Ο Γαλλικός Μάης που φιλοδοξεί να γίνει Οκτώβρης

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Υπάρχουν εποχές που ακόμα και αν δεν τις έζησες, τις νοσταλγείς. Και υπάρχουν και εποχές που ακριβώς επειδή δεν τις έζησες, τις ρομαντικοποίης. Ο Μάης του 1968 στη Γαλλία δεν ήταν απλά μια εξέγερση. Ήταν μια ανάγκη για κοινωνικοπολιτικές αλλαγές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Συνδέθηκε με την αφισβήτηση της αυθεντίας, τις εργασιακές διεκδικήσεις, την απελευθέρωση των κοινωνικών ηθών και την αναζήτηση περισσότερης ελευθερίας.

00:24 Και σημαδεύτηκε από βίαιες συγκρούσεις. Επτά νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Σήμερα, 58 χρόνια μετά, η Γαλλία βρίσκεται και πάλι στους δρόμους. Με κάποιες μεμονωμένες εξεγέρσεις σε σχολεία προαστήρων του Παρισιού που εξελίχθηκαν σε ένα πανεθνικό κίνημα που κατακλείζει τους δρόμους της Γαλλίας. Καλύτερες σχολικές υποδομές, καλύτερες εργασιακές συνθήκες, καλύτερη μισθή.

00:47 Ζητήματα διαχρονικά να τους καιρούς. Τόσο που επαναλαμβάνονται με μαθηματική ακρίβεια. Σήμερα η Γαλλία βρίσκεται στα πρόθυρα μιας οικονομικής κρίσης. Τέτοιας που θα ταράξει στη θέμελα ολόκληρη την Ευρώπη. Μόνο που η συζήτηση δεν περιστρέφεται γύρω από αυτό. οι πολιτικές δυνάμεις της Γαλλίας επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την οργή ενόψη των προεδρικών εκλογών του Απριλίου.

01:08 Στο στόχα στρομπαίνει η πολιτική του Μακρόν, μόνο που ο ίδιος δεν δικαιούνται νέα θετία και ποιος ξέρει, ίσως και να κοιμάται ήσυχος τα βράδια. Το θέμα είναι η επόμενη μέρα και εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν. Κάποιοι συγχαίρουν τον Γαλλικό Μάη με τα γεγονότα του Οκτωβρίου μόνο που ο Μάης του 1968 δεν έφερε πολιτική αλλαγή στη Γαλλία το αντίθετο μάλιστα.

01:28 Ο Σάρρουντε Γκολ κέρδισε πανηγυρικά τις εκλογές του Ιουνίου επικαλούμενος την ανάγκη αποκατάστασης της τάξης κάτι που θα έπρεπε να γίνει μάθημα σε πολλούς σήμερα και στη Γαλλία αλλά και εδώ στην Ελλάδα. Η κοινωνική αντίδραση δεν σημαίνει απαραίτητα πολιτική μεταβολή και ο Μάης του 1968 έμεινε στην ιστορία για τα πραγματικά του κίνητρα και όχι για τις πολιτικές του αξιώσεις.

01:53 Η Ελλάδα έχει ζήσει στο πετσί της την κοινωνική οργή. Η περίοδος των μνημονίων είναι νοπή ακόμα στην μνήμη. Τότε που η πλατεία συντάγματος χωριζόταν σε άνω και κάτω πλατεία. Με προβλημένα στελέχη που αργότερα γίναν και υπουργοί να πρωτοστατούν αλλά και συμμαχώντας με τις ακραίες εκείνες δυνάμεις που αργότερα καταδικάστηκαν ως εγκληματικές οργανώσεις και αμάβρωσαν το πολιτικό σκηνικό της χώρας για μία σχεδόν δεκαετία.

02:16 Στη Γαλλία τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Λεπέν και Μελανσόν, οι δύο βασικοί αντίπαλοι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, βρίσκονται σε διαφορετικό μήκος κύματος. βλέπουν όμως τα ποσοστά τους να συντηρούνται αν όχι να αυξάνονται μέσα από τις διαδηλώσεις. Η Λεπέν ισχυρίζεται ότι η Γαλλία είναι όμοιρη της βίας την ώρα που ο Μελανσόν επικροτεί τα βία εξεσπάσματα.

02:35 Κάποιοι μάλιστα ζητούν την απαγόρευση του κόμματος του Μελανσόν από τις εκλογές λόγω της διετορικής του. Και ενώ λοιπόν η Λεπέν διατηρεί τις δυνάμεις της σε ποσοστά που ξεπερνούν το 30% ο Μελασσόν δείχνει να παραμένει στάσιμος ίσως γιατί κάποιοι θα περίμεναν την αριστερά πιο συγκρατημένη και αποστασιοποιημένη από τις κοινές χάους ή γιατί ένα μεγάλο μετροπαθές ακροατήριο επιζητά την ασφάλεια και την ερεμία Αυτό τουλάχιστον αποδεικνύει ο δημοσκοπής στη Γαλλία Την ίδια στιγμή ο Εντουάρ Φιλιπ πρώην πρωθυπουργός και συνεργάτης του Μακρόν παραμένει σε απόσταση αναπνοής παράλληλο που η δημοτικότητα του Γάλλου Πρόεδρου Μακρόν έχει πια εκλείψει.

03:10 Από κοντά και ο κεντροεριστερός υποψήφιος, ο Ραφαήλ Γκλισμάν. Βέβαια η απόσταση που χωρίζει για τους τρεις αυτές τη στιγμή από τη Λεπέν μοιάζει αγεφύρωτη. Οι διαμαρτυρίες και εξεγέρσεις σαφώς ενησύνουν τις δίθεν αντισυστημικές δυνάμεις. Τα άκρα. και οι λεπέν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται αυτό μέσα από το δόγμα τάξης και ηθική.

03:28 Αντίθετα όσοι κάποιοι επενδύουν στη βία ως στοιχείο διεκδίκησης τόσο αυτό μπορεί να τους γυρίσει boomerang. Το να ακούς λοιπόν στην Ελλάδα αντί και στα δικά μας είναι εξοργιστικό. Εξοργιστικό όχι γιατί αποτελεί κέλευσμα σε διαμαρτυρία αλλά γιατί δεν διαχωρίζει τη θέση του από τη βία. Μια χώρα που έχει παραλύσει και ο σατός περιπολίτης δρόμους δεν μπορεί να είναι πρότυπο.

03:47 Όμως κάποιοι στην Ελλάδα, 15 χρόνια μετά, επιθυμούν ξανά τις πλατείες Ξεχάσανε μάλλον τις κρεμάλες που είχαν στυθεί στο Σύνταγμα Ή ακόμα χειρότερα τη Μαρφήν Βέβαια από την άλλη υπάρχει και μια κυβέρνηση που φαίνεται να έχει προτάξει την κινδυνολογία Ως αντιστάθμισμα στα χαμηλά νούμερα των δημοσιοποιήσεων Βλέπεις ο φόβος γεννά φόβος Και αυτό μπορεί να λειτουργήσει συσπυρωτικά σε όσους διαφωνούν με την οργή και τη βία.

04:10 Ναι, οι διαδηλώσεις είναι αναφέρτο δικαίωμα και βασικό χαρακτηριστικό των δημοκρατιών. Αλλά κανείς δεν μπορεί να δικαιολογήσει τις κατεστραμμένες περιουσίες της Μολότοφ και των Πετροπόλεμου. Το τελευταίο διάστημα όλο ένα και περισσότερα κυβερνητικά στελέχη προειδοποιούν ότι η Αθήνα μπορεί να γίνει Παρίσι. Αλλά δεν μας λένε τι κάνουν για να μην συμβεί αυτό.

04:27 Το να παρατάσσεις τα ΜΑΤ για να καταστήλουν βία τις δηδηλώσεις είναι προσβλητικό πέραν σε το πολιτευμό μας. Το να βάζεις αστυνομικούς να φυλάσσουν εμπορικά καταστήματα μοιάζει προκλητικό. Για να μην ξαναγυρίσει η Ελλάδα πίσω στις εποχές της μεγάλης κοινωνικής αναταραχής, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, δεν αρκούν ευχολόγια, ούτε κινδυνολογίες. Απαιτούνται πράξεις.

04:47 Και όλοι αυτοί που σήμερα αποτάσσουν τον Μακρόν όπως τον Σατανά Εκτός από θερμοί υποστηρικτές τους στο παρελθόν Προσπάθησαν, αποτυχημένα θα έλεγα, να μπουν λίγο οι πολλοί και στα παπούτσια του Δεν είναι λοιπόν ο μακρονισμός το μόνο πρόβλημα για τις εικόνες που έρχονται από τη Γαλλία όπως δεν ήταν στο παρελθόν άλλες πολιτικές που υιοθετήθηκαν γιατί οι κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν τα προβλήματα όμως παραμένουν Στην Αλβανία, την Ιταλία, την Ισπανία, οι πολίτες βρίσκονται στους δρόμους.

05:36 Καθένας για τους δικούς του λόγους και τις δικές του διεκδικήσεις. Ο Μάης του 1968 έμεινε στην ιστορία όχι επειδή ανέτρεψε μια κυβέρνηση, αλλά επειδή αφισβήτησε έναν ολόκληρο κόσμο. Οκτώβριος του 1926 απέχει πάρα πολύ από κάτι τέτοιο. Γιατί η ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται, αλλά δεν είναι υποχρεωμένη να δικαιώνει όσους επιχειρούν να δεν αντιγράψουν.

05:57 Ήταν το podcast βάλτο στον πλήρτερ, στο μικρόφωνο ενός ακόμα επεισοδίου ήταν ο Παναγιώτης και μέχρι την επόμενη φορά να θυμάσαι. Όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο αλλά κανένας δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του.