Back to school, τα κεφάλια μέσα!
GEN XPOSEDΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Οι Gen Xposed επιστρέφουν δυναμικά για την νέα σεζόν τους και θυμούνται τις επιστροφές στο σχολείο όταν ήταν παιδιά. Χαίρονταν ή μελαγχολούσαν; Πώς προσπαθούσαν να προσαρμοστούν; Ήταν ο δεκαπενταύγουστος το σημείο για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση; Βασίλη ζούμε για να σ' ακούμε; Αυτά και άλλα ενδιαφέροντα ερωτήματα θα βρούνε την απάντησή τους ενώ κάθε κατεργάρης επιστρέφει στον πάγκο του!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μάνο, Μανολάκη. Έλα, σήκω. Άσε με λίγο ακόμα. Έλα, έλα, πρέπει να σηκωθείς. Άσε με, δεν θέλω να πάω σχολείο. Μα πώς, πρέπει να σηκωθείς γιατί είναι η ώρα. Τι ώρα είναι. Ωραία. Ώρα να γράψουμε το πρώτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν. Πάμε. Είμαστε πίσω για το πρώτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν. Μάνα το φανταζόσαμε ποτέ ότι θα κάνουμε δεύτερη σεζόν.
Γεια σας και από μένα ανανεωμένοι και πάλι πίσω οι Gen Exposers της καρδιάς σας αν το φανταζόμουν, το ήλπιζα σίγουρα το ήθελα βαθιά μέσα μου και όταν είδα και ότι υπάρχει έτσι τόσο μεγάλη ζήτηση από όλους σας που να μας ρωτάτε πότε επιστρέφετε ρε ρε Μάια, τέλος πάνω κάποιοι το είπατε κάποιοι το σκεφτήκατε, πότε επιτέλους θα έχουμε καινούργιο επεισόδιο κτλ Ε, εκεί πλέον δεν νομίζω ότι υπήρχε γυρισμός, ξάδερφε.
Έπρεπε να επιστρέψουμε και να μπούμε ξανά στην ωραία αυτή διαδικασία. Back to school θα πούμε το επεισόδιο σήμερα, γιατί... Εντάξει, θα αργήσει λίγο όταν θα βγει το επεισόδιο, θα έχουν ήδη ανοίξει τα σχολεία, αλλά δεν πειράζει, δεν πάμε πλέον σχολείο, απλά θα θυμηθούμε εκείνες τις εποχές, το τέλος των διακοπών, με την επιστροφή στα Θρανία, το πόσο μας σημάδευε έτσι σαν συνέστημα, σαν εμπειρία, το θέλαμε, δεν το θέλαμε, μας άρεσε.
Αν είχε κάτι διαφορετικό τότε η ιστορία αυτή σε σχέση με σήμερα, ας πούμε, και λίγο θα πούμε έτσι και για τα σφρασπίτια, το πώς περνούσαμε εκεί φυσικά. Είναι αρκετά χαλαρό και το επεισόδιο αυτό, δεν έχουμε ούτε σκαλέτες ούτε τίποτα, απλά θα κάνουμε μια κουβεντούλα οπότε για να ζεσταθούμε λίγο να μπούμε στο ρυθμό έτσι δεν είναι έτσι είναι δεν μας δώσαν ακόμα τα βιβλία Μάκη όπως σωστό και στην πρώτη βδομάδα μετά τα σχολεία όσο δεν έπαιρες βιβλία στα χέρια σου θεωρητικά η παρουσία σου εκεί ήταν αρκετή για τους καθηγητές μας και για τους δασκάλους μας και καλά τα βιβλία δεν έχουμε ούτε τα λησάρια για να ξέρουμε τι να πούμε και να γράψουμε βαθύ βαθύ Πριν πάμε όμως εκεί, θέλω να σε ρωτήσω.
Τρία πράγματα που έκανες στις διακοπές σου, για να συνδέσουμε τις δύο σεζόρ μεταξύ τους. Έκανα αρκετά μπάνια και μαύρισα. Πάντα μου άρεσε να κάνω μπάνιο. Και να μαυρίζεις. Να μαυρίζω, εντάξει, αυτό έρχεται σαν αποτέλεσμα. Μεγαλώσαμε μπίβλα στη θάλασσα, οπότε εντάξει, μας αρέσουν τα μπάνια. Δεν είμαστε πεινασμένοι για αυτό.
Εγώ μάλλον, να μιλήσω για τον εαυτό μου, γιατί μιλάω στο πρωτοπληκτικό. Δεν είμαι πεινασμένος για αυτό, αλλά σαφώς μου αρέσει. Έχασα δύο κιλά, παρότι περισσότεροι γυνάνε από τις διακοπές με περισσότερα κιλά. Δεν ξέρω πώς το κατάφερα αυτό. Και το τρίτο, έτσι και πιο ενδιαφέρον, τράκαρα με ένα σκύλο. Συνέβη και αυτό στις διακοπές.
Οπότε, ναι, είχαν... Από μόνο του είναι, όπως μου το περιέγραψε, είναι ένα ολόκληρο επεισόδιο το τι συνέβη με εκείνο το σκύλο. Ναι, πραγματικά. Αλλά συζήτηση για άλλη. Μπορεί να βρούμε να το δέσουμε με κάποιο σχετικό θέμα, δεν ξέρω. Τι να πούμε, ποιοι είχαν βγάλει το Who let the dogs out. Και βέβαια να πούμε εδώ πέρα ότι κανένα σκυλί ή άλλο ζώο δεν πληγώθηκε κατά τη διάρκεια αυτού του podcast ή των διακοπών σου.
Αυτού του πόντο καν σίγουρα των διακοπών μου δεν είμαστε σίγουροι. Αφού το είδες να τρέχει. Ναι, να τρέχει προς μένα λευκό φως ίσως. Συγγνώμη που γελάω για το σκυλί. Νόμιζα ότι δεν έπαθε κάτι. Νομίζουμε ότι δεν έπαθε κάτι γιατί δεν βρήκαμε κάτι εκεί πέρα. Οπότε εντάξει. Αντίθετα με το αμάξι στο οποίο επιβαίναμε. Για πες μου εσύ πώς πέρασες τις διακοπές σου.
Λοιπόν. Δουλεύοντας θα μου πεις. Θα μπορούσα να το πω αλλά δεν θέλω να ρίξω ψυχολογικά τους φίλους και ακροατές μας θα πω τα ευχάριστα λοιπόν των διακοπών το ένα είναι ότι γνώρισα ακόμα καλύτερα το φανταστικό νησί που λέγεται Σύρος μιας που πήγα δεύτερη χρονιά συνεχόμενη με την Ελένη το δεύτερο είναι ότι ξαναείδα όλες τις ταινίες του Χάρι Πότερ η άχρηστη πληροφορία της ημέρας αλλά εκτίμησα για άλλη μια φορά πόσο καλογυρισμένες είναι και φυσικά γιατί όχι μιας που είναι βασισμένη σε βιβλίο πάντα έχω να λέω ότι η ταινία η οποία είναι βασισμένη σε βιβλίο ξεκινάει από καλύτερο pole position και δεν σκόπευα να το πω αλλά εντάξει μιας που είπες για τα δύο σου κιλά εγώ έχω χάσει δέκα πήρα δύο στις διακοπές αλλά εντάξει πιστεύω ότι θα τα ξαναχάσω στη συνέχεια γιατί έχουμε επίσης πρόγραμμα πλέον Μάκη τελείωσε και μέρος αυτού είναι και το γεγονός ότι γυρίσαμε γεμάτη όρεξη για δουλειά, θα πω εντάξει.
Για εμάς αυτό που κάνουμε είναι διασκέδαση, οπότε δεν πιάνεται. Μιας που το έφερε κουβέντα λοιπόν, όταν γυρνούσες από τις διακοπές καλοκαιρινές σαν παιδί και ήταν να ανοίξουν τα σχολεία, έτσι μιλάμε τώρα και για αρχές Σεπτέμβρη ας πούμε, είχες χαρά είχες κατάθλιψη είχες μελαγχολία, γλυκιά τι συναισθήματα θυμάσαι να σε κατακλείζουν λοιπόν τώρα ξύνεις πληγές δεν πειραιστάτε να αφήσουμε να τρέξει να βγει το κακό αίμα έξω τέλος πάντων για μένα η μέρα του 15 Αύγουστου που για άλλους είναι μια μέρα γιορτής Μισή Ελλάδα γιορτάζει, τέλος πάντων, Name Day των πάρα πολλών κατοίκων.
Για μένα ήταν η τελευταία μέρα διακοπών. Κάτσε ρε μεγάλε θα μου πεις. Πολύ νωρίς. Πολύ νωρίς, ναι. Ξεκινούσε ένα countdown στο μυαλό μου, το οποίο δεν μπορούσα να το σταματήσω. Ήμουνα σε βαθιά θλίψη, αλλά ήξερα ότι πλέον τελείωσε το unexpected. Δεν ξέρω πώς θα το πω. το τι έχει αυτό το καλοκαίρι να μου χαρίσει τι έχει να μου δώσει μιλάμε τώρα για παιδιά έτσι δεν μιλάμε για ενήλικους όχι ότι στην ενήλικη ζωή μου είναι πολύ διαφορετικά απλά τώρα πλέον δεν υπάρχει καλοκαίρι καθόλου όλα είναι εβδομάδες άδειες αυτό είναι είπαμε επίσης και μια κουβέντα για τον ψυχολόγο μου ήθελα να πω για μια άλλη στιγμή λοιπόν οπότε ναι από νωρίς ξεκινούσε για μένα αυτό το η γλυκιά χαρμολύπη με λίγο περισσότερο έτσι τονισμό στο λύπη γιατί ναι μεν γυρνούσα πίσω και θα έβλεπα φίλους θα έβλεπα τέλος πάντων όλα όσα καλά έχει να μας χαρίσει το σχολείο σε όλους μας που σαν παιδιά δεν ήταν μια κακή εμπειρία θέλω να πω ότι μεγαλώσαμε και σε μια εποχή και σε ένα σχολείο συγκεκριμένο
που παίρνουσαμε καλά εκεί πέρα πηγαίνοντας θέλω να πιστεύω γιατί μας πρόσφερε όλες όλα τα εφόδια αλλά και ταυτόχρονα όλες τις ανέσεις για να περνάς καλά όντας στο σχολείο. Να θυμίσω μιλάω για το σχολείο στο οποίο μεγάλωσα έτσι οπότε όσοι είναι να κράξετε από κάτω μπορείτε πηγαίνοντας δεν ξέρω σε κάποιο σχολείο χωρίς θέρμαση χωρίς ταβάνια το κρύο να σε βγάζει έξω τις μισούς μήνες του χειμώνα.
Εμείς τέλος πάντων αυτά δεν τα είχαμε. Εμείς είχαμε ταβάνια από αμμία. Θέλω να πω είχαμε ταβάνια. Και τίποτα δεν μας άφησε πίσω. Οπότε, επειδή άρχισα να μακρυγορώ και πάλι, είχα αρμολύπη, είχα μια θλίψη μικρή όταν εκεί μετά το 15 Αύγουστο και σίγουρα φτάνοντας την πρώτη βδομάδα του Σεπτεμβρίου ήξερα ότι έλα, κάθε κατεργάρη στο πάγκο του για να θυμηθώ και την παλιά πολύ αντιπαθητική έκφραση που μας λέγανε και κλεισέ.
Εσύ, πώς αισθανόσουνε? Εγώ θυμάμαι ότι είχα δύο αντίθετα συναισθήματα. Από τη μια είχα μια φοβερή χαρά που γυρνούσα στα άσπρα σπίτια γιατί συνήθως, ρε παιδί μου, προς τον Αύγουστο, τέλη Αυγούστου θυμάμαι ότι είτε πηγαίναμε διακοπές είτε πηγαίναμε σέρες. Θυμάμαι λοιπόν ότι είχα απίστευτη χαρά που γυρνούσαμε γιατί γυρνούσα στα παιχνίδια μου.
Γιατί έπαιρναμε κάποια μαζί μου αλλά σίγουρα δεν μπορείς να πάρεις όλα τα παιχνίδια που έχεις έτσι. Ο επομένως ήταν φοβερή η χαρά που είχα όταν γυρνούσα στο σπίτι η οποία φυσικά μετριαζόταν από το γεγονός ότι σε λίγες μέρες θα έπρεπε να ξυπνάω το πρωί για να πηγαίνω στο σχολείο. Γενικά δεν είχα θέμα με το σχολείο. Ήμουν καλός μαθητής, ήσυχος θέλω να πω.
Δεν είχα θέμα με τους υπόλοιπους. Δεν είχα λόγους να μην θέλω να πηγαίνω στο σχολείο. Αλλά δεν πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά νορμάλ παιδιά που σε αυτή την ηλικία μιλάμε τώρα συνειδητοποιούν το πόσο ωραία εποχή είναι τότε. Όχι βέβαια. Και θέλουν να πηγαίνουν στο σχολείο. Προφανώς και σήμερα με τη γνώση που έχω, μακάρι να ήμασταν για πάντα σε μια εποχή που πηγαίνουμε σχολείο.
Ποια θα ήταν αυτή η εποχή η καλύτερή σου έτσι τώρα. Εννοείς λυκειακά. Ναι, τάξη σχολείου που θα ήθελες να ζήσεις δέκα χρονάκια σε εκείνη την ηλικία. Δέκα μπορεί να είναι πολλά, πέντε, για σένα πέντε. Νομίζω η δευτέρα γυμνασίου. Καλή δευτέρα γυμνασίου. Ναι, δεν είναι η πρώτη γυμνασίου που ξαφνικά από το Δημοτικό έρχεσαι εκεί, που έχεις διαφορετικούς καθηγητές, ώρες, εξετάσεις.
Ούτε η τρίτη γυμνασίου που αρχίζουν τα δύσκολα προετοιμασίας λυκείου. Ήταν λίγο πιο χαλαρά τα πράγματα νομίζω στη Δευτέρα. Εσύ? Δευτέρα γυμνασίου θα το αγοράσω και ίσως και η έκτη Δημοτικού, η οποία είσαι πλέον το εκτάκι. Στο Δημοτικό περπατάς και τρίζουν τα πατώματα. δεν υπάρχει κανένας να σου πει τίποτα όμως υπάρχει και το άγχος λίγο του που πάμε μετά από εδώ που βαδίζουμε μετά φεύγοντας η Δευτέρα Γυμνασίου είναι όντως μια πολύ καλή επιλογή και για μας νομίζω έτσι και στο δικό μας το timeline ήταν μια καλή εποχή όντως η Δευτέρα Γυμνασίου, πέρασαμε καλά νομίζω ναι, επίσης εγώ είχα και το άλλο ότι μέχρι και την νομίζω και την πρώτη γυμνασίου την έκανα πάνω και ήρθα στη Δευτέρα, δεν θυμάμαι ακριβώς, αλλά έμενα μακριά από το σχολείο.
Οπότε έπρεπε να ξυπνάω πιο νωρίς, είχε ένα περπάτημα, μικρό βέβαια, αλλά δεν ήταν όπως όταν μετακομίσαμε στον πύργο που το σχολείο ήταν δίπλα. Είχε και αυτό μια διαφορά. Οπότε ήταν αυτά τα δύο, ειδικά οι πρώτες μέρες, εντάξει η μέρα του αγιασμού μια χαρά τότε την επόμενη μέρα νομίζω αν θυμάμαι καλά πέραμε βιβλία πηγαίναμε την μία μέρα μόνο για αγιασμό και την άλλη μέρα μόνο για βιβλία ήταν λίγο πιο αργή η ρυθμία νομίζω κάπως έτσι ιδίως αν ο αγιασμός ήταν ας πούμε πέμπτη και Παρασκευή ήταν μια μέρα όπου μετά την επόμενη μέρα το Μεσολαβήτος όλο το κύριο θυμάμαι ότι δεν πέρναμε δεν ξεκινούσαμε μαθήματα Παρασκευής Ναι, ναι, σίγουρα δεν ξεκινούσαμε. Νομίζω πέραναμε μόνο βιβλία.
Ε, και μετά η πρώτη μέρα πάντα είχε κανά δύο ώρες να κάνουμε. Μας πηγαίνανε έτσι σιγά σιγά, μας βάζανε στο κόλπο. Το χειρότερο μου ήταν τα φροντιστήρια όμως. Δηλαδή, αυτό που από την, νομίζω, τετάρτη δημοτικού και μετά που ξεκινούσαμε και κάναμε, εγώ είχα ξεκινήσει και κάνα γαλλικά, όπου έπρεπε να κανονιστεί και ένα φροντιστήριο που θα ήταν το απόγευμα που θα σου έσπαγε και το απόγευμα στη μέση εκτός από το έξτρα διάβασμα και αυτά εντάξει πες το αντιμετώπιζες αλλά ξέρεις μετά το μεσημέρι γίνουσες από το σχολείο στο σπίτι ήσουν μια χαρά τη μέρα που δεν είχες φροντιστήριο γλώσσας όταν είχες και τη γλώσσα πω πω περνούς η μέρα δύσκολα Είχα ξεχάσει πόσο πολύ με επηρέαζε και εμένα το φροντιστήριο και είχα ξεκινήσει και εγώ θυμάμαι τα γαλλικά στην πέμπτη δημοτικού και μου κακοφαινόταν πάρα πολύ το γεγονός ότι ενώ δεν είχαμε διάβασμα στο σχολείο ουσιαστικά, εντάξει τώρα, μπορεί να μην είχαμε, αυτοί οι οποίοι προσέχαμε στην τάξη να μην είχαμε να διαβάσουμε περισσότερα αργότερα,
αλλά μου κακοφαινόταν ο γεγονός ότι πάω να μάθω μια άλλη γλώσσα και τελικά έχω να διαβάσω περισσότερο για τα γαλλικά μου παρά για όλα τα υπόλοιπα μαθήματα του σχολείου. Μου φαινόταν άδικο ακόμα και σε εκείνη την τρυφερή ηλικία που τέλος πάντων... Εντάξει, δεν διαμαρτυρησκεί για πολλά πράγματα. Αυτό με ενοχλούσε, θα το πω.
Είχες θυμάσαι καθόλου αν τα τελευταία μπάνια γίνονταν και αφού γινούσατε από διακοπές, μήπως και αφού άνοιγε το σχολείο. Γιατί εγώ νομίζω ότι η ημερομηνία που άνοιγαν τα σχολεία ήταν, ακόμα και ξέρω εγώ τις 35 βαθμούς να είχε 40, ήταν η καταληκτική ημερομηνία για τα μπάνια. Δεν θυμάμαι να κάνουμε δηλαδή μετά αφού άνοιγαν τα σχολεία.
Ακριβώς όπως το είπες. Ενώ γνωρίζω ότι πόλεις κόσμος πήγαινε πήγαινε και προφανώς θα πάει και περισσότερος κόσμος μετά τις, όχι περισσότερους, αλλά όσους κόσμος πήγαινε και πριν από την δέκατη, δέκατη του Σεπτεμβρίου, γιατί ακόμα όπως είπες μπορεί να έκανε και πάρα πολύ ζέστη, για μένα έλγε την προηγούμενη μέρα του αγιασμού.
Δηλαδή λέω εδώ είναι, τελειώνει το καλοκαίρι, δεν ξέρω μπορεί να το έπαιρνα πολύ βαριά τελικά, τελειώνει το καλοκαίρι τελειώνει διακοπές τελειώνει η ζωή δεν ξέρω πως το έπαιρνα αλλά τέλος πάνω είναι αυτό που λέμε ότι όταν λέμε τα κεφάλια μέσα εγώ το εννοούσα άρα ναι όπως και εσύ έτσι και εγώ μπάνια και παγωτά τέλος εκεί γύρω ήγε εκεί γύρω ακριβώς εκείνη την ημέρα ναι το θυμάσαι καθόλου είχαμε στα σωρασπίτια γινόταν και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις εκεί αρχές Σεπτέμβρη, όπου ήταν πολύ ωραία γιατί και γνωστά ονόματα είχαν έρθει και είχαμε δει σε συναυλίες και κάποιες δραστηριστικές παραστάσεις, αλλά το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων ήταν το περίφημο πανηγύρι που γινόταν το Σάββατο, το τελευταίο Σάββατο τέλος πάντων, στην πλατεία των Ασφαλισπιτιών.
Τι θυμάσαι από αυτά? Θυμάμαι πάρα πολλά γιατί τα κυνηγούσα την συμμετοχή σε οτιδήποτε υπήρχε. Θυμάμαι πάρα πολύ την συναυλία του Βασίλη Παπακοσταντίνου που είχε γίνει στο γήπεδο πάνω, όπου είχα καταεθουσιαστεί γιατί τυχαία, τυχαία, τέλος πάντων, Από την ηλικία των 12-13 Είχα την χαρά να έχω πάει σε αρκετές συναυλίες του Παπα Κωνσταντινού Άρεσε και στη μαμά μου, οπότε πηγαίναμε όλοι μαζί Και τύχαινε λοιπόν εκείνη τη χρονιά να τον έχω δει και στις αίρες Που έχουμε ανέβει για τις διακοπές Και μετά μαθαίνω ότι έρχεται και στις τάσπρα σπίτια για τις οργάνωσες Και καταεθουσιάστηκα γιατί πήγαινα σαν...
Πώς θα το πω τώρα... Seasoned ο παδός Βασίλη Παπαγκοσταντίνου. Πήγαινα, είχα φρέσκα και τα τραγούδια, οπότε τα έδινα όλα. Τα είχα δώσει όλα. Αλλά γενικά θυμάμαι ότι είχαν πραγματικά, είχαν έρθει πάρα πολλές ποιοτικές θεατρικές παραστάσεις όλα αυτά τα χρόνια. Θυμήσε μου, σε παρακαλώ, το σωματείο της διοργάνωνε εκείνες τις οργάνωσες.
Ναι, αν δεν κάνω τέρας λάθος. Ναι, ναι. έκανα μια προσπάθεια να βρω παλιές μέσω των διαφόρων αντιτύπων της άσπρης πολιτείας που έχω βρει κατά καιρούς ανεβασμένες σε διάφορα sites άσπρη πολιτεία ήταν το FunZine εκείνο το εφημεριδάκι που έβγαινε αν θυμάμαι καλά στα άσπρα σπίτια εκείνα τα χρόνια μέχρι και το 2000 κάπου εκεί πέρα κοντά έβγαινε και έψαχνα να βρω έτσι για να διαβάσουμε μια βδομάδα όπως την περιέγραφαν εκεί πέρα.
Ένα πρόγραμμα. Δεν κατάφερα να βρω πραγματικά. Και οπότε αν κάποιος πραγματικά, πώς το λέμε, από αυτούς μας ακούνε, έχει στην κατοχή του ψηφιακή ή όχι μια τέτοια πληροφορία, θα ήθελα να μου τη στείλει έστω και για το αρχείο μου. Αλλά ναι, ήταν πολύ ωραίες οι εκδηλώσεις και αυτό που θυμάμαι πάρα πάρα πολύ είναι το εξής.
κάθε Σάββατο, αυτό το Σάββατο που πλέον μαζεύεται στην ουσία, όχι όλα τα σπρασπίτια, αλλά ένα πολύ μεγάλο μέρος τους στην κεντρική πλατεία με τους πλάτανους. Εκεί λοιπόν μοιραζόταν το κρέας με τις πατάτες που μπορούσες να αγοράσεις μαζί με το κρασί για να πας στα μεγάλα τραπέζια που μπορούσες να κάτσεις και με άλλες παρέες τα οποία έπρεπε από νωρίς να έχεις πάει για να πιάσεις ή τέλος πάνω με κάποιο τρόπο να κάνεις μια κράτηση.
Θυμάμαι ότι από νωρίς έπρεπε να πας στο θεό μου πολύ καθαρά γιατί γέμιζε πάρα πολύ γρήγορα. Θυμάμαι τις μικροφωνικές έτσι τις ρυθμίσεις που κάνανε από νωρίς το απόγευμα όπου πολλοί κόσμοι που ήθελαν να κοιμηθεί και κόσμοι που πήγαινε και είχε και βάρδιας θυμάμαι έλεγε όρευ πάλι δεν μπορούμε να κοιμηθούμε και φυσικά αυτό που θυμάμαι σίγουρα εκτός από τα γλέντια που κάναμε, που παίζαμε σαν παιδιά γύρω γύρω που ήταν μια από τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που είχαμε να μένουμε νύχτα μέχρι αργά με τους φίλους μας σε ένα χώρο που μπορούσες να παίξεις όπως ένα μεσημέρι ή ένα απόγευμα αλλά μετά τις 12 πολλές φορές θυμάμαι λοιπόν ότι όταν ερχόταν η ώρα να πάμε για ύπνο εμείς που μέναμε στον πύργο Το γλέντι συνέχισε για πολύ παραπάνω από την ώρα που εμείς υπολογίζαμε να κοιμηθούμε.
Οπότε όταν πλέον ακούγαμε και το τελευταίο τραν τραν και σταματούσαν τα μεγάφωνα να παίζουν, ξέραμε ότι τώρα θα κοιμηθούμε. Πιο πριν λίγο δύσκολο. Εσύ έχεις μεγαλύτερη εμπειρία σε αυτό γιατί μεγάλωσες στο ίδιο σπίτι. οπότε το είχες για πάρα πολλά χρόνια αυτό σαν βίωμα. Εγώ νομίζω πες να μην έχω πάει και ποτέ στο ίδιο το πανηγύρι.
Αλήθεια, εντάξει, το έχεις δίπλα σου. Νομίζω ότι όσο ήμασταν πάνω δεν πρέπει να κατεβαίναμε γιατί δεν ήμασταν και ιδιαίτερα φαν οικογενειακός και όταν κατεβήκαμε προς τα κάτω, δεν ξέρω, έχω μια αντιπάθεια στο κλαρίνο οπότε προτιμώ να μην το ακούω και μάλιστα θυμάμαι αυτό που λες γιατί το υπνοδωμάτιο μου ήταν στο βορεινό μέρος, έβλεπε την πλατεία δηλαδή από πίσω, οπότε δεν μπορούσες με κλειστό παράθυρο να κοιμηθείς γιατί ήταν ζέστη και προσπαθούσα να κοιμηθώ με την γλυκιά νοτ μελωδία του κλαρίνου.
Το κλαρίνο δυστυχώς ήταν πανταχού παρών σε εκείνες τις νύχτες, αλλά θα μου πεις τι να παίξεις. Είναι πανηγύρι, είναι κανονικό πανηγύρι να εννοείται αυτό. Πρέπει να παίξουν soft jazz, εντάξει, όχι, προφανώς. Προφανώς θα παίξουν κάτι να χορέψει ο κόσμος. Γιατί ο κόσμος χόρευε. Αυτή είναι η πλάκα ότι υπήρχε, εγώ που ήμουν εκεί αυτό από τις μάτια.
Δώσε μας την ανταπόκριση. Υπήρχε και κόσμος ο οποίος χόρευε. Πέρα από το ότι τρώγαμε, πίναμε, όχι εμείς πίναμε, εμείς τρώγαμε, αλλά τέλος πάντων έναν αψυκτικό, βρε αδερφέ, θα το πιούμε. αλλά υπήρχε και κόσμος όπου όταν έμπαιναν τα καλά τα χορευτικά σηκωνόταν και χόρευε πιο παλιά ίσως αργότερα εντάξει είχε να κάνει με το πόσο πολύ ή ποιο ο κόσμος ή πόσο καλή σεζόν ή πόσο καλό ή κακό ήταν το κρασί πόσο ξύδι ήταν το κρασί χωρίς να σημαίνει ότι με την μία ή την άλλη περίπτωση έχουμε σίγουρο αποτέλεσμα μπορεί να με το ξύδι να σηκωνόταν περισσότερος κόσμος Σου λέει δεν πίνω που δεν πίνω, σιχτήρι θα χορέψω, θα ρίξω ένα ζεμπέκικο.
Μάλιστα. Κάτι άλλο που σου έρχεται από αυτή την περίοδο εκείνης της εποχής. Κοίτα να δεις. Θυμάμαι πως είχαν αρχίσει να πέφτουν και οι ζέστες. Δηλαδή όπως και να το κάνουμε το καλό εκείνο ορθόδοξο Αύγουστο αρχές Σεπτεμβρίου, 15 Αύγουστο περίπου ξεκινούσαν τα μελτέμια. Οπότε αυτό που θυμάμαι πάντοτε με πολύ θετικό πρόσημο είναι ότι θυμάμαι ότι κάναμε αρκετές βόλτες κάτω στην παραλία με πολύ ωραίο έτσι δροσερό αεράκι εκείνες τις τα τελευταία απογεύματα του Αυγούστου.
Μπορεί να ήμουν λίγο έτσι στεναχωρημένος, στλημένος. εντάξει τώρα, αυτό το ζούσα και εγώ πολύ έντονα προφανώς στο κεφάλι μου ότι τελειώνει το καλοκαίρι, κάπου εδώ βέβαια να πω ότι το ζούσα πολύ έντονα όλο αυτό γιατί εκείνα τα χρόνια αγαπούσα πάρα πολύ το καλοκαίρι, δηλαδή λάτρευα το καλοκαίρι, όχι τόσο γιατί δεν έχει σχολείο εντάξει, όπως είπες και εσύ και προείπα και εγώ, δεν παίρνωσαμε τόσο άσχημα στο σχολείο, ήμασταν και καλά παιδιά, ήσυχα παιδιά δεν είχαμε και στο μάτι των καθηγητών ή των δασκάλων.
Εύκολα τα πιάναμε τέλος πάντων. Οπότε δεν ήταν αυτό το ποιος πάει να διαβάσει τώρα το τελευταίο. Που με ενδιαφέρει ήταν αυτό. Πραγματικά πριν πάμε σε πιο μεγάλες τάξεις τουλάχιστον. Ήταν το ότι το καλοκαίρι πάντως στο μυαλό μου έκρυβε το άγνωστο. Δεν ξέρεις ποτέ ένα καλοκαίρι τι θα φέρει. Μπορεί να φέρει ένα ταξίδι περίεργο, μπορεί να φέρει φίλους, μπορεί να φέρει μπάνια, μπορεί να φέρει εξόδους που δεν περίμενες, μπορεί να φέρει κάποιους συγγενείς που έχεις καιρό να δεις.
Μπορεί να φέρει έναν έρωτα. Μπορεί να φέρει έναν έρωτα που μπορεί να ήμασταν μικροί, αλλά μεγαλώνοντας ακόμα και αυτό, όντας ρομαντική ψυχή, μπορεί να το περνούσε από το μυαλό. Μπορεί να υπήρχε κάποιο κράσ που λένε και εδώ οι νέοι μας τώρα πλέον και να ελπίζεις ότι μέσα από τις βόλτες σου θα το δεις περισσότερο. Μπορεί να διασταυρωθούν και οι ματιές σας.
Τέλος πάντων, δεν θέλω να γίνω τώρα γλυκερός. Είχες και εσύ την αίσθηση ότι... Δεν ξέρω αν την έχουν τα σημερινά παιδιά, αλλά εγώ είχα την αίσθηση τότε ότι το καλοκαίρι κρατούσε τέσσερις μήνες. Δηλαδή ήταν φοβερό το πώς γινόταν μια επιμήκυνση του χρόνου επειδή πιθανότατα τα κάνανε όλα οι άλλοι για μας, δεν είχαμε κάτι να κάνουμε και το μόνο που είχαμε να κάνουμε ήταν να βρούμε τρόπους να περνάει ώρα.
Παιχνίδια ή δημιουργικούς ή και όχι τρόπους για να περνάει ώρα. Αυτό δημιουργούσε ένα αίσθημα απίστευτης άνεσης και χρόνου άπειρου μέσα στο μυαλό μας. όπως το λες είναι διαστελόταν ο χρόνος είτε έξω είτε μέσα στο μυαλό μας η αλήθεια είναι ότι προφανώς έχεις κερδίσει τις ώρες που είσαι στο σχολείο μιας που δεν είσαι στο σχολείο μπορεί να κοιμηθείς και λίγο παραπάνω μιας που δεν χρειάζεται να ξυπνήσεις για να προλάβεις την πρώτη ώρα το ξυπνητήρι οι δικοί μου γονείς τουλάχιστον ήταν και σχετικά χαλαροί με το πρόγραμμά μου το καλοκαιρινό Δηλαδή δεν είναι ότι με κυνηγούσαν από πίσω, όχι τώρα κάνε αυτή τη δραστηριότητα, όχι τώρα κάνε την άλλη.
Αν εξαιρέσεις, μια-δυο χρονιές που θυμάμαι ότι είχαν στείλει κολύμβηση, γιατί θέλανε να έχω και αυτή τη γνώση, να μπορώ να κολυμπήσω τέλος πάντων αν χρειαστεί. Είμαστε δίπλα σε θάλασσα. Δεν είναι μόνο θέμα ασφαλείας, μπορεί να μου άρεσε κιόλας και για γυμναστική σε τελική. Αν εξαιρέσεις λοιπόν αυτή τη συγκεκριμένη δραστηριότητα που έκανα δύο καλοκαίρια, και όχι ολόκληρα, πρέπει να ομολογήσω, κατά τα άλλα είμασταν χαλαροί με το πρόγραμμα, οπότε ναι, και εγώ ξυπνούσα και είχα πάρα πάρα πολύ χρόνο στη διάθεσή μου.
Διάβαζα πάρα πολύ και μπορεί να διάβαζα και κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, αλλά δεν είναι το ίδιο. Πάντα εκεί πρέπει να το βάλεις μέσα σε ένα πρόγραμμα. ενώ ξυπνούσα, είχα το βιβλίο μου δίπλα μου και ήξερα ότι αν πάει στιγμή μπορώ να κάτσω να διαβάσω ένα, δύο, δώδεκα, εκατόν πενήντα δύο κεφάλαια όσα ήθελα μέχρι να έρθει η ώρα να φάμε για μεσημέρι ή να πάμε για μπάνιο και μετά να φάμε την μεσημερινή κατάκληση την οποία την ακολουθούσα μου άρεσε και όλα αυτή η σχέστα η καλοκαιρινή άρα ναι ομολογώ ότι και στο δικό μου το μυαλό ήταν μεγάλο το καλοκαίρι Μόνο που εμένα τελείωνε 15 Αυγούστου.
Σωστά είχες αυτή τη λόξα. Βγάλε 15-20 ημερούλες από αυτό, οπότε λίγο λιγότερο. Πάντως, αυτό που είπες πριν και για τα παιχνίδια που γυρνούσες, τα παιχνίδια σου πίσω, το σκεφτόμουν τώρα από την ώρα που το είπες, το σκεφτόμουν λίγο την ώρα που γράφουμε και λέω ότι όντως και σε μένα είχε το ρόλο του το γεγονός ότι γυρνούσες πίσω στη βάση σου μπορεί να σημαίνει ότι τελειώνουν οι διακοπές σιγά σιγά αλλά όταν περνάς καλά στη βάση σου πάντοτε σου δίνει και θετικά συναισθήματα μια θετική νότα όλο αυτό και βέβαια πρέπει να πούμε εδώ πέρα ότι από τότε που ήρθες και εσύ τόσο κοντά νομίζω τα καλοκαίρια μας γέμισαν πολύ πιο εύκολα γιατί θυμάμαι ότι κάναμε συνέχεια πράγματα μαζί είτε κατεβαίναμε να παίξουμε είτε και με την αμήκα βέβαια μην το κρύβουμε μην κρυβόμαστε τώρα και πίσω από το δάχτυλό μας αρκετές ώρες τις δεν θα αποσπαταλήσαμε τις αξιοποιήσαμε και πάνω από την είχε όμως μια επικοινία παρότι περνούσαμε αρκετές ώρες και στον συνοθόνι μπροστά και εμείς είχε μια επικοινία το πρόγραμμά μας
δηλαδή ταυτόχρονα θα πηγαίναμε και για ποδόσφαιρο να παίξουμε μπάσκετ βέβαια ή μπάσκετ. Δεν ήταν, δεν ήμασταν πάνω από την οθόνη και σίγουρα φαντάζομαι ότι η σημερινή αλλαγή θα είναι το κινητό, έτσι. Δεν υπάρχει κάτι διαφορετικό. Όλα τα άλλα, λίγο πολύ, είναι ίδια, αλλά το κινητό νομίζω θα έπαιζε, παίζει ένα πολύ μεγάλο ρόλο στο να είναι εντελώς διαφορετική η εμπειρία και η αίσθηση ενός καλοκαιριού για ένα, ας πούμε, έναν έφηβο.
να μην το πάμε πιο μικρό ή και πιο μικρό παιδί. Γιατί υπάρχει και στις πιο μικρές ηλικίες. Και εγώ νομίζω, αν μου επιτρέπεις, επειδή είπαμε να πιάσουμε έστω και επιδερμικά αυτό το ζήτημα και το έκανες μόλις, να προσθέσω ότι νομίζω πως το κινητό, όπου κινητό, λέμε όλα αυτά που σου προσφέρει το σημερινό κινητό, και πολύ περισσότερο αυτό που προσφέρει στους εφήβους, οι οποίοι μέσω αυτού κάνουν όλο το socializing τους, τα παιχνίδια τους, όλη τους η προσωπική ατζέντα να το πούμε έτσι, γίνεται μέσω ενός κινητού, όπου κινητό, τάμπλετ ή οτιδήποτε τέτοιο αντίστοιχο έτσι.
επειδή ακριβώς το κινητό παραμένει ενεργό κυρίως για τους εφήβους μιλάω και τους μήνες του σχολείου και τους μήνες του καλοκαιριού νομίζω ότι μόνο οι ώρες οι περισσότερες εδεχομένως κατά το καλοκαίρι που έχουν στη διάθεσή τους πάνω σε αυτό σηματοδοτούν τη διαφοροποίηση των εποχών αυτών μπορεί να είμαι πολύ λάθος μπορεί να δεν έχω και την εμπειρία δεν μπορώ να το δω με τα μάτια ενός 14χρονου αυτή τη στιγμή απλά το βλέπω στα παιδιά με τα οποία συναναστρέφουμε και μέσω των φίλων μας ότι ναι τα παιδιά πηγαίνουν διακοπές και βαριούνται εγώ δεν βαρέθηκα ποτέ στις διακοπές μου ναι Ναι, ναι Όπως και το ότι Εγώ δεν θυμάμαι να Για φαγητό έξω Τώρα το πάμε λίγο αλλού βέβαια την κουβέντα Αλλά Θυμάμαι να πηγαίνουμε για φαγητό Να τρώμε μια χαρά Και κάποια στιγμή να φεύγουμε Χωρίς να χρειαστεί να Να πληρώσουμε Να πληρώσουμε Τρέχα Μάκη Αυτό είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον Γιατί να μ' αρεθείς Εννοούσα, ξέρεις, να έχω πάρει μαζί μου παιχνίδια ή να έχω πάρει μαζί μου ζωγραφιές,
γιατί τότε δεν είχα κινητά. Ενώ σήμερα τους δίνουν απλά το κινητό ή το τάμπλετ για να τα απασχολήσουν, για να μην βαρεθούν τα παιδιά. Ναι, οκ. Θα μου πεις, συγκρίνουμε τώρα εντελώς ίσως ανώμια πράγματα. Αυτό που θυμάμαι εγώ πάρα πολύ χαρακτηριστικά και το θυμήθηκα τώρα που το έλεγες, που έλεγες για τα κινητά ότι εμείς μιλούσαμε με τους άλλους για να κατεβούμε για παιχνίδι ακόμα και από τα μπαλκόνια.
Δηλαδή έβλεπες τον άλλον στο μπαλκόνι χαμηλά να είναι έξω και έλεγες πάμε για μπάσκετ ας πούμε φώναζες και πήγαινε. Γενικά η παρέα συνειδητοποίηταν και με αυτούς τους τρόπους. Με οποιοδήποτε τρόπο πιθανό. Θυμάμαι και με χαρτάκι είχαμε Συνεννόμασταν εμείς που κατέβαζες ένα Χαρτάκι από πάνω και Σωστά Τέλος πάντων Φιλοτυλέφωνα Βέβαια και αυτό υπήρχε Κατέβα να παίξουμε φάση ήταν Έτσι Ωραίες εποχές Και έτσι για να το συνδέσουμε Όλο αυτό Κάτσε να βάλω και ένα Δεν ξέρω θα είναι το σωστό transition Όχι, αλλά τέλος πάντων Ωραίο ήτανε Άχριστο εντελώς Ήθελα να το κάνω για να συνδέσω υποτίθεται την κουβέντα αυτή που κάνουμε με το ξεκίνημα της δεύτερης σεζόν του podcast Οπότε Μάνο τι πιστεύεις ότι θα φέρει καινούριο η δεύτερη σεζόν του podcast Η δεύτερη σεζόν θα είναι σίγουρα πιο χορταστική και θα είναι σίγουρα με περισσότερο κόσμο να έρθει να μιλήσει μαζί μας και να σας το παρουσιάσουμε θα είναι σίγουρα ακόμα πιο διαδραστική, θα προσπαθήσουμε πολύ για αυτό και θα μας βοηθήσετε και εσείς πιστεύω
μέσα από τα μίντια και θα έχει και μια αλλαγή την οποία πιθανόν την έχετε ήδη ακούσει στο ίντρο μας Ναι, να πούμε ότι φυσικά αυτό το τραγουδάκι έχει φτιαχτεί με AI ότι σε γενικές ραμές δεν πολύ υποστηρίζουμε την καλλιτεχνική δημιουργία της τεχνητής νοημοσύνης εις βάρος και των καλλιτεχνών των ανθρώπων εννοείται απλά είναι αυτονόητο ότι αυτό το podcast μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν έχει κάποιο κέρδος επομένως όποια χρήση κάνουμε του AI ας το πούμε ότι δικαιολογείται ηθικά μέσα μας νομίζω ότι θα συμφωνήσει και ο Μάνος με το γεγονός ότι δεν έχουμε κάποιο οικονομικό φέλος από αυτό σε περίπτωση που είχαμε ή που θα έχουμε είναι σίγουρο ότι θα προσπαθήσουμε να μην χρησιμοποιούμε τεχνική νοημοσύνη για ό,τι δεν μπορούμε να φτιάξουμε μόνοι μας όπως είναι μια εικόνα για το θέμα του επεισοδίου ή ένα τραγουδάκι για το intro μας.
Το θεωρήσαμε έτσι αρκετά αστείο. Είναι χομπίστικο. Χομπίστικο. Χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς ατζέντα. Ναι, έγινε για πλάκα, μας άρεσε και είπαμε να το βάλουμε γιατί να είναι λίγο πιο χαρακτηριστικό από το γνωστό τραγουδάκι που βάζαμε που είναι λίγο ανώνυμο ναι, είναι λίγο generic όπως και να το κάνουμε βασικά και φυσικά θέλουμε να μας πείτε αν σας άρεσε στα σχόλιά σας πιθανότατα μπορεί να άρεσε μόνο στους δυο μας οπότε μπορεί να μας βγάλετε εσείς από τη δύσκολη θέση του να σκεφτόμαστε αν δεν σας άρεσε έχουμε και άλλα που έχουμε φτιάξει θα βάλουμε τα άλλα έχω άλλα 52 κάθε επεισόδιο θα έχω και ένα διαφορετικό τέλειο Τέλειο, δεν το θέλετε πιστέψτε μου Κάποια από αυτά είναι πολύ άσχημα Είναι πραγματικά κακά Λοιπόν θα είμαστε Κοντά σας κάθε Δευτέρα Κάθε εβδομάδα Με ένα καινούριο επεισόδιο Το συζητήσαμε αρκετά αυτό Είπαμε να το τηρήσουμε Παρότι Μπορεί να σε κάποιους να φαίνεται Συχνό, σε κάποιους μπορεί να φαίνεται και Αραιό, δεν ξέρω μπορεί να θέλω Είναι δύο επεισόδια τη βδομάδα
να μας πούνε ποιοι είναι αυτοί αν είναι να έρθουν να κάνουν αυτή τις εκπομπές αντί για μας Αν έχουν τέτοιες απαιτήσεις Σκληρός Ή να δώσουνε κάνα φράγκο για να βγάζουμε και κάτι να κάνουμε δύο επεισόδια Ως παγοραμένος Και τότε να βρούνε και ένα συνθέτη να μας γράψει ένα τραγουδάκι επειδή δεν θα μπορούμε να ξεμοποιήσουμε AI Είδατε ότι δεν είναι τόσο εύκολο να λες Α, παιδιά, μόνο μία φορά τη βδομάδα βγάζετε επεισόδιο.
Όταν θα βγάλουμε το merch, τα merchandise, τα μπλουζάκια που θα δίνουμε. Όχι, εντάξει. Θα τα δίνουμε μόνο σαν δώρα τα μπλουζάκια που θα βγάλουμε. Σωστό, σωστό. Ωχ, σπόιλερ έκανα. Δεν πειράζει. Θα γίνουν και giveaway, παιδιά. Stay tuned, που λένε και στο χωριό μου. Ωραία, έχουμε και άλλα πράγματα που δεν θα τα πούμε τώρα όλα.
Έτσι, δεν θα τα πούμε τώρα όλα. Όχι, κράτα και κάτι να δώσεις ρε θείο για τις επόμενες εκπομπές. Έχουμε μία σεζόν μπροστά μας, κάνα 9 μήνο, 10 μήνο, δεν ξέρω μέχρι πότε θα κάνουμε. Καλά να είμαστε. Όσο μας αγαπάτε θα κάνουμε. Ω, ρομαντικό account. Μουθή, αυτό θα μπορούσες να το πεις από την παραλία των άσφρων σπιτιών ένα απογευματάκι του Σεπτέμβρη του 1989 Κάτω από τον Ευκάλυπτο και ενώ ο ήλιος διει στο μπροστά μου Και δίπλα στην Προβλήτα εκεί έτυπος να το δείξεις επειδή Με μια πέτρα στο λαιμό Άκριγκα ότι ήρθε 15 Αύγουστος Ωραία το δέσαμε, ωραία το κλείνουμε καλώς σας βρήκαμε και πάλι καλή σεζόν να έχουμε δεν θα πούμε καλό χειμώνα και τέτοια δεν είμαστε τέτοιοι εμείς καλή σεζόν και να περνάτε καλά ό,τι και αν κάνατε θα τα πούμε ξανά σύντομα γεια σας γεια σας Gen Exposers
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
