Φαφουτάκια: Μύθος ή πραγματικότητα; - Δεν Είναι Καν Podcast
Δεν Είναι Καν Κουιζ - Ένα Κουραφέλκυθρο PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Είναι τα Φαφουτάκια ο "Υπεύθυνος" του 2026;
Οι απαντήσεις στο επεισόδιο.
Θες περισσότερα exclusive επεισόδια; Εδώ:
https://open.spotify.com/show/3oqzSBsotEaQqTc5ucyNkn?si=abfae7f1f9bf466b
Θες να στηρίξεις; Εδώ:
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει, αν έχετε πετάξει τελευταία με αεροπλάνο και έχετε ακούσει αυτόν τον φανταστικό καινούριο όρο που είναι ο Connection Ambassador. Connection Ambassador. Φαίνεται παιδιάς πολύ ωραίος. Βαρύς τίτλος που στην πραγματικότητα σημαίνει ότι σε περιμένει ένας τύπος εκεί πέρα στο αεροδρόμιο για να σου πει σε ποιο αεροπλάνο που θα πας για να πάρεις την πτήση.
δηλαδή απλά σε συνδέει με την επόμενη πτήση από εδώ θα περάσετε για να πάτε για το Λονδίνο ο κύριο πρέσβη μας κακομαθαίνεται πόσο γκλάμωρος τίτλος για κάτι τόσο απλό δηλαδή είναι σαν το κλασικό κουραφέλ και τρόπου ο Χασάπης είναι ο purveyor of the meat services ή μάλλον κάποιος πιο συγκεκριμένος τίτλος που θα έπρεπε να έχει ο Χασάπης meat chancellor ας πούμε Πήγα στον Μιτ Τσάνσελορ και πήρα δύο κιλά παϊδάκια χτες.
Το μεταξύ σκέψου να βγεις σε ραντεβού με αυτόν τον τύπο και να σου πουλάει παραμύθια ότι είναι πρέσβης. Έτσι δεν ξέρω, βάζει και στο διπλωματικό σώμα το σηματάκι. Έλα, σε ποια πρέσβεια είσαι, που να σου εξηγώ τώρα, πρέπει να κάνεις πολλά ταξίδια. Τι να σου πω, έχω φάει το αεροδρόμιο με το κουτάλι το έχω φάει. Και πόσο καιρό δουλεύεις έτσι στο διπλωματικό σώμα.
Εντάξει, πολλά χρόνια, πολλά χρόνια. Βέβαια πριν πιάσω δουλειά πρέσβη συνδέσεων, ξεκίνησα ως αρχιμανδρίτης τυρόπιτας στο γρηγόρι του αεροδρομίου και από εκεί με είδαν, κατάλαβαν ότι έχω τα προσόντα να γίνω πρέσβης και με πήραν. Μιλώντας για πρέσβης έφυγε η δικιά μας ambassador όχι connection ambassador αλλά η πρέσβηρα των Ηνωμένων Πολιτειών η Κίμπερλι Ιγκλφόιλ την πήραν πίσω σκέψου όσο διεφθαρμένος πρέπει να είσαι για να πει μέχρι και ο Τραμπ ότι όπα κάπου το παράκανες κάπου ξέφυγε λίγο το πράγμα σκεφτείτε τι μίζες θα έφαγε από κοσμάκι εδώ πέρα που θα τους έλεγε θα σε φέρω σε επαφή με τον Τραμπ δώσε μου 100 εκατομμυριάκια μάλλον πιο πιθανό για να δεις να σε φέρω σε επαφή είναι συγκλονιστικό ότι κάπως έτσι γίνονται παιδιά τα λεφτά κάπως έτσι γίνονται τα λεφτά η Αμερική είναι ακόμα η πιο πλούσια χώρα παράλληλο που έχει αυτή την κατάσταση την πολιτική συγκεκριμένα να φανταστείτε η Καλιφόρνια μόνη της πολιτεία της Καλιφόρνιας είναι η έβδομη δυνατότερη
οικονομία του πλανήτη δηλαδή μόνο η Καλιφόρνια όχι όλη η Αμερική που είναι το νούμερο ένα εξού και η πρόταση πλούσια τα LA έτσι πλούσια τα LA, LA πρωτεύουσα της Καλιφόρνια όλα συνδέονται παιδιά Δεν είναι δηλαδή τυχαίο που η γλώσσα μας που είναι τόσο πλούσια σαν τα LA και η γλώσσα μας παραλίγο να είναι παγκόσμια γλώσσα θυμάστε τότε αυτό που μας μαθαίνουν το έχουμε μάθει όλοι στο γυμνάσιο μη σας τα ξαναλέω που έγινε αυτή η ψηφοφορία ποια θα είναι η παγκόσμια γλώσσα πού την κάνατε τώρα άλλοι στο ΝΟΙΕ φαντάζονται Άλλοι φαντάζονται ότι ήταν απλά να γίνει η γλώσσα στην Αμερική και έτσι θα γινόταν επαγγόσμια γλώσσα.
Δεν ξέρω που έγινε. Πάντως ήταν αυτός που πήγε για κατούρημα ο ένας και χάσαμε για μία ψήφο και τώρα ήταν όντως πήγε για κατούρημα ή τον πληρώσανε κάποιες σκοτεινές δυνάμεις. Δεν το ξέρουμε ακριβώς. Αλλά να σας πω κάτι. Τουλάχιστον σκεφτείτε ότι αν αυτός δεν είχε πάει το αλέτα εκείνη την ώρα και ψήφιζε πολλοί λένε θα ήταν τα ελληνικά η βασική γλώσσα όχι φίλοι μου, δεν θα ήταν, θα ήταν ισοπαλία ισοπαλία θα ερχόμασταν τι θα γινόταν τότε να σας πω εγώ τι θα γινόταν θα ήταν παγκόσμια επίσημη γλώσσα τα Greeklish παιδιά δηλαδή αν είναι δυνατόν τι θα γινόταν θα έπρεπε να στείλεις τα παιδιά σου να μάθουν Greeklish να τους μάθει κάποιος native speaker που ήταν στο MSN το 2001 και στο ICQ και στο MySpace να τους μάθει πώς γράφονται τα σωστά γκρίκλες πότε βάζεις 0 αντί για όμικρον και τέτοια πράγματα δεν ξέρω, δεν ξέρω αν θα ήταν ένα καλύτερο μέλλον λοιπόν ανησυχούμε με το AI και όλα αυτά αλλά κάποιοι το κρατάνε αληθινό κάποιοι έχουν παραμείνει ρετρό παίζουν με τη νοσταλγία
και μιλάω φυσικά για τις δημόσιες υπηρεσίες είχα βρεθεί σε ένα εύκα πριν λίγο καιρό και είχαν αυτούς τους πρίντερ θυμάστε, δεν ξέρω αν τους έχετε προλάβει καν αν ζούσατε τότε που ήταν κάποιοι πρίντερ που στις άκρες είχαν ένα πραγματάκι με τρυπούλες για να μπορεί να προχωράει το χαρτί που στο τέλος το κόβες έχει αριστερά και δεξιά δύο λωρίδες και αναρωτιόμουν πού το βρήκαν αυτό το χαρτί, πού πηγαίνουν και αγοράζουν χαρτί στα ΕΦΚΑ για να μπορέσουν να τυπώσουν πράγματα, πού το βρίσκουν, πάνε σε κάποιο μαγαζί με αντίκες που πουλάει τέτοια παλιά μηχανήματα.
Αν χαλάσαι επίσης ένας τέτοιος εκτυπωτής, τι πρέπει να κάνεις, δηλαδή ξέρεις, αν σου χαλάσει ο εκτυπωτής και έχεις ένα παλιότερο, οκ, αλλά από αυτό δηλαδή τι πω πας, ποιο βήμα είναι το επόμενο, πάνε σε κάποια αποθήκη και βγάζουν την πρέσα του Ούτεμβέργιου και αρχίζουν και σου στυπώνουν τη δήλωση του νόμου 105 ποια είναι η δεν καταλαβαίνω ποια είναι η εναλλακτική ρε παιδί μου αν χαλάσει κάτι τέτοιο και φυσικά έχουν τις παλιές τις καλές τις οδόνες τις ορθόδοξες όχι αυτές τις φλατ που δεν μπορείς να βάλεις πάνω ένα σεμεδάκι της γιαγιάς που έχει και ντύσει έχει τις καλές που βάζεις ακουμπάγεις τον καφέ σου πάνω, έβαζες ουδέρ είχε και χώρο για το λουκουμάκι αν ήθελες αυτές οι παραδοσιακές που τις κοπανάς είχε χώρο να κοπανήσεις το χέρι σου άμα χαλάσει για να αρχίσει να πιάσει σήμα και φυσικά φαντάζομαι ότι κάπου μέσα σε αυτό το σύμπλεγμα γραφείων που υπάρχει υπήρχε ένας παλαίουρας ένας διευθυντής που δεν θέλει να ακολουθήσει αυτούς τους νεοτερισμούς με τις οθόνες και τους εκτυπωτές αυτούς τους συγκεκριμένους
και δουλεύει, δεν ξέρω πού δουλεύει, στο μηχανισμό των αντικειθήρων δουλεύει, σου λέει, είναι εκεί πέρα με το μηχανισμό και σου λέει, έχουμε χάσει τη συγκέντρωσή μας όλη μέρα με αυτά τα διαόλια παλιά όταν ήθελες να βρεις τη θερινή η σημερία έπρεπε να ξέρεις να διαβάζεις πλάχνα ζώων και τώρα έχουμε εδώ πέρα όλες τις ευκολίες στο χέρι μας κάθε στιγμή και τραβάει εκεί πέρα τους μοχλούς και τα γρανάζια του μηχανισμού και γεια σου σας λείπει η εκπομπή του ραδιοφώνου να σας πω ότι πλέον βάζουμε μουσική και στο podcast μέχρι να μας πάρει χαμπάρι το Spotify και να μας κλείσει το μαγαζάκι θα σας πάω σαν έναν υπέροχο τρελάρα ένα φοβερό πιανίστα τον Τσίλι Γκονζάλες αυτό είναι ένα φανταστικό πιανιστικό instrumental το οποίο λέγεται Bermuda Triangle δηλαδή το τρίγωνο των Βερμούδων το αγαπημένο μου τρίγωνο μετά από αυτό το πανωράματος φυσικά θεωρούσαν ότι έφτιαχναν πράγματα από το μυαλό μου όταν είχα πει την ιστορία ότι είχαμε έναν ξάδερφο ενός φίλου μας που πήγαμε να παίξουμε μπασκετάκι
μια φορά εκεί στο Παπάγου που έμενε και ο ξάδερφος του φίλου μας ήταν από τα Χανιά και το μπι δε μπι στο μπάσκετ δηλαδή πως ξεκινάς στο μονάκι στο μπάσκετ ποιος θα πάρει την μπάλα το έλεγε υπεύθυνος είχα πει αυτή την ιστορία και κάποιοι με θεώρησαν τρελό κάποιοι μου είπανε α εγώ είμαι από την Κρήτη δεν έχω ακούσει ποτέ να το λένε υπεύθυνος από όλα τα μέρη της Ελλάδας αλλά όχι φίλοι μου κάποιοι λίγοι επειδή το έθεσα εδώ πέρα στο κοινό στο πανελλήνιο άμα θέλετε που φυσικά όλοι ακούνε αυτό το podcast κάποιοι βρέθηκαν και μου είπαν ναι Αντώνη όχι δεν το βγάλεις από το μυαλό σου όντως για κάποια εποχή και μόνο στα Χανιά σε καμία άλλη περιοχή της Κρήτης ούτε καν της Ελλάδας μόνο στα Χανιά και μόνο για κάποια χρόνια είχε επικρατήσει τον B2B να το λένε υπεύθυνος και το έχω ζήσει μου λέγανε το έχω ζήσει και έτσι θα έχετε ζήσει κάποιοι για αυτό που θα σας πω γιατί για άλλη μια φορά προσπαθούν να με βγάλουν τρελό κάποιοι γιατί επειδή θυμάμαι Αυτοί είναι οι Έλληνες
Λοιπόν θα σας πάω πίσω στην δεκαετία του 90 άγνωστο τώρα πότε ακριβώς και στον Φιταμπάνη ο Φιταμπάνης ήταν η στάση του κτέλ όταν πήγαινες στην Κεφαλονιά με το κτέλ έκανε μια στάση εκεί κάπου στην Κόρινθο και σε άφηνε να αγοράσεις πανάκριβα διάφορα σνάκς τα οποία τα πουλάγιε 10 φορές πιο ακριβά από ότι θα τα βρίσκεις σε ένα ψιλικατζίτικο στην Αθήνα. Ο Φιταμπάνης Λοιπόν, είχε μια σειρά από γαριδάκια και τα είχε μόνο μία χρονιά.
Δεν ξαναεπίρξαν ποτέ από τότε, δεν τα έχω δει πουθενά άλλου στην Ελλάδα, τα έχω δει μόνο εκεί και μόνο μία χρονιά. Και αυτή η σειρά γαριδακίων λεγόταν φαφουτάκια, τα φαφουτάκια. Έτσι νομίζω λεγόταν όλη η σειρά και υπήρχαν όλες οι γεύσεις που ήταν οι κλασικές που ξέραμε, μόνο που είχαν λίγο διαφορετικά ονόματα. Δεν τα έχω συγκρατήσει δυστυχώς, έπρεπε να τα είχα σημειώσει.
Έχω συγκρατήσει μόνο τρία. Το ένα από τα ταφαφουτάκια που ήταν νομίζω σαν κάτι τύπου γαριδάκια ας πούμε. Υπήρχαν τα αντίστοιχα πιτσίνια τα οποία λεγόντουσαν πιτσόλια και υπήρχαν τα αντίστοιχα φουντούνια ή πακοτίνια, δεν θυμάμαι ακριβώς, τα οποία είχαν τον καλύτερο τίτλο από όλους και ήταν τα ταχτυρντίνια. Λοιπόν, έχω προσπαθήσει να μιλήσω σε πολλοί κόσμο για αυτό το θέμα, για αυτό το ζήτημα και όλοι προσπαθούν να μου πούνε ότι είναι απλά ένα αποκύμα της φαντασίας μου.
Δεν υπήρξαν ποτέ φαφουτάκια, δεν υπήρξαν ποτέ ούτε καν ταχτυρντίνια, ούτε καν πιτσόλια. Κι όμως εγώ ξέρω ότι υπήρξαν έστω για λίγο, μπορεί να βγήκανε για εκείνο το μήνα μόνο στην Κόρινθο και στις γύρω περιοχές. Δεν θα με πείσει κανένας γιατί το έχω ξαναζήσει αυτό. Κανείς δεν με πίστευε όταν σας έλεγα για τον υπεύθυνο κι όμως αποδείχτηκε ότι έχω δίκιο.
Και θα αποδειχτώ ότι έχω δίκιο και για τα φαφουτάκια και για τα ταχτιρνίνια και για τα πιτσόλια γιατί σίγουρα εσείς που ακούτε, εσείς τώρα που ακούς το podcast μου ένας από τους χιλιάδες που το ακούει λες, α ναι, φυσικά και έχω φάει φαφουτάκια στο Φιταμπάνι το 1997 εκείνο το μήνα που έβγαιναν και μη σου πω πως κάποιος από εσάς μπορεί να έχει μέχρι και τη συσκευασία να την έχει κρατήσει γιατί είναι συλλέκτης στιγμών και πια σημαντικότερη στιγμή στη ζωή σου από την πρώτη στιγμή που έφαγες το πρώτο σου τα χτυρντίνια άραγε, θέτω και το ερώτημα αυτό πέρα από να μου στείλετε φυσικά αν έχετε πληροφορίες θα σας θέσω και ένα ηθικό ερώτημα Ο Θανάσης Παπακοσταντίνου θα έτρωγε ποτέ τα χτυρντίνια θεωρείτε γιατί φουντούνια νομίζω δεν θα τρώγε αλλά τα χτυρντίνια ίσως και να τρώγε Μπορείς να καταλάβεις το σπαγγέτι νούμερο 5 αν δεν έχεις φάει τα τέσσερα προηγούμενα Εγώ θα συμβούλευα να έχεις αυτήν την ενέργεια για ζωή που έχεις και πάντα θα σε οδηγείς στο φως Το ξέρεις ότι θα μπορούσες να ακούσεις αυτή τη στιγμή περίπου 50 τέτοια podcasts και δεν είναι καν quiz
Τα οποία δεν τα έχεις ακούσει ποτέ στη ζωή σου και το μόνο που χρειάζεται να κάνεις γι' αυτό Είναι να μπεις στο link που έχω βάλει εδώ πέρα κάτω στο Spotify Και να δεις το κανάλι των podcasts του Patreon να γραφτείς το Patreon με 2,5 ευρώ όσο θα έκανε να πάρεις ένα καφεδάκι και να έχεις πρόσβαση σε 50 plus podcast και σε 100 plus comics που δεν έχεις διαβάσει να έχεις πρόσβαση στην ομάδα την κρυφή των συμπαθέστατων στο facebook και να έχεις πρόσβαση και σε όλο το υλικό αυτό το οποίο συζητάμε εδώ πέρα και στα quiz να προτείνεις ιδέες να κάνουμε meetings να κάνουμε ωραία πράγματα να παίξουμε παιχνίδια όλα αυτά με 2,5 ευρώ τρελαίνομαι που δεν έχεις μπει ακόμα πραγματικά γιατί μισείς τόσο πολύ την τέχνη, τον άνθρωπο, τη ζωή και κάθε τι το πιο όμορφο δηλαδή η μόνη δικαιολογία που μπορώ να σκεφτώ για να μην έχεις μπει ακόμα είναι αυτό το μίσος για τη ζωή και τον άνθρωπο Μανταλοριάν, δεν την έχω δει αλλά ήθελα να δω να μάθουμε κάτι και για κάποιο άλλο πολιτισμό, όχι μόνο για
ολοαμερικανιές. Εγώ σε κάθε επεισόδιο εδώ σας δίνω η δεστζάμπα, έτσι. Δεν φιλοτιμείται βλέπω κανένας να τις πάρει. Δεν έχω δει κανένα κόμμα να δω γυράδικο γύρω σήμα. Τέλος πάντων, θα σας δώσω κι άλλη. έτσι από την καλή μου την καρδιά ρε παιδί μου γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμα ένας άνθρωπος να το κάνει θα το κάνετε εσείς εσύ που ακούς αυτή τη στιγμή αυτό το podcast μπορείς δωρεάν χωρίς να μου δώσεις τίποτα μόνο 50% από τα έσοδα να ανοίξεις ένα μαγαζί με ειδική γκαλερίας το οποίο να λέγεται αβάντιπόμολο είναι έτοιμο έτοιμο δώρο υπάρχει περίπτωση να μην ψηφίσεις δηλαδή θα πέρασες έξω από ένα μαγαζί που έλεγε «Ήδη κι η γαλερίας, ήδη με το «Ήδη κι η γαλερίας» σε έχει ψήσει, αλλά «Ήδη κι η γαλερίας, αβάντι πόμολο και δεν θα μπαινες μέσα» αποκλείεται.
Σε ποια είναι γενικά μια απογοήτευση με την ανθρωπότητα, βλέποντας γύρω σου, βλέποντας τον κόσμο, βλέποντας ότι δεν μάθαμε τίποτα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ξαναφέρουμε τον ναζισμό, έχουμε τους πιο άχρηστους, εγωιστές, πάνω πάνω να είναι στην κορυφή του κόσμου και να κανονίζουν τις μοίρες μας και έχουμε αυτούς τους ανθρώπους που μοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και είναι υπεύθυνοι για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που ήδη έχουν δημιουργήσει την τεχνητή νοημοσύνη, την κλιματική κρίση, όλα αυτά και είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να καταφέρουν τίποτα αλλά ρε φίλε, τουλάχιστον σαν ανθρωπότητα κάναμε και κάποια πράγματα καλά όταν θα έχουμε εμφανιστεί σαν είδος και ένα καλύτερο καινούριο είδος οργανισμού μετά από δισεκατομμύρια χρόνια ανακαλύψει τον πολιτισμό μας θα πει εντάξει ήταν μεγάλοι βλάκες αυτοί αλλά τουλάχιστον μας αφήσανε κάτι ωραίο για παράδειγμα θα πούνε μας άφησαν αυτή τη φοβερή βασογραμμή του Rabbit One από τους Masters of Reality Αντώνη, δεν λειτουργεί στο ψηφιακό κόσμο όταν πατάς στο 0.
Δεν γίνεται τίποτα πια. Αλλά ξέρετε τι θα σας πω εγώ. Δεν με νοιάζει καθόλου αυτό. Γιατί, ξέρετε γιατί. Γιατί ούτε παλιά έκανε. Τίποτα δεν έκανε το 0. Τι ακριβώς περιμέναμε ότι θα κάνουμε. Ότι θα πολλαπλασιάσουμε τον αριθμό τηλεφώνου του άλλου με το 10. Τι ακριβώς κάναμε. Παίρνεις το 0 και έτρεχαν σε κάποιο τηλεφωνικό κέντρο.
παιδιά δεν ακούει η θεία Θάλια φτιάξτε τη σύνδεση δεν ακούει τι λέει. Κάποια πνεύματα της τηλεφωνίας που ζούσαν μέσα στο καντράν ξύπναγαν και έμπαιναν μέσα στα καλώδια και τα καθάριζαν. Τι σκατά πιστεύαμε ότι γίνεται όταν παίρνεις το μηδέν. Να ζητήσω εδώ ταπεινά συγγνώμη από την πόλη των Σερών γιατί έπαιξε αυτό το βιντεάκι, αυτό το χητικό μάλλον Και είχετε στείλει SMS ή είχετε χειρόγραφη άδεια SMS Ποιο Τώρα συντύχητα έχω ρίξει και εγώ Και είπα ότι αυτός εδώ ο κύριος ο συμπαθέστατος που τα έριξε στην τύχη, αυτή η περίεργη μίξη αχιλέα μπέου, γούλβεριν και μεταλλά που έδωσε Πανελλήνιες, είπα ότι είναι από τις ΣΕΡΕΣ, ήταν λάθος, πάνω πάνω στο βίντεο γράφει Πεντέλη, παιδιά, δεν ξέρω πώς μου ήρθε.
Πώς μου ήρθε άραγε ότι κάτι περίεργο έγινε στις ΣΕΡΕΙΝ, δεν ξέρω, δεν έχαμε δώσει ποτέ δικαιώματα αυτή η πόλη. έτσι για να δικαιώσω τους ΣΕΡΕΟΣ φίλους μας που ακούνε να τους πω να ακούσουν αυτό το κλειπάκι έτσι να θυμηθούν πραγματικές δόξες της ΣΕΡΑΙΚΗΣ τηλεόρασης. Μουσικός έδωσε παρτιτούρες σε μαθητές για να τις παίξουν δημόσια αλλά οι παρτιτούρες δεν είχαν μέτρο και επομένως δεν έπαιζαν.
Το απίστευτο αυτό συνέβη σε δημόσιο φορέα των ΣΕΡΟΝ και αποκάλυψε η κυρία Νίκη Στανίση στην εκπομπή κάθε μεσημέρι. Και κατάφεραν τα παιδιά και έπαιξαν... Πώς δεν κατάφεραν να τις παίξουν. Εν τότε τι κάνουμε κυρία Στανίση. Δεν παίρνουν οι παρτιτούρες κυρία Μωραήτη αυτό σας εξηγώ. Οι παρτιτούρες όπως είναι δεν παίρνουν. Να σας πω κάτι. Έχει κάνει και κάτι θετικό πάντως το ΙΑΕ.
Με έχει κάνει να θαυμάσω και να εκτιμήσω καλλιτεχνικές προσπάθειες που αλλιότερα ας πούμε μπορεί να τις κορόιδευα ή να μου φαινούν σαν αστείες ή κατώτερες δηλαδή έβλεπες παλιά άνοιγες την τηλεόραση έβλεπες Βασίλη Μητρόπουλο να τραγουδάει Μα αγάπη μου κλαις γελάγαμε τότε με τον αδερφό μου Δεν μπορώ Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τη βροχή τη βροχή από τα δάκρυα μου Δεν μπορώ να το πιστέψω πως δεν είσαι πια κοντά μου Μα Μα αγάπη μου Κλαις άνθρωπος κάποιος άνθρωπος κάθεσε και το έφτιαξε το έγραψε του βάλε μουσική και μπράβο να του πω και συγγνώμη που το κορεδεύαμε γιατί θα ερχόταν μια μέρα που δεν θα τα έγραφε κανένας τα τραγούδια θα έμπαινες απλά μέσα στο σούνο θα έγραφες δυο λέξεις εκεί πέρα και θα σου βγάζε τραγουδάκι το ίδιο και με τα κόμικς με τη ζωγραφική με τα πάντα οτιδήποτε πλέον οτι οποιοδήποτε κόμικ ότι και να είναι το χειρότερο ή η χειρότερη μπουρδαγιαν είναι σε σύγκριση με τα AI που βγαίνουν που είναι όλα ίδια είναι πλέον τα εκτιμάς.
Έχω πάει και ένα βήμα παραπέρα την έχω πάει αυτή τη σκέψη. Έχω εκτιμήσει και άλλα πράγματα σε αυτή τη ζωή τώρα που βγει το AI. Έχω εκτιμήσει τους αυθεντικούς απαταιώνες ρε φίλε. τους αυθεντικούς ψεκασμένους απαταιώνες της παλιάς εποχής έχω εκτιμήσει το Λιακόπουλο ρε φίλε δηλαδή ο Λιακόπουλος για να σου πει ότι υπήρχαν ότι βρήκαν ένα σκελετό κενταύρου ξέρω εγώ στο Πήλιο έπρεπε να βρει κανάλι να βγει να δώσει λεφτάκια να βρει κανάλι μεγάλης εμβέλειας έπρεπε κάποιος να φτιάξει αυτή την εικόνα μπορεί κάποιος να πήρε κόκαλα αλόγου και ανθρώπου και να τα έβαλε μαζί για να φτιάξει αυτή τη φωτογραφία που έδειχνε ότι σκάψανε και βρήκανε τον Κένταβρο και μπουκάρι μέσα στην τάχλα μακάν σαν σύφουνας σύφουνας τρέχανε να φύγουν δεν ξέραν πού θα σταθούνε και βγαίνει η πόλη Αιγύηση παλιά η Διονυσιακή που την οργάνωσαν αυτοί και τι ετοίμασε τι ετοίμασε με χαλκό τι δοχεία που τους πετούσε τι φυσοκάλαμα με σκόνη χαλκού Μαλτσέκ, τον Εφελήν και τα λοιπά Των κοινοκέφαλων
Αυτό ρε φίλε ήταν τέχνη Δηλαδή ναι έβγαζε λεφτά από αφελής Ο τύπος αλλά τα έβγαζε Με τον ιδρώτα του έπρεπε να σκεφτεί την ιστορία Έπρεπε να βρει Να φτιάξει το υλικό Έπρεπε να βγάλει κάτι να γράψει βιβλίο Δηλαδή ήθελε μια προσπάθεια Σήμερα μπαίνω εγώ τώρα Αγοράζω ένα Αι Άι Αιτζεντ και του λέω θα φτιάξεις μια σελίδα και κάθε μέρα θα ανεβάζεις βιντεάκια που είναι μια γιαγιά που φτιάχνει ψωμιά με σταυρούς πάνω και έρχονται κάτι μουσουλμάνι με μαντήλες και τα πετάνε στη θάλασσα και μετά έρχεται ένας παπάς και την παίρνει και της δίνει καινούρια ψωμιά και θα γράφει στο post γράψτε αμήν για να βοηθήσουν με τη γιαγιά με λιό που στο χωριό που της πετάξαν τα ψωμιά αγοράζω και μερικά ρώσικα ποτάκια για να ξεκινήσουν να κάνουν τα likes και να το βγάζεις σε όλο τον κόσμο.
Και έχω σελιδάρα μετά που κονταροχτυπιέται με τα καλύτερα ειδησιογραφικά site της Ελλάδας για likes και κερδίζει κιόλας. Και δεν μου πήρε τίποτα, μου πήρε πέντε λεπτά. Θα μπορούσα ούτε καν να πάρω αυτή την ιδέα, να του γράψω όλο αυτό το σενάριο, να του πω δες τι κάνουν τα άλλα AI φίλοι σου στις άλλες σελίδες και κάνε το ίδιο. Ένα κλαμμένο παιδάκι που λέει κανείς δεν ήρθε στα γενέθλιά μου και κρατάει μια τούρτα στην οποία έχει πάνω απεικονίσει το έπος του Γκυλγκαμές και λέει την έφτιαξα μόνος μου την τούρτα αλλά κανείς δεν ήρθε στα γενέθλιά μου και κλαίω και να του γράφουν από κάτω καημένο μου παιδάκι εγώ θα ερχόμουνα και τέτοια πράγματα. Αυτό όμως δεν θέλει τέχνη, δεν έχω κάνει τίποτα καταλάβατε οι παλαιοί κάτι έπρεπε να τα σκαρφιστούν αυτά τα πράγματα έπρεπε να κάτσουν να τα βάλουν στη σελίδα Αυτά για αυτή τη βδομάδα και να κλείσω κλείνοντας το μάτι στους λάτρεις της εκπομπής των Κουραφέλ και Θρόνιστων όστος, στους όσους τους λείπει και ξέρω ότι είστε αρκετοί
εκεί πέρα γιατί μου το έχετε πει και μου το έχετε στείλει με ένα κομμάτι που έπαιζε πάρα πάρα πολύ συχνά εκεί πέρα και συνδέεται και πολύ ωραία με τους Masters of Reality αυτή είναι η Queens of the Stone Age Metal Like a Drug Your love is like a drug
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα