Τρόμος και Greek Indie στα θερινά σινεμά!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 οάσης ομορφιάς και ενδιαφέροντος που ονομάζονται τερινά σινεμά. Η φετινή σεζόν ξεκίνησε όπως πάντα με το γνωστό μείγμα ολόφρες κοντενιών και μιας μεγάλης ποικιλίας επανακυκλοφοριών από όλες τις εποχές της ιστορίας του σινεμά, όμως μέχρι τώρα τουλάχιστον το ενδιαφέρον το έχουν κερδίσει δύο πολύ συγκεκριμένοι πόλοι αυτού του μείγματος.

00:49 Ο τρόμος και το νέο ανεξάρτητο ελληνικό σινεμά. Από τη μία το Obsession, το παγκόσμιος πρακτικό φαινόμενο του φετινού καλοκαιριού που υπόσχεται ουρλιαχτά που προκαλούν και κοινωνικό προβληματισμό και από την άλλη δύο ελληνικές ταινίες που μας ταξιτεύουν η μία σε ένα ορεινό χωριό της Πίνδου και η άλλη στους δρόμους ενός αθηναϊκού προαστίου.

01:08 Πάμε να μιλήσουμε για ό,τι πιο ενδιαφέρον συμβαίνει στα θερινά της πόλης αυτή τη στιγμή. όρατες δάμεις των αλγορίθμων να φέρουν και άλλους στην παρέα μας. Περιμένω τα μόλις πέντε δευτερόλεπτα που θα σου πάρουν να το κάνεις. Το έκανες? Εντάξει, ξεκινάμε. Όταν ρωτούσα όσους το είχαν ήδη δει αν μου το πρότειναν και αν κατά τη γνώμη τους έπρεπε οπωσδήποτε να δω το Obsession, τη ταινία εις πρακτικό φαινόμενο του φετινού καλοκαιριού παγκοσμίως, οι περισσότεροι, μη μπός σχεδόν όλοι, με ρώτησαν το ίδιο πράγμα.

02:13 Αν μου αρέσει το χόρορ και η αλήθεια είναι πως δεν είμαι κανένας τρομερά φανατικός θεατής του τρόμου, τουλάχιστον του παραδοσιακού, αυτού με τα jump scares, τα απλό tweets και τους αμέτρητους τρόπους για να πεθάνει κάποιος από φυσικά, δηλαδή μαχαίρι για λισοπρίωνα και περίτεχνες διελκυστίδες, ή υπερφυσικά αίτια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο τρόμος είναι ένα κινημαγραφικό είδος που αφήνω εκτός του μενού από το οποίο παραγγέλνω και πλέον ισχυρίζομαι ότι μας έχει προσφέρει τουλάχιστον δύο ταινίες που τις θεωρώ από τις αναμφίβολα καλύτερες αλλά και τις πιο πρωτότυπες και επιδραστικές της τελευταίας δεκαετίας.

02:47 Και το ενδιαφέρον είναι πως αυτές οι δύο ταινίες, τόσο το Get Out του Jordan Peele, όσο και το The Substance της Κοραλή Φαρζά, ήταν και οι δύο παραγωγές αρκετά χαμηλού μπάτζετ, αλλά και η δημιουργή τους ήταν άγνωστη πριν από αυτές. Δύο στοιχεία που ισχύουν και για το Obsession του Κάρι Μπάρκερ, ενός 26χρονου τύπου από την Αλαμπάμα, που γύρισε την πρώτη ταινία με λιγότερο από 1 εκατομμύριο δολάρια, το οποίο είναι ψίχουλα για να γυρίσεις μια ταινία μεγάλου μήκους στις ΗΠΑ, με τη διαφορά βέβαια ότι πριν από αυτό ήταν ένας αρκετά επιτυχημένος YouTuber, με κοινό που ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο rs.

03:21 Από εκεί όμως μέχρι το ότι η ταινία του έχει βγάλει 300 εκατομμύρια δολάρια Ναι 300 Μέχρι τώρα στο box office παγκοσμίως είναι μια εντελώς άλλη κουβέντα Ο Κάρι Μπάρκερ δημιουργούσε σκέτς κόμεντι βιντεάκια για αρκετά χρόνια Παρέα με τον φίλο του Κούπερτ Όμιλσον στο κανάλι του στο YouTube Το οποίο έχει τον αρκετά σαφή τίτλο That's a bad idea Με αρκετά μεγάλη πτυχία Η πορεία του Μπάρκερ όμως θα άλλαζε όταν το 2023 θα ανέβαζε στο κανάλι μια χόρορ ταινία μικρού μήκους με τυλό The Chair.

03:57 Το The Chair θα τραβούσε πολύ την προσοχή και το ενδιαφέρον του χόρορ κοινού, αλλά και μιας μικρής εταιρείας παραγωγής της T-Shop Productions που θα πρότεινε στο Μπάρκερ να γράψει ένα σενάριο βασισμένο στην ιδέα του The Chair, αλλά για μια ταινία μεγάλου μήκους αυτή τη φορά. Ο Μπάρκερ όμως θα έπαιρνε το ρίσκο να τους πιτσάρει μια άλλη ιδέα για την οποία ήδη είχε το όραμα να γίνει μια κανονική μεγαλομήκους ταινία.

04:21 Η βασική ιδέα του είχε έρθει παρακολουθώντας ένα παλιό επεισόδιο των Σίμψονς από το μακρινό 1991 με δίκλω Three House of Horror 2 στο οποίο ο Χόμερ Σίμψον μπλέκει όταν έρχεται σε επαφή με ένα καταραμένο πόδι μαϊμούς. Κάπως έτσι ανέπτυξε την ιδέα να ανακατέψει το κλασικό κόνσεπτ πρόσεχη τι έφυγε γιατί μπορεί να πραγματοποιηθεί με δύο θέματα που μοιάζουν να απασχολούν αρκετά τη γενιά του, τουλάχιστον στις νομές πολιτικής Αμερικής μεταξύ των οποίων και το πολύ συζητημένο στην Αμερικάνικη κοινωνία ζήτημα του Manosphere.

05:06 Ωραία! Ένα αγάπη που μόνο η κομμάτια του φυλλού θα μπορούσε να καταγωνιέται. Είναι σκληρό πώς τα δύο σας δαχτύλευαν όλα μαζί. Πανταγωνιέστε. Νομίζω ότι η Μιγγί θα πηγαίνει. Πώς, είναι καλά? Όχι. Ω, πώς την έπρεπε να πήρες! Υπόθεση του obsession είναι σχετικά απλή. Ένας ντροπαλός και αθεράπευτα ρομαντικός 25χρονος άντρας που αδυνατεί με οποιονδήποτε τρόπο να εξομολογηθεί τον έρωτα του στη φίλη, συνάδελφο και μακροχρόνιο κράστο θα σπάσει ένα μυστηριώδες μαγικό ξυλάκι της μιας ευχής ευχόμενος όλα να ήταν διαφορετικά.

06:40 Μονάχα που δεν θα προσέξει πώς ακριβώς θα διατυπώσει την ευχή του με αποτέλεσμα να ζητήσει η αγαπημένη του Νίκη να γίνει τρελή για εκείνον. Και μάλλον στον κόσμο όπου τα ξυλάκια ευχής υπάρχουν ο τρόπος λειτουργίας τους είναι απόλυτα κυριολεκτικός. Παρά την αδιανόητη εμπορική επιτυχία που εδώ και ένα μήνα έχει απογειώσει τις μετοχές του 26χρονου κοινογραφικού πλέον δημιουργού ο οποίος έγραψε, σκηνοθέτησε αλλά και αξιοποιώντας το σκίλσετ που ανέπτυξε από την πορεία του στο σκέτς κόμεντι στο YouTube μόνταρη κιόλας μόνος του ταινία του και παρόλες τις εξαιρετικές απόψεις σημαντικού κομματιού κοινού και κριτικών η αλήθεια είναι πως πήγα με φυσιολογικές προσδοκίες σε ένα αισθητικοκοθερινό μεσοβδόμαδα να παρακολουθήσω το Obsession περιστοιχισμένος από ένα ως επτωπλή στον ανήλικο κοινό, σε πολλές περιπτώσεις συνοδευόμενο από γονεϊκή έστω και σε άλλη σειρά επίβλεψη.

07:35 Η ιστορία του low-budget horror έχει δώσει τα τελευταία 50 χρόνια ξανά και ξανά τεράστια hits, τα οποία προσέφεραν αποτελεσματικά την ευκαιρία να τρομάξεις, να φωνάξεις και να πεταχτείς από την καρέγλα σου με την εφάνταστη τόσο βία όσο και κυρίως απειλή βίας. Και το ενδιαφέρον με το Obsession είναι ότι ξεκινάει με μια εισαγωγή που συγκρούεται με τις προσδοκίες και θυμίζει ρωματική κομεντή ελπίζοντας να σε χαλαρώσει αρκετά πριν ο πρωταγωνιστής κάνει το λάθος να σπάσει το ξυλάκι που αγόρασε σε ένα μαγαζί με χαημαλιά και αρώματα χώρου για όσους αγαπούν την κεντροασιατική αισθητική.

08:10 Το πρόβλημα είναι ότι για εμένα εκεί τέλειωσε το ενδιαφέρον. Πρώτα πρώτα έχοντας διαβάσει και ακούσει για την πρωτοτυπία του Obsession όσον αφορά τον τρόμο αν και κάποιος που δεν είμαι ο μεγαλύτερος φαν του είδους παρακολούθησα μια ταινία low budget εξυγχρονισμένης αλλά 80s αισθητικής με μερικά στοιχεία τυπικού body horror αναμειγμένα με μερικές ιδέες από τις πιο πρωτότυπες ταινίες των τελευταίων ετών.

08:39 Τη σύμβαση ότι μια εταιρεία πουλάει κάτι το υπερφυσικό το οποίο έχει την ικανότητα να αλλάξει τη δομή της ζωής σου αλλά με τεράστια κόστη τα οποία δεν είναι δυνατόν να αποφύγεις από το The Substance φυσικά αλλά και την μαύρη ηρωνία τόσο της ταινίας της Φαρζά όσο και εκείνης του Get Out Με πιο χαρακτηριστικό έβριμα το κόμικ λιβκολητού, ο οποίος έρχεται να συνεισφέρει με αποστασιοποιημένο τρόπο στη δράση της ταινίας, τόσο με προπαρασκευαστικές κουβέντες μαζί του, όσο και με τα τηλεφωνηματά του.

09:08 Καλά, και όλο αυτό το ανεξήγητο θινκ με τη γάτα, το οποίο δεν βγάζει απολύτως κανένα νόημα αφού η αιμονή της τύψας υποτιθέτει ότι σήμαινε απόλυτη λατρεία προς εκείνον, ενώ ο τρόπος με τον οποίο παίρεται στην εκρήγατα μονάχα αυτό δεν δείχνει, για μένα είναι και το χειρότερο έβριμα της ταινίας. Αν με ακούς καιρό, ίσως με έχεις ξανακούσει να λέω ότι θεωρώ τελείως άχρηστο το να κάνει τον κόπο κάποιος που δεν είναι δουλειά του, δηλαδή δεν είναι κριτικός, να σου μιλήσει για ταινίες, βιβλία και γενικά κομμάτια τέχνης και κουλτούρας που δεν του αρέσουν.

09:46 Αφού αντί για αυτό μπορεί να σου μιλάει για μερικά από τα άπειρα έργα τέχνης που υπάρχουν και τυχαίνει να του αρέσουν και κατά τη γνώμη του να έχουν πράγματα να σου πουν και να προσφέρουν. Και είμαι απόλυτα κάθοδος σε αυτή τη θέση με έναν μικρό αστερίσκο. Όταν το αποτύπωμα ενός έργου ξεφεύγει από το όριο του μεμονωμένου και του αυτούσιου γίνεται πεδίο ή αφορμή για δημόσιο διάλογο.

10:07 Το Obsession περιγράφεται ως μια ταινία που ασχολείται με την επικίνδυνη πολιτική φύλου που λαμβάνει χώρα τα τελευταία χρόνια στο διαδίκτυο και έχει γίνει γνωστή ως κουλτούρα του μάνοσφυρ, του πολυσυλλεκτικού εμετικού subculture πεδίου που ασχολείται με τη δική του φαντασιακή απώλεια των αντρικών δικαιωμάτων και στοχοποιεί το σύγχρονο φεμινισμό.

10:27 Είναι φυσικά ένα φαινόμενο που έχει πολύ μεγαλύτερη επίδραση στη Τζενζή, δηλαδή στη γενιά ανθρώπων που αυτή τη στιγμή είναι μεταξύ 15 με 30, με το χοντροκομμένο εμπορικό τρόπο που μάθαμε τα τελευταία χρόνια να προσεγγίζουμε την έννοια της γενιάς. Μονάχα που ταυτόχρονα το Obsession έχει το ελάττωμα ότι χρησιμοποιεί τρομερά βιαστικά και ξεχυλώνει ψυχολογικούς όρους όπως ας πούμε την συνεξάρτηση, φτιάχνει κεντρικούς χαρακτήρες που μοιάζουν με καρικατούρες του φαντασιακού της Αμερικανής κοινωνίας και χρησιμοποιεί, χωρίς κανέναν ήρμο, ιντερνετικές τάσεις του ευρύτερου νεοσυντηρητισμού, όπως το Tradwives Concept, δηλαδή φιγούρες στα social και πάλι σχεδόν αποκλειστικά στη σύπα, που προωθούν ένα ρόλο αφοσιωμένης παραδοσιακής συζύγου, συνήθως με γραφικές εμφαντιακές επιλογές, σαν χρονοταξιδιώτησες από τις φάρμες του 19ου αιώνα αλλά με μερικές προσθήκες σεξουαλικού φαντασιακού με έναν τρόπο που ούτε πραγματικά κοιτάζει την παραλογία αυτών των ιδεών ούτε καν τους δίνει την υπόσταση και την έννοια που έχουν αυτή τη στιγμή

11:29 στην Αμερικάνική αλλά και την ευρύτερη εντερνετική κουλτούρα. Δεν είναι καθόλου σπάνιο και ούτε και αποκλειστικά σύγχρονο ο τρόμος να αποτελεί ένα εξαιρετικό όχημα για την προσέγγιση κοινωνικών θεμάτων. Η ταινία που έφερε το κόνσεπτ του Ζόμπι για πρώτη φορά στο σινεμά το μακρινό 1968, το «Η νύχτα των ζωντανών νεκρών» του Ρομέρο, επαιδείωκε να σχολιάσει το φιλετικό ζήτημα, κάτι που θα έκανε πολύ πιο εύστοχα το Get Out σχεδόν 50 χρόνια αργότερα.

12:02 Με τον ίδιο τρόπο που μια άλλη ταινία με Ζόμπι, εξαιρετικά πιο γρήγορα και φοβερά πιο τρομακτικά το νοτιοκοριάτικο Chain to Busan σχολιάζει την αδιάσπαστη ταξική διαστρωμάτωση των καπιταλιστικών κοινωνιών. Αλλά και μια και το Obsession επιδιώκει να προσεγγίσει τη γυναίκα υπό το πρίσμα του Μάνοσφυρ, μία από τις πρώτες ταινίες τρόμου που σχολίασε την επιβολή των θεσμών της κοινωνίας πάνω στο γυναικείο σώμα ήταν το υπερκλασικό Μωρό της Ρόσμαρη και αυτό του μακρινού 1968, αλλά και πέρυσι το The Substance με τρομερά πρωτοτύπο τρόπο που συνδυάζει το body horror με το κάφρικο χιούμορ προσέγγισε το βάρος που τα πρότυπα ομορφιάς φορτώνουν στον σύγχρονο γυναικείο ψυχισμό.

12:42 Στον αντίποδα, στη δική μου τουλάχιστη νοοπτική, το Obsession αντί να καταφέρνει το σκοπό του μοιάζει πολύ περισσότερο με τις κλασικές χόρορ ταινίες όπως το Halloween και το Παρασκευή και 13 που έμεσα δαιμονοποιούν την νεανική σεξουαλικότητα ενώ η ταινία του Καρρίν Μπάρκερ καταφέρνει το ίδιο με τη δαιμονοποίηση του σύγχρονου dating.

13:00 Το άλλο κοινό βέβαια αυτών των ταινιών είναι ότι είναι αδιανόητα μεγάλες εμπορικές επιτυχίες και πάντοτε με κύριο κοινό έθιους. Φυσικά το Obsession δεν είναι η μόνη πολλά υποσχόμενη χόρορ ταινία του φετινού καλοκαιριού. Αν και δεν έχω καταφέρει ακόμα να το δω, εδώ και αρκετές εβδομάδες παίζεται στα θερινά των Backrooms μια ταινία που επίσης προέκυψε από ένα project στο YouTube από τον έφηβο τότε Kane Parsons ο οποίος είχε την ευκαιρία να δει την ιδέα του για μια πόρτα που σε βάζει σε έναν κόσμο από ατελείωτα αλλέμβετα δωμάτια που εμένα, για κάποιο λόγο, μου ακούγεται σαν βερολινές η χώρα των θαυμάτων να μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη.

13:43 Την ταινία του μόλις 21 ετών δημιουργού πρωταγωνιστεί η γνωστή από το The Worst Person in the World και το sentimental value Renate Reinsberg οπότε έχω έναν ξεκάθαρο λόγο για το οποίο αποκλείεται να μην το δω. Μια άλλη ταινία που ελπίζω να κυκλοφορήσει μέσα στο καλοκαίρι αφού θα κάνει η πρεμιέρα στις Νομένες Πολιτείες στις αρχές Αυγούστου είναι ένα σλάσερ φοροφιλμ με το διακριτικό τίτλο Teenage Sex and Death at Camp Miasma στο οποίο πρωταγωνιστεί η νέα αγαπημένη μας πρωταγωνίστρια του υπέροχου Χακς Hannah Einbinder, το οποίο έκανε πρεμιέρα στις σκάνες κερδίζοντας τον queer φινικά και η οποία επικεντρώνεται σε μια σκηνοθέτρια που αναλαμβάνει να γυρίσει ένα sequel ενός επιτυχημένου χόρορ φραντσάις με πρωταγωνιστρία το Final Girl της πρώτης ταινίας αλλά ο τρόμος θα καταλάβει και τις ίδιες.

14:29 Η καλοκαιρινή σεζόν έχει πλέον καθοριωθεί και ως η ιδανική για την κυκλοφορία ταινιών από νέους Έλληνες δημιουργούς Και νομίζω ότι το σημείο έναρξης όλων αυτών ήταν τα καλοκαιριά του COVID Που ελληνικές ταινίες κυκλοφορήσαν αναγκαστικά τους μόνους μήνες που υπήρχε η δυνατότητα κάπου να προβληθούν Αλλά και άνθρωποι στους δρόμους για να πάνε να τις παρακολουθήσουν Και φυσικά η επιτυχία των μαγνητικών παιδιών πέντε καλοκαιριά νωρίτερα ήταν που έδωσε το blueprint για τις κυκλοφορίες ελληνικών ταινιών στα χρόνια που ακολούθησαν.

15:07 Ταινίες ως επιτοπής των χαμηλού μπάτζετ, φρέσκων δημιουργών με πρωτότυπες ιδέες, σύγχρονες τολμηρές θεματικές και με αρκετά πρωτότυπα σενάρια, κάνουν την πρεμιέρα τους στα θερινά του κέντρου και ελκύουν κυρίως ένα νεανικό και εναλλακτικό κοινό, που για να είμαστε ειλικρινείς γίνεται πολύ πιο συνεφίλ όταν τα θερινά των εξαρχείων λειτουργούν ενώ όλη την υπόλοιπη χρόνια πολύ δύσκολα θα τους πετύχεις στις κλειστές αίθουσες μερικούς δρόμους παρακάτω.

15:31 Παιδιά, ελάτε στις κλειστές αίθουσες και εκεί έχει ταινίες. Παρ' όλα αυτά, το σημείο συνάντησης για την αρκουδότρυπα ήταν και αυτή τη φορά το Riviera στη Βαλτετσίου Στην πραγματικότητα μιας Αθήνας που πλέον δεν μοιάζει καθόλου παράξενη η φοβία ότι ίσως κάποια κατασκευαστική εταιρεία με την έμβηνα της κυβέρνησης να το αποαλωτριώσει για να το κάνει πάρκινγκ και εννοείται αποκλειστικά για τουρίστες.

15:56 Όσο όμως υπάρχει ακόμα θα είναι επιχανόντατα το πρώτο θερινό που θα πηγαίνουμε κάθε χρόνο για να ξεκινήσουμε τη σεζόν με μια βρέσκια ταινία δημιουργών από τη χώρα μας. Φέτος λοιπόν το άνοιγμα μας υποσχόταν ένα βουκολικό ρομαντικό δράμα γυρισμένο σε ένα ορεινό χωριό της χώρας. Και η αλήθεια είναι ότι όταν ακούω σινεμά σε ορεινό ελληνικό χωριό το μυαλό μου πάει αυτόματο στον Κελόπουλο οπότε η προσδοκία ανεβαίνει.

16:19 Η Αρκουδότρυπα είναι η πρώτη μεγάλο μήκους ταινία της Χρισιάνας Παπαδάκη και του Στέρ Ιοντινόπουλου και όπως ίσως έχει γίνει σαφές από τα επεισόδια της σειράς The First Cut η ιστορία πίσω από κάθε πρώτη ταινία είναι συνήθως μακροχρόνια, περιπετιώδης αλλά και πολύ ενδιαφέρουσα. Η ιστορία της δημιουργίας της Αρκουδότρυπας ξεκινάει με μια 38 λεπτή μικρού μήκους ταινία η οποία θα παιχτεί για πρώτη φορά το 2023 όταν θα κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Δράμας όπου θα κερδίσει το Χρυσό Διονύσιο το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ.

16:59 Αυτό ήταν όμως μονάχα το πρώτο στάδιο της δημιουργικής διαδικασίας της ταινίας. Με επιπλέον μικροχρηματοδοτήσεις από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανωμένου και crowdfunding θα επέκτυναν την ιστορία τους κατά πολύ ακόμα, γυρίζοντας αρκετό επιπλέον υλικό, φτάνοντας στις δύο ώρες διάρκεια. Και κάπως έτσι, το Σεπτέμβριο 2025, η μεγάλου μήκους πλέον ταινία θα γίνει δεκτή και θα κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Μενετίας, στο παράλληλο τμήμα, Giornate Deliottori.

17:24 Εννιά μήνες μετά και με ενδιάμεσο σταθμό το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκης, η Αρκουδότρυπα θα καταφέρει να φτάσει τελικά στην πρεμιέρα της σταθερινά στις αρχές αυτού του καλοκαιριού για να δούμε επιτέλους όλοι περί τίνος πρόκειται. Λάρισα. Πήρε με τα γραφεία ο Γιώργος. Δεν θέλει να γιορτάσουμε την κολλητούλα σου που μας φεύγει και πάει να γίνει γκομενά και κυριλέ.

18:10 Τι θα κάνω εδώ ρε Αργύρα. Εδώ θα μείνει μια ζωή. Τι θα κάνω. Εμείς δεν ξέραμε τίποτα άλλο τότε. Εσύ έχεις επιλογές. Ζωή της Αούσο. Τώρα σ' ένοιξε το χωριό. Και τώρα... Η υπόθεση της Αρκουδότρυπας μου έφερε στο μυαλό μία από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες της προηγούμενης δεκαετίας, αυτή της Φρανσισκάτου Νοαμπάουμπαχ, την ταινία που ουσιαστικά μας σύστησε την Καρίντα Γκέργουιν.

19:20 Η ζωή της Αργυρός, μιας νεαρής εσωστρεφούς αγρότησας, θα μπει στη δύνη μιας κρίσης όταν η καλύτερη της φίλη, η εξαιρετικά δημοφιλή Σανέτα, θα της ανακοινώσει ότι είναι έγκυος και την ίδια στιγμή ότι σχεδιάζει να μετακομίσει μαζί με τον αστυνομικό που έχει σχέση μακριά από το ορεινό χωριό στο οποίο έχουν μεγαλώσει σε μια μεγάλη πόλη.

19:40 Αυτά τα νέα δεν θα βάλουν μόναχα σε κρίση τη φιλία των δύο νεαρών γυναικών αλλά ταυτόχρονα θα ξυπνήσουν και μια μακροχρόνια υποβόσκουσα ερωτική έλξη μεταξύ τους. Μπορεί το μάρκετινγκ της ταινίας να σου υπόσχεται βουκολικά ρομάντζα ρεύ και κλαρίνα, η αρκουδότρυπα όμως έχει πολύ περισσότερα από αυτό να σου αφηγηθεί. Χωρισμένη σε τρία κεφάλαια, ξετυλίγει την ιστορία δύο κοριτσιών από την ελληνική επαρχία του σήμερα με την υβριδική πραγματικότητα επαφής με τη φύση, οικονομικού αδιεξόδου, αλλά και μιας στικής αυτότας ταϊσμένης κατευθείαν από το βομπό του social media.

20:20 Μια πραγματικότητα με προδιαγεγραμμένες επιλογές που μπορεί να σου ταιριάζει και έτσι να μπορείς να προσαρμοστείς στις ιδιαιτερότητες της ζωής που επιτρέπει σε ανθρώπους που βρίσκονται στην πρώτη νιότη τους, εκεί που προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν τι επιθυμούν να είναι η ζωή τους ή και από όλα τα λογικά άλλους μπορεί να τους κάνει να ασφεκτιούν.

20:38 Γιατί πάνω απ' όλα η Αρκουδότρυπα είναι μια ιστορία ενηλικίωσης για δύο κολλητές με πολύ διαφορετικές ταυτότητες, αλλά μια σύνδεση που όταν θα απειληθεί θα ενεργοποιήσει δυνάμεις που απαιτούν από αυτά τα δύο κορίτσια να μεγαλώσουν και να φροντιοριστούν. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της Αρκουδότρυπας είναι πώς και πόσο ενδιαφέρουν τα τρία κεφάλαια που την αποτελούν.

21:06 Είναι σαν να λέγεται η ίδια ιστορία, αλλά με διαφορετική διάθεση και ύφος, προσαρμοσμένο στις ανάγκες του κάθε κομματιού της ιστορίας. Έτσι, το πρώτο μέρος μοιάζει με ένα μυστικιστικό παραμύθι που οι δυνάμεις της φύσης ενεργοποιούνται και επιδρούν στη σχέση των δύο κοριτσιών, το δεύτερο είναι περισσότερο ένα κομικό δράμα δωματίου για τη γυναικεία ταυτότητα και το τρίτο είναι ένα πανκ ταξίδι απελευθέρωσης.

21:28 Αυτή η δομή δίνει μια ξεχωριστή δυναμική στην ταινία αφού προκαλεί μια εναλλαγή διάθεση σε κάθε μέρος της διατηρώντας όμως την ενότητα της ιστορίας που αφηγείται. Μια ιστορία για τη σεξουαλική αθύπνηση και τη δυναμική των μικρών κοινωνιών και για τη γυναική εμπειρία που μεταφέρεται και επικοινωνείται από γενιά σε γενιά.

21:46 Και αυτό το τελευταίο είναι ένα ακόμα από τα δυνατά στοιχεία της ταινίας. Το πώς δηλαδή η επιφανειακά απόλυτα ταυτισμένη με τη γενιά και την εποχή της Ανέτα καταφέρνει να επικοινωνήσει με δύο γυναίκες από εντελώς διαφορετικές γενιές και να ανακαλύψει μέσα από την κατανόηση των δικών τους βιωμάτων επιλογών και απογοητεύσεων τη δική της θέση στον κόσμο και τη δική της ταυτότητα.

22:07 Αν και προσωπικά θα προτιμούσα ένα πιο ανοιχτό τέλος για την ιστορία της Αργίδος και της Ανέτας ένα τέλος που να συμβολίζει πολύ περισσότερο ότι η ενηλικίωση είναι μια αρχή στην ανθρώπινη εμπειρία η Αρκουδότρυπα μου άφησε αυτή την αίσθηση της απόλυτης δύναμης και προοπτικής της νιώτης μέσα σε ένα κόσμο που είναι σχεδιασμένος να σε προσδιορίσει και να σε φέρει στα δικά του μέτρα και που μονάχα η σύγκρουση μαζί του είναι αυτό που μπορεί να φτιάξει ένα δρόμο για κάθε άνθρωπο που δεν ταιριάζει απόλυτα στα μέτρα του.

22:40 Για μένα μια πολλά υποσχόμενη πρωτοτενία. Όμως το φετινό καλοκαίρι δεν ξεκίνησε μονάχα με μία πολλά υποσχόμενη ελληνική ταινία αλλά με δύο. Και αν την αρκουδότρυπα με τις φεστιβαλικές προβολές της και τις κόρπιες αναφορές που είχαμε διαβάσει για αυτή την περιμέναμε από καιρό, την ταινία του Αθανάσου ή Τόμη Σκλάβου δεν την είχαμε ξανακούσει, τουλάχιστον οι περισσότεροι, μέχρι μερικές εβδομάδες πριν από την κυκλοφορία της.

23:13 Μία ταινία που ξεκίνησε όταν ο Δήμαρχος Αλήμου ζήτησε από έναν σκηνοθέτη, που μέχρι τότε είχε δουλέψει κυρίως στη διαφήμιση αλλά και στο θέατρο, να γυρίσει με πολύ μικρό μπάτζετ μια ταινία που διαδραματίζεται στην περιοχή. Και όταν λέμε πολύ μικρό μπάτζετ ενώ με λίγες δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Πώς γυρίζεις μια ταινία με τόσα λίγα χρήματα.

23:32 Ο μόνος τρόπος να το κάνεις είναι με τρομερή δημιουργικότητα και με σχεδόν αποκλειστικά ερασιτέχνες αυτοποιούς. Και πού είναι η καλύτερη πηγή για να ατλήσει κανείς ερασιτεχνικό ταλέντο σε έναν παραθαλάσσιο δήμο της Αθηνάς, μα φυσικά σε ένα τοπικό κέντρο ανοιχτής προστασίας ηλικιωμένων, δηλαδή σε ένα τοπικό καπί. Η αλήθεια είναι πως περιγράφοντας μια ταινία ως το διαφημιστικό project για ένα δήμο σε σενάριους και ενθεσίας και μοντάζ ενός ανθρώπου από τη διαφήμιση και ηθοποιούς, κυρίως αραστέχνες ηλικιωμένους, εντάξει, μαζί και με κάποιους νεότερους, Ε, δεν μπορεί να έχεις και ιδιαίτερες προσδοκίες από το αποτέλεσμα Όμως, οι κριτικές για την κυκλοφορία της ήταν κάτι παραπάνω από εθαρρυντικές Και έτσι με κινητοποίησαν να πάω σε ένα θερινό σχεδόν αμέσως Για να δω τη μεγάλη σφαγή των ΒΚΠ Αλήμου Έκρηξη, πότε καλέ Σαν σήμερα, 68 ηλικιωμένες συμπολίτες μας έγρασαν με τραγικό τρόπο τη ζωή τους Γιατί έγινε Παμ Έκρηξη στα ΚΑΠΗ σκοτώναν τα 70 γέροι.

24:34 Δηλαδή 40 χρονών και τέτοια. Στην τοπική κοινωνία του Αλήμου έχουν δημιουργηθεί τρεις θεωρίες που αφορούν τρεις υπόπτους που βρίσκονταν στα ΚΑΠΗ την ημέρα της έκρηξης. Είμαι τόσο excited. Πότε ξεκινάμε. Τρία, δύο, ένα, πάμε. Γνωρίζω πάρα πολύ καλά ποιος ευθύνεται για την έκρηξη. Ποιος. Του κυβέρνηση. Η Αμερικάνη. Κάτι ακούς και για Βόρειο Κορέα.

24:58 Ναι, αυτό. Θα του βάλω την μπάλα στο μπρο. Δεν είναι αχλό. Καθόλου κυρία τη Δημαρχία. 273 ψηφιτέτα προς όλο τον άλυμο. Πώς πάνε τα γυρίσματα? Μια χαρά. Ναι, ράψου για κάνες. Ήταν μεγάλη. Όχι, 97. Τι είναι το πανί. Ο νόφος μας. Πού μένετε. Στα εξάρτημα. Γιατί. Το κολυμπιτήριο το πήρατε. Καλά με κάνε. Boring. Έχετε κάποιο πρόβλημα με την διαφορετικότητα κυρία μου Γιατί πούστης δεν ήταν Ένα κοινογραφικό συνεργείο αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από ομοφυλόφιλες γυναίκες και με πικεφαλή μια αρκετά οξύθυμη σκηνοθέτρια γυρίζουν ένα ντοκιμαντέρ για ένα τραγικό συμβάν που είχε λάβει μερικά χρόνια νωρίτερα όταν μια ανεξιχνίαστη αλλά και ακατανόητη βοβιστική επίθεση είχε σκοτώσει 70 ηλικιωμένους στο ΒΚΠ Αλήμου.

26:00 Η σκηνοθέτρια προσπαθώντας να διαλευκάνει μέσα από την έρευνά της την υπόθεση εστιάζει στις περιπτώσεις τριών ηλικιωμένων που σκοτώθηκαν στην έκρηξη ως ύποπτους για καμικά ζητρομοκράτες. Δεν μπορώ να είμαι παραδεχτό πόσο πολύ ξαφνιάστηκα με το που ξεκίνησε να προβάλλεται η ταινία στο συνεχειακό, όπως επιβαλλόνταν από τη θεματική και τον τίτλο της, σινεμά που πήγα να τη δω.

26:27 Γιατί μέσα σε ελάχιστα λεπτά συνειδητοποίησα ότι μάλλον αυτή η ταινία είναι ντυμένη με ένα χιούμορ που εμένα προσωπικά είναι ό,τι πραγματικά θέλω από μια κομμοδία. Γιατί ανακατεύει την τετ-παν κομμοδία, όπως στις ταινίες του Άκη Καουρισμάκη, με το σουρεαλιστικό οπτικό και μαγραφικό χιούμορ του Γουε Σάντερσον αλλά και μια κάφρικη ελευθερία σαν εκείνη του Σεθερόγκεν.

26:46 Ταυτόχρονα, η πλοκή της ταινίας βασίσεται σε ένα κλασικό who done it που μέσα στο σουρεαλιστικό σύμπαν της, το οποίο βέβαια δεν διαφέρει και πολύ από το σουρεαλιστικό σύμπαν διαπλοκής και συντηρητισμού μέσα στο οποίο ζούμε η σκηνοθέτρια του ντοκιμαντέρ προσπαθεί να υποκαταστήσει την αναποντελισματικότητα των αρχών να βρουν ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό το ήδη χθες έγκλημα.

27:05 Και εκεί που ο συνδυασμός ουρρεαλιστικής μαύρης κωμωδίας και επίφασης αστυνομικής περιπέτειας έχει πατήσει γκάζι, η τραγωδία της ανθρώπινης ζωής έρχεται και να τη φρενάρει απροσδόκητα και να σε βρει τελώς απροετοίμαστο να αντιμετωπίσεις τα τραύματα που κουβαλούν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας και ίσως δεν έχουν πια ούτε τη δύναμη ούτε και τον απαιτούμενο χρόνο για να τα αντιμετωπίσουν.

27:30 Αν και καταλαβαίνω ότι αυτό το χιούμορ δεν είναι για όλους, δεν μπορώ να κρύψω ότι η μεγάλη σφαγή των β' Καπία Λίμου έπεσε μπροστά μου σαν μετεωρήτης και προσωπικά με ενθουσίαση, με την πρωτοτυπία, την ευρυματικότητα και μια τρομερή πίστη στο δρόμο που επέλεξα να ακολουθήσει. Προφανώς, μια ταινία μηδαμινού budget δεν μπορεί να μην στερεί σε τεχνικά στοιχεία και κοινωνική αρτιότητα Όμως αυτό κάνει για εμένα ακόμα πιο εντυπωσιακό ότι καταφέρει να είναι από τη μία ξεκαρδιστική και από την άλλη απόλυτα εστιασμένη στα διέξοδο των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας Αυτές είναι οι ταινίες που έχουν κερδίσει το ενδιαφέρον μας και έχουν και οι αρχίσεις της κουβέντας μας μέχρι τώρα στα θερινά στινεμά Τώρα μην ξεχάσεις να μου γράψεις στα σχόλια Τι δική σου γνώμη για αυτές τις ταινίες Και αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο Μην ξεχάσεις να το στείλεις σε τουλάχιστον δύο δικούς σου ανθρώπους Που πιστεύεις ότι θα τους αρέσει και σε εκείνους Γράφοντάς τους ότι θα κάνει τη μέρα τους

28:26 Πολύ πιο ενδιαφέρουσα Αν δεν έχεις κάνει ακόμα εγγραφή Ε, μην το καθυστερείς άλλο Και επάνω απ' όλα πάτα καμπανάκι γιατί αλλιώς η πιθανότητα να χάνεις κάθε καινούριο επεισόδιο μετατρέπεται σε σκοτεινή απειλή. Ε, και αν αυτά τα έχεις κάνει ήδη και θέλεις να στηρίξεις περισσότερο το αγαπημένο σου podcast, στην περιγραφή του επεισοδίου θα βρεις ένα link με το οποίο μπορείς να κεράσεις και μερικούς καφέδες το πιο απαραίτητο στατικό για τη δημιουργία κάθε επεισοδίου, αρμιέρι και ταράτσες.

28:52 Ήμουν ο Ανώλης και κάπου εδώ ήρθε η ώρα να σε αφήσω. Και μέχρι την επόμενη φορά, εις το επανακούει.