Skip to content
PodBase
Επεισόδιο 4.2~ Skinny tok ή Όταν τα 90s ξαναχτυπούν

Επεισόδιο 4.2~ Skinny tok ή Όταν τα 90s ξαναχτυπούν

Common Sense Diary
Οκτώβριος 14, 2026 00:16:41
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ούσα μεγαλωμένη στα τιμημενα 90s δεν μπορώ να μην τριγκάρομαι με μόδες που κάνουν κύκλους και ειδικότερα όταν αυτές έχουν να κάνουν με το γυναικείο σώμα και την αυτοπεποίθηση και τις διατροφικές διαταραχές!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Γεια σας! 3 Οκτωβρίου, η σχεδόν μεγάλη Κατερίνη έχει γενέθλια. Κατερίνα, να συγχαιρεόμαστε πολύ χρόνια και από εδώ, από τον αέρα. Και αντί να τις κάνουμε εμείς δώρο, μας έκανε αυτή, ανεβάζοντας ένα φοβερό επεισόδιο, το οποίο δεν το έχω ακούσει ακόμα, αλλά ανυπομονώ όταν θα πάω αύριο για το τριξηματάκι μου, να το βάλω να το ακούσω.

Να δώσω πολλά φιλιά στη Μαργαρίτα, Μαργαρίτα Μπένι, που ανέβασε ένα και αυτή φοβερό επεισόδιο στο ό,τι μου φανεί και έκλαψα με τις ατάκες με την κιθάρα και την κορδέλα και βασικά όλες τις ατάκες που έλεγε και όλα αυτά που έλεγε ήταν φοβερά μου έφτιαξε το πρωινό σήμερα στον ξάδερφο Νίκο όπου μετά από πολύ καιρό άκουσα το The Usual Project που μιλούσαν για Eurovision είχε πάει καλεσμένους στους The Usual Project και μιλούσαν για την Eurovision όπως προείπα και ήταν καινοστράδαμος δηλαδή πέταξε μια τάκα η οποία ήταν πολύ προφητική και επίσης ο Νίκος με τον Αχιλέα κάνουν την ειμίσκληρη γόμα ένα podcast το οποίο μιλά για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και ειδικά για τη Φόρμουλα 1 και αν σας ενδιαφέρει η Φόρμουλα 1 να πάτε να το ακούσετε χθες γιατί τα παιδιά κάνουν δουλίτσα όχι αστεία λοιπόν για το σημερινό επεισόδιο τριγκαρίστηκα από την Κατερίνα Καινούριου λοιπόν όταν δεν έχω δουλειά στο χωράφι έχω ως guilty pleasure να κάθομαι στο σπίτι και να βλέπω πρωινάδικα

και θα μου πεις Αναστασία γιατί πρωινάδικα ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι όταν ήμουν μικρή και δεν πήγαινα στο σχολείο επειδή ήμουν άρρωστη καθόμουν στον καναπέ με την κουβερτούλα μου και έβλεπα Ελένη Μενεγάκη φυσικά μεγαλωμένη στα 90 έβλεπα Ελένη Μενεγάκη και πρωινό καφέ έτσι λοιπόν κάθομαι και βλέπω πρωινάδικα αν και την καινούριου ως άνθρωπο δεν την έχω και πολύ σε εκτίμηση το πρωινάδικο που κάνει μου αρέσει περισσότερο από όλα γιατί δεν γίνεται αυτή η χαύρα των Ιουδαίων να φωνάζουν όλοι μαζί τουλάχιστον όσο έχω προλάβει και έχω δει όσο από σπάσματα τέλος πάντων λοιπόν στη σημερινή της εκπομπή έκανε ένα τρίλεπτο αφιέρωμα στο Skinny Talk μια καινούρια μόδα που έρχεται να μας χτυπήσει την πόρτα από τα 90's μιλούσε και μια ψυχολόγος η οποία έλεγε πόσο κακό κάνει στη ψυχολογία των εθήβων και των νεαρών ενηλίκων.

Και εκεί αυτό ήταν μόνο, αυτό ήταν το θέμα, ένα τρίλεπτο, το πολύ πεντάλεπτο και μετά η Κατερίνα πήγε να διαφημίσει στεγνοτήρια και πλυντήρια τα οποία βρισκόντουσαν σε πρόσφορα και μετά πήγε να φτιάξει μια ωραία κυμαδόπιτα. Και έμεινα στυλιάλατος γιατί ήθελα να συζητηθεί το θέμα, ήθελα να ακούσω απόψεις πάνω σε αυτό το θέμα.

Είμαστε τώρα εδώ και μια μισή βδομάδα και μιλάμε για το Βίση Καρβέλας και για τα πόσα χρήματα θα πάρει ο καθένας Με προγνωστικά, με την αδένα έχει μπλεχτεί, με τα κανάλια να ασχολούνται και να αφιερώνουν πάνω από 40 λεπτά στα κεντρικά δελτία ειδήσεων και σε όλες τις εκπομπές Και ένα θέμα το οποίο αφορά τη νέα γενιά αφορά εμάς τους ίδιους γιατί είμαστε millennials γεννημένοι από το 80 προς το 94 και μεγαλωμένοι στα 90 ή στα early zeros και δεν το συζήτησαν καθόλου, το άφησαν να περάσει αβαβά.

Ε, γι' αυτό λοιπόν εδώ σήμερα ήθελα να το συζητήσω μαζί σας, να σας πω την άποψή μου, αλλά να ρωτήσω και τη δικιά σας. Γιατί από μικρό παιδί ήμουν ένα παιδί το οποίο πάλευε πάντα με τα κιλά του. Πάντα είχα τη μαμά που μου έλεγε «almond mom», «Αναστασία μου ας μην φάμε αυτό», «Αναστασία μου πρέπει να χάσεις», «Αναστασία έχεις πάρει στην κοιλίτσα», «Έχεις μπουτάκια».

και παρόλα αυτά η μαμά μου έφτιαχνε πάντα 10 γλυκά στο σπίτι και φαγητά τα οποία θεωρούσε υγιεινά με 7 κιλά κρέμα γάλακτος. Μόνο το απ' έξω ήταν ευλαβερό στο μυαλό της κικίτσας. Οκ, θα ξαναπώ, ήταν diet culture, ήταν μια άλλη νοτροπία, ήταν τα τιμημένα 90's που θεωρούσαμε ότι όταν ήταν μαγειρεμένο στο σπίτι ήταν υγιεινό και διαιτητικό, που είναι υγιεινό, διαιτητικό δεν είναι, σε όλες τις περιπτώσεις και ότι ήταν απ' έξω, ήταν παχυντικό και έκανα κακό στην υγεία που και αυτό δεν είναι απόλυτα σωστό και απόλυτα λάθος.

Υπάρχει σε όλο ένα γκρίζο φάσμα, μια γκρίζα περιοχή. Λοιπόν, πάμε να δούμε όμως τι είναι το skinny talk που είπα. Το skinny talk είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στα social media και περιγράφει τις συζητήσεις γύρω από τα δυνάτισμα, το βάρος και το μέγεθος του σώματος συχνά με τρόπο που μπορεί να ενισχύει την πίεση για ένα πολύ λεπτό σώμα.

Δηλαδή δεν αφορά τα σχόλια μόνο για την εμφάνιση Μπορεί να είναι κάτι που ακούμε καθημερινά από φίλους, συγγενείς, συναδέλφους Ή ακόμα και κάτι που λέμε εμείς οι ίδιοι Χωρίς να αντιλαμβανόμαστε την ίδια του την επίδραση Και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ειδικά στο TikTok Έχουν βγει πάρα πολλά βιντεάκια που δίνουν συμβουλές Πώς να κρατήσετε ένα πολύ αδύνατο σώμα Πράγματα τα οποία μας θυμίζουν πολύ, όπως προείπα, την κουλτούρα των 90's γιατί μεγαλώσαμε με next-up model όπου κατηγορούσαν τις κοπέλες για παραπάνω κιλά ενώ μπορεί να είχαν το σωστό ιδανικό βάρος που τις κράζανε επειδή η μέση τους δεν ήταν 60 εκατοστά αλλά ήταν 61 και 62 που δεν είχαν αποδεχτεί καθόλου το γυναικείο σώμα και μιλάω κατά αποκλειστικότητα για τις γυναίκες γιατί είμαστε δυστυχώς αυτές λίγο που τρώμε κατά εμέ την παραπάνω.

πάνω πίεση ώστε να ανταποκρινόμαστε σε όλους τους ρόλους που μας έχει φορέσει η κοινωνία και συγχρόνως να είμαστε και άψογες εμφανισιακά. Δηλαδή στο μυαλό του δικό μου έναν άντρα με λίγη κοιλίτσα θα πούμε άντρας με κοιλίτσα είναι σαν καραμελίτσα και θα το συγχωρέσουμε. Ή ένας άντρας με γκρίζα μαλλιά είναι εγωιτευτικός, δες τον George Clooney.

Μια γυναίκα με γκρίζα μαλλιά είναι σαθιά, δεν της ταιριάζει, δεν της πάει. ή μια γυναίκα με κοιλίτσα δεν είναι σαν καραμελίτσα αλλά είναι μήπως να βάλεις ένα κορσέ για να σου μπει ωραία το φόρεμα και να μην κάνει αυτές τις δίπλες ή μήπως πρέπει να ρουφηχθείς στη φωτογραφία για να μην φαίνεται ότι ανωμιόμορφο το σώμα σου.

Όλα αυτά τα πρότυπα που έχουμε μπει. Και εκεί που θεωρούσα ότι το έχουμε αφήσει λίγο στην άκρη γιατί αλλάζουμε σαν κοινωνία και μεγαλώνουμε και τα τελευταία χρόνια είχαμε αγκαλιάσει λίγο το body positivity που παρένθεση και το body positivity είναι ένα τεράστιο θέμα γιατί πήγαμε από το ένα άκρο στο άλλο ας μείνω στο θετικό όμως είχαμε αγκαλιάσει το body positivity ότι υπάρχουν και διαφορετικά σώματα ότι δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι ότι πρέπει να αγαπάμε και να φροντίζουμε το σώμα μας, τον εαυτό μας και την ψυχή μας πάνω απ' όλα γυρίζουμε πάλι με το skinny talk στην αρχή, στο μηδέν Γυρίζουμε εκεί όπου οι εταιρείες θα βγάζουν πάλι συγκεκριμένα νούμερα για κάποια ειδικά σώματα.

Τα κανονικά σώματα δεν θα βρίσκουν ρούχα. Τα εφηβάκια θα πρέπει να λιμοκτονούν ώστε να φορέσουν τα χαμηλοκάβαλα παντελόνια. Θα πρέπει να λιμοκτονούν ώστε να φορέσουν την πλούζα η οποία γράφει medium ή small και όχι extra large, παρόλο που μπορεί το κόψιμο της να είναι medium. αλλά η ταμπέλα να λέει Extra Large τα έχω ζήσει εγώ στο πετσί μου αυτά με μαγαζί ελκυστική ελισίδα ρούχων που ήθελα τόσο πολύ να ψωνίσω και δεν μου έμπαινε ποτέ τίποτα γιατί οι γραμμές τους ήταν στενές και το έχω ζήσει και με παντελόνια τα οποία θύμιζαν πετρέλαιο που ήθελα να τα φορέσω και τα έκανα τις κοίτσες ήταν αφού δεν σου πάνε ρε παιδάκι μου γιατί να χαλάσουμε λεφτά και όντως δεν μου πηγαίνανε Γιατί να χαλούσαμε λεφτά και όλα αυτά είναι τραύματα που έχουν μείνει στη μικρή παιδική μου ψυχή.

Όσο λοιπόν γίνεται αυτό πάλι στη μόδα υπάρχουν και μερικές ανεγκέφαλες κατά εμέ που το στηρίζουν αυτό. Βρίσκονται στο κοινωνικό μου περίγυρο, ονόματα δεν λέμε οικογένειες δεν φύγουμε, που θεωρούν ότι τα πρότυπα ομορφιάς της Βικτόρια Μπέκαμ, της Τουίγκη, της Κέιτ Μος ήταν κάτι το υγιές. όχι δεν ήτανε το υγιές το να είσαι κοκκάκιας ώστε να έχεις το πολύ αδύνατο σώμα δεν είναι ένα πρότυπο το να βγαίνουν οι εξετάσεις αίματός σου και να είσαι κυριολεκτικά με το ένα πόδι στον τάφο δεν είναι το υγιεινό τι είναι το υγιεινό κατά με όχι ότι το ακολουθώ πάντα να τρώω τα φρούτα μου, να τρώω τα ζυμαρικά μου να τρώω το ψάρι μου να αθλούμε μέσα σε αποδεκτά και σωστά όρια να ακούω το σώμα μου Και δεν το παίζω αγία και εγώ πολλές φορές παλεύω με εμένα. Παλεύω με όλο αυτό της τοξικής κουλτούρας δίαιτας και παλεύω με αυτά που βλέπω στα social media.

Και μετά σκέφτομαι ότι εάν εμένα μου φαίνονται όλα αυτά τόσο υπέρογγες πληροφορίες και τόσο τραγικά και επηρεάζομαι ένα παιδί, ένα κορίτσι, γιατί μιλάω ειδικά για τα κορίτσια, τα οποία είναι στην εφηβεία, τι παθαίνουν. Τσότσο παθαίνουν, λογικό είναι γιατί στην εφηβεία το σώμα αρχίζει και αλλάζει Από το παιδικό πάμε στο γυναικείο που αρχίζει και αποκτά τις καμπύλες που πρέπει να αποκτήσει το γυναικείο σώμα Και εκεί έρχονται τα πάνω κάτω, εκεί δεν τους αρέσει η εμφανισή τους, εκεί οι ορμόνες χορεύουν, είναι στο ζενήθ τους Οπότε η διάθεση αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη σίγουρα μεταξύ τους συζητάνε για ρούχα, για αγκόμενους που είναι το φυσιολογικό να συζητάνε γι' αυτά και αντί να τα βάλουμε στην νοοτροπία ότι αγκαλιάσε το σώμα σας και περποιηθείτε το με τη γυμναστική, με τη σωστή διατροφή με το να το κρατάτε υγιές υγι, υγιές νομίζω το σώμα, υγιές να το κρατάτε υγιές τα βομβαρδίζουμε με άθροις κληροφορίες για το πώς θα έχουμε μεγαλύτερα χείλη πώς θα φτιάξουν το σώμα με το μεγάλο στήθος, το μεγάλο ποπό που ήταν πριν από πέντε χρόνια στη μόδα, τώρα στη μόδα πώς θα είναι εντελώς κοκαλιάρικα, χαραμίζοντας τη ζωή τους και φυσικά την ψυχολογία τους, γιατί όπως είπα αυτό δεν αλλάζει.

Το βλέπω δηλαδή από μένα. Μεγαλώσαμε έτσι στα 90's, όσο και να προσπαθούμε τώρα δεν αλλάζει αυτό το πράγμα. Και θέλω να πω και μια ιστορία προσωπική που είχα με την Άλκηστη Πέρυσι, πρώτη δημοτικού η Άλκηστούλα Πέρυσι, η οποία ξεκίνησε να μου κατηγοριοποιεί τα φαγητά, ποια είναι αυτά που παχαίνουν, πώς θα κάνει η δίαιτα, ότι πρέπει να χάσει βάρος για να φοράει συγκεκριμένες φούστες οι οποίες είναι στενές ή συγκεκριμένα παντελόνια που είναι στενά.

και όταν τη ρώτησα από πού όλα αυτά τα ακούς, γιατί στο σπίτι όσο και να με απασχολούν προσπαθώ να μην τα λέω και να κρατιέμαι, η απάντηση ήταν ότι στο σχολείο συζητάμε με τα άλλα κορίτσια για το τι ρούχα θα φορέσουμε και πώς θα είμαστε αδύνατες για να είμαστε ωραίες. Και εκεί έχασα λίγο την μπάλα να σας πω την καθαρά μου αλήθεια, γιατί για αυτήν τη συζήτηση ήμουν προετοιμασμένη να την κάνω σε πέντε χρόνια από τώρα, που θα έχει μπει στην εφηβεία, που θα ήταν 12 χρονών, 11 στα 12, όχι να την κάνω πέρυσι.

Προσπάθησα λοιπόν να της εξηγήσω ότι δεν υπάρχει καλό και κακό φαγητό. Υπάρχει φαγητό που σε μεγάλες ποσότητες ίσως να μην μας κάνει να αισθανθούμε καλά, αλλά και πάλι όλα τα φαγητά σε μεγάλες ποσότητες δεν μας κάνουν να αισθανθούμε καλά. Ότι το καλό είναι να τρώμε τα φρούτα, να τρώμε υγιεινά μεσοσπίτι, εννοείται θα φάμε και τα σκατολοίδια.

Βέβαια τα παιδιά της σήμερα η μέρα παρατρώνουν σκατολοίδια κάποιες φορές γιατί είναι και οι γιαγιάδες και οι παππούδες που δίνουν Και μεταξύ μας αυτή είναι η δουλειά τους να δίνουν όσο και να χωνάζουμε Δηλαδή πιστεύω ότι και εμείς όταν θα μεγαλώσουμε και θα γίνουμε γιαγιάδες και παππούδες θα δίνουμε Αλλά γενικότερα τώρα να κοιτάς σκατολοίδια ίσως λίγο η γενιά αυτή μας χειραγωγεί περισσότερο από ό,τι χειραγωγούσαμε εμείς στους γονείς μας Γενικότερα θα κάνω παρένθεση και θα πω ότι είμαστε η γενιά που τρώγαμε ξύλο από τους γονείς μας και τρώμε ξύλο από τα παιδιά μας Την κλείνω την παρένθεση, ήταν απλά ένα μικρό παράπονο για εμάς τους millennials Και προσπαθούσα λοιπόν να της τα εξηγήσω όλα αυτά τα πράγματα Και ένιωσα την αδικία να με πνίγει Γιατί λέω πολεμήσαμε ώστε να μην μπούμε από τώρα σε αυτή τη συζήτηση Και να που και τα δικά μας τα κορίτσια μπαίνουνε Και δεν ξέρω πραγματικά τι άλλο να της πω εντάξει το λύσαμε το θέμα, δεν μπήκαμε πάλι στο να ζήγηζε τα κάθε μέρα ή να ζήγηζε τα φαγητά της κάθε μέρα, αρχίζει λίγο να συμπεριφέρεται περισσότερο σαν παιδάκι και όχι ως εφηβάκι ή εγώ δεν ξέρω τι, μικρομέγαλο μάλλον γιατί αυτές τις συμπεριφορές δεν είναι φυσιολογικές για παιδιά.

Και από την άλλη λέω, κυρία μου, εσύ το δικό σου το παιδί το μεγαλώνεις στο σπίτι σου όπως θέλεις, το δικό μου γιατί να το επηρεάζεται η δική σου άποψη. Αλλά είναι παιδιά, είναι στο σχολείο, έχουμε περάσει και εμείς από αυτή την ηλικία που κάποιες φορές την ξεχνάμε και θα επηρεαστεί όπως επηρεαζόμαστε και εμείς από φίλους και από παρέες.

Και πραγματικά ένας λόγος που κάνω το σημερινό επεισόδιο είναι για να μοιραστώ αυτές τις σκέψεις μου μαζί σας και να μου πείτε και εσείς τη γνώμη σας. εννοχές και το άγχος που σαν γενιά είχαμε γύρω από το φαγητό, για να μην φάμε να αυξηθεί το βάρος μας ή τρώγαμε με τύψεις, θυμάμαι εγώ μια ζωή να τρώμε τύψεις, γιατί δυσαρέσκεια με το σώμα μας που μας δημιούργησε όλη αυτή η κουλτούρα, συγκρίναμε δηλαδή, εγώ συγκρίνα το σώμα μου με τα μοντέλα και φυσικά επειδή δεν είχα και το σωματότυπο το συγκεκριμένο, το ψηλό λιχνό, είμαι κοντοστιβαράτη, πάντα ήμουν αμύων σε αυτό, με την αυτοπεποίθηση που είναι πάρα πολύ σημαντικό, ότι όλη αυτή η μόδα που ξανάρχεται δημιουργεί άτομα με χαμηλή αυτοεκτήμηση, δηλαδή όταν η αξία του ατόμου συνδέεται με τα κοιλά ή το σχήμα του σώματος, μπορεί να αισθάνεται ότι δεν είναι αρκετά όμορφο ή αρκετά αποδεκτό και μπορεί να επηρεάσει και τις κοινωνικές σχέσεις.

Φυσικά υπάρχει ο κίνδυνος διαταραγμένης διατροφικής συμπεριφοράς, είτε βουλημία, είτε ορθορεξία, είτε ανορεξία. Είχαμε μπει σε ένα τρυπάκι να αλλάζουμε τον τρόπο που μιλάμε για το σώμα μας, να λέμε ότι αντί για πάχηνα και είμαι χάλια, να πούμε ότι δεν αισθάνομαι καλά και θέλω να διορθώσω και να περπηθώ τον εαυτό μου ουσιαστικά από μέσα.

Είχαμε μάθει η αισθοπλασματικά να βάζουμε λίγα όρια στους άλλους και τώρα όλα αυτά γυρίζουν τούμπα. Και πάλι ξαναμπαίνουμε στην τοξική diet culture των 90's και στο τοξικό αφήγημα του ανορεξικού και του cocaine skinny και δεν ξέρω εγώ τι άλλο μοδάτο θα πούμε για να τα δικαιολογήσουμε όλα αυτά. θέλω πραγματικά τη γνώμη σας να μου πείτε εσείς τι θα λέγατε σε αυτά τα παιδιά εσείς πως θα αντιμετωπίζετε όλο αυτό του σκήνη talk, περιμένω τις απαντήσεις σας περιμένω τα σχόλιά σας, να τα συζητήσουμε είτε εδώ είτε στο instagram του podcast αυτού του common κατώ pavlesense κατώ pavlediary ήμουν η Αναστασία, αυτό ήταν ένα επεισόδιο με πολλές απορίες και μέχρι την επόμενη φορά που θα με τριγκάρει κάτι γεια σας γεια Αυτό το podcast βγαίνει κάθε Παρασκευή στις 7 η ώρα το απόγευμα, ώρα Ελλάδος και μπορείτε να το βρείτε στο Spotify, Apple Podcast ή Google Podcast.

Μπορείτε να μας ακολουθήσετε στο λογαριασμό μας στο Instagram common-sense-diary όπου περιμένουμε τις απόψεις σας αρκεί να γίνονται με σεβασμό και να έχουν επιχειρήματα.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00