Skip to content
PodBase
POWER STORIES 2026 | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΤΣΟΥΡΛΗ

POWER STORIES 2026 | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΤΣΟΥΡΛΗ

ΑποφασίΖΩ: Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ
Μάιος 31, 2026 00:26:43 Σεζόν 1 Επεισόδιο 136
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Η σειρά επεισοδίων POWER STORIES επιστρέφει δυναμικά για μια ακόμα χρονιά! Μαζί μας και γι’ αυτή τη σεζόν, βρίσκονται νέοι καλεσμένοι απόφοιτοι των ακαδημιών του ΑποφασίΖΩ, οι οποίοι μοιράζονται τα βιώματα και τις εμπειρίες τους ξεδιπλώνοντας ο καθένας την δική του ιστορία προσωπικής εξέλιξης! 

______

Κάποιες ιστορίες δεν ξεκινούν όταν όλα είναι ιδανικά.

Ξεκινούν μέσα στο σκοτάδι… λίγο πριν εμφανιστεί η πρώτη ηλιαχτίδα.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς POWER STORIES, η Κωνσταντίνα Τσουρλή μοιράζεται τη δική της προσωπική διαδρομή εξέλιξης, αλλαγής και εσωτερικής μεταμόρφωσης.

Από την πρώτη της επαφή με το ΑποφασίΖΩ μέχρι τη μετάβασή της στην Αθήνα, τις προκλήσεις που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει και την έκδοση του πρώτου της βιβλίου «Μια φορά και ένας βυθός», η ιστορία της μας θυμίζει πως πολλές φορές οι μεγαλύτερες αλλαγές γεννιούνται μέσα στις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής μας.

Μιλά για τα εργαλεία της μεθόδου που τη βοήθησαν περισσότερο, για τις πιο έντονες στιγμές που έζησε μέσα στις ακαδημίες, αλλά και για το τι σημαίνει πραγματικά να ανήκεις σε μια ομάδα ανθρώπων που σε εμπνέουν να εξελιχθείς.

Ένα επεισόδιο γεμάτο συναίσθημα, αλήθεια και δύναμη.Για όλους εκείνους που βρίσκονται σε μια μεταβατική φάση και χρειάζονται μια υπενθύμιση πως… το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν σκάσει η πρώτη ηλιαχτίδα.

Το επεισόδιο σε τίτλους:

· Intro

· Η αφορμή για την παρακολούθηση του πρώτου της σεμιναρίου και η εμπειρία αυτού

· Το βίωμα των ακαδημιών: Η πορεία της Κωνσταντίνας μέσα σε αυτές  

· “Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν σκάσει η πρώτη ηλιαχτίδα”: Το rollercoaster της μετάβασης της στην Αθήνα

· Το εργαλεία της μεθόδου που χρησιμοποιεί περισσότερο είναι…

· “Μια φορά και ένας βυθός”: Η ιστορία πίσω από την έκδοση του πρώτου της βιβλίου

· Η πιο έντονη στιγμή της μέσα στο ΑποφασίΖΩ

· Η ένταξη στην “πορτοκαλί ομάδα” του ΑποφασίΖΩ

· Το ΑποφασίΖΩ είναι οι άνθρωποι…

_______

Μπορείς να μοιραστείς τις σκέψεις ή τις εντυπώσεις σου για το επεισόδιο, αλλά και να μάθεις περισσότερα για εμάς στους συνδέσμους που ακολουθούν:

Ακολούθησέ μας στο Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠https://www.instagram.com/apofasizo/⁠⁠⁠⁠⁠

Ακολούθησέ μας στο Facebook: ⁠⁠⁠⁠⁠https://el-gr.facebook.com/ApofasiZo/⁠⁠⁠⁠⁠

Κάνε subscribe στο YouTube κανάλι μας: ⁠⁠⁠⁠⁠https://www.youtube.com/apofasizo⁠⁠⁠⁠⁠

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Σήμερα έχω μαζί την Κωνσταντίνα Τσουρλή. και συντροφεύσεις πάρα πολύ. Μου λέει έχω να σου πω. Βλέπεις πόσους εκδοτικούς έχει όταν τελειώσουν όλοι αυτοί και πάρεις από όλους αυτούς. Όχι. Τότε μου λέει θα σταματήσεις. Το έκανα γιατί ήθελα με κάποιο τρόπο να προσφέρω σε όλο αυτό που παίρνω. Θεωρώ ότι σε όποιο στάδιο της ζωής σου και να είσαι πάντα έχει και άλλο.

Για μένα είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε κάποιος άνθρωπο να κάνει στον εαυτό του σε όποια φάση της ζωής σου και να βρίσκεται. Η ευτυχία έρχεται όταν αναγνωρίζεις και υπηρετείς τα θέλω της καρδιάς σου. Η επιτυχία και η ευτυχία δεν είναι απλά αποτέλεσμα ικανοτήτων ή τύχης. Είναι αποτέλεσμα γνώσης και δράσης. Για να κερδίσεις τη ζωή χρειάζεται να αναγνωρίσεις τις δυνάμεις σου, να αναπτύξεις νέες δεξιότητες, να πειθαρχήσεις τα όνειρά σου, να ξεπεράσεις τις αναστολές σου, να κυριαρχήσεις τους φόβους σου, Να αποδεχτείς την ομορφιά που κρύβεις μέσα σου.

Να ανακαλύψεις ότι η γνώση είναι δύναμη. Η ζωή δεν χαρίζεται, κατακτιέται. Είμαι η αγάπη Καλογύρου. Είμαι ο Αλέξιος Βανδόρος. Είμαστε το αποφασίζω. Και αυτό είναι το podcast «Η δύναμη της γνώσης». Γεια σου, καλώς ήλθες σε ένα ακόμα επεισόδιο της σειράς Power Stories το αποφασίζω. Σήμερα έχω μαζί την Κωνσταντίνα Τσουρλή.

Γεια σου Κωνσταντίνα. Συγγραφέα θα την πω φανταστικό και θα καταλήξουμε στο πως και στο γιατί για να καταλήξουμε και λοιπόν τελείω βαθιά αναπνοή θέλω να περιγράψεις στους ανθρώπους τη ζωή σου πριν γνωρίσεις εμάς ποιο είναι το πρώτο σεμινάριο που ήρθες και γιατί ήρθες τότε ποια ήταν η αφορμή σίγουρα η Κωνσταντίνα του 2022 Δεν έχει καμία σχέση με την Κωνσταντίνα σήμερα.

Θεωρώ ότι ήμουν άλλος άνθρωπος. Ήμουν ένας άνθρωπος που ήμουν 25 χρονών και δεν είχα όνειρα. Και δεν ήξερα τι θέλω να κάνω. Και είχα φτάσει σε ένα σημείο που εκεί και μετά την καραντίνα έλεγα τώρα τι, δεν με γέμιζε αυτό που έκανα μέχρι τότε. Τι έκανες τότε? Τότε εργαζόμουν στη Θεσσαλονίκη, είχα ιδιαίτερα μαθήματα. Είχα και μια συνεργασία με ένα φροντιστήριο.

Αυτό και έλεγα, αυτό είναι. Θα κάνω όλη μου τη ζωή αυτό και τέλος. Και έψαχνα και είχα πέσει σε κάτι podcast του Αντώνη, του Καλογύρου, με τον Ξενάκη. Και έλεγε, το αποφασίζω. Και λέω αποφασίζω Τι είναι αυτό, το ψάχνω Και κλείνω δυναμική Πρώτο σεμινάριο, δυναμική της επιτυχίας Και έρχομαι Από τη Θεσσαλονίκη μόνη μου Λέω σε μια φίλα μπορεί να με φιλοξενήσει Και έρχομαι Και βγαίνω Στην αίθουσα Και βλέπω όλο τον κόσμο Χαρούμενο και να αγκαλιάζονται, να φιλιούνται, να έχουν ενθουσιασμό και λέω που ήρθα.

Αυτό σε ξένησε, σε φόβησε. Ναι, με ξένησε πάρα πολύ. Δεν ήμουν καθόλου έτσι. Δεν ήμουν της αγκαλιάς. Αγκαλιάζω την αδερφή μου και απλά της έκανα πατ-πατ στο νόμο. Αυτό ήταν κάτι πολύ καινούριο. Αλλά ήταν και ένα wow μαζί. και αποφάσισες να μείνεις και αποφάσισα να μείνω μέσα στον πρώτο, τότε ήταν δυόμισι μέρες έτσι τότε ήταν από Παρασκευή είχες σκέψεις μέσα στο δυόμισι μέρες τι κάνω εδώ κάποια στιγμή την Παρασκευή το βράδυ μετά το βιωματικό λέω τι είναι αυτό, τι κάνω εδώ πού είμαι αλλά είπα ότι έχεις έρθει θα το κάνεις και βλέπεις είχες πει κι εσύ το περίφημο ότι άμα δεν σου αρέσει ότι πέτα το μετά και φεύγοντας την Κυριακή ήμουνα με ένα συνέστημα έλεγα δεν γίνεται να μην το ακολουθήσω όλο αυτό χρειάζεται κάτι να το κάνω κάπου να το πάω και αποφάσισα ότι θα συνεχίσω και τις Ακαδημίες Εσύ στους ανθρώπους που τότε στον Φεσσαλονίκη ακόμα ήσουν μέσα στο Zoom θες και το δικό σου βίωμα γιατί εγώ ακόμα δεν έχω αποκωδικοποιήσει μετά από τόσα χρόνια πως καταφέρετε στο Zoom

να δένεστε τόσο πολύ για να είναι εξίσου και καλύτερο από τους διαζώσεις το βίωμα της Ακαδημίας, το απομακρυσμένο Δεν ξέρω πού να το εξηγήσω ακόμα ούτε εγώ η αλήθεια είναι ότι η ομάδα ήταν πάρα πολύ δυνατή και τα μοιράσματα που κάναμε βγάζαμε όλα τα σόψυχά μας σε βίντεο κλήσεις σε ηχητικά βρισκόμασταν από κοντά κανονίζαμε εκδρομές δεν μπορώ να το εξηγήσω ακόμα και με τους περισσότερους έχουμε μέχρι και σήμερα πολύ στενή επαφή μπορεί να μην βρισκόμαστε αλλά έχουμε επαφή ένα μήνυμα, ένα τηλέφωνο και ξεκίνησε ο περιγράφης την πορεία της Κωνσταντίνας στη διάρκεια των μηνών.

Της δυναμικής. Και στη συνέχεια. Πολύ φόβος. Εμένα ακόμα με τους γονείς μου στη Θεσσαλονίκη. Δεν έπαιρνα αποφάσεις. Δεν τολμούσα. Δεν είχα αυτοπεποίθηση. Οι γονείς σου ξέραν τι κάνεις. Ξέρανε. εμέσως πήγαινε σαφώς στην αρχή ευτυχώς ήταν μεγάλο το σπίτι οπότε δηλώσεις και λοιπά είχες χώρο με την αρνησή μου ήμουν ένας άνθρωπος που δεν είχα όνειρα, δεν ήξερα τι και πώς και μπαίνοντας το αποφασίζω νιώθω ότι μου ανοίχτηκε ένας άλλος κόσμος νιώθω ότι άρχισα να ανακαλύπτω αυτό που έχω μέσα μου και να αρχίσω σιγά σιγά να το βγάζω.

Το οποίο αυτό στην αρχή σε τρόμαξε, σε ευχαρίστησε. Ποια ήταν η εσωτερική διαδικασία. Με τρόμαξε πολύ. Νομίζω ότι πολλές φορές πήγανε να με σαμποτάρω και να κάνω πίσω. Και επίσης το δικό σου story που το γνωρίζω αρκετά καλά είναι η αλήθεια. Θα συνηθίσουν αρκετοί άνθρωποι θέλω έτσι και με όσα θες να μοιραστείς δημόσια το πότε αποφάσισες να κατέβεις στην Αθήνα τι ζόρι μπορεί να έχει αυτό όλο το roller coaster της πορείας και η μαμά που θα τα ακούσει δεν ξέρω πόσο ξέρει κάποια στιγμή στην δυναμική αφού τελειώσαμε εκεί τον Ιούνιο ήταν το καλοκαιρινό πάρτι και λέω θα κατέβω ήμουν σε μια φάση που ήμουν λίγο σταχαμένα γιατί η δυναμική πάρα πολύ ύλη και βγαίνει πολύ πράγμα εκεί πέρα και έλεγα τώρα τι να κάνω θυμάμαι τριγυρνούσα σε κάτι τρόμο στην Αθήνα κάπως στην Μπλάκα είχα σταματήσει μόνη μου για καφέ και έλεγα τι να κάνω τι να κάνω, χρειάζεται κάτι να κάνω και με παίρνει τηλέφωνο ένα άτομο από την ομάδα και μου λέει ρε εσύ μου λέει έχω δει για το play therapy

μου λέει έχω δει το play therapy θεωρώ ότι θα σου ταιριάζει πολύ κοίταξέ το μένω μέσα κοιτάω και βλέπω ότι η εκπαίδευση και όλα αυτά είναι στην Αθήνα πάντα αγαπούσα την Αθήνα ερχόμουν από μικρή στη θεία μου και λέω αφού η Θεσσαλονίκη κάτι δεν ένιωθα ότι κάπως είχε κλειλήσει ο κύκλος γιατί εκεί μεγάλωσα και πήγα σχολείο εκεί σπούδασα θα κοιτάξω να κατέβω στην Αθήνα οπότε στέλνω αρχίζω να στέλνω βιογραφικά και λοιπά και δεν είχα ανταπόκριση.

Ήρθε ο Σεπτέμβρης, ξεκίνησα πάλι την ίδια εργασία και λοιπά και ήμουν σε μια περίοδο αρκετά προκλητική συναισθηματικά. Είχαμε ξεκινήσει τα όρια, είχαμε ξεκινήσει τότε τα σενάρια και θυμάμαι που μου είπες μια μέρα στο μάθημα, χωρίς να έχω πει τίποτα, μου λες το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν σκάσει η πρώτη αχτίδα. Και πραγματικά αυτή η φράση με έχει σημαδεύσει και συντροφεύσει πάρα πολύ.

Και εκείνη την περίοδο σκάει μια θεία η οποία λέει ότι το σπίτι από πάνω νοικιάζεται. Ταυτόχρονα μου απαντάνε από μια εργασία που είχα στείλει. Κάνουμε συνέντευξη, κάνουμε δεύτερη συνέντευξη, κλείνουμε. Και λέω τώρα χρειάζεται να... ή το κάνεις ή δεν το κάνεις. Και λέω ναι πάμε. Οπότε μετακομίζω Παρασκευή. Έρχομαι στην Αθήνα.

Σάββατο μπαίνουν στο σπίτι. Γυρνάμε από το IKEA που είχαμε να πάρουμε κάτι πράγματα και είναι όλα ανοιχτά και είναι όλα μέσα χάλια. Σοκ. Η πρώτη αντίδραση είναι τα παρατάω όλα και γυρνάω πίσω. και θυμάμαι το σενάριο που είχα ξεκινήσει ότι τελικά φοβήθηκα και δεν έκανα ποτέ το βήμα ο τελεωμένης και ότι είναι γίνεται αυτό και Δευτέρα η εργασία που έχω επικοινωνήσει και έχουμε μιλήσει μου λένε ότι κυρία Τσουρλή να έρθετε και υπογραφές απλά θα αλλάξουμε το ωράριο γιατί για πρωινό που ήταν 9-5 νομίζω πάμε 2-10 αλλά αυτό δεν γίνεται είχα κάποια ιδιαίτερα online έχω το αποφασίζω που δεν διαπραγματευόμουν με τίποτα να το χάσω τότε και λέω εντάξει στην Αθήνα είμαι θα βρω κάτι οπότε της λέω όχι και μετά αρχίζει πώς να το χαρακτηρίσω δεν ξέρω η περιήγηση ναι τέσσερις μήνες να γυρνάω σε όλη την Αθήνα να βρω εργασία πιο απλή εργασία για να διαποριστώ και δεν ερχόταν τίποτα δηλαδή είχα κάνει 50 συνεντεύξεις γυρνούσα όλη την Αθήνα σε οποιαδήποτε περιοχή πήγαινα

και τίποτα είχα στείλει δεν ξέρω πόσα βιογραφικά μπορεί και 200 βιογραφικά και έρχεται κάποια στιγμή ο Μάρτιος πολύ μοναξιάς αυτούς τους μήνες γιατί εγώ πίστευα ότι θα έρθω εδώ θα έρθω δια ζώσης θα είναι όλα τέλεια καλύτερα και από το zoom και έρχομαι εδώ αλλάζω και τάξη χάνω και το κίνοτο safe place μου και η ομάδα που είχα ήταν πολύ δεν θέλω να χαρακτηρίσω αλλά δεν είχε τη δυναμική που είχε η δική μας ομάδα οπότε ένιωθα εκτός από τα νερά μου τελείως και αυτός αναλλαγή ήτανε, έτσι το πήρε η μπάλα όλα παρένθεση και έρχεται ο Μάρτιος που βρίσκω σε μια εταιρεία, μια δικηγορική εταιρεία και πάω εκεί και είναι γυρνάω κάθε μέρα και κλαίω οδηγάς τον κεφισό και κλαίω γιατί η εταιρεία ασχολούνταν με πληστηριασμούς και δεν μπορούσα να το αντέξω με τίποτα αυτό.

Και λέω, θέλω μια εργασία να έχει να κάνει με παιδιά και χαρά. Ταυτόχρονα είχα ξεκινήσει να εκπαιδεύομαι και στο Play Therapy και έρχεται τον Ιούνιο μια εργασία σε ένα camp. Λέω, για ένα μήνα είναι, θα το κάνω και ό,τι. Και πάω στο camp, το camp είναι σε λαγωνίση και έκανα κάθε μέρα Αθήνα, Λαγωνίση, το πρωί και γυμνούσα το βράδυ μόνο και μόνο γιατί δεν άντεχα με τίποτα να βιώσω αυτό που βίωνα στη δικηγορική.

Οπότε από εκεί ξεκίνησε και άρχισε να ρέει. Μετά βρήκα την εργασία στο σχολείο, ξεκίνησα με το play therapy, την πρακτική μου και σταδιακά φτάσαμε στο σήμερα. Άρχισε να στρώνει ο δρόμος. Ναι. Οκ. Και πριν πάω στο σήμερα, από τα εργαλεία που έχεις μάθει εδώ, που είναι μπόλικα είναι η αλήθεια, ποια είναι αυτά που χρησιμοποιείς περισσότερο ή σε κρατάνε στις πυρήγιες φάσεις.

Οραματισμός σίγουρα. Το αστέρι μου καθημερινά. Το αγαπώ. Πόνο η δονή. τον εμπορό σε συνδυασμό με το βιωματικό του πλούτου σαν αναφορά παρότα αν είμαι κάπου και ζορίζομαι να το φέρω στο μυαλό μου ότι έχω κάνει αυτό για να μπω να μπεις στη δράση και για μίληση όσοι το βλέπετε στο youtube ή κι άλλοι μπορείτε είναι αυτό ένα βιβλίο που μόλις εκδόθηκε.

Για πες μου για αυτό εδώ. Αυτό εδώ γράφτηκε θέλω να σου πω τον Ιούνιο της Δυναμικής. Πήρε τέσσερα χρόνια για να φτάσεις στο σήμερα με πάρα πολλές προκλήσεις. Οικονομικές, συναισθηματικές. Είναι ουσιαστικά η φωνή που ήθελα να δώσω, η οπτική που ήθελα να δώσω το πώς μπορεί κάποιος άνθρωπος να ανθίσει και να αλλάξει όταν βρεθεί σε ένα ασφαλές περιβάλλον και κάποιος τον δει.

Και επειδή νιώθω ότι αυτό για μένα έγινε με το αποφασίζω και ουσιαστικά ο κύριος Χαταπόδης ήσουν κάπως εσύ, ήθελα πολύ να βγει και να βοηθήσει έστω και ένα παιδί πολλοί άνθρωποι θέλαν να κάνουν πράγματα μπορεί να τα έχουν και έτοιμα έτσι και δεν κάνουν το βήμα σε ένα που ήταν να κλικ κάποια στιγμή ή ήταν μια σειρά πραγματικών που λες πάμε τώρα η αλήθεια είναι ότι το είχα στείλει σε πολλούς εκδοτικούς Κάποια στιγμή πέρσι είχε γίνει κάτι προσωπικό πολύ και το είχα παρατήσει αλλά μετά λέω όχι θα το πάω μέχρι τέλος γιατί είναι η ιστορία μου είναι η φωνή μου και θέλω να βγει προς τα έξω Θυμάμαι που ήμουν με μια φίλη μου στην έκθεση βιβλίου και της μοιραζόμουν λίγο, όλη την απογοήτευση που ένιωθα και μου λέει έχω να σου πω, όταν θα βλέπεις πόσους εκδοτικούς έχει όταν θα τελειώσουν όλοι αυτοί και πάρεις από όλους αυτούς όχι, τότε μου λέει θα σταματήσεις οπότε αυτά έκανα συνέχισα έστελνα και μέχρι που πήρα το ναι από τον φιλάτο και ξεκίνησε το ταξίδι και ποιο είναι το συνέστημα

όταν το πρώτο έπιαστηκε ρε Γεσούχο. Να σου πω την αλήθεια, έκανα δέκα μέρες να το διαβάσω να το είχα στο σπίτι και το κοιτούσα, να το ανοίξω και να το διαβάσω στην τελική του μορφή. Πρώτη φορά νομίζω που είπα ότι είμαι περήφανη για σένα, στον εαυτό μου. Ένιωθα ευλογία. Και νομίζω είναι η πρώτη φορά που ένα όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.

Δεν μπορώ ακόμα να σε εξηγήσω, νομίζω. Είναι φρέσκο παρελθόν. Σε ό,τι αφορά τη δικιά μου άποψη, αν έχει σημασία, ένα το διάβασαν οι δύο μεγάλες μου και το απόλαυσαν. και μάλιστα και με χαρά η Νεφέλη που το πήρε πρώτη να πει βρήκα και τη λύση έχει μέσα ένα ωραίο παιχνίδι και τα λοιπά και εγώ που το διάβασα τρεις μέρες μετά όπως σου είπα γιατί μου το εξαφανίσανε κάπου έχει το δικό του νόημα να το καθώς συνδέεται κάπου και εμείς που είμαστε μεγάλα παιδιά εμείς στο σπίτι έχουμε πάρα πολλά παιδικά βιβλία ή τους τα διαβάσαμε ή τα διαβάζω και όπως και ταινίες οι παιδικές που περισσότερες είναι σοβαρές και καλές δεν είναι τόσο παιδικές ενώ και για τους μεγάλους έχει ένα ιδιαίτερο εννοή οπότε όποιος ακούει να το πάρε να το διαβάσει να δει πως θα σε βεθεί Ευχαριστώ Πάμε λίγο ακόμα στην πορεία αυτή πλέον σχεδόν τέσσερα χρόνια έτσι παιδί σε πήραμε θα την παραδώσουμε μεγάλη θέλω την τη στιγμή που το πρώτο ψηφό σου έρθει που ήταν η πιο έντονη για σένα είσαι σεμινάριο

είσαι πιο έντονη θετικά τι να πρωτοπώ πιο έντονη θετικά αυτή που μου έρχεται πρώτα ήταν η υποστήριξη των συμμαθητών μου της δυναμικής και των ορίων του Zoom στην υποστήριξη που μου έδειξαν όταν σε εκείνη την προκλητική στιγμή και η στήριξη Πάρα πολύ ενός συγκεκριμένου ανθρώπου στην ομάδα που υπήρξε πολύ δυνατή εκείνη την περίοδο.

Νομίζω αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ γιατί ήταν από τις πιο προκλητικές στιγμές. Εκεί. Και μια στιγμή που ήσουν παρούσα αφορούσε άλλους και έτσι τη θυμάσαι με αγάπη ή με συγκίνηση. Θυμάμαι πάρα πολύ το μαραθώνιο της Τάνιας. γιατί ήμουνα από τους πρώτους ανθρώπους που είχε πει την ιδέα που ήταν Ιανουάριος και είχε σκεφτεί και μου λέει σκεφτηκά αυτό και όταν το είπε και όταν είδαμε ότι τερμάτησε ήταν μαγική στιγμή ωραία θέλω θα εξηγήσω λίγο για να πεις όσοι έχουν κάνει σεμινάριο σε εμάς το έχουν δει σαν βίωμα ή άλλη πράγμα το έχουν δει σε βίντεο που κυκλοφορούν μεταξύ του βιωματικού που κάνουμε είναι και η έντονη ενέργεια που έχουμε μέσα από το από το χορό κτλ. Και είναι η πρώτη καλή ομάδα που είναι μαθητές μας που είναι ενεργοί εκείνες τις περιόδους οι οποίοι εθελοντικά συνεισφέρονται σε αυτό.

Και επειδή έχεις υπάρξει πρώτο καλή πλάσμα ελίω το βίωμά σου από αυτό και αρχίζει από τους λόγους που μπήκες και το κάνεις, αρχίζει από το βίωμα των Πορτοκαλί. Εντάξει, μεγάλο σχολείο, οικογένεια, κάποια στιγμή στη δυναμική, είχα ενθουσιαστή με τους Πορτοκαλί από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα, στο σεμινάριο δηλαδή, μου άρεσε πάρα πολύ η ενέργειά τους πάνω στη σκηνή και θυμάμαι το δαμάλα, το θυμάμαι από τότε άρα είσαι από αυτούς που δεν τους ξένησε αυτό σου άρεσε αυτό στην πορεία, την πρώτη μέρα ήμουν λίγο ok μετά το Σάββατο και την Κυριακή κάπως μου άρεσε πολύ γιατί έπαιρνα όλη τη θετική ενέργεια και δεν μπορούσα να το εξηγήσω και το δαμάλα τι έλεγες τον είχα δει που ήταν επάνω και έχει αυτό το χαμόγελο και τα έδινε όλα και είχα εντουσιαστεί αφού είχα πάει στο διάλειμμα που του είχα μιλήσει και λέω θα ήθελα κι εγώ κάποια στιγμή και στον ηγέτη στην δυναμική ήταν πάνω στα πρώτα βήματα που είχα κάνει και είχα πιάσει την αγάπη και της λέω, σεμινάριο ηγέτης

έρχανε οι διεκτικοί σου τη θέση μου και όντως το επόμενο σεμινάριο πέτσετε στη Θεσσαλονίκη με παίρνει η Όλγα τηλέφωνο και μου λέει Τσουρλή διοικημαστικού όταν ξεκίνησα εκεί στην αρχή με πολλή συστολή το έκανα γιατί ήθελα με κάποιο τρόπο να προσφέρω σε όλο αυτό που παίρνω και ήταν νομίζω το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω γιατί το αποφασίζω Το επανέφερες στην Όλγα, για πες μου για τη σχέση με την Όλγα για το πλάσμα αυτό Η σχέση μου με την Όλγα δεν έχω λόγια να την περιγράψω γιατί ήταν δίπλα μου σε πάρα πολλές στιγμές ήταν πάρα πολύ φροντιστική σαν μαμά από την πρώτη κρίση πανικού μου μέχρι την παρουσίασή μου χθες με έναν τρόπο πολύ διακριτικό, αληθινό και αυθεντικό είναι εκεί για να στηρίξει πραγματικά νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη και ευλογία για τη σύνδεση αυτή γενικά είμαστε ευλογημένοι που την έχουμε ναι, πέρα πληκτική και εμείς και εσείς και πάμε στο κλείσιμο σιγά σιγά το ακούνε διάφοροι άνθρωποι αυτό το podcast σε οποιαδήποτε φάση είναι ο καθένας

εσύ μπήκες στη διαδικασία στα πρώτα σου χρόνια τα επαγγελματικά, σχετικά νωρίς σε πέτυχε αυτό οι κλασικές δικαιολογίες που έχουν οι άνθρωποι για να μην μπουν στη διαδικασία γιατί μπορεί να δουν να τους αρέσει να ακούσουν να κάνουν podcast και να είναι το ok δεν είναι η ώρα μου χρόνος χρήματα είναι οι δύο βασικοί πυλώνες και ψιλοκαλά είμαι και δεν χρειάζομαι τι είναι η δικιά σου οπτική τι θα έλεγες σε κάποιον που θα έλεγε αυτό έχω ένα παράδειγμα μέσα μου ενός ανθρώπου της Δώρας που άλλαξε στα 45 νομίζω όλο το πλάνο της, που ήταν ήδη αρκετά πετυχημένη και για μένα είναι μία από τις μέντορες μου.

Και η Δώρα μου λέει συχνά το «δεν υπάρχει ταβάνι σε ό,τι και αν κάνεις» και πλέον αρχίζω και το βιώνω εγώ. Οπότε θεωρώ ότι σε όποιο στάδιο της ζωής σου και να είσαι, πάντα έχει κι άλλο. όποια κορυφή και να έχεις κατακτήσει μετά έχει κι άλλο οπότε θεωρώ ότι ο κάθε άνθρωπος έχει πάρα πολλά να πάρει να ξεκλειδώσει μέσα από το που ασύζω δυνάμεις, συναισθήματα οπότε για μένα είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε κάποιος άνθρωπος να κάνει στον εαυτό του σε όποια φάση της ζωής του και αν βρίσκεται.

Και κάτι τελευταίο που θες να να μείνει σε όποιον ακούει. Θα ήθελα ουσιαστικά να πω ότι το αποφασίζω για μένα πέρα από εσάς και την εξέλιξή μας είναι και οι άνθρωποι που γνωρίζεις. οι άνθρωποι που είναι εκεί σαν οικογένεια και στηρίζουν ένας τον άλλον και ας μην βρίσκεστε καθημερινά και είναι άνθρωποι διαφορετικοί είναι σαν άνθρωποι από μια άλλη φυλή οπότε για μένα το αποφασίζω είναι οικογένεια και άνθρωποι ζωής Σε αγαπάμε πολύ το ξέρεις και εγώ πάρα πολύ Και θα σε παρακολουθούμε όλοι Στα επόμενα βήματα Της λαμπρής πορείας Σε ευχαριστούμε που τα μοιράστηκες Εσείς που ακούτε αν πήρατε αξία Το μοιράζεστε με οποιονδήποτε Κρίνετε ότι αξίζει τον κόπο Ευχαριστούμε Καθαρήν Και εγώ πολύ

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00