Art Podcast 191: Δρ. Γρηγόρης Βασιλειάδης
Art PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σαν ένα σκούντημα για να θυμηθείς να ζήσεις είναι το Art Podcast #191 με καλεσμένο της Γιώτας Τσιμπρικίδου τον Δρ. Γρηγόρη Βασιλειάδη και με αφορμή το νέο του βιβλίο «Δες το αλλιώς» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Ένα μοίρασμα για τη δημιουργία εσωτερικής ζωής, τη σχέση μας με τον εαυτό μας, με τους άλλους, αλλά και με τον Θεό. Πόσο εύκολα προχωράμε στην αλλαγή και πώς μπορούμε να δούμε αλλιώς τον πόνο και τον φόβο; Η συγχώρεση, η παρεξηγημένη μοναξιά, η αποδοχή του πένθους – όλα χωράνε σε ένα επεισόδιο που στηρίζεται στο βιβλίο, το οποίο είναι παραβολικά γραμμένο, χωρίς αρχή, μέση και τέλος για να διαβάζεται εύκολα και από όλους.
Γνωρίστε καλύτερα τον συγγραφέα στ Art Podcast #191 με την υποστήριξη των εκδόσεων Ψυχογιός – η ζωή σε βιβλία.
Άκου το podcast σε έναν από τους παρακάτω players ή στις αγαπημένες σου εφαρμογές και ακολούθησε (follow/subscribe) το Art Podcast στο Spotify και στο YouTube!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
σκούντιμα σαν να μου λέει ότι τώρα ζήσε ζήσε και κάποια πράγματα κάπως θα έχεις δει οπότε δες τα αλλιώς και με αφορμή αυτό το βιβλίο συναντιέμαι με έναν συγγραφέα που τώρα θα γνωρίσω η αλήθεια είναι δεν έχουμε ξανασυνομιλήσει είναι ο δόκτωρ Γρηγόρης Βασιλιάδης και είναι ένας άνθρωπος που δικαίουται βάση σπουδών να μας μιλήσει για το πως νιώθουμε απέναντι στη ζωή, πως τη ζούμε τη ζωή και πως θα μπορούσαμε πιθανόν να ανοίξουμε ένα παραθυράκι και να τη δούμε κάπως αλλιώς. Καλώς ήρθατε χαίρομαι πάρα πολύ που είσαστε εδώ. Και εγώ πάρα πολύ χαίρομαι που συγχωρείς ζωή όταν πει κοντά.
Και σε αυτό το βιβλίο λοιπόν Δες το Αλλιώς που από μόνο του αυτό είναι ένα είναι ένα σκούντιμα το Δες το Αλλιώς έχει 146 προτάσεις για να θυμάσαι να ζεις. Είναι αυτό που σας είπα. Πριν να πω οτιδήποτε άλλο θα Θα ξεκινήσω λέγοντας πόσο έξυπνα αγραμμένο είναι, γιατί μπορείς να το έχεις δίπλα σου ή να το έχεις στην τσάντα σου, να το έχεις στο μετρό μαζί σου, να το έχεις όπου είσαι.
Και επειδή δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει με μια σειρά τα κεφάλαια, μπορείς να ανοίξεις εκεί που βρίσκεσαι και να ξεκινήσεις ας πούμε το κεφάλαιο τι είσαι διατεθειμένος να χάσεις, που άνοιξα εγώ. στο επόμενο άνοιγμα μπορείς να διαβάσεις το δώσε στους ανθρώπους χώρο και θα σε πλησιάσουν θέλω να πω ότι διαβάζεται με έναν πολύ εύκολο τρόπο και για μένα αυτό είναι πολύ έξυπνο πολύ ωραίο χαίρομαι που το ακούω αυτό σας το έχουν πει ήδη αυτό είναι μωρό εντωμεταξύ το βιβλίο τώρα έχει ξεκινήσει τη ζωή του σας το έχουν εντοπίσει όμως ήδη αυτό ήδη μου το έχουν πει κάποιοι άνθρωποι έχουν γίνει κάποιες ομιλίες πάνω Λίγες σου μιλήσεις για το βιβλίο Ακόμα, πολύ πρόσφατο είναι 15 ημερών Αλλά μου είπαν ήδη ότι αυτοί που το διάβασαν Ότι είναι κάτι πολύ εύπεπτο Διαβάζεται πολύ εύκολα Μπορεί και το βράδυ καθίσει κανείς πριν κοιμηθεί να διαβάζει μερικά κεφαλιάκια Δεν υπάρχει αργή χημές και τέλος Οπότε κυλάει εύκολα Εγώ διαφωνώ με το εύπεπτο Οκ, χαίρομαι Δεν το βρήκα εύπεπτο
Δηλαδή και σε κάποια κεφάλαια Χείρισα και τα ξαναδιάβασα για να καταλάβω Τι ακριβώς εννοούμε Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα Στον πρόλογο σας θα ξεκινήσω έτσι Στον πρόλογο σας λέτε Αν σε στενεύει ολοένα και πιο απελπιστικά Το αδιέξοδο της ασχεσίας Με τους άλλους και τον αληθινό Με τον αληθινό θεό Είναι μαθηματικά βέβαιο πως άθελά σου Συμβάλλεις την κατάθλιψή σου Και θα ζητήσεις βοήθεια Ακόμα και αν καθόλου δεν ξέρεις στην αρχή Γιατί ζητάς αυτή τη βοήθεια Αυτό φαντάζομαι είναι η ιστορία της ζωής σας Γιατί με τόσες συνεδρίες Και τόσες συναντήσεις με κόσμο Φαντάζομαι κάπως έτσι ερχόμαστε σε εσάς Ερχόμαστε και λέμε Θέλω βοήθεια γιατί την έχουμε καταλάβει και ακριβώς Εγώ έτσι πήγα στην ψυχοθεραπευτρία μου πρώτη φορά Δεν καταλάβαινα και ακριβώς Για άλλο νόμιζα ότι πήγα Τελικά για άλλο πήγα έτσι ακριβώς γίνεται, πάντα γίνεται αυτό που λες έτσι παίρνουμε σε ψυχοθεραπεία ψυχοθεραπεία ουσιαστικά είναι ένας τρόπος να ξαναορίσουμε τον εαυτό μας δηλαδή και αυτό το βιβλίο ας πούμε, όπως και τα άλλα τέσσερα βιβλία
που έδειξα προηγουμένως ο στόχος είναι κυρίως να μπορέσει κανείς να διαβάσει τον εαυτό του εφόσον το επιθυμεί να έχει έναν εαυτό γιατί το βιβλίο αυτό θέτει ακόμα ένα ερώτημα επιθυμήσει να έχεις έναν εαυτό. Θα μου πεις ότι φυσικά ο καθένας μας επιθυμεί να έχει έναν εαυτό. Δεν ισχύει. Δεν είναι τυπικό αυτό. Με την έννοια ότι έχω καταλάβει αυτά τα 30 σχεδόν χρόνια που δουλεύω στο χώρο της ψυχοθεραπείας ότι τρεις είναι οι βασικοί άξονες που ο άνθρωπος συνεργάζεται με τον εαυτό του.
Η πρώτη είναι η δημιουργία εσωτερικής ζωής. Η εσωτερική ζωή είναι μια σχέση με βαθιές πλευρές του εαυτού έξω από την ρουτίνα της καθημερινότητας η καθημερινότητα όλοι μας τη χρησιμοποιούμε για λειτουργικούς λόγους για πρακτικούς αλλά ποιος είναι ο στόχος της ζωής επίσης εκείνο που μέσα σε αυτή την κοινωνία που ζούμε που λέγεται μετανοιωτερική που είναι η κοινωνία του θεάματος, της κατανάλωσης της χωρίς όριας απόλαυσης όπως λέει στην ψυχανάλυση όπως λέμε της κατάργησης του νόμου του ευνοχισμού και εκείνο που δεν έχουμε είναι προορισμό ο προορισμός τώρα βρίσκεται στη σχέση με τον εαυτό όχι, η σχέση με τον εαυτό είναι ένα στάδιο της εξέλιξης, από εκεί πέρα είναι η σχέση με την εσωτερική ζωή που λέμε, δηλαδή ο καθένας πρέπει να έχει μια εσωτερική ζωή, τι σημαίνει εσωτερική ζωή να το πούμε λίγο πιο απλά, το γράφω στο βιβλίο πιο απλά είναι να θέλεις να μείνεις μόνος δηλαδή οι άνθρωποι σήμερα το ξέρεις πολύ καλά αυτό που λέω αποφεύγουμε συνεχώς την επαφή
με τον εαυτό, με ποιους τρόπους τα κινητά, είμαστε μόνοι όμως με ένα κινητό στο χέρι με τις οθόνες γενικότερα ψηφιακή επικοινωνία το σώμα δεν υφίσταται σε χώρους συνέβρισης ανθρώπων πια η φυσική επικοινωνία δεν υπάρχει υπάρχει μια φυσική επικοινωνία η οποία είναι εύκολη ανώδυνη, χωρίς αιτήματα κρυβόμαστε πίσω από αυτήν Χωρίς ματαιώσεις καθόλου, αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Δεν ματαιώνουμε μέσα από την ψηφιακή επικοινωνία, όσο από την διαζώση επικοινωνία, δηλαδή η οποία είναι εντελώς αποκαλυπτική. Και με αυτόν τον τρόπο λοιπόν, διευκολύνουμε λέμε τη ζωή μας και η ζωή γίνεται εύκολη. Αλλά κοίταξε να δεις την παράξενο τώρα. Ενώ η ζωή γίνεται τόσο εύκολη, το παράδοξο είναι ότι όλοι αισθανόμαστε ψυχολογικά όλο και πιο βαρύς, πιο δυσκολεμένη, δηλαδή αλωτριωμένη ουσιαστικά.
Οπότε οι βασικές μας ανάγκες μέσα από την ευκολοποίηση της ζωής καταργούνται, υποβαθμίζονται συνεχώς. Άρα η σχέση με τον εαυτό είναι πολύ βασική για να ξεκινήσουμε να έχουμε μια ζωή που αξίζει τον κόπο. Μισό λεπτό. Αυτό το βιβλίο που κρατάω στα χέρια μου, όπως και τα προηγούμενά σας, αλλά μιλάω για αυτό που το έχω τώρα εδώ μπροστά μου, είναι η απόρρεια των συζητήσεων που κάνετε με τους ψυχοθεραπευόμενους είναι το μαζεύω, έχω τη δική μου database και συγκεντρώνω όλα τα στοιχεία από τη ζωή των ανθρώπων τριγύρων μου πώς γράφτηκε αυτό η αλήθεια είναι ότι ναι το database με όλων των ψυχοθεραπευτών φαντάζομαι όπως και η δική μου είναι η δουλειά που κάνουμε τον εαυτό μας εδώ και χρόνια που προηγείται και είναι παράλληλη με τη δουλειά που κάνουμε τους άλλους ανθρώπους ένα αυτό μετά είναι σίγουρα η δουλειά μου τους άλλους ανθρώπους που βλέπουμε συνεχώς ανθρώπους που βασανίζονται αλλά και ανθρώπους που μας δίνουν ελπίδα ότι υπάρχει άνθρωπος οπότε ουσιαστικά μέσα όπως βλέπω εγώ τη δουλειά μου
είναι να κατανοήσω τι συμβαίνει πραγματικά εναλήθεια στο βάθος του ψυχισμού του ανθρώπου και αυτά τα βιβλία όλα είναι μια προσπάθεια να βάλω ένα επιστέγασμα να βάλω το ζουμί από αυτή την εμπειρία να την καταθέσω κυρίως και έχω καταλάβει ότι κατατίθεται σε τρία επίπεδα το πρώτο είναι αυτό που είπαμε πόσο ωφέλιμο είναι να έχουμε όλοι μας μια εσωτερική ζωή δηλαδή μας βοηθάει να ενεργήσουμε δύο, όλοι έρχονται στη ψυχοθεραπεία γιατί το θέμα τους, το βασικό τους πρόβλημα είναι η σχέση με τους άλλους, με τη σύζυγό μου, με τον άντρα μου με τη γυναίκα μου, με τα παιδιά μου με τις επαγγελματικές σχέσεις οι άλλοι έτσι Και το τρίτο που διαθένεται μόνο στην πορεία μιας ψυχοθεραπείας και όχι πάντοτε είναι η σχέση με τον Θεό.
Εδώ τώρα στη σχέση με τον Θεό θέλω να επιμείνω. Είσαστε από αυτούς τους συγγραφείς που μέσα στα κείμενά σας, μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου η σχέση σας με τον Θεό φαίνεται. Φαίνεται ότι είναι δουλεμένη, πολλά της ψυχοθεραπείας τα περνάτε και μέσα από τον Θείο. Δεν το συναντάμε πολύ συχνά αυτό. Ζεστώστε με αν κάνω λάθος.
πάντως εγώ το εντόπισα στις σελίδες αυτού του βιβλίου για μιλήστε μου λίγο γι' αυτό συνήθως οι ψυχοδραπευτές καταρχάς στις σύγχρονες ευθέες της κοινωνίας που ζούμε απαγορεύεται να μιλάνε για το Θεό απαγορεύεται να μιλάνε για ορθοδοξία απαγορεύεται σχεδόν γιατί απαγορεύεται γιατί απαγορεύεται, καλή ερώτηση νομίζω ότι ένας από τους λόγους που εντός αγωγικών απαγορεύεται είναι γιατί η σχέση με το Θεό, η Ορθοδοξία για να το πούμε λίγο πιο ξεκάθαρα, θέτει κάποια όρια, ψυχαναλυτικά μιλώντας, στον νόμο του ευνοχισμού.
Θέτει κανόνες και όρια στην ανθρώπινη πραγματικότητα. Γιατί τα θέτει τα όρια, τώρα μιλάω ψυχαναλυτικά, γιατί όταν κανείς δεν έχει όρια, καταργείται ο σεαυτός, δεν έχει εσωτερική ζωή. λέμε ας πούμε γεννιέται ο άνθρωπος με κάποια όρια από τη φύση του έτσι γεννιέται και ξαφνικά έχει ένα πλαίσιο συγκεκριμένο μια μητέρα ένα πατέρα ένα πολιτισμικό υπόβαθρο μια κοινωνία στην οποία ζει του θέτουν αμέσως κανόνες του λένε τι δεν μπορείς να κάνεις και τι μπορείς να κάνεις το παιδί μεγαλώνει με μια ασφάλεια μέσα από κανόνες κάποια στιγμή συναντάμε όλοι στη ζωή μας δυσκολίες πολύ μεγάλες έτσι στα πρώτα 20-30 χρόνια της ζωής μας τα πράγματα είναι στοχοθετημένα δηλαδή λέμε θέλω να πετύχω μια καριέρα για παράδειγμα θα κάνω ό,τι μπορώ να περνάει από το χέρι μου για να πετύχω μερικά πράγματα στη ζωή μου στοχοθεσία λέγεται αυτό κάποια στιγμή όμως προσκρούμε ματαιώς στη ζωή που είπες τα 20-30 χρόνια συνήθως είναι δύσκολα μετά 30-35-40 έρχονται ματαιώς έχουν απώλειες έχουν διάφορα προβλήματα
Αυτά τώρα εκεί, ο άνθρωπος σηκώνει τα χέρια γιατί λίγο τα εφόδια που έχω μέχρι τώρα Δεν μπορώ να λύσω αυτά τα προβλήματα και τότε έρχεται σε μια απόγνωση Τότε λοιπόν ζητάει ψυχοθεραπεία Ένα από τα πράγματα που μπορεί να ζητήσει όμως είναι με τη σχέση με το κάτι πέρα από τον άνθρωπο Στην προσωπική μου λοιπόν ζωή για να πάμε και εκεί που φυσικά όλα τα βιβλία μου αντανακλούν αυτή την προσωπική ζωή γιατί δεν γίνεται διαφορετικά Εκεί λοιπόν αρχίζει να Δεν μπορώ που θα ήμουν ψεύτης, θα ήμουν ειλικρινής Θα ήμουν και λίγο ανήθικος Αν δεν μεταλαμπάδευα Αυτό που έχω κερδίσει εγώ Από τη σχέση μου με το Θεό Τι είναι αυτό τώρα Αυτό δεν λέγεται καταρχάς Προχθές μιλούσα με μια ψυχαναλήτρια συνάδελφο Και της έλεγα ακριβώς αυτό Ότι είναι τόσο μεγάλα τα δώρα που μπορεί να κερδίσει κανείς Από τη σχέση του Με τον βαθύ αυτό και με τον Χριστό που δεν μπορούν να υποθούν σε λόγια.
Τίποτα μεγάλο δεν μπορεί να υποθεί σε λόγια. Εγώ με τα βιβλία μου κάνω μια υπέρβαση, ένα mission impossible θα έλεγα, προσπαθώ να βάλω σε λόγια το άριτο, αυτό που δεν λέγεται. Αν μπορούσα να το βάλω σε λόγια επιδραματικά, θα έλεγα ότι η σχέση με τον Θεό είναι μια σχέση που ουσιαστικά πατάει πάνω στη σχέση με την αυτογνωσία, δηλαδή πατάει στην βαθιά εσωτερική ζωή του ανθρώπου και έτσι πρέπει να γίνει.
ο Θεός ποιος θέλει, με ποιους συνεργάζεται συνεργάζεται με αυτούς που μιλάνε την ίδια γλώσσα μαζί του δηλαδή συνεργάζεται με το βάθος του ανθρώπου, συνεργάζεται με το ασυνείδητο αν κάποιος παρένθεσης η μηρνή άνθρωπη περισσότερη δεν εννοώ σχέση με το ασυνείδητο θέλουν μια επιφάνεια θέλουν μια ευκολότητα σε όλα τα πράγματα διευκολύνει αυτό οπότε στην πραγματικότητα όταν κανείς θέλει ζητάει το βάθος, ζητάει την αλήθεια μέσα του, τότε η εμπειρία μου λέει ότι ο Χριστός θα τον επισκεφτεί οπωσδήποτε αυτόν τον άνθρωπο.
Είτε μέσα από την επαφή με τους Αγίους, με τους φίλους και σανγγέλους, μέσα από πατέρες της Εκκλησίας, θα τον επισκεφτεί αυτόν τον άνθρωπο. Και θα τον επισκεφτεί γιατί είναι ένας μανικός εραστής, όπως λέει, είναι όλοι οι πατέρες, και ψάχνει ανθρώπους που δεν αναπαύονται στη σχετικότητα των πραγμάτων. Θέλουν την αλήθεια.
Σήμερα η γνώση που επικρατείνω είναι ότι η αλήθεια είναι κάτι σχετικό. Ο καθένας έχει τη δική του. Ισχύει στο επίπεδο το ψυχολογικό αυτό. Στο επίπεδο το πνευματικό δεν ισχύει. Η αλήθεια είναι μία. Είναι η αλήθεια, η ζώα σε ζωή και η Ανάσταση. Πόσο εύκολα κάποιος δέχεται την αλήθεια και πόσο εύκολα κάποιος, με βάση το βιβλίο σας, οι ερωτήσεις σας πηγάζουν από το βιβλίο δέχεται την αλλαγή γιατί εδώ μας μιλάτε και για αλλαγή αλλά εύκολα δεχόμαστε την αλλαγή καθόλου εύκολα, η αλλαγή είναι ό,τι πιο δύσκολο όλοι επιζητάμε την ασφάλεια αρχικά από μωράκια που γεννιόμαστε στον κόσμο θέλουμε ασφάλεια, έτσι ψάχνουμε και μια μητέρα, όλοι που θα μας δημιουργήσουν αίσθημα ασφάλειας και γλυκύτητα της ζωής θέλουμε μια μητέρα όλοι μια ασφάλεια. Αφού η μαμά είναι ασφαλής για μένα, είναι ασφαλής γη άρα και ο κόσμος θα είναι ασφαλής από εδώ και μένα.
Οπότε αυτό το μήνυμα είναι που ζητάμε όλοι από τη ζωή μας. Τώρα στην πορεία όμως σε καλούν συνθήκες να προσαρμοστείς, να αλλάξεις. Και να ξεβουλευτείς. Αυτό δεν είναι, κανείς δεν το θέλει να ξεβουλευτεί. Γιατί δεν το θέλει να ξεβουλευτεί. Γιατί ο άνθρωπος είναι έναν που ζητάει την ασφάλεια πάντοτε. Ζητάει την γλυκύτη, ζητάει την καλοπαίραση, ζητάει την ευκολία, ζητάει τον κατήφορο αρκετά.
Τα ζητάει αυτά, τα θέλουμε όλοι μας έτσι. Οπότε το θέμα είναι ότι όσο τα ζητάς αυτά πάντα μέσω σου υπάρχει κάτι που δεν έχει ακόμα εκπληρωθεί. Αυτό το κάτι είναι που ζητάει ο Θεός για να σε πλησιάσει. Δηλαδή πιο απλά για να το πω, ο άνθρωπος, περισσότερο από κάθε ολόον, έχει ανάγκη την έλλειψη. Λέμε ότι είναι κακό, πρέπει ο άνθρωπος να είναι πλήρης.
Όχι, όχι, δεν είναι κακό. Πρέπει να είναι στερημένος. Στερημένος με ποια έννοια. Ότι εγώ ας πούμε κέρδισα από ψηφίγνωση και γνώσεις, θα κέρδιζα γιατί από μικρό παιδάκι έχω την αίσθηση ότι πάντα μου λείπει κάτι. Πάντοτε. Μάλιστα. Από βρέφος μου λείπει κάτι. Πείτε μου λίγο για αυτό που κάπου γράφετε. Από τη μια έχουμε το κάνω αυτό που θέλω και από την άλλη έχουμε το κάνω αυτό που αρέσει στην ψυχή μου.
Η διαφορά ποια είναι? Πολύ σωστά. Όπως είπαμε, στα πρώτα χρόνια της ζωής ο άνθρωπος έχει σκοπό να δημιουργήσει μια προσωπικότητα. Προσωπικότητα σημαίνει ένα εγώ κυρίως. Αυτό που λέει ο Γιούγκ Περσόνα. Οπότε στην πραγματικότητα μέχρι γύρω στα 20 με 30 χρόνια έχει σχηματοποιηθεί στην καλύτερη περίπτωση ένα ισχυρό εγώ. Δηλαδή ένα εγώ που είναι λειτουργικό στον κόσμο αυτής της πραγματικότητας που ζούμε.
Τα καταφέρνει με την επαγγελματικά, σχεσιακά ίσως κάποια πράγματα. Ή μπορεί να κάνει κάποια, ναι. Τα καταφέρνει με τους φίλους, έχει μια κοινωνικό πλαίσιο, έχει μια δομή κλπ. Δηλαδή μπορεί να συγχειριστεί, να, πώς το λένε, να διεκδικήσει έναν εαυτό. Αυτό θεωρείται ένα καλό εγώ, μια προσωπικότητα δυνατή. Η προσωπικότητα έχει θέλω, ζητάει.
Πολλά. Τώρα όμως ερχόμαστε σε κάποιο σημείο που σύμφωνα με την γιουγιανή θεραπεία και θεωρία είναι στο δεύτερο μισό της ζωής αυτό που λέμε είναι το μέσο πέρασμα το οποίο μπορεί να ξεκινήσει από τριάτη, τεσσάτη, τεσσάτη είναι η ψυχολογική φάση, δεν είναι χρονολογική και ο άνθρωπος αισθάνεται εκεί πάλι ότι όλα αυτά που έκανε, που πέτυχε που σαν προσωπικότητα, σαν εγώ δεν του αρκούν για να αισθάνεται ευτυχής ολοκληρωμένος. Τότε ανοίγεται σε μια άλλη διάστηση του εαυτού που είναι η σχέση με τον Θεό.
Δεν ισχύει ότι αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους πρώτον γιατί όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν ένα ισχυρό εγώ. Δηλαδή έχουν δρόμο ακόμα για να πετύχουν μια ολοκληρώντα προσωπικότητας. Δεύτερον, οι άνθρωποι δεν έχουν ιστορική ζωή όλοι. Δηλαδή είναι κάποια σκαλοπάτια αναπτυξιακά που αν τα κατακτήσεις μέσα στη ζωή σου προκύπτει το επόμενο σκαλοπάτι και μετά το επόμενο το τρίτο μεγαλύτερο σκαλοπάτι ας πούμε αυτής της δικασίας είναι η σχέση με αυτό που δεν μπορεί να το δεις μέσα στον εαυτό σου σαν άτομο ούτε και στη σχέση με τους άλλους είναι αυτό για το οποίο εσύ είπες Γιώτα ότι μιλάει και αυτό το βιβλίο Ζήσε την εμπειρία στις εκδόσεις ψυχογιός Εγώ θέλω να δούμε εδώ μας καλείτε να δούμε αλλιώς τη μοναχικότητα όπως είπατε, αλλά μας καλείται να δούμε και αλλιώς το πόνο το φόβο. Θέλω μια κουβέντα γι' αυτό, δηλαδή πώς να δούμε το πόνο αλλιώς, πώς να δούμε το φόβο αλλιώς. Μεγάλο θέμα αυτά θέματα είναι για να μιλάει κανείς ώρες είναι τόσο περίπου. Αλλά όλα αυτά εδώ τα έχετε πυκνογραμμένα
σε κεφάλαια. Σωστά. Θέλω όμως εδώ έτσι για αυτούς που ακούνε και που θα είναι και το κίνητρο για να πάρουν το βιβλίο πώς να δούμε τον πόνο αλλιώς, πώς να δούμε τον φόβο αλλιώς ο πόνος καταρχάς από την πλευρά του εγώ είναι σε κάτι αρνητικό, είναι σκέτο αρνητικό δεν υπάρχει κάτι θετικό σε αυτό τώρα όμως εκείνο που μαθαίνει κανείς όταν προχωρήσει λίγο στη ζωή, όταν ελικιωθεί και ψυχικά και σωματικά αρχίζει να καταλαβαίνει ότι ό,τι καλό οφείλει στη ζωή του, ό,τι έχει καταφέρει μέχρι σήμερα, το οφείλει στο ότι συνάρτησε εμπόδια ένα από αυτά τα εμπόδια είναι και ο σωματικός πόνος, είναι ο ψυχικός πόνος είναι ο κοινωνικός πόνος, είναι η απόρριψη είναι η ματέωση. Ποιος από εμάς δεν ξέρει οτιδήποτε λέμε εμείς ισχυροποίηση του εγώ το οφείλει στα εμπόδια και στον τρόπο της αντιμετώπισης Ποιος δεν το ξέρει. Αλήθεια είναι αυτό, το μαθαίνουμε νωρίς Όλοι μας, ναι, πολύ νωρίς Στο σχολείο το μπούλινγκ το ένα το άλλο λένε ότι δεν πρέπει να υπάρχει μπόλικο σωστά δεν πρέπει να υπάρχει το ένα
αλλά ο κόσμος είναι ένας κόσμος που συνέχεια ο ένας επιτέθεται στον άλλον δεν είναι κακό αυτό δεν ζούμε σε ένα αγγελικό πλασμένο κόσμο ούτε εμείς είμαστε έτσι φτιαγμένοι που σημαίνει ότι θέλουμε να κάνουμε μπράτσα ψυχικά λοιπόν ο πόνος είναι ένα από αυτούς τους δρόμους που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο και προπατορικά να το πάρουμε μέσα από το βίβλο Δίνεις στον άνθρωπο αυτήν την ευκαιρία τι Να αποκτήσει αυτοσυνειδησία Ποιος είναι πραγματικά Δεν είναι αδύναμο πλάσμα Έχει θέληση, έχει βούληση, έχει βαθμούς ελευθερίας Πρέπει να τα αξιοποιήσει όλα αυτά Θα τα αξιοποιήσει πως Όταν αξιοποιήσει τις δυσκολίες Για να πετυχαίνει αυτό που θέλει Αυτό που θέλει η προσωπικότητα αρχικά Μετά αυτό που θέλει η ψυχή Η ψυχή, να το βάλουμε έτσι λίγο Η ίδια λέξη αλήθεια, η ελληνική γλώσσα είναι καταπληκτική, τα λέει τα πράγματα με το όνομά τους.
Η λέξη αλήθεια σημαίνει οτιδήποτε δεν μπορεί να ξεχαστεί, ότι είναι εκτός της λύθης. Αυτό που δεν μπορεί να ξεχαστεί, όπως λέω και στα βιβλία, όλα που γράφω, είναι μια βιωματική σύνδεση με το εδώ και τώρα ενός εαυτού που υπερβαίνει τη στενή ατομικότητα. Αυτό δεν μπορεί να ξεχαστεί με τίποτα. σκέψου στιγμές της ζωής σου που δεν μπορείς να τις λησμονήσεις είναι είτε στιγμές πόνου είτε στιγμές μιας χαράς που υπερβαίνει την επιτευξιμότητα, δηλαδή τα επιτεύγματα σου η χαρά ενδιαφέρει από την ικανοποίηση το λέτε και κάπου μας αυτό νομίζω το λέω κάπου, πρέπει να το γράφω θέλω να μου πείτε μια φράση για αυτό που πια είναι και λίγο κλισέ το βάζω τα όρια μου αντιλαμβάνεστε ότι είναι λίγο κλισέ ότι μας το λένε συνέχεια Πρόσφατα ήμουν σε μια κουβέντα που κάποιοι Μαλώναν τέλος πάντων και έλεγε ο ένας τον άλλον Ότι ε βέβαια αφού κάνεις και την ψυχοθεραπεία Θα βάλεις τα ωριά σου εννοείται Δηλαδή είναι μια φράση κλεισέπια Την έποψή σας θέλω γι' αυτό Τα γράφετε και μέσα αλλά θέλω να ακουστεί
Τα όρια Οι περισσότεροι άνθρωποι που μπαίνουν σε ψυχοθεραπεία Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων για να είμαστε ειλικρινείς Δεν έχουν ένα ισχυρό εγώ Από μικροί μεγάλωσαν χωρίς να έχουν σαφή αίσθηση προσωπικών ωρίων. Δεν έχουν. Που σημαίνει ότι δεν ξέρω να βάζω όρια. Δεν είμαι δυσαρεστημένος από τις σχέσεις μου. Γιατί ο άντρας μου με καταδυναστεύει για παράδειγμα.
Ή οι φίλοι μου με καταδυναστεύουν. Εγώ δεν ξέρω να βάλω όρια. Τι σημαίνει όρια. Ορίζω την επιθυμία μου από την αρχή. Δηλαδή εγώ μπορώ μέχρι αυτό το σημείο. Ορίζω τον εαυτό μου. βλήματα, αυτά ξέρετε μας τα γράφηκε πολύ ωραία. Σωστά. Την ώρα που τα διαβάζουμε πιστεύουμε και όλες ότι αυτά είναι πολύ σωστά και πολύ ωραία και πολύ...
Αλλά δεν ξέρω αν είναι εύκολα. Όχι δεν είναι εύκολα. Ανεύκολα επιτεύξιμα. Τίποτα καλό δεν είναι εύκολο. Σωστά. Τίποτα καλό. Θέλει πολύ δουλειά, θέλει να έρθεις αντιμέτωπος με την αλήθεια σου την προσωπική και θέλει να εκπαιδευτείς. Να εκπαιδευτείς δηλαδή να βάζεις όρια με έναν τρόπο που να είσαι αποδεκτός μες στη σχέση σου να σε εκτιμούν οι άνθρωποι ταυτόχρονα όμως να μάθεις να εκτιμάς κρίση τον εαυτό σου από εκεί ξεκινάνε όλα η συγχώρεση συγχωρώ έχετε ειδικό κεφάλαιο σε αυτό συγχωρώ τον εαυτό μου συγχωρώ τους άλλους τι έχουμε να πούμε αυτό πώς θα τα δούμε αυτά αλλιώς τεράστιες θέματα κάθε κεφαλιάκι αυτού βιβλίου θα μπορούσαν να γίνουν δέκα ομιλίες Βέβαια, βέβαια.
Οπότε είναι ατυλίωτο. Γι' αυτό είπε ένα συμπυκνωμένος ο λόγος και δίνεται απλά το ερέθισμα. Τώρα από εκεί και πέρα ο καθένας το δουλεύει όπως θέλει. Πολύ σωστά. Συγχώρεση. Συγχώρεση, βέβαια. Έχω αφήσει δύο-τρία κεφάλαια πάνω στον κόσμο γιατί με ενδιαφέρει πολύ το θέμα. Το θέμα γιατί με ενδιαφέρει. Γιατί η συγχώρεση ακούει ο κόσμος και λέει να είναι ηθικό πρόταγμα ας πούμε δηλαδή συγχώρεσαι τη μάνα σου, συγχώρεσαι τον πατέρα σου και λοιπά, δηλαδή τι σημαίνει όμως πάρουμε πάλι την ελληνική γλώσσα, συγχώρεσαι συγχωρώ δηλαδή κάνω λίγο χώρο μέσα μου για να υπάρξει και κάποιος ακόμα να μπει μέσα ποιος θα μπει μέσα το θέμα είναι ότι ο λόγος που δεν συγχωρώ είναι γιατί, το λέω τώρα λίγο ψυχαναλυτικά γιατί προβάλλω σε αυτόν τον οποίο δεν συγχώρεσα κομμάτια του εαυτού μου αδουλευτάνε επεξέργαστα και μη αποδεκτά. Οπότε δεν συγχωρώ τον εαυτό μου.
Άρα το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μάθουμε να συγχωρούμε τον εαυτό μας. Πρώτα πρέπει να αναγνωρίσουμε ποια κομμάτια μας προβάλλουμε στον άλλον και δεν τα συγχωρούμε. Το οποίο θέλει αρκετή δουλίτσα αυτό ακούει εύκολα, θέλει δουλειά και κατά δεύτερο λόγο να συγχωρώντας Αποδεχόμενους, αναγνωρίζοντας Αποδεχόμενους αυτά τα κομμάτια Που είναι πολύ πιο εύκολο μετά να δούμε και στα μάτια των άλλων Και να του πούμε άνθρωπος εσύ και εσύ όπως και εγώ Άρα φυσικά και Δεν είναι εύκολο η διαδικασία αυτή Ειδικά αν έχεις πληγωθεί πολύ στη ζωή σου Δεν είναι καθόλου εύκολο Αλλά ο σκοπός είπαμε είναι να το πας σε ένα βήμα πιο εκεί συνέχεια Όλο και πιο εκεί όλο και πιο εκεί. Δηλαδή η σκοπή ζωής δεν είναι να είναι εύκολη η ζωή. Συγγνώμη έτσι πρέπει να το πω αυτό. Και το λέω νομίζω πολλές φορές.
Το λέτε μέσα. Άρα το δες το αλλιώς δεν είναι ότι όλα είναι τέλεια φτιαγμένα και προχώρα. Στη σελίδα 186 ξεκινάται αυτά τα ενός λεπτού συγγεί τα οποία είναι καταπληκτικά. Μ' αρέσανε πάρα πολύ. Είναι το καλύτερό μου από το βιβλίο να σας πω την αλήθεια. γιατί πραγματικά αυτά διαβάζονται με έναν τρόπο που μπορούν να αποτελούν ερεθίσματα για να σκεφτείς πολλά να διαλέξω κάποια έτσι τυχαία ενός λεπτού συγγεί για τα κακοποιημένα ελληνικά μας που απειλούνται πολύ από τα γκρίκλες ενός λεπτού συγγεί για αυτόν τον τόπο που παραμένει ενοχικά άτοπος και χαμένος σε ουτοπίες για τα νιάτα σου που τα άφησες να γίνουν γυρατιά και κάπου το λέτε μέσα ότι πεθαίνουμε όταν αποφασίζουμε να πεθάνουμε.
Το λέτε πολύ ωραία και είναι και από τα δυνατά κεφάλαια. Για εκείνα τα Χριστούγεννα χωρίς Χριστό. Πολλά τέτοια η αλήθεια είναι. Για εκείνους που βλέπουν μόνοι τους την Πανσέλινο. Έχετε πάρα πολλές φράσεις, δεν ξέρω ποιες είναι οι αγαπημένες σας. Το πιο σημαντικό είναι, εγώ νομίζω, εκείνο που ένα από τα πράγματα που λέω, που το λέω ερκετές φορές, είναι και αυτή την παρεξηγημένη μοναξιά.
δηλαδή υπάρχει εξηγημένη γιατί λέω γιατί είναι ένα τρομακτικό πράγμα για τον άνθρωπο η μοναξιά όπως ξέρεις, όπως ξέρουμε όλοι μας αλλά η μοναξιά, όλα τα αρνητικά πράγματα για την προσωπικότητά μας έχουν και μια άλλη εκδοχή απέναντι δηλαδή η πανσέλινος έχει και μια άλλη πλευρά από πίσω αθέατη ο άνθρωπος είναι σχεδιασμένος από το Θεό, το ξέρω αυτό προσωπικά για να μπορεί να ψάχνει το αθέατο για την ολοκλήρωση σωτηρία, εξάλλου σημαίνει ολοκλήρωση οπότε στην πραγματικότητα αν αισθάνομαι μόνος που πολλές φορές αισθάνομαι μόνος αν λίγο καθίσω, κλωσίσω δεν βολευτώ σε αυτή τη μοναξιά αλλά την κοιτάξω κατάματα είναι σίγουρο ότι θα κερδίσω ένα νέο κομμάτι αυτού μέσα από τη μοναξιά αυτή νομίζω πολλά κομμάτια από αυτά ενός λεπτούς υγιή ουσιαστικά ούτως ή άλλως δηλώνει Είναι ένα πένθος, δηλώνει μια αποδοχή ενός πένθους.
Δηλώνει η διαργασία ενός πένθους. Έχουμε καθήκον όλοι μας, όλοι, όλοι. Γιατί και αυτοί που δεν πληγώθηκαν πολύ. Και αυτοί που πληγώθηκαν. Να πενθήσουμε. Δείς με να πενθήσω. Να πενθήσω σημαίνει να αποχωριστώ αυτό με το οποίο δεν έχει ολοκληρωθεί στη ζωή μου. Λίγο πριν ολοκληρώσουμε έτσι ένα πέρασμα του βιβλίου, γιατί αυτό έχει πολύ σημασία ο καθένας να το διαβάσει και να το μελετήσει και ξέρω όταν διαβάζουμε κάτι ο καθένας το ερμηνεύει με έναν δικό του τρόπο και αυτή είναι και η μαγεία.
Αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα. Θέλω να μιλήσουμε όμως για αυτό που είναι η απώλεια και συγκεκριμένα η απώλεια της μαμάς, η απώλεια των γονιών. Μεγαλώνουμε, φτάνουμε και εμείς στο γύρας, φτάνουν και οι άνθρωποι μας νωρίτερα στο γύρας πριν από εμάς. έχετε δύο-τρία κεφάλαια έτσι για την απόλυα και ειδικά για το κομμάτι των γονιών που θέλω να τα πούμε γιατί μπορεί να είναι και ένας φάρος κάτι δείχνει στους ανθρώπους που αυτή την περίοδο μπορεί να ζουν την απόλυα και κάπως να τους βοηθήσετε Είναι τεράστιο θέμα της απόλυσης και δεν ξεκινάει από την απόλυση της μητέρας του πατέρα ξεκινάει από την απόλυμης παιδικής ηλικίας ξεκινάει από την απόλυα του ονείρου ότι όλα ήταν τέλεια ότι όλα είναι τέλεια.
Το οποίο εμείς οι δικά ψυχοδρομιστές το βλέπουμε πάρα πάρα πολύ συχνά αυτό στην δουλειά μας τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι μένουν προσκολλημένοι σε μια ιδέα τελειότητας, αυτό που λέμε εξυτανίκευση. Εξυτανίκευουν τον μπαμπά, τη μαμά, την παιδική ηλικία κλπ. Ιδίως αυτοί που δεν τα βίωσαν ολοκληρωμένα όλα αυτά. Οπότε τι γίνεται, μεγαλώνεις και κάποια στιγμή για να μεγαλώσεις ψυχικά. Αυτό είναι και οριμότητα.
Θα πρέπει κάποια στιγμή να πεις ότι να δεις, να αναγνωρίσεις ότι έχουν χαμένα κομμάτια στον δρόμο. Έτσι. Δηλαδή ουσιαστικά τι σημαίνει αυτό. Πραγματικά να δεις πως είναι η πραγματικότητα. Να δεις δηλαδή ότι και εσύ είσαι χαμένος στον δρόμο και οι γονείς σου ήταν και αυτοί οι άνθρωποι που κάνανε πάρα πολλά λάθη και δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν γίνεται.
Τότε μόλις αρχίζεις να το βλέπεις αυτό και δεν είσαι μόνο θυμωμένος γιατί φυσικώνεσαι και θυμωμένος πολύ για όλα αυτά κάποια στιγμή όμως λες ότι γι' αυτό είναι σημαντικό να ενηλικιώνεσαι να μπεις σε άλλες συνδέσεις από το παιδιού να μην παραμείνεις παιδί όταν φεύγεις από το παιδί και γίνεσαι λίγα και σιγά σιγά ενήλικος ψυχικά τότε δεν συγχωρείς απλά μόνο τους γονείς ορχικά αλλά κυρίως βλέπεις ότι όλοι οι άνθρωποι πέρα από το γονεϊκό ρόλο είναι άνθρωποι. Άνθρωποι σημαίνει με πάρα πολλά λαττώματα, με πολλά προβλήματα.
Και τότε τους συγχωρείς. Τότε λοιπόν γίνεσαι ενήλικος. Όταν γίνεσαι ενήλικος κάποια στιγμή μετά υπάρχει και φυσική απώλεια φυσικά. Βλέπεις και το σώμα σου ας πούμε δεν να αποκρίνεται όταν ήταν νέος. Βλέπεις τους γονείς σου να μεγαλώνουν. Τώρα τι γίνεται. Δεν υπάρχει ένα μυστικό σε όλα αυτά. Σε άλλα βιβλία μου το λέω πολύ πιο αναλυτικά.
εδώ το υπενήσωμε αρκετά είναι ότι κοιτάξτε υπάρχει μια αλήθεια ότι δεν μπορεί ρε παιδί μου να χωρίς Θεό ο άνθρωπος να αντέξει αυτή τη ζωή δεν μπορεί να αντέξει τον εαυτό του δεν μπορεί να αντέξει καμία απώλεια όλα είναι σχεδόν δύσκολο να αντιμετωπιστούν χωρίς Θεό δεν υπάρχει αυτό Να σας ζωτήσω κάτι αν έρθει κάποιος και σας πει ότι εγώ δεν πιστεύω στο Θεό παρόλα αυτά είμαι εδώ για να μου δείξετε πως μπορώ να το δω αλλιώς και να μου φωτίσετε το δρόμο μου αλλά με δεδομένο αυτό εγώ καταρχάς είμαι ένας πρώην άπιστος, πολύ φανατικός όχι πάρα πολλά χρόνια της ζωής μου δεν είχα καμία σχέση με όλα αυτά τα πράγματα που γράφω και λέω έτσι για μένα υπήρξε μια αποκάλυψη και χωρίζεται η εποχή σε προ-Χριστό και μετά Χριστό οπότε καταλαβαίνω απόλυτα τους ανθρώπους που ούτε θέλουν ακόμα μια σχέση υποτίθεται και είναι και εχθρική με όλα αυτά Καθώς εγώ δεν μιλάω για το Θεό Στους ανθρώπους των θεραπείων Όχι λέω αν κάποιος σας το πει Ναι αν πει ότι πια παράδειγμα Μπήκε κάποιος άνθρωπος κάπου στο γραφείο
Και μου λέει τι εικόνισμα είναι αυτό το Χριστού που έχεις εδώ Ας θεωρώ παράδεκτο Έφυγε ο άνθρωπος Εγώ δεν τον γνώρισα τον άνθρωπο στην πορεία αυτών Γιατί πρόλαβε να φύγει Αλλά προσέξτε έχω καταλάβει κάτι με τους ανθρώπους Που είναι πολύ σκληρή στο θέμα αυτό και είναι και πολύ αντίθετοι, δηλαδή είναι θυμώδεις σε σχέση με αυτά.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ πολύ πιο κοντά στο Θεό από όλους αυτούς που θεωρούν τον εαυτό τους θρησκευόμενο. Αλλά κάτι πρέπει να γίνει για να το φανερώσω αυτό πρώτο στον εαυτό τους. Βέβαια, βέβαια. Αλλά οι άνθρωποι αυτοί έχουν επισημία μεγάλη. Όποιος έχει αντίδραση, όποιος είναι θυμώδης, είναι πολύ πιο κοντά στην επισημία του για να υπερβεί αυτή η συνθήκη.
Και πρώτα το ξέρει ο ίδιος. Οπότε όχι μόνο δεν έχω αντίρρηση για αυτό το πρόγραμμα. Είναι διαφέρουσα προσέγγιση αυτή. Πολύ να σας πω την αλήθεια. Δεν υποτιμώ με βέβαια. Ξέρετε τι θέλω να πούμε. Αυτό το βιβλίο λοιπόν έχει κυκλοφορήσει. Είναι από τις εκδόσεις Ψύχο Γιος. Είναι το Δες το Αλλιώς. Θέλω να μου πείτε γιατί κάποιος να πάρει αυτό το βιβλίο και να το διαβάσει.
Τι θα λέγατε. Αυτή είναι μια ωραία ερώτηση να την κάνω σε εσένα πρώτα Ναι αλλά εγώ θέλω να ακούσω από εσάς Όταν το γράφετε, όταν το παραδώσατε στον εκδοτικό σας Πολύ ωραία Γιατί να το πάρει κάποιος να το διαβάσει αυτό Πάρα πολύ ωραία ερώτηση, ευχαριστώ Λοιπόν κοίταξε, θα πω αυτό που μου έρχεται καταρχάς Αυτό θέλω Το πρώτο πράγμα δεν το σκέφτηκα έτσι Αλλά η πρώτη μου σκέψη είναι Γιατί αυτό το βιβλίο Είναι γεμάτο μικρά μικρά μικρά κεράσματα πολύ μικρά που όμως σου ανοίγουν την όρεξη για ένα τεράστιο τεράστιο γεύμα λουκούλιο το οποίο είναι αλήθεια ότι υπάρχει στα προηγούμενα βιβλία μου αυτό είναι ένας λόγος έτσι να το πω έτσι λίγο επιγραμματικά από την άλλη όπως όλα τα βιβλία και σε αυτό προσπαθώ να προβληματίσω να ξυπνήσω τους ανθρώπους θα το ήθελα πάρα πολύ αυτό τι σημαίνει να ξυπνήσω δεν δίνουμε έτοιμες λύσεις σου λέω απλά κάποιες ιδέες για να τη βρεις τη λύση Αν θέλεις, αν θέλεις ότι έχεις έναν εαυτό, να τον εγκυζητήσεις, να τον ψάξεις από τον εαυτό.
Μιλάμε, λέει, ψάχνω θεωρό το Θεό. Μα αν δεν ψάξεις να βρεις τον εαυτό σου, πώς να βρεις τον Θεό. Δηλαδή πρέπει να σε σμπρώξω, αν μπορούσε να σε σμπρώξω, αυτόν που θα πάρει αυτό το βιβλίο, να τον σμπρώξω. Να δει εάν θέλει να έχει έναν εαυτό και να κάνει μια σοβαρή σχέση μαζί του. όπως λέμε θέλουμε να κάνουμε σοβαρή σχέση με μια κοπέλα έτσι δεν είναι και να κάνεις σοβαρή σχέση με μια κοπέλα σε μια κοπέλα, τι θα πρέπει θα πρέπει να αποφασίσεις αν θέλεις να θεσμευτείς σε μια σχέση έτσι δεν είναι αν δεν αποφασίζεις να θεσμευτείς σε μια κοπέλα τώρα το λέω τσχηματικά δεν μπορείς να κάνεις σχέση με μια κοπέλα Βέβαια αυτό να ξέρετε αν ισχύει θα πήγαιναν όλοι σε σχέσεις καλά πείτε μου κάτι άλλο Εσείς αυτό το βιβλίο σε ποιες ηλικίες θα προτείνατε να απευθυνθεί, δηλαδή να το διαβάσει εκεί κάποιος γύρω στα 20 του για να βρει το δρόμο του, να το διαβάσει ο κύριος που είναι ή η κυρία που είναι ξερογός στα 60 και έχει διανύσει μια μεγάλη πορεία ζωής και ψάχνει να βρει τώρα τα νέα πατήματά της.
Ποια είναι ίσως η ιδανική ηλικία να διαβάσει κάποιος αυτό το βιβλίο. Όλα τα βιβλία όταν μιλάνε από καρδιάς Και απευθύνονται στην αλήθεια Είναι κατηγνώμη για όλες τις ηλικίες Αυτό ειδικά το συγκεκριμένο Επειδή είναι πάρα πολύ απλό σε σχέση με άλλα βιβλία Νομίζω και έχει πολύ παραβολικό τρόπο γραψήματος Νομίζω απευθύνεται σε όλους Προχθές έκανα μια ομιλία Και κάποιος ήρθε ένας κύριος στην ομιλία Και μου λέει το πήρα αυτό το βιβλίο Λέω για ποιον το πήρατε για εσάς Όχι μου λέει γιατί 14χρονη η κόρη μου Και τον θαύμασα πάρα πολύ Και εκείνη την ώρα αναρωτήθηκα Είναι σωστά να το διαβάσει μια 14χρονη Και σκέφτηκα ναι για ποιον λόγο Παρ' όλο που δεν θα προτείνω να το διαβάζω Πολύ μικρά παιδιά Γιατί αν αυτό το κορίτσι ή αυτό το αγόρι Μέσα του έχει μια μεγάλη ανησυχία Για κάτι περισσότερο από αυτό Που του δίνει μια κοινωνία Αυτό σίγουρα θα ψάξει Και κάτι περισσότερο μετά Και προφανώς και ο γονιός κάτι θα είχε αντιληφθεί Γι' αυτό και το έκανε Επίσης διαφορετικά διαβάζουμε ένα βιβλίο στα 14
Και μετά διαφορετικά το ξαναπαίρνουμε Από το ράφι της βιβλιοθήκης Και το διαβάζουμε στα 34 Και λέμε κοίτα να δεις άλλα είχα καταλάβει Και άλλα είναι τώρα Και τα πολύ σπουδαία βιβλία, τα πολύ μεγάλα βιβλία Έχω παρατηρήσει τον εαυτό μου που διαβάζει και βιβλία Ότι το ένα που μου αρέσει να βιβλίωσω μπορούν να διαβάσουν 10-20 φορές και να καταλάβεις κάθε πράγμα και το λέτε και μέσα να διαβάζουμε ωραία βιβλία ναι για μένα είναι πολύ σημαντική συμβουλή είναι σημαντικό θέλω πάρα πολύ να σας ευχαριστήσω για αυτά που είπαμε θέλω πάρα πολύ να φτάσεις στα χέρια του κόσμου το δες το αλλιώς με αυτές τις 146 προτάσεις για να θυμάσαι να ζεις, κυρίως να θυμάσαι να ζεις να θυμηθούμε να ζήσουμε σε αυτή τη ζωή που δεν είναι και ατελείωτη τελειώνει κάποια στιγμή, οπότε να προλάβουμε να τη ζήσουμε όπως θέλουμε. Τα μόνο σίγουρα.
Ποια είναι η βαθιά σας επιθυμία για αυτό το βιβλίο? Όπως για όλα τα βιβλία μου επίσης για όλες τις ομιλίες που κάνω, η βαθύτατη επιθυμία μου είναι να συναντηθούμε όλοι με την προσωπική μας αλήθεια αλλά και με την αλήθεια που υπερβαίνει την προσωπικότητά μας. Πολύ ωραία. Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα και με το καλό να ξανασυναντηθούμε.
πάρα πολύ θα το ήθελα με πολύ μεγάλη χαρά γιατί μου τα πάντα πάρα πολύ ωραία και γιατί νομίζω ότι και όποιος το ακούσει χωρίς να έχει διαβάσει το βιβλίο έχει κάθε λόγο έτσι να το πάρει και να καταλάβει αυτά που θέλει αυτός και αυτά που θέλει και η ψυχή του ακριβώς αυτό είναι το Ιντογίνο και η πραγματικότητά του σας ευχαριστώ ιδιαίτερα εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ Γιώτα ήταν ένα ακόμη επεισόδιο Art Podcast ακολούθησέ το και εσύ σε Spotify, Apple Podcasts αλλά και στο YouTube Ακού την τέχνη με την υποστήριξη των εκδόσων Ψυχουγιός.
Η ζωή σε βιβλία.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα



