Τι Χρειάζεται Πραγματικά ένα Παιδί από τον Πατέρα του; | Apla + Andrika #253 | Men of Style

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Γεια σας, γεια σας! Φύγαμε για άλλη μία επεισοδιάρα. Έχουμε ένα καταπληκτικό θέμα σήμερα που καιρός ήταν να το συζητήσουμε γιατί δεν πολλοί έχουμε δει να συζητιέται αυτό, να μιλήσουμε λιγάκι για την πατρότητα αλλά και σημαντικότερα μαθήματα που έχουμε πάρει και από τους πατεράδες μας γιατί είναι κάτι σημαντικό να μιλήσουμε και για αυτούς τους ανθρώπους λιγάκι γιατί είναι σημαντικό.

00:25 Τώρα φύγαμε Πάμε για τις γνωστές συστάσεις Έχω σήμερα μαζί μου Παύλο Καλησπέρα Γεια σου Ρε Παύλο Καλησπέρα Γιώργο, καλησπέρα Χρήστο Γεια σου Ρε Γιώργο Καλησπέρα Άπιτε Καλησπέρα Παύλα Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για ένα θέμα το οποίο είναι πάρα πολύ ιδιαίτερο Πάμε δυνατά Πρώτα απ' όλα Θα μιλήσουμε λιγάκι για την πατρίδα Υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις τώρα Εντάξει τώρα Εμείς πορευόμαστε λιγάκι Προς τα εκεί Για εσάς λέτε από εκεί Για εμάς λέμε εντάξει Πόσο θα πορευθεί ακόμα ο Γιώργος Εντάξει δηλαδή Αλλά θα ήθελα να μεταφέρεις λιγάκι στον κόσμο Γιατί έχεις προσωπική εμπειρία Τι άλλαξε στη ζωή σου Προ πατρότητας και μετά πατρότητας τα πάντα και αυξήθηκε ο φόβος αυξήθηκαν πολλά πράγματα παράλληλα όταν γίνεσαι πατέρας ξεκάθαρα λες ότι απ' τη μία αντιλαμβάνεσαι πολύ περισσότερο το πως είναι η ανιδιοτελής αγάπη διότι θες να προσφέρεις πως να περιμένεις κάτι και αυτό είναι και το υγιές γιατί έχουμε ξαναπεί και σε άλλο επεισόδιο ότι το να είσαι πατέρας σήμερα για να πεις

02:03 αύριο μεθαύριο στο παιδί σου ότι εγώ που θυσιάστηκα για σένα και εγώ που ζησπούδασα για αυτό είσαι βλάκας ή θα το κάνεις επειδή συγκεντριτά θες να προσφέρεις να το κάνεις ή διαφορετικά να μην το κάνεις καθόλου όχι για την αναγνώριση ακριβώς και το δεύτερο κομμάτι το οποίο κατάλαβαν ταυτόχρονα αν πραγματικά μπεις σε αυτόν τον ρόλο και τον βιώσεις ακόμα και πιο φιλήσυχος άνθρωπος να είσαι είσαι ενδυνάμει δολοφόνος εννοείς στο στο κομμάτι της προστασίας γίνεσαι αυτόματα δολοφόνος εντάξει αναμενόμενο είναι γιατί είναι τα παιδιά σου με να ρώτησες τι νιώθω τι άλλαξε αλλά ξέρεις υπάρχει ένα κομμάτι το οποίο δεν αναφέρεται τόσο συχνά και ίσως αμελείται και δεν μ' αρέσει και θα ήθελα να το συζητήσουμε λίγα και για το πόσο σημαντικός είναι η ποιοτική παρουσία αναπτυξιακά κιόλας και για ένα παιδί που είναι πολύ σημαντικό γιατί ειδικά για ένα αγόρι ας πούμε όχι χειρουργικά 100% αλλά περισσότερο για ένα αγόρι ας πούμε ο ασφαλής δεσμός που δημιουργεί ασφαλή δεσμό χρειάζεται και με τους δυο γονείς

03:29 να τα λέμε και αυτά γιατί δεν ξέρω από που θα μου έρθει αλλά διαμορφώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό την εικόνα του ανδρικού προτύπου που λαμβάνει από τον πατέρα του ακριβώς γιατί τα παιδιά δεν λαμβάνουν συμβουλές βλέπουν παραδείγματα εκεί που θα πατήσεις θα βάλει και αυτό το ποδαράκι του για να συνεχίσει είπετε σωστή λέξη βλέπουν γιατί παρατηρούν τα παιδιά λιγότερο ακούν περισσότερο βλέπουν γι'αυτό είναι πολύ σημαντική η παρουσία του πατέρα και από εκεί και πέρα πέρα από το παράδειγμα πρέπει να το ξαναπούμε ότι είναι απαραίτητη και η δύο γονείς γιατί κάπου τώρα τελευταία ας πούμε πέρασε λίγο ότι ο πατέρας και ο ρόλος του έπεται όχι δεν έπεται καθόλου απλά είναι διαφορετικό το είδος αγάπης είναι διαφορετικό δηλαδή ο πατέρας έχει λίγο μια τη λεγόμενη που λέμε σκληρή αγάπη θα σου δώσω ένα παράδειγμα το οποίο ακόμα το κάνω πολλές φορές άσχεθαν μέσα μου μπορεί να σφάζομαι ψυχολογικά αλλά ξέρω ότι είναι διδακτικό δηλαδή όταν ήταν ο Αχιλέας ας πούμε ξεκινούσε

04:41 να περπατάει ας πούμε μετά ένα-ενάμιση χρονών είχε μάθει από τη σύζυγό μου ότι ξέρεις μόλις έπεφτε κάτω αλλιά χέρια αγκαλιά έλεγε, έλεγε αλλιά όταν τον πήγαινα βόλτα εγώ και έπεφτε κάτω το μεταξύ εγώ το έκανα όρθιος, μπορείς να περπατήσεις ξανά γύριζα την πλάτη και απομακρυνόμουν σιγά σιγά τον άφηνα μόνο του σηκωνόταν περπατούσε και ερχόταν εγώ εκείνη τη στιγμή εννοείται ότι ήθελα να τον πάρω αγκαλιά αλλά τι του δείχνα όμως ξέρω ότι μπορείς να περπατήσεις άρα θέλω να το κάνεις όπως και ακόμα και τώρα που μεγάλωσε του λέω δεν θα μου ζητήσεις κάτι το οποίο μπορείς να το κάνεις μόνος αν μου ζητάς κάτι που μπορείς να το κάνεις μόνος σου δεν θα στο κάνω θα σου λέω όχι χρειάζεται λίγο να καταλάβουμε εδώ πέρα ότι η συμβολή είναι σημαντική και από τους δύο γορείς το ανέφερες αλλά η συμβολή είναι διαφορετική σίγουρα όσον αφορά ως προς τις τάσεις όχι 100% ο ένας 0% ο άλλος αλλά είναι περισσότερο ας πούμε η μητέρα θα διδάξει στο παιδί την διαπραγματευτική οδό

06:04 ότι ξέρεις κοίτα λιγάκι την συνέστηση κοίτα λιγάκι την πλευρά του άλλου ανθρώπου που χρειάζεται να το διδάσει και ο πατέρας αυτό αλλά ο πατέρας θα διδάξει περισσότερο την εξερεύνηση ότι ξέρεις χρειάζεται να βάλεις όρια χρειάζεται να αντισταθείς μην ανέχεσαι τα πάντα ότι υπάρχουν κάποιες στιγμές που θα χρειαστεί να στηριχθείς και στα πόδια σου και μιλάμε βέβαια και για έναν πατέρα ο οποίος είναι και παράδειγμα πρέπει να είναι πρότυπο αυτό είναι πρότυπο δεν σου λέω να κάνεις κάτι δεν το κάνω εκεί γιατί μετά ξεφεύγουμε μιλάμε για υγιή πρότυπα αυτό ακριβώς πρέπει να είναι πρότυπο γιατί το παιδί βλέπει πως μιλάς στη μητέρα του βλέπει πως αν κρατάς το λόγο σου βλέπει το πως είσαι και πως κινείσαι γενικότερα στη σχέση την οποία έχεις και νομίζω ότι λειτουργεί και λίγο μιμητικά δηλαδή είσαι το πρότυπο του άνδρα που αργότερα θα γίνει αυτός ο άνθρωπος οπότε είναι πολύ σημαντική παρουσία του πατέρα και βλέπω στο social media ότι οι γυναίκες ζητάνε τον πατέρα να είναι παρόν.

07:08 Δηλαδή το θέλουν. Δεν μας βγάζουν απ' έξω σε αυτό το κομμάτι. Λένε ότι ο πατέρας πρέπει να είναι παρόν. Τώρα δεν ξέρω αν το λένε επειδή έχουν βει ότι κάποιοι κάνουν και δεν παίρνουν τις ευθύνες τους. Δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Αλλά το θεωρώ θετικό αυτό. Δηλαδή ότι η γυναίκα θέλει τον πατέρα δίπλα. Και το παιχνίδι.

07:28 Δηλαδή το παιχνίδι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο Με το παιδί Δεν θυμάμαι που το διάβαζα Μου φαίνεται ένα αναπτυξιακό ψυχολόγος Και έλεγε ότι ίσως το σημαντικότερο Από τις σημαντικότερες ικανότητες Που μπορείς να μάθεις το παιδί σου Είναι να γίνει κάποιος Ο οποίος οι άλλοι θέλουν να παίξουν μαζί του Ακριβώς Ότι οι άλλοι θέλουν να συνεργαστούν Μαζί του Γιατί είναι καθοριστικό αυτό Γιατί μαθαίνεις να συνεργάζεις Μαθαίνεις την ομαδικότητα Μαθαίνεις να ανταποκρίνεσαι στην ανταγωνιστικότητα Γιατί κάθε παιχνίδι Έχει έναν ανταγωνισμό Και έτυχε και το είδα τώρα Στο κοντινό μου περιβάλλον Ήθελε να ξεκινήσει ένα παιχνίδι Να μάθει κάτι Τέλος πάντων ένα παιδάκι Αλλά επειδή έχει υπερπροστασία Από τη μητέρα Γιατί ο πατέρας είναι απόν Γιατί δεν είναι πια μαζί Όχι ότι είναι απόν Και ξαφνικά επειδή το παιδάκι είδε ότι ένα άλλο παιδάκι μεγαλύτερο στη γειτονιά σε αυτό που ήθελε να μάθει ήταν καλύτερο, το παράτησε.

08:35 Και σου λέει από τη στιγμή που υπάρχει άλλο παιδάκι που το κάνει καλύτερα, εγώ δεν θα ασχοληθώ καν με αυτό. Και βλέπεις ότι αυτό θα του πιθανότατα να του δημιουργήσει δυσκολίες στο μέλλον και στο κομμάτι της κοινωνικοποίησης, γιατί και η κοινωνικοποίηση παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο παιδί, ότι κοίταξε πήγαινε, παίξε με άλλα παιδάκια, μίλησε θα τσακωθείς κιόλας, δεν τρέχει και κάτι συμβαίνουν αυτά θα πέσεις και θα χρειαστεί να σηκωθείς, δεν γίνεται να σε σηκώνεις είναι για κάποιος άλλος αυτά τα πράγματα χρειάζεται να μεταφέρονται είναι σημαντικό αλλιώς θα αναγκαστείς να τα μάθεις μόνος σου στην πορεία και είναι πάρα πολύ δύσκολο το λέω γιατί είμαι ένας άνθρωπος που ήμουν έτσι λίγο Δηλαδή Δεν ήμουνα, όταν ήμουν μικρός ας πούμε Έτρωγα λίγο περισσότερο μπούλινγκ Ήμουνα λίγο στη γωνία και δεν Το μιλάμε τώρα για πολύ μικρές ηλικίες Είμαστε στο δημοτικό έτσι Πιο πολύ έκανα παρέα με τα πιο αδύναμα παιδιά Παρά με τους Πολύ δυνατούς ας πούμε Πάντα ήμουνα σε αυτή την κατηγορία

09:35 Και Αργότερα όλο αυτό Επειδή κοινωνικός δεν ήμουν Και γενικότερα σαν άνθρωπος είμαι κλειστός και σωστρεφής οπότε για εμένα ήταν πολύ πιο δύσκολο και να κοινωνικοποιηθώ σαν παιδί όμως το κατάφερα γιατί έτυχαν οι παρέες που να έρθαν μετά κοντά μου μετά έρχισα να δουλεύω τον εαυτό μου όταν μεγάλωσα αλλά όσο είσαι παιδί είναι πάρα πολύ δύσκολο γιατί σε βλέπουν σαν τον περίεργο δηλαδή εγώ αυτό ένιωθα ότι ήμουν περίεργος τα ερεθίσματα που είχες πάρει από τον πατέρα σου ο πατέρας μου επειδή ήταν καπετάνιος έλειπε αρκετά αρκετά από το σπίτι εντάξει ο άνθρωπος έκανε ότι καλύτερο μπορεί να μην μας λείψει τίποτα αλλά δεν είναι φύση της δουλειάς τέτοια σου πρέπει να λείπει και παίρνει το μικρότερο χρονικό διάστημα που μπορούσε να λείψει γιατί ήξερα καπετάνιος που έλεγαν ένα χρόνο ο πατέρας μου κρατούσε μόνο 6 μήνα ταξίδια για να μπορεί να είναι 6 μήνες εδώ να μας ξαναβλέπει γιατί του άρεσε να είναι κοντά στην οικογένεια παρόλα αυτά είναι λίγο δύσκολο Όταν λείπει ο άλλος 6 μήνες και ξανά έρχεσαι και είσαι μικρός,

10:34 νιώθεις ότι πρέπει να ξανασυστηθείς μαζί του. Γιατί είσαι σε μια φάση που λες τώρα... Ένιωθα αυτό το περίεργο. 6 μήνες είναι 6 μήνες. Ειδικά όταν είσαι μικρός. Τώρα σε αυτή την ηλικία, οκ, το καταλαβαίνεις. Είσαι λίγο α, θα αγκαλιαστείς, θα πεις αυτό. Αλλά όταν είσαι μικρός δεν το έρχεσαι έτσι στο μυαλό σου. Και ναι, υπήρχε αυτή η απόσταση.

11:01 Περνάει τις δικές του δυσκολίες αυτό το κομμάτι. Απλά με το που το είπες, κατευθείαν συνέδεσα το κομμάτι της κοινωνικοποίησης, κατευθείαν έβαλα τον εαυτό μου σε αυτό και λέω, όπα, εγώ είμαι εκεί. Ναι, είναι πιο πιθανό ο πατέρας να εισάγει ένα κομμάτι αποφασιστικότητας, ίσως δυναμισμού ή ένα είδος αντίστασης σε κάποια δυσκολία.

11:19 Είναι πιο πιθανό. Όχι ότι δεν υπάρχουν μητέρες που δεν τα διδάσκουν αυτά τα πράγματα και δεν το λέμε αυτό κιόλας για να μιλήσουμε και υπέρ των γυναικών αλλά και γιατί τα βλέπουμε και ισχύουν αυτά. Αλλά υπάρχει μια διαλλακτικότητα. Δηλαδή ίσως η γυναική αφήση φαίνει πολύ σωστά μια διαλλακτικότητα στην εξήγηση και σου λέει ξέρεις τι δεν γίνεται συνεχώς να είσαι με το δώρι.

11:41 Δηλαδή άσε λίγο το δώρι τώρα, μην πηγαίνεις συνέχεια για πόλεμο, μήπως να κάνουμε καμιά συζήτηση να το δεις λίγο διαφορετικά με έναν σύντροφός μου που το λέει και μου λέει μήπως να δεις λιγάκι την άλλη πλευρά να κάτσεις να συζητήσεις, πάλι θα συζητήσω θα δεις τι έχει να γίνει και είμαστε δηλαδή όμως χρειάζεται να γίνεται μια ισορροπία δυνάμεων Είμαστε φίσες διαφορετικές και έχουμε και την τεστοστερόνη που μας επηρεάζει Πριν συνεχίσουμε το επεισόδιο αν σου αρέσουν τέτοιες συζητήσεις κάνε ένα like και Μπορεί να σου φαίνεται μικρό, αλλά βοηθάει πολύ.

12:16 Και τώρα πάμε σε κάτι σημαντικό. Στο Men of Style βλέπουμε συνέχεια δύο τύπους ανδρών. Ο πρώτος θέλει να γνωρίζει γυναίκες, και είναι ωραίο αυτό, αλλά κολλάει στην προσέγγιση, στην υπερανάλυση, στην υπερβολική σκέψη, αλλά και στην αυτοπεποίθηση. Και ο δεύτερος προσπαθεί ακόμα να ξεκολλήσει από μία σχέση που τον έχει επηρεάσει πάρα πολύ ή και περισσότερο από ό,τι παραδέχεται.

12:41 που θέλουν να μάθουν να φλερτάρουν φυσικά, άνετα και χωρίς να προσποιούνται ότι είναι κάποιος άλλος. Και το Breakup Lab που είναι για άντρες που θέλουν να ξεκολλήσουν από έναν χωρισμό, να ξεκαθαρίσουν τι γίνεται μέσα τους και να πατήσουν πάλι στα πόδια τους. Οπότε, είτε νιώθεις ότι θέλεις να εξελιχθείς στις γνωριμίες, είτε ότι πρέπει επιτέλους να αφήσεις κάτι που σε κρατάει πίσω, στην περιγραφή θα βρεις τους συνδέσμους για να δεις περισσότερα και να κλείσεις τη θέση σου.

13:08 Αν χρειάζεσαι εξειδικευμένη προσέγγιση ή δεν ξέρεις ποιο πρόγραμμα σου ταιριάζει τότε στείλε μας μήνυμα σε όλα τα social you men of style ή στα δικά μου. Είμαστε εδώ για να σε βοηθήσουμε. Και τώρα πάμε πίσω στο επεισόδιο. Επιτρέπετε να σας πάω στην εποχή των δεινοσάβρων αυτή που μεγάλωσα εγώ. Λοιπόν, γιατί σαν Gen X εμάς, εγώ θεωρώ τώρα στα πριν τα δεύτερα ότι μας βοήθησαν εκείνες οι συνθήκες να μεγαλώσουμε λίγο καλύτερα και για ποιον λόγο το λέω γιατί μεγαλώσαμε στην εποχή που λέμε ότι εμείς επιβιώσαμε σαν παιδιά δηλαδή ξύπναγε η μαγαρή της αημάνα μας που με καλέγε το πρωί του Σαββάτο θέλω να κάνω δουλειές, ξεφανιστείτε, φύγετε δεν υπήρχαν κινητά γυρίστε όταν ανάψουν οι κολόνες Ήμασταν έξω όλη η μέρα Δεν ήξερε κανένας Που ήμασταν και γυρίζαμε όταν Αυτός ήταν ο νόμος Να γυρίσουμε όταν ανάψουν οι κολόνες Οπότε όλο αυτό το σκηνικό Συμμάθαινε Ότι είσαι εσύ και ο εαυτός σου εκεί έξω Ενώ σήμερα οι γονείς Έχουν γίνει τέρμα παρεμβατικοί Θα σου πω ένα παράδειγμα το οποίο

14:13 Το έχω δει Σήμερα Το μέσο εξάχρονο, εφτάχρονο και δεκάχρονο και λίγο παραπάνω έχουν χάσει την ικανότητα να σκαρφαλώσουν σε ένα δέντρο. Δεν μπορούν τα σημερινά παιδιά να σκαρφαλώσουν σε ένα δέντρο. Και ψηλά προστά παχυσαρκίας έχουμε στην Ελλάδα. Στην παιδική παχυσαρκία στον δίκτυ περιφέρειας μέσης είμαστε παγκόσμιοι πρωταθλητές.

14:39 Αυτό είναι, το κερδίσαμε κι αυτό. Τονίζω, στον δίκτυ περιφέρειας μέσης. Αλλά και πάλι γενικότερα ανήκουμε, είμαστε μπροστά, πρώτη πεντάδα σε όλα αυτά τα πράγματα αλλά θέλω να πω ότι εκείνη την εποχή μάθαινες να επιβιώνεις δεν υπήρχε η παρέμβαση της μαμάς από κοντά, εδώ βλέπω τώρα σε πηδικές χαρές, έπεσες πως το λένε τετόλ, αντισυπτικό δηλαδή εμείς μεγαλώσαμε, εγώ είχα πάντα παντού αγκώνες και γόνατα, ιόδιο συνέχεια και έτσι προσπαθώ να μεγαλώσω και ο μικρός τώρα Κάτι χτυπάει, σήκω έλα, μια χαρά εσύ Δηλαδή παίζαμε μπάλα Μεγαλώσαμε με το σύνθημα Έτρωγες την κλωσιά του μεταξύ Έπεφτες κάτω Και αυτό που ξέραμε και από τους μεγαλύτερους ποιο ήτανε Σήκω και πάντα το Το πόδι έχει γυρίσει του μεταξύ Σήκω και πάντα το Ξέρεις τι, τότε είχαμε αυτές τις δεξιότητες Ο οποίες τώρα τα παιδιά δεν τις έχουν Που είναι αυτό το θετικό Αλλά θεωρώ ότι και η εποχή τώρα είναι λίγο πιο συζητήσιμη γονείς ώστε να μην είναι πιο κοντά στο παιδί και να μπορέσουν να συζητήσουν και να δούνε κάποια πράγματα

15:42 που από αυτή την άποψη το λέω. Πήγαμε στην άλλη άκρη σήμερα, εγώ διαφωνώ. Από την πολλή συζήτηση σήμερα φτάσαμε στην παιδοκρατία. Σήμερα μιλάμε για παιδοκρατία. Τα φοβούνται τα παιδιά. Τα φοβούνται, βλέπει. Εμείς κάποτε βλέπαμε τον δάσκαλο στο δρόμο και ήμασταν σούζα. Σεύες, σεβόσουν. Σεβόσουν. Τώρα δηλαδή βλέπεις ας πούμε τους καθηγητές και τους δασκάλες, όχι ότι δεν έχει παρατηρηθεί και πλέον στους σημερινούς να μην δίνουν το απαραίτητο κίνητρο και την αγάπη για τη δουλειά τους, έχει παρατηρηθεί και αυτό.

16:19 Αλλά βλέπεις τώρα γίνονται χαμός ας πούμε τα σχόλια. Ναι, μια γυναίκα δεν είχε... Ο αυτοκτόνησας. Ναι, ναι, ναι. Φοβερό. Της κάνανε μπούλι. η οποία βγήκαν μετά όλα αυτά και τα μάθανε αλλά Συγγνώμη, έπαθε κάτι έπαθε έπαθε καρδιά και βγήκαν οι συνάδελφοι της και την είπαν ότι ήταν λίγο πευαίσθητη που το έπαθε αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα Ναι γιατί ειδικότερα και σε κάποιες ηλικίες τα παιδιά δεν έχουν κέλεος Ο κόσμος των παιδιών είναι ο πιο σκληρός που υπάρχει τα παιδιά δεν έχουν ούτε πολιτική ορθότητα ούτε τίποτα Γι' αυτό και λέω ότι μεγαλώσαμε λίγο πιο σκληρά σε αυτά.

17:02 Δηλαδή, εμείς λέγαμε κάποτε, ο χοντρός παίζει τέρμα. Ναι, τώρα τελείωσες. Τώρα, μα πεις χοντρός τον άλλον, ας πούμε, μπορεί να σου γράψει και στα social ότι θα αυτοκτονήσω με αυτό που μου πεις. Body-same. Πήγαμε στην άλλη μεριά. Όχι να λέω ότι αυτό που γινόταν εμάς ήταν το must και το σωστό, αλλά σαν λαός όμως έχουμε την τάση να παίρνουμε ένα πράγμα από εδώ και να το πάμε να μην το πάμε ποτέ στη μέση από την άλλη παιριά και δεν είναι μόνο λαός, γενικά είμαστε άνθρωποι έτσι κοινωνικά έγινε αυτή η μεταστροφή δηλαδή παλιότερα υπήρχε μόνο το καθήκον και το πρέπει το τι χρειάζεται να γίνει όχι το τι έχω ανάγκη και το τι θέλω και μέσα αυτό ήταν αποτελεσματικό αλλά ήταν και φοβερά καταπιεστικό για πολλούς ανθρώπους τώρα έγινε μια γρήγορη μεταβολή και είμαστε περισσότερο στο ότι η πραγματικότητα θα είναι υποχρεωμένη να υπακούει αυτό που θέλω εγώ ή αυτό που έχω ανάγκη αν δεν το υπακούει η πραγματικότητα είναι λάθος συγγνώμη να σου πω κάτι εδώ πέρα μου λες τώρα ότι και στο εύχομαι ολόψυχα

18:12 για το παιδάκι σου στο μέλλον και την οικογένεια και όλα αυτά τα πράγματα θεωρείς δηλαδή ότι θα σταματήσεις να έχεις τα θέλω που έχεις σήμερα θα υπάρχουν τα θέλω σου αλλά αργότερα όμως με το παιδί θα πρέπει να πεις ότι για ένα διάστημα δεν γίνεται μας τώρα δεν γίνεται να το κάνω αυτό άρα εκεί γι' αυτό και εγώ πιστεύω στην έννοια του καθήκοντος ότι πρέπει να υπάρχει έννοια του καθήκοντος στον άντρα ή νομίζεις ότι θα είσαι με την με την σύζυγό σου ξέρω εγώ η οποία μαζί με σένα που κυρίως το βάρος αυτό πέφτει στις γυναίκες ειδικά στους πρώτους μήνες παράδειγμα να βρίσκονται οι ορμόνες στις δεξιά και αριστερά να έχει γεννήσει, να μην κοιμάται πολύ, να ταΐζει, να κάνει να ράνει και εσύ θα περιμένεις ας πούμε μια σεξουαλική συχνότητα ή να είσαι το νούμερο ένα στο σπίτι όταν μπαίνεις, το ξεχνάς το νούμερο ένα φίλε, δεν γίνεται εντάξει πας νούμερο δύο και όταν έρχεται κι άλλο Πας νούμερο τρία, πας νούμερο τέσσερα Συναισθηματικά έτσι Δεν είναι πάντα δεν νοιάζεται και δεν σε αγαπάει

19:17 Αλλά λες ότι Αποδέχεσαι ότι εφόσον μπαίνω σε αυτό το χώρο Τα θέλω μου Θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν Και εγώ όταν πούλησα τις μηχανές και αυτά Είχα χαγιαμπούσα και τα σχετικά Και τώρα αν μου δώσεις ένα χαγιαμπούσα θέλω να το τρέξω Μ' αρέσει Αλλά τι λέω τώρα όμως ότι όχι δεν θα ανέβω τώρα ξανά στο διάολο αυτόν ο πάνω. Προφανώς γιατί δεν είσαι μόνος Δεν είμαι μόνος υπάρχουν υποχρεώσεις άρα πρέπει να σκεφτώ κάποιους άλλους Γιατί φύγαμε η παλιότερη εποχή ξαναλέω ότι καλώς και φύγαμε προσωπικά πιστεύω από κάποια παλιότερα πράγματα που υπήρχαν αλλά χάσαμε για παράδειγμα ανθεκτικότητα την ψυχική ανθεκτικότητα ή την εντοχή σε κάποιες δυσκολίες και το βλέπουμε κιόλας γιατί έχει να κάνει και με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

20:06 Δεν είμαστε για αντίλογο. Μην τυχόν και βρεθεί κανένας άνθρωπος και μας φέρει αντίλογο ή έχει διαφορετική άποψη από εμάς επειδή το παθαίνουμε κεφαλικό από τα νεύρα μας. Δεν επιτρέπει το άλλος να έχει διαφορετική άποψη από εμάς. Όπως και σε μερικές συμπεριφορές στα παιδιά. Είχα βγει εγώ κάποια στιγμή σε ένα podcast πιο παλιά και είπα ότι ενώ χωρίς να θέλω να το παίξω ο μπρε μπαμπάς και αυτά, ο κάθε μπαμπάς κάνει λάθη ξεκάθαρα, αλλά τι λέω ότι είναι κάποια πράγματα στη σχέση με το παιδί τα οποία είναι μη διαπραγματεύσιμα δηλαδή λέω ότι μεγαλώντας τα παιδιά μου δεν έχω αγγίξει ούτε τόσο ένα και η γυναίκα μου πολλές φορές με ρωτάει πως το κάνεις αυτό γιατί εγώ δεν φωνάζω ποτέ και είπα σε ένα podcast ότι κάνω μια αυτό, κοιτάω στα μάτια καλά και σταματάει Λοιπόν, είναι κάποια πραγματάκια Τα οποία Δεν διαπραγματευόμαστε Γιατί δεν πετάς τα πιάτα από το τραπέζι που τρώμα έξω Ή γιατί δεν πάμε Στο σούπερ μάρκετ και κλωτσάς Τα λάδια Και να τα πετάξεις κάτω Κόφτο τώρα

21:10 Ή που γίνεται ο χαμός στις ταβέρνες Ε ναι Δεν θα το συζητήσουμε αυτό Είναι παιδιά εντάξει Κοίταξε για όνομα του Θεού Θα φωνάξουν, θα διασκεδάσουν θα κάνουν το πάρτι τους θα κοινωνικοποιηθούν αλλά από κάποιο σημείο και μετά λέω ρε παιδιά δεν τους ενοχλούν δηλαδή τσιρίζει συνέχεια δεν τους ενοχλεί πέρα από αυτό το ότι είναι παιδιά δεν μπορείς να επιβάλλεις και να πεις ότι ξέρεις για μια μισορίτσα τρώμε εδώ πέρα στο τραπέζι και γάθομαστε μαζί σαν οικογένεια θα το πάρεις μετά και θα πας για παιδική χαρά να παίξεις για μένα δεν υπήρχε τέτοιο σενάριο τώρα όταν πηγαίναμε για φαγητό είσαι καλά, πεθαμένοι ήμασταν ήταν σε όλη τη διάρκεια του φαγητού σαν να προσεύχομαι δεν έπαιζε τώρα κάτι τέτοιο και πέρα από αυτό βλέπεις ας πούμε ότι ο κόσμος έχει διαφορετικές ανάγκες άλλος είναι ερωτευμένος δίπλα μιλάει με την κοπέλα του άλλος κάνει επαγγελματικό ραντεβού βλέπω κάτι παιδιά χτυπάνε το πυρούνι κάτω ας πούμε με την ώρα και δεν θέλουν να το φάω και κάθεται και συζητάει

22:19 και κάτσουμε τώρα να διαπραγματευτούμε δηλαδή κάποια πράγματα το ανέφερες και το επεκτείνουμε έχουν ξεφύγει οι σερβιτόροι έχουν γίνει ακροβάτες έχουν δηλαδή έχει τύχει σε μαγαζί να βλέπω καρέκλες να τις έχουν κάνει σπιτάκια εκεί πέρα και ο σερβιτόρος να προσπαθεί να περάσει να πάει σερβίρι και έχει γίνει ακροβάτης γιατί το παιδί δεν έχει μέτρο όταν είναι μικρό δεν καταλαβαίνει και επειδή είπες για το φαγητό τώρα γιατί πάλι θυμάμαι τη μαγαρίτσα τη μάνα μου την κυρία Αλένη Θεός χωρέστη λοιπόν είχαμε ένα το φαγητό ήταν ένα δεν είχαμε ότι ο Ιούλιος Αυγουστής Φρυδερίκος δεν τρώει αυτό θέλει το δεύτερο έλεγε αλλάξτε στο θεατόριο μη φας θα φας το βράδυ το βράδυ μεταξύ από την πείνα το τρώγες ορθοπεταλιά αυτό που δεν δεν σ' άρεσε το μεσημέρι τώρα σήμερα δεύτερο και τρίτο φαγητό ή το ολόκληρο το σπίτι μπορεί να συμμορφωθεί στο τι μπορεί να αρέσει ανέφερες για το ποδόσφαιρο στο εξοχικό μου στη Λούτσα γιατί εκεί μεγάλωσα τα καλοκαίρια είναι η καλύτερη παιδική ηλικία

23:33 που θα μπορούσα να έχω ever γιατί επί δύο μήνες ήμασταν μόνο έξω μαζευόμασταν μπουλούκια όλοι μαζί και ή παίζαμε ποδόσφαιρο ή μαζευόμασταν κλέβαμε ελιές και αρχίζαμε και παίζαμε πόλεμο με σφεντώνες και ελιές και γινότανε και γινότανε μιλάμε τώρα να σου έρθει σφεντώνες καλές της μελανιάς στο κάγκελο και θρούμπες και τρελαινόμασταν σκοτωνόμασταν στο ξύλο πέραμε φυσοκαλάμα και παίζαμε με τους στόξους και τα πέταγαμε στον άναβε Αυτό το παιχνίδι που προφανώς υπάρχει μια αντιπαράθεση εκεί πέρα η οποία είτε καλώς είτε κακώς σκληραγωγεί από το να κάθεσαι από μικρό παιδί μέσα σε ένα σπίτι και να παίζεις μόνο βίντεο γκέιμς αυτή η σωματική αντιπαράθεση με το ότι έρχεσαι σε επαφή με αληθινό κόσμο μέχρι κάποιο σημείο βοηθάει.

24:32 Εδώ τώρα πήρα μια ωραία πάσα. Μου στέλνει βίντεο κάποια στιγμή Μία ακολουθός μου ας πούμε στο facebook Είναι ένας μπαμπάς Ο οποίος είναι με το γιο του ας πούμε απέναντι Και απλώνει το πόδι του σιγά σιγά Εν τω μεταξύ του το ακουμπάει λίγο στο κεφάλι Και του κάνει μια Για κλωτσιά εν τω μεταξύ Δεν θέλει αλλά τον έσπρωξε για να πέσει πίσω στο κρεβάτι Και να σηκωθεί Και το παιδάκι λίγο στρεσαρίστηκε Αλλά δεν ήταν κλωτσιά Και το μου στέλνει για να κατεβατώνει μου λέει δες δάσκαλε το βίντεο εδώ πέρα κακοποιεί το παιδί και αυτά άμα δεις τι μπούφλες παίζω εγώ με τον Αχιλέα κάθε μέρα το τι φάπες για παιχνίδια το μεταξύ και ψιλομπουνιές και τέτοια πράγματα που επίτηδες λίγο τον πονάω τον αφήνω να με χτυπήσει και αυτός φτάσαμε τώρα στην άλλη μεριά εντάξει μου πέρασε το άλλο άκρο είναι τραγικό αυτό το πράγμα και μου στείλε αυτό το πράγμα με ένα μανιφέστο από κάτω να κάνω βίντεο του Μοταξί για αυτόν τον πατέρα που προφανώς ασχολούταν με πολεμικές τέχνες και έσπρεξε το παιδάκι λίγο έτσι γιατί φαινόταν

25:35 ότι του έκανα ένα χτυπηματάκι για να καταλάβει και λίγο ότι παίρνει ένα χτύπημα και όχι είναι κακοποίηση και βγήκαν και τα γνωστά βίντεο που κάτω σκεπτικές και λένε πω τι κάνει αυτός ο μπαμπάς και παίζει από κάτω είναι φοβερό προφανώς πρότυπα από τους πατεράδες μας που πήραμε όλοι. Είτε θέλαμε είτε δεν θέλαμε. Εντάξει.

26:03 Θα ξεκινήσω πρώτος. Το πρώτο μάθημα γιατί ξέρω ότι μας βλέπει κιόλας. Το σημαντικότερο είναι πρώτη μέρα που θα οδηγήσω αμάξι. Έχω πάλι το δίπλωμα αυτό. Ο πατέρας μου μάθανε να οδηγάω. να στο παραδεχτώ και σε εκπομπεί γιατί θα σκάσεις ο πατέρας μου μάθει να οδηγώ αυτό είναι πραγματικότητα παρόλο που δυσκολεύεται να μεταφέρει εκνευρίζεται εύκολα αλλά μάθαμε καλός είσαι κι εσύ ισχύει και πρώτη μέρα παίρνω τα μάξη είχαμε το στάρλετ πρώτη μέρα να οδηγήσω ήθελα να πάω από Καλογρέζα, Ιράκλειο κάτι συμβαίνει κάπου κολλάω κάνω όπισθεν και το γρατζουνάω στα πλαγιά πω πω ρε φίλε πηγαίνω πίσω έχω ασπρίση εντωμεταξύ λέω πατέρα τράκαρα το βλέπει δεν είναι καμιά τρελή ζημιά αλλά θέλει φανοποιείο του λέω πάρ' το πάρ' καρέτο μου λέει πάρ' το πολλά κακάλα και πήγαινε μου λέει κανονικά για ποτέ που θέλεις να πας του λέω δεν μπορώ να το οδηγήσω μου λέει αν το παρατήσεις τώρα θα το παρατάς πάντα δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό είναι ένα τα σημαντικότερα που μου έχει μεταφέρει

27:36 και μου έμεινε το ότι ξέρεις επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να μην σου ξανασυμβεί αυτό δεν θα οδηγήσεις ποτέ εντάξει, δεν γίνεται να μην ξανατραγκάρεις αυτό είναι από τα πρώτα μαθήματα που πήρα ακόμα θυμάμαι από εκεί το πήρα βέβαια και από τους δυο μου γονείς όχι μόνο τον πατέρα μου και τη μάνα μου τη δουλειά που μιλάμε για δουλειά γιατί ο πατέρας μου φτιάχνει χειροποίητο φύλλο για πίτες μαγαζί οπότε σηκωνόντουσαν κατά τις 2-3 το βράδυ για να ξεκινήσουν για να ξεκινήσει η δουλειά 7 το πρωί Εντάξει και οι δυο μου γονείς βέβαια όταν άρχισαν να πηγαίνω πόσο μικρός είμαι, 7-8 χρονών, 5 ώρα το πρωί, σηκώνεσαι, πάμε στο μαγαζί, αρχίζουμε και φτιάχνουμε τις φωλιάτα, εντάξει εγώ βλακίες έκανα, μου δίνανε και το χαρτζιλίκι βέβαια, αλλά για να μάθεις.

28:36 Για να μάθεις ότι δεν γίνεται να κοπροσκυλιάζεις και να κάθεσαι να ξυπνάς κάθε μέρα στις 12 ώρα το πρωί. Ακριβώς. και ότι άμα θέλεις να έχεις σοβαρά αποτελέσματα θα χρειαστεί να δουλέψεις γιατί ο πατέρας μου θυμάμαι δύο και τρεις ώρα το βράδυ εντάξει αν έχεις δικό σου μαγαζί είναι δύσκολο δεν υπήρχε τώρα δεν είμαι καλά και τέτοια θα το κρατήσω κλειστό το μαγαζί τελείωσες 40 πυρετό να ζυμώνουν με 40 πυρετό και να παίρνει τα παναντόλ και τα ντεπον το ένα μετά το άλλο δουλειά, με ένα λιποθυμμένα που κούρασες η σκληρή δουλειά Η δουλειά δηλαδή, αυτό ας πούμε ήταν και από τα μαθήματα.

29:13 Εσείς θυμάστε κάτι έτσι πιο συγκεκριμένο, εγώ να σου πω πολλά. Άπειρα παραδείγματα. Επίσης ο θείος μου, ο Βασίλης, ο Αναγνωστάκος ας πούμε, πήγαινα καλοκαίρι εγώ στις σοφάδες Καρδίτσας και ήμασταν πιτσιρίκια και ήθελε να μας δείξει πώς είναι το μεροκάμα του. ήταν αγρότης. Στο Θεσσαλικό κάμπο έχει βαμβάκια. Θυμάμαι μαζί με τη θεία μου και τα ξαδρέφια μου έξι ώρα το πρωί με την τσάπα για να καθαρίσουμε τα αγκαθάκια που βγαίναν τα ζυζάνια πάλεμε δίπλα.

29:55 Εντάξει, δεν μας κρατάγε μέσα στο λιωπήρι. Μόλις πήγαινε η ώρα, ξέρω εγώ, έντεκα, έντεκάμιση μας γύριζε πίσω, δεν μας ταλαιπωρούσε. Αλλά έξι ώρα το πόλι μας ξυπνάγε και καθόμασταν κάτω και φάγαμε και την ντομάτα μας με τη φέτα και το κρεμμυδάκι το απλό το κολατσό που λέμε το χωραφίσιο και να δεις πόσο νόστιμο ήταν μετά τη δουλειά Ξυπνένες, αυτό υπάρχει μια τριβή ίσως το σημαντικότερο παράδειγμα για μένα είναι ότι γιατί πάντα και μόνο για αυτά έχουνε περάσει πολλά θέματα υγείας οι γονείς μου η μάνα μου ας πούμε είναι πια με 20% στα έντερο γιατί ξεκίνησε από πολλά χρόνια ας πούμε βρέθηκε ένας πολύποδας έκανε ζημιά ο μαλάκας κακό χρόνο να έχει και έτσι έκανε και κακή ζημιά που εγώ δεν καταργέμαι τέλος πάντων και λαπαροσκοπικά ήταν λάθος αυτό που της έκανε το έντερο στένο σε ένα σλομπίκ.

31:11 Οπότε μετά ξεκίνησε μια διαδικασία με χειρουργία. Χειρουργία 6 ώρα, 7 ώρα τώρα. Τα λεπορέα τρέλια. Δεν ξέραμε αν θα βγει. Δεν θυμάμαι, 6-7. Αλλά τώρα έχει ο πατέρας μου λόγω καρκίνου που πήγε τρίτο στάδιο. Φίλε γύρναγε. δεν θυμάμαι πως κυσθεοσκοπήση έχει κάνει αν δεν ξέρετε τι είναι η κυσθεοσκόπηση πως είναι για παράδειγμα η γαστροσκόπηση η κυσθεοσκόπηση στον άντρα είναι λοιπόν οπότε μετά για δύο μέρες ας πούμε εκεί κακουράς αίμα και δουλειάφιλε και μιλάμε για 60 χρονών ήταν δηλαδή πήγαινε έκανε περιμέναμε τις κυταρολογικές έπρεπε κάθε τρίμηνο κάθε εξάμηνο μπαίνει σε πρωτόκολλο. Περιμέναμε τις κυταρολογικές γιατί λέγαμε τι θα γίνει.

32:04 Γιατί ξανά βγαίνε. Ξανά γυρουργία. Δουλειά. Δεν σήμερα... Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Πόσο έχει μειωθεί το ποσοστό αυτό στον Έλληνα στις δουλειές τις χειρονακτικές. Γενικότερα. Πόσο λιγότερος κόσμος αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και παιδιά θα ασχοληθούν με πράγματα τα οποία είναι με τα χέρια. Αυτή τη στιγμή Ψάχνουμε να βρούμε ηλεκτρολόγο, υδραυλικό, ψυκτικό και σου λένε ειδικά τώρα καλοκαίρι και αυτά, ας το δεν προλαβαίνω δεν έρχομαι.

32:38 Ναι ισχύει αυτό. Εμένα η πρώτη μου δουλειά ήταν τέλος 6 της Δημοτικού και πήγα και δούλεψα σερβιτόρος στο Λατζίδικο και ήμουνα τόσος και σήκωνα την παραμάνα και πήγαινα πέρα εδώ. Ήθελα να φύγω από το σπίτι, να είμαι λίγο πιο έξω, γιατί μου λέγανε στις 11 η ώρα να είμαι σπίτι καλοκαίρι και λέω όχι θέλω να κάτσω παραπάνω έξω.

32:57 Λέω τι θα κάνω, θα πάω πια στο πηλιάς του Βλατζίδικο που είναι κοντά στο σπίτι να κάθομαι μέχρι μία η ώρα που κλείνει το Βλατζίδικο, να είμαι πιο έξω, πιο πολύ έξω. Αλλά αυτό με έψησε και με ξύπνησε Γιατί ήμουνα λίγο πιο Θυμάσαι που σας είπα σε άλλο επεισόδιο Ότι ήμουνα λίγο πιο κλειστός Αυτό με ξύπνησε περισσότερο Και με έκανε λίγο να στροφάρει καλύτερα ο κεφαλός μου Όταν ξεκίνησα να μου φωνάζει ο κόσμος Να μου λέει να σου παραγγείλουμε Και εγώ έτρεχα εκεί πέρα Με εκμεταλλευόντουσα και λίγο οι άλλοι συρβιτόροι γιατί εμένα κανονικά είχαν μόνο για να μαζεύω τα τραπέζια ενώ σε δουλειά έπαιρνα και παραγγελίες που δεν ήταν δουλειά μου και μετά όταν τελειώναν οι παραγγελίες αδειάζαν τα τραπέζια οι σερβιτέρες καθόταν και τρώγαν και εγώ μαζεύα και τα τραπέζια Άρα να σου πω κάτι ήταν ωραία και κάθε καλοκαίρι το έκανα μετά και μπήκα πάντα στην εργασία δηλαδή ξεκίνησα και με το που τελείωσα το σχολείο κατευθείαν πήγα και πήγα σε δουλειά πριν πόσο τώρα, τόση αποθήκια.

33:44 Μ' αρέσει να δουλεύω. Πάντα. Θέλαμε να δουλέψουμε. Ναι. Γιατί και για εμένα και για εσάς φανταζόμαι. Σημαίνει ότι ξέρεις κάτι ρε φίλε. Να μείνω μόνος μου. Να μείνω μόνος μου. Να φύγω. Καταφέρνεις και έχεις το δικό σου χαρτζελίκι. Είναι πάρα πολύ σημαντικό από μικρός. Και κυρίως αν εξαρτητοποιείσαι. Το θέλαμε. έχεις το δικό σου χώρο.

34:11 Και εγώ θυμάμαι δηλαδή από τότε δεν είχα σταματήσει ποτέ για χρόνια. Ποτέ δεν μου φτάσει μια δουλειά δηλαδή. Πάντα ήμουνα με δύο ή τρεις καμιά φορά. Καλά έχω περάσει και περιόδια της ζωής μου που ήμουνα και λίγο χρέπη δηλαδή άλλαξα σε μια φάση παρά, πώς το λένε, έφυγα λίγο από το δρόμο μου δούλευα μόνο σε καφέ και έκανα κλαμπινγ εξαιρετά.

34:33 Πόσο γνωρό ήσουνε. Δεν ήμουν μικρός. Το πάθασα μεγάλο. Παράκμασα από τα 20 μέχρι τα 25 μου. Μια πενταετία, καλή. Αλλά, εντάξει, ό,τι έβγαζα πήγαινα και τα τρώγασα σε ποτά και σε τσιγάρα και σε τέτοια πράγματα. Άλλος Παύλος, σε μια σχέση με αυτό που είμαι τώρα. Όμως μετά, πάλι καλά, δόξα τω Θεώ, ξεκίνησα από το κομμάτι το γυμναστηριακό και με έβαλε στο σωστό το δρόμο.

34:59 αν συνέχιζα έτσι τώρα δεν ξέρω τι θα έκανα και που θα ήμουν Πώς σου την έδωσε και μπήκα σε αυτό πώς γύρισες το μυαλό μου και το στόχες προς το καλύτερο από εκεί που κρεπαλιάζεις ξαφνικά πηγαίνεις και λες ξέρεις στρατιωτικό μπορεί να το έκανα αυτό για μια περιοδόση της ζωής μου που γλυκάθηκα με το έξω ξέρεις κοπέλες αυτά τι ωραία που είναι η ζωή εδώ έξω που είναι το βράδυ έξω αλλά πάντα στη ζωή μου είχα στόχους Δηλαδή με σκεφτόμουν, με φανταζόμουν κάπως Δεν ήξερα πως, δεν είχα συγκεκριμένους στόχους Και ήθελα κάτι να πετύχω Κάπως καλύτερα Ναι, λέω η ζωή μου δεν μπορεί να είναι αυτό Δηλαδή να κάθομαι να δουλεύω μια ζωή σε καφέ Και να τρώω τα λεφτά μου σε ποτά Πρέπει κάτι άλλο, δηλαδή με φανταζόμουν Δεν ξέρω πως Και ήρθε εντελώς τυχαία το κομμάτι μετά Και μπλέχτηκα με τα γυμναστήρια και το έκανα επάγγελμα με τη σχολή αλλά είμαι πάρα πολύ τυχερός, δόξα το Θεό που έγινε αυτό, αλλά νομίζω ότι όλα στη ζωή μας γίνονται για κάποιο λόγο και περνάμε συγκεκριμένα στάδια

35:57 μέχρι να φτάσουμε εκεί γιατί μας ψήνει όλο αυτό βλέπουμε πως ήταν το άσχημο, γιατί για μένα είναι άσχημη αυτή η περίοδος όχι ότι τη σκέφτομαι σαν κάτι μαύρο, απλά δεν είναι ότι θα μου κάνει καλό, δεν είναι κάτι που μου προσέφερε κάτι σαν προσωπικότητα, απλά ξέρεις και ποια είναι αυτή η πλευρά και την έχεις στο νου σου οπότε να κάνω ένα βίντεο για κάποιους ανθρώπους που να κάνουν αυτά τα πράγματα ξέρω ότι το έχω περάσει ξέρω ότι έχω κάνει εγώ τη βλακιά μου ξέρω ότι είχα φτάσει σε αυτό το στάδιο και όπα ξύπνα ξαναμπέσαι στον δρόμο και τα περισσότερα που λέω στα βίντεο μου είναι λάθη που έχω κάνει εγώ και ακόμα είμαι λάθος Χρήστο έχω μια ερώτηση για σένα τώρα Πάθελα την προσωπική σου άποψη στο εξής μήπως τελικά θα ήταν χρήσιμο να αποδεχθούμε ως ένα ποσοστό ότι ένα α, αν μπορούμε να πούμε τη λέξη ποσοστό, κακών εμπειριών, περιπαιτιών και γενικότερα ένα σύνολο από κακοτοπιές είναι χρήσιμο για να μας εξελίξει και να μας φτάσει σε ένα σημείο.

37:01 Δηλαδή τι θέλω να πω. Δεν έχω δει κανέναν άνθρωπο ο οποίος έχει φτάσει κάπου και να έχει εντελώς εύκολο παρελθόν. Μήπως πρέπει δηλαδή στην αποστοστό να αποδεχθούμε την ευεργετική διαδικασία όλων αυτών των κακοτοπιών τραυμάτων, κακών εμπειριών, ότι είναι μέρος της εξέλιξής μας. Ναι. Γιατί, κοίτα, οι τρεις οικουμενικές αλήθειες της ζωής είναι ότι έχει πόνο, με βεβαιότητα, και συνεχή δουλειά γι' αυτό πολλές φορές εγώ βγαίνω και λέω ότι είναι απαραίτητος ο πόνος ο πόνος είναι φίλος και ότι δεν υπάρχει τίποτα το οποίο να σε αλλάζει είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά στο σώμα το οποίο να γίνεται ανώδυνα όπως και στην πυγμαχία δεν μπορείς στην πυγμαχία να πεις ότι έχω αρχίσει και αποκτάω μάτι και βλέπω το χτύπημα αν φοβάσαι το χτύπημα και αν δεν έχεις φάει και γροθιά για να μην σε νοιάζει αν θα δεχτείς το χτύπημα πρέπει να έχεις φάει κάμποσες είναι ότι έχεις απευαισθητοποιηθεί σε αυτό το κομμάτι και λες ξέρεις κάτι δεν με νοιάζει αν θα το φάω αλλά να κοιτάξω τουλάχιστον να το φάω

38:20 ώστε να μην με εξαπλώσει ή να δω πως να μην το φάω για να έρθει μετά η στρατηγική της απόστασης και λοιπά και λοιπά γιατί είναι σαν να θέλεις να εμπλακείς με τη ζωή δεν μπορείς να εμπλακείς με τη ζωή μπλέκεσαι με τη ζωή μου αυτόν τον τρόπο. Και ξέρεις γιατί το είπα όλο αυτό το πράγμα. Γιατί έχω συναντήσει, θα το έχετε δει και εσείς σε κάποια βίντεο ας πούμε, από γονείς, μητέρες, πατεράδες που προσπαθούν να περάσουν λίγο αυτή την ρομαντική ροζ φούσκα για έναν κόσμο στα παιδιά τα οποία έρχονται όπου όλα θα είναι έτοιμα, στρωμένα όμορφα, γεμάτο όμορφες εμπειρίες και συναισθήματα.

39:02 Δεν πρέπει να είναι. Δεν θα είναι. Αλλά κυρίως δεν θα είναι ποτέ. Δεν γίνεται. Ο πατέρας μου μου έλεγε τον διόρθωνα μου λέει η ζωή είναι δύσκολη. Συμφωνώ. Η ζωή δεν είναι μόνο δύσκολη. Είναι και ωραία. Έχει μια ποικιλία. Έτσι. Απλά δεν είναι και μόνο εύκολη. Γιατί ο δρόμος της ευκολίας πολύ συχνά είναι και πιο επικίνδυνος.

39:30 Είναι πολύ επικίνδυνος. γιατί η μνήμη υπάρχει για να μπορέσει ένα μέρος της να καταλαβαίνει τα λάθη και να μαθαίνει. Δεν μπορεί να υπάρχει μάθηση χωρίς λάθος. Δεν λειτουργεί έτσι το σύστημα. Οπότε χρειάζεται να κάνεις λάθη. Ή όπως λέμε πολλές φορές σε κάποιους ανθρώπους που θέλουν να εκφράσουν πρόθεση, ας πούμε σε μια γυναίκα στο κομμάτι του φλερτ, ότι κάντο για να απορριφθείς.

40:06 Κάντο για να έρθεις αντιμέτωπος με την απόρριψη, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση σε ξεγενούργιες γνωριμίες. Δεν γίνεται να μην απορριφθείς. Ας σας δώσω το παράδειγμα του αυτοκίνητου. Το αυτοκίνητο, για ποιο λόγο έχει το μπαρπρίζ μεγάλο και το καθρεφτάκι μικρό. Γιατί στο παραπριζ βλέπεις το μέλλον, πρέπει να έχεις το μυαλό σου μπροστά.

40:28 Ενώ το καθρεφτάκι που κοιτάς είναι το παρελθόν το οποίο το κοιτάς για να το συμβουλεύεσαι. Ζωστά. Αλλά πώς οι γονείς έχουν το άγχος να μην κάνουν τα παιδιά τους λάθος. Να μην κάνουν τα ίδια λάθη. Ναι, τα δικά τους λάθη. Ή και οι φοβίες για όνειρα των παιδιών, όπου φοβούνται οι γονείς ότι θα αποτύχουν τα παιδιά χωρίς να εμπιστεύονται μάλλον τις δυνατότητες των παιδιών τους.

40:57 Κοίταξτε, το έχει αναφέρει παλιότερα και ο Γιώργος και το έχετε πει και οι δύο. Τα παιδιά είναι monkey sees, monkey does. Δηλαδή, εμένα μου έλεγε ο πατέρας μου φίλε το μεγαλύτερο λάθος που έκανα ποτέ ήταν που κάπνησα. Το μεγαλύτερο λάθος. Εγώ κάπνησα. Γιατί, γιατί έβλεπα έναν άνθρωπο πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι. Δηλαδή δεν πάει να μου λες.

41:26 Και εγώ. Καπνίζεις ακόμα. Και ηλεκτρονικό κάνω αλλά εντάξει. Εγώ το έκοψα ενώ συνεχίζει ο πατέρας μου και καπνίζει. Το έκοψα γιατί πήρε το δικό μου δρόμο. Δηλαδή λέω, οκ. Από τον πατέρα μου θα πάρω κάποια πράγματα τα οποία είναι θετικά, αλλά αυτά τα οποία είναι αρνητικά και ας τα έχω δει και τα έχω σαν πρότυπο και τα έχω ξεκινήσει στην αρχή, θα πρέπει να τα βγάλω από μέσα μου και με τους δύο γονείς έτσι όχι μόνο με τον πατέρα και με την μητέρα γιατί και οι δύο γονείς παίρνουν τα θετικά τα οποία εύχομαι να είναι πολλά εύχομαι για τον κόσμο εγώ δόξα τω Θεώ πήρα πολλά βλέπεις και αρνητικά το θέμα είναι να δουλεύουμε μέσα μας ώστε να βγάζουμε τα αρνητικά όσο γίνεται έτσι ώστε όταν θα δημιουργήσουμε τη δική μας οικογένεια, ναι βάζω και εμένα μέσα γιατί κάποια στιγμή μπορεί να το κάνω και εγώ να μπορούμε να ανταπεράσουμε όσο γίνεται πιο σωστά ένας από τους πρότυπους στα παιδιά μας Εγώ πάντως θα επιμένω ότι ο πατέρας έχει ο ρόλος είναι αυτό που είπα, η σκληρή εκπαιδευτική

42:22 αγάπη να πει τα όχι τα οποία πρέπει στο παιδί να οριοθετήσει και το κυριότερο να είναι αυτός παράδειγμα γιατί η εμπιστοσύνη χτίζεται με την υπόσχεση που είπες και εσύ πριν Δηλαδή όταν τάζω ας πούμε Στο παιδί μου κάτι ένα δώρο Είμαι ok Αλλά όταν έχω τάξη και μια συνέπεια Πρέπει να είμαι και εκεί ok Στο λάθος πρέπει να ζητές συγγνώμη Ναι απαραίτητα Όπως επίσης Και δεν υπάρχει Δεν υπάρχει σκληρή αγάπη Γιατί θεωρούμε ότι Η αγάπη Ας πούμε Το ότι σε αγαπώ ανεφόρον Ισχύει Αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή σε αγαπώ μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις Ναι, τι εννοώ σκληρή αγάπη Μέρος, δεν το λέω για σένα Εγώ ξέρω ότι το ξέρεις να το διαφοροποιείς Το λέω γιατί δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη χωρίς όρια Δεν είναι αγάπη αυτό Είναι αποφυγή Είναι υποχώρηση Είναι αντισύγκρουσιακό Και προφανώς και κάποιον άνθρωπο τον αγαπάς Και εμείς εδώ Σας εκτιμώμε, εκτιμάτε Ε, δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε τώρα Δηλαδή άμα είναι να κυκλοφορούμε ξεβράκωτη Γιατί κάνει ζέστη ας πούμε Συγγνώμη δηλαδή εντάξει

43:38 Και εγώ σας αγαπάω παιδιά Κάποιος να κυκλοφορούμε ξεπαπάρωτη εδώ πέρα Εντάξει δεν είναι έτσι αυτό Πρέπει να κινούμαστε εν πλαισίω Συμφωνημένο Υπέρ των πλαισίων Αυτό είναι το παιχνίδι Σε όλα Το παιχνίδι περιλαμβάνει κανόνες Και είναι και ανάγκη μας Να κρατιέται σκορ Στο παιχνίδι Παίζεις με τάβλη. Γιατί κρατάς σκορ. Κρατάς σκορ γιατί θέλεις να ξέρεις πότε παίζεις το παιχνίδι σωστά ακόμα και όταν δεν υπάρχει μια πρακτική ανταμοιβή.

44:11 Γιατί συμφωνούνται κάποιοι κανόνες σε ένα παιχνίδι. Αλλιώς δεν μπορεί να παιχτεί το παιχνίδι. Υπάρχει μια χαοτική διαδικασία στην οποία ο άλλος δεν θα θέλει να παίξει. Και είναι σημαντικό να το λέμε και στους ανθρώπους εσύ θα το ξέρεις καλύτερα Γιώργο ότι όταν παίζουμε με ένα παιδί εντάξει είναι σημαντικό να το αφήνουμε και να κερδίζει όχι να κερδίζουμε μόνο εμείς αλλά πρέπει να είσαι λήθιος πάλι και αυτό σε όρια όχι να κερδίζει μόνο το παιδί πάλι από την εμπειρία μου θα σου πω ας πούμε ότι ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με όλη αυτή τη μόδα που πέρασε την ευαίσθητη την walk και όλο αυτό το πράγμα φτάσαμε σε διασυλλογικά πρωταθλήματα ή και πανελλήνια στις μικρές ηλικίες των παιδιών να παίζουν αγώνες όλα χρυσό.

45:01 Εγώ είμαι κατά σε αυτό. Για να μην συναγωρηθούν. Ναι, για να μην συναγωρηθεί ο δεύτερος, ο τρίτος και ο τέταρτος. Όχι. Θα σε πιάσω, θα σου πω ότι ξέρεις. Συγχαρητήρια, έπαιξες καλά. Αλλά το άλλο παιδί είναι καλύτερο όπως εσένα και πρέπει να δουλέψει παραπάνω αν θες ότι φτάσεις. μόνο έτσι υπάρχει βελτίωση αν εξισώσουμε τώρα τον πρώτο, τον δεύτερο, τον τρίτο και τον τέταρτο για να μην στενοχωρηθεί ο τελευταίος είναι σαν να πυροβολούμε στον κρόταφο την εξέλιξη θέλω κάτι τελευταίο ένας φίλος μου μου είπε που βλέπει ποδόσφαιρο που εγώ δεν έχω ιδέα δεν θυμάμαι πως λέγεται αυτό με το που μιλάνε και ότι αν εγώ έρθω και σου μιλήσω και βάλω το χέρι μου είναι κόκκινη καρτά και εσύ πεις στο διαιτητή μπα μπα αυτός με βρίζει και δεις το βάρο ότι έχω βάλει το χέρι μου και σου μιλάω είναι κόκκινη το λέω σωστά ή το λέω λάθος είναι κόκκινη γιατί κάποιοι βέβαια κάποιοι το έχουν κάνει έχουν πάει σε άλλους και έχουν κάνει ρατσιστικά σχόλια έχουν βρίσει μάνες, οικογένειες

46:08 και τέτοια αλλά γενικώς εγώ βλέπω ότι τα σπορ πλέον έγιναν φλόρικα στο ποχήμα. Δεν είχε ανησυχήσει στο ποδόσφαιρο. Κάποτε έπεφτε κλωτσιά, ας πούμε, και σηκωνόταν ο άλλος και τον ακούμπη. Βλέπεις ότι γίνεται μια μανούρα κι αυτά, ακουμπά ένας λίγο τον άλλον και πέφτει λες και τον μαχαίρωσε. Γίνονται απίστευτα πράγματα. Και πρέπει, δεν ξέρω αν προπονούνται και σ' αυτό, αλλά...

46:33 Όχι, δεν νομίζω, αλλά... Εγώ πιστεύω ότι το κάνουν. Να σ' ακουμπήσει ο άλλος και να πέσεις πίσω για να πάρει κόκκιν' ο άλλος. Ας πούμε το R2 Sport Που μ' αρέσει Κάτι έγινε σε μια φάση στο Μουντιάλ Και ο άλλος Λέω τον σκότωσε Λέω καλά δεν πρόσυχε Και έδειξε την επανάληψη και δεν τον είχε ακουμπήσει Και λέω ρε τον Άτιμο ρε Ρε τον Κεράτα Πως το έπαιξε έτσι Λοιπόν αλλά τι να κάνουμε Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι το παίζουν Υπάρχουν κάποιες εκπομπές οι οποίες είναι πολύ πιο αυθεντικές Επισοδιάρα η σημερινή γράψτε μας στα σχόλια ποια είναι τα σημαντικότερα μαθήματα που έχετε πάρει από τους πατεράδες σας να τους θυμίσουμε γιατί το χρειάζονται και εκείνοι να ακούνε και έναν καλό λόγο και να τους αγαπάτε τους μπαμπάδες και ιδιαίτερα όσοι τους έχετε ακόμα γιατί θέλω να θυμάστε σας το λέω, σας κοιτάω στα μάτια ότι όταν δεν θα χτυπάει το τηλέφωνο και θα λέει μπαμπάς όπως και σε εμένα όπως και έχω χάσει και τη μητέρα μου θα καταλάβετε όλοι σας πόσο σημαντικοί είναι αυτοί οι άνθρωποι

47:36 και αν έχετε τώρα κάποιες διαφορές καλό θα είναι να κοιτάξετε λίγο να τις εξομαλύνετε να τις λύσετε. Ποτέ δεν είναι αργά. Ποτέ δεν είναι αργά. Θα ήθελα να ευχαριστήσω. Γιουργάρα, σε ευχαριστώ. Παύλο, σε ευχαριστώ. Και εγώ ευχαριστώ. Να ευχαριστήσουμε για άλλη μια φορά και τον άνθρωπο που είναι πίσω από τις κάμερες και τον ήχο γιατί είναι πολλές ώρες εκεί. Γιάννη μου σε ευχαριστούμε πολύ να σε ευχαριστήσουμε και εσάς για την αγάπη που μας δείχνετε και για τα καλά σχόλια για τα υπόλοιπα δεν πειράζει άνθρωποι είμαστε τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο να είστε καλά