Ήταν μια χαμένη ευκαιρία το Ταμείο Ανάκαμψης; #explainer
ExplainerΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
παρατηρητήριο που υπάρχει που στην ουσία βγάζει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για το πώς έχουν κινηθεί τα χρήματα τα τελευταία χρόνια. Να ξεκινήσω με μια απλή ερώτηση. Τι εννοούμε να θυμηθούμε λίγο ακριβώς τι σημαίνει το Δαμείο Ανάκαμψης. Ευχαριστώ για την πρόσκληση και την συμμετοχή στο podcast. Το Δαμείο Ανάκαμψης είναι ένα χρηματοδοτικό εργαλείο δημιουργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε απάντηση της κρίσης του κορονοϊού για να καλύψει μια ανάγκη που υπήρξε τότε για γρήγορη ανάκαμψη από το κλείσιμο της οικονομίας.
Πολύ θυμόμαστε πώς περίπου είχε συμβεί. Και είναι και, αν θέλετε, ένα παράδειγμα που χαιρετίστηκε ως πολύ καλό από τις προοδευτικές δυνάμεις, ανά την Ευρώπη, διότι συμπεριλαμβάνει κοινό δανεισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χρήματα πόρους για ανάκαμψη στις εθνικές οικονομίες. Μάλιστα. Οπότε στην ουσία η απάντηση στο κλείσμα της οικονομίας τότε επί COVID ήταν το Ταμείο Ανάκαμψης.
Το Ταμείο Ανάκαμψης για την Ελλάδα πόσο λεφτά ήτανε? Το Ταμείο Ανάκαμψης για την Ελλάδα είχε 18 περίπου δις επιχορηγήσεις και με την πρώτη αναθεώρηση άλλα 18 περίπου δις δάνεια, να το πω έτσι απλά. Άρα συνολικά περίπου 36 δις. Δεν ήταν 72 δις που λέγανε για παράδειγμα. 72 δις είναι περίπου το μέγεθος των ευρωπαϊκών πόρων που είχε στη διάθεσή της η κόρα μαζί με το ΕΣΠΑ που έτρεχε παράλληλα και κάποια άλλα μικρότερα εργαλεία όπως το αγροτικής ανάπτυξης και κάποια άλλα.
Ωραία, κάτι που δεν έχουμε καταλάβει. Το Ταμείο Ανάκαμψης έχει μια, πώς το λένε, ημερομηνία λήξης. Ναι, η ημερομηνία λήξης κυριολεκτικά τελείωσε τη 31 Αυγούστου που μας πέρασε Στην πραγματικότητα βέβαια υπάρχει ακόμα χρόνος για την υλοποίηση κάποιων έργων μέχρι τέλος του χρόνου Μάλιστα, δηλαδή ό,τι λεφτά έχουν δοθεί, ό,τι έχουμε δει στην ουσία έργο που τη χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης είναι μέχρι τότε Ακριβώς Αυτή η επιγραφή που γράφεται πάντα στα έργα που έχουν σχέση με το Ταμείο Ανάκαμψης Ακριβώς. Χοντρικά μέχρι τέλος του έτους.
Ωραία. Τώρα, η απορία που υπάρχει, πάτε και δεν το καταλαβαίνουμε, είναι ότι υπάρχει το ζήτημα της απορροφητικότητας όλων αυτών των κονδυλίων. Η Ελλάδα πώς θα έχει πάει, σύμφωνα με την έρευνά σας. Δεν είναι η μεγαλύτερη ίσως σύγχυση. Τι εννοούμε κάθε φορά απορρόφηση. Η κυβέρνηση λέει ότι εμείς απορροφούμε τελείως τα χρήματα και πανηγυρίσουμε.
η αντιπολίτευση, η κατηγορία, η απορρόφηση δεν είναι αυτή που φαίνεται κλπ. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, να πούμε ότι στην ουσία οι περισσότεροι μετράνε την απορρόφηση με πραγματικούς δείκτες. Τι σημαίνει αυτό? Σημαίνει ότι θα πρέπει να μετράμε την απορρόφηση με βάση του τι χρήματα πέφτουν στην αγορά και άρα μετράνε στον δείκτη του ΑΕΠ, δηλαδή του παραγόμενου προϊόντος και μετράνε στην πραγματική οικονομία κλπ.
Αυτή η απορρόφηση, ας το πούμε έτσι, εμείς το ονομάζουμε πραγματική απορρόφηση, αυτή τη στιγμή είναι περίπου και τις επιχορηγήσεις στο 53%. Μάλιστα. Από την άλλη, η κυβέρνηση σκηρίζεται ότι η απορρόφηση μετράει λίγο πιο διασταλτικά πόσοι πόροι έχουν έρθει στη χώρα την Ευρωπαϊκή Ένωση, άσχετα αν αυτοί οι πόροι κάθονται σε ένα λογαριασμό.
Αυτή η απορρόφηση είναι πιο προχωρημένη και περιμένουμε τα τελικά στοιχεία του Αγούστου για να δούμε αν ολοκληρωθεί και αναμένεται να ολοκληρωθεί Η πραγματική όμως, όσο πληρώνονται οι ανάδοχοι, οι εργαζόμενοι ανάλογα με το πρόγραμμα, οι δικαιούχοι, οι τελικοί αποδέκτες όπως λέμε είναι κάτι που απομένει να γίνει μέχρι τέλος του χρόνου και ίσως και οικονομικά αν θέλετε να κάνετε το καρδιασμό σας και στις αρχές του επόμενου απομένουν περίπου 9,7 δις επιχορηγήσεων για να αναλογιώσουμε τις πραγματικές δαπάνες που έχουμε στη διάθεσή μας.
Μάλιστα. Άρα αν μπορέσουμε να κοιτάξουμε τη σφαίρα που θα έχει στο μέλλον, σε τι πόσο στο θα κλείσει η Ελλάδα σχετικά με την απορροφωτικότητά της. Εδώ είναι ένα στίχημα. Πολύ πιθανό να κλείσει στο σύνολο, πολύ πιθανό να έχουμε και απώλεια πόρων. ήδη στο κομμάτι του δανειακού σκέλους που η απορρόφηση μετρήθηκε πολύ πιο περίεργα γιατί μέσα μπαίνουν δάνεια, μετράνε οι συμβάσεις των δανείων του πόσα θα πάρουν οι επιχειρήσεις από τα δάνεια, είναι σε μελλοντικό χρόνο κτλ.
Εκεί ας πούμε είχαμε μια απώλεια πόρων ή ένα παρκάρισμα πόρων για την ακρίβεια όπως λέγεται στη γλώσσα, εν πάση περιπτώσει των ειδικών. περίπου δύο δις που δεν καταφέραμε να απορροφήσουμε σε δάνεια προς επιχειρήσεις δόθηκαν στην Ελληνική Αναπηξιακή Τράπεζα για να τα απορροφήσει στο μέλλον. Μάλιστα. Άρα λοιπόν ειδικά με τα δάνεια η κατάσταση πιο περίεργη δεν έχουμε πετύχει 100% απορρόφηση.
Στο σκέλος των επιχωρηγήσεων μένει να το δούμε. Έχουμε τους τελευταίους μήνες οι οποίοι είναι κρίσιμοι για να δούμε αν θα το πετύχουμε αυτό το θέμα. Αυτό που ισχυριζόμαστε εμείς, αν με επιτρέπετε, είναι ότι η απορρόφηση είναι ένα μέχρινθος το οποίο απασχολεί δημοσιογραφικά ίσως, αλλά το πιο ουσιαστικό είναι τι κάναμε με αυτά τα χρήματα.
Πού πήγαν τα χρήματα είναι το ζήτημα. Ναι, ακριβώς. Πιο πολύ μιλάμε για μια χαμένη ευκαιρία, αλλά σκεπτόμενος το πώς θα το παρουσίασα στο podcast, νομίζω ότι η λέξη χαμένη ευκαιρία δεν δίνει, η έκφραση χαμένη ευκαιρία δεν δίνει τις σοβαρότητες κατάστασης. Κατά την άποψή μου το σωστό ερώτημα είναι ικανοποιήθηκαν οι βασικές ανάγκες που είχαμε, που έχουμε σήμερα και που θα μπορούσε να καλύψει το Ταμείο Ανάκαμψης, να μπορούσε να τα καλύψει όλα, να καλύψει κάποιες βασικές ανάγκες.
Η απάντηση είναι όχι. Και επειδή ακριβώς δεν καλύπτονται οι βασικές ανάγκες του σήμερα, τα πράγματα είναι πιο σοβαρά, γιατί αύριο θα πρέπει να καλύψουμε και τις σημερινές και τις αυριανές. Και εκεί είναι το πραγματικό, αν θέλετε, ζήτημα, η αποτίμηση με όλους τους αποτελέσματους του Ταμείου Ανάκαμψης. Έχουμε κάνει, εμείς, μια πρώτη προσέγγιση και αναμένεται και επόμενη και συνέχεια με βάση παραδείγματα και πραγματικά έργα θα προσπαθήσουμε να μπούμε και πιο μέσα στα πράγματα ειδικά σε κάποιους βασικούς τομείς για να δούμε κατά πόσων έχουμε ικανοποίηση κάποιων αναγκών από το πόσο έχουμε πραγματικά αποτελέσματα πώς μοιράστηκε το χρήμα, ποιοι ήταν οι ωφελούμενοι αν υπάρχει δικαιοσύνη, ας το πούμε έτσι, στο κομμάτι της μοιρασιάς αν υπάρχει αύξηση της εγχώριας παραγόμενης αξίας εκεί ωφελήθηκαν το κέντρο, η περιφέρεια και με διάφορα άλλα κριτήρια να δούμε το ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Πόσες βασικές ανάγκες μου στηρίζουμε. Για παράδειγμα, εγώ θα επικαλεστώ λίγο μια πρόσφατη συνέντευξη του κεντρικού τραπεζίτης της χώρας, του κ. Στουρνάρα, που έλεγε ότι η βασική ανάγκη της χώρας είναι η αύξηση της παραγωγικότητας μέσω αύξησης των επενδύσεων. Εδώ μπορώ να πω έτσι πρόχειρα αλλά μπορούμε να το συζητήσουμε και πιο διεξοδικά στη συνέχεια γιατί είναι στα σύμπαρτα των σκέλων των δανείων δεν έχουμε έλλειμμα απορρόφησης πρώτον και δεύτερον δεν καλύπτουμε το στοιχείο της προσθετικότητας δηλαδή το σκέλος των δανείων είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση όπου τελικά καταλήγουμε οι τράπεζες μάλλον να χρηματοδοτούν επενδυτικά σχέδια που έτσι καλύτερα θα χρηματοδοτούσαν απλά με καλύτερους όρους από ό,τι θα το χρηματοδοτήσαν από μόνες τους.
Δεν καλύτερο, δηλαδή, το κριτήριο της προσθετικότητας. Όταν δίνουμε δημόσιους πόρους θέλουμε να γίνεται κάτι παραπάνω από αυτό που θα έκανε συνήθως η αγορά. Ναι. Για παράδειγμα. Ένα πρόβλημα που εντοπίζουμε. Δεύτερο πρόβλημα, όπως είπα πριν, καμία πρόβληψη για αύξηση της εγχώριας παραγόμενης αξίας. Ο σκοπός δεν είναι να δώσουμε χρήματα που να πηγαίνουν μόνο στις εισαγωγές προϊόντων, αλλά να μπορούμε να αυξήσουμε την ικανότητα της χώρας να παράγει και κάτι άλλο πέρα από τουρισμό, ήλιο, θάλασσα κλπ.
Εκεί δεν βλέπουμε καμία διαφορά. Δεν υπήρχε καν κριτήριο να αυξηθεί αυτή η χώρα παραγωγμένη αξία, έστω βιβλιογραφικά, έστω σαν σχέδιο. βλέπουμε ότι είναι σημαίνει να αυξάνεται το εμπορικό έλλειμμα γραγδαία τα τελευταία χρόνια ουσιαστικά το εξόδεμα των χρημάτων πάει σε πολύ περισσότερες εισαγωγές άλλο πράγμα οπεί που ο κύριος Τουρνάρας ενίσχυση των εισοδημάτων μέσω μείωσης του κόστος ζωής ιδίως στην ΕΝΕΡΙΑ και της ΣΤΕΓΑΣ εδώ είχαμε ένα πρόγραμμα που μπήκε στο Ταμείο Ανάκαμψη στο πρόγραμμα Απόλλων για τις ενεργειακές κοινότητες των πολιτών και των θύμων να μπορούν να δώσουν φτηνότερο ρεύμα δηλαδή δικά στους εμπάλωτους, το οποίο καταγήθηκε, απεντάχθηκε σαν έργο.
Έχουμε επίσης το θέμα της στέγασης όπου μπήκαν τελικά κάποια χρήματα στο Ταμείο Ανάκαμψης μέσω του προγράμματος «Πίτι μου 2», αν θυμάστε είναι αυτό που επικορυγεί τα δάνεια σε ζευγάρια, που όμως αντιμετωπίζει μάλλον επιδεινώνει το πρόβλημα αφήνει να το αντιμετωπίζει ακριβένει ακριβένει τα σπίτια ακριβένει τα αγορά ανεβάζεται στις τιμές το πρόβλημα είναι προσφοράς πρέπει να βάλουμε περισσότερα κίνητα διαθέσιμα όχι να αυξάνουμε την δυνατότητα του κόσμου να πληρώνει παραπάνω για ένα κίνητο και άλλα πολλά παραδείγματα μπορώ να πω σε σχέση με την ακρίβεια σε σχέση με το πόσα ξέρετε ότι διάφορες μελέτες δίνουν στη χώρα σχεδόν στις πρώτες θέσεις την ιδιωτική κατανάλωση για υγεία και παιδεία.
Θα ξοδεύουμε τα νοικοκυριά περισσότερα και για τα παιδιά μας και για τους μεγαλύτερους και για εμάς περισσότερα στην υγεία και στην παιδεία σε σχέση με τους Ευρωπαίους. Σε σχέση με το δημόσιο τομέα που στην υπόλοιπη Ευρώπη ξοδεύει περισσότερα και έχει παροχές. Εκεί δεν έχουμε δει σημαντικά πράγματα να συμβαίνουν στο Ταμείο Ανάγκαψης.
Άρα λοιπόν μια καταγραφή των αναγκών όπως ορίζονται από διάφορους άλλους και όχι μόνο από εμάς στον Συνδουτο 1 φαίνεται ότι δεν καλύπτονται από την ιεράρχηση και τα κριτήρια επιλογής των έργων που μπήκαν τελικά στο Ταμείο Ανάγκαψης. Επειδή όμως υπήρχε και ένα μεγάλο αφήγημα το Ελλάδα 2.0 διότι υπάρχει μια πανεκίνηση. θυμόμαστε παλιά ότι εκεί η κυβέρνηση και ο Μέγρο Μαξίμου είχε πάρει και τον οικονομολόγο τον κύριο Πυσαρίδη, είχαν γραφτεί ολόκληρα έρευνες για το πώς πρέπει να αναπτυχθεί η χώρα. Βλέπουμε σαν αποτέλεσμα όλων αυτών ότι στην ουσία δεν ακολουθήθηκε ένας νέος δρόμος ανάπτυξης παρά όλα τα λεφτά που πέσανε.
Όχι, όπως λέμε δεν άλλαξε το παράδειγμα και αυτό ίσως είναι και ο λόγος που λέγαμε πριν για χαμένη ευκαιρία, αλλά σας λέω, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Γιατί κάθε χαμένη ευκαιρία σημαίνει ότι η επόμενη ευκαιρία θα είναι δυσκολότερη με την αξιοποίηση, αν είναι το ίδιο μεγάλη με όλους τους προσωπικούς, με όλους δηλαδή χρηματοδότητες από την Ευρώπη.
Δεν άλλαξε το παραγωγικό υπόδειγμα, δεν έχουμε ουσιαστικές διαφθορετικές αλλαγές. Ίσα-ίσα φαίνεται ότι αυτά που ταλαιπωρούσαν τη χώρα τα προηγούμενα χρόνια και έφεραν και την φεροκοπία της χώρας εξακολουθούν να υπάρχουν ως διαπροκριτικοί παράγοντες αστάθειας και αβεβαιώντας για το μέλλον. Πάντως, ένα πράγμα που μου έκανε εντύπωση από αυτά που δημοσιεύσατε και στο site που είχετε δημοσιεύσει τα σχετικά ευρήματά σας του Ινστιτούτου 1 είναι ότι δεν μπορούμε να ηχνηλατίσουμε τη διαδρομή του χρήματος.
Οπότε, είναι ένα βασικό ζήτημα όσον αφορά και το σύννεφο αδιαφάνειας που υπάρχει σε αυτή τη χώρα. Ακριβώς. Προσέξτε να κάνω εδώ μια διευκρίνηση. Εδώ δεν λέω ότι δεν υπάρχουν τα στοιχεία στα συστήματα του δημοσίου αλλά ότι αυτά δεν δίνονται στη δημοσιότητα. Και άρα η έρευνα του ένθου αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον γιατί ακριβώς προσπαθούμε να αποκρυπτογραφήσουμε από τα δεδομένα στοιχεία τι πραγματικά συμβαίνει.
Ναι, εδώ υπάρχει ένα ζήτημα. Ακριβώς επειδή, σας είπα πριν, η κυβέρνηση θεωρεί ότι όταν έφονται οι δόσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση στη βάση εκπλήρωση κάποιων οροσίμων, τα ορόσημα, ξέρετε, είναι κάποια σημεία, όταν τα εκπληρώσεις παίρνει στη δόση, ποιχεί να βγάλω μια υπουργική απόφαση που να βάζω τις προτεγραφές του νέου συστήματος σε ξεκονομό.
Αυτό στην αρχή είναι λίγο πιο απλό. όταν όμως έρχεται η ώρα να πάρουν τα κοινωνικοκυριακά τα χρήματα εκεί αρχίζουν οι δυσκολίες. Εκμεταλλευόμενη λοιπόν νομίζω και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό είναι και κεντρικό θέμα και το έχει εντοπίσει και το Ευρωπαϊκό Ελεκτικό Συνέδριο ότι οι δόσεις έρχονται πιο χαλαρά από ό,τι ας πούμε στο ΕΣΠΑ ο οποίος πρέπει να κάνει στην πραγματική να πάνει και μετά με βάση ατιμολόγια να ζητήσεις τα χρήματα στην ΕΕ, υπάρχει ένα κενό πληροφόρησης πότε αυτά τα χρήματα αξιοποιούνται, σε ποιους, πότε, πώς η αναθεώρηση αλλάζει τα δεδομένα, κατεβάζει τον πύχη και αυτό το είδαμε πάρα πολύ συχνά σε αυτά τα 6-7 χρόνια.
Η αναθεωρήση, ξέρετε, είναι ένας μηχανισμός πολύ φυσιολογικός σε τέτοιου είδους προγράμματα, αλλά πρέπει να καταλαβαίνεις και τι γίνεται. Εδώ οι αναθεωρήσεις έχουν κραταμένες και αλεπάλες αλλαγές πίσω από διάφορες τεχνικές ορολογίες κρύβονται ουσιαστικά ζητήματα για παράδειγμα λέει αναθεωρείται το πρόγραμμα εξοικονομώ γιατί έχει χαμηλή ζήτηση κατεβάζουμε τον πύχη γιατί οι άνθρωποι δεν εκπληρώνουν τα κριτήρια για να πάρουν το θεματοδότημα εδώ είναι ένα ουσιαστικό ζήτημα θα έπρεπε να έχουμε χαλαρότερα κριτήρια σε σχέση με την ιδιωτική συμμετοχή για να μπορούμε να καλύψουμε τα νοικοκυριά που είναι σε πιο ευάλωτη θέση.
Όλα αυτά λοιπόν συνθέτουν μια εικόνα όπου η πραγματική εικόνα του τι ξοδεύεται και ποιος ωφελείται δεν χνηλατείται, δεν είναι δημόσια διαθέσιμη. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε και εμείς να την κάνουμε, να την καταστήσουμε δημόσια διαθέσιμη αλλά ένα σημείο κριτικής, το οποίο είναι ουσιαστικό πιστεύω. Τώρα τελευταία ρέτηση, πέρα από το τι συνέβη στην Ελλάδα, σαν εργαλείο τι αποτύπωμα έχει στην Ευρώπη δηλαδή η Ευρώπη θέλει να δημιουργήσει κι άλλα τα ταμεία ανάκαμψης ή θεωρεί ότι ήταν ο πιστοδρόμισης όλο αυτό που έχουμε με τους σφιχτούς ισολογισμούς των κρατών ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ελλείμματα και ότι τέλος πάντων η Ευρώπη πρέπει να είναι ένας χώρος που θα δανείζεται φτηνά, δεν θα χρωστάει, αλλά τέλος πάντων θα δημιουργούνται και σκληρές πολιτικές λιτότητας βάσει αυτής της πολιτικής.
Εδώ ξεχωρίσω δύο ζητήματα, αν θέλετε. Το ένα είναι μεθοδολογικό. Δηλαδή, αν το παράδειγμα του Ταμείου Ανάγκασης, που έχει κάποιες διαφορές με τα κλασικά ΕΣΠΑ, να το πω έτσι απλά, ως μεθοδολογία με τα ορόσημα του και αυτά που περίγραψα πριν, είναι καλό παράδειγμα και θα πρέπει να συνεχιστεί στον επόμενο πολιετή προγραμματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με ποιο τρόπο θα δοθούν τα επόμενα χρήματα την επόμενη εφτά ετία. Ο τρόπος με τον οποίο μοιράζεται το προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ νομίζω χωρίς λόγο η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεωρήσει ότι είναι καλές κάτι σαν τις καινοτομίες του Ταμείου Ανάκαμψης και τις ενσωματώνει στην πρότασή της για τον επόμενο προϋπολογισμό. Μεθοδολογικά λοιπόν θα ακολουθηθεί σε μεγάλο βαθμό αυτό που ξέραμε παλιά ως ΕΣΠΑ. Δεν θα είναι ακριβώς έτσι.
Θα προταθεί μια μεθοδολογία που θα νοιάζει περισσότερο με ταμείο ανάκαμψης για τα επόμενα χρήματα από το 2028 μέχρι το 2034. Αυτό είναι το μεθοδολογικό. Κατ' την άποψή μου κακώς η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθετεί τόσες πολλές από τις καινοτομίες. Δεν δείχνουν να δουλεύουν, αλλά θα περιμένω να δω και λίγο την ευρωπαϊκή εμπειρία γιατί μόνο από την ελληνική περίπτωση ίσως καλής δεν θα έπρεπε να βγάλει συμπεράσματα.
Είναι ένα πεδίο πάντως που θα το ερευνήσουμε και εμείς το ένα παραπάνω. Το ένα είναι το ποσοτικό. Εμείς κάναμε μια πρόσφατη επίσης ανάλυση, που έρθαν διπλήτες στο site του ένα και είπαμε ότι την επόμενη χρηματοδοτική περίοδο η Ελλάδα θα έχει σημαντικούς πόρους στη διάθεσή της, 20% λιγότερους όμως από την τρέχουσα περίοδο.
Δηλαδή, αν αφήσουμε αυτό που είπατε, τα 72 δις αυτής της περίοδου του ΕΣΠΑ, του Ταμείου Ανάκασου κλπ, δεν θα έχουμε τόσο, θα έχουμε γύρω στα 50 κάτι. Φυσικά υπάρχει και μια διαπραγμάτευση που φαίνεται, που θα έχει εξέλιξη, επειδή δεν ξέρουμε και πού θα καταλήξει. Άρα, ποσοτικά να πω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάνει μια μικρή αύξηση του προϋπολογισμού που θα δώσει και ο Ευρωπαϊκός στα κράτη-μέλη, όχι όμως τόση όσοι έκανε με την περίπτωση του Ταμείου Ανάκαμψης.
Θα έχουμε λοιπόν σημαντικούς πόρους αλλά όχι τόσους πολλούς όσους είχαμε αυτή τη χρηματοδοτική περίοδο. Μάλιστα. Με ευχαριστώ πάρα πολύ για την ανάλυση. Να είστε καλά και εγώ ευχαριστώ. Ήταν ο Παναγιώτης Κορκολής Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου 1 Ακούτε το Explainer Το podcast του Musicals 4-7 Στο Spotify και το Apple Podcast
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα