Skip to content
PodBase
Γιατί περιμένουμε να πάρουμε πίσω όσα δίνουμε;

Γιατί περιμένουμε να πάρουμε πίσω όσα δίνουμε;

Αζμπέτε
Οκτώβριος 27, 2026 00:05:55 Σεζόν 1 Επεισόδιο 6
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Το 6ο επεισόδιο του Αζμπέτε είναι εδώ!

Γιατί, όταν είμαστε πάντα εκεί για τους άλλους, μας πειράζει όταν εκείνοι δεν είναι εκεί για εμάς;

Περιμένουμε να πάρουμε πίσω όσα δίνουμε ή θέλουμε απλώς να νιώθουμε ότι μας σκέφτονται κι εκείνοι;

Αυτή είναι η κουβέντα μας σήμερα. Εσύ τι λες; 😉

ΑΖΜΠΕΤΕ — κουβέντα να γίνεται… 🤎

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

και όταν δεν έχουμε πολύ στη διάθεσή μας και καλά κάνουμε αν με ρωτάς, μόνο που όταν έρθει η στιγμή που θα χρειαστούμε εμείς κάτι και δεν βρούμε την ίδια ανταπόκριση, εκεί λίγο μας πιάνει το παράπονο και λες από μέσα σου καλά εγώ αν ήσουν στη φέση μου θα ήμουν εκεί και κάπου εκεί αρχίζει η ιστορία. Γιατί τελικά όταν δίνουμε στους άλλους περιμένουμε να πάρουμε και κάτι πίσω Και αν το περιμένουμε είναι τόσο κακό αυτό. Γιατί συχνά λέμε εγώ ό,τι κάνω το κάνω επειδή το θέλω. Δεν περιμένω τίποτα πίσω. Ωραία.

Αλλά ας είμαστε και λίγο ειλικρινείς μεταξύ μας. Αν είμαστε πάντα εκεί για κάποιον και εκείνος δεν είναι ποτέ εκεί για εμάς, κάποια στιγμή θα μας πειράξει. Δεν νομίζω ότι αυτό σημαίνει απαραίτητα πως κάνουμε καλές πράξεις για να μας τις ξεπληρώνουν Μπορεί απλώς να θέλουμε να νιώθουμε ότι υπάρχει ενδιαφέρον και από την άλλη πλευρά Και για μένα αυτό είναι διαφορετικό Δεν περιμένεις να σου επιστρέψει ο άλλος ακριβώς αυτό που έδωσες Ούτε να μετράτε ποιος έκανε περισσότερα Θέλεις όμως να νιώθεις ότι η σχέση δεν στηρίζεται μόνο πάνω σου Γιατί ας πούμε άλλο να είσαι εσύ αυτός που θα πάρει πρώτος τηλέφωνο δυο και τρεις φορές και άλλο να συνειδητοποιείς ότι αν δεν πάρεις εσύ μπορεί να περάσουν τρεις μήνες και να μην έχεις ακούσει ούτε ένα ζεις.

Και μετά λες δεν θα πάρω και εγώ να δω πότε θα με θυμηθεί και ξεκινάει το πείραμα. Περιμένεις, περνάνε οι μέρες, περνάνε οι εβδομάδες Και εσύ αντί να κάνεις κάτι άλλο Έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου το αν θα τηλεφωνήσει Και τελικά ποιον τιμωρείς Τον άλλον ή τον εαυτό σου που περιμένει Βέβαια δεν δείχνουμε όλοι το ενδιαφέρον μας με τον ίδιο τρόπο Υπάρχουν άνθρωποι που δεν παίρνουν συχνά τηλέφωνο Αλλά αν τους χρειαστείς θα έρθουν αμέσως άλλοι πάλι είναι πολύ καλές τα λόγια αλλά όταν έρθει η ώρα να κάνουν κάτι κάπως εξαφανίζονται οπότε δεν γίνεται να μετράμε τα πάντα με τον δικό μας τρόπο αλλά νομίζω ότι όταν κάτι επαναλαμβάνεται και μας στεναχωρεί αξίζει να το κοιτάξουμε λίγο και κάτι άλλο που κάνουμε τουλάχιστον εγώ το έχω σκεφτεί πολλές φορές θυμόμαστε με μεγάλη ακρίβεια όλα όσα έχουμε κάνει για τους άλλους Εγώ τότε που σε βοήθησα, εγώ που ήρθα, εγώ που σε άκουγα Λίγο ακόμα και θα κρατάμε και τευτέρι Με ημερομηνίες, ώρες και υπογραφές Αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται να φτάνουμε εκεί

Αν μια σχέση μας κάνει να νιώθουμε συνέχεια ότι δίνουμε και δεν παίρνουμε τίποτα Μάλλον κάτι δεν μας καλύπτει και δεν χρειάζεται ούτε να μαλλώσουμε ούτε να κάνουμε μεγάλες δηλώσεις. Μπορούμε να πούμε απλά αυτό που μας πειράζει. Να πούμε ρε σύ θα ήθελα και σύ να με παίρνεις καμιά φορά ή όταν σε χρειάστηκα και δεν ήσουν εκεί στεναχωρήθηκα.

Δεν είναι πάντα εύκολο αλλά ο άλλος δεν μπορεί να μαντεύει τι έχουμε στο μυαλό μας και εμείς από την άλλη χρειάζεται να δούμε αν ακούει αυτό που του λέμε και αν αλλάζει κάτι στην πράξη. γιατί άλλο να μην έχει καταλάβει ότι μας πείραξε κάτι και άλλο να το έχουμε συζητήσει και να συνεχίζεται ακριβώς το ίδιο. Και βέβαια υπάρχει και ένα όριο στο πόσο θα προσπαθούμε.

Δεν γίνεται να είμαστε πάντα διαθέσιμοι, να λέμε σε όλα ναι, να τρέχουμε για όλους και μετά να θυμώνουμε επειδή κανείς δεν κάνει το ίδιο για εμάς. Μπορούμε να νοιαζόμαστε για τους ανθρώπους μας και ταυτόχρονα να λέμε σήμερα δεν μπορώ. Μπορούμε να βοηθάμε χωρίς να ξεχνάμε τις δικές μας ανάγκες. Και δεν χρειάζεται να γίνουμε ψυχροί ή να αρχίσουμε να υπολογίζουμε κάθε μας κίνηση.

Απλώς ίσως χρειάζεται να προσέχουμε λίγο περισσότερο που δίνουμε το χρόνο και την ενέργειά μας. Γιατί τελικά δεν θέλω να πιστεύω ότι κάθε φορά που κάνουμε κάτι καλό πρέπει να περιμένουμε ανταπόδοση. αλλά ούτε και ότι πρέπει να μας αρκεί πάντα το «εγώ το έκανα με την καρδιά μου» όταν μια σχέση μας αφήνει διαρκώς με το παράπονο.

Εσύ τι λες, μπορούμε πραγματικά να δίνουμε χωρίς να περιμένουμε τίποτα ή είναι φυσιολογικό να θέλουμε να νιώθουμε ότι ο άλλος μας σκέφτεται και εκείνος και μήπως τελικά δεν περιμένουμε να πάρουμε πίσω όσα δώσαμε αλλά απλώς θέλουμε να ξέρουμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι που προσπαθούμε. Αυτά είχα να κουβεντιάσουμε για σήμερα.

Εμείς θα τα πούμε πάλι την επόμενη Τρίτη με μια καινούρια κουβέντα. Μέχρι τότε να περνάς όμορφα, να κρατάς κοντά σου τους ανθρώπους που σου κάνουν καλό και αν μπορείς να παίρνεις και εσύ που και που κάνει ένα τηλέφωνο πρώτος. Μην περιμένουμε όλοι από τους άλλους. Ας μπέτε λοιπόν.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00