Πρώτες μέρες με το Μετρό στην Καλαμαριά
Podcast χωρίς Νόημα με τον Τζιμ ΜάκοΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πρώτη φορά ανυπομονούσα να επιστρέψω από τις διακοπές και ο λόγος ήταν η έναρξη της λειτουργίας της επέκτασης της Καλαμαριάς του Μετρό Θεσσαλονίκης, η οποία είναι σαν να μου πήραν ένα καινούριο αυτοκίνητο πόλης!
🎬 ΚΕΦΑΛΑΙΑ
00:00 Ανυπομονούσα να τελειώσουν οι διακοπές λόγω μετρό
02:51 Πότε συμφέρει η προσωποποιημένη κάρτα
05:18 Το μετρό δεν καίει βενζίνη
07:32 Το μετρό δεν μου γλυτώνει χρόνο
10:03 Πέτυχα βλάβη στο μετρό
12:40 Το μετρό με έβγαλε από το σπίτι
🙏 ΑΦΗΣΕ ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ
Αν σου άρεσε το επεισόδιο, θα χαρώ πολύ να αφήσεις μια 5⭐ κριτική στο Apple Podcasts ή στο Spotify, ώστε να το ανακαλύψουν κι άλλοι ακροατές!
🎙 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ PODCAST
Το Podcast χωρίς Νόημα είναι ένα audio blog και η audiobook έκδοση του newsletter μου.
Ευχαριστώ που άκουσες,
Τζιμ
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Όσο ήμουν διακοπές φέτος, τσέκαρα καθημερινά τις ιστοσελίδες για το μετρό της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα για την επέκταση της Καλαμαριάς και πότε αυτή θα ξεκινούσε να λειτουργεί. Περίμενα πώς και πώς να λειτουργήσει το μετρό στην Καλαμαριά και όταν διάβασα ότι έγιναν και τα εγγένεια, μετά ανυπομονούσα πότε θα γυρίσω πίσω στην πόλη.
Ήταν η πρώτη φορά που πραγματικά ανυπομονούσα να τελειώσουν οι διακοπές. Και πράγματι με το που γυρίσαμε στην πόλη έκανα σαν μικρό παιδί που του είχαν πάρει το καλύτερο δώρο. Και αν και δεν είμαι πια μικρό παιδί, το μετρό ήταν σαν να μου πήρε κάποιος ένα καινούριο αυτοκίνητο πόλης. Πρώτη φορά λοιπόν ήθελα στις διακοπές φέτος να επιστρέψω στην πόλη.
Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Μέχρι τώρα δεν είχε συμβεί ξανά ποτέ. Όποτε γυρνούσαμε τα τελευταία δέκα χρόνια από τις διακοπές και έμπαινα στην πόλη και αντίκριζα αυτό το χάος από πολυκατοικίες, από ποτηλιαρίσματα, από αυτοκίνητα στον περιφερειακό, από βαβούρα, από ζέστη, όλα αυτά, το πρώτο πράγμα που έλεγα ήταν γιατί γυρίσαμε.
Αν εκείνη τη στιγμή μου έλεγαν μπορείς να γυρίσεις πίσω, θα έφευγα κατευθείαν. Φυσικά όλοι θέλουμε να γυρίσουμε στις διακοπές, ποιος δεν θέλει έτσι. Αλλά φέτος λοιπόν, επειδή άνοιξε αυτή η επέκταση της καλαμαριάς που την περιμέναμε δύο χρόνια φαντάζομαι και φυσικά το μετρό της αισθανόληξης το περιμέναμε από πότε δεν ξέρω και εγώ τι, πλέον ήταν μια αλλαγή που περίμενα να τη ζήσω.
Μια αλλαγή στον τρόπο ζωής μας που σίγουρα θα είχε τεράστια αλλαγή στις μετακινήσεις μας αλλά και στην ποιότητα ζωής θεωρώ εγώ γιατί η μετακίνηση ας πούμε είναι ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας. Επιστρέψαμε λοιπόν τέλη Αυγούστου και πέντε ώρα ήμασταν εδώ στο σπίτι και εγώ το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν απλά να αφήσω τις βαλίτσες και να πάω να δω το σταθμό του μετρό Όχι απαραίτητα να το πάρω γιατί το έχω ξαναπάρει ας πούμε αφού λειτουργεί το μετρό της Θεσσαλονίκης εδώ και αρκετούς μήνες αλλά ήθελα να δω τον σταθμό τον οποίο θα μπορώ να τον βλέπω και όλα τις κυλιόμενες σκάλες μπορώ να τις βλέπω από το γραφείο μου εδώ πέρα Οπότε είναι αρκετά κοντά, είναι ένα λεπτό από εδώ που βρίσκομαι Οπότε ήταν πάρα πολύ κοντά μου, ήταν πάρα πολύ προσιτή η πρόσβαση στο μετρό Και έτσι λοιπόν ανυπομονούσα πότε θα βρεθώ εκεί και δεν αργήσαμε Λοιπόν εκείνο το ίδιο απόγευμα πήγαμε και είδαμε την στάση του μετρό Και μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ και από θέμα του σταθμού
Εντάξει καινούριο πράγμα είναι φυσικά και ήταν και κυρίως γιατί επιτέλους έφυγαν όλες αυτές οι λαμαρίνες που βλέπουμε εδώ και χρόνια εδώ στη γειτονιά, οι δρόμοι που ήταν αποκομμένοι και ήταν αδιέξοδα και δεν μπορούσαμε να τους χρησιμοποιήσουμε. Τώρα ξαφνικά είδα μια τεράστια αλλαγή στη γειτονιά και ήθελα να τη δω αυτή, όχι για το πώς είναι ακριβώς ο σταθμός, αλλά γενικά για το πώς τώρα άνοιξε όλη αυτή η περιοχή εδώ πέρα.
Οπότε λοιπόν σε ένα λεπτό από το σπίτι της πολυκατοιχείας μπορώ να βρίσκομαι στα εκδοτήρια των εισιτήριων. Και αυτό ήταν ένα θέμα τώρα με το εισιτήριο. Γιατί δεν ήθελα να έχω το εισιτήριο, να πάω να το γεμίζω κλπ. Και ήθελα να βγάλω μηνιαία κάρτα. Πίστευα ότι αυτή η κάρτα είναι ότι πάω θα βγάλω μια προσωποποιημένη κάρτα, όπως τη λένε για το μετρό της Θεσσαλονίκης, και αυτή θα ισχύει για ένα μήνα.
και μετά δεν ξέρω θα μπορώ να την ανανεώνω ή να βγάζω καινούρια κάρτα. Προς έκπληξη λοιπόν εμένα, δεν το ήξερα κιόλας, δεν είχα ενημερωθεί από κάπου, διαπίστωσα ότι αυτή η προσωποποιημένη κάρτα μπορεί να είναι απλά ένα εισιτήριο. Μπορεί ας πούμε να πάρω αυτή την προσωποποιημένη κάρτα, να βάλω 60 λεπτά και να έχω μία διαδρομή.
Έτσι αυτό κατευθείαν μου ακύρωσε όλα τα εισιτήρια που είχα μαζέψει 3-4 ας πούμε και τα γέμιζα κάθε φορά, θα είχα μόνο την κάρτα μου και θα τη χρησιμοποιούσα σαν εισιτήριο. Σύνθως βέβαια δεν παίρνω ένα απλό εισιτήριο, έπαιρνα τα δεκαπλά της δεκαπλής διαδρομής προκειμένου να εκμεταλλευτώ και μια πολύ μικρή έκπτωση, αλλά κυρίως ώστε να μην πηγαίνω στα εκδοτήρια συνέχεια και να βγάζω κάθε φορά που θα χρειάζομαι να χρησιμοποιήσω το μετρό.
Ένα άλλο πράγμα όμως που διαπίστωσα ήταν ότι αυτή η κάρτα δεν ήταν μόνο για ένα μήνα. θα μπορούσα να το κάνω τρίμηνο ή και εξάμηνο. Κάτι το οποίο το σκέφτομαι πολύ σοβαρά, αλλά όταν τα έβαλα κάτω και υπολόγισα πόσες διαδρομές θα πρέπει να κάνω προκειμένου να με συμφέρει αυτή η προσωπημένη κάρτα, διαπίστωσα ότι αν θέλω να βγάλω τη μηνιαία κάρτα, αν θέλω αυτή την κάρτα δηλαδή αντί για απλό εισιτήριο να την έχω σαν μηνιαία κάρτα, θα πρέπει να κάνω 13 διαδρομές πηγενέλα ή 26 διαδρομές για να με συμφέρει.
Αν κάνω λιγότερες διαδρομές τότε το θεωρητικά συστηρίο θα μου κοστίζει πάνω από 60 λεπτά, θα μου βγαίνει 70-80 λεπτά και αν κάνω πάνω από 13 πηγαίνε άλλα διαδρομές θα αρχίσει να πέφτει το κόστος. Αυτό φυσικά συμβαίνει πάντα στις μηνιαίες κάρτες, όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε το μέσο μετακίνησης τόσο περισσότερο μας συμφέρει αυτή η κάρτα.
Αν τώρα αυτή την κάρτα την κάνω εξάμινη, τότε υπολόγιζα ότι πρέπει να κάνω τουλάχιστον 10 με 11 νομίζω πήγαινα άλλα διαδρομές κάπου εκεί, το οποίο ακόμα δεν φτάνω στο σημείο να τις κάνω. Τώρα προς το παρόν δοκιμάζω λίγο όλες αυτές τις μέρες για το πόσο συχνά θα χρησιμοποιώ το μετρό για να καταλήξω τελικά. Αν θα πάρω την μηνιαία κάρτα ή την εξάμινη κάρτα, πόσο γενικά συχνά χρησιμοποιώ το μετρό.
Δεν πίστευα ότι θα το χρησιμοποιώ τόσο συχνά Αλλά επειδή είναι κάτι καινούργιο και είναι κάτι καινούργιο και στη ζωή μας ας πούμε Θέλω πολύ να το στηρίξω, θέλω πολύ να το χρησιμοποιώ Το αυτοκίνητο εδώ και δύο εβδομάδες ας πούμε που επιστρέψαμε από τις διακοπές Έχει ακόμα τη βενζίνη που έβαλα επιστρέφοντας από τις διακοπές Και αυτό λέει πολλά Έχουμε περιορίσει πάρα πολύ την κίνηση με το αυτοκίνητο Ειδικά μέσα στην πόλη γιατί στην ουσία αυτό το μετρό τώρα είναι σαν να έχω ένα καινούριο αυτοκίνητο πόλης το οποίο μου κοσίζει σχεδόν τίποτα μπροστά στο να είχα ένα αυτοκίνητο πραγματικά το οποίο με πάει σε 15-20 συγκεκριμένα σημεία στην πόλη που καλύπτει το μεγαλύτερο ποσοστό των μετακινήσεων που θα ήθελα να κάνω μέσα στη Θεσσαλονίκη.
Δεν είναι όμως μόνο οι μετακινήσεις στο κέντρο που μας έλυσε τα χέρια το μετρό είναι και πιο απομακρυσμένες περιπτώσεις όπως ήταν ας πούμε μια συναυλία που πήγαμε μια Κυριακή στην Σταυρούπολη. Εκεί πέρα ήταν στη Μονή Λαζαριστών ένα φεστιβάλ μουσικής που ήθελε να πάει η Τζιμάκενα Τζούνιουρ οπότε τους πήγα με το αυτοκίνητο μέχρι εκεί κοντά στη Λαγκαδά και μετά στην επιστροφή το βράδυ θα έπρεπε να πάω να τους πάρω.
Όμως αντί να πάω να τους πάρω η Τζιμάκενα πήρε το ταξί από τη Σταυρούπολη, από τη Μονή Λαζαριστών πήγε στο σταθμό των τρένων όπου είναι ο τερματικός σταθμός του μετρό και από εκεί επέστρεψε εδώ που σε ένα λεπτό από εδώ που είμαστε έφτασε στο σπίτι. Τον παλιό καιρό ας πούμε θα είχε πάρει το ταξί από την Σταυρούπολη και θα είχε έρθει μέχρι εδώ και έτσι από τα 4-5 ευρώ που της βγήκε τώρα το κόμιστρο μέχρι τον σταθμό των τρένων θα της έβγαινε σίγουρα πάνω από 10-15 ευρώ το ταξί.
Οπότε σίγουρα είχαμε και μείωση κόστους όσον αφορά αυτό το γεγονός αλλά και η ευκολία που έχει, ας πούμε, οπουδήποτε και να βρεθεί λίγο πιο μακριά ο καθένας μας από το σταθμό του μετρό, μπορούμε με ένα ταξί, αν δεν έχω αυτοκίνητο, ας πούμε, να πάρουμε να πάμε στην πιο κοντινή στάση του μετρό και από εκεί είναι σαν να φτάνουμε κατευθείαν στο σπίτι, προστατευμένοι από τα καιρικά φαινόμενα απ' έξω και με την ευκολία και την άνεση που προσφέρει και όλα στη μετακίνηση του τρένου σε σχέση με τα λεωφορεία.
γιατί εγώ τώρα είχα μάθει με τα λεωφορεία τότε τα κόκκινα στη Θεσσαλονίκη που είχαμε και τον εισπράκτορα πίσω και με τα πάσο και με αυτά. Από τότε λοιπόν από εκείνη την εποχή η αλλαγή που έχει συμβεί στην πόλη για μένα μου φαίνεται αδιανόητη. Με τη μετακίνηση του μετρό δεν μπορώ να πω ότι γλιτώνουμε ιδιαίτερο χρόνο. Δηλαδή τώρα περίπου κάθε στάση βλέπω ότι μας παίρνει 1,5 λεπτό περίπου για να πάμε από στάση σε στάση.
για να πάμε στο κέντρο θέλουμε περίπου 25 λεπτά θα έλεγα ότι με το αυτοκίνητο ας πούμε θα μπορούσαμε να είμαστε εκεί σε 30 λεπτά ειδικά αν δεν έχει κίνηση κιόλας ίσως να ήμασταν και πολύ πιο γρήγορα σε περιοχές τις οποίες καλύπτει το μετρό. Οπότε δεν θεωρώ ότι το μετρό μας γλιτώνει χρόνο αλλά μας γλιτώνει σε σχέση με την ευκολία μετακίνηση με το αυτοκίνητο Γιατί με το αυτοκίνητο, καταρχήν εντάξει, άμα έχεις ποτηλιάρισμα και λοιπά, σίγουρα σου φέρει το μετρό.
Αλλά από την άλλη, το αυτοκίνητο χρειάζεται παρκάρισμα. Είναι πιο αγχωτική η μετακίνηση με το αυτοκίνητο, πρέπει να έχεις συνέχεια το νου σου, πρέπει να σκέφτεσαι από ποιο δρόμο θα πας. Γενικά υπάρχει μια άλλη διαδικασία με το αυτοκίνητο και νομίζω ότι αυτό πιο πολύ εγώ κερδίζω. Δεν κερδίζω τόσο πολύ σε χρόνο, αλλά σε ποιότητα ζωής.
Γιατί δεν ήθελα ποτέ βασικά να χρησιμοποιώ τα αυτοκίνητα μέσα στην πόλη και τώρα χάρη στο μετρό είμαι στη θέση να μην το κάνω πια αυτό. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη διαφορά για μένα με τη λειτουργία του μετρό. Ωστόσο, όπως κάθε καινούριο πράγμα, έτσι και αυτό έχει τα μικροπροβληματάκια του και δικαιολογώ οποιαδήποτε βρεφικά λάθη μπορεί να συμβούν.
Έτσι και εμένα μου συνέβη λοιπόν μια φορά σε μια μετακίνηση με το μετρό να συμβεί μια βλάβη στο μετρό Σε εκείνη την περίπτωση το τρένο δεν μπορούσε να σταματήσει στο σταθμό της Καλαμαριάς, στη στάση της Καλαμαριάς Και ενώ πηγαίναμε λοιπόν έπρεπε να αλλάξουμε βαγόνια Όταν φτάσαμε και στο σταθμό πριν την Καλαμαριά που νομίζω ήταν η νομαρχία Μας είπαν ότι θα έπρεπε να κατεβούμε από το βαγόνι να περιμένουμε στην απέναντι τροχιά το τρένο και από εκεί θα συνεχίζαμε κανονικά.
Στην ουσία τι κάνανε, τα τρένα κάνανε εκεί που έχει χιαστεί σε ένα σημείο μέσα το τούνελ, το τρένο έβγαινε από την τροχιά την κανονική, έμπαινε στην αντίθετη, έπαιρνε τους ανθρώπους από εκείνο τη στάση και τους επέστρεφε ξανά πίσω. Δηλαδή ήταν φαντάζομαι ότι γινόταν κάτι τέτοιο ώστε το βαγόνι μετά, όλοι εμείς που αλλάζαμε τα βαγόνια, να συνεχίζει προς τα πίσω τώρα το άλλο βαγόνι. Τώρα του περιέραψα λίγο περίπλοκα, αλλά θέλω να πω ότι σε ένα σημείο το τρένο ήταν στην ίδια τροχιά με το άλλο που είχαμε σταματήσει εμείς. Και πράγματι πρόλαβα και έβγαλα για πολύ λίγο βίντεο την ώρα που ερχόταν το βαγόνι από απέναντι για να μας πάρει και θα άλλαζε την τροχιά.
Και ήταν λίγο κάπως να βλέπω το φως του τρένου απέναντι να έρχεται σε εμάς. Το κόσμος εκεί ήταν αρκετός σε εκείνη την στάση γιατί προφανώς η δυσλειτουργία αυτή προκάλεσε συνοστισμό. Γενικά υπήρξαν και κάποια παράπονα που άκουσα εκεί πέρα και μου είπανε εμείς περιμένουμε ήδη τώρα 10 λεπτά σε αυτή τη στάση και τώρα μας είπαν να βγούμε και να μπούμε και τελικά μπήκαμε και περιμέναμε το άλλο τρένο.
Υπήρχε λίγο ένα ψιλοχάσιμο συνεννόησης το οποίο όμως κράτησε για ένα τέταρτο και μάλιστα τον έφτασα εγώ σε εκείνο το σταθμό και μας είπαν να πάμε απέναντι για να πάρουμε το τρένο που θα έρθει. Εκείνη τη στιγμή μόλις είχε διορθωθεί το πρόβλημα και έτσι ξαναμπήκαμε στο τρένο που ήμασταν και συνεχίσαμε κανονικά την πορεία μας.
Αυτό μου κόστιζε, ξέρω, καμιά 10 λεπτά, 12 λεπτά από ό,τι θυμάμαι για να επιστρέψω στο σπίτι, που δεν χάλασε και ο κόσμος μπροστά στην ευκολία που μου έχει δώσει μέχρι στιγμής το μετρό. Ήταν πολύ εύκολο να το παραβλέψω αυτό το μια άτυχη στιγμή που συνέβη που θεωρώ ότι ειδικά κιόλας στην αρχή είναι και εντάξει όχι αναμενόμενο δεν θα δικαιολογήσω και όλες τις βλάβες αλλά γενικά δεν έπεσα και από τα σύννεφα που συνέβη κάτι και θεωρώ ότι θα συμβαίνουν κιόλας πράγματα ένα δύο πράγματα σε όλα τα μετρότητα των άλλων χωρών και όλου του κόσμου θεωρώ ότι δεν λειτουργούν άριστα.
υπάρχουν πάντα μικροπροβλήματα σε όλα τα πράγματα και στα μηχανήματα που έχουμε εμείς στο σπίτι στο δικό μας σπίτι ας πούμε έχουμε και εμείς θέματα τα οποία πρέπει να λύνουμε κάθε φορά τίποτα δεν δουλεύει 100% πάντα σίγουρα οπότε γενικά είμαι ένας επίεικης επιβάτης και πελάτης του μετρό τώρα όπως καταλαβαίνουν όλοι έχω θουσιαστεί πάρα πολύ με το μετρό μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ στις μετακινήσεις Το βλέπω κιόλας πόσο περισσότερο θα μας διευκολύνει και τα επόμενα χρόνια.
Γενικά έχει αναβαθμιστεί πολύ η γειτονιά και όλες οι γειτονιές από τις οποίες περνάει τώρα το μετρό. Βλέπω πολύ κόσμο κιόλας να το χρησιμοποιεί. Δεν περίμενα να έχει τόσο πολύ κόσμο και μάλιστα διάβασα κάποτε ότι θα έχει 65.000 επιβάτες επιπλέον λόγω της επέκτασης της Καλαμαριάς. Στην αρχή νομίζαμε ότι ήταν 65.000 επιβάτες στο σύνολο κάθε μέρα που θα παίρνει το μετρό αλλά κάναμε λάθος και συνολικά το μετρό από όσο διάβασα εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή 150 με 200 χιλιάδες άτομα καθημερινά.
Και η δυναμικότητά του λέει μέχρι στιγμής είναι να φτάσει στα 330 χιλιάδες άτομα που χρησιμοποιούν το μετρό ημερησίως. Εντυπωσιακά νούμερα, δεν περίμενα να χρησιμοποιούν το μετρό τόσοι πολλοί άνθρωποι σε καθημερινή βάση και βλέπω όμως και εμένα που από εκεί που ας πούμε δεν χρησιμοποιούσα καθόλου τα μέσα μετακίνηση και ήμουν συνέχεια με το αυτοκίνητο και βασικά δεν μετακινούμαι και σχεδόν καθόλου καθώς δεν έχω το πρωινό το commute ας πούμε που έχουν οι περισσότεροι οπότε γενικά είμαι περισσότερος στο σπίτι σαν stay at home dad ας πούμε οπότε δεν γενικά μετακινούμαι τώρα το μετρό με έκανε να θέλω να μετακινούμαι με έκανε να θέλω να πάω στο κέντρο μια βόλτα που παλιά θα έλεγα τώρα ποιος παίρνει το αυτοκίνητο, ποιος παρκάρει, πού να ψάχνουμε για παρκάρισμα και πού να πάμε και έχει και κόσμο κλπ.
Τώρα με την ευκολία που έχω στο ένα λεπτό από εδώ να βρεθώ στις κυλιόμενες σκάλες, να περάσω την προσωπική μου κάρτα και να μπω σαν να μπαίνω σε ένα δικό μου αυτοκίνητο, το οποίο το φροντίζουν άλλοι για μένα, και να βρεθώ εκεί που θέλω μέσα σε 20-25-30 λεπτά και στην άλλη άκρη της, όχι στην άλλη άκρη, στην άλλη άκρη του κέντρου της πόλης, για μένα είναι μια εμπειρία που πραγματικά χαίρομαι που τη ζω και άξιζε πραγματικά αυτή η αναμονή και ανυπομονησία που είχα τότε στις διακοπές.
Πάντως του χρόνου στις διακοπές δεν νομίζω να ανυπομονώ πια να ξαναγυρίσω, γιατί μέχρι τότε ένα χρόνο μετά θα έχει γίνει τρόπος ζωής πλέον το μετρό, θα το έχουμε συνηθίσει όλοι μας και πλέον θα μας φαίνεται κάτι εντελώς φυσιολογικό στην καθημερινότητά μας και δυστυχώς τέλος αυτή την αίσθηση, αυτόν τον ενθουσιασμό που έχω τώρα, όσο γίνεται περισσότερο, να τον επιμικρίνω γιατί πραγματικά ταξίζει.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα