζε και το πουλούσε η Αράμκο. Μια κοινοπραξία τεσσάρων μεγάλων αμερικανικών πετρελαϊκών που είχε το моноπóλιo από τη δεκαετία του 30. Η Αράμκο το μεταφέρει αυτό το πετρέλαιο με δικά της τάνκερ ή με όποιον διαλέγει εκείνη. Στις 20 Ιανουαρίου 1954

22:53 ο Νάσης υπογράφει με τον υπουργό Οικονομικών της Σαουδικής Αραβίας με τη συγκατάθεση του βασιλιά Σαούδ. Η συμφωνία λέει ότι θα στήσει μια εταιρεία με σημαία της Σαουδικής Αραβίας, την ΣΑΤΚΟ, με τάνκερ που θα χωράνε στο σύνολο τουλάχιστον 500.000 τόνους. Και αυτή η εταιρεία θα έχει προτεραιότητα να μεταφέρει το πετρέλαιο της χώρας για 30 χρόνια. Σε αντάλλαγμα θα πληρώνει στη Σαουδική Αραβία ένα ποσό για κάθε τόνο και θα φτιάξει και μια ναυτική σχολή για Σαουδάραβες. Με λίγα λόγια, ένας Έλληνας θα έμπαινε ανάμεσα στο πετρέλαιο της Αράμκο και τους πελάτες της. Και για να το κάνει ακόμη πιο ξεκάθαρο, λίγους μήνες μετά βγαίνει από το ναυπηγείο του Αμβούργου ένα νέο τάνκερ του Ονάση που χώραγε 47.000 τόνους. Ο Νάσης το ονομάζει Βασιλιάς Σαούδ ο πρώτος, προς τιμήν του βασιλιά. Και στην τελετή έρχεται επίσημη αποστολή από τη Σαουδική Αραβία. Στη Ουάσιγκτον τώρα όλα αυτά το βλέπουν σαν πρόκληση. Αν η Σαουδική Αραβία ξεκινούσε να αποφασίζει από μόνη της ποιος θα κουβαλάει το πετρέλαιο της,

23:51 τι την εμποδίζει αύριο από το να το κρατικοποιήσει? Το αμερικανικό ναυτικό ανησυχεί ότι δεν θα μπορέσει να μεταφέρει πετρέλαιο για το στρατό. Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας γράφει ότι η Αμερική πρέπει να πάρει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να ακυρωθεί η συμφωνία. Και τότε μπαίνει στο παιχνίδι ο Νιάρχος, ο Κουνιάδος και ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Ονάση. Ο Νιάρχος είχε και αυτός τάνκερ. Αν η εταιρεία του Ονάση έπαιρνε προτεραιότητα στο πετρέλαιο της Σαουδικής Αραβίας, τα δικά του πλοία θα έμεναν έξω από μία από τις μεγαλύτερες πηγές πετρελαίου στον κόσμο. Και επειδή και εκείνος είχε κατηγορηθεί για τα ίδια πλοία από τους Αμερικάνους, τάχθηκε στην ίδια πλευρά με την αμερικανική κυβέρνηση εναντίον του Κουνιάδου του. Σύμφωνα με δημοσιεύματα τώρα, το γραφείο του στη Νέα Υόρκη προσλαμβάνει το Ρόμπερτ Μαχίου, έναν πρώην πράκтора του FBI με μία δουλειά, να χαλάσει τη συμφωνία. Ο Μαχίου βρίσκει έναν πρώην συνεργάτη του Ονάση που είχε τσακωθεί μαζί του. Αυτός

24:42 υπογράφει μία ένορκη κατάθεση, ότι ο Ονάσης πήρε τη συμφωνία λαδώνοντας υπουργούς και ανθρώπους από το παλάτι. Ο Μαχίου παίρνει το χαρτί και πηγαίνει στη Σαουδική Αραβία για να το δείξει. Τώρα, αν ισχύει όλα αυτά, δεν το ξέρουμε. Χρόνια μετά όμως, σε μία δικαστική υπόθεση στην Αμερική, ο Νιάρχος παραδέχτηκε ότι είχε προσλάβει ο ίδιος το Μαχίου για αυτήν ακριβώς τη δουλειά.

25:02 Από κει βγαίνει και η φράση που ακούσαμε στην αρχή. Σύμφωνα με ένα βιβλίο για τον Νίξον, μετά από μία συνάντηση με τον πράκтора Μαχίου, ο τότε αντιπρόεδρος είπε, αν χρειαστεί να τον καθαρίσουμε τον Ονάση, θα το κάνουμε, αλλά όχι σε αμερικανικό έδαφος. Οι Αμερικανοί τώρα πιέζουν τη Σαουδική Αραβία να ακυρώσει τη συμφωνία. Ο βασιλιάς όμως λέει ότι δεν μπορεί να πάρει πίσω την υπογραφή του. Η λύση είναι μία διαιτησία, δηλαδή έναν ανεξάρτητο δικαστήριο που θα έκρινε αν η συμφωνία του Ονάση παραβιάζει τα δικαιώματα της Αράμκο. Τον Αύγουστο του 1958 η απόφαση δικαιώνει την Αράμκο και η συμφωνία του Ονάση μένει στα χαρτιά.

25:38 Στο μεταξύ τώρα ο Ονάσης δεν κρύβεται. Τον Φεβρουάριο του 1954 πετάει στη Ουάσιγκτον με τους δικηγόρους του και παρουσιάζεται μόνο στους στο δικαστήριο και δηλώνει αθώος. Πληρώνει εγγύηση 10.000 δολάρια και φεύγει. Από την άλλη πλευρά, το FBI έχει βάλει στην υπόθεση μέχρι και 40 πράκtores και ο φάκελός του φτάνει τις 4.000 σελίδες.

25:59 Τελικά και οι δύο πλευρές κάποια στιγμή θέλουν να το τελειώσουν όλο αυτό. Η κυβέρνηση δεν είναι σίγουρη ότι θα κερδίσει. Είναι πολύ δύσκολο να αποδείξεις ποιος ελέγχει στην πραγματικότητα μία εταιρεία όταν στα χαρτιά οι μέέτοχοι είναι Αμερικανοί. Και ο Νιάρχος, τον οποίο κατηγορούσαν και αυτόν για τα ίδια πλοία, είχε ήδη κλείσει τη δική του υπόθεση πληρώνοντας 5 εκατομμύρια δολάρια. Στις 21 Δεκεμβρίου 1955 ο Ονάσης κλείνει συμβιβασμό. Πληρώνει 7 εκατομμύρια δολάρια, ένα δούκου αμέσως και τα υπόλοιπα με δόσεις τα επόμενα χρόνια που θα 'ρθουν. Οι εταιρείες του δηλώνουν ένοχες και οι ποινικές κατηγορίες πέφτουν και τα πλοία του δεν τα χάνει. Περνάνε σε ένα trust, ένα λογαριασμό τον διαχειρίζεται μια αμερικανική τράπεζα στο όνομα των δύο παιδιών του. Είχαν γεννηθεί στη Νέα Υόρκη, άρα ήταν Αμερικανοί πολίτες. Το επιτρέπουν μάλιστα να βγάλει τα πλοία από την αμερικανική σημαία με αντάλλαγμα να φτιάξει νέα πλοία σε αμερικανικά ναυπηγεία. Χρόνια μετά ο δικηγόρος του

26:54 θα έλεγε ότι η κυβέρνηση παρουσίασε όλο αυτό σαν τη δίκη της χρονιάς και δίκη της νίκης. Αλλά ακόμα και εκείνοι ήξεραν ότι πραγματικά νίκησε ο Νάσερ. Το πραγματικό όμως χτύπημα ήρθε από αλλού. Οι μεγάλες πετρελαϊκές δεν τους συγχώρεσαν ποτέ το συμβάν με τη Σαουδική Αραβία. Χωρίς να το γράψει κανείς πουθενά, το κάνουν μποϊκοτάζ. Τα τάνκερ του δούλευαν με ναυλώσεις δύο και τριών χρόνων. Κάθε φορά που λήγει μία, δεν την ανανεώνουν και δίνουν τη δουλειά σε κάποιον άλλο. Στα τέλη του 1955 ο Νάσερ έχει χάσει πάνω από 20 εκατομμύρια και ο μισός του στόλος κάθεται δεμένος στα λιμάνια. Όλη του η περιουσία ήταν ριγμένη στα τάνκερ και οι πελάτες του, οι πετρελαϊκές εταιρείες του είχαν γυρίσει την πλάτη. Όμως λίγους μήνες μετά ένας Αιγύπτιος πρόεδρος θα του έλυνε το πρόβλημα χωρίς καν να το θέλει. Τον Ιούλιο του 1956 ο πρόεδρος της Αιγύπτου Γκαμάλ Αμπτέλ Νάσερ κρατικοποιεί τη διώρυγα του Σουέζ που ενώνει τη Μεσόγειο με την Ερυθρά Θάλασσα. Από εκεί περνούσε το πετρέλαιο

27:56 της Μέσης Ανατολής για να φτάσει στην Ευρώπη, χωρίς να χρειάζεται να κάνει το γύρο της Αφρικής. Από τότε τη διαχειριζόταν μια εταιρεία με Βρετανούς και Γάλλους μετόχους. Τον Οκτώβριο το Ισραήλ και η Βρετανία και η Γαλλία επιτίθενται στην Αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι απαντούν βουλιάζοντας πλοία μέσα στη διώρυγα ώστε να μην μπορεί να περάσει κανένας. Για μήνες δεν περνάει κανένα πλοίο. Ξαφνικά κάθε τάνκερ από τον Περσικό Κόλπο πρέπει να κάνει το γύρο όλης της Αφρικής για να φτάσει στην Ευρώπη. Το ταξίδι από τρεις με τέσσερις χιλιάδες ναυτικά μίλια φτάνει τις 12.000. Αυτό σημαίνει ότι κάθε τάνκερ κάνει πολύ λιγότερα δρομολόγια το χρόνο.

28:32 Η Ευρώπη χρειάζεται το ίδιο πετρέλαιο όμως, αλλά τώρα θέλει πολύ περισσότερα πλοία για να το πετύχει αυτό και τόσα πλοία δεν υπάρχουν. Οι πετρελαϊκές εταιρείες ψάχνουν απεγνωσμένα ελεύθερα τάνκερ. Και ποιος έχει τα περισσότερα ελεύθερα τάνκερ στον κόσμο εκείνη τη στιγμή? Αυτός που μόλις του είχαν κάνει μποϊκοτάζ. Τα πλοία που κάθονται δεμένα επειδή καμία πετρελαϊκή δεν ήθελε να τα ναυλώσει είναι τώρα τα πιο περιζήτητα στον πλανήτη. Οι ίδιες οι πετρελαϊκές που είχαν αφήσει τον Αριστοτέλη Ωνάση έξω από το παιχνίδι τώρα του χτυπάνε την πόρτα. Τα σούπερ τάνκερ του Ωνάση είχαν και ένα άλλο πλεονέκτημα. Ούτως ή άλλως δεν χωρούσαν φορτωμένα στο Σουέζ, που τότε δεχόταν τάνκερ μέχρι περίπου 30.000 τόνους. Οι ανταγωνιστές του με τα μικρότερα πλοία είχαν χάσει τον σύντομο δρόμο. Εκείνος δεν είχε χάσει τίποτα.

29:18 Και για τον μακρύ δρόμο γύρω από την Αфрики, όσο μεγαλύτερο ήταν το πλοίο, τόσο φθηνότερος έβγαινε και ο κάθε τόνος πετρελαίου. Ο ναύλος για ένα τόνο πετρελαίου ανέβαινε από τα 4 δολάρια στα 60. Σύμφωνα με το βιογράφο του, τον Φρανκ Μπρέιντι, κάθε ταξίδι ενός γεμάτου τάνκερ του άφφηне πάνω από 2 εκατομμύρια κέρδος. Με δικούς του υπολογισμούς, τους μήνες που διώρυγα του Σουέζ έβγαλε από 60 μέχρι 70 εκατομμύρια δολάρια. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ένα χρόνο πριν είχε το μισό του στόλο δεμένο και βγαίνει από την κρίση πιο πλούσιος από ποτέ. Δεν ήταν μόνο τύχη όμως. Ήταν το ίδιο παιχνίδι που έπαιζε από την αρχή.

29:56 Αγόραζε όταν οι άλλοι πουλούσαν. Έχτιζε τάνκερ μεγαλύτερα από όλους και δεν φοβόταν να τα βάλει ακόμα και με κυβερνήσεις. Έτσι, όταν ο κόσμος άλλαξε, αυτός ήταν έτοιμος. Μόνο που πρόσεξε κάτι. Ο Ωνάσης πόνταρε όταν όλοι έφευγαν και του βγήκε. Αλλά όλοι του η περιουσία ήταν σε ένα πράγμα, στα τάνκερ. Όταν οι πετρελαϊκές του γύρισαν την πλάτη, δεν είχε από πού να πιαστεί. Και αυτό που τον έσωσε ήταν ένας πόλεμος που δεν μπορούσε να τον προβλέψει κανένας.

30:24 Εκείνος μπορεί να έχει από πίσω του κονέ, τράπεζες και χρόνο στη διάθεσή του για να περιμένει. Όμως κανένας δεν ξέρει τι θα μπορούσε να έχει συμβεί αν η διώρυγα παρέμενε ανοιχτή και οι πετρελαϊκές εταιρείες συνέχιζαν να το κάνουν μποϊκοτάζ. Τώρα δεν χρειάζεται να διοικείς εσύ στο σήμερα μια αυτοκρατορία ναυτιλίας για να έρθεις αντιμέτωπος με το ίδιο βασικό πρόβλημα. Τι συμβαίνει όταν υπερβολικά μεγάλο μέρος του οικονομικού σου μέλλοντος εξαρτάται από μόνο ένα πράγμα. Παράδειγμα, το μισθό σου. Γι' αυτό και εγώ στο σήμερα κάθε μήνα μοιράζω τα λεφτά μου. Ένα κομμάτι πηγαίνει στην επιχείρησή μου που τα πάμε καλά και έχουμε κέρδος και ένα άλλο μεγάλο κομμάτι πηγαίνει στις επενδύσεις μου μέσω της Freedom 24 την πλατφόρма που εμπιστεύομαι και εγώ ο ίδιος για πάνω από δύο χρόνια. Κάθε μήνα ό,τι χρήματα βγάζω δεν τα βάζω όλα στη δική μου επιχείρηση και δεν ψάχνω και ποια άλλη επιχείρηση θα είναι αυτή η τέλεια η καυτή ευκαιρία που θα με κάνει πλούσιο.

31:20 Ούτε καν. Τι κάνω? Βάζω ένα σταθερό ποσό κάθε μήна στο V U A A. Ένα ETF που ακολουθεί τον S and P 500 που έχει κάνει αυτό. Με απλά λόγια τι είναι αυτό? Ένα καλάθι μετοχών. Με μία κίνηση αγοράζω κάθε μήна ένα κομματάκι απ τις 500 μεγαλύτερες εισηγμένες εταιρείες της Αμερικής χωρίς να χρειάζεται να μαντέψω ποια θα πάει καλά. Αγοράζω όλο το καλάθι, όχι μόνο ένα φρούτο. Και πρόσεξε σε αυτό το ETF τα μερίσματα επανεπενδύονται αυτόματα, οπότε μεγαλώνει από μόνο του περισσότερο και τα κέρδη του είναι και αφορολόγητα. Και θα πει κάποιος γιατί ρε Νίκο το κάνεις όλα αυτό? Γιατί επενδύεις τα κέρδη που έχεις από την επιχείρησή σου? Γιατί πολύ απλά αν τα λεφτά που βγάζω π.χ. 20 χιλιάrika πέρσι τα αφήνω στην τράπεζα και κάθονται κάθε χρόνο με τα ίδια λεφτά το έχουμε δει είναι αποδεδειγμένο μπορώ και αγοράζω λιγότερα πράγματα. Τα 20 χιλιάrika ναι στην οθόνη είναι 20 χιλιάrika, αλλά όταν πας σούπερ μάρκετ ή χρειαστεί να αγοράσεις κάτι κάθε χρόνο βλέπεις αποδεδειγμένα ότι αγοράζεις και

32:21 λιγότερα πράγματα. Οπότε για να μην αφήνω αυτά μου τα λεφτά να τα τρώει ο πληθωρισμός τα βάζω κάπου που δουλεύουν ώστε σε βάθος χρόνου να μην χάνουν την αξία τους. Σημαντικό να πω πως κάθε φορά ότι όλες οι επενδύσεις έχουν ρίσκο. Οι παρελθοντικές αποδόσεις δεν εγγυώνται μελλοντικά Δεν είναι επενδυτική συμβουλή, απλά μοιράζομαι μαζί σου αυτό που κάνω και εγώ ίδιος με τα δικά μου χρήματα κάθε μήна. Πριν επενδύσεις όμως εσύ, πρέπει πάντα να κάνεις και τη δική σου έρευνα.

32:49 Οπότε τώρα που κατάλαβες πόσο σημαντική είναι η επένδυση στη ζωή μας, αν θέλεις και εσύ να βάλεις τα οικονομικά σου σε τάξη, τα πράγματα είναι αρκετά απλά. Πατάς στο link στην περιγραφή, ανοίγεις και εσύ επενδυτικό λογαριασμό στη Freedom 24 και αν το κάνεις σήμερα χωρίς να πάρεις μέχρι και 20 δωρεάν με το χρηματιστήριο αξίας μέχρι και 800 $ κάθε μία. Τα γράφω όλα αναλυτικά στην περιγραφή. Όσα περισσότερα μπορείς και θέλεις να επενδύσεις, αυτομάτως θα μπεις και σε μεγαλύτερη κλίмаκα για μεγαλύτερο δωράκι. Μην το χάσεις και να θυμάσαι, όταν ανοίξεις λογαριασμό στην ταυτοποίηση θα χρειαστεί να έχεις δίπλα σου την ταυτότητα ή το διαβατήριό σου, το ΑΦΜ σου και έναν λογαριασμό ΔΕΚΟ που δείχνει τη διεύθυνσή σου. Όλα αυτά γίνονται για τη δική σου ασφάλεια. Για όποιον έχει απορίες στην περιγραφή έχω και link για τον οδηγό που σε πηγαίνει βήμα βήμα για να μην μπεδευτείς πουθενά.

33:36 Πάμε τώρα πίσω στον Ωνάси, γιατί την ίδια εποχή που τα τάνκερ του έβγαζαν εκατομμύρια, εκείνος έστειλε στην Ελλάδα και τη δική του αεροπορική εταιρεία. Τον Οκτώβριο του 1955 πρωθυπουργός γίνεται ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Θέλει οι πλούσιοι Έλληνες εφοπλιστές του εξωτερικού να επενδύσουνε ξανά στη χώρα και τους καλεί να κάνουν προτάσεις. Η Εθνική Αεροπορική Εταιρεία λεγόταν τότε ΤΑΕ και ήταν χρεοκοπημένη. Είχε απεργίες, χρέη και παλιά αεροπλάνα και το κράτος ήθελε να τη δώσει σε έναν ιδιώτη. Για τον Ωνάση η ευκαιρία αυτή είχε και κάτι παραπάνω. Μετά από όσα πέρασε στην Αμερική, ήθελε μια σταθερή σχέση με ένα κράτος που θα ήταν με το μέρος του. Κάνει προσφορά. Ο κυρίαρχος αντίπαλός του στον διαγωνισμό είναι ο Κουνιάδος του. Ο Νιάρχος. Κερδίζει ο Ωνάσης. Ο Νιάρχος θα πάρει λίγο αργότερα τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά. Στις 30 Ιουλίου 1956 ο Νιάρχος υπογράφει με το Ελληνικό Δημόσιο και παίρνει το δικαίωμα να κάνει τις αεροπορικές μεταφορές της χώρας. Στις 6 Απριλίου 1957 η πρώτη

34:33 πτήση της νέας εταιρείας φεύγει από το Ελληνικό για τη Θεσσαλονίκη. Το όνομα της εταιρείας είναι Ολυμπιακή Αεροπορία. Για το σήμα ήθελε τους πένте Ολυμπιακούς κύκλους, αλλά δεν του επέτρεπα να τους χρησιμοποιήσει. Η λύση του ήταν απλή. Πρόσθεσε και έναν έκτο κύκλο και από την πρώτη μέρα ήθελε η εταιρεία να του μοιάζει. Επίκриσα μα χειροπύρου να στην πρώτη θέση. Στο λες από μεγάλους σχεδιαστές και πολύ σύντομα καινούργια jet αντί για τα παλιά αεροπλάνα με προπέλες. Σε λίγα χρόνια η Ολυμπιακή πετούσε σε πέντε ηπείρους και έφερνε τουρίστες στην Ελλάδα. Ο Αριστοτέλης ο Νάσης ήταν πλέον ένας από τους δύο ιδιώτες στον πλανήτη που είχαν δική τους αεροπορική εταιρεία. Ο άλλος ήταν ο Howard Hughes, ο Αμερικανός μεγιστάνας που είχε την TWA. Ένας από τους ανθρώπους του θα έλεγε αργότερα ότι ο Νάσης ήταν παντρεμένος με τη θάλασσα.

35:18 Αλλού η Ολυμπιακή είδαν οι ερωμένοι του. Το 1957 σε ένα πάρτι στη Βενετία ο Νάσης γνωρίζει τη Μαρία Κάλας, την πιο διάσημη σοπράνο της εποχής. Είναι και οι δύο παντρεμένοι και είναι όπως είπε ίδιος οι πιο διάσημοι Έλληνες του πλανήτη. Το καλοκαίρι του 1959 η Κάλας και ο άντρας της ανεβαίνουν στη θαλαμηγό Χριστίνα για μια κρουαζιέρα. Στο ίδιο ταξίδι είναι και ο Τσόρτσιλ. Από εκεί και πέρα η σχέση του Ονάση με την Κάλας γίνεται πρωτοσέλο σε όλο τον κόσμο. Τον Ιούνιο του 1960 η Τίνα, η γυναίκα του Ονάση, παίρνει διαζύγιο. Η Κάλας χωρίζει και εκείνη από τον άντρα της. Όμως οι δύο δεν παντρεύονται ποτέ. Το 1963 ο Ονάσης αγοράζει ένα μικρό άγονο νησί απέναντι από τη Λευκάδα, το Σκορπιό. Δεν έχει νερό, δεν έχει δέντρα, δεν έχει τίποτα.

36:05 Μέσα σε λίγα χρόνια φυτεύει δέντρα και φτιάχνει παραλίες, λιμάνια, σπίτια και μία φάρμα. Το νησί γίνεται το προσωπικό του παράδειсо. Ο Νιάρχος όμως τον είχε προλάβει. Από το 1962 είχε και αυτός στο δικό του νησί την Σπεцоπούλα δίπλα από τις Σπέτσες. Την ίδια εποχή όμως το Μονακό αρχίζει να του γυρίζει την πλάτη. Ο πρίγκιπας του Μονακό Ρενιέ είχε χαρεί όταν ήέρθε ο Νάσης γιατί η χώρα χρειαζόταν λεφτά άμεσα. Τα σχέδιά του όμως για το μέλλον του πριγκιπάτου ήταν τελείως διαφορετικά. Ο Νάσης ήθελε το Μονακό να μείνει ένα θέρετρο για λίγους και πολύ πλούσιους. Ο Ρενιέ ήθελε νέα ξενοδοχεία και πολύ περισσότερους τουρίστες για να μπαίνουν περισσότερα λεφτά στη χώρα. Το 1962 η κατάσταση γίνεται πιο δύσκολη. Η του Ντε Γκολ πιέζει το Μονακό να σταματήσει να είναι φορολογικός παράδειсо ς για τους Γάλλους και το πριγκιπάτο χρειάζεται ακόμη περισσότερα νέα έσοда. Ο Ρενιέ ζητάει από τον Ωνάση να χτίσει ξενοδοχείο. Ο Ωνάσης λέει ναι, αλλά μόνο αν του εγγυηθούν ότι δεν θα

36:59 χτιστεί κανένα άλλο ξενοδοχείο από ανταγωνιστή. Ο Ρενιέ αρνείται. Μπλοκάρει όλο το σχέδιο και βγαίνει στην τηλεόραση να κατηγορήσει δημόσια την εταιρεία του Ωνάση για κακή πίστη. Η κόντρα κρατάει χρόνια. Τον Ιούνιο του 1966 ο Ρενιέ κάνει την κίνησή του. Εγκρίνει 600.000 νέες μετοχές της εταιρείας που θα ανήκουν για πάντα στο κράτος. Με μία υπογραφή το ποσοστό του Ωνάση πέφτει από το 52% σε λιγότερο από το 1/3. Δεν είναι πια το αφεντικό της εταιρείας. Του τράβηξε το χαλί κάτω από τα ίδια του τα πόδια. Ο Ωνάσης πηγαίνει στα δικαστήρια λέγοντας ότι η κίνηση είναι παράνομη.

37:33 Αλλά τον Μάρτιο του 1967 χάνει. Πουλάει τις μετοχές του στο κράτος και φεύγει από το Μονακό. Μας τη φέρανε οι ίδιοι ο άνθρωπος που τα είχε βάλει με την αμερικανική κυβέρνηση και την είχε βγάλει καθαρή, έχασα από τον πρίγκιπα μιας χώρας 2 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ο Ωνάσης ήξερε την Τζάκι Κένεντι από χρόνια. Ήταν φίλος με την αδελφή της Τίλη. Τον Αύγουστο του 1963 η Τζάκι, πρώτη κυρία της Αμερικής τότε, χάνει το μωρό της που έφυγε από τη ζωή δύο μέρες μετά τη γέννα. Τον Οκτώβριο ο Ωνάσης την καλεί μαζί με την αδελφή της σε μια κρουαζιέρα στο Αιγαίο με τη θαλαμηγό του Χριστίνα και κινδυνεύει. Λίγες εβδομάδες μετά, τον Νοέμβριο του 1963, ο άννας της, ο πρόεδρος Τζον Κένεντι, δολοφονείται στο Ντάλας. Τον Ιούνιο του 1968 δολοφονείται και ο αδελφός του, ο Ρόbert Κένεντι, που ήθελε να κατέβει και αυτός για πρόεδρος. Η Τζάκι φοβάται για τη ζωή των δύο παιδιών της και θέλει να φύγει από την Αμερική. Λέγεται ότι αυτό που έψαχνε ήταν μια ασφάλεια που μόνο πολλά λεφτά μπορούσαν να της προσφέρουν.

38:30 Ο Ωνάσης βλέπεις είχε δικό του νησί, δικά του αεροπλάνα, δική του θαλαμηγό και όλα αυτά ήταν μακριά από όλους. Στις 20 Οκτωβρίου 1968, τέσσερις μήνες μετά, η πιο διάσημη γυναίκα του κόσμου παντρεύεται τον Αριστοτέλη Ωνάση σε ένα εκκλησάκι στο Σκορπιό. Ο κόσμος παθαίνει σοκ. Η Τζάκι είναι καθολική και η εκκλησία της δεν επέτρεπε γάμο με διαζευγμένο και ο Γαβράς ήταν ο Έλληνας εφοπλιστής που κάποτε τον κυνηγούσε η αμερικανική κυβέρνηση. Ο γάμος είχε και συμβόλαιο. Πριν από το γάμο οι δύο πλευρές έκλεισαν συμφωνία μέσω του κουμπάρου της, του Τεντ Κένεντι. Η Τζάκι παίρνει 3 εκατομμύρια δολάρια και 1 εκατομμύριο για κάθε παιδί της. Ήταν ουσιαστικά η αποζημίωση για όσα έχανε από την οικογένεια Κένεντι επειδή ξαναπαντρευόταν. Το ζευγάρι ζούσε ανάμεσα σε έξι σπίτια. Το διαμέρισμα στο Παρίσι, το δικό της στη Νέα Υόρκη, μια φάρμα με άλογα στο Νιου Τζέρσεϊ, το σπίτι στην Αθήνα, το Σκορπιό και τη Θαλαμιγώ. Ο Αριστοτέλειος Νάσης όμως την Κάλλας δεν την άφησε. Σύμφωνα με την

39:27 γραμματέα του, την Κική Μουτσάτσου, η Κάλλας έμαθε για το γάμο του Νάση τρεις εβδομάδες πριν γίνει και οι δύο τους συνέχισαν να βλέπονται στο Παρίσι κανονικά. Η ίδια λέει ότι η Τζάκι το ήξερε και ότι η αδελφή του Νάση, η Άρτεμις, τη συμβούλεψε να μην δίνει και πολύ σημασία λέει, γιατί στην Ελλάδα αυτά γίνονται. Την ίδια χρονιά ο Νάσης παίζει το μεγαλύτερο παιχνίδι του στην Ελλάδα. Από το 1967 η χώρα έχει δικτατορία. Οι συνταγματάρχες θέλουν μεγάλες ξένες επενδύσεις για να δείξουν στον κόσμο ότι η χώρα προχωράει. Ο Νάσης τα είχε καλά μαζί τους. Είχε και προσωπική σχέση με το δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο. Σε εκείνον είχε παραχωρήσει τη βίλα του και είχε αγοράσει φορέματα και στη γυναίκα του. Το Φεβρουάριο του 1968 καταθέτει μια τεράστια πρόταση. Να μεγαλώσει το διυλιστήριο του Ασπροπύργου, να χτίσει ένα τρίτο διυλιστήριο στα Μέгаρα, ένα εργοστάσιο αλουμινίου και ένα ναυπηγείο. Συνολικά επενδύσεις 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Η Χούντα προτιμάει τη δική του πρόταση από

40:22 αυτές των ανταγωνιστών του. Ανάμεσα στους ανταγωνιστές του ήταν και ο Νιάρχος και ο Λάτσης και στο τέλος της χρονιάς στήνεται η εταιρεία Ωμέга. Όμως ο Νιάρχος δεν τα παρατάει, πιέζει και στις αρχές του 1970 παίρνει εκείνος το διυλιστήριο του Αсπροπύργου. Ο Νάσης ανεβάσει την πρότασή του στα 600 με 700 εκατομμύρια δολάρια. Αλλά τώρα χρειάζεται δανειακά. Οι βρετανικές τράπεζες στις οποίες πηγαίνει δεν πιστεύουν ότι το εργοστάσιο αλουμινίου θα βγάλει λεφτά και ζητάνε εγγυήσεις από το ελληνικό κράτος. Η χούντα αρνείται.

40:53 Στο τέλος του 1971 ο Ωνάσης εγκαταλείπει και η εταιρεία περνάει στο κράτος. Το μεγαλύτερο σχέδιό τους στην Ελλάδα δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα. Στο μεταξύ έρχεται και ένα πλήγμα στη φήμη του. Τον Φεβρουάριο του 1970 ένα τάνκερ με σημαία Λιβερίας, το Arrow, βάζει πετρέλαιο στις ακτές του Καναδά. Έξω από τη Νέα Σκωτία ένα κόλπο πέφτει σχεδόν με όλη τη ταχύτητα πάνω σε ένα βράχο κάτω από το νερό. Λίγες μέρες μετά το πλοίο σπάει στα δύο και βυθίζεται και το πετρέλαιο χύνεται στη θάλασσα. Γύρω στα 300 km ακτής γεμίζουν πετρέλαιο. Μέχρι σήμερα είναι η μεγαλύτερη πετρελαιοκηλίδα στις ανατολικές ακτές του Καναδά. Η επιτροπή που το ερεύνησε βρήκε ότι το πλοίο ταξίδευε σχεδόν στα τυφλά. Το ραντάρ είχε χαλάσει μία ώρα πριν από το ατύχημα. Το βαθύμετρο ήταν χαλασμένο εδώ και δύο μήνες και η πυξίδα έδειχνε μόνιμα λάθος. Ο αξιωματικός της βάρδιας δεν είχε καν δίploma. Αυτή ήταν η άλλη όψη των σημαιών ευκαιρίας. Χαμηλό κόστος αλλά και χαλαροί κανόνες. Και το 1971

41:51 έρχεται η πιο περίεργη στροφή της οικογενειακής του ιστορίας. Η Ευγενία, η γυναίκα του Νιάρχου, είχε φύγει από τη ζωή την προηγούμενη χρονιά. Τον Οκτώβριο του 1971 ο Νιάρχος παντρεύεται την αδελφή της, την Τίνα, την πρώτη γυναίκα του Ωνάση. Ο μεγαλύτερος του αντίπαλος γίνεται και παтріός των παιδιών του. Ο Αλέξανδρος, ο γιος του Ωνάση, γεννήθηκε το 1948 στη Νέα Υόρκη. Δεν πήγε ποτέ σε κανονικό σχολείο. Από μικρός είχε δικό του δάσκαλο και έκανε μαθήματα στο σπίτι.

42:18 Στα 16 του πήγε σε ένα λύκειο στο Παρίσι για να δώσει εξετάσεις, αλλά δεν τις πέρασε. Έτσι άρχισε να δουλεύει στα γραφεία του πατέρα του στο Μονακό με μισθό 12.000 για το χρόνο. Δεν τρελαινόταν όμως για τη δουλειά. Αυτό που αγαπούσε ήταν τα αεροπλάνα. Έγινε πιλότος και πρόεδρος της Olympic Aviation, μιας θυγατρικής της Ολυμπιακής που πετούσε στα νησιά. Ο πατέρας του δεν ενέκρινε και τη σχέση του με την Φιόνα Τίσεν, ένα μοντέλο 16 χρόνια μεγαλύτερό του και οι δύο τους συγκρούονταν συχνά.

42:45 Παρόλα αυτά ο Αριστοτέλης Ωνάσης τον έβλεπε σαν τον άνθρωπο που θα συνέχιζε την αυτοκρατορία. Στις 22 Ιανουαρίου 1973 στο αεροδρόμιο του Ελληνικού ο Αλέξανδρος ανεβαίνει σε ένα μικρό υδροπλάνο της εταιρείας, ένα Piaggio, για να αξιολογήσει έναν νέο Αμερικανό πιλότο. Λίγα δευτερόλεπτα μετά την απογείωση το αεροπλάνο πέφτει. Οι δύο πιλότοι που ήταν μαζί του τραυματίζονται. Ο Αλέξανδρος χάνει τη ζωή του την επόμενη μέρα. Ήταν 24 ωρών.

43:11 Η έρευνα βρήκε ότι όταν είχε τοποθετηθεί ένα καιούργιο εξάρτημα στο πιλοτήριο, τα καλώδια που κινούσαν τα πηδάλια είχαν συνδεθεί ανάποδα. Ο Νάσης δεν πίστεψε ποτέ ότι ήταν ατύχημα. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε πέσει στη θάλασσα κοντά στη Νίκαια και να Learjet της εταιρείας με δύο πιλότους μέσα. Το Δεκέμβριο του 1974 ο Νάσης δημοσιεύει αγγελία και προσφέρει 1 εκατομμύριο δολάρια σε όποιον αποδείξει ότι ο θάνατος του γιου του ήταν ένα αποτέλεσμα σκόπιμης ενέργειας. Κανείς δεν απέδειξε ποτέ κάτι τέτοιο και η υπόθεση έκλεισε χωρίς κανέναν ένοχο. Μετά όμως από αυτό ο Αριστοτέλης Ωνάσης δεν ήταν ο ίδιος και οι δουλειές του άρχισαν να στραβώνουν.

43:48 Τον Οκτώβριο του 1973 ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή φέρνει την πετρελαϊκή κρίση και αραβικές χώρες κόβουν το πετρέλαιο στη Δύση. Οι τιμές εκτοξεύονται και για τα τάνκερ η δουλειά πέφτει. Σύμφωνα με δημοσιεύματα οι ζημιές του έφτασαν τα 12,5 εκατομμύρια δολάρια και η Ολυμπιακή γίνεται βάрос. Το 1974 πέφτει η χούντα και επιστρέφει ο Καραμανλής, αποφασισμένος να κόψει κάθε σχέση με το παρελθόν. Η εταιρεία έχει απεργίες και ακριβά καύσιμα. Ο Νάσης απειλεί με απολύσεις. Η κυβέρνηση τις απαγορεύει.

44:19 Το Δεκέμβριο του 1974 ο Αριστοτέλης Ωνάσης καταγγέλλει τη σύμβαση και την επόμενη χρονιά η Ολυμπιακή περνάει στο ελληνικό κράτος. Η υγεία του χειροτερεύει. Πάσχει από μυασθένεια, μια ασθένεια που αδυνατίζει τους μύες. Τον Φεβρουάριο του 1975 χειρουργείται στο Παρίσι και παθαίνει πνευμονία. Στις 15 Μαρτίου 1975 φεύγει από τη ζωή στο αμερικανικό νοσοκομείο του Παρισιού σε ηλικία 69 ετών. Τον θάβουν στο Σκορπιό δίπλα στο γιο του. Στη διαθήκη του αφήνει το 45% της περιουσίας του σε ένα κοινωφελές ίδρυμα με το όνομα του γιου του, το ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης. Το υπόλοιπο 55% πηγαίνει στην κόρη του, τη Χριστίνα.

44:57 Η περιουσία του τότε υπολογιζόταν γύρω στα 500 εκατομμύρια δολάρια. Λένε ότι είχε πει και κάτι που ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το τέλος. Ποιο είναι το σημείο και μετά τα λεφτά δεν έχουν νόημα. Δεν είναι πια ο στόχος. Ο στόχος είναι το παιχνίδι. Οπότε πώς ένας πρόσφυγας που έφτάσε στην Αργεντινή με λιγότερα από 100 δολάρια έφτιαξε το μεγαλύτερο ιδιωτικό στόλο του κόσμου? Αγόραζε πλοία όταν οι άλλοι πουλούσαν. Έφτιαχνε τάνκερ μεγαλύτερα από όλους και τα πλήρωνε με λεφτά δανικά των τραπεζών και των πελατών του. Και όταν οι κανόνες δεν τον βόλευαν, έβρισκε τρόπο να τους παρακάμπτει. Αυτό το παιχνίδι τον έφερε στην κορυφή. Το ίδιο παιχνίδι όμως το έφερε και πράκτορες του FBI. Μποϊκοτάζ από πετρελαϊκές και ένα μεγάλο χαστούκ και από το Μονακό. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης ήταν μια ιδιοφυΐα που διάβαζε την αγορά καλύτερα από όλους? Ήταν ένας παίκτης που πατούσε συνέχεια στα όρια του νόμου και στο Σουέζ απλώς στάθηκε τυχερός.

45:48 Γράψε μου στα σχόλια ποια είναι η άποψή σου για τον Αριστοτέλη Ωνάση. Και να θυμάσαι, αν θέλεις να βάλεις και εσύ τα οικονομικά σου σε τάξη χωρίς να είσαι φοβιστής, μπορείς να ανοίξεις έναν επενδυτικό λογαριασμό στη Freedom 24. Link στην περιγραφή και αν το κάνεις σήμερα, μπορείς να πάρεις μέχρι και 20 δωρεάν μετοχές αξίας μέχρι και 800 δολάρια η καθεμία. Αν σου άρεσε το βίντεο, πάτα εδώ για τι σου χω κι άλλα.

46:10 Είμαι ο Νίκος Παπουτσής. Ποιος είναι καλύτερος από σένα? Κανένας.