Νιώθω εγκλωβισμένος | Σαρδάμ Πόντκαστ #94
Δεν παίζει άγχοςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ενα επεισόδιο χωρίς περιγραφη
4 Πίστες...
Καλη ακρόαση
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλησπέρα σε όλους παιδιά! Είμαι ο Σπύλιος, δεν είναι Τετάρτη Παρ' όλα αυτά παραμένει η μέρα με τον πρώτο τελό Τζέρτζιλο Μέσα στην εβδομάδα, διότι και σήμερα έχουμε καινούργιο Σαρδάν Πόντκαστ Καλώς ορίσατε! Λοιπόν παιδιά, το σημερινό επεισόδιο θα είναι λίγο διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα Οπότε σας προκαλώ να μείνετε μέχρι το τέλος του επεισοδίου Διότι θεωρώ ότι έχω φτιάξει ένα καλό επεισόδιο Πριν ξεκινήσουμε όμως, έχετε δει που κάποιοι βασιλιάδες πεθαίνανε νωρίς και τα παιδιά τους γινόντουσαν αυτοκράτορες σε μικρή ηλικία.
Κάτι αντίστοιχο παιδιά συνέβη και σε εμένα όταν ήμουν μικρός. Όταν ήμουν μικρός, ο πατέρας μου μπήκε φυλακή. Δεν θέλω να επεκταθώ πάρα πολύ, αλλά είχε θέμα ρε παιδί μου με τα ζάρια. Και θέλω να κάνω για μένα μικρή παρένθεση στο ποιοι τζογάρουνε στα ζάρια. Γιατί έχεις ρουλέτα, έχεις πόκερ, έχεις blackjack, έχεις φρουτάκια Και εσύ εθίστηκες στα ζάρια Τι είσαι η Μαρίνα Σάτι Δεν είναι λίγο παροχημένα τα ζάρια Τύπου πόσο εθισμένος πρέπει να είναι κάποιος για να εθιστεί στα ζάρια ρε φίλε Είναι σαν να παίζεις εδώ παπάς εκεί παπάς σε εκκλησία Το να εθιστείς στα ζάρια είναι σαν να έχεις μπροστά σου χόρτο, κόκα, lsd Και εσύ να εθιστείς στο τριβίν Είναι μίζερο να παίζεις ζάρια Και πρόσφατα παιδιά συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν online casino που έχουν online ζάρια Παιδιά αυτό δεν είναι τζόγος, αυτό είναι κατάθλιψη με wifi Και είναι μίζρο γιατί όταν παίζεις ζάρια στην κανονική ζωή ρε παιδί μου, γιαγούρι, φυσάς τα ζάρια, είσαι σωστά και ρίχνεις τα ζάρια Αν παίζεις online ζάρια και σε δω να φυσάς το κινητό σου, το καλό που σου θέλουν είναι να έχει μπει νερό μέσα στο κινητό
Είναι που είναι μίζερα τα κανονικά ζάρια, το να παίζεις online ζάρια είναι ακόμα πιο μίζερα Που να τα πούμε και αυτά παιδιά, υπάρχει και καλά ρε παιδί μου ένα πράγμα στο οποίο αν μπει νερό στο κινητό σου, εμένα για κάποιο λόγο το παθαίνει συνέχεια το κινητό μου αυτό, αλλά δεν μπει τίποτα νερό να κάνω μπάνιο και να πέσει μέσα στην πανιέρα και να γεμίσει νερά, αλλά μπορεί έτσι λίγο, για κάποιο λόγο η υποδοχή του φορτιστή να έχει λίγο νερό και μου βγάζει μήνυμα δεν μπορεί να φορτίσει το κινητό σου.
και έχουν κάνει η μουλη, ακούστε εδώ, βάζεις λίστο YouTube ή στο TikTok ή οπουδήποτε Water Sound, iPhone και τέτοια και σου βγάζει ένα βίντεο ξέρω εγώ που έχει έναν ήχο που κάνει ζζζζζζ ένα τέτοιο πράγμα σαν κουνούπι ρε παιδί μου σκέψτε το, σαν white noise και για κάποιο λόγο αυτό βοηθάει το νερό να βγει από το κινητό.
Το ξέρω ότι ακούγεται φουλ παπάτζα αυτό ότι κάτι κάνει τζιζζζ και βγαίνει αλλά παιδιά όντως δουλεύει για κάποιο λόγο. Αν έχει μπει νερό στο κινητό σας γράψτε water sound phone και βγάζει αυτόν τον ήχο και αν το αφήσεις έτσι για κανένα δεκάλεπτο μετά όντως έχει βγει το νερό από το κινητό. Τώρα δεν ξέρω πώς λειτουργεί αυτό. Εμένα μου έχει λειτουργήσει.
Μετά υπάρχει και το κόλπο με το ρύζι που βάζεις το κινητό μέσα στο ρύζι αλλά αυτό νομίζω παίζει να πονάει αρκετά όταν το πετάς σε γάμους. Τέλος πάντων σε κάθε περίπτωση υπάρχουν online ζάρια Και σκέφτομαι ότι με την ίδια λογική μπορεί να παίξεις και corona γράμματα online Που υπάρχει και αυτό Αν γράψεις στο google corona γράμματα hedge or tails Σου βγάζει ένα εικονικό νόμισμα το οποίο στηρίβεται και σου λέει ξέρω corona Που είναι το πιο στενάχωρο πράγμα που έχω δει στη ζωή μου ωραία Και σας το λέω αυτό διότι εγώ πιστεύω πάρα πολύ στο corona και γράμματα Είναι από τα αγαπημένα μου πράγματα Ειδικά όταν ήμουν μικρός Είχα, παιδιά, ένα νόμισμα, τώρα δεν θυμάμαι ακριβώς, νομίζω είχα μία λύρα, κάτι τέτοιο τέλος πάντων, και ήταν η τυχερή μου λύρα.
Και κάθε φορά που δυσκολευόμουν να πάρω μία απόφαση, έστρεφα το νόμισμα αυτό και μου έβγαζε, ρε παιδί μου, τη σωστή απάντηση, ξέρω. Δηλαδή, ήμουν ανάμεσα σε ένα βήλημα, το έστρεφα και εμπιστευόμουν το νόμισμα, ήταν το σοφό νόμισμα. Πιτσιρικά, εσύ ήμουν οκ, αλλά έβγαζε και νόημα διότι συνειδητοποίησα ότι πολλές φορές ήμουν ανάμεσα σε ένα βίλημα, έστρεβα το νόμισμα και όσο ήταν στον αέρα, ήλπιζα να έρθει ξέρω ο κορώνα.
Οπότε κάποιες φορές που ήμουν μεν μπερδεμένος, συνειδητοποιούσα τι ήθελα όσο έστρεβα το νόμισμα. Δηλαδή μπορεί να ήθελα και από απλά πράγματα, ξέρω να φάω πίτσα ή σουβλάκι. Ωραία, κορώνα γράμματα, πέφτει η κορώνα, πρέπει να φάω σουβλάκι Όταν συνειδητοποιήσα ότι ξενέρωνα, καταλάβαινα ότι αυτό πραγματικά ήθελε πίτσα Αλλά όταν έπρεπε να επιλέξω δεν μπορούσα να το καταλάβω μόνος μου Οπότε το νόμισμα μου έδινε πάντα τη σωστή απάντηση Εν τ' αυτήν την περίπτωση λοιπόν, με βοηθούσε πάντα στην λήψη απόφασης το στρίψιμο του νομίσματος Το έχω αφήσει πλέον, νομίζω πρέπει να το ξαναφέρω στη ζωή μου Τέλος πάντων παιδιά, σας έλεγα λοιπόν με το intro μου Ότι ο μπαμπάς μου μπήκε φυλακή γιατί είχε θέμα με τα ζάρια Η μητέρα μου μετά χρεοκόπησε Και έτσι αναγκάστηκα σε πολύ μικρή ηλικία να γίνω ισοδηματίας Και όσο τρελό και να ακούγεται παιδιά Έπρεπε να διαχειρίζομαι σε πολύ μικρή ηλικία εκείνη την περιουσία Να εισπράττω ενίκεια, να πληρώνω φόρους Λοιπόν, συγγνώμη για την clickbait εισαγωγή, αλλά κάπως έπρεπε να μπω στο σημερινό θέμα που θα είναι μια παράνοια, θα σας εξηγήσω σε λίγο, αλλά εμπιστευτείτε με.
Αλλά πριν πούμε ότι πούμε, μιας και ανέφερα τη Μονόπολη, θέλω να κάνω μια μικρή παρένθεση για τη Μονόπολη, ωραία. Τώρα καταλαβαίνω έχετε θυμώσει, λέτε τι λέει, μα εμείς πιστέψαμε ότι οι γόντες μπήκαν φυλακοί και τέτοια. Όχι εννοούσαστε μονόπολη Αλλά θα βγάλω ένα νόημα, εμπιστευτείτε με Λοιπόν, να συμφωνήσουμε ότι η μονόπολη είναι το πιο βαρετό παιχνίδι στον κόσμο Δεν ξέρω αν το παίζω λάθος ή αν το έπαιζα λάθος Αλλά δεν έχω περάσει ποτέ καλά στη ζωή μου παίζοντας μονόπολη Και για κάποιο λόγο παιδιά, έχουν βγει άπειρες εκδόσεις Αλλά το παιχνίδι παραμένει το ίδιο βαρετό Δεν μπορεί κάποιος να τους πει ότι αυτό που θέλουμε δεν είναι παραπάνω εκδόσεις Είναι σε φάση μονόπολη με ελληνικές πόλεις Μονόπολη με ευρωπαϊκές πόλεις Μονόπολη με EPUS Μονόπολη με χαρακτήριες από τα φιλαράκια Μήπως να βγει και μια μονόπολη με ενδιαφέρον Να μην βαριέσαι να παίξεις τέσσερις ώρες μονόπολη Το έχει σκεφτεί κάποιος αυτό Και δεύτερο πράγμα Μόνο εγώ πιστεύω παιδιά Ότι ο Γεράκος από τη μονόπολη
Και ο Γεράκος από το Μουστάκα Είναι το ίδιο άτομο Δεν ξέρω τώρα αν αυτή τη στιγμή που ακούτε το podcast μπορείτε να γκουγκλάρετε Διότι οκ κάποιοι μπορεί να πλένετε πιάτα, κάποιοι μπορεί να οδηγάτε ή να τρέχετε Αλλά αν τους βάλετε παιδιά δίπλα δίπλα είναι το ίδιο άτομο Απλά ο ένας έχει καπέλο και ο άλλος δεν έχει Πώς είναι ο Κλάρκ και έντε με τα γυαλιά Ή βασικά καλύτερα σαν τον Μπέρι τον πλατύποδα Που βλέπεις ρε παιδί μου τον Μπέρι χωρίς καπέλο και λες α ένας πλατύποδας και βάζεις το καπέλο και λες, όχ, ο Πέριο πλάττυποδας.
Ε, αντίστοιχα, βλέπεις έναν cute γεράκο και λες, α, αυτός από το Μουστάκα και ξαφνικά τον βλέπεις με καπέλο και λες, α, αυτός από τη Μονόπολη. Και εντωμεταξύ, παιδιά, η Μονόπολη είναι από τα πιο γνωστά επί τραπέζια παγκοσμίως και μου κάνει εντύπωση πως αυτός ο κυρίουλος δεν έχει όνομα. Δηλαδή θα πεις, ε, ο γεράκος από τη Μονόπολη.
Εκατό χρόνια παιχνίδι δεν σκέφτηκε κάποιος να του δώσει ένα όνομα Δηλαδή δεν θα ήταν καλό marketing για τη Μονόπολη να είναι σφάσει ο κύριος Τζόουνς ξεχωριστής Μονόπολη Είναι απλά ο γεράκος της Μονόπολης, ο μαν της Μονόπολη Και επίσης είναι τόσο δημοφιλής Παιδιά είναι η μασκότ του παιχνιδιού Και πάλι παραμένει τίγκα αδιάφορος Και έχω φτιάξει μια θεωρία ότι είναι με διαφορά ο νούμερο ένα φανταστικός χαρακτήρας που παρά τη δημοφιλία του δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Και το έψαξα τώρα πριν το επεισόδιο και είδα παιδιά ότι 750 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν παίξει μονόπολη. Έστω και μία φορά. Δηλαδή σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι έχουν παίξει αυτό το παιχνίδι και σκεφτείτε και πόσοι ακόμα το ξέρουν χωρίς να το έχουν παίξει. Άρα πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι έχουν δει τη φάτσα αυτού του γεράκου.
Είσαι λοιπόν ένας φανταστικός χαρακτήρας που σε ξέρουν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι. Σε έχει κάνει έστω και ένας τατουάζ. Έχετε βγει έστω και έναν με φάνκοποπ με τον μάνα από τη Μονόπολη. Και σε φανταστικούς χαρακτήρες θα βγεις άπειρα τατουάζ. Δηλαδή, Bugs Bunny, Bugs Bunny Μπαφιάρι, Random Pokémon. Εγώ έχω δύο Pokémon πάνω μου.
Δεν θα βγεις κάποιον να έχει τατουάζ με τον κύριο από τη Μονόπολη. Δεν θα μπεις στο σπίτι κάποιου Και θα έχει αφήσεις ξέρω εγώ το γεράκο από τη μονόπολη Ενώ ρε παιδί μου ξέρετε θα μπεις σε ένα σπίτι Να έχει αφήσεις Spider-Man, Iron Man Harry Potter, Lord of the Rings Δεν ξέρω τι θα έχει, Star Wars, κουκλάκια, ιστορίες Δεν θα έχει κάποια συλλογή ρε φίλε με αυτό το γεράκο Και πριν πέσετε να με φάτε Καταλαβαίνω ότι κάποιοι από εσάς μπορεί όντως να έχετε σπίτι σας Μια συλλογή με πολλές διαφορετικές εκδόσεις μονόπολη Αυτό το έχω δει. Να είναι κάποιος που θα λέει Α, έχω ξεδόν 15 μονόπολοι. 15 διαφορετικές εκδόσεις Έχω αυτό με τα φιλαράκια Έχω με την ελληνική έκδοση Με τις ραχμές, με τα μετρητά, με τα κέρματα Με το POS, με τα ρούβλια Με το Why not, με το Because my love Τα έχω όλα. Οκ. Αλλά άλλο να έχεις Συλλογή μονόπολοι και άλλο να έχεις Τον κύριο που είναι η μασκότ του παιχνιδιού Και ακόμα και ένας να βρεθεί να έχει τατουάζ αυτό τον κύριο για τη δημοφιλία που έχει
είναι αντιστρόφως ανάλογο της συμπάθειάς του και τώρα που το έβγαλα αυτό από πάνω μας ήρθε η ώρα να μου δώσω πάσα και να μπω στο ζουμί του σημερινού επεισοδίου διότι παιδιά, μιας και λέμε για παιχνίδια νιώθω κάποιες φορές ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι και κάπως μεταξύ ύπνου και ξύπνιου ας πούμε ότι είδε ένα όνειρο και ξαφνικά βρέθηκα εγκλωβισμένος σε ένα παιχνίδι με διάφορες πίστες και για να ζήσω έπρεπε να τερματίσω το παιχνίδι πίστα 1 ξαφνικά βρίσκομαι μέσα σε μια σκακέρα είμαι εγκλωβισμένος ίσως γι' αυτό να σκέφτομαι σε κουτάκια ίσως γι' αυτό να σκέφτομαι πως όλα είναι άσπρο ή μαύρο είμαι ανάμεσα σε πιόνια πιόνι και εγώ πρέπει να νικήσω τη σκακέρα για να βγω νικητής σε αυτό το παιχνίδι Οπότε πρέπει να λειτουργήσω σαν να πηγαίνω σε πορεία Πρέπει να αποφύγω τα ματ Γυρνάω γύρω μου και βλέπω πολλά πιόνια Και όλα μου θυμίζουν κάτι Η αξιωματική είναι σαν αυτούς τους ανθρώπους Που είστε τρία άτομα Και πηγαίνετε βόλτα μαζί και περπατάτε στην ερμού Και εσείς είστε στη μέση και περπατάτε ευθεία
Και αυτοί δεν ξέρουν να περπατάνε Και συγκλίνουν κατά πάνω σου Και αντί να περπατάτε τρία άτομα στην ίδια ευθεία ξαφνικά αυτοί οι ίδιοι σου συγκλίνουν προς τα μέσα και εσύ μένεις λίγο πίσω και να λες και σε πετάνε από την παρέα με το περπάτημά τους και η Σεβαστήρα φίλε μην περπατάτε διαγώνια, περπατήστε ευθεία Αυτοί είναι εξωματικοί παιδιά περπατάνε απλά διαγώνια και λες μπορείς να συγχρονίσεις τον εγκέφαλό σου με τα πόδια σου και να περπατάς στην ίδια γαμημένη ευθεία Είναι εύκολο, δεν χρειάζεται να κάθομαι εγώ στη μέση και να είμαι κομμάτι άλλης παρέας.
Δεν θέλει, παιδιά, κνευρίζομαι μαλικά. Δεν γίνεται να είστε ενήλικες άνθρωποι και να μην ξέρετε να περπατάτε. Και ο φίλος μου Άλεξε αυτό. Άλεξε, αν το ακούς αυτό το πράγμα, πρώτον δώσε μου τη ζακέτα, ρε φίλε, αν είναι δυνατόν. Και δεύτερον, παιδιά, αν περπατήσετε με τον Αλέξανδρο, και ο Αδαμάκος το κάνει αυτό, Δεν μπορούν να περπατήσουν στην ίδια ευθεία ρε Δεν ξέρω τι γίνεται Έχετε δει πως είναι η πορεία Πως πας να δώσεις δίπλαμα για μηχανή Και σου λένε ξέρω πήγαινε στην ίδια ευθεία Εισορρόπη στην ίδια ευθεία Και ξέρεις αν φύγεις λίγο από τη γραμμή κόβεσαι Ε αυτοί με τα περπάταμα δεν μπορούν Τέλος πάντων λοιπόν Οι άνθρωποι που περπατάνε λοιπόν διαγώνια είναι αξιωματικοί Τέλος πάντων παιδιά Προσπαθώ να εγκληματιστώ στη σκακέρα Είμαι εγκλωβισμένος όπως σας πενθυμίζω Σκεφτείτε μια γιγάντες σκακέρα Εγώ πάνω της, γιγάντια πιόνια Ξαφνικά βλέπω κάτι άλογα δίπλα μου Φωνάζω αξιωματικέ Πώς κουνιούνται τα άλογα Μου λέει γάμα τα άλογα Του λέει ρε σαν όμαλος γιατί να γαμήσω τα άλογα
Όχι ρε μου λέει τα άλογα κινούνται σαν γάμα Στο σκάκι, λέει πάνε ευθεία δύο τετράγωνα Και μετά στρίβουν δεξιά ή αριστερά Και του λέω ρε φίλε για ποιο λόγο να το πεις έτσι Θα μπορούσαν να πεις τα άλογα κάνουν κίνηση γάμα Όχι γάμα τα άλογα, τι περίεργο είναι αυτό Τέλος πάντων έχω κνευριστεί εκεί πέρα με τον αξιωματικό Αλλά τουλάχιστον μου δίνει πληροφορίες Του λέω ρε φίλε οκ, ας τα άλογα, γάμα τα άλογα Του λέω αυτά τα πιόνια με το τασάκι στο κεφάλι Μου λέει αυτός είναι ο πύργος Ωραία λέω πλησιάζω εκεί πέρα τον πύργο Του λέω γεια σου πύργε Πώς σε λένε Μου λέει είμαι ο Ηλίας Αααα εσύ είσαι ο πύργος Ηλίας Ναι μου λέει εγώ είμαι Εσύ του λέω εγώ είμαι ο Σπύριος Χάρηκα Σπύριο Μου λέει Σπύριο πρέπει να νικήσουμε για να φύγεις από εδώ πέρα Του λέω πως θα κερδίσουμε πύργε Μου λέει στο σκάκι οι πρώτες κινήσεις λέγονται άνοιγμα Έτσι λέγονται Μου λέει πρέπει να κάνεις ένα άνοιγμα Μου λέει υπάρχουν πολλά γνωστά άνοιγματα Μου λέει υπάρχει το σκοτσέζικο άνοιγμα Το ισπανικό άνοιγμα, το ιταλικό άνοιγμα
Πρέπει να δούμε τι άνοιγμα θα κάνουμε Τα βάζω κάτω και λέω μήπως να κάνουμε το ελληνικό άνοιγμα Και να κάθομαι εδώ πέρα Να θεωρώ ότι είμαι καλύτερος από τους άλλους Και να σας κράζω όλους Πετάγεται ένα πιόνι από πίσω λέει εγώ προτείνω να κάνουμε το ρουμάνικο άνοιγμα γιατί δεν υπάρχει πόρτα που να μην ανοίγουν οι Ρουμάνοι.
Ρε φασέ φωνάζω. Σταμάτα να μιλάς με στίχους από τραγούδια του Λέξ. Τέλος πάντων δεν έχουμε χρόνο παιδιά. Πηγαίνω εκεί βλέπω μια ωραία καλονίνη, μια ωραία δεσποινίδα. Συγγνώμη δεσποινίδα. Ποια είσαι. Εγώ είμαι η Βασίλισσα μου λέει. Έχω μήνυμα λάκκας παιδιά. να μιλάω με τη Βασίλισσα. Της λέω, «Slay Queen!» Μου λέει, «Κόψε τα αστιάκια, πρέπει να κερδίσουμε». Μαζεύω τα πιόνια, τους λέω, «Παιδιά, έχουμε Zugzwang». Μου λένε, «Τι είναι αυτό?»
Τους λέω, «Είναι ένας γερμανικός όρος και περιγράφει μια κατάσταση στην οποία βρίσκεται ένας παίκτης, όταν αναγκάζεται να κάνει μια κίνηση, αλλά οποιαδήποτε κίνηση και αν επιλέξει, ή θα επιβινώσει τη θέση του, ή θα τον οδηγήσεις σε ήττα. Ουσιαστικά θες να μην παίξεις, να μην κάνεις τίποτα. Δεν καταλαβαίνω τα πιόνια, τους λέω είναι σαν να σε ρωτάνε θεωρείς ότι έχω παχίνει.
Ό,τι και να πεις θα χειροτρέψει τη θέση σου. Είναι ζουγσβανκ, ωραία. Μου πάει αυτό το φόρεμα, ζουγσβανκ. Πετάγεται ένα πιόνι, μου λέει οκ. Σπήλαιο μας δίνει συμβουλές, αλλά έχεις ξαναπαίξει σκάκι. Τους λέω δεν έχω ξαναπαίξει αλλά ξέρω τις κινήσεις Δεν γελάει κανένας παιδιά Αλλά πλέον το παίρνουμε σοβαρά Αρχίζουμε και παίζουμε το παιχνίδι Ο ξηματικός πάει διαγώνια Το άλογο κλιμιντρίζει Ο πύργος πάει μπροστά Είναι μια πολύ σκληρή παρτίδα Μέχρις ότι κάποιος φωνάζει από πίσω και λέει Αν θυσιάσουμε κάτι Ίσως κερδίσουμε Και εγώ πως βολωμένος σκέφτομαι Πόσες θυσίες αξίζουν εν τέλει από προσωπικές θυσίες μέχρι επαναστάσεις και κοινωνικές αλλαγές αξίζει να θυσιαστείς.
Γυρνάω στα πιόνια και φωνάζω και πώς ξέρουμε αν όντως αυτή τη στιγμή θα χτίσουμε ιστορία με μια θυσία ή αν απλά θα χάσουμε. Αξίζει η θυσία μας ή έχουμε την ψευδαίσθηση ότι οι παράπλευρες απώλειες θα μας βοηθήσουν να νικήσουμε το παιχνίδι μας. Σε αυτό σημείο δεν ξέρω ότι εγώ ίδιος τη λέω, αλλά έχω αυτό που επίθεση. Από την άλλη είσαι άνθρωπος ρησικάρο πρέπει να φύγω από αυτή την παράνοια Είμαι εγκλωβισμένος σε μια σκακέρα Και κάποια ρίσκα αξίζει να τα παίρνεις Είσαι που κοιμάσαι όρθιος Α όχι είσαι απλά ένα άλογο Συμπέραστηκα Αρχικά ωραίο μουλέτ Σου πάει πάρα πολύ Τέλος πάντων ωραίο είναι Πρέπει να συγκεντρωθούμε τους φωνάζω Φέρε και το άλλο άλογο Έρχονται δύο άλογα μπροστά μου Και πρέπει να τα αφυπνήσω Τους φωνάζω Για αρχή μας δουλεύουνε Ξυπνήστε ρε Ξυπνήστε Τρώτε σαν ό Τα άλογα δεν αντιδρούνε Αλλά βλέπω το πείσμα στα μάτια τους Πρέπει να τους οργανώσω παιδιά Κάπως πρέπει να βγω από αυτή την παράνοια Και στο τέλος ημέρας πρέπει να γίνει η φυσία Οργανώνω το πλάνο
Ο πύργος θα πάει και η φυσία με ελευθερίο Θα πάει στο α8 Αξιωματικά θα κάνεις κίνηση διαγώνια Εγώ θα θυσιαστώ για να κερδίσουμε Οι κινήσεις γίνονται και ξαφνικά νιώθω ένα πύργο να μου ρίχνει κανονιές Ή βασικά αλλού στο όχι β Αλλά έπεσε πάνω μου η πιστολιά Με πήραν τα σκάκια Συγγνώμη για αυτό παιδιά έχω ένα σύμβολο με το Spotify Και με αναγκάζει σε κάθε επεισόδιο να λέω τουλάχιστον ένα λόγο παίγνιο Οπότε ξαφνικά παιδιά είμαι σε μια μάχη με τα υπόλοιπα πιόνια και ένας πύργος πυροβολάει κατά πάνω μου.
Πέφτω κάτω, ζαλίζομαι, όλα σκοτεινιάζουν, ξυπνάω και... Δεύτερη πίστα. Ουφ, παιδιά, λοιπόν, όλα καλά. Έχω επανέλθει, η παράνοια τελείωσε, είμαι στη δεύτερη πίστα, κερδίσαμε, η θυσία έπιασε τόπο. Αλλά είμαι εγκλωβισμένος σε ένα νέο παιχνίδι αυτή τη στιγμή και δεν ξέρω τι γίνεται. Ακούγεται από τα μεγάφωνα φιδάκι. Ουφ όλα καλά λέω είμαι πολύ καλός στο να απομακρύνω κουνούπια Όχι μου λένε αυτό είναι άλλο φυδάκι Εσύ θα παίξεις το κανονικό φυδάκι το πιτραπέζιο Και βλέπω παιδιά γύρω μου σκάλες, νούμερα, φυδάκια Πάω σε ένα φίδι και του λέω κόμπρα είσαι μια κόμπρα Δεν αντιδράει Έχω χρόνια να παίξω φυδάκι παιδιά Αλλά καταλαβαίνω τι γίνεται και αυτό με εκνευρίζει Διότι δεν έχω θέμα να παίξω φυδάκι μπορώ να το κερδίσω αν είμαστε ο Λύση.
Αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι κάποιοι στο παιχνίδι έχουν σκάλες και ανεβαίνουν νούμερα απλώς επειδή έτυχε να έχουν σκάλες. Και όχι μόνο θέλουν να ανέβουν επειδή έχουν σκάλες αλλά προσπαθούν να σε ρίξουν κιόλας από εκεί που είσαι. Και ξεκινάει το παιχνίδι και οι αντίπαλοι μου ξεκινάνε από άλλη αφετηρία. Ίσως αν και εμένα οι γονείς μου είχαν σκάλα ή αν είχα και εγώ γνωριμίες ή αν είχα λεφτά να μπορούσα να τερματίσω αυτό το γύρο και να κερδίσω το παιχνίδι.
Όμως ξεκινάμε όλοι από άλλα εφητερία. Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να παίξω. Οπότε ανεβαίνω, δουλεύω, προσπαθώ, κερδίζω θέσεις με την αξία μου και κάνω ένα φίδι sound κάτσε καλά να ούμε και πέφτω. Και εκεί κατάλαβα παιδιά ότι το πρόβλημα δεν είναι ότι έπεσα. Το πρόβλημα είναι ότι έπρεπε να βρω κουράγιο να ξανασηκωθώ Και είμαι σε μια παράνοια, είμαι στο φιδάκι πρέπει να βγω από αυτό το νοχετό που συμβαίνει μπροστά μου Και νιώθω μια αδικία και λέω πως θα προχωρήσω μπροστά ενώ αδικούμαι ρε φίλε Ρίχνω ζάρια, ανεβαίνω ξανά και στη διαδικασία του παιχνιδιού συνειδητοποιώ ότι Ίσως η σύγκριση να με κρατάει πίσω και όχι τόσο η αδικία Πρέπει να εστιάσω στο δικό μου παιχνίδι Να ανέβω τις σκάλες, να φτάσω στο 100% και να κερδίσω Οπότε εστιάζω στον εαυτό μου Δεν κοιτάω τους άλλους Και ας νιώθω αδικία, ρίχνω ζάρια Και ξαφνικά φτάνω στο 100% Και κερδίζω το παιχνίδι Και περνάω στην επόμενη πίστα Τρίτη πίστα Ουφ ωραία, τάβλη, όλα καλά, είμαστε στο στοιχείο μας Θα παίξουμε πόρτες
Ωχ, φωνάζει κάποιος, τι λέει Ακούω φωνές. Για... Σου, κάντε λίγο ησυχία να ακούσουμε τι λέει. Δεν υπάρχει πόρτα που να μην ανοίγουν οι Ρουμάνοι. Ρε πιόνι, τι σου είπα, σταματάμε να μιλάς με στίχους του λέξη. Γεια όμως του Θεού. Στην πίστα 1 δεν ήσουν, από πώς βρέθηκες εδώ πέρα. Με τις πόρτες σου και τα τέτοια. Άσα μας να παίξουμε λίγο τάβλη να τελειώνουμε.
Φύγε από εδώ. Ξεκινάει το παιχνίδι λοιπόν. Πρέπει να κερδίσω στο τάβλη. Πόρτες παίζουμε και τυχαίνει ο άλλος εξάρες ρε φίλε με την πρώτη ζαριά. Και νιώθω λες και πήγα σε κλαμπ διότι και εδώ έφαγα πόρτα. Πρέπει να επανέλθω ωραία ρίχνω το ζάρι τεσσάρια. Ωραία μερακλώνω λιγάκι. Λέω βάλτε μουσική φέρτε μου αλκοόλ. Έρε κάτι ντόρτια που έχω.
Α συγγνώμη σπίτια συγγνώμη ντέρτια εννοώ έχω δοδείς λεξία. Τέρμα τα στία παιδιά αυτός ο εφιάλτης πρέπει να τελειώσει Πρέπει να νικήσω το παιχνίδι Τελεία και τάβλια Συνεχίζω το παιχνίδι και κάπως συνειδητοποιώ Ότι τόση ώρα παίζω ανταγωνιστικά παιχνίδια Και αναρωτιέμαι Ποιον ανταγωνίζομαι και γιατί Και πως θα κερδίσω εν τέλει Και τι είναι η νίκη βασικά Είναι νίκη να είσαι πλούσιος να έχεις χρήματα Να σε ικανοποιούν να σου αγοράζουν την ευτυχία να έχεις περισσότερο από τον άλλον, να έχεις περισσότερα views, περισσότερη αναγνώριση είναι νίκη να νιώσω ελεύθερος και να βγω από αυτόν τον κικαιώνα που ζω.
Και βρίσκω τη λύση, παιδιά. Παίρνω φόρα και ρίχνω μπουνιά σε ένα πούλι. Οπότε κερδίζω στο πλακωτό. Και μετά ξεκινάω και τρέχω. Οπότε κερδίζω και στο φεύγα. Και κάπως έτσι, παιδιά, πάω στην τελευταία πίστα. Πίστα 4. Το final boss. Είμαι σε ένα λαβύρινθο Ακούει κανείς Ήλπιζα να ήμουν σε λαβύρινθο αυτιού Αλλά όχι Είμαι σε κανονικό λαβύρινθο παιδιά Και αυτή η πίστα μοιάζει πιο ρεαλιστική από όλες Κάτι μου λέει ότι πρέπει να τρέξω Τρέχω χωρίς σκοπό Είμαι στο τρέξιμο Δεύτερο αστιό με παραστασί μου Και ακόμα καμία αντίδραση Νιώθω ότι δεν με συμπαθεί κανείς εδώ πέρα και με βλέπω να πηγαίνω πάλι ακάλυπτο στο πάρτι αλλά τέλος πάντων τρέχω παιδιά τρέχω τρέχω και δεν ξέρω γιατί και στο ενδιάμεσο τρώω κάτι κουκίδες και αποφεύγω τις ευθύνες μου και νιώθω λίγο λες και είναι Κυριακή που απλά τρώω όλη μέρα και περιμένω τα πιάτα στην ενεργή να πληθούν μόνο τους τέλος πάντων και έτσι όπως τρέχω τι να δω οι ενοχές μου, τα άγχη μου, η φόβη μου με κυνηγάνε διαρκώς Σε αυτό το λαβύρινθο της πίστας
Και εγώ πρέπει να ξεφύγω Τι γίνεται ρε φίλε γιατί τρέχω, τι με κυνηγάνε Παιδιά, συνειδητοποιεί ότι παίζω Pac-Man Αλλά πως θα ξεφύγω από ότι με βαραίνει και με κυνηγάει Τρέχω, βλέπω μια κουκίδα που αναβοσβήνει Και λέει εύκολη ντοπαμίνη Την τρώω και ξαφνικά ό,τι με κυνηγάει Αρχίζει και απομακρύνεται Ουφ παιδιά όλα καλά, με αφήνουν ήσυχο για λίγο όμως, για λίγο γιατί με το που τελειώνει το εφέκτ της ντοπαμίνης γυρνάνε πίσω και με ξανακινηγάνε τρέξε σπίλιο τρέξε τρέχω με όλη μου τη δύναμη και συνεχίζω και τρώω τουλάχιστον δεν παχαίνω ευτυχώς παίρνω έξτρα ντοπαμίνη και κυνηγάω τα φαντάσματα αυτά με κυνηγάνε πίσω και εγώ μένω να τρέχω και να τρέχω σε ένα παιχνίδι που ίσως δεν κερδίσω ποτέ και ξαφνικά σταματάω και σκέφτομαι το σκάκι, το φιδάκι, το τάβλι, το πακμαν όλα έχουν κάτι κοινό σε κάθε πίστα νιώθω ότι πρέπει να κερδίσω κάποιον και να είμαι μπροστά, να φτάσω πρώτος να ανέβω, να αποδείξω κάτι και σίγουρα σε αυτό το τσίρκο που περιγράφω εδώ και πάρα πολλή ώρα
ίσως και εσείς έχω νιώσει πιόνι, έχω νιώσει ότι ξεκινάω από άλλη αφιτερία έχω νιώσει αδικία, έχω νιώσει άτυχος Ίσως δεν ήμουν εγκλωβισμένος σε αυτά τα παιχνίδια παρέτητα Αλλά ήμουν εγκλωβισμένος στην ιδέα ότι πρέπει να κερδίσω αυτά τα παιχνίδια Γιατί ίσως το να κερδίσω Να μην σημαίνει ότι πρέπει να φτάσω πρώτος στο δερματισμό Αλλά να φτάσω εκεί που θέλω και εκεί που μπορώ πρωτίστως Χωρίς να έχω χάσει τον εαυτό μου Και δεύτερον να έχω απολαύσει και τη διαδικασία όσο γίνεται Γιατί στο τέλος της μέρας παίζουμε παιχνίδια Και όλα αυτά τα παιδιά σας τα λέω, διότι τον τελευταίο καιρό η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι στα καλύτερά μου.
Και σκέφτομαι ρε παιδί μου ότι από τη μία εξής το Σαρδάμ είναι ένα κομικό podcast και θέλω να κάνω τζέρζιλο και να λέω και τα στιάκια μου και όλα αυτά και κομπλέ και γαμό. Και με την άλλη σκέφτομαι να σου λέω ότι το podcast αυτό είναι η αλήθεια μου, ωραία. και πραγματικά είμαι πολύ περήφανος για αυτό το podcast γιατί όντως με έναν τρόπο έχω καταφέρει να βγάλω τον εαυτό μου και κάθε εβδομάδα λέω τα νέα μου και με έναν τρόπο έχουμε έρθει λίγο πιο κοντά γιατί το ξέρεις από απλά πράγματα ότι ξέρετε τους φίλους μας και αν πετύχετε τον Άλεξ έξω και δείτε τη φάτσα του ξέρω εγώ με κάποιο τρόπο αν μάθετε ότι ο Άλεξ είναι μαζί μας θα το πείτε εδώ στη ζακέτα κατάλαβες, είχα μια παράσταση τώρα δεν θυμάμαι που στην Αλεξανδρούπολη ήμουν, ήρθαν κάτι παιδιά και μου λένε, Σπίγιο, ξέρω, σου πήραμε εδώ μια ζαχιάτα, γιατί ο Άλεξ δεν θα σε τη δώσει ποτέ.
Κατάλαβες, είναι πολύ όμορφο αυτό, ρε παιδί μου. Και εφόσον το podcast αυτό είναι η αλήθεια μου, η αλήθεια μου είναι στην ολότητά της, και δεν είναι μόνο η κωμική αλήθεια, είναι και, ξέρεις, η συναισθηματική μου αλήθεια. Και λέω, ωραία, ρε φίλοι, ξέρεις, Νιώθω κάτι να με βαραίνει την τελευταία καιρό Αλλά δεν ξέρω τι είναι Οπότε πρέπει να βρω πώς να το πω στο Σαρδάμ Για να έχει νόημα Και να βρω και τι θέλω να πω Γιατί και αυτό δεν το ξέρω 100% Και έχει και ένα ενδιαφέρον Διότι είμαι εδώ πέρα στο podcast κάθε εβδομάδα σχεδόν Μιλάω σαν αυθεντία Γιατί θα κράξω τη μονόπολη για παράδειγμα στην αρχή Και δεν υπάρχει πραγματικός αντίλογος Θα μου γράψει ένα στα σχόλια όχι μονόπολη γαμά Ξέρω εγώ εντάξει οκ, ναι εμένα θα πάρω το feedback Αλλά ξέρεις έχω μια άλλη βάση εδώ πέρα που μιλάω Γιατί ακούγομαι παραπάνω καλώς κακώς από ένα σχόλιο Και τέλος πάντων τα έβαλα κάτω και σκέφτηκα όλο αυτό το παραλήρμα Με το ότι νιώθω εγκλωβισμένος Και σκεφτόμουν ότι έχει ενδιαφέρον ρε παιδί μου
Το έχω ξαναπηγήσει σε παλιότερα πόδικα σε αυτό Ότι κάπως οι άνθρωποι που έχουν ένα δημόσιο λόγο Είναι όλα τέλεια ρε φίλε πλασμένα Ξέρε εγώ και βλέπεις τώρα Τον άλλον λάμπει στην τηλεόραση Είναι στα social και εδώ η τέλεια ζωή Και το τέλειο πράγμα και πήγαμε το τέλειο ταξίδι Αλλά πραγματικότα δεν είναι έτσι ρε φίλε Και εγώ έχω ένα podcast ναι μένω και μιλάω λέω τα τζερτζελά μου Αλλά και εγώ τρώω τις φρίκες μου Αυτό αμφισβητούμε κάποιες φορές Και με βαραίνει το άγχος Και το να συνεχίζω να παράγω και να είναι κάτι ωραίο και να είμαι επίκαιρος και να πηγαίνει καλά η δουλειά μου και όλο αυτό πραγματικά είναι πολύ αγχωτικό κάποιες φορές.
Είναι, ξέρεις, θα ήθελα κάποιες φορές να μπορώ να κάνω δουλειά μου χωρίς να νιώθω εγκλωβισμένος σε αυτό. Και σκέφτηκα ότι πολλοίς κόσμοι μπορούν να νιώθουν έτσι, εγκλωβισμένος, με οτιδήποτε αυτό τον εγκλωβίζει, ξέρεις. Είτε είναι η δουλειά του, είτε είναι η σχολή του, ούτε είναι φίλοι του ή σχέση του, οτιδήποτε μπορεί να είναι αυτό.
Οπότε αποφάσισα να κάνω ένα επεισόδιο λοιπόν για όσους νιώθουν εγκλωβισμένοι. Αυτό πάει για μένα, αυτό πάει για όσους μπορεί να νιώθετε εγκλωβισμένοι. Το κύριο έτσι μήνυμα που ήθελα να περάσω είναι ότι καλό είναι να υπενθυμίζουμε σε αυτούς μας να απολαμβάνουμε αυτά που έχουμε, να μην συγκρινόμαστε και να περνάμε καλά. Αλλά το πιο σημαντικό από όλα, Τα άλογα δεν κινούνται σαν γάμα Ποιος είδε άλογο ρε παιδιά Έχω τρελαθεί Συγγνώμη κιόλας ρε παιδιά Ποιος σκέφτηκε το σκάκι και λέει ωραία Έχουμε ένα άλογο ας πηγαίνει δύο τετράγωνα μπροστά Και ένα δεξιά αριστερά Μεθυσμένη το άλογο ρε παιδιά και κάνει γάμα Δηλαδή βάλει τον αξιωματικό να πηγαίνει γάμα ρε φίλε Στρίβει δεξιά αριστερά Το άλογο δεν κάνει γάμα Τι είναι το άλογο και πηγαίνει έτσι παράτερα Αν θες να κάνει γάμα πήγαινε Βάλε αλογάκι της Παναγίας δε φίλε Πιο περισσότερο νόημα θα βγάζει που κάνουν κάτι περίεργο εκεί πέρα Αποκεφαλίζονται κάνουν δεν ξέρω τι κάνουν Πολεμικό παιχνίδι κάνεις βάλε αλογάκι της Παναγίας
Άλογο ένα άλογο το άλλο και είναι και υποκριστικό Έλα Χρυστέ και Παναγία βάλανε γάμα στο άλλο Θα τρελαθούμε τελείως Τέλος πάντων παιδιά Αυτό ήταν το Σαρδάμ Podcast Ελπίζω να σας άρεσε και να βγάλει νόημα όλη αυτή η παράνοια Δεν ξέρω με κάποιο τρόπο στο κεφάλι μου βγάζει νόημα Αλλά στην πραγματικότητα είναι Σαρδάμ Squid Games Why not because my love Τέλος πάντων γράψτε μου τα σχόλια σας για το πως σας φάνηκε το επεισόδιο Και εμείς θα τα πούμε παιδιά Ή στο επόμενο επεισόδιο Ή θα τα πούμε στους δρόμους Καλή συνέχεια
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα