Skip to content
PodBase
Μήπως το ΑΙ σκέφτεται αντί για εμάς;

Μήπως το ΑΙ σκέφτεται αντί για εμάς;

Control Alt Life
Μάρτιος 19, 2026 00:31:17 Σεζόν 2 Επεισόδιο 7
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Δεν χρησιμοποιούμε απλά το AI πια, βασιζόμαστε σε αυτό. Και μάλιστα πολύ.

Σε αυτό το επεισόδιο του Ctrl Alt Life, οαναλύουμε μια σιωπηλή αλλά τεράστια αλλαγή, όσο περισσότερο στρεφόμαστε στο AI για απαντήσεις, τόσο περισσότερο ρισκάρουμε να χάσουμε κάτι πολύ πιο σημαντικό, την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε.

Από το cognitive atrophy (ναι, ο εγκέφαλος "ατροφεί" όπως ένας μυς) μέχρι το λεγόμενο "GPT effect", εξερευνούμε πώς η καθημερινή χρήση του AI επηρεάζει τη μνήμη, τη δημιουργικότητα και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων. Και το πιο ανησυχητικό; Συμβαίνει χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

Αν θέλεις να παραμείνεις sharp, relevant και σε έλεγχο σε έναν κόσμο γεμάτο AI, αυτό το επεισόδιο είναι για σένα.

Χρησιμοποίησε το AI. Μην γίνεις εξαρτημένος από αυτό.

Link για το αρχικό άρθρο: https://www.polytechnique-insights.com/en/columns/neuroscience/generative-ai-the-risk-of-cognitive-atrophy/

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Γεια σου Κυριακό. Γεια σου Αδερή. Πώς είσαι σήμερα. Ξέρεις, ρωτάω πάντα πώς είσαι σήμερα για να ξέρω αν θα κράξουμε σήμερα ή όχι. Ρωτάς για να ψυχολογήσεις, να δεις πού είμαστε, σε τι μένουμε, να δοκιμηνόμαστε. Θα έρθουμε με νεύρα ή ερχόμαστε ησυχή. Καθυστέρησε κάποιο τελείωμα το Κυριακό, κάνει ο διπλανός, φτιάχνει την πιλωτή του, τι γίνεται.

Όχι, ευτυχώς όλα καλά. όλα καλά με τις ταχυμεταφορές Ελλάδος όλα καλά με τον γείτονα πήρα ένα σκι πάρνι και πήγα για βοήθεια στην εγκατάσταση εδώ των πραγμάτων που κάνει Ίσυχη μέρα, Ισυχη μέρα Θοδωρή, δεν έχει κράξιμο σήμερα κράνα το κράξιμο για αληθινό χαίρομαι, πολύ χαίρομαι σήμερα όμως έχω πει σοδειά Ραθοδωρή μετά από αρκετό καιρό διάβασα όπως ακούγεται αυτό μετά από αρκετό καιρό λοιπόν ξεστραβώθηκα, έψαξα στο ίντερνετ και έπεσα πάνω σε ένα πάρα πολύ ωραίο άρθρο που έχει να κάνει με τι άλλο με το AI είχαμε πάρα πολύ καιρό να μιλήσουμε είχαμε πάρα πολύ καιρό να κάνουμε AI dedicated επεισόδιο τα καταφέραμε κρατιόμασταν γιατί όπως όλοι καλά ξέρετε βομβαρδιζόμαστε μονίμως με ειδήσεις για το AI και βαριόμαστε να τις κάνουμε, δεν γίνεται θα έχουμε μία στήλη μόνο για το AI της που ζητούν τα πράγματα.

Οπότε λοιπόν αυτό το άρθρο είναι διαφορετικό. Οπότε σε αυτό το άρθρο τα πράγματα τα οποία είδαμε ήτανε κατά πόσο το AI επηρεάζει την ανθρώπινη σκέψη. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά επεισόδια και πάρα πολλά άρθρα και γενικά και στη δουλειά μας καθημερινά βαρτιζόμαστε με ειδήσεις από το AI και πόσο πρέπει να το χρησιμοποιούμε.

Και όλοι αυτοί οι φόβοι που υπάρχουν, αν τελικά θα μας αιτεραντικαταστήσει, άμα είναι εργαλείο, αν είναι οτιδήποτε. Και η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο άρθρο ξεχώρισε από όσα έχουμε διαβάσει, γιατί είναι κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί. Το δηλαδή κατά πόσο όλη αυτή η χρήση και η συχνή καθημερινή χρήση του AI επηρεάζει τον άνθρωπο.

Πάνω απ' όλα και όχι την εργασία, όχι την απόδοση, όχι κάτι που έχει να κάνει με τα απλά πράγματα. να το πω έτσι με πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με εμάς τους ίδιους. Ξέρεις, το υποψιαζόμουν ότι επηρεάζει την ανθρώπινη σκέψη, ότι επηρεάζει τη δημιουργικότητά σου, αλλά δεν είναι σημασία γιατί, όπως λέει και το άρθρο χαρακτηριστικά, αυτό δεν είναι καινούριο στην καθημερινότητά μας.

Υπάρχει από τη δεκαετία του 2000, από όταν που βγήκε η Google και αρχίζαμε να έχουμε το Google Effect. Ότι δηλαδή οι άνθρωποι Δεν χρειάζεται να θυμόμαστε πράγματα Ξέρουμε ότι το Google είναι εκεί Και ότι μπορώ με ένα Google set να πάρω την απάντηση Πόσες φορές, Αντωδορία, έχεις βρεθεί σε ένα τραπέζι Να τσακωθείς με τον κολλητό σου Για το ποια είναι η πρωτεύουσα της τάδε χώρας Και να λέει το ένα ο άλλος το άλλο Και να μετά λες Περίμενε θα το γουγκλάρω Σωστά Έχει σταματήσει όλες τις διαφωνίες αυτό το Google Τώρα αυτή τη στιγμή ακούστηκες σαν 65χρονος Αυτό το Google έχει σταματήσει όλες τις διαφωνίες Θα μας το λύσει το πρόβλημα Όπως ακούς τώρα τελευταία από διάφορους υπουργούς Οι οποίοι λένε ρώτησα chat GPT και μου είπε την αλήθεια Οπότε όλοι οι υπόλοιποι είστε άμπαλοι και δεν ξέρετε τι λέτε Αφού το chat GPT μου είπε αυτό, αυτό είναι Ακριβώς Οπότε λοιπόν το 2010 είχαμε το Google Effect Το 2022 και μετά έχουμε το GPT Effect Το ίδιο πράγμα, αλλά λίγο χειρότερο

Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο Ο λόγος που μου αρέσει Αυτό το άρθρο Είναι ότι Πήγε και βρήκε μελέτες Που έγιναν από κεκριμένα πανεπιστήμια Τα οποία αποδείκνυαν αυτό το οποίο φανταζόμουν Και επειδή το ψήξα αρκετά Οι μελέτες όντως υπάρχουν Γιατί και μια φορά, ξέρεις με το ίντερνετ Αυτό που ψάχνεις, τέλος θα το βρεις Δηλαδή άμα ψάξω αν στην NASA μιλάνε όλοι οι Λινικά θα πάρω απάντηση Ίσως θετική Οπότε λοιπόν έκανα μια σωστή αναζήτηση και έψαξα τις έρευνες μετά μία-μία Και είδα ότι όντως είναι απογεκριμένα πανεπιστήμια και όντως κάνουν το άρθρο αναφέρεται σε αυτά Οπότε λοιπόν μου επιβεβαίωσε κάτι το οποίο φανταζόμουν εδώ και πολύ καιρό Ότι δηλαδή η χρήση του AI σε καθημερινή βάση Μειώνει την παραγωγικότητα των ανθρώπων και τη σκέψη τους Δηλαδή όσο πιο πολύ χρησιμοποιούμε το AI τόσο λιγότερο σκεφτόμαστε Είναι ίσως η πρώτη φορά στα χρονικά που όπως το έλεγε χαρακτηριστικά Οι συνάψεις του εγκεφάλου μειώνονται και τα συστήματα του εγκεφάλου Δεν θυμάμαι τώρα να σας τα πω έτσι μεταξύ μας

Θα βάλουμε το άρθρο στην περιγραφή που σας έχω διαβάσει Και τα συστήματα του εγκεφάλου που κάνουν την παραγωγική σκέψη και τη δημιουργική σκέψη ατροφούν. Όχι σε σημείο να τροφούν, να μην δουλεύουν. Δουλεύουν σε πολύ λιγότερο ποσοστό. Και μάλιστα υπάρχει και ο όρος για το συγκεκριμένο είναι ονομάζεται cognitive άτροφη ή αλλιώς στα ελληνικά είναι γνωστική ατροφία.

Και μάλιστα λέει ότι η έρευνα των εξωπλών έχει διάφορα ποιοτικά στοιχεία. Ένα από τα πράγματα που ξεχώρισε έχει να κάνει με τη μειωμένη μνήμη. Και μάλιστα ένα τεράστιο ποσοστό των χρηστών του AI δεν μπορούσαν να θυμηθούν κάποιο απόσπασμα το οποίο μόλις είχαν γράψει με τη χρήση του AI. Το οποίο είναι φοβερό αν το σκεφτείς.

Δηλαδή γράφω κάτι και δεν το θυμάμαι τι είναι αυτό που έχω γράψει. Ξέρεις και για να μην κάνουμε τώρα έτσι το επεισόδιο πολύ ιατρικό, τεχνολογικό όχι ιατρικό, επιστημονικό και δεν συμμαζεύεται γιατί άμα αρχίσουν να λέμε σε Ρύμπρο, Σέλτανε Φρόντεξ, εδώ, πρωτοτσουκούτσου, τέτοια άστο. Θα χάσουμε τις μισούς γιατί η μισή ήταν αποτεχνολογική.

Οπότε αυτό το οποίο αξίζει να εστιάσουμε είναι το εξής. Θυμάσαι ποτέ στην παιδική σου ηλικία να έχεις το ίδιο αποτέλεσμα. Σαν παιδί. Είχες ποτέ το ίδιο θέμα να γράφεις κάτι και να μην το θυμάσαι. Εγώ το είχα. Μόνο σε τιμωρίες. Ακριβώς. Πρέπει να γράψεις 90 φορές κάτι. Είσαι τιμωρίες. Εγώ το είχα όταν έπαιρνα απαντήσεις από λησάρι.

Εντάξει, τώρα μην βγούμε όλοι ότι ήμασταν καλύτεροι μαυτές, αλλά εδώ να τα λέμε ακόμη μια αλήθεια. Όταν έπαιρνα στο γυμνάσιο... Μόνο 20 σάρια ο Κυριάκος. Straight. Μόνο 20 σάρια. Όταν έπαιρνα απαντήσεις στο γυμνάσιο από τα λησάρια, από τα βοηθητικά, που ναι, μεν σου εξηγούσαν την απάντηση, το χ ίσον 2, έπαιρνες ολόκληρη απάντηση μια παράγραφο γιατί συμβαίνει αυτό όταν το έγραφα ενώ καταλάβαινα την απάντηση την οποία έβλεπα και λέω α ναι, καλή ιδέα σωστά τα είπε το τάδε Λυσάρη πάμε να τα γράψουμε τώρα για την άσκηση του σχολείου φυσικά και δεν θυμάμαι τίποτα πιστεύω ότι ο λόγος που γίνεται αυτό είναι ότι παίρνεις κάτι έτοιμο γιατί πηγαίνεις με μια ερώτηση οπότε θα παίρνεις μια απάντηση Στο παράδειγμα του άρθρου έβαλαν στους ανθρώπους να γράψουν ένα essay, μια έκθεση ας το πούμε, και στο τέλος το μεγαλύτερο γκρουπ που αυτούς χρησιμοποίησε το AI για να τη γράψει και το άρθρο αναφέρει ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δεν θυμότανε καν, όπως είπε και ο Θοδωρής, τι έγραψε.

Μετά από λίγο, ένα κομμάτι δηλαδή, δεν ξέρετε τι το θυμότανε καν. Ότι υπήρχε μέσα σε αυτό. Οπότε λοιπόν, αν ανατρέξουμε στα παιδικά μας χρόνια και στο σχολείο, γίναμε ακριβώς το ίδιο φαινόμενο. Αυτό συμβαίνει γιατί δίνεις μια ερώτηση, η οποία εκείνη τη στιγμή δεν σε νοιάζει να βρεις την απάντηση, παίρνεις την απάντηση, η απάντηση σε αρέσει, σε ικανοποιεί και την γράφεις.

ή και το ίδιο μπορεί να γίνει και στην κριθμινότητά σου γενικά. Ρωτάς πώς μπορώ να βάλω την καινούργια σκούπα ρομπότ να κάνει σωστά το σπίτι μου. Θα το κάνει και μετά αγνοείς την λύση αυτή γιατί δεν την βρήκες μόνος σου. Στην έδωση και προς άλλους. Σωστά. Αυτό που κάνεις είναι μειώνεις την κριτική σου σκέψη. Άρα εμπιστεύεσαι κατά πολύ το αποτέλεσμα του AI και θεωρείς ότι είναι πιο σωστό συγκριτικά με τη δική σου άποψη.

Γιατί λες ότι έχει όλη τη γνώση του κόσμου, άρα έχει πρόσβαση σε ένα σωρό, δεν ξέρω τι, υλικό από πίσω για να μπορέσεις να μου δώσεις την απάντηση, άρα 1100 είναι σωστό αυτό που μου λέει. Το άλλο έχει να κάνει με την εξάρτηση, που επίσης αναφέρεται στο Ράρθο, δηλαδή ότι υπάρχουν και ψυχολογικοί κίνδυνοι, εκτός από κίνδυνοι που έχουν να κάνουν με την νοητική μας κατάσταση, ότι όσο πιο πολύ το χρησιμοποιείς τόσο μειώνεται η διάθεση για μάθηση γιατί πρακτικά λες δεν χρειάζεται να μάθω κάτι θα μπω στο chat GPT στο πιο αντίστοιχη πλατφόρμα ξέρω εγώ, GROK ή οτιδήποτε μιλάμε μόνο chat GPT και το στιγματίσουμε και αυτοί δεν έχουν πει στο GROK GROK, Gemini, ό,τι υπάρχει εκεί έξω άρα παιδί μου θεωρείς ότι δεν χρειάζεται να μάθω κάτι υπάρχει εκεί και αυτό μπορούμε να το δούμε και σε άλλα παραδείγματα επειδή έπαιρνε για το Google Effect που υπήρξε την δεκαετία του 2000 σκέψου και σήμερα μπορείς να πλογηθείς με τη χρήση του GPS, με τη χρήση του κινητού σου σε όλο τον κόσμο

πρακτικά δεν έχεις πρόβλημα αλλά καμία σχεδόν από αυτές διαδρομές δεν θυμάσαι γιατί απλά ακολουθούσες οδηγίες οι οποίες σου δίνε το GPS σου δεν είχες εικόνα ότι Μπράβο, δεν έχεις εικόνα ότι πρέπει να στρίψω τρίτο φανάρι δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω ή αυτά που λέγαμε παλιά ολοευθεία, δεξιά, αριστερά και τέτοια Δεν αποτυπώνεται Επίσης δεν μαθαίνεις και τους δρόμους τώρα παρέχεσαι. Παλιά τουλάχιστον ήξερες και κάνα δρόμο. Τώρα με το GPS παλιά, εγώ δεν το πρόλαβα γιατί είμαι μόνο παιδί του GPS, δεν είχα ποτέ χάρτη Οι γονείς μου που πηγαίνουν στη Θεσσαλονίκη τότε και θυμόντουσαν τους δρόμους απ' έξω εκεί που κινούντουσαν.

Και λέγαμε να όχι εκεί κι εκείνα εκεί. Το πιο βολεύει σήμερα στα σωστή λιπνέζα. Ποιους δρόμους και ποιο τέτοιο και ποια... Στα σωστή λιπνέζα. Και ένας από τους μεγαλύτερους λόγους που οδηγεί τον κόσμο σε αυτά τις συμπέρασματα παρόλο που είμαστε... Άντε πες εμείς ρε παιδί είμαστε τεχνολογία μέσα και θα έπρεπε θεωρητικά να ξέρουμε πώς λειτουργούν αυτά τα μοντέλα.

Δεν το ξέρει μεγάλο ποσοστό των engineers το πώς λειτουργούν αυτά τα μοντέλα. Θεωρούμε ότι είναι κάτι το οποίο δεν κάνει λάθος ή δεν έχει κανένα bias. Και ότι όλα είναι αμερόληπτα και τα σχετικά δεν είναι έτσι. Γιατί και τα LLM στα ίδια για να πάρεις την απάντηση που έχεις πάρει έχουν εκπαιδευτεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο.

Αλλιώς απατάει το Gemini, αλλιώς απατάει το GPD, αλλιώς απατάει το Grog. Δηλαδή όλα έχουν μέσα κάποιες μεροληπτικές απαντήσεις. Σωστά. Ή λαρθασμένες έτσι προφανώς και θα σου κάνει λάθος συγγνώμη γιατί βασίζονται πάνω σε πιθανότητες τα μοντέλα αυτά. Πρακτικά αυτό κάνουν, υπολογίζουν οι πιθανότητες κάθε φορά. Πολύ σωστά.

Όπως είχαμε πει και σε ένα παλιότερο επεισόδιο που είχαμε κάνει με τον Ρέστι δεν συμβαίνει ότι επειδή έχουμε ένα AI και μας λέει κάτι είναι και η αλήθεια και κυρίως δεν έχουν νοημοσύνη. Και όχι με την έννοια την ανθρωπίνη. Εννοώ ότι θα σου πούνε αυτό το οποίο είναι πιθανό να ακολουθήσει με βάση την εκπαίδευσή τους. Δηλαδή ποια είναι η επόμενη πιθανή λέξη που θα ακολουθήσει αυτό που σου λέει.

Και με το input που έχει πάρει. Οπότε δεν είναι τα πράγματα να τα ακολουθούμε και δεν είναι να τα ακολουθούμε τυφλά. Ένας άλλος τομέας που θίγει το άρθρο είναι όπως είπες και εσύ ψυχολογικός. ξέρεις τι μου άρεσε πάρα πολύ ότι πολλά άτομα που συμμετείχαν σε αυτή την έρευνα άρχισαν μετά από αρκετούς μήνες που συμμετείχαν σε αυτό το γκρουπ να νιώθουν ψυχολογικά τόσο εισαγωγικό να νοίκανε γιατί γιατί έχεις απέναντί σου κάτι το οποίο είναι πατογνώστης και λες ok γιατί να το ξέρω γιατί να το μάθω αφού αυτός το ξέρει αυτή η συνειδητοποίηση σε πολλούς ανθρώπους τους κάνει να νιώθουν ψυχολογικά ότι δεν είναι λιγότεροι από ένα πιθανωτικό μοντέλο.

Γιατί σου λέω ότι αυτό ξέρετε πάντα. Οπότε έχω γιατί να κάτσω να μάθω, γιατί να κάτσω να διαβάσω, θα χρησιμοποιήσω το AI και θα το βρω. Αυτή ακριβώς όμως συνειδητοποιήσεις και κάνεις να νιώθεις λάκκας. Να το πω έτσι, να το πω μα. Οπότε επηρεάζει και ψυχολογικά πάρα πολύ. Σωστά, σωστά. Και κατά κάποιο τρόπο πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα αυτά τα εργαλεία, όλη αυτή η τεχνολογία είναι εργαλείο και ότι όπως όλα τα εργαλεία πρέπει να τα χρησιμοποιούμε με το σωστό τρόπο.

Δεν μπορώ να πάρω ένα σφυρί και να αρχίσω να βιδώνω. Δεν γίνεται. Πρέπει να χρησιμοποιούμε την εργαλεία με τον κατάλληλο τρόπο. Άρα δεν υπάρχει κατάλληλος τρόπος με την έννοια ότι είναι ακριβή όσον αφορά το AI, αλλά μπορούμε να σκεφτούμε ότι θα πρέπει πάντα σε ό,τι αποτέλεσμα και να πάρουμε να χρησιμοποιούμε τη δική μας κριτική σκέψη.

Και να ψάχνουμε λίγο παραπάνω να δούμε αν αυτό που βλέπουμε είναι όντως αλήθεια ή όχι. Και η τρόπη είναι πάρα πολύ εύκολη. Κάτι το οποίο δεν αναφέρει το άνθρωπο και είναι προσωπική εμπειρία. Ξέρεις πόσος κόσμος κάθεται και μιλάει στους αντιπητή, θα το πω γιατί οι περισσότεροι αντιπητή χρησιμοποιούν, πόσος κόσμος κάθεται και μιλάει στους αντιπητή με τις ώρες μετά τις 12 μία το βράδυ και λέει τα προβλήματά του και παίρνει απαντήσεις.

Το έχω κάνει. Ξέρεις πόσο κόσμο είναι ο Δώρης. Ένας από αυτούς. Φίλε, είναι πάρα πολύ δύσκολο. Καταρχάς, αυτά που σου λέει, θα λέει μέσα από μία επικάλυψη χαράς, είναι ευχάριστο, σου μιλάει μπράβο, έκανες πάρα πολύ καλή δουλειά. Και το τσιμπάς. Επειδή είναι ευχάριστο και σου έρχεται με έναν ευγενικό τρόπο, για να μην σου πέφτουν.

Εμένα είπες Εμένα Είμαι τόσο κοντά να το κάνω πολιτικό το επεισόδιο Να ξέρεις Λοιπόν οπότε Αυτός ο κόσμος που κάθε το βράδυ και μιλάει Δεν καταλαβαίνει εκείνη τη στιγμή Ότι αυτά που λέει κάμια φορά είναι και αυτά που θέλει να ακούσει Γιατί είναι ευχάριστα Είναι τυλιγμένα γύρω από ένα μανδύα Έτσι ώστε να εθιστείς Στο να παίρνεις κι άλλες απαντήσεις Το οποίο δεν το καταλαβαίνεις εκείνη τη στιγμή Το καταλαβαίνεις μετά Πότε μετά, δεν ξέρω, μετά από χρόνια μάλλον Αλλά όλο το σύστημα του πόσο απαντάει Είναι φτιαγμένο για να συμπαθήσεις Του δίνεις όνομα Όταν έχεις μια πορεία πηγαίνεις κατευθείαν σε αυτό Δεν υπάρχει google πια γιατί να φάω τόσο λεπτό λεπτό να βρω μια απάντηση Θα το πάρω σε λιγότερα λεπτό λεπτό για να βρω μια απάντηση Και όλη λοιπόν η κατάσταση αυτή Είναι φτιαγμένη έτσι ώστε εσύ να μην σκέφτεσαι Πρακτικά αυτό που έχουμε κάνει είναι να έχουμε δανείσει τη σκέψη μας σε κάτι άλλο.

Δεν ξέρω αν έχει ξανασυμβεί ποτέ αυτό σε γενικά αυτά τα χρόνια. Σκέψη as a service, κυρία. Ναι, σκέψη as a service. Έχουμε δηλαδή, έχουμε δανείσει τη σκέψη μας, τη δημιουργικότητά μας, το να παίρνουμε ερωτήσεις και απαντήσεις, δεν το διδεβάζω στην εξίσουση γιατί το κάνουμε από τα 2000, είπαμε. Το κάνουμε από την Google πιο και από παλιά.

Αλλά τώρα, δεν είχες ποτέ, Εδώ έχεις μια ψυχολογική σύνδεση, μια διαπροσωπική σχέση. Όταν ονομάζεις κάτι και το λες, ας πούμε, ημιρτό, ράντ μόνο μου τώρα, ότι είναι οι φίλοι μου ημιρτό και καθόμαστε και τα λέμε, αποκτάς μια διαπροσωπική σχέση. Οπότε, όταν σου κόψει αυτή τη σχέση μετά από χρόνια, για κάποιο λόγο πέφτει, πέφτει μια βδομάδα κάτω το GPT, θα σου λείψει.

Και δεν θα σου λείψει η χρήση σου, θα σου λείψει η διαπροσωπική σχέση που είχες. θα κάνεις και δύο κανονικά θα κλάψεις το χαμό του φίλου σου του κολλητού που τα λέγατε και ήξερε όλα αυτά τα προβλήματα και ήταν δίπλα για σένα το διακομωδούμε λίγο αλλά ίσως να υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων εκεί έξω οι οποίοι είναι μοναχικοί άνθρωποι που ενώ μην είχαν παρέσμον ήταν αποκλεισμένοι γενικά και να βρήκαν εκεί μειοδίωδο το οποίο ναι μεν είναι κατανοητό αλλά πιο πολύ κακοκάνει παρακαλώ αλλά για να φύγουμε λίγο από αυτή γιατί είναι σοβαρό το συγκεκριμένο που έθεσες από αυτό το σημείο θα σε ξαναπάω πάλι πίσω ότι πάντα παίζει ρόλο το πώς χρησιμοποιείς κάτι άρα μην παίρνουμε πάντα το είναι όποια απάντηση μας δίνει το τσάτζιπιτι ως δεδομένη όσοι έχουμε εμπειρία στο χώρο ειδικά μπορούμε να καταλάβουμε αν αυτό που βλέπουμε είναι σωστό ή λάθος και πολλές φορές γελάμε με το αποτέλεσμα και μάλιστα είχε βγει κάποια συγκεκριμένη έκδοση μοντέλου του GPT κάποια στιγμή

που του έλεγες μεγάλη κάνεις λάθος και σου έλεγε ναι είσαι φοβερός μπράβο το πιάσες σου βάζει και φατσούλες και λέγες ναι ναι ναι και σου έδινε πάλι λάθος απάντηση και του ξανά λέγες μα πάλι το ίδιο αποτέλεσμα μου βγάζεις και είναι γι' αυτό λάθος ναι χίλια συγγνώμη είσαι φοβερός όλο αυτό το ωραίο πράγμα Αυτό για να καταλάβουμε λίγο ότι πόσο πολύ εύκολα να κάνει λάθη.

Ωραία. Τώρα λοιπόν, επειδή το επεισόδιο θα γίνει πάρα πολύ φιλοσοφικό, θέλω να σε φέρω λίγο στο σήμερα και στο τεχνικό κομμάτι. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε λίγο πιο τεχνικά. Το άρθρο λοιπόν έθεσε κάποιες βάσεις και μίλησε για αυτή τη μείωση της παραγωγικότητας. Πώς αυτό όμως επηρεάζει την καθημερινότητά μας σαν επαγγελματίες.

Δηλαδή Πώς μας επηρεάζει το γεγονός ότι Κάθε φορά που θέλουμε Έχουμε ένα πρόβλημα στη δουλειά μας Για παράδειγμα είναι σε ένα προσωπικό μας project το οποίο κάνουμε Πηγαίνουμε κατευθείαν στο AI και λέω Έχω αυτό το πρόβλημα Και παίρνω μια απάντηση Και αυτή την απάντηση όπως είναι Αν έχω agent mode τη ρίχνω κατευθείαν μέσα στο κώδικά μου Ή την κάνω co-based Πόσο εύκολα το κάνουμε Ναι πόσο εύκολα το κάνουμε Κοίτα δεν θα σου πω για το κώδικά θα σου πω ότι σίγουρα κάνουμε πράγματα τα οποία πλέον δεν ασχολούμαστε εμείς και τα δίνουμε εξ ολοκλήρου στο AI και απλά πατάμε το commit π.χ. documentation έτσι, του λες σκάναρε, γράψε μου ένα md file ένα readme με ό,τι κάνει ξέρω εγώ δεν υπάρχει περίπτωση να πει να το διαβάσει κανείς όταν σου πετάξει στο AI ένα κατεβατό ξέρω εγώ με χίλιες γραμμές κάνεις να το διαβάσεις τεστ unit test πολλοίς κόσμος δεν γράφει unit test πλέον μη λέμε ότι γιατί να είναι πας εκεί στο AI, παίρνεις τη μέθοδο του λες χτίσε μου εκεί τα unit test

negative και positive outcomes και δεν το πάνε γύρι δεν υπάρχει ώστε να τα διαβάσει κανείς απλά run το run μέσα λέει assert 0x0 δεν το ξέρεις expect true to be true δεν το ξέρεις θα σου πω ότι στο κώδικα ακόμα δίνουμε προσοχή. Δηλαδή δεν θα το πάρουμε ως δεδομένο αυτό που θα δούμε. Θα μπούμε στη διαδικασία να διαβάσουμε τουλάχιστον τα κομμάτια του κώδικα.

Μπορεί να μην διαβάσουμε όλη αυτή την επεξήγηση που πετάει και τους λόγους και τα σχετικά πίσω από αυτό. Αλλά τον κώδικα τουλάχιστον θα τον ρίξουμε μια ματιά να δούμε τι είναι αυτό που βγάζει. Δεν νομίζω ότι θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για πολύ όμως. Απ' την άψη πια το λέω γιατί όσο το AI σου παράγει αποτέλεσμα που δεν έχει μεγάλη...

που εσύ δεν βάζεις μεγάλη, πώς να σου το πω, παιδί μου, συμμετοχή. Βγαίνει λάθος. Ναι, βλέπεις κάτι και λες, σωστό είναι. Σωστό είναι. Σωστό είναι. Από ένα σημείο και μετά θεωρείς ότι ό,τι και να σου βγάλει θα είναι σωστό. Απλά θα πατάμε το commit. Δηλαδή θα κάνουμε ένα run, να δούμε, τρέχει, έχει το αποτέλεσμα που θέλω να δω.

Οπτικά ή, δεν ξέρω εγώ, σε ένα API call ή οτιδήποτε. Το έχει. Τέλος. Πάμε παρακάτω. Ο λόγος που ταυτίστηκα πάρα πολύ με αυτό το άρδρο ήταν γιατί ενώ και εγώ στην καθημερινότητά μου χρησιμοποιώ το AI, παρατηρώ ότι όταν πηγαίνω με μια ερώτηση πώς να λύσω αυτό το πρόβλημα και μου δίνει μια απάντηση, τι είναι όταν ξεχνάω. Δεν τη θυμάμαι.

Άν δηλαδή έχω ένα ticket που είναι ένα bug και το bug λέει 1, 2, 3 και το πετάξω όλο το ticket description και πάρει το αποτέλεσμα και μου λύσει το bug, δεν θυμάμαι τι έκανα. Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα εδώ Ότι επειδή ακόμα επικοινούν άνθρωποι μεταξύ τους Και όχι το AI μεταξύ του Όταν κάποιος με ρωτήσει Ρε Σίκη πριν από 6 μήνες είδα το όνομά σου Ότι έκανες αυτό πως το έλυσες Εγώ το έκανα 6 μήνες είπες πολύ Και δεν θυμάσαι τίποτα Μπορεί αυτό το bug υπό άλλες συνθήκες Να το έβλεπες να το θυμόσουν Να καταλάβαινες να συνειδητοποιούσες πράγματα Να αλλάζεσαι καριέρα γιατί ήταν μεγάλο bug εγώ δεν είμαι για αυτή τη δουλειά και να φύγεις τώρα όλα αυτά τι γίνονται γιατί έχεις δανείσει τη σκέψη σου σε κάτι άλλο αυτό όμως είναι πολύ τρομακτικό εμένα το βλέπεις να τρομάζει ένα είναι ότι σε τρομάζει δεύτερον δεν είναι λίγο κονσέρβα όλα αυτά που ένιωσαν μεγάλωμα δηλαδή δεν υπάρχει θυμιλικότητα όχι δεν υπάρχει θυμιλικότητα αυτό είναι το ένα αλλά ότι και οι λύσεις οι οποίες σιγά σιγά

θα μπαίνουν μέσα στις εταιρείες και στον κώδικα των εταιρείων θα είναι κονσέρβα. Δεν υπάρχει πουθενά το ανθρώπινο στοιχείο εκεί μέσα. Δηλαδή το μοναδικό που μπορεί να φέρει κάποιος άνθρωπος μέσα στον κώδικά σου. Ξέρεις τι είναι το διαφορετικό εδώ. Αν πούμε ότι ο κώδικας είναι απλά το εργαλείο για να πετύχεις κάτι και σου λέει ο γόντις αυτό με το παιδί το εργαλείο σε αυτό το παράδειγμα που έφερα χάνεται και η ανθρώπινη επέμβαση η μνήμη σου, η ανάμνησή σου οπότε δεν έχεις καν εικόνα ότι το έφτιαξες οπότε δεν είναι ότι χάνεται μόνο ο κώδικας και ότι ο κώδικας είναι ίδιος και κάπως έτοιμος είναι ότι εσύ δεν έχεις καν μια ανάμνηση ότι το έβρισες οπότε μετά δεν μπορείς να πας να πεις στον άλλον και να το κάνεις mentor και να το εξηγήσεις και να του μάθεις από το δικό σου ταξίδι σε αυτήν την γνώση γιατί δεν το έκανες εσύ αυτό το ταξίδι δεν έχεις φάει τα μέρες να παλεύεις, να βγάλεις το μήνυμα.

Ούτε κάνω ώρες, άσε στις μέρες. Να το κάνεις replicate, να δεις ότι βγαίνει το λάθος στο σπανδύο. Θα πω κάτι που δεν έχει τόσο σχέση με το άρθρο, αλλά μόλις το συνειδητοποίησα. Σκέψου ότι όταν πρώτο βγήκε το AI, ντρεπόμασταν να βάλουμε κομμάτια κώδικα που δίνει το AI. Και που φτάσαμε τώρα. Δεν θα το κάνω αυτό. Θα το βλέπε κάποιος, θα καταλάβαινε ότι είναι AI-generated και θα έλεγε, ρε Κυριάκο τώρα με δουλεύεις, με το AI γράφεις και φτάσαμε στο άλλο άκρο αυτή τη στιγμή δηλαδή που αν δεν χρησιμοποιείς το AI μπορεί να έρθει ο ex-manager ξαναπάμε στους managers τους κακούς και να σου πει γιατί δεν χρησιμοποιείς το AI και γιατί καθυστερείς ή βλέπω ότι αργίζεις με το AI αυτό, δηλαδή τέλειο, βλέπω καθυστερείς με αυτό το ticket το έχεις πάρει εδώ και τρεις μέρες και δεν έχεις δώσει αποτέλεσμα Παίρνω το από το AI να πάμε παρακάτω.

Είναι κουβέντες που γίνονται αυτές. Βλέπω ότι καθίσεις μοθοδοτική. Μήπως τελειώσαν τα credit στο cloud. Καλό, καλό. Να σου δανείσω κάτι, θα το δούμε. Όντως είναι θέμα. Και εγώ ταυτίστηκα με αυτό που είπες. Δηλαδή, όταν διάβαζα αυτό το άρθρο, ναι, οκ, καταλαβαίνω όλα αυτά τα πράγματα που αναφέρει για πρώμα το ποιό φλοιό και πόσο αυτό μειώνει την ικανότητά μας να κάνουμε πράγματα, αλλά ταυτίστηκα πάρα πολύ με αυτό το κομμάτι.

Δηλαδή ότι ό,τι κώδικα σε έχει περάσει από τα χέρια μου και είναι AI-generated, δεν τον θυμάμαι την επόμενη στιγμή. Όχι την επόμενη μέρα ή τις επόμενες μέρες. Την επόμενη στιγμή δεν ξέρω τι κάνει. Για μένα είναι ένα μαύρο κουτί. Ο λόγος για αυτό είναι γιατί το χρησιμοποιούμε όπως το λυσάρι όταν ήμασταν μικροί. Οπότε λοιπόν σήμερα, για να βγάλουμε και ένα αποτέλεσμα από το επεισόδιο γιατί ελληνίες μπορούμε να το κρατήσουμε αν δεν τέμνεις οι δύο φιλοσοφικό μιλάμε για ώρες. Αν μου βάλεις και λίγο κρασάκι παρόλο που είναι 8 ώρα το πρωί έφυγα.

Δεν, η ώρα δεν παίζει ρόλο. Οπότε για να καποκομίσουμε κάτι από το επεισόδιο, η δικιά μου σκέψη είναι εξής. Είναι τέλειο να χρησιμοποιήσεις το AI σήμερα. Ίσως επιβάλλεται όπως είπες και εσύ γιατί κάποιος θα έρθει και θα σε σκουντήξει αν το χρησιμοποιείς, ανάλογα σε τι ταινίζει ή ανάλογα σε τι κάνεις μόνος σου. Αλλά πάντα έχει σημασία το πώς το χρησιμοποιείς.

Είπαμε ότι είναι κάτι το οποίο έχει αρκετή γνώση η οποία όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται ακόμη και καλύτερη. Όχι ποιοτικά, ίσως πιο σωστή αν θες. Οι απαντήσεις δεν έχουν hallucinations, οπότε μην πάμε να χρησιμοποιούμε το ISS σα λησάρι. Έχεις ένα ticket Έχεις ένα πρόβλημα Και αυτό το πρόβλημα λέει Θέλω να κάνω αυτό Κάτσε και σκέψου, φαντάσου Ψάξε, ενημερώσου Μην πας στην εύκολη λύση που λέει Δίνω το πρόβλημά μου κατευθείαν Στο άλλο να μου το λύσει Γιατί αυτό θα σε κάνει όμως ολυτεχθές Γιατί να έχω το μεσάζοντα Δηλαδή έχεις δώσει ένα πρόβλημα και πας στον Κυριάκο Και τον πληρώνει Κυριάκο έχω το πρόβλημα και λέει και λέω, εγώ σας έχω, θα πάω στο AI.

Γιατί να πάω στο μεσάζωτο μετά το λίγο. Αυτό που μας διαφοροποιεί σε όλη τη διαδικασία είναι ότι μπορούμε να πάμε κατευθείαν και να χρησιμοποιήσουμε το AI σαν εργαλείο μόνο. Και όχι να δανείσουμε τη σκέψη μας. Και όχι να το πούμε λύσουμε το πρόβλημα. Αλλά να το πούμε, ξέρεις κάτι, με βάση το δικό μου project, όπως το ξέρω, και με βάση την εμπειρία μου, πιστεύω ότι θέλω να μου κάνεις αυτό.

Και να στο κάνει. Όχι να του πεις λύσουμε το πρόβλημα Όταν κάτσεις Αν πάρεις 5 λεπτά ή 1 χι χρόνο Μόνος σου και σκεφτείς Με το παπάκι σου εδώ πέρα το rubber duck Και σκεφτείς και πεις ότι έχω αυτό το θέμα Τι θα ήταν ωραία ιδέα Αυτό, ρώτα το γίνεται Παράδειγμα, έχω ένα πρόβλημα Δεν μου φορτώνει ξέρω εγώ ένα endpoint Μου πετάει ένα error Όλα καλά μάλλον με πετάει ένα διακοσάρι και δεν γίνεται Γιατί, αναρωτήσου 1,2,3 ωραία, πες το πάρε μια απάντηση, συνέχισε από εκεί μην πας και του πεις λύσε μου το πρόβλημα είναι ίσως το μεγαλύτερο λάθος που μπορούμε να κάνουμε σαν engineers σήμερα κατά τη γνώμη μου ισχύει μέχρι ένα ποσοστό θα διαφωνήσω όμως για το χαβαλέ λοιπόν τη δική μου γνώμη την ξέρεις όσον αφορά το μέλλον του κλάδου μας ας το πω έτσι θέλοντας και εμείς θα φύγουμε από την από την λάτζα.

Δηλαδή δεν θα κάνουμε εμείς τη λάτζα. Θα την κάνει το AI. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, κονσέρβα ξεκονσέρβα. Σε λίγα χρόνια από σήμερα δεν θα υπάρχει εκεί έξω engineer ο οποίος θα γράφει κώδικα. Θα είμαστε εμείς που γράφουμε κώδικα, θα είμαστε σαν αυτούς που σήμερα γράφουν κομπόλ. Και τους κοιτάς σαν δεινόσαυρους. Και λες κομπόλ.

Τι είναι αυτό. Δεν θα γράφουμε κώδικα. Δεν μας αρέσει, δεν μας αρέσει. Θα ασχολούμαστε με άλλα πράγματα. Άρα αυτό που εμείς ή το δημιουργικό δηλαδή κομμάτι της δουλειάς μας δεν θα είναι στο να γράψω τον κώδικα. Θα είναι στο να σχεδιάσω κάτι. Να σχεδιάσω μυαλοποίηση. Να μπορέσω να αντιληφθώ πώς μιλάνε τα συστήματα μεταξύ τους.

Να μπορέσω να καταλάβω ποιο είναι το infrastructure πίσω από όλα αυτά. Θα είναι πράγματα πολύ σημαντικά στα επόμενα χρόνια και ήδη ακόμα και στον κλάδο του DevOps που είναι πιο ίνφρα και δεν έχουν να κάνουν τόσο με κώδικα, αλλά με συστήματα το AI ήδη αρχίζει και παίρνει θέση αρκετά δυνατά και αυτό το οποίο έχει καταστάσεις και οι DevOps του αύριο θα πρέπει να έχουν μια πιο γενική και πιο σφαιρική εικόνα των πραγμάτων.

άρα engineers οι οποίοι έχουν γνώση το πώς μιλάνε τα συστήματα τι συμβαίνει στο cloud δεν λέω στη λεπτομέρεια πολύ high level πράγματα θα είναι πολύ δυνατοί δηλαδή αυτή η γνώση θα είναι πάρα πολύ χρήσιμη αργότερα γιατί δεν θα γράφουμε κώδικα απλά θα σχεδιάζουμε συστήματα θα γίνουμε όλοι architects ορίστε promotion κατευθείαν όλοι θα αναβαθμιστούμε στο πίπεδο του architect λοιπόν δεν θα μπλεκόμαστε χαμηλά δεν θα υπάρχει ο developer οι developers δεν υπάρχουν σχεδόν σήμερα καθόλου δεν θα υπάρχει αυτή η έννοια του engineer δηλαδή του λύνω ένα πρόβλημα γράφοντας κώδικα θα λύνεις ένα πρόβλημα στο μυαλό σου και αυτό θα το μεταφέρεις σαν σκέψη αν το σκέφτομαι σαν εργοστάσιο θα φύγεις από την γραμμή παραγωγής που χτυπάς τα κούνια στα παπούτσια που κάνεις την, όχι την ίδια δουλειά αλλά που είσαι πιο με τα χέρια σου κάνεις τα πράγματα και θα νομίζεις λίγο πιο πάνω στο managerial κομμάτι.

Και εσύ θα την κατασταθείς από άλλους, από ρομποτάκια ας πούμε να το θέσουμε έτσι. Για κάποιο λόγο έδωσα ένα πάρα πολύ απλό παράδειγμα ενώ οι MC που μας ακούνε και είναι engineers. Δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό, αλλά θα συγχύσω έτσι. Ισχύει και μάλιστα έχει ξαναγίνει στο παρελθόν στην ανθρώπινη ιστορία. Δηλαδή κάποτε ρε παιδί μου στα αργοστάσια δούλευε κόσμος.

Ήταν εκεί μια γραμμή παραγωγής στη σειρά Και ήταν αυτό που λες οι κοπανάγαν τα κουνιά Ο κόσμος έτσι Και έφτιαχναν παπούτσι Αυτό αντικατέστηκε από γραμμή παραγωγής Από μηχανήματα Πλέον περνάνε όλα από γραμμές παραγωγής Υπάρχουν διάφορα μηχανήματα στην πορεία Και κάνουν αυτό το πράγμα Και ο άνθρωπος είναι στο τέλος Ο οποίος κάνει ένα ποιοτικό έλεγχο Ή συσκευάζει στέλνει τα πράγματα.

Και επίσης ο άνθρωπος υπάρχει και στην αρχή. Δηλαδή έχει σχεδιάσει το τακούνι, έχει σχεδιάσει το παπούτσι. Κάπως έτσι θα πάμε. Δηλαδή θα υπάρχουν οι άνθρωποι που θα σχεδιάζουν τις συλλοπίσεις και οι άνθρωποι που θα βλέπουν τα αποτέλεσμα και θα δίνουν την έγκριση ότι αυτό που βγαίνει σωστό. Άρα architects και QAs, Κυριάκο, θα πηδιώσουν σαν τις κατσαρίδες.

Το ενδιάμεσο θα εξαφανιστεί. Επειδή όμως κανείς δεν μπορεί να ξέρει το μέλλον σίγουρα η δική μου πιο πολύ η δική μου θέση στο συγκεκριμένο θέμα είναι πιο πολύ να είμαστε εδώ και να μην προτιμάμε πάντα τις εύκολες λύσεις Οι εύκολες λύσεις τις μεγαλύτερες φορές τείνουν να είναι και οι δυσκολότερες Δηλαδή όσο πιο πολύ πηγαίνεις στο AI μόνο και μόνο για να σου να σου απαντήσει ερωτήσεις και να σου λύσει το πρόβλημα που έχεις χωρίς να εμπλεχτείς εσύ καθόλου στη σκέψη του θεωρώ ότι τα πράγματα δεν θα πάνε καλά. Σε κανένα βαθμό ούτε σαν εσύ engineer ούτε εσύ η μητέρα μας που πηγαίνει και ρωτάει το AI τι να πάμε σήμερα.

Οπότε θέλω να πω ό,τι και να κάνεις με αυτό μην δανείζεις τη σκέψη σου εκεί. Προσπάθησε να είσαι όσο πιο πολύ γίνεται on top. Και αυτό δείχνει και το άρθρο συγκεκριμένο και ήταν και ένας από τους λόγους που θέλαμε να το κάνουμε σήμερα γιατί όπως βλέπουμε το Google Effect μετασχηματίζεται και γίνεται χειρότερο δεν γίνεται καλύτερο δεν πάμε δηλαδή να πούμε ότι δεν πειράζει να το γουγκλάρω έχουμε φύγει από αυτό γιατί στην Google τουλάχιστον έψαχνες και λίγο έπεθες και σε δύο-τρία άσχετα άρθρα και μάθασες κάτι άσχετο πήγαινες και σε σελίδα 10 τόσο απληπισία τόσο παλιά Αυτά λοιπόν για σήμερα Ελπίζουμε να σας άρεσε το επεισόδιο Νομίζω ότι ήταν κάτι διαφορετικό Ή τουλάχιστον κάτι διαφορετικό για εμάς Συγκριτικά με το τι ακούμε εκεί έξω για το AI Θα βάλουμε εννοείται μέσα στο Description του επεισοδίου Το link για το άρθρο Ποιος θέλει να το διαβάσει παραπάνω Και να δει και πράγματα που ίσως δεν αναφέραμε Στο επεισόδιο μας Μέχρι την επόμενη φορά Είμαι ο Θοδωρής

Και εγώ ο Κυριάκος Καλή συνέχεια!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00