Art Podcast 194: Φιλαρέτη Κομνηνού

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Για μένα είναι μια καθυλωτική ηθοποιός που την έχω παρακολουθήσει στο θέατρο πάρα πολύ από πολύ μικρή ηλικία. Θαυμάζω αυτό που φέρετε στο σύνολό σας. Σας θεωρώ μια πολύ όμορφη, αξιοπρεπέστατη γυναίκα μέσα και έξω και ταυτόχρονα έχετε και έναν βορειολαδίτικο αέρα που οι βορειολαδίτες μεταξύ μας κάπως συνεννοούμαστε μέσα σε αυτό.

00:55 Η Φιλαρέτη Κομνηνού στα Art Podcast και για μένα είναι πολύ μεγάλη χαρά που είσαστε εδώ. Ευχαριστώ πολύ, ευχαριστώ πάρα πολύ για τα ωραία λόγια. Βορειοαλλαδίτικο αέρα, ε. Τον φέρετε αυτό, από μικρή τον φέρετε αυτό. Αυτό είναι αλήθεια ότι εμείς αυτοί από Μακεδονία και Βόρειο Ελλάδα σαν να έχουμε μία άλλη συμπεριφορά να το πω, μία άλλη στάση και μία άλλη...

01:20 Και ένα τσαγανό διαφορετικό εγώ. Κάπως έχουμε ένα, δεν ξέρω, δεν ξέρω, σε εσάς πάντως νομίζω ότι... Νομίζω ότι είμαστε... Είναι εμφανές. Χαίρομαι που το λέτε. Είστε και εσείς από εκεί. Ναι, εγώ είμαι από τη Δράμα. Η καταγωγή μου είναι από τη Δράμα και έχω μείνει και στη Δράμα. Και ξέρετε όλοι οι Βορειολαδίτες εσάς, σας έχουμε πολύ χαρακτηρισμένοι Θεσσαλονικιά.

01:42 Πολύ. Και αυτό δεν είναι άδικο γιατί διάβαζα χθες φρέσκαρα λίγο τις γνώσεις μου για εσάς και διάβαζα χθες ότι πραγματικά τα χρόνια που έχετε περάσει πάνω στο κομμάτι της υποκριτικής ήταν πολλά. Έμεινα στο κρατικό θέατρο Τελείωσα τη δραματική σχολή του κρατικού θέατρου Και πέρασα αμέσως ως αριστούχα Τότε συνηθιζόταν οι αριστούχους να κλείνει αμέσως βόλιο με το κρατικό Και ξεκίνησα με τους καλύτερους όρους Γιατί είχε έρθει ο Γιώργος ο Σεβαστίκογλου από το Παρίσι Για να έβασα το ημέρωμα της τρίγκλας Συγγνώμη που μιλάω έτσι Είμαι λίγο μπουκωμένη γιατί είμαι άρρωστη εδώ και δυο μέρες πολύ ταλαιπωρημένη από μία γρήπη αλλά παρόλα αυτά είσαστε εδώ και σας ευχαριστώ ότι πλάγιαφε είστε εδώ γιατί πρέπει να το πω αυτό το ραντεβού δεν θα μπορούσε να αναβληθεί γιατί εδώ έχουμε κάτι που περιμένει και γιατί πια είναι στον ένατο και βγαίνει σωστά, για πείτε μου λοιπόν στο κρατικό και έτσι ξεκίνησα την πρώτη μου παράσταση παίζοντας την Πιάνγκα στο ημέρωμα της Τρίγκλας

02:46 μαζί με τη Μάγια Λιμπεροπούλου και το Γιώργο Σεβαστίκολου στη σκηνοθεσία ο Γιώργος Σεβαστίκολου για μένα έγινε η δεύτερη οικογένειά μου μαζί με την άλλη και τη Ζέη που έχει γράψει όλα αυτά τα υπέροχα παιδικά βιβλία και πιστεύω ότι κατά κάποιο τρόπο την πορεία μου τη διαδρομή μου και τη στάση μου και τη σχέση μου με το θέατρο την καθόρισαν αυτοί οι άνθρωποι Εσείς όμως να σας ρωτήσω κάτι όταν ήσασταν ακόμη παιδί θέλατε να γίνετε ηθοποιός Και μόνο το γεγονός ότι τα καλοκαίρι όταν μαζευόμασταν στο χωριό του Ποπού εκεί στη Δράμα και μαζεύαλα τα ξαδερφάκια και τους έκανα διάφορα θέατρα, έπαιζα θέατρο, έκανα όλα αυτά που κάνουν τα παιδιά, παιχνίδια και η απόλαυση μου ήταν να κάθονται γύρω γύρω όλα τα ξαδερφάκια και να χαζεύουν αυτό που έκανα ή να τους κάνω να κλαίνε καμιά φορά λέγοντας τους δραματικές ιστορίες που είχα ακούσει από τη γιαγιά που είχε έρθει από την μικρά Σία.

03:48 και μας έλεγε η γιαγιά τότε διάφορες ιστορίες και για κάποιο λόγο δεν ξέρω πως γινόταν είχα την ανάγκη να το αφηγηθώ και εγώ αυτό στα παιδιά ας πούμε ότι αυτό ήταν μια πρώτη ένδειξη ότι κάτι γίνεται, κάτι υπάρχει δεν το είχα συνδυτοποιήσει όμως γιατί είχα μπει στο πανεπιστημίο και πήγαινα για πανεπιστημιακή καριέρα αυτό φιλοδοξούσα να δουν και οι γονείς μου από μένα γι' αυτό και κάπως τους τους ήρθε από το μο Μάλλον, το λέτε πολύ επίικος Ήταν λίγο σοκ όταν διαπίστωσαν ότι εγώ θέλω να γίνω επαγγελματίας ηθοποιός Και δεν το πήραν και πολύ καλά Γιατί πώς τα ζούσατε Ήταν τα χρόνια εκείνα που λέγανε ότι άμα είσαι και ηθοποιός πώς θα είναι δουλειά αυτό Είναι δουλειά αυτό Ναι και το είχαν συνδέσει και με κάτι που είχε σχέση με την αξιοπρέπεια Και ότι ο χώρος του θεάτρου δεν ήταν και τόσο ασφαλής για το κορίτσι τους Για το κορίτσι, φοβερό παρόλα αυτά εσείς και τις σπουδές τις ακολουθήσατε και στο θέατρο βουτήξατε και κάπως έγινε ένα πάντρεμα εκεί η κυρία Κομνηνούκη το θέατρο σας λάτρεψε

04:56 και χάζευα το λάτρεψα εγώ θεωρώ ότι μετά από τόσα χρόνια στο θέατρο δεν υπήρξε στιγμή που να μετανιώσω ή να έρθω σε μια τέτοια δύσκολη θέση που να πω ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο Όχι, αυτό ήθελα να κάνω και εξακολουθώ να πιστεύω ότι μέχρι και τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής μου αυτό θέλω να κάνω. Αυτό είναι που αγαπώ, αυτό είναι που με κάνει να νιώθω δημιουργική, ζωντανή, να μην πλήττω.

05:30 Και ξέροντας όλα και τα σκοτάδια που έχει ο χώρος μας και το παρασκήνιο της δουλειάς αυτής, αισθάνομαι ότι αυτά τα ξεπερνάς γιατί το δώρο που σου χαρίζει το θέατρο πάνω στη σκηνή, η ευδαιμονία και η εφορία που νιώθεις όταν παίζεις δεν αντικαθίστανται με τίποτα. Να σας πάω λίγο μπροστά τώρα σε αυτό που μου λέτε από αυτό θα πιαστώ.

05:54 Διδάσκεται. Έχετε και παλιόπλαρα... Έχει ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος της ζωής μου της διδασκαλίας. Ναι, πάντως έχετε. Είχατε επαφή με νέους ηθοποιούς, είχατε επαφή με παιδιά που και αυτά κάτι νιώθανε, κάτι υπήρχε μέσα τους που τους οδηγούσε προς το σανίδι εσείς καταλαβαίνετε όταν σας πλησιάζει ένας νέος θα πει ως τι έχει μέσα του όσο όταν με πλησιάζει διαστητικά μπορεί κάτι να καταλαβαίνω αλλά εφόσον δω το κορίτσι ή το αγόρι να παίζουν κάτι σε αυτή την πρώτη σχέση μπορώ να καταλάβω τουλάχιστο αυτό που λέμε αυτό το υλικό που μπορεί να υπάρχει αυτό που λέμε ταλέντο σε ένα παιδί τώρα το πόσο αυτό θα εξελιχθεί και το πόσο θα εκπαιδευτεί έτσι ώστε να λάμψει αυτό είναι η προσωπική δουλειά που θα κάνει το κάθε παιδί και εκεί μπαίνει η πρώτη αυτή αίσθηση μπορώ να την αντιληφθώ και ανάλογα να συμβουλέψω γιατί πολλές φορές πάρα πολύ ταλαντούχα παιδιά θα σας πω υπάρχει αυτό το παραμύθι της χελώνας και του λαγού όταν κάποιος καταλαβαίνει αν θέλεις το ταλέντο που μπορεί να έχει

07:00 επαναπάβεται και η εκτίμηση αυτή συνοδεύει και συνορεύει λίγο με μια λαζονία και αφήνεται ενώ ένας άλλος, μια άλλη κοπέλα ένα άλλο αγόρι με λιγότερο ταλέντο με την πολλή δουλειά με το πολύ πάθος είναι η χελώνα που προσπερνάει στη δική σας την πορεία αν γυρίσετε πίσω και κοιτάξετε που πλέον μπορείτε να το κάνετε τι ποσοστό ήταν το ταλέντο και τι ποσοστό η πολλή δουλειά και το πολύ διάβασμα και η πολλή μελέτη πάνω σε αυτό που κάνατε να σας πω την αλήθεια επειδή φλέρταρα μεταξύ θεάτρου και πανεπιστημίου.

07:39 Δηλαδή στη δραματική σχολή έκανα τις περισσότερες απουσίες από κάθε άλλο παιδί γιατί παρακολουθούσα μαθήματα στο πανεπιστήμιο. Δεν είχα αποφασίσει αν θα γίνω επαγγελματίας ή τοποιός. Οπότε η σχέση μου με το θέατρο ήταν ένα είδος φλέρτ ακόμα. Δεν είχα πάρει τις αποφάσεις μου. Οπότε δεν θα έλεγα ότι ήμουν και η καλύτερη μαθήτρια.

07:59 Τις τελευταίες μέρες πριν από τις τελικές εξετάσεις, θυμάμαι ότι ήρθαν ένα-δύο παιδιά από το έτος μου και μου λένε, έλα ρε εσύ τώρα, έλα, πά' τα γκάζι τώρα αφού μπορείς και λέω, λες να. και ξαφνικά τις τελευταίες μέρες κάτι έγινε και πραγματικά αισθάνθηκα ότι κάνω ένα σπιντάρισμα και έτσι μου δώσανε και την υποτροφία, έτσι μου δώσανε και το άριστα και πέρασα κατευθείαν στο κρατικό.

08:31 Στα χρόνια της σχολής δηλαδή δεν θα έλεγα ότι ήμουν και το πιο μελετηρό παιδί ας πούμε. Μετά όμως... Ή αν θέλετε να σας πω και κάτι άλλο που έχει μια νοστιμιά αυτό. όταν έδωσε εξετάσεις στη δραματική έτυχε να είναι στην επιτροπή ο Μήνος Σοπολωνάκης, έναν άνθρωπο που θαυμάζω που υποκλίνομαι μπροστά ήταν ένας ιδιοφυής θεατρά ανθρώπος λοιπόν αυτός ο άνθρωπος ήταν τότε στην επιτροπή εγώ έμαθα ένα μονόλογο την παραμονή των εξετάσεων και πήγα τελείως απροετοίμαστη και με το τρακ που είχα ξέχασα και τα λόγια έκλεισα και τα μάτια έκατσα σε μια καρέκλα, έβαλα το κεφάλι κάτω και είπα ένα μονόλογο, δεν ξέρω πως τον είπα και θεωρούσα τότε ότι είχα αποτύχει και κατά τη γενική εκτίμηση όλων των καθηγητών της επιτροπής δεν ήταν για να περάσω ο Μήνος Βολανάκης ήταν αυτός που είπε εγώ αυτό το κορίτσι το θέλω, θέλω να μπεις στη σχολή και αισθάνθηκα ότι πολλές φορές μία στιγμή μία μοναδική στιγμή μπορεί σε κάποιον άνθρωπο της δουλειάς μας να του δώσει το σήμα ότι είμαστε, κάνουμε για αυτή τη δουλειά.

09:39 Αυτό ξέρετε πόσο. Γιατί αν δεν ήταν ο Βολανάκης τότε, μπορεί εγώ να μην γινόμουν ηθοποιός, να μην αποφάσισα να ξαναδώσω στη δραματική σχολή και μπορεί η ζωή μου να ήταν τελείως διαφορετική. Ναι, δεν θα το μάθουμε ποτέ αυτό βέβαια. Αλλά ξέρετε κάτι, αυτό είναι και πολύ αισιόδοξο που λέτε. Και είναι και πολύ αισιόδοξο για όλους αυτούς που ακούνε και ψάχνουν να βρουν αυτή τη στιγμή, ψάχνουν να βρουν και αυτό το νεύμα σε κάποιους ανθρώπους.

10:02 Δεν το βρίσκουμε πάντα. Επίσης, έχουμε περάσει και από διάφορες, εσείς δηλαδή, μέσα στο κομμάτι της υποκριτικής, και από διάφορες σχολές αυτών που κρίνουν, δηλαδή κάποιοι πολύ αυστηροί, κάποια χρόνια πολύ αυστηρά, κάποια χρόνια πιο ελαστικά στα δικά μας πιθανόν. Θέλω να πω, όλα τα παιδιά δεν έχουν και τις ίδιες ευκαιρίες στιγμής.

10:25 Πρέπει να έχουν κεραίες ανοιχτές για να τις πιάσουν αυτές τις στιγμές. Δεν είναι εύκολο. Ξέρω ότι ένα μεγάλο κομμάτι στα χρόνια της Θεσσαλονίκης και εκείνα τα χρόνια ήταν ο ένας και μοναδικός βουτσινάς για σας. Ήταν ένα κεφάλαιο πολύ μεγάλο. Το λέω καλά? Το λέτε πολύ καλά. έχετε μιλήσει πάρα πολλές φορές για τον Ανδρέα Κουμπινά έχετε μιλήσει πολύ για αυτό και για το πολύ ιδιαίτερο δέσιμο που είχατε για τον Ανδρέα Κουμπινά ο Ανδρέας Κουμπινάς ήταν ο μέντοράς μου ήταν ο δασκαλός μου ήταν ο άνθρωπος που μου έμαθε την υποκριτική γιατί ερχόταν από το Actor's Studio έρχοταν από τη Γαλλία από τη σχολή που είχε εκεί και ουσιαστικά κατά κάποιο τρόπο ήταν λίγο πιο χήμα σε μένα το πήρε και το διαμόρφωσε και με προκάλεσε να ξεπεράσω τα όρια μου. Εγώ με το βουτσινά κάθε φορά που συνεργαζόμουν αισθανόμουν ότι χτύπαγα την κόκκινη γραμμή και πήγαινα λίγο πιο πέρα γιατί με πίεζε για να το... γιατί κάτι καταλάβαινε κάθε φορά και ήθελε να ξεπεράσω να παίξω χωρίς δίχτυα

11:47 ασφαλείας. Αυτή ήταν η φράση που λέγαμε Τι ωραία! Βράζει την πρόβα μου, λέγει ναι, καλή πρόβαση αλλά ήταν με δίχτυα ασφαλείας την επόμενη φορά να το κάνουμε έτσι και λέω ναι πάμε πάμε πάμε να το κάνουμε. Πόσο ενέπνεε όμως αυτό πόσο... Ο Βουτσινάς ήταν μεγαλοφύης ένας ήταν ο Βουλανάκης και μετά ήταν... δηλαδή εμένα οι δάσκαλοι μου ήταν ο Σεβαστίκογλου ο Βουτσινάς, ο Μήνος ο Βουλανάκης. Αυτοί οι άνθρωποι έγιναν η οικογένειά μου η θεατρική και τους το φίλω και τους το χρωστάω.

12:17 Σας ακούω να μιλάτε έτσι, ξέρετε κάτι συγκινούμε. Θυμάμαι ένας από τους οικογενειακούς φίλους, τους πιο αγαπημένους, πραγματικά συγκινούμε, τρυφερός υπέροχος άνθρωπος και εξαιρετικός στοπιός, ήταν ο Νίκος Ωσεριανόπουλος. Έχω ακούσει τόσες πολλές ιστορίες από τον Νίκο, κάτι ωραία βράδια. Αλήθεια, γνωρίζω αστιστά του. Πολύ.

12:37 για να καταλάβετε ο πατέρας μου ήταν μηχανικός στον κινηματογράφο ο Νίκος ήταν ένα παιδί από μια φτωχική οικογένεια στη δράμα και πήγαινε πάντα στον μπαμπά μου στον κύριο Αλέκο και του ζητούσε να ανεβαίνει λίγο σινεμά ο Παράδεισος να ανεβαίνει πάνω στο κουβούκλιο για να βλέπει τις ταινίες να πηγαίνει πολύ συχνά σινεμά και το θυμόταν αυτό ο Νίκος και όταν κατέβηκα στην Αθήνα ήταν πολύ κύριος και προστάτης δίπλα μου και έχω περάσει πολύ ωραίες στιγμές τα πρώτα χρόνια με τον Νίκο ο Φίλος ήμασταν μια οικογένεια εγώ, η Λυδία, η Φωτοπούλου ο Νίκος ο Σεριανόπουλος για πολλά χρόνια ήμασταν η οικογένεια γύρω από το Βουτσινά τα παιδιά του, τα θεατρικά του παιδιά με τον Νίκο περάσαμε έχουμε παίξει μαζί τη νύχτα της Ιγκουάννα που παίξαμε μαζί και έχουμε περάσει πολύ ωραία καλοκαίρια και γελούσαμε ο Νίκος όταν έλεγε ανέκδοτα του είπα σταμάτα δεν μπορώ εδώ πονάω οι γελαστικοί αδένες πονάνε δεν αντέχω άλλο αλλά την ίδια στιγμή ήταν και ένα βαθιά μελαγχολικό πλάσμα

13:47 είχε τα σκοτάδια του ναι είναι αλήθεια αυτό είναι αλήθεια αλλά ποτέ για να κάνει κακό σε κάποιον άλλον άνθρωπο ποτέ ποτέ αυτό που έκανε ο Νίκος ήταν στον εαυτό του το κακό που έκανε ήταν στον εαυτό του ο Νίκος. Μόνο. Οπότε σας αγγώ να μιλάτε για τη Θεσσαλονίκη του τότε μέσα από το κομμάτι της υποκριτικής και μου θυμίζεται πολλά από αυτά που και ο Νίκος έχει πολλές φορές μοιραστεί.

14:11 Αυτός από τη δράμα. Από τη δράμα, ναι. Και κοντά. Τα σπίτια μας κοντά κοντά. Λοιπόν, κάποια στιγμή κάτι γίνεται μέσα σας και ευτυχώς μας κατηφορίζετε και έρχεστε προς την Αθήνα και ξεκινάνε άλλα μονοπάτια. Βεβαίως μητέρα με τον Γιώργο. Καταρχάς αυτό είναι ένα κεφάλαιο που έχω δύο-τρεις ερωτήσεις τις έχω κάνει και στον Γιώργο. Ακούγα και το podcast που κάναμε με τον Γιώργο. Κινέστα σας τις κάνω.

14:35 Θέλω κάπως να ενώσω τις απαντήσεις να τις έτσι κάνω. Έχετε τέτοιους σκοπούς. Έχω τέτοιους σκοπούς. Αλλά πριν από αυτό έρχεστε λοιπόν στην Αθήνα και μπαίνετε και στα βαθιά της θεατρικής Αθήνας με την έννοια του εμπορικού θεάτρου και του ανταγωνισμού που υπάρχει από τις πρώτες δουλειές διότι θα σας θέλαμε να κάνω λάθος με τον Αλεξανδράκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ σωστά η πρόταση έγινε από τη Μάγια Λιμπεροπούλου να κατέβω στο Διονύσια τότε το χώρο το σημερινό τότε ήτανε Διονύσια να παίξουμε το θείο Βάνια με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, τον Αλέκο, τον Αλεξανδράκη τους γνώρισα από κοντά, τους γνώρισα έναν ολόκληρο χειμώνα όλους αυτούς τους μύθους γιατί με αυτούς τους ανθρώπους γοητευτήκαμε και μεγαλώσαμε η δικιά μου γενιά και αυτό το κατέβασμα δηλαδή πραγματικά έγινε στα βαθιά νερά και δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους Πόσο ειδική, πόσο διαφορετική ήτανε Πολύ διαφορετική Ο Αλέκος ήταν ένας άνθρωπος που ήταν πιο ήπιος πιο σιωπηλός πιο ήρεμος ενώ ο Παπαμιχάηλ ήταν θιελώδης, πιο εκρηκτικός.

15:48 Πάνω στη σκηνή όμως όταν συναντιόταν, υπάρχει σκηνή που συναντιούνται οι δυο τους θυμάμαι ότι απλώς καθόμουν και τους χάζευα. Και λέω κοίταξε τώρα, αυτά τα δύο πλάσματα που λατρεύτηκαν από το ελληνικό κοινό αυτοί οι ωραίοι άντρες που έχουν... Ναι βέβαια, βέβαια. Και οι δύο, διαφορετική κοητεία. Η δυναμική τους δηλαδή πάνω στη σκηνή ήταν καταιγιστική και πάρα πολύ γοητευτική για κάποιον που το έβλεπε απ' έξω.

16:16 Ήμουνα στη σκηνή αλλά παρακολουθούσα ως Έλενα αυτό που γινόταν μεταξύ τους και ήμουνα τυχερή που τόζεσαι αυτό θέλω να πω. Κυρία Κομινού, ποια άλλη μεγάλη ηθοποίη είχαν αυτό το κάτι το τόσο έντονο πάνω στην σκηνή από αυτούς που έχετε δει εσείς. Να σας πω κάτι. Πέρα από τους Έλληνες ηθοποιούς, εγώ προσωπικά τα τελευταία χρόνια, και χαίρομαι που το έχω αυτό, γιατί είναι λίγο σαν να έχει μείνει κάτι εφηβικό.

16:43 Γοητεύομαι και γίνομαι φαν σχεδόν ηθοποιών σαν τον Τάνιερντε Λουίς. Το λατρεύω αυτόν τον ηθοποιό. Τα λένε το αδιανοή. Το λατρεύω. Έχω δει όλες τις ταινίες του και πολλές φορές προσπαθώ να μελετήσω αυτό που κάνει, τον τρόπο που το κάνει την εκφραστικότητά του ένας άλλος σπουδαίος είναι ο Άντριου Σκότ τώρα είναι Ιρλανδός στοπιός, νεότερος βέβαια που είναι και θεατρικά πολύ σπουδαίος και κινηματογραφικά ο Τόμ Χάρτι είναι ηθοποιή που και από τους παλιούς Αμερικάνους στοπιούς και ωραίοι σαν κορμοστασχές ο Τάνιελ Ντελούις για εμένα για τα δικά μου τα γούστα είναι και ιδανικά ένας πάρα πολύ ωραίος άντρας αλλά δεν είναι αυτό που με κάνει να παρακολουθώ.

17:33 Ή επίσης τώρα τελευταία η αδυναμία μου είναι ο Δανός Μίκελσεν και ειδικά στο Another Around, σε μια ταινία δανέζικη. Δεν το έχω δει αυτό, θα το δω. Σας προτείνω να το δείτε και να δείτε την τελευταία σκηνή που χορεύει με αυτόν τον σπαρακτικό τρόπο και τον τέλειο τρόπο που χορεύει. Υπήρξε και χορευτής, θα με θυμηθείτε. Αυτό που λέτε.

17:56 Είναι από τα ωραιότερα πράγματα γιατί καμιά φορά όταν λίγο σε κουράζει η δουλειά ή σε απογοητεύει η δουλειά ή βουλιάζεις κατά κάποιο τρόπο, έχεις την ανάγκη να δεις αυτούς τους ηθοποιούς τη σχέση που έχουν με την τέχνη τους και την τέχνη της υποκριτικής για να ανανεωθεί και σένα πάλι αυτή η... Εσείς πηγαίνετε στο εξωτερικό να δείτε παραστάσεις.

18:20 Ναι, πήγαινα παλιά πάρα πολύ. Παλιά πήγαινα πριν γίνει το φεστιβάλ Αθηνών Η πυραιός Επιλούκου Πήγαινα στο φεστιβάλ Αβινιών Τουλάχιστον τρεις φορές έχω πάει Στο φεστιβάλ Εδιβγούργου Στο Περουλίνο Με τον γιο μου τον Γιώργο Έχω ξεχάσει πόσες φορές έχω πάει Εφτά, οκτώ φορές Από μικρός ο Γιώργος Ναι, τον έπαιρνα μαζί μου Από 23-25 χρονών Και μετά Καμιά φορά μου λέει Ρε μάνα έχουμε ένα τρίμερο μπροστά Δεν κάνουμε κανένα ταξιδάκι στο Βερολίνο Και για μας εκεί τα αξιοθέατα Μας είναι εντάξει πέρα από τα μουσεία που τα είδαμε την πρώτη φορά Την πύλη του Βραδεύου Οκ τα είδαμε όλα αυτά Για μας είναι τα θέατρα Η Σαουμπίνε, το Μπερνινερ Σάμπλε Εδώ είναι για μας όταν πηγαίνουμε έξω Οπωσδήποτε θα πρέπει να δούμε μια παράσταση Πώς να ξέφευγε ο Γιώργος από όλο αυτό ο Γιώργος είναι βουτυγμένος μέσα στην τέχνη Ξέρετε είσαστε δύο διαφορετικές καλλιτεχνικές οντότητες, δεν μ' αρέσει πάντα να τα μπλέκω παρόλα αυτά, Γιώργος δεν ξέρω αν βλέπετε κι εσείς ως μαμά αυτό που βλέπουμε όλοι οι άλλοι

19:28 είναι ένα πάρα πολύ φωτεινό πλάσμα το οποίο είναι βουτυγμένο στο ταλέντο και το βλέπεις και στη σκηνή όταν πας να τον ακούσεις να τραγουδάει με τους Πόλκαρ αλλά και όταν παίζει και θα μου επιτρέψετε όταν σκηνοθετεί. Νομίζω ότι το κομμάτι της σκηνοθεσίας ο Γιώργος σε πολύ μικρή ηλικία το απογειώνει. Αυτή είναι η δική μου αίσθηση, το έχω πει αυτά. Λοιπόν, θα αφήσω τη δική σας αίσθηση και όλα αυτά τα υπέροχα που είπατε για το γιο μου γιατί αν για ακόμα μια φορά μιλήσω για το γιο μου θα παρασύρθω και η συνέντευξή μας θα καλυφθεί χρονικά από τη... Πάντως συμφωνούμε κάπου σε αυτά. Ναι, συμφωνούμε απόλυτα.

20:04 Εγώ θα τονίσω γιατί η πορεία και όλα αυτά που βλέπω είναι ότι έχετε συνεργαστεί και σας έχει σκηνοθετήσει και εξαιρετικά σε πολλές παραστάσεις. Κάποιες από αυτές βραβευμένες. Όπως ήταν ο Αρίστος που παίχτηκε πέντε χρόνια. Έχουμε κάνει περιοδία σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Έχουμε παίξει σε τέσσερα διαφορετικά θέατρα εδώ στην Αθήνα.

20:25 Ήταν μια παράσταση πολύ συγκεκριμένη, απίθανη. Απίθανη παράσταση. Όπως και πολλές άλλες. Ξέρετε κάτι, έχει πολλές φορές σημασία όταν μια παράσταση μένει στη μνήμη των θεατών και ο Αρίστος, για όσοι είδανε τον Αρίστο, θυμούνται αυτή την παράσταση. Δεν μπορούμε να την ξεχάσουμε. Παρ' όλα αυτά, αφού πήγαμε στο θέατρο, αν και έχω και κάποια πράγματα τηλεοπτικά που θέλω, πριν φτάσουμε να μιλήσουμε για την τωρινή παράσταση, για το Μίζερι, που έχω πολλά να πω, Ποιες άλλες είναι οι παραστάσεις στην πορεία σας που ο κόσμος σας μιλάει για αυτές, που τις θυμάται, ποιες είναι οι παραστάσεις σταθμός που και εσείς έχετε είτε λόγω συνεργασίας με άλλους τοποιούς επισκηνείς είτε γιατί το κείμενο ήταν κάτι τέλειως διαφορετικό, κάτι που εσάς σας είχε συνεπάρει, ποιες ξεχωρίζετε.

21:16 Επειδή σας είπα πριν ότι έχει σημασία όταν μια παράσταση μένει στη μνήμη, συνερμικά τώρα θυμάμαι όταν έκανα τις τροάδες, έκανα την αδρομάχη στις τροάδες, σε σκηνοθεσία του Βουτσινά στην Επίδαυρο, μετά από περίπου 10 χρόνια πήγα ως θεατής να δω πάλι τις τροάδες, σε σκηνοθεσία άλλου σκηνοθέτη και με άλλους φιλοποιούς και θυμάμαι όταν τελείωσε η παράσταση και προχωρούσαμε σε αυτό το υπέροχο δρομάκι που είναι προς τα Καμαρίνια άκουγα τους θέτες, δεν είχαν καταλάβει ότι είμαι εγώ και έτσι όπως πηγαίναμε όλοι μαζί σχεδόν αγκαλιά όλο το πλήθος αναφερόντουσαν σε αυτή η παράσταση και ακούω να λένε θυμάσαι εκείνη την παράσταση εκείνη τότε πως ήταν κανένας άλλος θυμάσαι την ανδρομάχη και ένιωσα μια τέτοια συγκίνηση Γιατί λέω κοίταξε, μετά από δέκα χρόνια αυτοί οι άνθρωποι θυμούνται.

22:07 Βέβαια. Γιατί σημασία για μένα έχει το θέατρο και η τέχνη να καταγράφεται στο ασυνείδητο του κάθε θεατή και να αναφέρεται σε αυτήν ακόμα και μετά από δέκα χρόνια. Μα εκεί φαίνεται η δύναμή της που ξεθωριάζει το συνέσθημα. Γιατί η τέχνη στο συνέσθημα εκεί μας πιάνει, κάτι μένει από όλο αυτό. πριν συνεχίσουμε για το θέατρο και για αυτά που έχουμε να πούμε τα τωρινά και ότι άλλο θέλουμε τέλος πάντων να πάμε και λίγο σε ένα άλλο φλερτ την τηλεόραση που δεν είναι και φλερτ μόνο γιατί γάμος έχετε παίξει σε τόσες σειρές και έχετε αγαπηθεί μέσα σε τόσες σειρές ας πούμε εκεί στην τηλεόραση ένας ρόλος που τον θυμάμαι με πολύ νοσταλγία και πολύ αγαπησιάρικα είναι η Ατάρτη στις Μάγισσες της Σμύρνης και το είχαμε κάνει με τον Κώστα Τι ωραία που ήτανε και τι ωραία σειρά Τι ωραία η ποιότητά της Όλοι οι συντελεστές ένας και ένας Ο Κώστας Κουτσομίτης έφερε Αυτός που έκανε τη διαφορά Στην τηλεόραση Γιατί έκανε μεταφορές μυθιστοριμάτων Και ο τρόπος που κάναμε τα γυρίσματα

23:14 Εγώ μεταφέρω Η πρωτιά μου ήταν με τον Κώστα Τον Κουτσομίτη Το 1992 νομίζω όταν ξεκινήσαμε Νομίζω η εκτέλεση ήταν Το πρώτο που κάναμε Βέβαια η εκτέλεση που το σενάριο το έγραφε ο Φρέντι Γερμανός το ότι ήταν πάνω σε ένα βιβλίο του Φρέντι του Φρέντι Γερμανού βεβαίως και είχαμε ξεκινήσει να κάνουμε γυρίσματα στην Αλεξάνδρεια στην Κωνσταντινούπολη στη Βιένια και έλεγα αυτό είναι τι υπέροχο να πιέσεις σε αυτά τα υπέροχα μέρη σε αυτά τα ξενοδοχεία να κάνεις τα γυρίσματα στο Σεμπρούν και στα αυτά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι υπάρχει μια άλλη πλευρά της μια άλλη πραγματικότητα της τηλεόρασης δεν είναι όλα έτσι αλλά εσείς κάπως η ηθοποιήσετε γυρίσματα, κάπως συνδέεστε κάπως μπλέκεστε, κάπως κάτι ωραίο γίνεται οι άλλοι ηθοποιοί νομίζω έχουν καταφέρει σε πάρα πολύ δύσκολες συνθήκες με έναν που τρέχει ο χρόνος και πρέπει να γίνει οπωσδήποτε το γύρισμα, να καταφέρουν το ακατόρθωτο πολλές φορές γιατί επιστρατεύουν το ταλέντο τους, την εργατικότητά τους τα αντανακλαστικά τους και καταφέρουν αυτό.

24:27 Γιατί καμιά φορά οι συνθήκες δεν είναι και τόσο δημιουργικές. Δεν βολεύουν ή δεν δημιουργείται ένα τέτοιο πλαίσιο για να μπορεί να νιώθει προστατευμένος ο άλλος να κάνει την δουλειά του δημιουργικά. Παρ' όλα αυτά, πολλές φορές και με συναδέλφους σας που έρχονται και κάθονται εδώ και τα συζητάμε, για παράδειγμα θα αναφερθώ σε έναν συγκεκριμένο άνθρωπο με τον οποίο είχατε δουλέψει και στο παρελθόν ο Χριστόφρος Παπακαλιάτης για παράδειγμα λένε όλοι ότι παλεύει πάρα πολύ για να δημιουργήσει το ιδανικότερο κλίμα και το ιδανικότερο τις ιδανικότερες συνθήκες για τους ηθοποιούς ο Χριστόφρος το κάνει εσείς είχατε συναντηθεί μαζί του αρκετά χρόνια πριν στα πρώτα πρώτα ήταν όταν τότε έγραφε το σενάριο και έπαιζε αλλά ξέρω καλά από άλλους συναδέλφους ότι δημιουργεί τις καλύτερες των συμφιχών. Καταβάλει προσπάθεια ουσιαστική.

25:19 Αυτή είναι η αλήθεια. Τώρα τι γίνεται με αυτόν τον ρόλο σας το μια νύχτα μόνο που είναι εσείς να μου πείτε. Θα σας πω την αλήθεια, εμένα η μητέρα μου είναι φανατική αυτής της σειράς. Πάντα μου λέει πόσο καλοδημένη και εσείς και αυτά είσαστε που το προσέχει πάρα πολύ. Γελάω γιατί μου το λέει και έτσι πολύ αμπατή όμορφη γυναίκα αλλά και κάτι με το ρόλο σας λίγο τους τσιγκλίσατε λίγο και δεν σας αγάπησαν τώρα λίγο προσπαθούν να σας αγαπήσουν δεν ξέρω τι γίνεται ακριβώς εσείς ξέρετε πως περνάμε μεταβατικά στάδια περνάμε και εποχές και περιόδους αγάπης αλλά και περιόδους καχυποψίας και μιας δυσφορίας γιατί η Κατερίνη δεν είναι και το πιο εύκολο πλάσμα είναι λίγο δύσκολη και λίγο περίεργη στο πως αντιδράει και σημασία έχει όταν κάνεις έναν άνθρωπο που έχει ένα συγκεκριμένο στίγμα κοινωνικό ή είναι αυτό που λέει ότι πρέπει να πείσεις καμιά φορά λέω παιδιά δεν θέλουμε ξανά να παίξω πάλι μια πλούσια σε ένα σπίτι με πισίνα δεν, αλλά όταν έτσι είναι το σενάριο

26:29 πρέπει τουλάχιστον να ανταποκριθείς αυτό όσον αφορά αυτό το σχόλιο που λέγατε για το δηματολογικό και για το στίγμα το πως πρέπει να είναι αυτή η γυναίκα είναι ένας άνθρωπος που Αλλά αυτοί κάμια φορά οι ρόλοι έχουν και ενδιαφέρον υποκριτικό. Από το να είναι απλά γλυκούλα και καλούλα και συμπαθητική. Γιατί είναι λίγο φλατ.

26:51 Ταραγμένη ψυχή είναι. Τραυματισμένη ψυχή είναι. Εσείς την ψάξατε για να την υποβηθείτε. Όλους τους ρόλους τους ψάχνω. Είτε θεατρική είναι είτε τηλεοπτική. Προσπαθώ να βρω πάντα και ένα δεύτερο τρίτο επίπεδο. γιατί διαφορετικά και εμένα με ενεργοποιεί αυτό για να παίξω. Και πώς θα αποδοθεί αλλιώς. Μια σκηνή να είναι διαφορετική από την άλλη, να ευνηδιάζω λίγο τον εαυτό μου και να μην είμαι ίδια, ίδια, ίδια, ίδια πάντα.

27:18 Αλλά και γιατί πάντα αισθάνομαι ότι τα πλάσματα είναι πολυσύνθετα. Οι άνθρωποι είναι πολυσύνθετοι. Δεν μπορείς πολύ απλό ικά να λες «Α, αυτή είναι η κακιά, αυτός είναι ο καλός, αυτός είναι...» Οι πράξεις πολλές φορές μπορεί να είναι περίεργες. Αν βρεις το κίνητρο, όχι απαραίτητα για να δικαιώσεις τον ρόλο, αλλά τουλάχιστον για να τον εξηγήσεις γιατί.

27:40 Γιατί έτσι είμαστε οι άνθρωποι. Είμαστε ικανοί για το καλύτερο, για το χειρότερο, ανάλογα σε ποια συνθήκη βρεθούμε. Ναι. Τώρα μου δίνετε την ιδανικότερη πάσα για το θεατρικό σας ρόλο. Πραγματικά την ιδανικότερη πάσα, γιατί θα πάμε να δούμε λίγο τι γίνεται εκεί με το Μίζερι. Το Μίζερι που μπορεί κάποιος να το έχει διαβάσει ως βιβλίο.

28:04 Εγώ έχω δει και την ταινία, καθότι είμαι και φανατική της Kathy Bates και της έχει δώσει το Όσκαρ και τι να λέμε τώρα. Και πριν από λίγες μέρες, πριν σας συναντήσω, πριν έρθετε εδώ όταν έμαθα ότι θα κάνουμε τη συνέντευξη, φυσικά ήρθα να δω την παράσταση. Σας το έλεγα και στο τηλέφωνο, ήρθα μόνη μου να τη δω γιατί βιαζόμουν να έπρεπε οπωσδήποτε να τη δω εκείνη την ημέρα.

28:24 όταν έφυγα πω πω είπα αυτή η γυναίκα είναι ικανή για όλα δηλαδή είναι ικανή για το κακό αλλά και κάπως λίγο λοιπόν θέλω να τη δείτε την παράσταση αυτή αυτή η παράσταση δεν ξέρω τι συνέχεια έχει πού θα την πάτε, πώς θα συνεχίσετε θα την ταξιδέψετε, τι θα την κάνετε αυτή την παράσταση πάντως είναι εξαιρετική η Φιλαρέτη Κομνηνού εξαιρετικός ο ρόλος, μου άρεσε πάρα πολύ και μου άρεσε και πάρα πολύ η σκηνοθεσία της παράστασης ειδικά εσείς, αυτό θα πω και μετά η Πάσα είναι δική σας για να σας ακούσω γιατί δεν έχει νόημα να λέω μόνο εγώ έχετε τόσο πολύ τσαλακωθεί και τόσο πολύ και με το σώμα σας βλέπω μια άλλη φιλαρέτικο μνήμα που την έχουμε συναθήσει να είναι πολύ ντάμα πολύ ευτό, πολύ όμορφη γυναίκα εμφανίζεστε κάπως αλλιώς μπαίνετε σε μια διαταραχή τη φέρετε πάνω στη σκηνή δεν ξέρω πως βγαίνετε μετά δεν έμεινα να σας το έφυγα τελείωσε η παράσταση και έφυγα και είπα μπράβο σε αυτή τη γυναίκα που είναι κάτι άλλο κάτι που είχατε πει στο τηλέφωνο ότι φύγατε και

29:35 φοβήθηκα πέρα τον άντρα μου του λέω να σου πω μίλα μου λίγο παρέμβανα να πάω στο αυτοκίνητο είναι λαϊκή φράση αλλά είναι πολύ τέτοια είχε γυρίσει το μάτι ρε παιδί μου ήταν ικανή να κάνει και φόνο Λοιπόν, να εξηγήσουμε τώρα για να μην δημιουργούμε και αντιπώσεις περίεργες. Δικό σας τώρα, δικό σας να το πείτε εσείς όπως θα είναι.

29:53 Η Άννη Γουέλιξ που παίζω είναι μια γυναίκα που έχει σχεδόν διπολική διαταραχή. Από μόνο του, αυτό λέει πολλά. Όταν ο ηθοποιός πάει να παίξει ένα πλάσμα το οποίο μπαίνει στην περιοχή της παράνοιας, καταλαβαίνετε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να πείσεις, γιατί καταρχάς είναι κάτι που δεν το γνωρίζεις δεν είναι δίπλα σου, δεν το ξέρεις να το γνωρίζεις αυτό και δεν μπορείς με το ένστικτο μόνο και με το ταλέντο να το προσεγγίσεις γι' αυτό εγώ χρειάστηκα και τη βοήθεια ειδικού για να μου πει πώς συμπεριφέρεται ένα τέτοιο πλάσμα έχει τεράστιες διακυμάνσεις μπορεί από τη μία στιγμή στην άλλη να βλέπεις μία σχεδόν αφελή η οποία θαυμάζει αυτόν τον συγγραφέα έχει μια παιδικότητα έχει κάτι σχεδόν ανθρώπινο καμιά φορά πολύ συγκινητικό γιατί μιλάει για τη σχέση με τη μάνα εμένα τυχαίνει πολλές φορές να μου λένε οι θεατές ότι μπορεί ενώ εσείς λέτε ότι είπατε κάτι άλλο μου λένε μπορεί δεν μπορούσαμε να τη μισήσουμε γιατί κατά βάθος τη λυπώ αισθανόσουν ότι αυτό το πλάσμα θες να το πάρεις

31:00 μια αγκαλιά να το λυπηθείς γιατί έχει αυτό ότι δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους έχει πρόβλημα επικοινωνίας Έχει μια τεράστια μοναξιά και μέσα στη μοναξιά της δημιουργεί μια φανταστική συνομιλία με ένα πρόσωπο από τα μυθιστορήματα που γράφει αυτός ο συγγραφέας που αυτή θαυμάζει και λατρεύει. και ταυτίζεται με αυτό το πρόσωπο όταν όμως αυτό το πλάσμα που είναι τόσο περίεργο αμπλεγμένο αισθάνεται ότι πάνε να το κοροϊδέψουν ή να το αμφισβητήσουν και να το χειριστούν διαφορετικά τότε θα ρίξει και ανοίγει μία ρογμή και βγαίνει όλο το σκοτάδι και όλη η επιθετικότητα γι' αυτό και επιτίσσεται με τον τρόπο γίνεται τόσο επικίνδυνη ναι αυτό προφανώς αυτό είναι το ψυχογράφημα Γιατί είναι και θρίλερ το έργο, είναι θρίλερ.

31:53 Ναι, είναι θρίλερ. Βέβαια έχει και ένα σκοτεινό χιούμορ μέσα, έχει και μια εσάνστερφια. Ναι, έχει, έχει. Δηλαδή έχει κάποιες στιγμές που... Και αυτό ευτυχώς είναι η ισορροπία του, γιατί αλλιώς θα ήταν δυσβάσταχτο. Ναι, είχα ένα ζευγάρι μπροστά μου εκεί που καθόμουν, ακριβώς μπροστά μου, που γελούσαμε λίγο στα ίδια σημεία.

32:12 Γελούσε λίγο ο κόσμος εκεί και έπαιρνε μια ανάσα. Τι σας λέει ο κόσμος γενικά για αυτήν την παράσταση Είναι λίγο πολύ αυτό που μου λέτε Και εσείς ότι τελειώνει η παράσταση Και μένουν Δεν μου αρέσει να μιλάω τόσο πολύ Αυτό που λέμε Ότι μένουν καθυλωμένοι Και με κοιτάνε και λίγο περίεργα Στο τέλος Αλλά πιστέψτε με Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι ηθοποιοί Και ειδικά οι Αμερικάνοι ηθοποιοί Όταν παίζουν τέτοιους ρόλους Αυτούς τους Γιατί όλοι Ρόμπερ Δενίρο, Άλμπα Τσίνο, αυτούς που θυμάμαι τώρα έτσι, έχουν παίξει τέτοια πλάσματα.

32:50 Αυτά δίνουν πολύ υλικό, υλικό ερμηνευτικό. Και αισθάνεσαι, είναι σαν ένα περίεργο ναρκοπέδιο υποκριτικά. Δηλαδή πρέπει να περπατάς αποφεύγοντας τις παγίδες, γιατί πολύ εύκολα μπορεί να γίνει καρικατούρα και σχήμα ο ρόλος, αν δεν προσέχεις. Πρέπει δηλαδή να είναι τόσο αληθινός και να τον υποστηρίζεις με τέτοιο τρόπο. και αυτό είναι ένα που μου το επισημαίνουν ότι είναι πάρα πολύ αληθινό πάρα πολύ φυσικό βγαίνει νομίζεις ότι συμβαίνει όντως γιατί δεν είναι θέμα τεχνικής μόνο να το πλησιάσεις πρέπει να διεισδύσεις μέσα στον κόσμο αυτού του πλάσματος αυτός είναι κυρία Κομνουνένας από τους ρόλους που θα σας μείνουν ναι θα μου μείνει νομίζω και για τον κόσμο που σας βλέπει θα μείνει είναι κάτι ιδιαίτερο και αυτή η παιδικότητά της επειδή προσπαθούσα να βρω ένα τρόπο να την προσεγγίσω διαφορετικό από ότι ήταν η ερμηνεία της Κάθη Μπέιτς κάποια στιγμή η έκλαμψη ήρθε στις πρόβες λέω όταν κάνει δύο τρεις φορές αναφορά στη μαμά της γιατί είναι το μόνο πλάσμα που δεν με απογοήτευσε ποτέ

33:55 και από τότε που πέθανε η μαμά μου ποτέ κανένας δεν ήταν δίπλα μου αυτό δηλαδή της τεράστιας μοναξιάς που έχει αισθάνομαι ότι την έχει καθυλώσει ουσιαστικά δηλαδή είναι σαν μια καρφιτσωμένη πεταλούδα στην παιδική της ηλικία και συμπεριφέρεται καμιά φορά σαν μία παιδούλα αυτό καθορίζει τις συμπεριφοράτες ναι, σωστά και αυτό που λέω, το είπα και για την κινησιολογία σας γιατί και ο τρόπος που κινείστε αυτό δείχνει κάνω λαθός?

34:26 η έμπνευσή μου μια φορά ήρθε από το χορό που κάνει η εγγονή μου που σαν παιδάκι που κάνει τέτοια, ναι ναι δεν βλέπω που χόρευε με αυτόν τον τρόπο και λέω αυτό θα το κάνω, θα το κάνω και εγώ κοίτα που έχουν ήδη μαθήματα τέτοια ναι αυτό που κάπου παλαντζάρουν και λίγο σωστό είναι αυτό που λέτε πολύ ωραίο πολύ ωραία αυτή την παράσταση μέχρι πότε μπορούν να έρθουν να την δουν μέχρι τέλος Απρίλη θα την πάτε βόλτα κάπου την παράσταση αυτή δεν ξέρω τι μέλλον θα έχει προς το παρόν το συζητάνε εγώ για του χρόνου έχω κλείσει να είμαι κάπου αλλού αλλά νομίζω διαισθητικά το λέω ότι η παράσταση αυτή δεν θα τελειώσει Ναι, θα ξανασυναντηθεί τέλη Απρίλη σαν να έχει το μέλλον της θα δούμε Καλά εγώ δεν το νιώθω γιατί ξέρω κάτι το νιώθω γιατί ήταν μια και μάλιστα ξεκίνησα να σας το λέω πριν ξεκινήσουμε την εγγραφή και βρέθηκα και με άλλους ηθοποιούς, νεαρούς ηθοποιούς και έτσι όπως μιλούσαμε, τι είδες εσύ, τι είδα εγώ όπου ανέφερα για το Μίζερη ήταν ευηθεραμβικά τα σχόλια

35:25 παντού και το χάρηκα πάρα πολύ Ξέρετε κάτι, η θεατρική Αθήνα πια έχει πάρα πολλές επιλογές Μακάρι να μπορούσαμε να τα δούμε όλα Δηλαδή κανονικά πρέπει να πηγαίνεις κάθε μέρα θέατρο Για να δεις όλες αυτές τις παραστάσεις Αλλά νομίζω, ειδικά μετά τον κορονοϊό Ο κόσμος γύρισε πολύ στο θέατρο Και γύρισαν και όλες οι ηλικίες Δηλαδή γύρισαν και πολλοί νέοι άνθρωποι Ευτυχώς, ευτυχώς, ευτυχώς Ευτυχώς δηλαδή τα θέατρα είναι τόσα πολλά έχουμε το μοναδικό αποκριστικό προνόμιο η Αθήνα να είναι τα περισσότερα θέατρα σε όλο τον κόσμο σε όλο τον κόσμο αλλά αυτά τα θέατρα δουλεύουν γιατί έρχεται ο κόσμος και έχει και πολύ ενδιαφέρουσες παραστάσεις πολύ διαφορετικές μεταξύ τους τώρα ειδικά με το σινεμά που λόγω της όλοι έχουν τις πλατφόρμες και κάθονται στα σπίτια τους και βλέπουν τις ταινίες εκεί και το σινεμά πια στις αίθουσες εννοώ, τις κινηματογραφικές δεν πάει τόσο ο κόσμος όσο πήγαινε παλιότερα το θέατρο είναι ο χώρος που έρχονται όλοι μαζί και νιώθουν ότι ανήκουν σε μια μεγάλη συντροφιά

36:31 ένα βράδυ που όλοι μαζί παρακολουθούν κάτι από κοινού έτσι είναι, εσείς πηγαίνετε θέατρο βλέπετε άλλες παραστάσεις αυτό νόητο εκτός από αυτό τι άλλο κάνετε εδώ πηγαίνουμε στο εξωτερικό να δούμε παραστάσεις που είναι σε όλη την Ευρώπη δεν θα δούμε και τα δικά μας Εκτός όμως από το θέατρο κάνετε Δηλαδή διαβάζετε στο κομμονδίνο σας Έχετε Δεν διαβάζω όσο διάβαζα Παλιότερα περισσότερο Τώρα πια και λόγω χρόνου Αλλά είναι το σύμπτωμα της εποχής Τώρα πια υπάρχει αυτό το Σκρολάρισμα Στο ίντερνετ που κάποιες φορές Περνάει και η ώρα και δεν το καταλαβαίνεις Χαζεύουμε Αρχίζουν πια οι στο youtube Όλες αυτές τις πληροφορίες Πληροφορίες που βομβαρδίζουν Και δεν υπάρχει εκείνη η ηρεμία και ο χρόνος το να συγκεντρωθείς πάνω σε αυτό το που λέγεται βιβλίο.

37:26 Συνήθως γίνεται αυτό το καλοκαίρι. Αλλά το ομολογώ, ναι, δεν διαβάζω. Τουλάχιστον όσο διαβάζα παλιότερα. Ολοκληρώνοντας έτσι αυτή την κουβέντα μας, θα ήθελα να μου πείτε το εξής. Αν σας ζητούσα να βάλετε ένα τίτλο εργασίας, όχι τόσο βαρύ γδοπό, αλλά είναι έτσι μεταξύ μας. Για όλη αυτή την πορεία στην Ιπποκριτική, μέχρι τώρα, μια ηθοποιός που έχει παίξει σε όλη της τη ζωή, αυτή είναι η αλήθεια.

37:54 Τι θα λέγατε για αυτή την πορεία, για τα χρόνια σας στην Ιπποκριτική. Τι θα λέγατε στον εαυτό σας, δηλαδή, αν μπορούσαμε να κρυφακούσουμε λίγο. Θα σας έλεγα κάτι άλλο, ότι κάποτε νομίζω κάτι μου το ζητήσαν αυτό, τι τίτλο θα έδινα στην θεατρική μου ζωή. και σκέφτηκα μέσω αυτόματα συνειρμικά ένα έργο του Πυραντέλο που λέει έτσι είναι αν έτσι νομίζετε με την έννοια ότι κανένας δεν μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος και να μιλήσει με απόλυτη σιγουριά για το τι ήταν η ζωή του πώς ξεκίνησε εγώ θα έλεγα ότι τουλάχιστον η ζωή μου μέχρι τώρα αξίζει να τη διηγηθώ είναι διηγήσιμη δηλαδή τι ωραίο που είναι αυτό που λέτε Καμιά φορά προσπαθώ να αντισταθώ Στην τάση που έχουμε Να λέμε ιστορία συνέχεια από το παρελθόν Αλλά Ειδικά όταν έρχεται η στιγμή Που να μιλήσω Πέρα από τις παραστάσεις, τους ρόλους Για τα ταξίδια που έχω κάνει Γιατί για μένα ένα πολύ μεγάλο κομμάτι Της ζωής μου, αυτό που μου έχει δώσει Μία πληρότητα Εγώ αισθάνομαι ευγνώμων Που κατάφερα να δω το Βόρειος Έλλας

39:04 Που έμεινα άναυδη μπροστά σε αυτό το θέαμα να χορεύει το φως πάνω στον ουρανό επίσης έμεινα άναυδη όταν ήμουνα σε ένα καταμαράν στο κάμπο βέρντε και είδα τη φάλαινα όταν κάνει αυτό το τελευταίο που κάνει τη βουτσιά και τεινάζει την ουρά πάνω θυμάμαι όλοι στο καταμαράν είχαμε μείνει άφωνοι μπροστά σε αυτό το μεγαλείο της φύσης η σχέση με τη φύση δηλαδή δεν θέλω να τη χάσω και όταν καμιά φορά δουλεύω πάρα πολύ εντατικά Περιμένω πότε θα τελειώσει για να οργανώσω το καινούριο ταξίδι Γιατί δεν θέλω να αποκοπώ από αυτό που λέγεται η ζωή Και το ταξιδεύω γιατί αυτό θα με κάνει πιο πλήρη Και θα με φέρει σε επαφή με μια άλλη πραγματικότητα Ξέρετε κάποτε είχε πει Λίβ Ούλμα νομίζω το έχει πει Δεν θα ήθελα μετά τα 50 να με ρωτάνε πώς έζησα Και να πω έπαιζα μόνο και να θυμάμαι καμαρίνια, ρόλους, κοστούμια ρόλου.

40:08 Θα ήθελα να σκέφτομαι παράλληλα και ζωή, στιγμές από τη ζωή. Και δόξα τω Θεώ η ζωή μου τα έχει δώσει αυτά. Δεν είναι εύκολη αυτή η ισορροπία όμως κύριε Κόμνη, όταν ήσασταν και στην πρώτη σειρά των ηθοποιών και η καθημερινότητα, οι μήνες ο ένας σκεπάζει τον άλλον, δεν είναι και πολύ εύκολο αυτό να ισορροπεί. Γιατί πολλές φορές το λέμε ότι, έχουμε συνηθίσει να το λέμε αυτό, και λίγο μια τάκα κλισέ ότι εντάξει δεν μπορείς να έχεις και την επιτυχία και την ευτυχία και το αυτό το παλεύουμε οι άνθρωποι και το παλεύετε και εσείς που είσαστε συνεχώς στα φώτα για χρόνια αλλά δεν είναι εύκολη η ισορροπία αυτή να εξασφαλίζεις χρόνο για να εμπνευστείς από κάτι άλλο που είναι εκεί μακριά εξαρτάται αν βάζεις στόχο στη ζωή σου να είσαι επιτυχημένος ή ευτυχισμένος εγώ θέλω να είμαι ευτυχισμένη μέσα σε εισαγωγικά γιατί και ευτυχία σου δίνεται σε στιγμές αλλά η αγωνία της επιτυχίας και του να είσαι στην πρώτη γραμμή πάντα, πάντα, πάντα με μια λύσα, με μια αμανία, με μια αιμονή

41:07 σε κάνει πια έναν άνθρωπο ιστερικό και εγώ δεν θα το θέλα αυτό αυτή τη στιγμή θα ήθελα να έχω και να αφιερώνω στιγμές από τη ζωή μου σε άλλα πολύ σημαντικά όπως είναι τώρα το ότι εγώ μπορεί το ραντεβού που δίνω κάθε φορά με το babysitting που κάνω στην εγγονή μου. Για μένα είναι πολύτιμο αυτό. Για χάρη μιας επιτυχίας και για κάποιας δουλειάς οπωσδήποτε θα στερήσω από τον εαυτό μου αυτό που είναι η πραγματικότητα της ζωής, η χαρά της ζωής.

41:40 Ποιο θα είναι το ταξίδι το πρώτο που θα κάνατε με την εγγονή, το έχετε σκεφτεί. Είναι κάμω πολύ μικρή. Πού θα την πηγαίνατε, πού θα θέλατε να... Είναι πολύ μικρό το κοριτσάκι μου. Αυτό θα είναι μια πολύ ωραία στιγμή σας. Γιατί είμαι σίγουρη ότι εσείς κάνατε και ταξίδια με το σωστό τρόπο δηλαδή να βουτήξετε μέσα στο ταξίδι όχι να το πασέρεψατε αν δεν γινόμουν ηθοποιός θα ήθελα να είμαι σε ένα, δεν ξέρω από αυτά τα εσείς το είχατε ακούσει αυτό του Ιυκουστό που ήταν κάτι σκάφι που γυρνούσαν σε όλο τον κόσμο σε όλες τις θάλασσες και μελετούσαν και ερευνούσαν τις θάλασσες τα μέρη, τα κράτη τους ανθρώπους, τους πολιτισμούς Θα ήθελα έτσι ένα-δύο χρόνια να χαθώ σε όλο αυτό το περιβάλλον του πλανήτη μας.

42:26 Λοιπόν, αυτό έτσι με ένα ιδιαίτερο επιλόγο θέλω να κλείσουμε. Γιατί βλέπετε, είσαστε αυτό, μια ταξιδιάρα ψυχή διαφορετική. Είναι και αυτό που κύκλο κάνει η κουβέντα μας. Είδατε, αυτά είναι τα ωραία. Αυτά που σας λέω για το ταξίδι, ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι είναι και ένας ρόλος, ένα ταξίδι είναι και ένα θέατρο. Φαίνεται από μικρό παιδί Επειδή είχα πατέρας τριωτιωτικό Και αλλάζαμε πόλεις Και σχολεία και σπίτια Έχω ξεχάσει πόσα σπίτια έχω αλλάξει Με την οικογένεια μου Αυτό συνετέλεσε προφανώς Αυτό λοιπόν το ότι συνεχώς ήμουνα υπό αναχώρηση Ήρθα μετά το θέατρο Αυτή είναι και η φύση της δουλειάς μας Καμιά φορά μέσα στον ίδιο χρόνο Αλλάζουμε θέατρα, αλλάζουμε συνεργάτες Και πάτε και περιοδίες πολλές όλο αυτό λοιπόν συνεχίστηκε και στη δουλειά μου και αυτός είναι ο τρόπος ζωής αφέθηκα σε αυτό και θέλω να πιστεύω ότι κάναμε ωραία πράγματα και διαμόρφωσε κάτι πολύ ωραίο όλο αυτό σας ευχαριστώ από καρδιάς για όλο αυτό το μοίρασμα πάρα πολύ και εύχομαι γεννητούρια καλά

43:30 και ευλογημένα να είναι σας ευχαριστώ πάρα πολύ χαρικά πάρα πολύ που τα είπαμε και ανυπομονώ για την επόμενη φορά που θα βρεθούμε να είστε καλά όλα τα καλά σας ευχόμαι Καλά ταξίδια του νου, της ψυχής, του σώματος, ό,τι θέλετε. Να είστε καλά. Εγώ θα θέλω, πείτε εσείς, να κάνουμε επίλογο με αυτό που βλέπω εδώ μπροστά μου, με αυτή την κοιλίτσα.

43:50 Αυτή η κοιλίτσα είναι ένα θαύμα για το οποίο η κάθε γυναίκα έχει ένα δικό της ταξίδι να πει. Το δικό μου ήταν ένα δύσκολο ταξίδι και πλησιάζει ο καιρός να έρθει το θαύμα στον κόσμο και σβήνει όλα, σβήνει τα πάντα. Μένα με το πρώτο της χαμόχυλου Ελπίζω ότι όλα θα σβηστούν Και θα βλέπω μόνο αυτό μπροστά μου Και θα αρχίσει ένα άλλο ταξίδι δικό μου Ετοιμαστείτε για κάτι πάρα πολύ Μαγικό Η στιγμή αυτή σας το λέω γιατί Ήμουν και πολύ μικρή όταν γέννησα Την Γιώργο Την θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια Σαν να ήταν χθες Θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια Θυμάμαι το χέρι της μαμάς μου δίπλα στο κρεβάτι Γιατί ξεκίνησαν οι πόνοι το πρωί και γέννησα πέντε το απόγευμα δεν ήταν εύκολη η γέννα όλο αυτό που συνέβη και όταν πρωτοείδα τα μάτια του γιού μου όταν ξέρετε το γυρίζει ο γιατρός και βλέπεις αυτά τα μάτια που ανοίγουν και ανταμώνεσαι με το βλέμμα του παιδιού σου αυτή τη στιγμή είναι τόσο μοναδική που σας λέω μετά από τόσα χρόνια είναι ζωντανή σας ευχαριστώ ιδιαίτερα καλή συνέχεια σε όλα