Cereal Break: "Επισκέφθηκα την πιο ήσυχη χώρα στον κόσμο!"

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Καλημέρα Μαρίσα. Ας ξεκινήσουμε. Η Νορβηγία είναι ίσως η πιο αθόρυβη χώρα που έχω επισκεφτεί ποτέ. Ήμουν στο Όσλο, στο κέντρο, πραγματικά δίπλα στο λιμάνι και δεν μπορούσα να ακούσω τίποτα. Προσπαθούσα να ακούσω τη φασαρία που συνοδεύει μια πρωτεύουσα και ανταυτού άκουσα την απόλυτη ησυχία, ηρεμία, κόσμος να περπατάει στο δρόμο χωρίς να τον ακούς, να φωνάζει πολύ δυνατά, να γελάει.

01:25 Ακόμα και οι τουρίστες με κάποιο μαγικό τρόπο συντονίζονταν με αυτό το vibe. Και δεν το εννοώ μόνο επειδή είναι μια χώρα με τεράστια έκταση, αλλά μόνο 5 εκατομμύρια κατοίκους που είναι διασκορπισμένοι σε όλη αυτή την γεωγραφία. Άρα λοιπόν, είναι περίεργο, σκέφτομαι ότι δεν θυμάμαι ποτέ σχεδόν να ακούω την Ορβηγία στις ειδήσεις Δεν έχει πολιτικές κρίσεις, δεν έχει φασαρία, δεν έχει δράματα, δεν κάνει θόρυβο και μάλλον ούτε και οι άνθρωποι τις κάνουν Θα μιλήσουμε σε ένα επόμενο επεισόδιο για όλα αυτά που παρατήρησα σε σχέση με τους ανθρώπους και είναι όντως πολύ πολύ ενδιαφέροντα Οδηγείς ώρες ολόκληρες, μιλάμε για μια έκταση με πράσινο όσο να φτάνει το μάτι σου και το μόνο που ακούς είναι νερό. Καταράκτες, ποτάμια, άνεμος και πού και πού κάποιο πρόβατο ή κάποιο ελάφι να αχνοφαίνεται στις παιδιάδες και στα βουνά δίπλα σου.

02:20 Ένα τοπίο λοιπόν που δεν χωράει σε φωτογραφία. Δεν έχω ξαναδεί τόσο πράσινο στη ζωή μου, δεν έχω διανύσει τόσα πολλά χιλιόμετρα στη ζωή μου μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα. Οι λίμνες λοιπόν μέσα στα φιόρδ, έξω από τα φιόρδ, καταράκτες, δάση, χιλιάδες χιλιάδες στρέμματα από πράσινο, από την χλωρίδα, την αρκτική που βλέπεις μόνο στο βόρειο κομμάτι του ημισφαιρίου και το νερό παντού.

02:51 Το νερό με μια ορμή που δεν το έχουμε ξαναδεί εδώ στην Ελλάδα, πρέπει να είδα πάνω από 500 καταράκτες να κατεβαίνουν από το βουνό, νερό με μια ορμή αδιανόητη, καταράκτες με απίστευτα κυβικά νερού να κατεβάζουν από τα βουνά συνέχεια και κατάλαβα γιατί πολλές φορές οι φωτογραφίες είναι άδικες. Αυτό που ζήσαμε δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε φωτογραφία ή σε κάποιο βίντεο, γιατί πραγματικά αδικεί αυτό το δέος που νιώθεις όταν είσαι μπροστά σε αυτά τα τεράστια βουνά και σε αυτές τις τεράστιες πλαγιές και τους γκρεμούς και είσαι πραγματικά μέρος όλου αυτού του περιβάλλοντος.

03:29 Και η φύση από μόνη της έχει τη δύναμη αυτή, να σε κάνει μέρος του περιβάλλοντος και να σε κάνει κομμάτι του με έναν τρόπο. Έτσι ξεχνιέσαι κιόλας. Είδαμε λοιπόν και ένα παγετόνα, περάσαμε το δρόμο του Ατλαντικού με τον ωκεανό να χτυπάει αβυσαλέα τα βράχια και μιλάμε τώρα για τα μέσα Ιουλίου, οπότε όταν φυσάει τόσο δυνατά μέσα στον Ιούλιο, λες ωραία, εδώ μάλλον ξέχασαν ότι είναι καλοκαίρι, γιατί φοράς ουσιαστικά χειμωνιάτικο μπουφάν του χιονιού.

04:00 Εκεί αποφάσισα λοιπόν ότι λατρεύω τα αρκτικά τοπία, έχουν μια άγρια ομορφιά, δεν είναι όμορφα με την παραδοσιακή έννοια της λέξης ή δεν είναι αυτό που θα φανταζόταν κανείς σαν ένα ελληνικό καλοκαίρι, αλλά είναι διαφορετικό, είναι επιβλητικό, όπως είπα δημιουργούν αυτό το δέος που δύσκολα το έχω ξαναζήσει εγώ στη ζωή μου.

04:20 Και μετά είναι οι άνθρωποι. Χαμηλόφωνοι, δεν κορνάρουν, δεν βιάζονται, δεν μιλάνε δυνατά, δεν προσπαθούν να ξεχωρίσουν, απλώς ζουν, αξιολογούν τον προσωπικό τους χώρο ως ο τίποτα άλλο. Μπαίνεις στα καράβια και στα φέρι Και δεν ακούστηκε μία φωνή να σου λέει πώς να παρκάρεις το αυτοκίνητο Όλοι συνεννόησαν γινόταν με την νοηματική Απίστευτον τόξα να ζεις τη ζωή μου αυτό Δεν έβλεπες πουθενά έξω Κόσμο να περιφέρεται άσκοπανα, να κάνει βόλτες Μόνο με τα κατοικίδια τους Εκεί όλα γίνονται στο χώρο τους και στο χρόνο τους Και όμως η δουλειά γίνεται Και μάλιστα σε μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου Οπότε σκέφτηκα, μήπως κάτι εμείς τελικά δεν κάνουμε καλά Γιατί αυτοί και δεν βιάζονται και κάνουν τη δουλειά και την κάνουν και επιτυχημένα Οπότε σκέφτηκα, μήπως η βιασύνη δεν είναι ένδειξη παραγωγικότητας Ή μήπως είναι απλά μια συνήθεια που αποκτήσαμε και δεν είναι καν δικιά μας Περάσαμε από μικρά ψαροχώρια 2.000 κάτοικοι, 5.000 κάτοικοι, ghost towns κανονικά

05:22 Έβγαινες έξω μετά τις 5 η ώρα και δεν συναντούσες ούτε έναν τόπιο Λες τώρα αδιανόητο ούτε καν να βρεις για να φας, αλλά αν πάθει κάποιος εδώ, κάτι, τι γίνεται. Και όμως, σε κάθε μικρό ψαροχώρι που συναντούσες υπήρχαν ελικόπτερα, υδροπλάνα, κανονικό δημόσιο σύστημα υγείας. Και δεν σημαίνει ότι αυτό είναι το τέλειο, αλλά μου έκανε τεράστια εντύπωση που σε ένα χωριό με χιλιά, με χίλιους κατοίκους, που δεν έβλεπες κανέναν να είναι έξω από το σπίτι του, υπήρχε βιβλιοθήκη, σύννεμα και κέντρο υγείας και ένα σούπερ μάρκετ.

05:56 Κάτι λέει αυτό νομίζω για τους λαούς. Περιμένεις λοιπόν να δεις και να μάθεις από αυτή τη διαφορετική τελείως φιλοσοφία. Υποδομή. Δεν σημαίνει ότι είναι τέλεια, απλά εκεί έχουν μάθει να προσαρμόζονται με αυτό το περιβάλλον, γιατί το περιβάλλον είναι ο πρώτος παράγοντας. Όταν έχεις ένα περιβάλλον το οποίο είναι απρόβλεπτο, έχει πολύ δυσκολία στο να περάσεις το δρόμο, στο να διασχίσεις τα βουνά γιατί έχει παντού ανηφόρες, παντού τούνελ.

06:25 Εκεί μαθαίνεις και φτιάχνεις τις προδιαγραφές της χώρας σου βάσει αυτού. Το κράτος έχει φροντίσει να φτάνει η υγεία ακόμα και στα πιο απομακρυσμένα χωριά. Και αυτό με έκανε να σκεφτώ πόσο σημαντικό είναι να μπορεί ένας άνθρωπος να αισθάνεται ασφαλής όπου και αν ζει. Υπήρχαν ακόμα και ελικόδρομια αλλά και υδροπλάνα που μπορούσαν να κάνουν όλη αυτή τη μεταφορά και την επίγουσα διακομιδή εάν υπήρχε κάποιος λόγος.

06:54 Αυτό που ζήλεψα περισσότερο δεν ήταν τα φιόρδ, δεν ήταν οι καταράκτες, ούτε οι δρόμοι, αλλά ήταν για λίγες μέρες αυτό που έζησα η αίσθηση ότι όλα λειτουργούν με βάση το συλλογικό καλό. Δεν πετάνουν τα σκουπίδια τους, δεν προσπερνάει ο ένας τον άλλον στους δρόμους, δεν κορνάρει, δεν προσπαθεί ο ένας να κερδίσει το διπλανό του ή να τον βλάψει αντίστοιχα.

07:13 Και ίσως γι' αυτό όλα μοιάζουν λίγο πιο ήρεμα. Η έννοια της απάτης του να προοδεύσω εγώ και όχι ο διπλανός μου είναι μάλλον ξένες σε αυτούς τους ανθρώπους. Και φαίνεται και από τον τρόπο που φέρονται ή κινούνται ή το πώς ο ένας με τον άλλον επικοινωνεί. Πόσο διαφορετική θα ήταν η καθημερινότητά μας Αν και εμείς σκεφτόμασταν λίγο περισσότερο το εμείς Αντί για το εγώ Η Νορβηγία λοιπόν δεν είναι προορισμός για όλους Αν ψάχνεις έντονη νυχτερινή ζωή Μάλλον δεν είναι η πρώτη επιλογή Αν όμως θέλεις να θυμηθείς πώς είναι να ακούς κυριολεκτικά Τη σιωπή Τότε ίσως είναι το πιο όμορφο ταξίδι που μπορείς να κάνεις Και νομίζω ότι ήταν αυτό το μεγαλύτερο δώρο που μου έκανε και εμένα όμορφες εικόνες που δεν νομίζω ότι θα μπορούσα εύκολα να τις ξαναδώ στη ζωή μου και μερικές φορές αυτό είναι το πιο σημαντικό και το πιο ζητούμενο σε κάθε ταξίδιο.

08:11 Καθένας να παίρνει αυτό που χρειάζεται και αυτό που νιώθει. Αν όλα αυτά σας ακούγονται ενδιαφέροντα μπορείτε να μας σχολιάσετε ή να μας κάνετε like και έχω αρκετό περιεχόμενο και για follow up επεισόδιο που σας μιλάω πολύ πιο συγκεκριμένα για όλη αυτή τη σκανδιναβική κουλτούρα των ανθρώπινων σχέσεων, της απόστασης και όλη αυτή την πολιτισμική διαφορά που χωρίζει εμάς τους Μεσόγειους με τους βόρειους λαούς.

08:40 Μέχρι τότε σας χαιρετώ, να περνάτε όμορφα και να ξεκουράζεστε. Γεια σας!