Απόστολος Κοσμάς: Ένα έγκλημα στη σκιά της σχιζοφρένειας
Criminal minds - Μιμή ΦιλιππίδηΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στις 7 Ιουλίου 1996, ο 54χρονος μηχανολόγος και επιχειρηματίας Απόστολος Κοσμάς σκότωσε τον 27χρονο γιο του, Βαγγέλη, ο οποίος έπασχε από βαριά σχιζοφρένεια. Σύμφωνα με την απολογία του, η οικογένεια ζούσε επί χρόνια σε συνθήκες έντονης ψυχολογικής πίεσης, καθώς η κατάσταση της υγείας του νεαρού επιδεινωνόταν, ενώ υπήρχαν επεισόδια επιθετικότητας και δυσκολίες στη θεραπευτική του αντιμετώπιση. Ο πατέρας δυσκολευόταν να αποδεχθεί τον εγκλεισμό του γιου του σε ψυχιατρικές δομές, τις οποίες περιέγραφε ως απάνθρωπες.
Μετά τη δολοφονία, ο Κοσμάς επιχείρησε να εξαφανίσει τα ίχνη του εγκλήματος, αλλά συνελήφθη. Κατά τη δίκη, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1997, χαρακτήρισε την πράξη του αποτέλεσμα απόγνωσης και υποστήριξε ότι ήθελε να αποτρέψει την καταστροφή της οικογένειάς του. Η σύζυγος και οι δύο άλλοι γιοι του στάθηκαν στο πλευρό του, περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν επί χρόνια.
Συντελεστές: Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη | Αφήγηση, Sound Design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Είναι τα podcast της Athens Voice. τον κόσμο. Απόστολος Κοσμάς Έγκλημα, ψυχική ασθένεια και μια διχασμένη κοινή γνώμη για την υπόθεση του πατέρα που σκότωσε τον Σχιζοφρένη γιο του την δεκαετία του 1990 Στις 7 Ιουλίου 1996 ο 54χρονος Απόστολος Κοσμάς επιτυχημένος μηχανολόγος και επιχειρηματίας σκότωσε με τσεκούρι τον 27χρονο πρωτότοκο γιο του ο οποίος έπασχε από βαριάς μορφής Σχιζοφρένια Ο Απόστολος Κοσμάς καταγόταν από το θεσπρωτικό Πρεβέζης και ήταν ευκατάστατος με έπαυλη στιγκηφισιά, βίλα στον κάλαμο και δύο αυτοκίνητα.
Την ευτυχία της πενταμελούς οικογένειας σκιάζε με την τρέλα του ο πρωτότοκος γιος, ο 27χρονος Βαγγέλης. Οι περισσότεροι ήξεραν τη δυστυχία που έκρυβε πίσω από το ακριβό περιτύλιγμα η μεζονέτα της οικογένειας στην οδό Παύλου Μελά 1. Ο Βαγγέλης δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα. Ήταν μοναχικός, μετά σφυγής και συχνά αεριστικός.
Πιο μικρός είχε ένα ατύχημα με μια μοτοσυκλέτα και τα προβλήματα εντάθηκαν. Στα 20 του νοσηλεύθηκε σε μια ψυχιατρική κλινική και έπαιρνε φάρμακα. Ο πατέρας του είχε κλονιστεί από αυτή την κατάσταση και αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδιά του. Είχε ήδη κινήσει τη διαδικασία εγκλεισμού του σε ψυχιατριό που ήταν πλέον θέμα χρόνου, αλλά δεν είχε αλληπομονή να περιμένει την νόμιμη παρέμβαση των αρχών.
Η υπόθεση του Απόστολου Κοσμά παραμένει μία από τις πιο συγκρονιστικές και αμφιλεγόμενες ιστορίες του ελληνικού αστυνομικού και δικαστικού χρονικού της δεκαετίας του 1990. Δεν ήταν απλώς ένα έγκλημα, αλλά μια οικογενειακή τραγωδία, που έφερε την ελληνική κοινωνία αντιμέτωπη με αμήλικτα ηθικά ερωτήματα σχετικά με την ψυχική ασθένεια, την ευθανασία και τα όρια της πατρικής αγάπης και της απόγνωσης.
Η δολοφονία του 27χρονου Βαγγέλη έγινε την ώρα που εκείνος κοιμόταν στο δωμάτιό του. Ο πατέρας του τον σκότωσε με τσεκούρι. Στη συνέχεια φόρτωσε το πτώμα στο αυτοκίνητό του και το μετέφερε σε μια οικοδομή στον κάλαμο. Το περιέλουσε με βενζίνη, το έβαλε φωτιά και με ένα πριόνι, τότε μάχησε σε 11 κομμάτια που έβαλε σε μαύρες σακούλες, με σκοπό να εξαφανίσει τα ίχνη της εγκληματικής του πράξης.
Ένας περαστικός ειδοποίησε την αστυνομία Ο Απόστολος Κοσμάς μόλις τον πλησίασαν οι άνδρες της ασφάλειας είπε «Είναι το παιδί μου» Πάλεψε πολύ μέσα του ο 54χρονος μηχανολόγος Ώσπου να βρει τη δύναμη Κάποια στιγμή τον πλησίασε με ένα τσεκούρι Και του κατάφερε αλεπάλληλα χτυπήματα Μετά τον αποτελείωσε με μαχαιριές στο θώρακα Τρεις ώρες αργότερα καθώς σουρούπονε φόρτωσε στο τζιπ το νεκρό γιο του και κατευθύνθηκε στο Λιμιώνα κοντά στον Κάλαμο.
Μετέφερε το πτώμα σε μια οικοδομή, το περιέλουσε με βενζίνη και έβαλε φωτιά. Το επόμενο πρωί επέστρεψε για να το εξαφανίσει. Στο μεταξύ όμως το άγριο έγκλημα είχε αποκαλυφθεί από έναν κάτοικο της περιοχής που είχε βγάλει το σκύλο του βόλτα. Η μητέρα του Βαγγέλη Ελευθερία Κοσμά την ώρα του φωνικού βρισκόταν στο εξοχικό τους, στον Κάλαμο, μαζί με το μικρότερο γιο της οικογένειας.
Μέσα σε λίγα λεπτά από τη στιγμή που ειδοποιήθηκε έτρεξε κοντά στον σύζυγό της, θέλοντας να μοιραστεί μαζί του το βάρος από τις συνέπειες μιας τέτοιας πράξης. Οι σύζυγος και τα υπόλοιπα παιδιά του Απόστολου Κοσμά δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ. Δεν υπερασπίστηκαν το έγκλημα, αλλά τον πατέρα και σύζυγο. Η δίκη που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1997 ήταν πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα.
Ο Απόστολος Κοσμάς στο δικαστήριο ήταν ψυχικό ράκος. Δήλωσε ότι η πράξη του ήταν μια πράξη λύτρωσης τόσο για το παιδί του, που βασανιζόταν από την αρρώστια και τον εγκλισμό σε ψυχιατρία, όσο και για την υπόλοιπη οικογένεια που ζούσε υποκαθεστώς τρόμου και βίας. Κλαίγοντας ομολόγησε τα πάντα Θα μας σκότωνε όλους Έσωσα την οικογένειά μου Και μόνο στο τέλος της κατάθεσης του Είπε ότι είχε μετανιώσει Λίγο αργότερα έφτασε στο αστυνομικό σταθμό Καλάμου Η γυναίκα του Ελευθερία Γιατί Απόστολε Θεέ μου πως μπόρεσες το ρώτησε με δάκρυα στα μάτια Δεν μπορούσα να σας βλέπω να υποφέρετε άλλο απάντησε ο 54χρονος μηχανολόγος χωρίς να σηκώσει στιγμή το βλέμμα του.
Είχα δυναμία στο παιδάκι μου. Ήταν ο πρωτότοπος. Στην εφηβεία εκδήλωσε τα πρώτα συμπτώματα. Ο μεγάλος μας γιος ήταν τελικά ένας ψυχικά ασθενής άνθρωπος. Ερχόταν και μου έλεγε «ένας γειτονάς μας μπαίνει στο μυαλό μου και μου υπαγορεύει τι να κάνω. Το κεφάλι μου πονάει. Θα τον σκοτώσω». «Τόσο!» Ένιωθα τρομερή πίεση από την συμπεριφορά του γιού μου, ο οποίος είχε γίνει επικίνδυνος για όλους.
Δεν άντεξα. Θόλωσε το μυαλό μου. Έχασα τον έλεγχο και διέπρεξα αυτό το τρομερό έγκλημα εις βάρος του ίδιου μου του παιδιού. Μεταμορφώθηκα σε στιγνό εγκληματία. Εκείνη τη στιγμή δεν είχα συναισθήματα. Ήταν στιγμή τρέλας. Η συνείδησή μου δεν λειτουργούσε, δεν καταλάβαινα τι έκανα. Το μόνο που ήθελα ήταν να προλάβω την καταστροφή της οικογένειάς μου, είχε πει στην απολογία του ο Απόστολος Κοσμάς.
Δέκα ολόκληρα χρόνια η οικογένεια του 27χρονου Βαγγέλη υπέφερε, ζούσε με την αγωνία του. Η οικογένεια δεν ήθελε να παραδεχθεί την νεοδυνηρή πραγματικότητα. Η αρρώστια του, όπως έλεγαν όλοι, είχε επιδεινωθεί. Ήταν ένα παιδί εφιέστατο που παρά την βαριά κατάσταση της υγείας του προσπαθούσε και διατήρησε καιρό κομμάτια λογικής στο ταραγμένο του μυαλό.
Η σχιζοφρένεια με ανεξέλεγκτη επιθετικότητα ήταν μια αρρώστια έξω από τα μέτρα του Απόστολου Κοσμά και της γυναίκας του. Η λύση στο πρόβλημα της οικογένειας, σύμφωνα με τους ψυχιατρούς, ήταν η αναγκαστική νοσηλεία του Βαγγέλη σε ψυχιατρίο. Ο πατέρας όμως δεν άντεχε στην ιδέα του εγκλεισμού Για πρώτη φορά μας συνιστούν εισαγωγή σε ψυχιατρίο Τον πάμε στην κλινική Γαλήνη Είδα να τον πιάνουν τέσσερις πέντε μαζί Να τον δένουν και να τον κλείνουν σε ένα υπόγειο για ένα μήνα Ήταν βαριά περίπτωση το παιδάκι μου Ζητούσε να φύγει, δεν άντεχε Και δεν άντεχα κι εγώ να τον βλέπω κλεισμένο εκεί μέσα Υπέγραψα και τον πήρα σπίτι μας με δική μου ευθύνη.
Τον πήγα στο γιατρό και του έδωσε φαρμακευτική αγωγή. Η μητέρα του θύματος ανέφερε ότι του είχε υποσχεθεί ότι ποτέ ξανά δεν θα τον έγκλεινε σε ίδρυμα. Με είχε πιστέψει το αγόρι μου γιατί με αγαπούσε. Δεν θέλαμε να το βάλουμε σε ψυχιατρίο, εκεί που το ένα παιδί βιάζει το άλλο. Αγάπη του δίναμε ελπίζοντας. Αγάπη και υπομονή.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε όταν ο Βαγγέλης σταμάτησε να παίρνει τα φαρμακά του και έχει αρχίσει να γίνεται επικίνδυνος Θα μας σκότωνε, αρχίζει να μου ζητάει χρήματα για όπλα Ο γιατρός λέει να τον βάλουμε μέσα για δεύτερη φορά Παίρνουμε εισαγγελική εντολή Η αστυνομία φοβάται, είναι επικίνδυνος μας είπαν Πρέπει να έρθουν τα ΕΚΑΜ Όχι τα ΕΚΑΜ, όχι το παιδάκι μας Παίρνει τις σταγόνες του και είναι καλύτερα Δεν ήθελα να το κλείσω σε ψυχιατρίο Δεν το άντεχα Τον έβαζα σε διάφορες δουλειά εις γνωστόν μου Αλλά αυτός έφευγε Αγόραζε χασίς Χειροτέρευε και χτυπούσε τη μητέρα του Αν μέχρι να γυρίσω δεν μου έχεις βρει λεφτά για όπλα Θα σε σκοτώσω μου είχε πει Πήγα στην αστυνομία αλλά ο διοικητής έλειπε Γυρίζω σπίτι πανικοβλημένος και ακούω το Βαγγέλη να επιστρέφει σπίτι.
Μου φωνάζει και «Σας παρακαλώ, τα υπόλοιπα διαβάστε τα μόνοι σας», έλεγε κλαίγοντας στην απολογία του ο Απόστολος Κοσμάς. «Δικάστε με 100 χρόνια, δεν με νοιάζει. Μη με στενοχωρείτε άλλο. Διαβάστε τα από τα χαρτιά σας. Πώς μπόρεσα να σκοτώσω το παιδί μου. Είμαι εγκληματίας, μήπως είμαι τρελός. Καλύτερα να είχα αυτοκτονήσει».
Ο Απόστολος Κουσμάς έδωσε μια υπόσχεση στον Θεό και στο δικαστήριο Αν βγω από τη φυλακή θα βοηθήσω τα παιδάκια που έχουν την ίδια αρρώστια με το Βαγγέλη μου Σας παρακαλώ, δώστε μου μια άδεια να πάω κι εγώ στον τάφο του παιδιού μου Να κλάψω, δεν έχω πάει ποτέ Λύση υπήρχε και ήταν ο εγκλισμός σε ψυχιατρίο, είπε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας της έδρας και πρόσθεσε.
Όμως ο κατηγορούμενος ήταν δέσμιος των αντιλήψεών του, παγιδεύτηκε, φοβήθηκε το κοινωνικό στιγματισμό. Οι ένορκοι προσπάθησαν μέσα από ένα απάνθρωπο έγκλημα να διακρίνουν το ανθρώπινο πρόσωπο του δράστη, όμως ο εισαγγελέας εφετών είχε διαφορετική οπτική των ελαφρυντικών που αναγνωρίστηκαν στον κατηγορούμενο και άσκηση έθεση κατά της αθωτικής απόφασης.
Ένα από τα πιο ιδιαίτερα στοιχεία της υπόθεσης ήταν η καθολική στήριξη της οικογένειας προς τον θήτη. Η Ελευθερία Κοσμά στάθηκε στο πλευρό του σύζυγου της, περιγράφοντας το μαρτύριο που ζούσαν επί χρόνια. Κατέθεσε ότι ο Βαγγέλης χτυπούσε και έβριζε τους γονείς του, ότι ο Απόστολος ήταν ένας στοργικός πατέρας που είχε εξοδέψει περιουσίες σε γιατρούς και κλινικές χωρίς αποτέλεσμα.
Οι άλλοι δύο γη της οικογένειας στήριξαν τον πατέρα τους δηλώνοντας ότι κατανοούν την απογνωσή του και ότι το σπίτι είχε μετατραπεί σε κόλαση. Η οικογένειά του τον στήριξε σε όλη την ακροαματική διαδικασία. Λίγο πριν από την απολογία του, η σύζυγός του ζήτησε να πει δύο λόγια. Το παιδί μου είχε μια ζωή γεμάτη αγάπη. Το τέλος του δεν δείχνει αγάπη και αυτό με τυραννάει.
Όμως υπάρχουν άλλα δύο παιδιά που έχουν τραγματιστεί σοβαρά. Μην τα αφήσετε να πεθάνουν. Θα ήθελα να δείτε το έγκλημα με ανθρωπιά. για να σώσει τους υπόλοιπους. Ο Απόστολος Κοσμάς δεν πρόλεβε να εκτίσει την ποινή του. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς την 1η Οκτωβρίου 1998, ενώ προαυλιζόταν στις φυλακές Κορυδαλού λιγότερο από ένα χρόνο μετά την καταδίκη του.
Ο θάνατός του θεωρήθηκε από πολλούς ως η τελική πράξη ενός δράματος, που ξεκίνησε πολύ πριν από την μοιραία νύχτα του Ιουλίου.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα