Skip to content
PodBase
POWER STORIES 2026 | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΕΡΑΤΖΟΓΛΟΥ

POWER STORIES 2026 | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΕΡΑΤΖΟΓΛΟΥ

ΑποφασίΖΩ: Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ
Ιούνιος 14, 2026 00:41:05 Σεζόν 1 Επεισόδιο 137
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Η σειρά επεισοδίων POWER STORIES επιστρέφει δυναμικά για μια ακόμα χρονιά! Μαζί μας και γι’ αυτή τη σεζόν, βρίσκονται νέοι καλεσμένοι απόφοιτοι των ακαδημιών του ΑποφασίΖΩ, οι οποίοι μοιράζονται τα βιώματα και τις εμπειρίες τους ξεδιπλώνοντας ο καθένας την δική του ιστορία προσωπικής εξέλιξης! 

______

Σε αυτό το επεισόδιο, ο Δημήτρης Νερατζόγλου μοιράζεται τη δική του τετραετή διαδρομή προσωπικής εξέλιξης μέσα από το ΑποφασίΖΩ.

Από την πρώτη επαφή του με τη «Δυναμική της Επιτυχίας» μέχρι τις αλλαγές που βίωσε στην επαγγελματική του πορεία, στις σχέσεις του και στον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, ξεδιπλώνει μια ιστορία γεμάτη συνειδητοποιήσεις, προκλήσεις και σημαντικά μαθήματα ζωής.

Μιλά για τη δύναμη του να ανήκεις σε μια κοινότητα όπου μπορείς να είσαι πραγματικά ο εαυτός σου, για τη σημασία της ηγεσίας στην καθημερινότητα, για τις στιγμές που τον σημάδεψαν βαθιά και για το πώς η προσωπική ανάπτυξη δεν είναι ένας προορισμός, αλλά ένα συνεχές ταξίδι εξέλιξης.

Μια συζήτηση για το θάρρος να αντιμετωπίζεις τους φόβους σου, να θέτεις νέους στόχους και να ανακαλύπτεις ξανά τις δυνατότητές σου.

Γιατί πολλές φορές, η επόμενη πίστα της ζωής μας ξεκινά ακριβώς εκεί που τελειώνει η ζώνη άνεσής μας.

Το επεισόδιο σε τίτλους:

· Intro

· Αναδρομή στο παρελθόν: Οι τομείς της ζωής και η αφορμή για να φτάσει στο ΑποφασίΖΩ

· Το βίωμα από το πρώτο του σεμινάριο της Δυναμικής της Επιτυχίας

· “Βρέθηκα σε μια οικογένεια που μπορώ να είμαι ο εαυτός μου και να είμαι χαρούμενος!”

· Η εμπειρία από τις εβδομαδιαίες ακαδημίες

· Η ανέλιξη της επαγγελματικής σκάλας μέχρι σήμερα

· “Οι πορτοκαλί για εμένα είναι μια μικρογραφία της ζωής!”: Η ηγεσία στην πράξη

· Η σχέση του Δημήτρη με τη δική μας Όλγα 

· Η πιο δυνατή στιγμή του στο χώρο και η βαθιά συνειδητοποίηση αυτής

· Γιατί κάποιος αξίζει να συμμετέχει σ ’ένα από τα βιωματικά σεμινάρια; 

· “Ό,τι φοβάμαι χρειάζεται και μπορώ να το κάνω!”: Τα μαθήματα της στοχοθεσίας 

· Η επόμενη πίστα στην προσωπική του ζωή

· Το απόσταγμα των 4 χρόνων πορείας στο ΑποφασίΖΩ

_______

Μπορείς να μοιραστείς τις σκέψεις ή τις εντυπώσεις σου για το επεισόδιο, αλλά και να μάθεις περισσότερα για εμάς στους συνδέσμους που ακολουθούν:

Ακολούθησέ μας στο Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/apofasizo/⁠⁠⁠⁠⁠

Ακολούθησέ μας στο Facebook: ⁠⁠⁠⁠⁠https://el-gr.facebook.com/ApofasiZo/⁠⁠⁠⁠⁠

Κάνε subscribe στο YouTube κανάλι μας: ⁠⁠⁠⁠⁠https://www.youtube.com/apofasizo⁠⁠⁠⁠⁠

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Σήμερα έχω μαζί το Δημήτρη Νερατζόγλου. είναι να κάνω τον κόσμο πιο φωτεινό για εμένα και για τους άλλους. Το ότι είδα εσένα, το ξέρω πού έχεις φτάσει και πώς είσαι δεν έχει να κάνει επιτυχία, το χαμόγελο ή αυροστό οτιδήποτε. Και λέω ότι για να το κάνει αυτός ας μπορώ να κάνω όλη τη διαδικασία του. Ό,τι φοβάμαι χρειάζεται και μπορώ να το κάνω.

Του λέω, ρε Αντώνη, μου έχεις αλλάξει τη ζωή. Μου λέει, Δημήτρη, πάντα ο νέος Δημήτρης είσαι. Απλά μου λέει, έχεις κάποια πέπλα πάνω σου, κάποιες κουβέρτες από επιθύσεις και από διάφορα πράγματα που σου είχαν φορτωθεί. Αυτό μου λέει το πράγμα που κάναμε εδώ πέρα, ήταν στην ουσία να σε απελευθερώσουμε από αυτό το πράγμα.

Η επιτυχία έρχεται όταν η προετοιμασία δημιουργεί την ευκαιρία. Η ευτυχία έρχεται όταν αναγνωρίζεις και υπηρετείς τα θέλω της καρδιάς σου. Η επιτυχία και η ευτυχία δεν είναι απλά αποτέλεσμα ικανοτήτων ή τύχης. Είναι αποτέλεσμα γνώσης και δράσης. Για να κερδίσεις τη ζωή χρειάζεται να αναγνωρίσεις τις δυνάμεις σου, να αναπτύξεις νέες δεξιότητες, να πειθαρχήσεις τα όνειρά σου, να ξεπεράσεις τις αναστολές σου, να κυριαρχήσεις τους φόβους σου, να αποδεχτείς την ομορφιά που κρύβεις μέσα σου, να ανακαλύψεις ότι η γνώση είναι δύναμη.

Η ζωή δεν χαρίζεται, κατακτιέται. Είμαι η αγάπη Καλογύρου, Είμαι ο Αλέξιος Βανδόρος. Είμαστε το αποφασίζω. Και αυτό είναι το podcast «Η δύναμη της γνώσης». Γεια σου. Καλώς ήρθες σε ένα επεισόδιο της σειράς Power Stories το αποφασίζω. Σήμερα έχω μαζί το Δημήτρη Νερατζόγλου. Καλώς σας βρήκα. Εδώ ήμασταν και θα είμαστε. Δημήτρη, ποιοι το ακούνε και άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα ποιος είσαι.

ξεκινάμε πάντα με τον Δημήτρη προαποφασίζω κάπως θα πας εκεί ο Δημήτρη άρα θέλω να το περιγράψεις λίγο τη ζωή σου στο πριν και για ποιο λόγο αποφάσεις κάποιος να κάνεις σεμινάριο και ποιος είναι το πρώτο σου αναδρομή πάμε αρκετά πίσω θα το πιέσω από το 18 και μετά μετά το σχολείο είμαι τεχνολόγος τροφίμων στην Αθήνα σπούδασα γενικότερα λοιπόν Ήμουν σε εταιρείες με τρόφιμα, επαγγελματικά το πάω πιο πολύ.

Και επειδή μου άρεσε πάρα πολύ η επαφή με τον κόσμο, πράγμα που δεν ήξερα αλλά σαν φοιτητής επειδή εργαζόμουν στην εστίαση και σε όλα αυτά τα κομμάτια, μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η όλη εξωστρέφεια και ήμουν, να μην τα πολυλογώ, σε εταιρείες τροφίμων σε τμήματα πολίσεων. Άρα λοιπόν εκεί ήταν το βασικό μου κομμάτι. και είχα πάρα πολλές εκπαιδεύσεις σε όλο αυτό το θέμα και μου άρεσε πάρα πολύ και είχα μπει σε μια διαδικασία να μην μου αρέσουν κάποια πράγματα.

Όπως λέμε και με το παράδειγμα το ψιλού να βαράει το κεφάλι μου στο ταβάνι. Αυτό που είχα σκεφτεί και είχα φανταστεί μου έφτιαγε κάθε φορά η εκάστοτε εταιρεία ο εκάστοτε διευθυντής και δεν σας αξίζω και ψαχνόμουνα και όλα τα σχετικά. πολύ τσαντισμένος, έφευγα και για εντελώς στοιχεία εκεί πέρα που πήγαινα ξαναπετύχαινα πάλι το ίδιο μοτίβο τους ίδιους διευθυντές, τα ίδια περίεργα πράγματα και ήταν όλο αυτό το κομμάτι μου στον εργασιακό τομέα στον προσωπικό μου τομέα αντίστοιχα με φίλους μια χαρά πολύ καλή σχέση και πάρα πολύ καλή φιλία στον ερωτικό τομέα με σχέσεις πάλι κομμάτια τελειομανίας η λιουμανία δεν μου τέριαζε, δεν ήταν για μένα και ήταν πάλι ένας φαύλος κύκλος σε αυτά τα κομμάτια.

Ένα άλλο, πιάνω πέντε τομείς για να τα πιάσω όλα μαζί. Με την οικογένειά μου, με δύο εξαιρετικούς γονείς που με έχουν μεγαλώσει πραγματικά με πάρα πολύ αγάπη, πάλι εκεί πήραν διάφορα θέματα, με κάποια οικονομικά θέματα, τα οποία με πιέζανε και όλα αυτά και να μην σταπολληλωγώ, φτάνει ένα πλήρωμα του χρόνου, εντελώς πάλι τυχαία στα 39 μου τότε αν δεν απατώ με τέτοιος καιρός άνοιξη μου έρχεται ένα βιντεάκι σου ήταν game of money αλλά κάπως μίλησες κάπως βρεθήκαμε κάπως ενωθήκαμε ταυτίστηκα από όλοι τα και με δικά σου θέματα και με προσωπικές ιστορίες ήταν πολύ επαναστατικό αυτό το πράγμα για μένα και για εκείνο το επόμενο τρίμηνο full podcast να ακούω τα πάντα που λες παράλληλα με σένα μου ανοίγει κι άλλος ένας τομέας να μου βγαίνουν κι άλλοι διαφορεί να ακούω πράγματα και να μπαίνω πλέον σε διαδικασία να τα βάζω πλέον στη ζωή μου και να είναι πραγματικά λυτρωτικά γιατί ρε παιδί μου τα είχα καταφέρει πάρα πολύ καλά είχα φτιάξει ένα πάζλ όπως το λέγω

απλά μου λείπανε κάποια πώς το λένε κάποια πάζλ κάποια κομματάκια τα οποία με κολλάγανε πολύ και με το που έμπαινα στη διαδικασία και έκανα ένα-δύο για να τα δοκιμάσω, ξαφνικά εμφανιζόταν η πάνω αριστερά γωνία του παζλ. Και ήταν επαναστατικό αυτό το πράγμα γι' ένα. Και λέω, οπ, δουλεύει. Και έμπαινα στη διαδικασία. Να μην σταμώ λίγο.

Πάλι το πρώτο τρίμηνο οι φίλοι μου, όταν μετά μπαίναμε να κάνουμε κάτι, ήμουν σε φάση ότι, ξέρετε, μπορεί να πάμε σε ένα ακριβό εστιατόριο γιατί το αξίζουν και αυτά, αλλά μπορεί ο Αλέξιος να μην το κάνουμε αυτό. Δηλαδή, μου φωνάζανε να λέξω ή με βρίζανε κιόλας. Μα όχι το ένα, μα όχι το άλλο. Και έτσι πήγε όλο το καλοκαίρι.

Έβαλα πάρα πολλά πράγματα σε τάξη. Με κάποια σπίτια, κάποιες ανακαινήσεις, κάποια βάρη που απλά με φορτώναν, έλεγα, αυτέ είναι οι άλλοι. Και τελικά μπήκα στη δράση να τα κάνω. Και πραγματικά μέσα σε τρεις-θέσσερις μήνες άρχισαν να μπαίνουν κάποια πράγματα σε μία αλφαροή που ήταν για μένα εξαιρετικό. Σεπτέμβρης, Αύγουστος, Τέλη μου έρχονται κάποια βιντεάκια λοιπόν για τη δυναμική της επιτυχίας Τέλη, Σεπτέμβρη να αναπαντώ ήταν στην αλλαγή του μήνα του 22 αυτό που τα χρόνια πήγαμε έβλεπα εκεί μια ωραία ενέργεια, έβλεπα άτομα με πορτοκαλί να χορεύουν να κάνουν δεν ήξερα παρένθεση, έχω πάει σε πάρα πολλά σεμινάρια γενικότερα, εκπαιδευτικά και τα πάντα Αλλά ήταν πάντα εταιρικά, δεν είχα πληρώσει ποτέ κανένα.

Ήταν το μόνο που έμπαινα σε μια διαδικασία που μου άρεσε, είχα δει πράγματα και λέω θέλω να το δω. Πώς θα το κάνω, τι θα κάνω. Είχα δει και κάποια προσφορά, ήταν και πολλά μαζί. Πήρα φίλους, μαελάτε, μα τέτοιο, αυτοί ούτε κάνουν. Δεν ήταν σε τέτοιο mood. Καλή ώρα μια πολύ καλή μη φίλη μου λέει, επειδή βλέπω ότι έχει αλλάξει η ζωή σου και αυτά, μου λέει πάμε μαζί.

και έτσι και έγινε και καταλήγω ότι από τη στιγμή που πληρώνω που κάνω αυτό θυμάμαι ότι ήταν τρίμερο τότε και είχα έρθει μια μισή δύο ώρες πιο πριν καπάκι από την εργασία μου να κάτσω όσο πιο μπροστά το έχω πληρώσει θα το δώθαμε και full focus ξέρεις θα τα ζήσω όλα ρε παιδάκι μου κανονικά και θυμάμαι σε επιτυχαίνω που ήσουν στο διάδρομο βασικά ήθελα να σε γνωρίσω κιόλας σε όλη αυτή τη διαδικασία και Και η πλάκα ήταν ότι πρώτα απ' όλα του λέω θέλω να σου φύξω το χέρι γιατί πραγματικά μου έχεις αλλάξει τη ζωή, δεν ξέρω αν το θυμάσαι.

Και λέω το δεύτερο κομμάτι, λέω θέλω να σε γνωρίσω στη φίλη μου γιατί είναι αυτοί που σε βρίζουν όλοι που λένε ο Αλέξης λέει αυτό το κομμάτι. Και εκεί μου λες εσύ λοιπόν, ξέρεις τι θα δεις. Και λέω όχι. Η δυναμική της επιτυχίας λέω θα είναι με startup, θα είναι κάτι τέτοιο κομμάτι επιχειρηματικό το πήγαινα. Γελάς. Μου λες αυτό το ωραίο ότι σε παρακαλώ δες το, το έχεις πληρώσει, επιστροφές δεν κάνουμε.

Και αν είναι εύκολο, μου λες, το θυμάμαι, Κυριακή βράδυ που θα τελειώσουμε, μου λες σε παρακαλώ, έλα βρέσμα μου να μιλήσουμε λίγο, να μου πεις. Τότε δυναμική, το 1922, 400-500 άτομα ήταν στον χώρο. Το Covid τα πρώτα... Ήταν χαμός, χαμός, χαμός. Αλλά συμβαίνεις στο Νοβοτέλ ή ήταν στο άλλο, στο... Στο Νοβοτέλ. Άρα μπαίνεις μέσα και δεν έχεις ακριβώς εικόνα.

Έχεις δει λίγο βιντεάκια, αλλά δεν έχεις εικόνα. Δεν ξέρω τι γίνεται. Νιώθω περίεργα με όλη αυτή τη φάση. Έχεις παρέα κάποιον, δεν είσαι τελείως κομμάτως. Ναι, είμασταν δύο άτομα. Αλλά η όλη... Το όλο σκηνικό με το... Δεν ξέρω τίποτα. Ξέρω εσένα. Πώς νιώθεις και βλέπεις ανθρώπους... οι οποίοι είναι το κλασικό που λέμε χαρούμενο, εγκαλείες και αυτά με αυτό ήσουν οκ ή ήσουν παρένθεση ένα άλλο μεγάλο θέμα που μου κάνει πολύ εντύπωση στη ζωή μου πραγματικά ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος άνθρωπος και θες με το περιγυρό μου και θες με ό,τι γινόταν τότε ένιωθα περίεργα όντας χαρούμενος και πραγματικά ένα από όλα αυτά τα πράγματα που σας ευχαριστώ για όλο αυτό είναι ότι βρέθηκα σε μια οικογένεια που μπορώ να είμαι ο εαυτός μου και να είμαι χαρούμενος.

Είναι παράλογο, άμα κάτι σαν το σκεφτείς. Ένιωθα περίεργα, γιατί δεν μπορούσα να ενωθώ με τον κόσμο. Αυτό που είδες εκεί, σου φάνηκε περίεργο ή σου άρεσε κιόλας. Να βλέπω να φωνάζουν, λέω, τι κάνουν εδώ πέρα. Ο ενθουσιασμός ήταν πάρα πολύ περίεργο. Είμασταν και οι φίλοι μου ακόμα πιο μαγκωμένοι. Και λέω, μάλλον είναι ωραία εδώ πέρα, το θέλουμε αυτό.

Οκ. Για να ξεκινήσεις σ' Ακαδημία μετά, σου άρεσε η φάση και λες πάμε, ενώ ήταν... Κυριακή μεσημέρι βγαίνεις και λες ότι υπάρχει το κομμάτι των Ακαδημιών. Στο διάλειμμα ανοίγω το κινητό, πάω να μπω στη σελίδα που είχε κολλήσει από τον κόσμο και ήμουν με ριφρές από πάνω, χωρίς να ξέρω χωρίς τίποτα, δεν ήθελα να το χάσω.

Στο μυαλό μου, ρε παιδί μου, που γίνανε κάποια πράγματα και πόσο θα κάνεις, Ήταν πρωτόγνωρο για μένα να επενδύσω, γιατί το μυαλό μου ήταν σε κάποια χρέη και ότι ό,τι μαζεύω τόσο καιρό χρειάζεται να φύγουν αυτά. Δεν μπορούσα να το φανταστώ όλο αυτό το πράγμα. Άρα αυτό και στο μυαλό μου να σου πω την αλήθεια κάπου, λέω εγώ εδώ θα μείνω, εγώ εδώ θα συνεργαστώ, εμένα αυτό κάπως θα με βοηθήσει, θα βγούνε τα χρήματα.

Είμαι σίγουροι για να είναι. Υπήρχε αυτό το πράγμα. Και η παρένθεση είναι ότι το βράδυ, γιατί ήρθες και με έπιασες και μου λες πώς σου φάνηκε τελικά όλο αυτό. Καλά, εγώ, ας πω για το τρίμερα, μου θες να σου πω μέρα-μέρα. Σου λέω, έχω κλείσει η Ακαδημία από το μεσημέρι. Και μου λες, δεν θέλω να ξέρω τίποτα άλλο. Αυτό. Τα άλλα θα είναι ιστορία.

Άρα, εσύ μπήκες στην Ακαδημία χωρίς να ξέρεις κανέναν τότε. Τίποτα. Εκεί η φάση. Καλά. μπροστά σε κόσμο πολλά άτομα μαζί κοίτα είχα μπει στο μυαλό μου είχε μπει ότι έλεγα ρε παιδέκι μου το γυμναστήριο είναι για το σώμα και χρειάζεται η γυμναστική και έλεγα ότι ο ψυχολόγος, ψυχολογιανικότερα όλο αυτό το κομμάτι της ψυχανάλυσης είναι το γυμναστήριο για την ψυχή και ήθελα να το κάνω η τελειομανία μου όμως μου έλεγε και σε ποιον θα πας και να είναι ο καλύτερος και μήπως πας και δεν κάνει και σε κρατήσεις εκεί πέρα χωρίς λόγο και κάνεις ένα φαύλο κύκλο και και και.

Άρα ήθελα πάρα πολύ. Ήθελα κάτι one to one. Άρα όταν λοιπόν πήγαμε στο κομμάτι των μέσα της Ακαδημίας με Σταυρούκο πρώτη χρονιά δάσκαλο μαζεμένος, τι να σου πω, με όλη την καλή διάθεση έτσι και λόγω κοινωνικότητας δικιάς μου και εξωστρέφειας ήταν πολύ περίεργο στην αρχή. Τώρα μετά είναι ιστορία οι τετάρτες μας. Και στην πορεία, θυμάμαι νομίζω στη δυναμική όταν ήσασταν, κάτω εδώ στο Βασίλη, ο Σταύρος κάποιος ήρθε να συστήσει πλέον κανονικά και λόγω τεχνολόγου τροφίμων για τη Λεωνή.

Σωστά. Θυμάμαι που καθόμουν κάποιος στον κελόταπέ, στη Λεωνία κτλ. Άρα τότε ήσουν ακόμα στη βιομηχανία, εργαζόσουν στην εταιρεία. Ακριβώς, βρισκόμουν εκεί πέρα. Ήταν μια μεταγραφή που είχα κάνει λίγους μήνες πριν, που και εκεί πάλι ήταν ένα τέλμα, γιατί πάλι έκανα μια μεγάλη ελλαγή με προτάσεις που μου τάξανε, που τελικά πάλι είδα ότι από εκεί πέρα υπήρχαν διάφορα θέματα.

Θέλω να θεωρώ ότι τη μετάβασή σου, γιατί την έκανες μέσα στη διαδικασία εδώ, που είναι εντυπωσιακή, στο που είσαι σήμερα και τα στάδια όλα. Ναι, ναι, ναι, εννοείται. από το πρώτο δίμηνο τρίμηνο ξέρεις τι γίνεται το έχω χαρακτηρίσει στο μυαλό μου ότι ήταν μια τεράστια δεξαμενή ενέργεια και ότι είχα κάπως τελματώσει ξεκάθαρα για μένα ειδικά το διάστημα που κάποια πετραδάκια σπάσανε με το πουφασίζω σιγά σιγά με κάποιες πεπιθύσεις, με οτιδήποτε με όλα τα εργαλεία που κάναμε εμένα αυτό έβαλε μια τεράστια βόμβα και υπήρχε μια ακατάπαυστη ροή Δηλαδή, θυμάμαι ότι εκεί πέρα τα πρώτα τα είδα στο τρίμηνο, τετράμηνο.

Ήταν τόσο πολύ το θέλω μου όταν πήκα μέσα πραγματικά. Όταν, όπως το λέει ο μαθητής, είναι έτοιμος, ο δασκάλος έρχεται. Αλλά δεν ξέρω αν το καθυστερούσα λίγο, αν θα μπορούσα να το γυρίσω. Και πραγματικά ήταν στο πικ και μπήκα με όλα μέσα. Για μένα, με το Δημήτρη, το Γιαννάκο, το θυμάμαι σε μια συνάντηση που ήταν να με συζητήσει την κοπέλα του.

Ήταν η καλύτερη στιγμή για μένα τότε που γενικότερα παρένθεση στο σχολείο εγώ σαν μαθητής δεν ήμουν από τους τόπους παιδί μου. Στα πίσω θρανία. Ναι μεν μου άρεσε όλο αυτό το πράγμα αλλά το να σε εξετάζουν, το να σου κάνουν όλο αυτό το πράγμα ήταν πολύ, με κόλλαγε πάρα πολύ. Στο πουφασίζω λοιπόν επειδή έβλεπα πράγματα τα οποία μου αρέσουν που τα βάζω στην καθημερινότητά μου που λειτουργούν, που είναι τόσο ωραία και πανεστατικά για μένα και λειτουργούν και δουλεύουν.

Τελειώναμε το μάθημα τετάρτη, βγαίναμε μετά με τα παιδιά. Από πέμπτη ξεκινάγαν οι ασκήσεις να τα κάνουν να τα τελειώσω. Ξαναγυρνάω λοιπόν στο Γιάννα, το μεσίστης της θεστηνιάς, που του λέει από εδώ, Λίνο Δημήτρης, είναι το σπασικλάκι το οποίο βασίζω. Και ήμουσα τόσο ωραία. που ήμουν πραγματικά στο σκοπό μου μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το πράγμα άρα λοιπόν στην Ακαδημία ξαναγυρνάω στο τίμινο τετράμινο έχει γίνει ήδη βράζω ξεκινάνε κάποια πράγματα να μπαίνουν σε δράση και ένα μεγάλο κομμάτι είναι το εργασιακό πιάνω το σταύρο, του λέω σταυρό, φεύγου, δεν γίνεται μου λέει ο σταύρος να το δούμε ο Νίκας βήμα μικρό και σταθερό τι έχεις δει, τι έχεις σκεφτεί, πώς έχει γίνει Τώρα, για το ψήλο που λέγαμε και το κεφάλι.

Με έναν διευθυντή που είχα μιλήσει, μου είχε πει πάρα πολύ ωραία, που τότε είχα τσαντιστεί πάρα πολύ μαζί του και τελικά τώρα τον ευγνωμονώ, ότι είχα μία θέση, μία εργασία, είχα έναν διευθυντή από πάνω μου που ήταν 20-25 χρόνια αναγνωρισμένος, εγώ έπαιρνα πάρα πολύ καλά χρήματα, έπαιρνα όλα τα μπόνους, έπαιρνα σχεδόν το μισθό του και εγώ ήθελα κι άλλο.

και μου λέει ο άνθρωπος, εγώ αυτή την επιχείρηση έχω, επικερδίσεις αυτό, είσαι πάρα πολύ καλός, κάνε κάτι μόνος σου. Και μου είχε μπει ένα μικρόβιο. Γονείς ελεύθεροι επαγγελματίες. Που όμως εκεί πέρα είχε βγει κάποια πεποίθηση επειδή με κάποια οικονομικά θέματα σε κάποιες κρίσεις δεν το είχαν αντιμετωπίσει σωστά. Μου είχε μείνει λοιπόν και ήθελα το σπιτάκι μου, τη δουλίτσα μου, κάποια τέτοια πράγματα.

Εδώ λοιπόν, άρα προφανώς υπήρχε με το μικρόβιο μέσα αλλά μπήκε σε αυτή τη διαδικασία Μίλαγες για πολύ ωραία πράγματα για τον ελεύθερο επαγγελματία έβλεπα εσένα πως ήταν ωραίο να ορίσεις εσύ το ωράριό σου να ορίσεις εσύ πότε θέλεις την ημέρα και αν είσαι δυναμικός και με δύο και με τρεις ώρες είναι σαν να έχεις δουλειά άλλοι να εργάζονται ένα μήνα και να κάνει αυτήν την τεράστια διαφορά Άρα λοιπόν είχε μπει ένα μικρόβιο Παράλληλα και εντελώς τυχαία, συμμαθητριά μου την ευγνωμονώ ακόμα, η Άννα Ενιολάκη, diamond στον χώρο των ασφαλειών, ήρθε και αυτή δίπλα με τα θαύματα που καθόμαστε στο μάθημα κάθε φορά που ξεκινάμε, λέγαμε, εγώ πάρα πολύ ωραία, έκανα αυτό παιδιά και κέρδισα, ξέρω εγώ, 40 ευρώ.

Γέλαγε η Άννα από μακριά. Έκανα αυτό, αυτό, χάμω, πήρα το μεγάλο τρομπώνι, πήρα 100 ευρώ. και με πιάνει η Άννα και μου λέει να σου πω κάτι έχεις σκεφτεί μου λέει από αυτό το κομμάτι θέλεις μου λέει να δούμε κάτι και εκεί να μην στακωρήσω λοιπόν ήταν το μικρόβιο η μετάβαση με το Σταύρο πραγματικά έγινε πάρα πολύ ωραία και με μετάβαση πήρε σχεδόν 6 με 8 μήνες γιατί χρειάστηκε να δώσω και στην Τράπεζα της Ελλάδας εξετάσεις να κάνω μια ασφαλή για εμένα μετάβαση γιατί και όταν έφτασα στο τρίμηνο τετράμινο να παίρνω διπλάσιο, διπλάσιες αμοιβές στην ουσία, στην εταιρεία που συνεργάζομαι, λέω χρειάζεται πλέον να φύγω και να ανοίξω το αυτερά μου από εδώ πέρα.

Και οπότε στο τώρα πλέον έχεις το δικό σου αφημί, δικιά σου επιχείρηση, δικά σου όλα. Φαλάζουμε είδος εταιρείας λόγω εισοδημάτων, έχει πάει εξαιρετικά καλά, υπάρχει συγκλονιστική συνεργασία με την εταιρεία που είμαι, από πρώτης πρώτου πλέον είμαι και διευθυντής έχω δικιά μου ομάδα στην ουσία να μεταδώσεις και όλο αυτό το ωραίο και πραγματικά είναι πάρα πολύ ωραίο και να μεταδίδεις αυτό και για το δικό μου κομμάτι της εξέλιξης άλλη ζωή θα σε πάω στη διάφορα σήμερα και λίγο random όπως μου βγαίνουν είσαι από τους ανθρώπους που γενικά έχει συνεισφέρει πολύ στον χώρο πέρα από όλα αυτά που παίρνει.

Ένα από αυτά λοιπόν είναι ότι το περιγράφω για όσους ακούνε αν δεν ξέρουν για κάποιο λόγο ότι κομμάτι των σεμιναρίων είναι ότι ανεβάζουμε την ενέργεια όλο αυτό που δημιουργούμε και τον κύριο χωροσοφότο έχουνε πυρήμι πορτοκαλί που είναι ενεργοί μαθητές μας σε κάθε περίοδο οι οποίοι εθελοντικά συνεισφέρουν σε αυτό και γουστάρουν κλπ.

Ένα γιατί κάποιες αποφάσεις να συμμετέχεις σαν πορτοκαλί και αν ήταν εύκολο, ζόρικο. Και οι δύο επειδή πλέον είσαι ο αρχηγός της ομάδος εδώ και αρκετό καιρό. Γενικά για τους Πορτοκαρνή. Τέλειο. Είναι ευκαιρία να τα πεις δημόσια. Ωραία. Άλλο μεγάλο σχολείο. Πραγματικά. Μετά λοιπόν το πρώτο σεμινάριο. Όλο λοιπόν αυτό το πράγμα μάγεψε πάρα πολύ.

Και η διαδικασία. Εννοείται μετά μέχρι και σήμερα. φαντάζομαι το ξέρεις, δεν έχω χάσει σεμινάριο δεν έχω χάσει λεπτό, δεν έχω χάσει τίποτα άρα με όλο αυτό το θέμα που σου είπα περί χαράς, ευχαρίστησης αργότερα και σκοπού τελικά μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η μετάδοση και πραγματικά οι πορτοκαλί μου άρεσαν πάρα πολύ δεν ξέρω τι πολλοί κομμάτια μπορεί να έκρυβε τότε, αλλά το ήθελα έτσι λοιπόν θυμάμαι, είχα μιλήσει με δύο-τρία άτομα από το πρώτο-δεύτερο σεμινάριο ότι τι χρειάζεται να κάνω για να μπω και εγώ στο Πολυτοκρατία. Τότε νέος εγώ, αλλά ήθελα να μπω.

Δηλαδή μου άρεσε πάρα πολύ όλη αυτή η διαδικασία. Και προφανώς το είχα πει από εδώ από εκεί. Κάποια στιγμή ακούστηκαν σε διάφορα αυτιά. Ακούστηκαν και στα αυτιά της Όλγας. Όπως είχα πει λοιπόν εγώ, επειδή ακολουθώσατε σεμινάρια, θυμάμαι το ήταν το σεμινάριο του ηγέτη. πηγαίνω εγώ από τις 9 παράγια να πιάσω θέση, να είμαι μπροστά, να τα βλέπω όλα και αυτά και τότε για κάποιο περίεργο και ιδιαίτερο λόγο κάτι με την ομάδα των πορδοκαλί είχανε από δεκατεστή, είχαν μιλει λιγάτο με κάποιοι λείπανε, κάποιοι ήταν άρρωστοι, κάτι είχαν γίνει και θα ανέβαινε και η Όλγα επάνω με βλέπει λοιπόν το πρωί που έχω πάει πρωί πρωί, έχει ακούσει και ότι θέλω να γίνω και μου λέει Πώς είσαι μου λέει Μου λέει ανεβαίνεις Ήτανε τόσο Βέβαια εντάξει μου λέει θα είσαι το Σάββατο μπροστά Θα σε βλέπω θα κάνεις ακριβώς ότι είναι Μου δείξε βήματα μου δείξε τα πάντα Κυριακή μου λέει ανεβαίνεις Από το πρωί να ξέρεις Χαρά εγώ ξέρεις ότι ήταν όλο αυτό Να είμαι εκεί πέρα βα πιστός τα πάντα όλα

Και το άλλο μαγικό που γίνεται Είναι ότι όντως Κυριακή ανεβαίνει πάνω Και το πρωί με όλα τα διαδικαστικά που κάνουμε τα ωραία, μας κάνει η Όλγα, επειδή είναι σεμινάριο ηγέτη, εγώ λέει στη στιγμή, γιατί κάτσει η Όλγα μπροστά, σαν ηγέτης, σαν αρχηγός, θα μετακινούμε προς κάποιον. Και όποιος θέλει θα μπαίνει μπροστά να παίρνει και αυτό στα κομμάτια ηγεσίας σχετικά.

Εντάξει, εντάξει. Ξεκινάμε Κυριακή πρωί, ανεβαίνω πρώτο μου χώρο επάνω, με βάζει και δεξιά της μπροστά κιόλας, ήμασταν και λίγα άτομα. και στο ένα λεπτό μάντεψε. Έρχεται προς τα πάνω μου. Και φεύγω και πάω κέντρο. Και να βλέπεις τώρα έναν κόσμο και να είσαι ό,τι κάνεις, δες τώρα να ξηστώ. Κάνω ακριβώς αυτό που κάνεις, ρε παιδί μου.

Ταξικόλησα, αβολώ, αλλά μετά είδα ότι είναι μέρος και αυτό της διαδικασίας. Κλείνοντας, η Πορτοκαλή για εμένα είναι μια μικρογραφία της ζωής. Μ' αρέσει πάρα πολύ. Έχει πολύ ωραίες προκλήσεις μέσα, όντας και σαν αρχηγός. που είπες ότι θα ήθελα, είσαι πρόταση δικιά μου, να γίνεις αρχηγός και να αναλάβεις την ομάδα. Μου άρεσε πάρα πολύ και η συνεργασία μου με τις αντίστοιχες ομάδες, αλλά εδώ ήμαθε ένα άλλο είδος ηγεσίας.

Εγώ ήξερα το άλλο, το αποθέσει, να προστάζω, να σε βάζω, να φοβάσαι επειδή είσαι μισθωτός και επειδή είμαι από πάνω σου και κάτι μπορώ να πω. Και ήθελα να το κάνω αλλιώς. Και πέρασα και από πολλά στάδια. Δηλαδή, δεν πηγαίνα, δεν έκανα... Δηλαδή έκτσε πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μου μέσα. Εκείνο το καλοκαίρι με την αγάπη, τις είπα και διάφορες, με την αγάπη είμαστε μαζί σε αυτό το κομμάτι και ό,τι ιδέα και έχει και έχω θέλουμε να τα υλοποιήσουμε.

Ήθελα να φέρουμε καινούργια πράγματα. Πλέον βρισκόμασταν και κάθε Σάββατο με τα παιδιά, κάνοντας προπόνηση, ενώντας με τον ομάδα, εκδρομές κάναμε διάφορα περίεργα. Και θέλω να πιστεύω και όλα τα παιδιά που είναι μέσα, γιατί έχουμε δεθεί και αν είναι κακό απαραπάνω και όταν κάτι μας χρειάζεται, το φως ή οποιαδήποτε ενέργεια από τις πορτοκαλί φεύγει και νιώθουμε πραγματικά μια οικογένεια.

Είναι αδέλφια ζωής, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω. Είναι κάτι μαγικό, πραγματικά. Και εύχομαι να το ζήσεις και όλοι και θυμάσαι και με την ηγεσία που σου είπα πραγματικά να το ζήσεις κι άλλος. Έτσι. Και πήγαινε έφερε στην Μόλγα. Λέα, πες για το πλάσμα αυτό, τις σχέσεις και την άποψή σου. Την Όλγα... Η Όλγα μου έχει σταθεί σε διάφορες στιγμές στη ζωή μου.

Για κάποιο λόγο και με τον ιδιαίτερο δικό της τρόπο, είναι πάντα εκεί. Δεν θα την πω μάνα γιατί είναι πάρα πολύ μικρή. Θα με κυνηγάει. Θα την πω μεγάλη. Με φάει κιόλας μετά. θα την πω μεγάλη αδερφή αλλά ενώ δεν είναι στη ζωή της ηρεμή και έχει όλα τα δικά της που νομίζω δουλεύω ανάποδα σε αυτό το κομμάτι για αυτή είναι, είναι αυτή που έχουμε μια υπέροχη σύνδεση που με ηρεμεί, που καθόμαστε κάνουμε μια κουβέντα, έρχομαι από εδώ, πίνουμε ένα καφέ ηρεμούμε, βάζει κάποια πράγματα δηλαδή δεν ξέρω ποιος από τους δύο σε κάθε εργασία είναι ο ηγέτης αυτή τη στιγμή, αλλά πιστεύω ότι και μόνο το ότι είμαστε δίπλα και κοιτάμε ένα στον άλλο, έχουμε μια ηρεμία να μπορούμε να κάνουμε τα πάντα.

Δεν ξέρω. Αυτό το ότι χρειαστείτε την Όλγα, είναι μια φράση όμως που η ψυχού λέει ηρεμία όταν τη λες, γιατί είναι αρκετά προκλητικό να το βρεις έξω, να έχεις αυτή την ασφάλεια, ένας τέτοιος ανθρώπιος δίπλα σου. Αυτό. Όλγα, σε αγαπάμε, ρε. Είσαι πλέον τέσσερα χρόνια, βέτσι. Σχεδόν. Αν ήταν αδιαλέξιμο, ποια είναι η πρώτη στιγμή που σου έρχεται που ήταν το πιο έντονο βίωμα που είχες ζει για σένα.

Είτε σε βιωματικό είτε σε οτιδήποτε. Α, και σε πενταήμερο και οτιδήποτε. Αρκεί να μπορεί να υποθεί. Ναι, μ' αρέσεις. Δεν μπορεί να υποθεί και είναι το πρώτο που μου έρχεται. Πρέπει να το περιφραστικά. Στο πενταήμερο γίνεται στον Πλούτο. Για εμένα, μαζί με όλα αυτά που είπες, θα το φέρω λίγο από πίσω. κάθε μήνας, κάθε τριμήνο, κάθε χρονιά έφερνε τεράστιες αλλαγές και ήταν και πάρα πολύ ωραίο και τι θα κάνουμε και του χρόνου και τι θα κάνουμε και του χρόνου φτάνω λοιπόν μετά από δύο χρόνια που με χαρά, χαίρομαι που είχαν προηγηθεί τα δύο χρόνια για να μπω στο πενταήμερο του πλούτου και να το ζήσω πραγματικά όπως του αξίζει να το ζήσεις γιατί full focus θυμάμαι ήμουνα σε μια συγκλονιστική βιωματική άσκηση πιστεύω ότι εκεί που για εμένα ήμουνα στο τόπο μου ήρθε και μου έδειξε όχι ότι απλά έχεις κι άλλο, ότι έχεις επί δέκα.

Και στην ίδια συγκεκριμένη άσκηση, την επόμενη χρονιά που το ξανά έκανα μου έδειξε ότι το επί δέκα που ήδη είχες καταφέρει έχει κι άλλο ένα επί δέκα, αν έχεις το Θεός. Κάτι ξέρω. Έχω αγχωθεί αν θα ξανάρθω, γιατί αν μου δώσεις πάλι επί δέκα είναι πλέον μιλάς συνέχεια για το 5% για το 3% εδώ ο κόσμος είναι μαγικός και βλέπουμε όλοι ο ένας την εξέλιξη του άλλου και το θεωρούμε και λέω και μια κανονικότητα και είναι ωραία όμως γιατί είναι ωραία νέα όταν βγαίνεις από αυτόν τον κύκλο γιατί καλός κακός σου έρχεται αυτός σου έρχεται στη ζωή σου να ανακατευθείς και είναι και ωραίο δεν είναι ότι εντάξει δεν είναι ότι μια χαρά είναι και η πραγματικότητα βλέπεις το που έχεις φτάσει αναλύεις τα πάντα Αυτός κολλάει σαφώς. Ξέρεις, είναι μέσα σου που πλέον έχω φτάσει, να μην το λέω κιόλας, γιατί είναι δικό του, γιατί χρειάζεται.

Αλλά το γυρνάω κάπως αλλιώς. Βρίσκομαι με κάποιο φίλο που έχω να τον δω καιρό. Κάνα μήνα, τρίμηνο, μπορεί και χρόνο. Και του λέω, έλα ρε, πού είσαι, τι νέα κι αυτά. Και μου λέει, όπως το ξέρεις. Τρελαίνομαι. Έχω εδώ πέρα με τα παιδιά που είμαστε και πιο κοντά, περνάει μια εβδομάδα χωρίς να μιλήσουμε και μπορεί να μιλάμε μια-μια μισή ώρα να πούμε τι έχει γίνει αυτή την εβδομάδα είναι ακατάπαυστα τα πράγματα οι ιδέες, πράγματα αυτά, τα ταξίδια παράλληλα είναι όλοι οι τομείς, δεν είναι μόνο το επαγγελματικό είναι τα πάντα και βλέπεις ένα ενετουσιασμό και τώρα σκέφτομαι να κάνω αυτό αλλά μήπως αυτό πρώτα τα έχω προγραμματίσει και παίρνεις ιδέες και κάνεις δεν ξέρω πως είναι πλέον εκτός από εδώ εκτός από εδώ, εκτός από αυτό το mindset, αυτήν τις σκέψεις.

Και με χαρά, πραγματικά και εγώ με τον τρόπο μου, και είναι και στο σκοπό μου, θέλω πάρα πολύ, χωρίς να πιέσω, με το παράδειγμά μου, όσο μπορεί να είναι, ο σκοπός μου είναι να κάνω τον κόσμο πιο φωτεινό, για εμένα και για τους άλλους. Άρα θέλω να είμαι ένα παράδειγμα, όχι να τους το επιβάλλω, με τον παλιό τρόπο της πόλης που μπορώ να έχω στο μυαλό μου, αλλά με το παράδειγμά μου και με αυτό που φαίνομαι.

Σε αυτό λοιπόν επειδή ήσουν από τα παραδείγματα ανθρώπων, προφανώς και λόγω του χώρου των πολίσεων και όλα αυτά που υπάρχει έμφυτο μέσα, ενώ ξέρεις ότι μπορείς να το κάνεις, γιατί όλοι μπορούν, βέβαια το ξέρουν. Αρκετοί άνθρωποι από το κύκλο σου ήσαν, έχουν έρθει παιδιά μας στο χώρο, αρκετοί άνθρωποι που το επικοινωνεί.

Σε αυτούς που μπορεί να ακούνε, ποια πιστεύεις ότι είναι οι πιο συχνές δικαιολογίες για να μην έρθουν, έχω άποψη, φίλο, τη δικιά σου που το έχεις δει και τι απαντάς ρε παιδί μου σε εκείνη τη φάση, όχι για να πείσεις γιατί απαντήσεις κάτι Στην αρχή, μη γνωρίζοντας και επειδή έζησα κάτι πάρα πολύ ωραίο που μου άλλαξε στη ζωή μου, η χαρά μου ήταν να το, όχι θα έρθεις και αυτό και έτσι και βλέπεις και διάφορους περίεργους τρόπους που και πολλοί σε όλη τη διαδικασία κλωτσήσανε και αν δεν είσαι έτοιμος Δεν ξέρω Να σου πω την αλήθεια. Πραγματικά.

Νιώθω ότι τους ξεβολεύει. Δεν ξέρω. Όλο αυτό αν λέμε ότι είναι κάτι βιωματικό. Συνεχίζω και βλέπω σεμινάρια. Βλέπω τον τρόπο της παλιάς εκπαίδευσης. Είναι πάρα πολύ ωραίες οι κληροφορίες. Βλέπεις τον εκπαιδευτή που θέλει να σου μεταφέρει πράγματα. Χρειάζεται να αλλάξεις το μοτίβο. Εδώ μέσα από ότι περνάμε δεκά ώρα, δωδεκά ώρα, στα πεντά ώρα, δεν ξέρουμε καν πότε πέφτει ο ήλιος, πότε ανεβαίνει.

Και είμαστε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο εκεί πέρα και πραγματικά περιμένουμε πώς και πώς να έρθει και η επόμενη μέρα. Πάμε απλά το σώμα να το βάλουμε να κοιμηθεί, να ξεκουραστεί για να ζήσουμε αυτό το πράγμα την επόμενη. Και τα θυμάσαι όλα ή αυτά που χρειάζεται. Πας σε ένα σεμινάριο, δηλαδή πλέον εγώ σηκώνομαι, ευτυχώς το έχουν κάπως κατά...

Είναι άλλος ο τρόπος της μετάδοσης και χρειάζεται να αλλάξει. Δεν ξέρω που είναι αυτό που τους κλωτσάει. Για εμένα το παράδειγμα μου ήτανε... Ήσουνε εσύ που είπες ότι και εμένα... Ταυτίστηκα πάρα πολύ. Γιατί και εμένα ήταν άβολο. Σκέφτομαι και εγώ πώς μου κόλλαγε όλο αυτό. Άρα το ότι είδα εσένα που ξέρω που έχεις φτάσει και πώς είσαι δεν έχει να κάνει επιτυχία.

Το χαμόγελο ή αύριο στο οτιδήποτε. και λέω ότι για να το κάνει αυτός το πήγα παραδειγματικά ας μπορώ να κάνω όλη τη διαδικασία, το πες τέλειο έλα δες το, πραγματικά το λέω έλα δες το, αν δεν σου κάνει έχουμε χάσει σαββατοκύριακα και σαββατοκύριακα στη ζωή μας, άπειρα πραγματικά, έλα να το δεις και με αυτόν τον τρόπο ξεβολέψου, κάνε αυτό που σου λένε όλοι μέσα είναι τρελοί, μην αγχώνεσαι δηλαδή δεν θα πει κανένας τίποτα ζήστε ρε γάμο το πραγματικά και δες το από τα παραδείγματά μας, πιάστε, μιλήστε μας, στείλτε μου μήνυμα, πραγματικά σε όλους, να δεις τι σου φέρνει αυτό το πράγμα στη ζωή σου.

Κάποια στιγμή πέρσι στον Πλούτοβεν έχεις βάλει το στόχο με το περπάτημα. Με το περπάτημα, ναι. Τέλεια. Θέλω λίγο το βίωμα αυτό και το φετινό αντίστοιχα. Λοιπόν, Πλούτος, εξάμεινος στόχος, στοχοδεσία. οι προηγούμενες στοχοδεσίες ήταν 7 εβδομάδες, να αρχίσει μήνα, τρία μήνες μετά Επαγγελματικά πάντα Ο τελευταίος τρίμηνος ήταν επαγγελματικός γιατί όταν έπρεπε να κάνω τη μετάβαση στην επαγγελματική που έτρεχα παράλληλα και τα δύο είχα πιεστεί πάρα πολύ ήταν ένας στόχος που είχε και πρέπει μέσα το είχα συζητήσει πάρα πολύ με την αγάπη και την ευγνωμονώ πάρα πολύ για αυτό γιατί κατάλαβε το πρέπει του αλλά εκεί πέρα έβαλε πλέον στη διαδικασία της δικιάς μου να βρω κομμάτι απόλαυσης.

Μου έκτισε λοιπόν το ritual. Αν δεν απατώμε είχα πει να κάνω 20 συμβόλαια κάπως έτσι το είχα χτίσει και μου είχε πει επειδάκι μου ότι μετά από καθένα θα κάνεις μια τελειτουργία, θα το πανηγυρείς ξέρω εγώ κάπως, θα πας για ένα φαγητό κάπως θα το χαρείς. Και έτσι μπήκα στη διαδικασία να το κάνω. Δεν πήγαινε καλά ο στόχος.

τα Χριστούγεννα είχα κανονίσει να πάω διάκοπες τα ακύρωσα για να πιάσω στο στόχο γιατί μη βάλω στόχο πλέον τον πιάνω και αφού τον έπιασα και το πανηγύρισα μετά έβρισα και έκανα γιατί πραγματικά με πίεσε πάρα πολύ άρα από εκεί και πέρα ήθελα να βάλω ο επόμενος στόχος ήταν καλλιτεχνικός είχα βάλει με το πιάνο που δεν ήξερα να βγάλω τη τραγούδια το οποίο είχε πάρα πολλές προκλήσεις αλλά είχε πολύ απόλαυση μέσα είχε και άλλα πράγματα που δεν τα είχα αφήσει λίγο με όλα αυτά τα πρέπει.

Έρχεται λοιπόν ο εξάμεινος, γυρνάω, και λέω χρειάζεται να κάνω κάτι να μ' αρέσει, να έχει διάρκεια, έχει βήματα δράσης, μαγεύομαι με τα βήματα δράσης. Άρα λοιπόν ήθελα να βάλω πράγματα μέσα. Ήθελα πολύ το ταξίδι. Και σκεφτόμουν τέτοια πράγματα. Να κάνω κάτι οικονομικά, να βγάλω και όλο το budget, να μην το... Δηλαδή το ψάχνα διαφορά.

και εκεί τώρα λατρεμένη ωραία αγαπημένη Νίκη που είχε κάνει τον ίδιο στόχο την προηγούμενη χρονιά αν δεν το έχετε ακούσει το επεισόδιο με την Νίκη το ακούτε στα πάνω στο όριο εξαιρετικό πραγματικά ήταν έμπνευση και εκεί λοιπόν μπήκα στη διαδικασία να κάνω και αυτό το οποίο είχε και challenging πες λίγο τι είναι ο στόχος μου λοιπόν ήταν να πάω να κάνω τη διαδρομή του Καμίνον της Αντιάγκο θα έκανα τη διαδρομή από το πόρτο της Πορτογαλίας μέχρι το Σαντιάγκο της Ισπανίας.

Προσκυνητές με τα πόδια και ό,τι χρειάζομαι στην πλάτη μου και να προχωράω μαζί του. Για να το κάνω πιο challenging όλο αυτό. Δεν είχα κλείσει τίποτα. Άρα κάθε μέρα δεν ήξερα που θα μείνω όπου έφτανα ανάλογα με τα χιλιόμετρα. Κάποια πράγματα που είχα μάθει. Προετοιμασία φουλεξαμείνω με γυμναστές με τα πάντα όλα. Αλλά κάπου εντελώς μόνος μου σε μια ξένη χώρα με τη γλώσσα πορτογάλι ήταν κοντά στα 300 λίγο λιγότερα από 300 χιλιόμετρα αυτό και εκεί έκθεσα και το πάρα πολύ ωραίο που σε ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό με μια πεποίθηση που βρήκαμε που μου έκτσισε μια μαϊκή υποστηρική που όταν δεν είμαι καλά έρχεται πάλι στο χώρο είναι ότι ό,τι φοβάμαι χρειάζεται και μπορώ να το κάνω το οποίο δεν το ξεχνάω από τότε ποτέ πηξίδα μου είναι ο φόβος και όλα τα ωραία τα δικά σου αλλά πραγματικά ήταν πάρα πολύ ωραίο αυτό και ήταν ένα μαγικό ταξίδι το τελείωσα σε 9 μέρες τις τελευταίες μέρες έκανα από ένα μαραθών περίπου την ημέρα και κάτι παραπάνω δηλαδή ήταν beast mode

δηλαδή με βλέπαν άλλοι και λέγανε τι κάνει πραγματικά εντάξει δεν θα το ξεχάσω ποτέ φέτος επειδή πέρυσι και επειδή με τις αντιστάσεις μου έψαχνα να βγω παρέα με τους τρόπους μελαθάρτης και εσύ είδες και έξυπνα με τον αγαπημένο μου φίλο, τον αδελφού μου, τον Δημήτρη. Εννοείται ότι μετά από 15 μέρες μου λέει, «Ξέρεις, δεν θα έρθω».

Λέω, «Ωπ, να βρω κανέναν άλλον». Μετά κάποιοι ερχόντσαν και μου λένε, «Και όλος να σου πω κάτι. Άστα, χρειάζεται να γίνει μόνος». Και λέω, «Ναι, είναι και αυτό μέρος διαδικασίας. Χρειάζεται να ξεβολευτώ και σε αυτό το κομμάτι». Έτσι, λοιπόν, το κράτησα κάπου, ένα αστεράκι. Και αφού τελείωσε λοιπόν όλο αυτό το πράγμα, εντωμεταξύ με βίντεο μέσα, ήθελα να το κοινοποιήσω, να δείξω όλη τη διαδρομή, γιατί παράλληλα με όλα τα άλλα μπήκα και στη διαδικασία και στα social μετά από ένα challenge των ηγέτων.

Έχω να σου λέω πολλά πράγματα τέτοια, αλλά το ένα τέλος πάντων κλειδώνει με το άλλο. Μπήκα και σε μια διαδικασία εξωτερικίας σε όλο το ταξίδι, να το βγάζω με βίντεο, πώς είναι η διαδικασία και διάφορα άλλα. Άρα λοιπόν επειδή πολλοίς κόσμος μου είπε ότι ήθελε να έρθει Σκέφτηκα φέτος που γενικά μια χρονιά και η επαγγελματική μου μετάβαση ήταν στο από εμένα για τους άλλους Γιατί να μην είναι και ο στόχος Άρα λοιπόν να χτίσω και κομμάτι αιγεσίας γιατί παράλληλα για μένα το ένα είναι και βήμα στόχου Πώς το λένε για το άλλο, βήμα δράσης στην ουσία Άρα λοιπόν φέτος ο σκοπός ήταν να το κάνω για τους άλλους Άρα αυτή τη μαγεία που έζησα εγώ πέρυσι να την οργανώσω με τους ειδικούς όρους του γέτη που είναι μέσα, γιατί ήθελε και πολύ ελευθερία για να το ζήσει και ο καθένα μόνος του.

Κάναμε λοιπόν αυτό το ταξίδι φέτος και ήταν μαγικό. Μια μεγάλη ομάδα. Μια μεγάλη ομάδα, ναι. Με ό,τι προκλήσεις είχες στην πορεία. Δεν είναι να τα εξηγήσουμε εδώ. Τελειώσαν όλοι οι ζωντανοί. Είχε διάφορα, ναι, είναι αλήθεια. ο καθένας για τους δικούς μου άρεσε να σου πω και λίγο γιατί είχε πολύ αυτογνωσία όλο αυτό το κομμάτι μέσα άρα και ο καθένας μιλάγαμε λίγο αυτό μου έγινε γι' αυτό δηλαδή είχε και τέτοια ωραία κομμάτια μέσα τα είχαμε φτιάξει τη διαδρομή με πολλά ωραία ριτσουαλ μέσα και στο τελείωμα ήταν μαγικό και πάμε στο τελευταίο τομέα ναι να ολοκληρώσουμε σιγά σιγά ένα τα θέματα σου όταν πρώτο ήσουν να δω και για μεγάλη διάρκεια, ήταν στο αιρετικό κομμάτι.

Στο σχεσιακό το. Στο αιρετικό καλώς ήρθα. Ναι. Ξέρω. Κάτ' απεριόδους. Δεν θα σας βγάλω όλος τη φόρα. Ήταν φάση. Όντως, έχω φτάσει σε μια ηλικία όπου θέλω, κάνω και... Ξέρω ότι έχεις ζηλέψει πολύ, βρήκες τα μοτίβα, τα τρίγωνα και τις πλευρές και τα λοιπά. Για πάμε στο που... Λοιπόν, πολύ επαναστατικό και αυτό. Πού κατέληξε αυτό.

Όχι, θα σε πιώσω από την αρχή. Και πλέον είσαι έτοιμος για power story. Έτσι, ναι. Για κάποιους λόγους, τέλος πάντων, δεν προχώραγε όλη αυτή η διαδικασία μέχρι τώρα. Δεν ξέρω αν ήταν κομμάτι δικά μου τελειομανίας. Κάτι μου χάλαγε όλη η διαδικασία. Έμπαινα σε μοτίβο, άλλαζα, άλλαζα. Κάτσαμε... Ενώσουμε πολύ οκ, ενώ με τον...

Και να φλερτάρεις και να κάνεις... Μια χαρά. Μια χαρά. Και μου άρεσαν και οι σχέσεις. Δεν ήταν ότι δεν έμενα. Απλά, έρχονταν ένα διάστημα, πάλι με την αγάπη, σε όλη αυτή την μαγική δεύτερη χρονιά. Το είδε. Μου είπε και το λόγο κάθε φορά γιατί το αναλύσαμε. Το εκρεμές μου έκανε κάτι εντελώς αντίθετο μετά, για ένα διάστημα το οποίο πάλι μου άθε πάρα πολλά πράγματα.

Και εντελώς μαγικά, όταν τελικά έκλεισα και τα τελευταία θέματα μου σε εκείνο το μαγικό ταξίδι πέρυσι, στη Πορτογαλία. Ήρθε ένας εξαιρετικός άνθρωπος στη ζωή μου. Ο παλιός Δημήτρης δεν θα το εκτιμούσε αυτό, πραγματικά. Όταν είδαμε και το πέντε στα πέντε στις σχέσεις, δεν είχα εκτιμήσει κάποια πράγματα ή δεν είχα να γνωρίσει κάποια πράγματα που πραγματικά ήθελα στην καθημερινότητά μου.

Για τους όποιους λόγους, τότε τις πεπιθείς, δεν ξέρω, τον περιγυρό μου, το οτιδήποτε. Για κάποιο λοιπόν ιδιαίτερο λόγο ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Απ' την πρώτη στιγμή είμαστε μαγικά μαζί. Έλυσε, λέω ότι είναι σε μια υπέροχη τούρτα που έχουμε φτιάξει. Ήρθε ένα εκπληκτικό κερασάκι να διακοσμήσει, να δώσει άλλη φύλλα, να δώσει κάτι άλλο μαγικό.

να το πάει σε ένα άλλο κομμάτι να είναι στη ρηγμά μου και δίπλα μου σε όλα αυτά τα πράγματα που θέλω να κάνω από εδώ και πέρα που είναι πολλά και ωραία με όλη την εξέλιξη που το ήθελα πολύ στα πέντε στα πέντε μου να είναι μαζί και να βλέπω όλο αυτό το πράγμα και δεν θα μπορούσε να κλείσει πιο μαγικά όπως ήρθε στο μυαλό μου γιατί ήρθε μετά το ταξίδι για τους δικούς του λόγους ενώ είχαμε γνωριστεί πιο πριν και εκεί ήταν που πήρα και την απόφαση για να γίνει και η πρότασή μου.

Παντρεύεται λοιπόν αυτό. Άρα λοιπόν, επόμενη πίστα, με μεγάλη αγάπη, ενώ πραγματικά στο μυαλό μου, Άλεξ, ήτανε, εις το είπα ότι δεν ξέρω πριν αν θα μπορούσα να το κάνω αυτό. Ή να σου πω κάτι, μπορεί και να το έκανα πιεσμένα για να το κάνω, για να φανεί, για να μη με βλέπουν οι δίπλα μου ότι είμαι. Είχε χιλιάδιο, δεν ξέρω.

Ήταν τόσο όριμη απόφαση από μένα... Πρέπει να πω ότι ήρθα στο γραφείο δύο μήνες για κάποια άλλα, και όλο ο Χαράς, στο τέλος, μου βγάζει να μου δείχνει τι θα πει με το δαχτυλίδι και λέω, για ευλογία, λέω. Ή για σιγουριά. Όχι, είναι υπέροχος άνθρωπος, είναι η αλήθεια. Είναι στη διαδικασία και αυτοί ότους οι άλλους, οπότε...

Είναι σημαντικό. Πολύ. Άλεξε πάρα πολύ. Ο τρόπος επικοινωνίας είναι άλλος. Πραγματικά. Γεια σου. Πάμε για κλείσιμο. Μιλάμε για ώρες. Προφανώς. Δεν θα πάω στο δετριμένο τι είναι για σένα να το αποφασίζω. Και αυτό μπορείς να το πεις αν θες με χαρά. Είναι ότι μέσα από όλο αυτό που κάνω που μοιραζόμαστε τις ιστορίες και σε ευχαριστούμε για αυτό και σένα.

είναι κι ένας τρόπος κάποιοι άνθρωποι, ενδεχομένως, ή να εμπνευστούν ή να ξεκουνηθούν ή να πούνε, «Εσύ δεν το δοκιμάζω κι εγώ». Τι θα έλεγες σε αυτόν τον έναν άνθρωπο που μπορεί να ακούει κάπου όταν τον ακούμπησε. Είχα μεγάλη χαρά και τιμή να προλάβω να ζήσω τον Αντώνη. Ένα μήνα πριν φύγει. Είχαμε μαζευτεί εδώ με τις Πορτοκαλί και με τη Βενούλα μαζί.

Μαγική ημέρα. Στο κλείσιμο, λοιπόν, λέει, μπείτε με ρε, ρωτήστε με, ζορίστε με, κάντε με. Μου λέει, του λέω, μάλλον εγώ του λέω, ρε Αντώνη, μου έχεις αλλάξει τη ζωή. Δηλαδή, σε ευχαριστούν τόσο πολύ αυτό το πράγμα που μου έχεις προσφέρει. Και πλάκα λέω, όταν λέω τις ιστορίες, μου λέω, ο Δημήτρης προ-αποφασίζω, πει α και μετά α και μετά αποφασίζω.

και μου λέει κάτι πάρα πολύ ωραίο και δεν το ξεχάσω ποτέ. Μου λέει, Δημήτρη, πάντα ο νέος Δημήτρης ήσουνα. Απλά μου λέει, έχεις κάποια πέπλα πάνω σου, κάποιες κουβέρτες από πεπιθήσεις και από διάφορα πράγματα που σου είχαν φορτωθεί. Αυτό μου λέει το πράγμα που κάναμε εδώ πέρα ήταν στην ουσία να σε απελευθερώσουμε από αυτό το πράγμα, από όλες αυτές τις πεπιθήσεις που χτύπαγες, που έκανες, που έρανες.

να βγάλεις πραγματικά αυτό το δισαυρό που έκρυβες μέσα σου και να το δούνε και οι άλλοι. Οποιοςδήποτε λοιπόν αν νιώθει ότι κάπου κολλάει, δηλαδή εγώ πλέον αυτό ρωτάω κάποιους. Λέω πώς είσαι την Κυριακή το βράδυ που ξεκινάει η εβδομάδα. Γιατί εμένα ήταν βάσανο. Πώς είσαι τη Δευτέρα το πρωί. Δεν έχει να κάνει με τα χρήματα, δεν έχει να κάνει με το σπίτι σου, δεν έχει να κάνει με το οτιδήποτε.

Είσαι καλά. Αν είσαι καλά, μπράβο. Πραγματικά μπράβο. Αν κάτι σου κλωτσάει, έλα να το δεις. Και μόνο αυτό. Σε ευχαριστώ, σε αγαπώ. Στα επόμενα. Τα αγαπάω πολύ. Και όποιος πει ραξία, φυσικά το μοιράζεται.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00