POWER STORIES 2026 | ΕΙΡΗΝΗ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΔΗ
ΑποφασίΖΩ: Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η σειρά επεισοδίων POWER STORIES επιστρέφει δυναμικά για μια ακόμα χρονιά! Μαζί μας και γι’ αυτή τη σεζόν, βρίσκονται νέοι καλεσμένοι απόφοιτοι των ακαδημιών του ΑποφασίΖΩ, οι οποίοι μοιράζονται τα βιώματα και τις εμπειρίες τους ξεδιπλώνοντας ο καθένας την δική του ιστορία προσωπικής εξέλιξης!
______
Η προσωπική εξέλιξη δεν έχει ηλικία. Κάθε γενιά, όμως, τη ζει διαφορετικά.
Σε μια εποχή όπου οι νέοι άνθρωποι καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν αβεβαιότητα, πίεση, συγκρίσεις και την ανάγκη να βρουν τη δική τους ταυτότητα, η Ειρήνη Αιχμαλωτίδη ανοίγει την καρδιά της και μοιράζεται τη δική της διαδρομή.
Πώς ένα πρώτο βιωματικό σεμινάριο μπορεί να γίνει η αφορμή για να αρχίσεις να βλέπεις τον εαυτό σου με άλλα μάτια; Πώς είναι να μεγαλώνεις, να αλλάζεις και να εξελίσσεσαι μέσα σε έναν οργανισμό, περνώντας από τη θέση της μαθήτριας στη θέση της συνεργάτιδας, χωρίς ποτέ να σταματήσεις να μαθαίνεις;
Και γιατί πιστεύει ότι η προσωπική ανάπτυξη δεν είναι μια θεωρία που διαβάζεις σε ένα βιβλίο, αλλά μια εμπειρία που σε μεταμορφώνει κάθε φορά που επιλέγεις να τη ζήσεις;
Μέσα από μια αυθεντική και βαθιά ανθρώπινη συζήτηση, μοιράζεται τις στιγμές που την έκαναν να αμφισβητήσει τον εαυτό της, τις μικρές και μεγάλες νίκες που άλλαξαν τον τρόπο που σκέφτεται, τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα της όταν τους είχε περισσότερο ανάγκη και τα εργαλεία που συνεχίζουν μέχρι σήμερα να τη βοηθούν να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις της ζωής με μεγαλύτερη επίγνωση, δύναμη και εμπιστοσύνη στον εαυτό της.
Γιατί τελικά, η εξέλιξη δεν συμβαίνει όταν τα ξέρεις όλα. Συμβαίνει όταν αποφασίζεις να κάνεις το πρώτο βήμα.
Το επεισόδιο σε τίτλους:
· Intro
· Η αφορμή για να γνωρίσει το Αποφασίζω ήταν…
· Το βίωμα του πρώτου της σεμιναρίου της Δυναμικής της Επιτυχίας
· “Το σεμινάριο του καλού παιδιού με ξεκλείδωσε”
· Το σεμινάριο των φόβων και η γνωριμία με τον Αλέξιο
· Η πορεία των 3 χρόνων στις ακαδημίες
· Τα εργαλεία της μεθόδου που χρησιμοποιεί περισσότερο είναι…
· Η πιο έντονη συναισθηματικά στιγμή που έχει βιώσει μέχρι τώρα είναι…
· Ο παράλληλος δρόμος της ως μαθήτρια και συνεργάτιδα στον οργανισμό
· “Η Όλγα για εμένα ήταν και είναι πάντα εκεί!”
· “Το ΑποφασίΖΩ είναι οι άνθρωποι!”: Τι προσφέρει σε κάποιον ο χώρος σύμφωνα με την Ειρήνη;
· “Έλα να ζήσεις το αληθινό!”: Γιατί κάποιος GenZ να έρθει να παρακολουθήσει ένα από τα βιωματικά σεμινάρια;
· Έμπνευση, συνεργασία με πρότυπα και όρεξη για δημιουργικότητα
_______
Μπορείς να μοιραστείς τις σκέψεις ή τις εντυπώσεις σου για το επεισόδιο, αλλά και να μάθεις περισσότερα για εμάς στους συνδέσμους που ακολουθούν:
Ακολούθησέ μας στο Instagram: https://www.instagram.com/apofasizo/
Ακολούθησέ μας στο Facebook: https://el-gr.facebook.com/ApofasiZo/
Κάνε subscribe στο YouTube κανάλι μας: https://www.youtube.com/apofasizo
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήλθες σε ένα επεισόδιο από τη σειρά Power Store το Παφασίζω. Γεια σου Ειρήνη. Γεια σου Άλεξ. Ακόμα και το να πας να μιλήσεις σε έναν νέο άνθρωπο και να συστηθείς ήταν challenge. Και έρχομαι και σε πιάνω και σου λέω ότι θέλω να βοηθήσω σε όλα αυτά που κάνεις, σε έχω δει, σε λαμβάνω και θέλω να έρθω. Εμένα μου ακούμπησε και μου έκανε τζι για ένα κομμάτι το οποίο δεν το είχα ακουμπήσει και δεν ήξερα μάλιστα ότι είχε τόσο βάθος.
Στην αρχή ήταν πάρα πολύ επιτυχητικό γιατί αισθανόμουν ότι δεν μπορούσα να διαφορήσω τους ρόλους Αυτό είναι θέμα να ξέρεις, μαθαίνω να βάζουν όλα τα βάζουν και σε εμάς Σωστά, ναι Το που βασίζω είναι οι άνθρωποι του και οι σχέσεις που δημιουργεί Είναι άλλο τον άλλο να τον βλέπεις από μια οθόνη και να βλέπεις ένα πολύ γρήγορο βιντεάκι του και είναι άλλο να μπεις και να ζήσεις μια εμπειρία Κάθε σεμινάριο και η ακαδημία και το κάθε μάθημα είναι μια εμπειρία Στη δικιά μας γενιά που βομβαρδιζόμαστε από πολλή πληροφορία που δεν ξέρουμε αν είναι εκεί τι είναι αληθινό, έλα να ζήσεις το αληθινό.
Η επιτυχία έρχεται όταν η προετοιμασία δημιουργεί την ευκαιρία. Η ευτυχία έρχεται όταν αναγνωρίζεις και υπηρετείς τα θέλω της καρδιάς σου. Η επιτυχία και η ευτυχία δεν είναι απλά αποτέλεσμα ικανοτήτων ή τύχης. Είναι αποτέλεσμα γνώσης και δράσης. Για να κερδίσεις τη ζωή χρειάζεται να αναγνωρίσεις τις δυνάμεις σου, να αναπτύξεις νέες δεξιότητες, να πειθαρχήσεις τα όνειρά σου, να ξεπεράσεις τις αναστολές σου, να κυριαρχήσεις τους φόβους σου, να αποδεχτείς την ομορφιά που κρύβεις μέσα σου, να ανακαλύψεις ότι η γνώση είναι δύναμη.
Η ζωή δεν χαρίζεται, κατακτιέται. Είμαι η Αγάπη Καλογύρου, είμαι ο Αλέξιος Βανδόρος, Είμαστε το Αποφασίζω και αυτό είναι το podcast «Η δύναμη της γνώσης». Γεια σου, καλώς ήλθες σε ένα επεισόδιο από τη σειρά Power Story του Αποφασίζου. Γεια σου, Ειρήνη. Γεια σου, Άρεξ. Μαζί είναι η Ειρήνη Χμαλωτίδη. Ξεκινώντας λοιπόν, πάντα κάθε άνθρωπο το ρωτάμε ποιος ήταν πριν έρθει εδώ.
Είσαι νεαρή πολύ βέβαια, είναι η αλήθεια. και με ποια αφορμή ήρθες στο πρώτο σεμινάριο και πώς μπήκε η διαδικασία. Ωραία. Εγώ ήρθα στο πρώτο μου σεμινάριο και ήμουνα 19. Τίλικο. Ωραία. Μέχρι 19 χρονών η Ειρήνη ήταν ένας άνθρωπος που οτιδήποτε και να το έβαζε στο μυαλό της το πετύχαινε. με πολύ καλή πορεία όσον αφορά σχολείο, οικογένεια, σπουδές, φίλους, διάφορα πράγματα.
Η αφορμή ήταν η μητέρα μου, για να έρθω να το αποφασίζω, όπου είχε κάνει ένα πρώτο σεμινάριο διαδικτυακά, γιατί είμαι από την Πάτρα, οπότε το έκανε διαδικτυακά. Ήταν το σεμινάριο των σχέσεων, το πρώτο της σεμινάριο. και το είχε κάνει και θυμάμαι είχε βγει από το δωμάτιο που το έκανε εμείς δεν είχαμε αντιληφθεί τι έκανε ακριβώς και ούτε ακούγαμε γιατί τότε ήταν και το πρώτο της σεμινάρια οπότε ήταν με ακουστικά και κορυφαία κατάσταση δεν θυμάμαι καν και αν έκανε και καλή για να ακούσουμε ρε παιδί μου ότι κάτι γίνεται οπότε εντάξει δεν ασχοληθήκαμε πάρα πολύ σχετικά με το τι κάνει και το τι δεν κάνει μας είχε πει ότι θα ανέβαινε πάνω στην Αθήνα για να κάνει διαζώσεις στο τελευταίο σεμινάριο του Αντώνη του Καλογύρου και γυρνώντας από αυτό το σεμινάριο ήταν εξετασιασμένη.
Και έρχεται ο Σεπτέμβρης που είναι η δυναμική της επιτυχίας. Εγώ μέχρι εκείνο τον Σεπτέμβρη του 1922 που έκανα την πρώτη μου δυναμική που ήταν τότε το τριήμερο εγώ ήμουν σε φάση που είχα δώσει πρώτη χρονιά Πανελλήνιες είχα περάσει το πολυτεχνείο δεν μου άρεσε και είχα αποφασίσει να ξαναδώσω πανελλήνιες πηγαίνοντας για δύο μήνες στη σχολή και βλέποντας ότι όλο αυτό δεν με βλέπω εγώ εκεί και θυμάμαι η χαρακτηριστική, είχα πει στον εαυτό μου ότι εγώ δεν δέχομαι και δεν θέλω να περάσω πέντε χρόνια της φοιτητικής μου ζωής δυστυχισμένη οπότε αποφασίζω να ξαναδώσω πανελλήνιες να αλλάξω κατεύθυνση και πορεία και να πάω στην κατεύθυνση των οικονομικών, διοίκησης επιχειρήσεων και είχα πει στον εαυτό μου ότι εγώ θέλω να έρθω και στην Αθήνα.
Οπότε όταν φτάνει αυτή η δυναμική τον Σεπτέμβριο του 1922 εγώ είναι τύπου κάποιες μέρες που έχω ανέβει στην Αθήνα επειδή έχω περάσει εδώ στο Πανεπιστήμιο και ζω. Είναι τύπου μια βδομάδα σχεδόν. Και επειδή εγώ ήμουνα στην Αθήνα μου λέει, η μητέρα μου μου λέει θα πάω σε αυτό το σεμινάριο και είναι το 2 συν 1 που έχουμε στα εισιτήρια και μου λέει θέλεις να έρθεις να πάρουμε και την αδερφή σου εγώ τότε 19 έχουμε 5 χρόνια διαφορά με την αδερφή μου του Μαρία η αδερφή μου 14 13.30-14 δεν τα είχε κλείσει καν και αποφασίζουμε να έρθουμε όλες μαζί και αυτή είναι η πρώτη μας εμπειρία που να πω την αλήθεια ήταν πολύ ομαλή γιατί πρώτον είχαμε έναν άνθρωπο να είναι μαζί μας, τη μητέρα μας και επειδή είχε κάνει και κάποια άλλα σεμινάρια γνώριζε και κάποιους ανθρώπους του κύκλου και κάποιους από φίτους μέσα από κάποιους άλλους κύκλους μας έβαλε στο παιχνίδι άρα ακόμα και στα διαλύματα αισθανόμασταν μια ασφάλεια και μια οικειότητα εγώ ήταν η πρώτη φορά που μου το είπε
συμφώνησα, την εμπιστεύτηκα δεν μπήκα καν να δω περί τίνος πρόκειται μου έλεγε γεν Αλέξη Βανδόρου για μια αγάπη καλογύρου γεν να αποφασίζω και επειδή εγώ το μυαλό μου δεν ήταν εκεί δεν μπήκα καν να δω όχι στο σελίδα ούτε καν στο instagram ε οπότε ερχόμαστε ήτανε τότε το σεμινάριο εγώ το πέτυχα με τα 600 για άτομα πέτυχες το πολύ μεγάλο που μπαίνεις μέσα σε μια αίθουσα μάλλον ούτε καν πριν κατεβαίνοντας τις σκάλες βλέπεις λαοθάλασσα και κόσμο και όλους να είναι πολύ χαρούμενοι και να αγκαλιάζονται να είναι όλοι με χαμόγελα και τα λοιπά αυτό ήταν ένα πράγμα το οποίο με ξένησε γιατί στην οικογένειά μου εγώ θα ήμουν ο άνθρωπος που το συνέστημα δεν δεν το εξέφραζε και η αδερφή μου κιόλας έχει να το λέει ότι είναι ο αγκαλίτσας η αδερφή μου, εγώ ήμουνα σχεδόν το αντίθετο ερχόταν να με πάρει αγκαλιά και εγώ έλα της έλεγα τώρα εντάξει Μαρία σταμάτα αλλά αυτό που με κέρδισε γιατί είμαι κι ένας άνθρωπος που αγαπάει τη γνώση είναι ότι είχε μέθοδο και πληροφορία
μας έδωσαν τετράδιο Λέω τέλεια, όταν θα κάνω και σημειώσεις. Και όλη αυτή η μεθοδικότητά μου άρεσε πάρα πολύ. Το πρώτο αυτό το σεμινάριο γενικά είχε, με θυμάμαι, ότι ήταν σαν να είχα μπει πως πήγαινες στο ζωολογικό κήπο και βλέπεις διάφορα πράγματα γύρω σου και ζώα και από εδώ και από εκεί. Ήταν έτσι λίγο λες και εξερευνάς ένα νέο κόσμο.
αλλά λέω ωραία τώρα εντάξει μην δείξεις ότι εσύ εδώ πέρα κάπως στάνεσαι κράτα χαμηλό προφίλ οκ μια χαρά σε αυτό το σεμινάριο κάνουμε ένα βιωματικό εγώ αυτό το βιωματικό την βιωματική αυτήν την άσκηση την έκανα παρέμπτη η μητέρα μου την επαναλαμβάνουμε μέσα στις χρονιές την πρώτη μου πρώτη μου αυτή δεν τη θυμάμαι βιωματική άσκηση θυμάμαι το μετά που το πανηγυρίσαμε και ας το πούμε υπήρξε αυτό.
Οπότε εγώ έτσι μπήκα στο χώρο. Δεν είναι ότι τελείωσε το σεμινάριο και είπα αμέσως εγώ θέλω να μπω και στις ακαδημίες, να το ψάξω λίγο παραπάνω κτλ. Πρώτον γιατί είχα το κομμάτι της πανεπιστημιακής ζωής που άνοιγε και ήταν πολύ καινούριο και το να μετακομίσω και σε μια νέα πόλη άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο. Ένα πράγμα με είχε κάνει να κάνω το επόμενο βήμα που ήταν το σεμινόριο του καλού παιδιού.
Το τελευταίο που κάνατε τότε ως διήμερο. Άρα δεν έκανες ακαδημία σου τότε. Δεν έκανα ακαδημία εγώ εκείνη τη χρονιά. Από το ότι ξεκίνησε η μητέρα σου και σε την επόμενη. Ναι, σωστά. Άρα και κάναμε καλό παιδί τότε το Νοέμβριο. Σωστά, ναι. Νομίζω ήταν πριν τους φόβους. Ναι, ήταν πριν τους φόβους. Ήταν το Νοέμβριο. Και μόνο και μόνο όταν άκουσα τη φράση «Καλό παιδί»
και είπατε δύο προτάσεις σχετικά με το τι έχει να κάνει το σεμινάριο, είδα πολύ τον εαυτό μου μέσα σε αυτό και λέω τις μητέρες μου, εγώ τις λέω από τις μη που είμαι και στην Αθήνα, θα έρθω σε αυτό το σεμινάριο να το παρακολουθήσω δίπλα από το σπίτι μου. Είναι οπότε μια χαρά. και όντως ήταν το δεύτερο σεμινάριο που ήρθα μόνη μου πλέον.
Χωρίς να... Είχα αποκτήσει μια οικειότητα σχετικά με κάποιους, τους θυμόμουν από το χώρο, αλλά ήμουν μόνη μου. Ήταν το δεύτερο σεμινάριο, το οποίο ήταν και από τα ωραιότερα σεμινάρια μικρά που έχω κάνει. Γιατί ακούμπησα σε πολλά δικά μου κομμάτια. Οπότε αυτό γενικά με ξεκλείδωσε και στο ότι είμαι σε ένα νέο περιβάλλον ακόμα και το να πας να μιλήσεις σε έναν νέο άνθρωπο και να συστηθείς ήταν challenge.
Γιατί εγώ αισθανόμουν και λίγο ότι τώρα αυτοί εδώ είναι προχωρημένοι, είναι έχουν γνώση, είναι δουλεμένοι άνθρωποι. Οπότε είχα έτσι έναν φόβο τι κουβέντα στο που με θα πιάσουμε. αλλά με ξεκλείδωσε και μου άρεσε πάρα πολύ και όλη η πληροφορία δηλαδή ήταν ένα σεμινάριο που λέω τώρα εδώ είμαστε τέλεια παρόλα αυτά η ώρα μου για Ακαδημία συνεχίζει να μην είναι ακόμα δεν ακολουθώ Ακαδημία καλοί παιδιού και το επόμενο σεμινάριο που έρχομαι νομίζω ήταν και η μητέρα μου δεν θυμάμαι είναι η φόβη δεν θυμάμαι τότε αν το κάναμε πριν ή μετά τις σχέσεις αλλά θυμάμαι το τρίτο σε μένα στη σειρά ήταν η φόβη που εντάξει μετά από ένα τέτοιο σεμινάριο που πρώτη φορά ας το πούμε έρχομαι αντιμέτωπη με το τι σημαίνει φόβος πως το εγώ το αντιλαμβάνω με αυτό και πως με πηρεάζει στη ζωή μου είναι στο τέλος του σεμιναρίου που έρχομαι και σου συστήνω γιατί τότε μετά από τα Χριστούγεννα, από το καλό παιδί εγώ έχω ξεκινήσει να να σας παρακολουθώ και να σε παρακολουθώ περισσότερο και στα social.
Και με το αποφασίζω και με το Game of Money, το podcast και τα λοιπά και διάφορα αυτά που κάνεις. Οπότε έχω αποκτήσει μια εικόνα του ποιοι είστε και τι κάνετε. Με το πανεπιστήμιο εγώ έχω μπει κανονικά στη σχολή μου πάρα πολύ ευχαριστημένη, πολύ χαρούμενη. Και έχω μπει και σε έναν εθελοντικό οργανισμό του πανεπιστημίου που και εκεί κάνω πραγματάκια και έχει ξεκινήσει και διάφορα με παρέες κτλ.
Αλλά επειδή για κάποιο λόγο εγώ ψαχνόμουν κάτι ήθελα να κάνω γενικά παραπάνω στο τέλος του σεμιναρίου εκείνου των φόβων το θυμάμαι πολύ καθαρά ήταν το τέλος του σεμιναρίου Κυριακή βράδυ κάνουμε όλοι μαζί εκεί πέρα τις αγκαλιές και με τους υπόλοιπους και με τους πορτοκαλί και με εσάς κτλ. κάπου ή σε περπατάς σε αγκαλιάζω χαιρετιόμαστε και τα λοιπά μια χαρά φεύγεις και έτσι όπως φεύγεις κάτι δεν ξέρω έγινε ένα κλικ εμένα μέσα στο μυαλό μου εκείνη την ώρα κυριολεκτικά και κάνω γυρνάω όπως πάω να φύγω γυρνάω και έρχομαι και σε πιάνω και σου λέω και σου συστήνω και σου λέω ότι θέλω να βοηθήσω σε όλα αυτά που κάνεις σε έχω δει σε θαυμάζω σε όλα αυτά που κάνεις και σίγουρα θα θες κάπου μια βοήθεια και θέλω να έρθω.
Για φαντάσου. Και έτσι γνωριστήκαμε. Ναι. Πείς και τη συνέχεια μετά ότι μάθει ο κόσμος. Ναι. Ωραία. Στην πορεία αυτή λοιπόν ουσιαστικά ξεκίνησες με τις Ακαδημίες το 23ο. Σωστά. Και για ποιο λόγο μπήκες τελικά στη διαδικασία. Αισθάνθηκα ότι ήρθε η ώρα μου. Το μυαλό μου ήταν εκεί. Μπορούσα να αντιληφθώ καλύτερα την πληροφορία. Θυμάμαι στην πρώτη μου δυναμική, στις ασκήσεις που κάναμε κατά τη διάρκεια του σοβιναρίου, που μας έλεγε η αγάπη έρχεται και γράψτε, γράψτε, γράψτε.
εγώ δεν μπορούσα να με κοιτάξω κατάματα για να γράψω. Οπότε έβγαιναν κάποια πράγματα, αλλά μου έβγαιναν πιο μηχανικά. Δεν μου έβγαινα τόσο πολύ το συνέστημα. Οπότε μετά από την επαφή μου με τα σεμινάρια μπήκα, αισθάνθηκα μια οικειότητα κτλ. εκείνο και τον Σεπτέμβριο που έχουμε ξεκινήσει και μαζί να συνεργαζόμαστε σκέφτηκα ότι ήταν πολύ ωραίο και ομαλό ότι τώρα εγώ είμαι έτοιμη και αισθάνομαι έτοιμη να μπω να κάνω την Ακαδημία και την Ακαδημία το βιώμασο εντάξει τώρα είμαστε στον τρίτο χρόνο με αρκετούς από τους συμμοθητές μου εγώ είμαι μαζί τρία χρόνια το οποίο όταν όταν μπαίνεις μέσα σε ένα τέτοιο χώρο είναι πολύ ωραίο πρώτον γιατί όντως βλέπεις ανθρώπους όλων των ηλικιών.
Εγώ είμαι από τις νεότερες γενιές που υπάρχουν μέσα στο χώρο. Και αυτό δεν ξέρω γενικά αν το έχω μοίραστη. Το έχω πει σε κάποιους δικούς μου ανθρώπους. επειδή η μητέρα μου μπήκε πρώτη στις ακαδημίες και έχουμε πολύ ωραία σχέση και στενή επαφή μου έλεγε το βιωμά της, το μοιραζόταν. Και επειδή άρχισα να έχω και φίλους οι οποίοι είχαν ξεκινήσει πάλι ακαδημίες κυρίως στην Ακαδημία της Δυναμικής που είναι και η οχτάμινη και έχει πολλή πληροφορία εγώ για έναν χρόνο πριν μπω στη δικιά μου ακαδημία μου είχαν κάνει spoil άκουγα πληροφορία από εδώ από εκεί ασκήσεις ξέμπαρκες έτσι από εδώ και από εκεί που συναδεύονταν βέβαια και με δίωμα και με συνέστημα και το πως το έζησε ο κάθε άνθρωπος οπότε αισθανόμουν ότι εγώ μπαίνω σε μια ακαδημία στην οποία γνωρίζω έχω διάφορες πληροφορίες διάσπαρτες δεν έχουν τώρα μια σειρά και δεν έχουν ενωθεί οπότε την πρώτη μου χρονιά δεν είχα πολλά moments και επειδή έγινε αυτό και είχα πολύ επαφή και με κόσμο και άφηνα κι εγώ το χώρο
ο άλλος να επικοινωνήσει και να το μοιραστεί ρε παιδί μου το ότι γινόταν ήταν αυτό που σου λένε κάνω μια άσκηση στο μάθημα αλλά δεν θα σου πω τι είναι και μετά από δύο λεπτά λέει καλά θα σου το πω και έγινε και αυτό και αυτό και αυτό και αυτό. Οπότε εγώ είχα πολύ τέτοια πληροφορία. Έγινε αυτή την πρώτη χρονιά. Συνδέθηκαν οι τελείες μεταξύ τους.
Δεν είχα πολλά aha moments. Και λέω, περνώντας στη δεύτερη χρονιά, στα όρια, λέω τώρα θέλω να είναι όλο ειρήνη βίωμα. Δεν θέλω να εμπλακεί κανενός τρίτου το βίωμα και η άποψη και πώς το έζησε. Θέλω να είναι όλο δικό μου. Κάτι χερίς. Νομίζω όρια... Εσείς δεν κάνατε πρώτη χρονιά. Όχι, ήμασταν η δεύτερη. Εγώ ήμουν στη δεύτερη χρονιά.
Δεν είχε πολύ σπόιλ. Απλώς είχες τη μάνα σου. Ναι, αλλά ακόμα και στη μάνα μου έβαλα φρένο και στους φίλους και στους γνωστούς γιατί τους λέω τώρα θέλω να το βιώσω μόνο εγώ. Δεν θέλω να... Όταν θα επιστρέψεις από το σεμινάριο θα έχει ξεκινήσει η ακαδημία και μετά μπορούμε να συζητήσουμε ό,τι θες. Αλλά θέλω πρώτα να το βιώσω εγώ.
Και ήταν τελείως διαφορετικές. Και η χρονιά των ωρίων και η χρονιά του πλούτου. Τώρα εντάξει, όταν μέσα σε μία τάξη ή 20 πλάς ατόμων μπαίνεις την πρώτη μέρα, είναι σαν την πρώτη μέρα στο σχολείο. Δεν ξέρεις ποιος θα είναι ο δάσκαλος. Ποιοι θα είναι οι συμμαθητές σου. Τι ήρθαμε τώρα εδώ να κάνουμε. εγώ είχα και το σύνδρομο της καλής μαθήτριας και κουτάκια και ασκήσεις συνέπεια, πώς πάνε όλα αυτά και τα λοιπά μετά από τρία χρόνια είναι τόσο εκπληκτική η σύνδεση που αποκτάς με τους ανθρώπους όχι με όλους με κάποιους περισσότερο, με κάποιους λιγότερο αλλά είναι σαν να σου ανοίγεται μια νέα πόρτα και ένας νέος κόσμος που μπορείς να επικοινωνήσεις σε ένα πιο βαθύ επίπεδο και ακόμα και αν έχουμε 20, 30, 40 χρόνια διαφορά να μπορούμε ο ένας του άλλου να ταυτιστούμε, να συντονιστούμε να επικοινωνήσουμε, να το βιώσουμε καθένας με τον δικό του τρόπο.
Εγώ γενικά έχω αποκτήσει πολλές μαμάδες, πολλούς μπαμπάδες εδώ, πολλά αδέρφια. Και το λέω γιατί μου το λένε και πάρα πολλοί. Οπότε πολλές οικογένειες σήμερα. Είναι η κλειοθεσία πάνω από εσάς. Ναι, ναι. Με έχει οθετήσει πολλής κόσμος. Εντάξει, είναι μαγικό γιατί κάποιους ανθρώπους τους βλέπεις από τις χρονιές μας τους βλέπεις επειδή είναι διαδικτυακά σε άλλες πόλεις στο σεμινάριο και είναι εκπληκτικό το πώς εκείνη την ώρα είναι σαν την προηγούμενη μέρα να πίνετε μαζί καφέ πριν κάτι ώρες και έχεις να τον δεις έναν χρόνο αυτόν τον άνθρωπο ή να μιλήσεις μαζί του Οπότε, εντάξει, το βίωμα είναι από θέμα σύνδεσης και όλα αυτά τα how moments και τις συνειδητοποιήσεις που έχουμε όλοι μαζί είναι αυτό που καθόμαστε και κοιτάζουμε ένα στον άλλον γιατί κάτι έχουμε συνειδητοποιήσει διαφορετικό καθ' αρισμένας μεταξύ του αλλά λες τώρα τι συνέβη, τι έγινε τώρα από πού ήρθε αυτό Τόσο που κάνει το μάθημα πιστεύει ότι καταλάβατε και όλο το ίδιο Εντάξει δεν είναι όμως
μόνο από ένα μάθημα είναι από όλα και επίσης σε μένα λειτουργούν και κάπως τα πράγματα μερικές φορές και λίγο αναδρομικά δηλαδή κάποια πράγματα τα οποία εργαλεία ή στιγμές ή ο τρόπος που μας έχετε βοηθήσει στη δυναμική να έρθω τώρα πίσω και να πω ααα κοίτα να δεις ή αυτό που μάθαμε στα όρια τώρα να μπορώ πλήρως συνειδητά να το εφαρμόσω και να αισθάνομαι ότι ποια είναι τα εργαλεία που σου αρέσει περισσότερο Λοιπόν, αστέρι οραματισμός γενικά Στοπ, γιατί εμένα το μυαλό μου όχι απλά φλιαρεί Πονάει ο εγκεφαλός μου από τη σκέψη ας το πούμε Θα έλεγα κάτι που μου έχει αλλάξει πάρα πολύ τον τρόπο σκέψης Είναι μια φράση που τη μαθαίνουμε στην πρώτη χρονιά, στη δυναμική που είναι το πώς μπορώ να...
Στα πάντα. Στα πάντα, στα πάντα, στα πάντα. Που ακόμα και σε ένα σημείο που χωρίς να είναι πολύ μεγάλη πρόκληση ή δυσκολία αλλά κάτι αισθάνεσαι ότι δεν πάει καλά βάζεις αυτή την ερώτηση και είναι σαν να σου ανοίγονται πολλές διαφορετικές πόρτες τις οποίες δεν τις είχες δει. οπότε με αυτή η ερώτηση με συντροφεύει από την πρώτη χρονιά με βοηθάει πάρα πολύ σε πάρα πολλά πράγματα και κάποιες τεχνικές επικοινωνίας και ενεργητικές ακράσεις αλλά και της ενσυνειδητότητας νομίζω που μαθαίνουμε στο χώρο ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες έχω αντιληφθεί σε τεράστιο βαθμό το πόσο σημαντικό είναι στο οτιδήποτε και αν κάνεις αυτό που μας λέγανε να πλένεις τα πιάτα και να είσαι συνειδητός είναι πάρα πολύ σημαντικό και μια στιγμή που ήταν για σένα η πιο έντονη εδώ στο χώρο συναισθηματικά συναισθηματικά ήταν όταν είχα τελειώσει την πρώτη χρονιά της δυναμικής και κάναμε το τελευταίο σημερινάριο των οραματισμών είχαμε κάνει ένα οραματισμό τώρα δεν ξέρω αν αυτό μπορώ να το μοιραστώ
είχαμε κάνει έναν είδους οραματισμό που εμένα μου ακούμπησε και μου έκανε τζις ένα κομμάτι το οποίο δεν το είχα ακουμπήσει και δεν ήξερα μάλιστα ότι είχε τόσο βάθος οπότε με πηρέασε πάρα πολύ και ψυχικά και μετά αυτό το ψυχικό μεταφράστηκε και σε σωματικό δηλαδή ενεργειακά άδειασα αλλά ήσταν εκεί και εσύ και η αγάπη και η ομάδα ήταν πορτοκαλή που έκανε έναν οραματισμό και βοήθησε.
Εμένα ήταν δηλαδή... με ζόρισε. Αλλά ήταν ένα κομμάτι που μου έδειξε εκείνον τον δρόμο ότι κοίτα να δεις, υπάρχει και αυτό με το οποίο χρειάζεται να ασχοληθείς και σιγά σιγά και με προσοχή και με σωστή διαχείριση και βοήθεια κατάφερα να πάω και στα επόμενα σεμινάρια και από εκεί που είχα δει μια εικόνα η οποία με τρόμαξε και με φόβησε και με στεναχώρησε τώρα να βλέπω το αντίθετό της.
Αυτή ήταν νομίζω μια στιγμή που εμένα ήταν από τις πρώτες που θυμάμαι ότι είχα μπει και πολύ μέσα στο συνέστημα και είχα κάνει και τις εικόνες και πραγματικά ήμουν πολύ εκεί. αυτό και μια που σύνα παρούσα και αφορούσε άλλους και τους είχε μείνει σαν είναι από το σεμινάριο που κάναμε στον Πλούτο που μια συμμαθητριά μου που είμαστε μαζί τρία χρόνια την επόμενη μέρα μετά από μια βιωματική άσκηση ανεβαίνει πάνω στο βήμα και ο τρόπος που είπε κάποια πράγματα και όταν βλέπεις έναν άνθρωπο και την πορεία του τρία χρόνια εγώ αισθανόμουν εκείνη την ώρα σαν να είχα βγει από το σώμα μου και να παρακολουθούσα από ψηλά τι είχε συμβεί.
Με τεράστιο respect και θαυμασμό σε αυτόν τον άνθρωπο που κατάφερε να ανέβει και να το μοιραστεί. οπότε όταν και το πανηγύρισε μετά και όταν έχεις συνδεθεί και με την ομάδα σου και με τους ανθρώπους σου αισθάνεσαι να το έχεις πετύχει εσύ αυτό επειδή στο ρωτάνε ενδεχομένως πολύ εντάξει και σε μένα λέω ρωτήσεις την ειρήνη εσύ παράλληλα και για το αποφασίζω στο Game of Money κάνεις όλα αυτά που κάνεις με μεγάλη επιτυχία έχεις κάποιους ρόλους πώς το πω οργανωτικούς και κάποια κομμάτια που τα έχεις αναλάβει εδώ και πόσο είναι δυόμισι χρόνια τέλεια το οποίο είναι παράλληλο με την μαθησιακή σου διαδικασία πώς είναι αυτός ο παράλληλος δρόμος ενώ είναι λοιπόν στην αρχή ήταν πάρα πολύ προκλητικό γιατί αισθανόμουν ότι δεν μπορούσα να διαχωρίσω τους ρόλους ή κάποιες μέρες ήταν πιο εύκολο, κάποιες άλλες όχι.
Δεν μπορούσα μπαίνοντας στην Ακαδημία, στο μάθημα και βλέποντας τους συμμαθητές μου δεν μου ήταν εύκολο να αισθάνομαι εαυτός μου σαν να βγάζω το καπέλο του ανθρώπου που έχει μία εμπλοκή μέσα σε όλο αυτό και να πηγαίνω στους μαθήτρια. Και την πρώτη χρονιά πήρε αρκετό καιρό μέχρι να αισθανθώ ότι είμαι ένα με τους συμμαθητές μου και είμαι κι εγώ μαθήτρια.
Είμαστε όλοι μαζί. Και επειδή όσοι το γνωρίζουν με πολύ αγάπη και πολύ καλή πρόθεση πάντα. Μπορεί να σου κάνω μια ερώτηση από τύπου πότε είναι το επόμενο σεμινάριο. Πολύ απλή. Υπήρχαν αυτά τα μικρά πραγματάκια τα οποία εμένα συνεχώς ερχόντουσαν και... Μέχρι το πώς θα κάνουμε το Pluto. Τι να δεις μα δεν μου λένε. Αυτό τέλειο. Γιατί όντως δεν λέμε.
Οπότε μου ήταν πολύ προκλητικό στην αρχή να μπορώ να ανοιχτώ, να εμπιστευτώ, να εκφραστώ λόγω δικών μου υπευθύσεων και φρένου που έβαζα εγώ στη δικιά μου σκέψη και στον εαυτό μου εκεί πέρα πάνω που έγινε αλλαγή στη δεύτερη χρονιά, στα όρια και έκανα και το σεμινάριο και μπήκαμε στη χρονιά λέω τώρα εδώ ήρθες να το κάνεις για τον εαυτό σου δεν χρειάζεται δηλαδή εσύ να περιορίζεσαι και να σε βάζεις μέσα σε ένα στενοπλαίσιο θεωρώντας ότι κάτι που θα πεις θα είναι λάθος ή θα πληγώσει κάποιον ή μπορώ να το μοιραστώ αυτό ή δεν μπορώ.
Όταν αντιλαμβάνεις ότι είσαι μέσα σε ένα πλαίσιο το οποίο είναι ασφαλές και τίποτα δεν βγαίνει παρά έξω ή μπορεί να γίνει η αφορμή για να γίνει λίγο καλύτερο κάτι το οποίο εσύ μέσα σου μπορεί να μην το είχες καλά, είναι πολύ σημαντικό. Οπότε όταν άρχισα να δένομαι και περισσότερο και με τα παιδιά και να ανοίγω και περισσότερο και με αγκαλιές και με ιστορίες και με μοιράσματα άρχισε αυτό σιγά σιγά να καταλαγιάζει μέσα μου και να λέω ότι τώρα δεν υπάρχει λόγος να σε περιορίζεις σε αυτό. Είναι πολύ περιοριστικό.
Ή αν θες πήγαινε και συζήτησέ το όταν κάπου αισθανθείς ότι κάτι θέλεις να μοιραστείς αλλά δεν μπορείς πες το εκείνη την ώρα, πες την αλήθεια σου κατά βάση. Και λόγω όλης αυτής της πορείας μέσα στις ακαδημίες που αποκτάμε και την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτήμηση και χτίζεις πολλά πράγματα και αντιλαμβάνεις και πολλά νέα πράγματα για τον εαυτό σου είναι γενικά μου σιγά σιγά πολύ σιγά αυτό που λέμε βήμα βήμα μου γινόταν ακόμα πιο ξεκάθαρο το που η Ειρήνη είναι μαθήτρια και πως θέλει να συμπεριφέρεται σε αυτό το κομμάτι και που η Ειρήνη συνεργάζεται με τον Αλέξιο την αγάπη των έναν των άλλων και χρειάζεται να έχει αυτόν τον ρόλο και που χρειάζεται να βάζω κι εγώ το όριο ακόμα και σε συμμαθητές μου με πολύ αγάπη αλλά χρειάζεται να μπαίνει Αυτό είναι θέμα να ξέρεις τις μαθαίνουν να βάζουν όλα τα βάζουν και σε εμάς με το φυσικό επακόλουθο Ωραία, δεν θα σε βάλω να να πεις για τους δασκάλους σου κάτι θέλω να μου πεις όμως για την Όλγα με το πλάσμα αυτό τη σχέση σας
και τι κάνεις να αποφασίσεις Λοιπόν, θα το πεις εσύ για να μην τα λέει η ίδια. Για να μην τα λέει η ίδια. Λοιπόν, κάπου τώρα λοιπόν στην ιστοσελίδα όποιος μπει θα δει τέσσερις πυλώνες. Εγώ θεωρώ ότι υπάρχει και ένας πέμπτος που λέγεται Όλγα. Είναι πραγματικά ένας πυλώνας αυτού του χώρου. εμένα η Όλγα μπήκε στη ζωή μου και μπήκε σαν με τέτοια φόρα αλλά και με τέτοια αγάπη και μια άξιμο που αισθανόμουν ότι ήμασταν μαμά και κόρη, αδερφές φίλες, κολλητές όλα μαζί όλα μαζί με έχει βοηθήσει εκπληκτικά πολύ και ήταν και είναι πολλές φορές ο πρώτος άνθρωπος που να αυτό που με ρώτησες πριν πως αυτούς τους ρόλους τους διαχειριζόσουν ήταν ο πρώτος άνθρωπος που ρώτησα η Όλγα εσύ πως το διαχειρίστηκες πως το βίωσες τι έκανες και μερικές φορές χρειαζόμαστε τους ανθρώπους να μας κουνάνε το κεφάλι για να σου λέει ξεκόλλα.
Δεν υπάρχει λόγος να στέκεσαι σε αυτό. Η Όλγα είναι από τους ανθρώπους που έχω βρει αυτά τα τρία χρόνια που απλά κοιτηζόμαστε και τέλος. Έχουμε συνηθίσει. Η οποία είναι μια σχέση η οποία χτίστηκε, έτσι. Ήταν και από την αρχή που όταν εμένα ο άλλος θα μου αφήσει την πόρτα ανοιχτή σαν να μου λέει ότι εδώ μπορείς να βασιστείς δεν θέλω να πω ασφάλεια αλλά ό,τι χρειαστείς οτιδήποτε και να χρειαστείς θα είμαι εδώ από τη μεγαλύτερη βλακεία που μπορεί να σου έρθει στο κεφάλι μέχρι το πιο προκλητικό για εσένα πράγμα η Όλγα είναι εκεί και είμαι και πάρα πολύ ευγνώμων και πάρα πολύ χαρούμενη και πάρα πολύ περήφανη να έχω τέτοιους ανθρώπους σαν την Ολγάρα που τη λέω εγώ στη ζωή μου γιατί με επαναφέρουν στο κέντρο μου και γενικά είναι αυτό που λες και εσύ ότι βλέπουμε κάποια πράγματα τα οποία εσείς δεν μπορείτε να τα δείτε όταν ο άλλος το βλέπει και σου λέει καλά το πας και μπορείς να πας κι άλλο και πήγαινε και μην κολλάς είμαι από πίσω να στηρίζω ή πλάι ή μαζί
και τα λοιπά είναι εκπληκτικό Λυκούλα κάποιος, μες την χώρα ήταν φέτος νομίζω κάτι κουβεντιάζαμε, είσαι άσχετη φάση και μου λέει είσαι πολύ τυχερός που έχεις καταφέρει έχεις όλες τις απάστιες την Κύριο, την Όλγα, την Μαρίνα, εσένα, την Ψηλή. Για φαντάσου. Super girls. Πού πάει τι. Δεν θα σε ρωτήσω τι είναι για σένα το αποφασίζω, γιατί θα χρειαστεί να τραγουδήσεις το τραγούδι.
Ναι. Πες το. Ωραία. Η ερώτηση σημαίνει τι προσφέρει το αποφασίζω. Τι προσφέρει το αποφασίζω, ναι. Λοιπόν, το αποφασίζω... Θα έλεγα ότι... Είναι μια πόρτα. Μια μεγάλη πόρτα διαβίσκου. Είναι μια πολύ μεγάλη πόρτα. Είναι μια πολύ μεγάλη πόρτα. Από τη στιγμή που θα την ανοίξεις, δεν έχει πίσω. Κλείνει. Την ανοίγεις όμως και αυτό το πράγμα παντικρίσης είναι τεράστιο.
Το αποφασίζω είναι οι άνθρωποι του και οι σχέσεις που δημιουργεί με τον εαυτό σου καταρχάς, γιατί σε βάζει σε μια πολύ μεγάλη διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης, η οποία άλλες φορές είναι πάρα πολύ ευχάριστη, άλλες φορές είναι πολύ επόδυνη και δεν θες, κάνει τζις και λες τώρα δεν το θέλω και καθόλου. και από την άλλη αναγνωρίζει κάποια πράγματα και στα σεμινάρια και στις ακαδημίες που είναι...
λες τώρα, τι ανακάλυψα. Νομίζω ότι ανακάλυψα τον τροχό. Και είναι και για άνθρωποι, γιατί όπως έλεγε και ένας συμμαθητής πιο πριν, κάπως μαγικά ταιριάζεις με τους ανθρώπους με τους οποίους είσαι παρέχοντας Και είναι πολύ σημαντικό το ότι είναι η ομάδα. Και αισθάνεσαι ότι όλοι μαζί πηγαίνετε χέρι-χέρι. Είναι πολύ ιδιαίτερο γιατί μπορεί ο καθένας να έχει τη δική του ταχύτητα, αλλά πάλι πηγαίνετε μαζί.
Κρατάει ο ένας τον άλλον. Είναι εκεί. Από ένα τηλέφωνο, ένα μήνυμα, μια αγκαλιά και δεν χρειάζεται να πεις και τίποτα άλλο ή να πεις τώρα θέλω το χρόνο μου ή τώρα έχω ανάγκη από μια αγκαλιά ή θέλω τη συμβουλή σου, τη βοήθειά σου. Εγώ και στα επαγγελματικά σε έναν άνθρωπο είπα θέλω βοήθεια, χρειάζομαι βοήθεια, πολύ σημαντικό αυτό.
Και άνοιξε ένας τελείως νέος κόσμος μετά. Και μια σχέση εξελίχθηκε σε κάτι πάρα πολύ όμορφο. Νομίζω είναι η σχέση ζωής. οπότε νομίζω για εμένα είναι αυτό είναι το κομμάτι των σχέσεων που χτίζει με σένα που πατάς γερά στα πόδια σου και νομίζω και ιδιαίτερα εμείς οι πιο νέοι που ανοίγεται ένας κόσμος μετά τα 18 που χρειάζεται να περιηγηθείς να περιπλανηθείς, να δεις προς τα που θα πας και εκεί είναι το το πρώτο τελευταίο ερώτημα το κάνω ταυτόχρονα ήρθες στα 19 είσαι 23 προφανώς ελπίζω να ακούνε αρκετοί άνθρωποι που είναι σε στις ηλικίες ξέρω ότι γενικότερα σαν να αποφασίζω τα τελευταία χρόνια μας παρακολουθούν και αρκετοί νέοι άνθρωποι και όλο και νεότεροι το οποίο έχει την ομορφιά του όσο όλης η ηλικία έχει ομορφιά εδώ είναι λίγο πιο ελπιδοφόρο τέλος πάντων τα πράγματα που έχεις πετύχει μάλλον δεν είναι η ώρα τώρα εδώ τα παρακολουθούν φαντάζομαι εντυπωσιακά και με όλο το Game of Man και με τα φεστιβάλ και πολλά που δεν ξέρουν παρά έξω και αφορούν συστερικά εδώ πέρα μέσα
και προφανώς κάτι κάνεις καλά και τα προχώρας σε αυτούς που ακούνε και είναι σε αυτές τις ηλικίες 19 μπορεί να είναι 23 που είσαι τώρα γιατί να ξεκούνηθεί και να έρθει εδώ για να το πληρώσει κιόλας. Να το πληρώσει πρώτον για να δεσμευτεί για να έρθει. Μπορεί να παρακολουθεί 10 Instagram accounts και τα δικά μας και να τα ακούει.
Γιατί είναι άλλο τον άλλο να τον βλέπεις από μια οθόνη και να βλέπεις ένα πολύ γρήγορο βιντεάκι του και είναι άλλο να να μπεις και να ζήσεις μια εμπειρία. γιατί το κάθε σεμινάριο και η ακαδημία και το κάθε μάθημα είναι μια εμπειρία που ακούω πάρα πολύ και από φίλες μου και από γνωστούς μου που είμαστε κοντά ηλικιακά ότι αισθάνομαι ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη δόση πληροφορίας εκεί πέρα έξω και ότι κουράστηκα και δεν θέλω να έρθω να κάνω αποφασίζω να έρθω να κάνω το χ, το ψ, το ένα, το άλλο.
Δεν θέλει. Θέλει να βγω στην παραλία, διακοπές. Και να πάω σε ένα νησί. Ωστόσο, εγώ αυτό που αντιλήφθηκα και νομίζω ότι είναι ένα πολύ ωραίο χαρακτηριστικό που όλοι χρειάζεται να έχουμε σαν άνθρωποι είναι το κομμάτι της περιέργειας και του να μαθαίνεις και να γνωρίζεις νέα πράγματα. το οποίο είναι πολύ σημαντικό οπότε ακόμα και σε όλους τους πιο μικρούς στις ακαδημίες που με ρωτάνε και διάφορα πράγματα για τα σεμινάρια τους λέω ένα πράγμα να είσαι ανοιχτός, ανοιχτή να ακούσεις όλη την πληροφορία και μετά κάτσε από εξεργάσου και δες τι σου ταιριάζει τι θέλεις να κρατήσεις τι όχι. Οπότε νομίζω ότι σε μία εποχή που πλέον δεν μπορείς να αντιληφθείς αν αυτό που ακούς είναι η ία η φωνή η φωνή πραγματικού ανθρώπου και ακόμα και το πρόσωπο που βλέπεις αν είναι υπαρκτό και επειδή και νομίζω η γενιά μου υπάρχει ένα θέμα όσον αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις και το χτίσιμο και η επικοινωνία χρειάζεται να έρθεις για να να αρχίσεις να επικοινωνείς με τον εαυτό σου πρώτα
και να αρχίσεις να επικοινωνείς ακόμα καλύτερα και με τους άλλους γύρω σου και να φτιάχνεις τις σχέσεις που εσύ θες. Που ναι, τώρα μπορεί στην αρχή να ακούγεται ότι είναι ένα μάθημα και σαν να είμαστε στο σχολείο και τα λοιπά. Οπότε ένα πλήρως έτο για να δεσμευτείς να έρθεις. Να είσαι ανοιχτός σε αυτά που θα ακούσεις. Να είσαι έτοιμος να κάνεις και τις παρατηρήσεις σου να κάνεις τις ερωτήσεις σου, να το σκεφτείς, να το επεξεργαστείς.
Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ να υπάρχει αυτή η πολυφωνία μέσα στην τάξη, γιατί μοιράζει το καθένας τις πεπιθύσεις του, τις απόψεις του και γίνεται μια πολύ επικοδομητική κουβέντα που κάπου βγάζει. Οπότε νομίζω, ναι, στη δικιά μας γενιά που βομβαρδιζόμαστε από πολλή πληροφορία που δεν ξέρουμε αν είναι και τι είναι αληθινό, έλα να ζήσεις το αληθινό.
Ωραίο. εντωμεταξύ πριν πάω στο τελευταίο έχουμε αρκετούς μαθητές που είναι gen z όπως τυμνιμάζουμε πλάστο κομμάτι και 18-19 ξεκινάνε 20 κάτι ολοκληρών παιδί μου τώρα συγχωρείς να δικήσω ότι κανέναν αλλά λαμπρά παραδείγματα παιδί μου από τον Φανουράκη παλιότερα μέχρι τότε τους Ματθέους τη Μαρία Αναστασία εσένα που το γράφει τη ιστορία έτσι, όχι με σημαντικά πράγματα και ατομικά και ομαδικά και επενδυτικά που πιστεύω βαθιά στον άνθρωπο. Πιστεύω σε κάθε γενιά ξεχωριστά.
Οι πεπιθυσμοί μου λένε ότι κάθε γενιά κάποιοι θα κάνουν ή πιο πολλοί δεν θα κάνουν. Με πολύ καλές δικαιολογίες. Η γενιά σας έχει άλλες καλές δικαιολογίες. Η γενιά μου έχει άλλες καλές δικαιολογίες. Πάντα βρίσκεις σαν μαθές που είναι κρίμα κάποιος να μην εξερευνήσει το τι θα μπορούσε να κάνει μέχρι εκεί. Και στην τελική μετά ας πάρει συνειδητή απόφαση, δεν θέλω.
Δεν θεωρώ ότι αμίσθητη διαδικασία θα πάρει ποτέ τέτοια απόφαση. Μετά. Όχι, αλλά ακόμα και για να ξέρεις πότε είναι συνειδητό αυτό. Δηλαδή εγώ μέχρι τα 18 μου δεν αισθανόμουν ότι κάνω συνειδητά. Μάλλον η απόφαση που πήρα να ξαναδώσω από την Ελλήνη ήταν μια σούπερ συνειδητή απόφαση. αλλά κάνοντας flashback και μέσα από τις ακαδημίες και διάφορα πράγματα που γινόντουσαν δεν αισθανόμουν ότι τα πράγματα τι είναι το συνειδητό δηλαδή πρώτον να εξερευνήσεις την έννοια της λέξης, τι σημαίνει να είσαι συνειδητός πώς είναι το σώμα σου, πώς είναι το μυαλό σου πώς συμπεριφέρεσαι να είσαι εκεί ας ξεκινήσουμε από εκεί τέλεια, και πάμε τελευταία Επειδή με κρύσεις καλά πλέον μετά από δυόμιση χρόνια έχω την τρέλα μου κι εγώ Η ερώτηση είναι η εξής να απαντήσει δημόσια Δημόσια Αναλαμβάνω την ευθύνη του να παίξει η απάντηση Ωραία Επειδή δυόμιση χρόνια έχουν πολύ στενή σχέση σε κάθε επίπεδο και εξής είναι εύκολο κάποιους ανθρώπους όταν τους βλέπεις διαδικτυακά τους φαντασιώνεσαι
και τους βάζεις κάπου πάνω τους βλέπεις από κοντά σημαίνει το κλασικό μου είναι τελικά είσαι λίγο πιο ψηλός και λίγο πιο έτσι γιατί άλλος έχει δει από το κουτάκι μετά θα σε δεις ένα ρόλο ξέρω εγώ θα το αποφασίζω ενώ σε ξέρετε χρηματοοικονομικά θα πει α είναι και αυτό όταν πας κοντά και συνεργάζεσαι από το να αποδομήσεις μέχρι να δεις όλο το φάσμα.
Και το φάσμα είναι από το αν κάνει αυτά που λέει, αν δεν τα κάνει και το συνολικό. Αν κάνεις αυτά που λες. Ξέρω τι τα κάνω. Δεν θέλω επιβεβαίωση σε αυτό. Καλά, θα πεις τι βλέπεις και εσύ, Βεχαρά. Γενικά, πώς το βιώνεις όλο αυτό. Λοιπόν, αυτή σου η δημιουργικότητα και η ανάγκη, θα πω, να ασχολείσαι με πολλά πράγματα όχι μόνο επαγγελματικά ή γενικά είσαι ένας άνθρωπος που λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο το μυαλό σου είσαι έτσι σαν πλάσμα ήταν νομίζω το πρώτο πράγμα που εμένα με τράβηξε στο να έρθω κοντά σου και να συνεργαστούμε γιατί με ενθουσίαζε πάρα πολύ αυτή η βεντάλια και η γκάμα των πραγμάτων Σε αυτά τα δυόμιση χρόνια που όντως ο κόσμος δεν γνωρίζει αλλά αισθάνομαι λες κι είναι τα διπλάσια με όλα αυτά που έχουν συμβεί και έχουμε κάνει και παρέα Έχω περάσει από όλες τις φάσεις γιατί το έχω πει ότι είσαι ο μεντωράς μου και ο άνθρωπός μου οπότε έχω περάσει από όλες τις φάσεις μπαίνοντας σε αυτό το χώρο γνωρίζοντάς είχα μία εικόνα που ήταν από τα social media, από τα βίντεο
από τη φωνή κτλ η οποία ήταν και η ωραία ωραία εικόνα όταν συνεργάζεσαι με έναν άνθρωπο οποιοςδήποτε κι αν είναι αυτός και σε οποιοδήποτε επίπεδο βλέπεις όλα τότε τα χαρακτηριστικά δεν βλέπεις μόνο τη μία πλευρά οπότε αυτό που λες ότι υπάρχει να τον βάλεις τον άλλο σε ένα βάθρο μετά να υπάρχει μια αποδόμηση ή να τον αγαπάς πάρα πολύ υπάρχουν όλα αυτά τα συναισθήματα έχω περάσει από αυτές τις φάσεις αλλά αντιλήφθηκο ότι δεν έχει να κάνει με τον άλλον άνθρωπο, δεν έχει να κάνει με σένα εσύ είσαι αυτός που είσαι, κάνεις αυτό που κάνεις και μαθαίνω. Έχει να κάνει με μένα το πώς εγώ κάνω το καθρέφτισμα και έτσι μεταφράζω την πληροφορία που παίρνω.
Οπότε εγώ αυτό που λέω γενικά στην Αγινιά είναι ότι βρείτε ανθρώπους τους οποίους θαυμάζετε σε οτιδήποτε. Μπορεί να κάνει ο άλλος χειροτεχνίες και να σου αρέσουν και σένα πάρα πολύ και να θες να πας να μάθεις κοντά του γιατί είναι το αγαπημένο σου χόμπι. Τέλειο. Ή να σε αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που μιλάει και να θέλεις να τον ακούς.
Βρείτε ανθρώπους που σας εμπνέουν, τους θαυμάζετε και το αντιλαμβάνεσαι και στο σώμα σου όταν τον βλέπεις τον άλλον και αρχίζει και μιλάει και επικοινωνεί. Μαθητέστε δίπλα τους ή ακόμα και στείλτε και ένα μήνυμα μέσα στα social Και με εμάς δηλαδή, πέρα από το κομμάτι που εγώ σε βρήκα στο σεμινάριο, σου έστειλα και στα social και μετά ξεκίνησε η όλη πορεία.
Αλλά ενδιαφερθείτε. Γιατί και αυτοί οι άνθρωποι ψάχνουν τέτοια άτομα. Να είναι κοντά τους. Άρα είναι και win-win. Αλλά και επειδή ο άλλος, επειδή θα έχει 500.000 πράγματα ίσως να κάνει, δεν έχει τον απαραίτητο χρόνο να δώσει για να καθίσει, να βρει. αλλά είναι όπως το λες και εσύ έρχεται ενεργειακά κοντά σου ό,τι χρειάζεται πηγαίνετε μιλήστε, συστηθείτε εγώ το θέμα μου πολύ ξεκάθαρο ότι όταν είχα έρθει και σου είχα συστηθεί και σου είχα προτείνει να έρθω να σε βοηθήσω σε κάτι που δεν ήξερα τι είναι αυτό το κάτι δεν είχα εμπειρία από κάτι, δηλαδή το σχολείο είχα τελειώσει και είχα μπει στο πανεπιστήμιο δεν είναι ότι είχα κάποια αποδεικτικά ή μια προϋπηρεσία Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά αυτό και το κρατάω, ότι σου είχα πει ότι έχω πολύ μεγάλη όρεξη.
Και έχω και είχα και είναι πολύ σημαντικό. Και την κρατήσεις. Και ναι, χρειάζεται να την κρατήσω, γιατί έρχονται πολύ ωραία φράγματα. Οπότε ναι, να έχετε όρεξη και να βρίσκετε τους ανθρώπους, όλοι οι άνθρωποι, όχι μόνο των νεαρών ηλικιών, να μπορείτε να είσαστε κοντά τους. Είναι πολύ ωραίο. Τέλεια. Και κάτι για κλείσιμο που θες να πεις, να μείνει εδώ στο χρονοντούλαπο της ιστορίας του Power Stories.
Θα πω το εξής ότι νομίζω γενικά πλέον η προσωπική ανάπτυξη έχει γίνει πολύ pop και στα social media βλέπεις πάρα πολλούς ανθρώπους να βγαίνουν και να μιλάνε και να κάνουν και σεμινάρια και μερίδες και ομάδες και τα λοιπά. Αυτό που θα πω είναι ότι χρειάζεται όλοι μας να κάνουμε κάτι για την ψυχούλα μας οτιδήποτε είναι αυτό αρκεί να μην κάνουμε κακό στον εαυτό μας και στους άλλους γύρω μας και για να το κάνεις αυτό χρειάζεται να αρχίσεις να ψάχνεις δεν υπάρχει μαγικό χάπι το οποίο θα το πάρεις και θα γίνεις καλά ή αυτό που λένε πολύ για την πιο νέα γενιά ότι νέος είσαι, τι προβλήματα έχεις και τι θέματα έχεις και μερικές φορές το πιστεύουμε και λίγο ότι τώρα εγώ τι να πάω να πω γιατί να συνδεθώ με τον Αλέξιο που είναι επιχειρηματίας και έχει και την οικογένειά του και πώς μπορώ εγώ να συνδεθώ με ένα τέτοιο άνθρωπο άλλες έγνες θα έχει αυτός και όμως έχεις και θέματα και πράγματα τα οποία αν τα λύσεις μπορείς να εκτοξευτείς.
Οπότε αρκεί να θέλεις και να έχεις και την όρεξη και τη θέληση και το ενδιαφέρον λίγο να τσιγκλίζεις τον εαυτό σου και να πεις τώρα έλα λίγο να δούμε πώς μπορούμε να το κάνουμε και αυτό διαφορετικά και να μπούμε και από εκεί και να αποκτήσουμε μια διαφορετική οπτική. Είναι πολύ ωραίο. Είναι σαν τους φακούς στα γυαλιά. γυαλιά ηλίου γιατί παίρνουμε διαφορετικά σχέδια και χρώματα εντάξει πέρα από αυτό πέρα από αυτό όμως ακόμα και μέσα από αυτό το χώρο είναι σαν να αλλάζεις τους φακούς των γυαλιών που φοράς και κάθε φορά ανεβαίνεις και πίστα εγώ μάλιστα αισθάνομαι ότι οι πίστες που ανεβαίνω είναι σαν αυτά τα πολύ μεγάλα τα parking που είναι πηγαίνεις γύρω γύρω γύρω γύρω ο ένας όροφος με τον άλλον συνδέονται δεν είναι ασύνδετα αλλά το αισθάνεσαι όταν ανεβαίνεις και είναι η στροφή και είναι το ποροκλητικό το κομμάτι είναι αυτό το είναι αυτό νομίζω και έχει ένα ωραίο πάρκινγκ στη Βεσσαλονίκη ναι το θυμάμαι το τυπικό εκείνο που είχε πλάκη γιατί ήμασταν Χριστούγεννα
και έχω πάρει τις δύο μεγάλες με τον ανιψιό μου και πάμε κάπου στο κέντρο για να πάρουμε κάτι λέγγο κτλ. Οπότε πάμε να παρκάρουμε εκεί και είναι φουλ ρε και φτάνουμε στην ταράτσα. Τελευταίως όπως είναι ταράτσα πάνω. Οπότε με το που παρκάρουμε πάνω εκεί και τελευταίες θέσεις έχει εκπληκτική θέα. Γιατί όσο ανεβαίνεις η θέα είναι καλύτερη.
Είναι καλύτερη η θέα, ναι. Δεν έχει ταράτσα η ζωή. Όχι. Μόνο ανεβαίνει. Ειρήνη ευχαριστούμε ατυχικά. Εγώ ευχαριστώ. Εσείς που το ακούτε αν πήρατε αξία το μοιράζεστε για να μάθουν και άλλοι την ιστορία της Ειρήνης και όλοι τα ρε που είπε σε όλη τη ΤΖ να πάει παρακαλώ Ναι ναι δείξτε το στα παιδιά σας, στους φίλους σας Στα νύψια σας Σε όλα Αυτά Και το επόμενο Power Story θα είναι σε μερικά χρόνια με τα επόμενα βήματα της
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα