Τα 80's αντικείμενα που δεν χρησιμοποιούμε πια!
GEN XPOSEDΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σας λείπει η κασέτα με τις επιτυχίες που γράφατε από το ραδιόφωνο; Θυμάστε με νοσταλγία τα παλιά τηλέφωνα με το καντράν που γυρνούσε; Δεν μπορείτε να φανταστείτε πώς βρίσκαμε τον δρόμο μας με τους τυπωμένους χάρτες; Ή μήπως είστε τόσο νέοι που δεν ξέρετε τι συμβολίζει το εικονίδιο της αποθήκευσης; Αν κάτι σας λέει έστω και μια από αυτές τις ερωτήσεις, πρέπει να ακούσετε τους Gen Xposed να θυμούνται όλα τα αντικείμενα των 80's που δεν χρησιμοποιούμε πλέον. Και μην φοβάστε, δεν θα σας φάει το μαγνητόφωνο την κασέτα!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μαριά που εφανίζει ακόμα. Δεν είναι λίγο μακριά από εσάς. Α, δεν με πειράζει. Στον δρόμο βάζω το walkman μου και ακούω κάτι φοβερές κασέτες που έχω γράψει με μουσική. Τον 80's. Όχι, ρε εσύ. Σύγχρονη μουσική ακούω. Τη γράφω από το ράδιο. Τι είμαι κανένας νοσταλγολάγνος. Όχι, όχι, όχι. Προς Θεού. Άντε, πήγαινε και θα γράψουμε όταν γυρίσεις.
Εντάξει. Και μην ξεχάσεις να πάρεις ένα μολύβι μαζί σου Γιατί Ε, αν σου φάει την κασέτα το Walkman να τη μαζέψεις Τα δύο ξαδέρφια ξανά στη συχνότητα μιλάμε για τα ήτης χωρίς σοβαρότητα από τα χρόνια που έγραψαν ιστορία Είμαι ο Μάκης Ακέρογλ και το Μάνο Ατζιάρα. δεν θα σκεφτούμε και πιο παλιά αλλά κυρίως αυτά που μας αποσχολούσαν εμάς.
Είναι ένα θέμα με πολύ ενδιαφέρον γιατί αρκετές φορές σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν παιδιά ακόμα και νέοι σήμερα, όχι απλά παιδιά οι οποίοι δεν έχουν δει ποτέ ένα ας πούμε τηλέφωνο με τον ρότορα, έτσι, να γυρνάει. Ή και άλλα αντικείμενα που θα αναφέρουμε. Και είναι πολύ περίεργο γιατί μπορεί να ρωτάνε ας πούμε τους σημερινούς μπαμπάδες, μπαμπά τι είναι αυτό και να πρέπει εσύ να εξηγήσεις τι είναι και πώς το χρησιμοποιούσαμε κτλ.
Οπότε μπορεί να σας δώσουμε και κάποιες ωραίες ιδέες. Ήταν ένας πολύ μεγάλος πρόλογος. Γεια σου Μάνο. Θέλω να μου πεις το αντικείμενο από εκείνη την εποχή που δεν θα σου μην πούμε πλέον και που σου λείπει πάρα πολύ. Καταρχάς, γεια σας και από μένα Αντικείμενα του πόθου μπορεί να μην ήταν αλλά πάθος πολλές φορές έτσι ξυπνούσαν αυτά τα αντικείμενα είτε με την καλή είτε με την έννοια της ταλαιπωρίας που μπορεί να τραβούσαμε με αυτά Οπότε ας πούμε, κρατάω ανοιχτούς τους οριζόντες μου Παρ' όλα αυτά ξεκίνησες επιθετικά Το αντικείμενο το οποίο πλέον δεν χρησιμοποιούμε και μου λείπει περισσότερο παρόλο που δεν το είχα στο μυαλό μου να το απαντήσω έτσι θα τα δω και θα παίξω τα ρέστα μου ξεκινώντας με κάτι το οποίο ναι μπορώ να πω ότι μου λείπει θα σου φανεί ίσως εσύ σε σένα και στους ακροατές μας χαζό αλλά μου λείπει πάρα πολύ το να χρειάζομαι μια πληροφορία και να μπορώ να πηγαίνω και να τη βρίσκω, μετά από το ψάξιμο που έκανα, στην εγκυκλοπέδια που είχα στο ράφι μας.
Την ιδρία, όπως έχουμε πει σε προηγούμενο, στο παλιότερο επεισόδιο, όμως είχαμε εμείς. Μου λείπει αυτή, όχι το αντικείμενο τόσο έστω στην περίπτωσή μας, γιατί, κακά τα ψέματα, μιλώντας για την πληροφορία, εντάξει, μπορούμε να πούμε ότι ζώντας στην εποχή της πληροφορίας και μάλιστα στην εποχή της μεταπληροφορίας, για να μην πω παραπληροφορίας, έχουμε πλέον την πληροφορία στο χέρι μας, στον καρπό μας.
Είναι όμως έτσι. Δηλαδή θέλω να πω, μπορεί η εγκυκλοπαίδεια να ήταν ίσως και σε ένα μήνα μέσα παροχημένη, μη ενημερωμένη. Ό,τι είχε μέσα όμως ήταν αξιόπιστο. Πολύ μεγάλη κομμένη. Μπορεί να βρεις οτιδήποτε, αλλά να μην είσαι σίγουρος αν είναι αξιόπιστο σαν πληροφορία. Η πολυτέλεια του να έχεις μια πληροφορία και να ξέρεις εκ των πραγμάτων ότι είναι μέσα σε κουτάκια τετράγωνα αξιόπιστοι, ότι αυτό που διαβάζω εδώ μπορεί να σταθεί σε οποιαδήποτε περίσταση, σε οποιαδήποτε συζήτηση, σε οποιαδήποτε εργασία θέλεις να πας στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο, είναι πλέον αξίας ανεκτήμητης.
και να σου πω κάτι και το δικό μου γιατί εντάξει η πληροφορία είναι καλό να την έχεις αλλά τι είναι αυτό που μου λείπει περισσότερο μου λείπει ότι έπαιρνα τον τόμο το συγκεκριμένο στο χέρι μου και μέχρι να φτάσω στην πληροφορία την οποία έψαχνα αναζητούσα πάρα πολλές φορές έχω κάνει και στάσεις πριν και μετά διαβάζοντας κάτι το οποίο δεν είχε καμία απολύτως αξία εκείνη τη στιγμή γνωστική με την έννοια να τη χρησιμοποιήσω άμεσα, όμως ήταν κάτι το οποίο μου τράβηξε το μάτι και το κράτησα.
Θα λέγαμε ότι έκανες scrolling στην κυκλοπαίδεια. Θα το λέγαμε και δεν τρέπομαι καθόλου γι' αυτό πρέπει να σου πω. Σου είχες ειδεί και σένα. Με την κυκλοπαίδεια ναι. Εγώ πολλές φορές και να μην έψαχνα κάτι, απλά έβγαζα ένα τόμο όταν βαριόμουν και άρχιζα να ξεφιλίζω. Η αλήθεια είναι ότι θα σταματούσα περισσότερο στα λήματα που είχαν εκεί καμιά εικονίτσα, δηλαδή κάτι που θα με τραβούσε την προσοχή. Δεν θα καθόμουν τώρα να διαβάσω όλα τα λήματα. Αλλά εκεί που θα είχε η κόρα που θα έλεγα «Τι είναι αυτό» θα το διάβαζα, ας πούμε, να δω τι είναι, από πού είναι.
Για να απαντήσω όμως και στην ερώτηση που σου έβαλα, να μην ξεφύγω. Υπεκφύγες. Εμένα μου είχε λείψει πολύ ή βιντεοκασέτα. Μάλιστα. Μιλάς τώρα για την τεχνολογία ή μιλάς για την ποιότητα των ταινιών που βλέπαμε σε βιντεοκασέτες. Βέβαια, εντάξει, αυτό είναι αστείο τώρα που λέω γιατί όλες τις ταινίες τις βλέπαμε σε βιντεοκασέτες. Άρα, το εποχή της βιντεοκασέτας μπορεί να έχει αποκτήσει μια λίγο, έτσι, μια κάλτ μια κάλτ έννοια στο μυαλό όλων ημών και ημών αλλά και των νέων νεότερων πολύ περισσότερο όμως εμείς όλες τις ταινίες καλές, κακές, οσκαρικές, τρας τις βλέπαμε σε βιντεοκασέτα έτσι έτσι είναι να πω ότι ίσως πιο πολύ μου έχει λείψει η διαδικασία του να βρεις την επόμενη ταινία που θα ήθελες να δεις στο βιντεοκλαμπ μάλλον αυτό όμως είναι ένα θέμα για ένα από τα επόμενα επεισόδια ότι έχουμε πόσο λένε μας λείπει αυτή η συνήθεια τελικά αλλά νομίζω ότι ήταν και τα εξώφυλλα και το γεγονός ότι είχες ένα φυσικό αντικείμενο στο χέρι σου που ήξερες ότι είναι αυτή η ταινία
αυτό πάει να γίνει τώρα και με τα βίντεο γκέιμς όπως ξέρεις δεν θα έχουμε πλέον τίποτα στην κατοχή μας αυτό θα μου λείψει πιστεύω έτσι με την ίδια λογική μου λύπη και δεν λέω τα DVD γιατί τα DVD ήταν πιο μικρά πιο λεπτά, είχαν απλά ένα εξώφυλλο η βιντεοκασέτα ήταν λίγο πιο ωραία την έπιανα στο χέρι επίσης έβαζες την ταινία να παίξει έπρεπε να σταματήσεις πατούσες stop, σταματούσε η ταινία σε εκείνο το σημείο την άφηνες μες στο βίντεο και μετά πήγαινες και την έβαζες από το ίδιο σημείο τώρα αυτό να βρεις ένα play θα υποστηρίζει ο player που παίζεις την συνέχεια από εκεί και τα λοιπά είναι λίγο κάπως δεν ξέρω ιδίως στην πρώτη μορφή των CD και DVD ακόμα το να συνεχίσεις από το σημείο που το άφησες ήταν υπόθεση δεν ήταν εύκολο πολλές φορές έπρεπε να το ψάξεις ακριβώς επίσης τα μπινελίκια που έριχνες σε αυτόν που δεν είχε γυρίσει πίσω την ταινία όχι έχεις μια εμπειρία μεγαλύτερη σε αυτό λόγω παλιού λόγω παλιάς προϋπηρησίας φαντάζομαι Αλήθεια είναι αλλά και εγώ η αλήθεια είναι
βέβαια ότι στα DVD ήμουν εγώ κασέτες δεν δούλεψα τόσο πολύ είχαμε και στεναχωριέμαι που δεν έκανα την καβάντζα μου τότε που άρχισα να τις πουλάνε όσο όσο από την άλλη μεριά είναι τόσος αποθηκευτικός χώρος που απαιτούει η συλλογή βιντεοκασέτας που όταν κάποια στιγμή έβαλα έτσι 10-15 στην άκρη να τις πάρω είδα ότι μου πιαναν το μισό πολύ μικρό μου τότε διαμέρισμα μου λέει ο λόγος μια αγωνία που δεν είχα έτοιμη να διαθέσω τέλος πάντων ομολογώ πάντως ότι μαζί σου σε αυτό, μ' αρέσει πάρα πολύ η αίσθηση του να πιάνω τη βαριά εκείνη η κασέτα και μου λείπει πώς θα το κάνουμε, μου λείπει κύριε εντάξει τα περισσότερα αντικείμενα είναι γεγονός πως έχουν να κάνουν με την τεχνολογία Έχουν να κάνουν με τα οπτικά μέσα, τα ηχητικά, με την πληροφορική Οπότε λίγο πολύ θα κινηθούμε σε αυτό το πεδίο Δεν ξέρω αν έχεις σκεφτεί εσύ κάτι άλλο στην προεργασία που κάναμε Προφανώς μαζί με τις βιντοκασέτες έχουν εκλείψει και οι κασέτες ήχου Και όλες οι συσκευές που παίζανε τις κασέτες ήχου
κάνουν βέβαια μια επιστροφή, γίνεται μια επιστροφή τώρα διαβάζω με το Walkman και με κασέτες που πλέον μπορείς να δεν ξέρω πώς μπορείς να γράφεις τραγούδια και να τα έχεις μαζί σου, ο κόσμος έχει αρχίσει και λίγο εκνευρίζεται με το θέμα του πώς θα βρω τα τραγούδια μου και πώς θα μπορώ να ακούω μόνο τα τραγούδια μου και όχι 15 διαφημίσεις ανάμεσά τους αυτό το διαβάζω όλο και συχνότερα.
Οπότε κάπου πήρε το μάτι μου πως είναι στα σκαριά η δημιουργία ενός νέου τύπου Walkman, το οποίο τι θα είναι, θα έχει αυτή τη ρέτρο μορφή και θα παίρνει κασέτες. Εδώ με χάνεις τώρα βέβαια το πώς ακριβώς η κασέτα θα λειτουργήσει, μιας που δεν υπάρχουν τα κασετόφωνα από τα οποία έγραφες την μουσική. Αν έχει ράδιο, και γράφει το Walkman να έχει και Rec πιθανό είναι κάποιο τρόπο να συνδέεται στον υπολογιστή για να του γράψεις αυτό μου ακούγεται πιο λογικό θα ψαχτούμε περισσότερο κυρίες και κύριοι και θα επιστρέψουμε με αυτό ίσως και με κάποιο επεισόδιο σχετικό με τις νέες παλιές τεχνολογίες πιστεύεις ότι είναι μόνο αυτός ο λόγος για αυτή την επιστροφή δηλαδή το ότι δεν δεν μπορούν να ακούνε πλέον να ακούμε μουσική χωρίς διαφημίσεις αν δεν πληρώνουμε είναι αυτή που το αναφέραμε κιόλας η νοσταλγολαρνία που έχει φτάσει στο κόκκινο και πλέον ας πούμε αναπολούμε κάτι που οκ, αν το καλωσκεφτείς τώρα δεν ξέρω πόσο χρήσιμο είναι σήμερα με τόσες συσκευές που έχουμε
και την ευκολία που έχουμε να ακούσουμε ένα τραγούδι οπουδήποτε. Πρακτικά αν το δεις, ομολογώ ότι πολύ πιο εύκολο είναι να τα ακούσεις στο κινητό σου, το οποίο είναι μια συσκευή που ούτως ή άλλως έχεις πάντα μαζί σου και στα ακουστικά είτε ψήρες που εμείς οι boomers βάζουμε, είτε τα μεγάλα ακουστικά τα παλιά του παλιού τύπου που οι νεότεροι φίλοι μας βάζουν πάνω στο κεφάλι τους και δεν ξέρω πραγματικά πώς κυκλοφορούν στον δρόμο και δεν φοβούνται ότι θα τους κόψει κανένα αμάξι, αλλά παρόλα αυτά με αυτά κυλοφορούν και καλά κάνουν.
Νομίζω ότι δεν παίζει κάποιος πολύ πρακτικός λόγος. Παίζει ίσως μια τζούρα, μια δόση ρετρολαγνίας με μια τζούρα I will fight the power, I will fight the man που με αναγκάζεται να πληρώνω συνδρομές για να ακούω τη μουσική μου. Δεν ξέρω. Πιστεύεις ότι θα έχουμε πάλι το φαινόμενο να γράφουμε ένα mixtape και να το δίνουμε σαν κίνηση πεσίματος.
Όχι εμείς. Όχι εμείς, αλλά θα μου άρεσε να γυρίσει αυτή η συνήθεια. Αλλά είπαμε ότι για τέτοιες συνήθειες μπορεί να μιλήσουμε και αργότερα. Λίγο νοσταλγώ και κάποιες τέτοιες εποχές, να πω την αλήθεια, και πρακτικές. Μάλιστα Πέρα από τον ήχο και την εικόνα να πάμε ας πούμε σε τρόπους επικοινωνίας σε αντικείμενα μάλλον που μας βοηθάνε να επικοινωνήσουμε Τι έχει εξαφανιστεί Εδώ κοντεύει να εξαφανιστεί το σταθερό τηλέφωνο καταρχάς σαν έννοια γιατί ελάχιστος κόσμος από όσο ξέρω το χρησιμοποιεί μπορεί να έχουμε και εγώ έχω αλλά ο μόνος στον οποίο μιλάς στο σταθερό τηλέφωνο είναι οι γονείς μου, κανένας άλλος.
Που και αυτοί καμιά φορά με παίρνουν από το κινητό γιατί έχουν δωρεάν χρόνο, και εγώ τους παίρνω από εκεί. Άρα, δεν ξέρω ποια είναι η χρησιμότητα του σταθερού τηλεφώνου, πέραν από το να χτυπάει καμιά φορά από ενοχλητικές τηλεπολίσεις. Και πάνω σε αυτό το θέμα, εννοείται ότι εξαφανίστηκαν και τα τηλέφωνα, οι συσκευές δηλαδή οι οποίες για να πάρεις έπρεπε να βάλεις το αχτυλάκι σου στην τρύπα με το νούμερο να κυρίσεις το ρότορο, να ακουσί το τουκου τουκου τουκου τουκου και να κάνεις όλη αυτή τη δικασία και αν έκανες κάποιο λάθος πατούσες το πως το λέει το το κλείσμα του ακουστικού και έκανες ξανά τη δικασία από την αρχή, είχε μια πλάκα αυτό. Το καλό είναι ότι εκείνα τα χρόνια τα τηλέφωνα ήταν 5 ψήφια, 6 ψήφια και 7 ψήφια.
Μετά γίνανε 10. Μετά γίνανε 10 σε παντού, οπότε ήταν μεγάλο το ρίσκο να κάνεις κάποιο λάθος. Υπήρχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες. Εγώ θα πω το εξής. Μαζί με τα αναλογικά τηλέφωνα, λοιπόν, των οποίων τα μακριά καλώδια πολλές φορές χρησιμεύαν όταν υπήρχαν για να προσπαθήσεις να απομονωθείς και λίγο, δηλαδή να φύγεις από εκεί που ενδεχομένως ήτανε στημένο το τηλέφωνο.
Απ' τη σταθερή του θέση. Έτσι. Κάπου εδώ να πω ότι αυτά τα κύπρα μου πλέον δεν είναι σε χρήση. Είναι και η καρέκληση που βάζαμε συνήθως εκεί που υπήρχε το τηλέφωνο. Για πολλές φορές καθόμασταν για να μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Τι λέω τώρα. Οπότε πολλές φορές λοιπόν πέραμε το τηλέφωνο και πηγαίναμε λίγο παραπέρα όσο βέβαια μας άφηνε το καλώδιο.
υπήρχαν καλώδια που ήταν μισού μέτρου πήγαν και καλώδια που ήταν δύο μέτρων σου έδινε μεγάλο περιθώριο να πεις και κάτι έτσι λίγο πιο μυστικά βέβαια τραβούσες όλα τα βλέμματα δεν ήταν πολύ διακριτικό αλλά παρόλα αυτά εντάξει το θυμάμαι σαν κίνηση να το κάνω ας πούμε σχετικά με το τηλέφωνο απλά να πω και το εξής αυτό που επίσης έχει χαθεί και Μου άρεσε που υπήρχε όταν υπήρχε, φυσικά για πρακτικούς λόγους και πάλι, είναι η κλειστή τηλεφωνική θάλαμη.
Τους θυμάσαι γιατί τους έχεις προλάβει, ο θάλαμος στον οποίο έμπαινες μέσα, έκλεινες μια πόρτα πίσω σου η οποία ήταν σπαστή και απομονωνόσουν για να μπορέσεις να μιλήσεις. Αρχικά στα τηλέφωνα με νομισματοδέκτη και αργότερα με τις τηλεκάρτες. Τώρα πλέον υπάρχουν ακόμα κάποια σποραδικά, κάποια τηλεφωνική θάλαμι. Δεν είναι θάλαμι ακριβώς, είναι λίγο καλυμμένο ένα τηλέφωνο στην κοχή.
Αλλά δεν ξέρω, δεν νομίζω ότι έχω δει, δεν ξέρω που υπάρχουν. Στο αεροδρόμιο έχει κάποιους, νομίζω ότι είναι και εσωτερικά. μάλλον εκεί οφείλουν να έχουν έξω εγώ έχω να δω χρόνια οπουδήποτε και ένα τεράστιο θέμα είναι που αλλάζει ο Σούπερμαν πλέον θα έλεγα ότι αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα και ίσως γι' αυτό έχουμε πάει κατά διαόλου γιατί ο Σούπερμαν δεν μπορεί να αλλάξει πουθενά και μας αφήνει στη μοίρα μας να το δουν αυτό στην Αμερική είναι μια πολύ καλή εξήγηση για το που πάμε βέβαια Βέβαια θα μπορούσε, τώρα δικαιολογίες για το Σούπερμα, θα μπορούσε να είναι στην Μεγάλη Βρετανία και εκεί πέρα μπορεί να αλλάξει όσο θέλει γιατί εκεί υπάρχουν ακόμα οι κλασσικοί κόκκινοι τηλεφωνικοί.
Υπάρχουν πιο πολύ για γραφικούς λόγους και τουριστικούς ίσως και όχι για χρηστικούς έχω την αίσθηση αλλά ναι το κάνουν αυτό σωστά. Ακριβώς, ακριβώς. Για πες μου, πού θα πήγαινες τώρα, απομακρυνόμενοι από τις τηλεφωνικές γραμμές. Θα πήγαινα στα μέσα στους τρόπους, μάλλον, αποτύπωσης εικόνων και αναμνήσεων. Σαφώς υπάρχουν οι φωτογραφικές μηχανές ακόμα, λίγες βέβαια, γιατί κυρίως τα τηλέφωνα μας παίζουν αυτό το ρόλο πλέον.
αυτό που έχει εξαφανιστεί είναι το φιλμ δεν έχουμε πλέον φιλμ φωτογραφίας κάτι που έχει πάρα πολύ μεγάλη πλάκα και ενδιαφέρον γιατί συνοδευόταν και από μια διαδικασία ολόκληρη δεν είναι απλά ότι έχει φύγει ένα αντικείμενο είναι ότι έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε σε πολλά πράγματα όταν είχες λοιπόν μια φωτογραφική μηχανή που είχε φιλμ το οποίο είχε μέσα 24 συνήθως ξέρω εγώ ή 12 ή 24 ή 36 ακριβώς πως το λένε στάσεις το λέγαμε και φυσικά δεν ήταν κάτι φτηνό το φιλμ ούτε πάρα πολύ ακριβό αλλά δεν ήταν και κάτι πάρα πολύ φτηνό όπως επίσης και η εμφάνιση του φιλμ ήσουν έτσι πολύ προσεκτικός και πολύ φιδωλός σε αυτό που θέλεις να απεικονίσεις να αποθανατήσεις τώρα με τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές ή με τα τηλέφωνα έχουμε γεμίσει από δισεκατομμύρια τεραμπάιτς άχρησων φωτογραφιών που βρίσκονται κάπου στον υπολογιστή μας ή σε ένα σκληρό δίσκο ή στο cloud και δεν πρόκειται να δει ποτέ κανένας ούτε εμείς που τις βγάλαμε επίσης το γεγονός μετά
ότι δεν ήξερες έφυγε και καλή φωτογραφία καήκε πυρεφός σταμάτησε σταμάτα σταμάτα είσαι σαδιστής είπα ότι θα κάνω τέλος πάντων θα το περάσω στον ντούκου αλλά εσύ εκεί όχι εγώ έφτασα σε σημείο να κάθομαι να μάθω να διαβάζω για όλες τις πάρκες των φιλμ, ψάχνοντας να θυμηθώ ποια μάρκα ήταν αυτή που έβγαλε αυτά τα φιλμ που έπαιρνε ο μπαμπάς μου και κατάφερε όλες αυτές τις φοβερές φωτογραφίες που δεν είδε ποτέ κανένας.
Κόντακ, Φούτζιφιλμ, Ακφα, Κόνικα, τι απ' όλα, πραγματικά. Μήπως είχαν κάνει με το φωτογραφείο που πήγαινε να τις εμφανίσει. Δεν ξέρω, πραγματικά. κοίτα να σου πω δεν είχα ποτέ το σθένος να πάω την έρευνα τόσο μακριά να αντιμετωπίσεις αυτό το τραύμα αυτό το τραύμα αυτό είναι ακόμα ανοιχτό έκλεισε λίγο με τις τελευταίες φωτογραφίες που έβγαλα εντάξει δεν ξέρω θα δούμε θα δούμε όσο κυλάνε δάκρυα από τα μάτια μου διηγώντας το δεν έχει κλείσει ποτέ κάτι που χρησιμοποιούσαμε αρκετά τότε εξαφανίστηκε μετά τα επόμενα χρόνια αλλά σαν να έχει επανέλθει λίγο και αυτό έτσι σαν λίγο μόδα είναι και οι πολαρόιδοι φωτογραφίες.
Μπράβο, σωστά. Κοίτα, οι πολαρόιδοι φωτογραφίες ήταν ας πούμε ό,τι πιο κοντινό μπορούμε να πούμε σε τότε τεχνολογία που είναι κοντά στην τεχνολογία της σημερινής, στο ψηφιακό. Της άμεσης γνώσης που τη βγάλαμε, άμεσης προβολής, ακριβώς. πάλι δεν ήταν ευθυνές ιδίως στον πρώτο καιρό νομίζω οι πολαρόιτι φωτογραφίες οι φωτογραφικές μηχανές ήταν αρκετά ακριβές και όλας στην πρώτη τους εφάνιση αργότερα βέβαια η αλήθεια είναι ότι επειδή ακριβώς χρησιμοποιήθηκαν πάρα πολύ αγοράστηκαν πάρα πολύ, αγαπήθηκαν πάρα πολύ ήρθε σε μια έτσι τιμή την οποία μπορούσε και μια απλή οικογένεια την οποία μπορούσε να απεξέλθει και να μπορέσει να την πάρει για τις στιγμές τους.
Αλλά έχεις δίκιο. Επιστρέφει σιγά σιγά, αν και έχω την εντύπωση ότι δεν έφυγε ποτέ πραγματικά σαν τεχνολογία και σαν εμπορικό προϊόν. Υπήρχε τα χρόνια που μας περνούσε, όπως απλά ήταν σε πάρα πολύ μικρή χρήση και υπολειτουργούσε στην ουσία. Όμως τώρα κάνει το καμπάκ της και πολύ χαίρομαι γι' αυτό, πραγματικά. Έχω δει και το πάρα πολύ αστείο που γίνεται κάπου μια θήκη που θυμίζει Polaroid μηχανή στην οποία νομίζω βάζεις το κινητό μέσα δεν ξέρω πώς ακριβώς γίνεται χρησιμοποιεί δηλαδή την ίδια λογική αλλά δεν είναι η ίδια αυτό το κουτί που βγάζει τις φωτογραφίες, είναι κάτι άλλο τέλος πάντων, είναι πολύ αστείο, θα το ψάξω να το βρω τι κλόουν κατάσταση έχω άλλα να πω, άλλα κρατιέμαι πρώτα και χαρά είναι λίγο φασέικο νομίζω αυτό όχι ναι μην το ξαναφύσεις στην ίδια συγγνώμη έτσι για να μείνω στην κατηγορία νομίζω ότι μια ακόμα συσκευή η οποία έκανε πολύ μεγάλη έκανε θράψη κάποια στιγμή και σε επαγγελματικό επίπεδο στο επαγγελματικό τομέα αλλά και στο σπίτι
ήταν οι slide projectors ήταν προτζέκτορ που παρουσίαζαν slides είτε φωτογραφίες πάρα πολλά χρόνια και επαγγελματικά επαναλαμβάνω αλλά και στο σπίτι το οποίο πλέον με τους νέους προτζέκτορες που κυκλοφορούν χιλιαογδόντα ξέρω εγώ ανάληση δεν είναι πλέον είναι μια τεχνολογία που είναι παροχημένη μεταξελίχθηκε σε κάτι πολύ πιο αποδοτικό και τέλος πάντων πλέον είναι και ευρύτερης πλέον χρήσης θα έλεγα έχεις απολύτως δυο και μόλις μου ξύπνησες μνήμη φοβερή νομίζω ο νονός μου είχε αυτό το προτζέκτορα και είχε αυτό που έβαζες τα αρνητικά του φιλμ τα έβαζες μέσα σε κάτι θικούλες τις έβαζες σε ένα πως το λέγανε σε μια μεγαλύτερη θήκη που γυρνούσε και σιγά σιγά σου έδειχνε όλες τις φωτογραφίες με αυτόν τον τρόπο Πόσο δίκιο έχεις πραγματικά πόσο δίκιο έχεις και θα μείνω λέγοντας κάτι το οποίο πραγματικά εντάξει μοιάζει με αυτά αλλά στην ουσία δεν είναι γιατί ήταν ένα παιδικό παιχνίδι στην ουσία θυμάσαι το Viewmaster Εννοείται Λοιπόν ήτανε η πρώτη μας έτσι μηχανή
παρεστήσεων 3D όπως θες πες το πραγματικά εξαφνικά το βάζεις μπροστά στα μάτια σου το πρώτο VR θα το πω έτσι Μάκη το υιοθετώ αυτό που λες καλύτερο από το μηχανή παρεστήσιο εντάξει ανακαλώ και το θυμάμαι ότι το είχαμε όλοι χρώματος κόκκινου για κάποιο λόγο ένα έβγαζε η αγορά δεν είχε άλλο αυτό που άλλαζε ήταν οι στρογγυλές τα δισκάκια, να το πούμε έτσι, τα οποία είχες, είχαν...
Θυμάμαστε ότι είχαμε παραμύθια εμείς, είχαμε τυχιονάτη, είχαμε... είχαμε στρουφάκια κάποια στιγμή, δεν θυμάμαι πολύ περισσότερα, αλλά πόσο... πραγματικά στα μάτια ενός παιδιού ήταν πολύ εντυπωσιακό εκείνη την εποχή. Με πόσα απλά πράγματα χαιρόμασταν. Χαιρόμασταν, έτσι. Και στο... Μένοντας στην κατηγορία των εικόνων... Των αισθήσεων και των παρεσθήσεων.
Των αισθήσεων και των παρεσθήσεων. Μπορεί, μπορεί. Να πούμε φυσικά ότι, εντάξει, σαν αντικείμενο δεν έχει εξαλειφθεί, αλλά έχει αλλάξει πάρα, πάρα, πάρα πολύ η τηλεόραση. Θυμάσαι τα κτίνη, τα τεράστια κουτιά που ήταν οι πρώτες τηλεοράσεις. Τα έπιπλα που βάζανε μέσα στις τηλεοράσεις. Εννοείται. Και το σεμεδάκι από πάνω.
Εννοείται Σεμεδάκη Το Σεμεδάκη δεν είναι ομψωλήτα ακόμα το Σεμεδάκη το Σεμεδάκη υπάρχει ακόμα Δεν υπάρχει μόνο του όμως Δηλαδή όταν βλέπεις Σεμεδάκη πού είναι η τηλεόραση Που σάχνει στην τηλεόραση κάτω από το Σεμεδάκη Ξεκινάς να τραγουδάς το Θήμα από το Ρε Τυρέ βλέπω ένα Σεμεδάκι Θυμάμαι ότι εμείς έχουμε παιδιά έχουμε πετύχει προλάβει και τηλεόραση που δεν είχε τηλεκοντρόλ.
Έτσι. Εμείς ήμασταν τα τηλεκοντρόλ μακοί. Ακριβώς. Όταν χρειαζόταν να αλλάξει κανάλι το έκανε ο πιο μικρός δυστυχώς. Έτσι. Τι να κάνουμε. Αυτά έχει η ζωή. Παιδική κακοποίηση τώρα και παιδικά τραύματα. Τι να μας πει. Εδώ μιλάμε για τα human τηλεκοντρόλ. Έτσι. Είμαστε τυχεροί που είχε δύο κανάλια τότε. Άντε τρία. το θέμα ήταν το ζάπινγκ εκεί να δεις θα έρχονταν η UNESCO να μας πάρει να μας σώσει και μιλώντας για τηλεόραση συγγνώμη να πετάω τώρα από το ένα στο άλλο αλλά υπάρχει αναλογία οι οδηγοί τηλεόρασης έχουν πάψει να υφίσταται ή να έχουν την χρήση που είχαν τότε θυμάμαι ότι μια εποχή τα περιοδικά τυβιζάπινγκ δεν μου έρχεται κάποιο άλλο 7 μέρες τυβι μπράβο σωστά κάποτε είχαν πάρα πολύ μεγάλη το τειράστιο ήταν πολύ μεγάλο και πολύ μεγάλη αναγνωσιμότητα γενικότερα το έπαιρνες μέχρι και δεκαετία των 90 θυμάμαι ότι έμπαινε συνέχεια στα ελληνικά σπίτια μετά θυμάμαι ότι έγινε Ήταν όμως το πρόγραμμα της τηλεόρασης.
Ακριβώς, γιατί ξέρεις τι άλλο. Ίσως κάποιοι εφημερίδες το βάζανε. Βάζανε λίγο το πρόγραμμα, οι καθημερινές εφημερίδες που διαβάζαμε. Και οι εφημερίδες. Έτσι που πάει και οι εφημερίδες. Όχι, θα σου πω. Έχεις δίκιο. Απλά να πω ότι μετά οι οδηγοί της τηλεόρασης γίνανε μέρος της κυριακάτικης έκδοσης μιας εφημερίδας, και όπως είπες και εσύ δεν υπήρχε άλλος τρόπος να μάθεις για το πρόγραμμα της τηλεόρασης διότι αργότερα τι άλλο υπήρξε για λίγο και καταργήθηκε το τελετεκστ από τις τηλεοράσεις πιστεύω ήταν από τα πιο άχρηστα πράγματα που έχουν βγει και πάρα πολύ δύσχριστο αν με ρωτάς γιατί έτρωγα πάρα πολύ χρόνο προσπαθώντας να δω ένα αποτέλεσμα του ΟΠΑΠ και μέχρι να δω αυτό το αποτέλεσμα είχε περάσει ο μισός αγώνας όλος, η εβδομάδα η αγωνιστική.
Ήταν πάρα πολύ κακό. Ποτέ δεν το χώνεψα, ειλικρινά σου μιλάω. Το θυμάμαι αυτό με το τέλετεξ. Πρέπει, νομίζω, όταν ήσουν τη χρονιά στην Αθήνα, που... Ε, είχε, είχε, ναι, ναι, βέβαια. Εκεί πρέπει να το προσπαθούσαμε να το χρησιμοποιήσουμε, νομίζω. Όχι πολύ πετυχημένα. Και το στίχημα τότε ήταν η καινούργια. Μπράβο, μπράβο, μπράβο, σωστά. Έτσι ακριβώς, έτσι ακριβώς.
Ε, τάξει, τι να κάνεις. Ίσως δεν θα έλεγα αποτυχημένη τεχνολογία, αλλά τέλος πάνω μια ενδιάμεσης και μορφής μεταξύ του γραπτού τύπου λόγου και του ίντερνετ υπήρξε και αυτή η μικρή εποχή. όπως το fax υπήρξε μεταξύ του teletext και του internet ας πούμε το telex λοιπόν το fax υπήρχε και πιο μετά αλλά δεν ξέρω εσύ ξέρεις σήμερα κάποιον να χρησιμοποιεί fax όχι αυτό που ξέρω εγώ ξέρω α ξέρεις μίλησέ μας για την εμπειρία την alfabank αλήθεια όταν κάνεις μια πληρωμή εταιρική πληρωμή τέλος πάντων σου στέλνει με fax το SWIFT με fax γιατί what the fax είναι κολλημένοι σε μια δεκαετία πίσω τουλάχιστον κάτι έχει συμβεί σε αυτή την τράπεζα και δεν ξέρω δεν ξέρει ότι έχει ιδιοχεί διότι έχουμε ιδιοχειάσει 26 τι φοβάται μην τους ελέγχει το έχελον το χρεώνουν χρεώνουν αυτή την υπηρεσία.
Και αστείο δεν το λες. Απ' τη μία. Απ' την άλλη θέλεις πραγματικά να τους πάρεις από το χεράκι και να τους φέρεις το 2026. Με όλη τη στοργή. Απ' την άλλη θα ήθελα να δώσω κάποια χωριές στο podcast μας. Έχει ξεχωριστεί η τελευταία πάρα πολύ. Και είμαστε έτοιμοι όλα τα έσοδα του podcast να τα βάλουμε στην Alphabank. Ναι, σωστά.
Αν υπάρξουν κάποια. λέγοντας για έσοδα πώς το λένε αλφαμάν και όλες τις τράπεζες εδώ έρχεται η στιγμή να πω ότι μια τεχνολογία δεν θα το πω τεχνολογία αλλά ένας τρόπος ένας τρόπος πληρωμής όπου πλέον έχει περιπέσει σε αχρηστή Αμερική ή όλη Κίνη οι επιταγές ποιος κόβει επιταγές πλέον τον μπλοκ επιταγών αλήθεια επιταγή κανονικά Να μου πεις γραμμάτιο θα συμφωνήσω Εγώ πάλι γνωρίζω ότι το γραμμάτιο Δουλεύει πολύ η επιταγή Τελικά δουλεύουν και τα δύο Δεν ξέρω μάλλον λέμε βλάκες Η επιταγή παίζει πάρα πολύ Αλήθεια ε Και αυτό που λέγαμε το ακάλυπτη επιταγή Ξέρω εγώ Μάκη μου σώσαμε με τους ακάλυπτους επιταγές Πώς το ακάλυπτος που φώναζε Αυτό έχει εκλείψει λίγο λόγω του τη ρεσία Όπου αν έχεις μια ακάλυπτη επιταγή πλέον το μαθαίνουν όλοι.
Άρα δεν είμαστε ακάλυπτου να ξεφεύγεις τόσο εύκολα. Αυτό που είναι σχετικό όμως που έπεσες έτσι σχεδόν κοντά είναι το βιβλιάριο. Ποιος έχει σήμερα τραπεζικό βιβλιάριο για να πάει να το ενημερώσει για να ξέρει πόσα λεφτά έχει. Μόνο κάτι παππούδια που στείλονται το πρωί συγνωμάς στην τράπεζα για να ενημερώσουν το βιβλιάριο τους.
Όπου βέβαια κάπου εδώ να πω ότι είναι άλλο ένα αντικείμενο ή τεχνολογία ή μέθοδος η οποία μου λείπει, διότι θα ήθελα πάρα πολύ να έχω σε φυσική μορφή ένα βιβλιάριο προσωπικά του λογαριασμού μου, παρά όταν θα έρθει η ώρα να πας και να ζητήσεις τα ρέστα από την τράπεζα σχετικά με συναλλαγές, θα ήθελα κάπου να είναι γραμμένα και όχι να πρέπει να τους πληρώσω για να μου δώσουν τις αναλύσεις στους αναλυτικούς λογαριασμούς.
Κατάλαβα που το πας. Έχω συμβεί όλα αυτά, αλλά τέλος πάντων δεν είναι το παρόντος. Και θα φύγω από αυτό το καυτό ζήτημα, γιατί παίζουν και χορηγίες εδώ πέρα, όπως είπαμε. Και μινήσεις. Θα φύγω μακριά και θα φύγω χωρίς να χρησιμοποιήσω κάποιον οδικό χάρτη που όλοι είχαμε στα αμάξια μας. Τι τέλειο που ήταν αυτό το βιβλιαράκι.
Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ. Πάρα πολύ. Πήγαινες ταξίδι στην Ιταλία. Δεν μπορούσες να πας χωρίς να πάρεις τον αντίστοιχο χάρτη. Γιατί πήγαινες ταξίδι με το αμάξι θεωρητικά. Δεν θα έχεις μαζί σου το χάρτη της Ιταλίας ή το χάρτη της περιοχής. Δεν είναι διαφορετικά να βασιστείς μόνο στις ταπέλες. Έτσι δεν είναι. Γιατί στην Ελλάδα, άντε, κάνεις μια στάση και ρωτάς και τον Περιπτερά.
Ως γνωστό ήταν το γραφείο πληροφοριών, τουριστική αστυνομία και βλακίες. Ρωτάς τον Περιπτερά πώς πάω στο Αγρίνιο από την Πάτρα, θα σου πει, θα σου δώσει όλες τις λεπτομέρειες. Εντάξει. Αλλά χαρτές. Χάρτες, ναι, μου λείψανε πολλοί χάρτες και ας ήταν δύσκολοι στην διαχείρισή τους και θέλανε οπωσδήποτε και έναν συνοδηγό, λίγο μάγκα για να μπορέσεις τέλος πάντων να σε βοηθήσει σε σωστή στιγμή και ώρα.
Πρέπει να σου πω ότι στην πρόλαβα, στην πρώτη μου δουλειά, όπου ήταν η εποχή που είχαν ξεκινήσει να βγαίνουν τα GPS, το GPS σαν συσκευή ξεχωριστή όμως, έτσι, όχι μέσα σε κάποιο τηλέφωνο, δεν είχαν βγει ακόμα. Όχι, όχι, κανονικά ναι. Τα τηλέφωνα τα θυμάμαι. Αυτά που έχουμε σήμερα. Οπότε, και επειδή η πρώτη μου δουλειά είχε αρκετή εξωτερική δουλειά, που πήγαινα για κάποιες εκπαιδεύσεις κτλ, χρησιμοποίησα για αρκετό καιρό αυτό το βιβλιαράκι, όπου έπρεπε πριν ξεκινήσεις να δεις εκεί που τέλειωνε η σελίδα, να πας στην άλλη σελίδα, να πω, όπως συνεχίζεται ας πούμε, ο δρόμος, και σε κάποιες στιγμές να σταματάς και να ξαναβλέπεις το γλυαράκι ήταν έτσι είχε περιπέτεια αρκετοί εντάξει σίγουρα δεν ξέρω πρακτικά αν τελικά έχουμε φτάσει στο σημείο του μάλλον να το πω διαφορετικά δεν ξέρω αν πλέον η πρακτική αξία του GPS το έχω βάλει στον αυτόματο και απλά μου ακολουθώ τις εντολές κάνει τα ταξίδια ωραιότερα ή όχι.
Γιατί όπως λες πρώτον χάνεται λίγο η περιπέτεια απ' την άλλη να με σχορέσει λίγο να με σχορέσουν και τα Google Maps δεν είναι και 100% ακριβή. Δεν είναι. Εντάξει τώρα να μας ειλικρινείς. Στο εξωτερικό πλέον εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ να μην έχω το κινητό με το χάρτη. Γιατί πολύ απλά τα πράγματα που θα έκανα μέσα σε τρεις μέρες θα πρέπει να τα κάνω σε έξι χαρώντας το χρόνο για να βρω που είμαι και πώς θα πάω κάπου από την άλλη όπως λες και εσύ ναι δεν είναι οι χάρτες είναι αξιόπιστοι απλά οι οδηγίες πολλές φορές μπορεί να μην λειτουργεί σωστά με την κίνηση σίγουρα αυτά τα πράγματα δεν είναι 100% ακριβή κάτι άλλο ήθελα να πω όμως και το ξέχασα για το θέμα αυτό.
Μέχρι να θυμηθείς αυτό που ξέχασες, να πω ότι όπως λες και εσύ, στο εξωτερικό δεν πας πλέον χωρίς το GPS. Όπως δεν πήγαινα και θυμάμαι και εγώ, δεν πήγαιναμε στην Αθήνα ποτέ τη δεκαετία του 80 χωρίς να έχουμε αγοράσει το αθηνόραμα της εβδομάδος. Το αθηνόραμα για αυτούς που δεν το γνωρίζουν φυσικά ήταν ένας οδηγός που πολλούταν στα περίπτερα, κάθε πέμπτη συγκεκριμένα, και είχε μέσα όλες τις παραστάσεις του θεάτρου που πεζόντουσαν, όλες τις παραστάσεις στους κινηματογράφους που πεζόντουσαν, με κριτικές παρακαλώ, εστιατόρια με τηλέφωνα, διευθύνσεις και κριτικές επίσης.
Ήτανε το know-how του πώς να ζήσεις στην Αθήνα, είτε σαν επισκέπτης οπωσδήποτε, είτε και σαν κάτοικος όπου θέλεις να ψυχαγωγηθείς τέλος πάνου και να κυκλοφορήσεις. το θυμάμαι πάρα πολύ καθαρά δηλαδή να ξεκινάμε ταξίδι για τέτοιο, για την Αθήνα και να κάνουμε στάση να παίρνουμε το Αθηνόραμα για να δούμε τι παίζει το βράδυ, σε ποιο σινέμα θα πάμε φυσικά θα μου πεις γιατί αλλιώς θα έπρεπε πώς να βρούμε τα τηλέφωνα των κινηματογράφων μιας και η πληροφορία δεν υπήρχε κάπου μαζεμένη, κάπου συγκεντρωμένη ο χρυσός οδηγός δεν μπορούσες να ψάξεις να βρεις σινέμα θα το βρίσκες και επίσης άλλο ένα αντικείμενο που νομίζω ότι ακριβώς ο Χρυσός Οδηγός αυτό το κτήνος, αυτό το τεράστιο βιβλίο που είχαμε όλοι δίπλα στο τηλέφωνο και το οποίο έσκηζε ο όχι ο Σουγκλάκος, πες τον άλλον ο μασίστας ο Κουταλιανός ο Κουταλιανός σίδερα μασάει ο Κουταλιανός μάλλον δεν το προλάβαμε το Κουταλιανό όχι έναν άλλον προλάβαμε που έρχονταν και σαν σπίτια Ναι, το θυμάμαι που το σκίζε.
Ο Σαμψών νομίζω ήταν. Ναι, μπορεί. Ήταν πολύ. Σκίζαν αυτό το βιβλίο που ήταν πάρα πολύ δύσκολο να το σκίσεις. Θυμήθηκα όμως αυτό που ήθελα να πω για τους Χάρτς. Παρακαλώ. Όσες φορές, τα χρόνια που χρησιμοποίησα το βιβλιαράκι, παρατήρησα αργότερα ότι είχα μάθει πολύ καλύτερα τους δρόμους της Αθήνας, σε προκειμένου, από εποχές αργότερα που χρησιμοποιούσα το GPS.
Την Google, τέλος πάντων, ή το GPS. Είχε δηλαδή μια διαδικασία που σου έμενε η διαδρομή, σου έμενε ο δρόμος, ενώ το άλλο απλά προσπαθείς να μην χάσεις τη στροφή. Δεν βλέπεις γύρω σου, κατάλαβες. Είναι μέσα στο γενικότερο πλαίσιο το ότι η τεχνολογία μας χαζεύει. Βέβαια. Άλλο ένα σημάδι τέτοιο. Πολύ κλασικό είναι αυτό το παράδειγμα.
Όπως λες και εσύ, θα περάσεις από μια γειτονιά, δεν θα δεις τίποτα δεξιά-αριστερά σου, με το φόβο ακριβώς ότι δεν θα προλάβεις τη στροφή γιατί τελευταία στιγμή θα σου το πει κλασικά. Με το φόβο ότι μπορεί να καταλάβεις λάθος, να έχει δύο στροφές και να πάρεις τη λάθος. Οπότε, ναι, η γειτονιά, είτε πέρασες από εκεί είτε δεν πέρασες.
αν ας πούμε δηλαδή κάνεις ένα γύρο για να μπορέσεις να ξαναγυρίσεις να κάνεις ας πούμε όλο το γύρο να μπορέσεις να παρκάρεις στην αρχή του τετραγώνου δεν θα αναγνωρίσεις δεχομένως το ίδιο το τετράγωνο είναι φοβερό αυτό το πράγμα το θυμάμαι δηλαδή να συμβαίνει πολύ συχνά σε περιηγήσεις μου σε πόλεις που δεν ξέρω όπου ξαναπέρασα και μου λέει ο συνοδηγός από εδώ ξαναπεράσαμε και λέω πότε μου λέει τώρα έκανες το γύρο και δεν το κατάλαβα ποτέ γιατί φοβόμουν να μην χάσω τη στροφή όπως έτσι Να κλείσουμε σιγά σιγά με την κατηγορία την αγαπημένη μας την πληροφορική Ω βεβαίως Τι άλλο να πούμε να ξεκινήσουμε με τις δισκέτες Ξεκίνα δισκέτες 5-5 Ιντσών 3,5 Ιντσών 3,5 Ιντσών Κάπου εδώ να σου πω ότι διάβασα κάτι πολύ ωραίο και μου άρεσε οι δισκέτες λέει δεν καταργήθηκαν ποτέ μιας και έχουν παραμείνει ως το σήμα της αποθήκευσης δεδομένων και μ' άρεσε έτσι ναι ρε φούστη ναι έτσι αλλά ναι εντάξει παρόλα αυτά δισκέτες 5-1-4 3-3-3 για την αμήγκα θύμισε μου κάτι ξεχνάω τώρα
σαν μέθοδο αποθήκευσης δεν μου έρχεται παλιά memory cartridge του playstation αυτά που βάζαμε στο 1 ή στο 1 δεν θυμάμαι που και στα 2 δεν θυμάμαι καλά οτιδήποτε, οποιοδήποτε από αυτά αναφέρεις πλέον δεν έχει νόημα δεν έχει κανένα νόημα να το αναφέρουμε ακόμα και τα cd τα οποία χρησιμοποιούσαμε σαν τρόπο αποθήκευσης πλέον τελείωσε και στην μουσική και στην πληροφορική Γιατί δεν υπάρχουν τα CD recorders πλέον. Ακόμα κι αν έχεις κάπου μια κατοστάδα CD, πρώτον δεν χωράει πολλά δεδομένα πλέον, κατά ψέματα, χωρούσε λιγότερο, χωρούσε κάτι να θυμηθώ, κάποια megabyte, λιγότερο από 100 νομίζω.
Πραγματικά πιστεύω ότι αν σκεφτείς ότι η διαφορά ηχητικά του CD από το ψηφιακό αρχείο που ακούμε πλέον στις πλατφόρμες, στο streaming, δεν είναι μεγάλη. Μην πω ότι είναι μη δαμηνή η διαφορά, έτσι. Έτσι. Δεν δικαιολογείται αυτή η εξαφάνιση του CD, εκτός από ένα λόγο. Από τον λόγο που είπαμε και πιο πριν. Δηλαδή ότι λίγο οι εταιρείες μας πάνε στο να πληρώνουμε κάτι, να το νοικιάζουμε, να μην είναι ποτέ δικό μας.
Δηλαδή δεν καταλαβαίνω γιατί να έχω CD αυτή τη στιγμή, μια συλλογή όχι πολύ μεγάλη, αλλά επιλεγμένα δισκάκια που είχα πάρει και μου άρεσαν και να μην μπορώ να τα ακούσω πουθενά. Συμφωνώ πολύτως. Συμφωνώ πολύ. Δεν θα πω ακριβώς αντίστασης γιατί τώρα να μιλάμε για αντίσταση απέναντι στην τεχνολογική, ούτε τεχνολογικό advancement θα το πω.
Σε αυτό το νοριμαγδό της καταναλωτικής χρήσης της τεχνολογίας, δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός, δηλαδή ότι όλες οι εταιρείες πλέον όπως είπες μας επιβάλλουν την άιλη χρήση, χρήση και όχι κατοχή των προϊόντων. Είτε μιλάμε για ταινίες σε streaming πλατφόρμες, είτε μιλάμε για τραγούδια. Και δεν έχεις καν την επιλογή, ρε Μάνο.
Ακριβώς. Δεν έχεις καν την επιλογή. Δεν είναι δηλαδή ότι θα κυκλοφορήσει σε ένα περιορισμένο αριθμό, δεν λέω. Μπορεί περισσότερος κόσμος να προτιμάει το ηλεκτρονικό. Μπορεί. αλλά δώσε μου την επιλογή τύπο σε κάποια κυκλοφόρησε κάποια σε φυσική μορφή ένα επίσης ας πούμε αντικείμενο κατηγορία αντικειμένου που έχει εκλείψει και μπορεί τότε δεκαετία που μιλάμε εμείς μεγαλώναμε υπήρχε, υπήρχε αλλά δεν υπήρχε σε τρίτο βαθμό είναι οι συλλεκτικές εκδόσεις θυμάσαι πόσο ωραία σε παιχνίδια και σε δίσκους ακόμα όμως που είχε τα βιβλιαράκια μέσα φωτογραφίες ήταν πολύ ωραίο στοιχείο που συνόδευε την εμπειρία είτε την ακουστική εμπειρία είτε την παιχνική εμπειρία και αν ήταν και μερακλείδες οι publishers θυμάμαι τώρα κάτι συλλεκτικά νομίσματα χάρτες θυμάσαι στο με τη μουσική του παιχνιδιού.
Πραγματικά αυτή τη στιγμή τα πληρώνουμε ακριβότερα γιατί αν τα βάλεις κάτω και τότε δεν ήταν ευθύνα αλλά τώρα είναι ακριβότερα. Παίρνεις τις Limited Edition ή τέλος πάντων τις Premium Edition και στην ουσία... Έχει κάτι έξτρα ηλεκτρονικό. Εντάξει, κάτι έξτρα ηλεκτρονικό και πάλι άϊλο και κάτι το οποίο αν λίγο... εντάξει, μπορείς να το αγοράσεις και αργότερα από μέσα.
Ή είναι άχρηστο. Ή είναι τελείως άχρηστο, ακριβώς. Να σου δίνει ρούχα ενός χαρακτήρας να φορέσει. Δηλαδή τώρα αυτά δεν ξέρω. Σκην σε όπλα. Εντάξει, ναι. Τα μικρά παιδάκια ακόμα τσιμπάνε γιατί αν δεν τσιμπούσε κανένας θα είχε γίνει κάποια αλλαγή εδώ. Θέλω να πιστεύω όπως ξεκίνησα να λέω ότι ίσως Ίσως το πρώτο βήμα στο να διεκδικήσουμε μια τύπου αλλαγή σε όλο αυτό το πλαίσιο είναι σε αυτό.
Είναι στο να μπορούμε να κατέχουμε κάποια από αυτά τα οποία αγοράζουμε. Γιατί νομίζω ότι απλά το να νοικιάζεις μόνο χωρίς καμιά πολίτως, κανένα δικαίωμα χρήστης τους, όταν είσαι offline ας πούμε είναι πρόβλημα, για μένα είναι πρόβλημα και μετά από αυτό τον καταγγελτικό λόγο για αντικείμενα που μας λείπουν υπερβολικά πολύ για να έχουμε έτσι αντικειμενική άποψη δεν θα είχαμε τίποτη άποψη ήρθε η ώρα νομίζω να κλείσουμε θα θέλαμε όσοι μας ακούτε αν σας ήρθε κάποιο αντικείμενο που θυμάστε εσείς και δεν έχουμε σήμερα και σας άρεσε ή δεν σας άρεσε να το αναφέρετε να μας το στείλετε σε ένα σχόλιο γιατί σίγουρα θα έχουμε ξεχάσει κάποια πάρα πολλά ήδη αυτή τη στιγμή μου ήρθε κι άλλο την ώρα που μιλούσαμε αλλά δεν θα το πω θα το δω αν θα το θυμηθεί κάποιος από τους ακροτές μας τώρα μας κρατάς αγωνία εντάξει θα κλείσω τότε με κάτι το οποίο όλοι μας όταν μπαίναμε στα συνεργεία των αυτοκίνητων κρυφοκοιτούσαμε σαν πιτσιρικάδες και προσέχαμε να είμαστε δύο μπαμπάς μας
τους καταλόγους της Πυρέλη που ήταν στους τείχους κοντά έπεσες έπεσες κοντά ακριβώς αυτά νομίζω ότι πλέον δεν μπάσεις σε κάποιο συνεργείο και να τα βρεις εκεί πέρα παρόλα αυτά εγώ με αυτό θα κλείσω εντελώς καταγγελτικά φέρτε πίσω τους τα αντικείμενα του Πόθου στα συνεργεία Μάκη κόψε με κόψε με Μάκη άλλο ένα πράγμα που θα μας λείψει γιατί θα το πούμε ο μάνος που το κόβουμε και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το επόμενο επεισόδιο να είστε καλά ό,τι και να κάνετε γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
