Πώς έχασα κιλά τρώγοντας αντί να ακούω την πείνα μου

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Ήθελα να χάσω κιλά, αλλά δεν ήξερα πόσο έπρεπε να φάω. Οπότε εκείνο που έκανα ήταν να το ράψω. Και είπα, αν δεν πεινάσεις, δεν θα χάσεις κιλά. Και όντως πεινούσα. Και πεινούσα πολύ. Αλλά δεν ήξερα, είχα φάει πολύ, δεν είχα φάει πολύ, μπορούσα να φάω κάτι παραπάνω. Άλλες φορές που δεν πεινούσα σήμαινε ότι είχα φάει πολύ περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε.

00:20 Δεν ήξερα την απάντηση. και σε όλα αυτά απάντηση μου έδωσε δυστυχώς η καταναγκαστική διαδικασία της καταμέτρησης θερμίδων. Αν και όταν ήμουν μικρός δεν μου άρεσε το φαγητό, μεγαλώνοντας άρχισα να ανακαλύπτω τις νοστιμιές και εδώ και πολλά χρόνια πλέον μου αρέσει το φαγητό. Κάτι που έκανε οποιαδήποτε προσπάθεια απώλειας κιλών δύσκολη.

00:50 Όταν λοιπόν το πήρα απόφαση να προσπαθήσω να χάσω σοβαρά κιλά ξεκίνησα να το κάνω εντελώς μόνος μου Είπα ότι ξέρεις θα πρέπει να πεινάσεις θα προσπαθήσεις να μειώσεις όσο γίνεται περισσότερο τις μερίδες και να τρως όσο γίνεται λιγότερο Φυσικά εκείνο που θα μου έδειχνε αν τελικά τρώω σωστά ήταν καταρχήν η ζυγαριά που θα ζυγιζόμουν κάθε πρωί την ίδια ώρα και κατά δεύτερον η αίσθηση της πείνας Και έλεγα, εφόσον πεινάς, σημαίνει ότι έφαγες λιγότερο από ό,τι θα έπρεπε.

01:18 Μπράβο, πολύ καλά, λογικά χάνεις κιλά. Δεν πεινούσες? Χμ, κακό αυτό γιατί είχες φάει μάλλον πολύ περισσότερο. Όμως κάποιες μέρες κατέληγα να πεινάω πολύ, ενώ πίστευα ότι είχα φάει πάρα πολύ εκείνη τη μέρα και εξακολουθούσα να πεινάω. Και έλεγα, κάτσε τι έγινε, τώρα έφαγα περισσότερο από την προηγούμενη μέρα που είχα φάει λίγο και δεν πεινούσα, πολύ λίγο και δεν πεινούσα πάλι.

01:45 Και έλεγα, κάτσε, δεν πεινάς ενώ έχεις φάει τόσο λίγο? Μήπως πρέπει να φας λίγο κάτι παραπάνω, γιατί την άλλη φορά που θα πεινάς και θα έχεις φάει παραπάνω, τι γίνεται τότε? Θα μπορούσα να το εξισορροπήσω με την προηγούμενη μέρα που ενώ είχα φάει λίγο, δεν πεινούσα. Δεν έβγαζε και πολύ νόημα δηλαδή μόνο από την αίσθηση της πίνας να ξέρω τελικά αν έχω φάει πολύ ή λίγο εκείνη τη μέρα.

02:05 για να μην πω δηλαδή και για τη ζυγαριά, που μέρες τις οποίες πεινούσα πάρα πολύ με έδειχνε στα ίδια νούμερα ή μπορεί να έπαιρνα κιόλας μερικά αγαράμαρια και να μου τρελαινόταν ο εγκέφαλος ή άλλες φορές που δεν πεινούσα και αισθανόμουν πολύ χορτάτος, έπεφτη ζυγαριά. Και εκεί ήταν που έλεγα εντάξει, δεν βγάζει νόημα έτσι, δεν υπάρχει κάποιο πρόγραμμα, δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο το οποίο φαίνεται να δουλεύει, κάτι πρέπει να αλλάξω.

02:30 Η πείνα λοιπόν δεν ήταν ζυγαριά. Η πείνα δεν θα με κατέβαζε τα κοιλά έτσι όπως περίμενα. Δεν υπήρχε άμεσος συσχετισμός μεταξύ της αίσθησης της πείνας και αυτό που μου έδειχνε τη ζυγαριά την επόμενη μέρα. Οπότε έπρεπε να σταματήσω να βασίζομαι στην αίσθηση της πείνας και να βρω κάτι πιο συγκεκριμένο και πιο απτό. Κάτι από το οποίο θα μπορούσα να βγάλω ένα πιο ασφαλές συμπέρασμα αν έχω φάει πολύ ή λίγο.

02:57 Καταρχήν εδώ να πω ότι δεν είμαι ειδικός της υγείας Απλά λέω το πώς το προσπάθησα εγώ να χάσω κιλά Και πώς τελικά κατάφερα και έχασα 25 κιλά σε ένα χρόνο, περίπου δύο χρόνια κάπου εκεί Και το τι δούλεψε σε μένα Το τι δούλεψε σε μένα δεν σημαίνει ότι θα δουλέψει σε άλλους Πάντως αυτό έζησα και εδώ πέρα λέω αυτή την ιστορία για το πώς το έζησα εγώ Οπότε λοιπόν έψαχνα να βρω μία μέθοδο η οποία θα μου επέτρεπε να ελέγχω το βάρος μου, να χάσω κιλά χωρίς να βασίζομαι τόσο πολύ στην πείνα.

03:25 Δυστυχώς ή ευτυχώς κατέληξα να εφαρμόσω τελικά την καταμέτρηση των θερμίδων την οποία την έβλεπα μια διαδικασία πολύ κουραστική μια διαδικασία που δεν θα μου επέτρεπε θεωρούσα εγώ να απολαμβάνω το φαγητό μου. Γιατί έλεγα αν είναι να κάθομαι να διαβάζω τα συστατικά κάθε τι που τρώω να το ζυγίζω και μετά να το περνάω και σε μια εφαρμογή για να μου λέει πόσες θερμίδες έχω φάει τότε σίγουρα δεν θα απολάμβανα οποιοδήποτε φαγητό από εκεί και πέρα αλλά από ένα σημείο και μετά τα έβαλα σε μια ζυγαριά και λέω και λέω τι μ' αρέσει περισσότερο το φαγητό ή να χάσω κοιλά το να μου αρέσει το φαγητό μπορώ αφού χάσω τα κοιλά να συνεχίζω να μου αρέσει το φαγητό αλλά τα κοιλά και αν δεν τα χάσεις πάντα θα έχω αυτές τις τύψεις ότι ξέρεις δεν μπορώ να χάσω κοιλά γιατί μου αρέσει το φαγητό κάνε λίγο κράτη από το φαγητό χάσεις κιλά και μετά μπορείς να ξανααπολαύσεις το φαγητό.

04:19 Κάτι που τελικά διαπίστωσα ότι αφού έχασα βάρος δεν κατέληξα ποτέ να το απολαμβάνω πλέον όσο το απολάβανα πριν ξεκινήσω να μετράω τις θερμίδες. Η πείνα δυστυχώς δεν σταμάτησε. Ακόμα και όταν έχασα τα κιλά, 25 κιλά δηλαδή, σύνολο από τα 110 έφτασα το χαμηλότερο μου στα 85, εκεί κάπου είπα ότι ξέρεις φτάνει εντάξει το κατάφερες, έχασες κιλά, καιρός να αρχίσεις να τρως λίγο παραπάνω.

04:43 Το λίγο παραπάνω όμως τι σήμαινε σήμαινε ότι επειδή είχα χάσει κιλά ο οργανισμός πλέον θα χρειαζόταν λιγότερες θερμίδες για να διατηρήσει το βάρος του κάτι που σήμαινε ότι θα έπρεπε να τρώω λιγότερο από ό,τι έτρωγα στα 110 κιλά προκειμένου να διατηρήσω το βάρος μου. Στην ουσία έπρεπε να τρώω από εκεί που έτρωγα ας πούμε 2.500-3.000 θερμίδες στα 110 κιλά και σταθεροποιούμουν στο βάρος, θα έπρεπε τώρα να τρώω 2 200 με 2 400.

05:11 Στην ουσία είχα χάσει ένα πιάτο φαγητού, ένα μεσημεριανό των 500 θερμίδων, προκειμένου να σταθεροποιηθώ στα 85. Δηλαδή, στα 110 έτρωγα ένα πιάτο φαγητό παραπάνω και ήμουν στα 110, στα 85 έτρωγα ένα πιάτο λιγότερο για να είμαι στα 85. Οπότε, που κατέληξα, ότι στα 85 κιλά έπρεπε να συνεχίσω να πεινάω, όχι τόσο πολύ όσο κατά τη διάρκεια της δίαιτας και της διατροφής αλλά τελικά διαπίστωσα ότι μια ζωή από εδώ και πέρα μετά τα 45 εφόσον θέλω να διατηρήσω ένα υγιές βάρος αναγκαστικά θα πρέπει να πεινάω.

05:48 Και θα πεινάω γιατί μου αρέσει το φαγητό. Οτιδήποτε λιχουδιές οτιδήποτε ωραίο υπάρχει θέλω να το φάω. Οπότε το κόλπο είναι να μην μπαίνουν νόστιμα πράγματα και λιχουδιές στο σπίτι. Εφόσον δεν υπάρχουν στο σπίτι, τότε δεν έχω και τον πειρασμό για να ξαναπάρει την ανηφόρα ή ζυγαριά. Χάνοντας λοιπόν κιλά και εφαρμόζοντας την μέθοδο της καταμέτρησης των θερμίδων, δεν σταμάτησε η πείνα.

06:11 Σταμάτησα όμως να μαντεύω για το πόσο θα έπρεπε να φάω εκείνη τη μέρα. Αν είχα φάει πολύ και αν μπορούσα να φάω ένα γλυκάκι παραπάνω το βράδυ χωρίς να βάλω πλέον κιλά ή αν είχα φάει ήδη πολύ το μεσημέρι και δεν θα έπρεπε να βάλω μπουκιά στο στόμα μου μέχρι την επόμενη μέρα. Στην ουσία όλο αυτό το σύστημα, η ζήγηση του φαγητού και της καταμέτρησης του θερμίδων μου δίδαξε πολλά πράγματα για το φαγητό, για το ποιες τροφές είναι πιο θερμιδοβόρες, ποιες τροφές στην ουσία όταν τρώω λίγο παραπάνω τελικά μου κοστίζει σε βάρος και βάζω πιο εύκολα κιλά.

06:45 διαπίστωσα ποιες τροφές έχουν περισσότερες πρωτεΐνες και ποιες λιγότερες, ποιες με κάνουν να αισθάνομαι πιο γεμάτος, ποιες τροφές με κάνουν να μην πεινάω στην ουσία τόσο πολύ. Όμως εκείνο κυρίως που κέρδισα ήταν αυτή η γνώση του αν θα μπορούσα να φάω κάτι παραπάνω εκείνο το βράδυ ή το αν είχα φάει λίγο λιγότερο την προηγούμενη μέρα προκειμένου την επόμενη μέρα που θα είχαμε κάποια οικογενειακή έξοδο και θα είχαν ένα τραπέζι να φάω χωρίς στύψεις.

07:14 Να φάω χωρίς να βγάλω τη ζυγαριά πάνω στο οικογενειακό τραπέζι και να με κοιτάνε όλοι περίεργα. Στο τραπέζι τώρα όταν καθόμασταν όλοι μαζί προφανώς δεν έβγαζα τη ζυγαριά όταν ήμασταν έτσι πολύ μαζεμένοι. Όταν ήμουνα με τη τσιμάκενα και τη τσιμάκενα junior έβγαζα τη ζυγαριά τις περισσότερες φορές ειδικά όταν ξεκινούσα γιατί δεν ήξερα βασικά πόσο έτρωγα.

07:33 Από ένα σημείο και μετά όμως μπορούσα και υπολόγιζα τις μπουκές γιατί έλεγα ότι κάθε μπουκιά είναι περίπου 20 γραμμάρια οπότε μετρούσα στο μυαλό μου πόσες μπουκές είχα φάει και υπολόγιζα κάτι το οποίο το χρησιμοποιούσαταν για να είμαι έξω σε ταβέρνες και εστιατόρια όπου εκεί πέρα είναι πολύ δύσκολο προφανώς να μετρήσω και να ζυγίσω το φαγητό.

07:52 Αλλά συνήθως τα σκιατόρια είναι περίπου 300 γραμμάρια η κάθε μερίδα και πάνω κάτω και στο σπίτι τόσο, είναι 350 ας πούμε κάπου εκεί, το πολύ πολύ 400 οπότε δεν χρειαζόταν να είμαι τόσο ακριβής. Υπολόγιζα ούτως ή άλλως και ένα μικρό σφάλμα γύρω στο 10% και πάντα τα ανέβαζα τα νούμερα κατά 10% προς τα πάνω. Αν είχα θεωρούσα ότι είχα φάει 300 γραμμάρια θα έβαζα 350 στην εφαρμογή.

08:14 Αν είχα φάει δύο πιάτα ας πούμε, αντί να βάλω 600 γραμμάρια, έλεγα ότι ξέρεις μάλλον έφαγες παραπάνω, μάλλον έφαγες και 5 μπουκές παραπάνω, 5 μπουκές άλλα 100 γραμμάρια, πες ότι έφαγες και λίγο ακόμα παραπάνω, 800 γραμμάρια. Καλύτερα δηλαδή να είχα προς τα πάνω το σφάλμα παρά προς τα κάτω. καλύτερα να είχα εκτιμήσει ότι είχα φάει 200-300 θερμίδες παραπάνω ώστε να με συγκρατήσω και να μην φάω άλλο παρά να εκτιμήσω ότι έχω φάει λιγότερο από ό,τι είχα φάει στην πραγματικότητα και να μου επιτρέψω να φάω μισό πιάτο ακόμα το οποίο μετά θα εκτείνασε η βελόνα στη ζυγαριά την επόμενη μέρα.

08:46 Έτσι κι αλλιώς επειδή μου έγινε συνήθεια από ένα σημείο και μετά και επειδή πλέον είχα φάει από όλων των ειδών τα φαγητά και τα είχα υπολογίσει στην εφαρμογή και είχα πια μάθει, είχα έναν μπούσουλ ας πούμε για το πόσο περίπου μου κοστίζει κάθε φαγητό ότι για παράδειγμα τώρα που μου έρχεται από το μυαλό ότι ξέρεις, οι φακές ένα πιάτο φακές είναι περίπου 300 θερμίδες είναι πολύ λίγες σε σχέση με άλλα όσπρια, όπως είναι τα φασόλια που το ίδιο πιάτο να έτρωγα φασόλια ήταν 550 θερμίδες οπότε για δες, το μεσημέρι έχουμε φασόλια πρέπει να κάνω λίγο κράτη εκείνη τη μέρα ενώ στις φακές μπορώ να φάω και δυο πιάτα φακές γιατί θα είναι το ίδιο πάνω κάτω με τα φασόλια θα φάω φέτα μετά μπορώ να το συνδυάσω με φέτα τυρί το οποίο αν φάω μια πλάκα με φέτα τυρί είναι άλλες 300 και στερμίδες αυτά τα μάθαινα όσο το κάνεις κάτι το μαθαίνεις έτσι, μαθαίνεις τα πράγματα πως δουλεύουν, αποκτάσεις μια οικειότητα με αυτό και μετά είναι πολύ πιο εύκολο να το εκτιμήσεις και να το υπολογίσεις

09:38 νοέρα αντί να το γράφεις έτσι με την ακρίβεια γραμμαρίου στην εφαρμογή. Οπότε από εκεί και πέρα εφάρμοσα τις θερμίδες ακόμα και που έχασα κιλά, συνέχισα να το κάνω πιο πολύ για να ξέρω αν μπορούσα να φάω περισσότερο καινή τη μέρα ή όχι, άσχετα που δεν ήθελα να χάσω κιλά. Το θέμα μου πλέον ήταν απλά να ξέρω τι συμβαίνει ακόμα και αν φάω παραπάνω, μην εκπλαγώ την επόμενη μέρα που θα ανέβω σε ζυγαριά και δω το νούμερο να έχει ανέβει.

10:04 Οπότε να μην στηρίζομαι στο ότι «Α, ξέρεις, πεινάω, οπότε φάει και κάτι παραπάνω». Όχι. Θέλω να βλέπω τις θερμίδες, να έχω στο μυαλό μου στο περίπου, στις 1500 και στις 2000, στις 3000. Πού είμαι. Τουλάχιστον αύριο το πρώτο θα ανέβω σε ζυγαριά, να μην πω ότι «Ξέρεις, έλα ρε εσύ, αφού πεινούσα χθες και έφαγα λίγο παραπάνω. Τόσο πολύ περισσότερο έφαγα τελικά. Ή τελικά είχα ήδη φάει τόσο πολύ και δεν έπρεπε να φάω καθόλου. Αυτό το πρόβλημα μου το όλισαν οι θερμίδες που δεν τις είχα σε υπόλοιψη. Έτσι δεν ήθελα με τίποτα να το εφαρμόσω.

10:36 Αλλά τελικά ήταν η μόνη μέθοδος που δοκίμασα και είχε αποτέλεσμα. Είχα δοκιμάσει μέχρι τότε δύο-τρία άλλα πράγματα. Βέβαια έπαιξε και ρόλο το καμπανάκι της υγείας που με όθησε στο να σοβαρευτώ και να προσπαθήσω όντως να χάσω συστηματικά κιλά αλλά νομίζω ότι χωρίς το σύστημα των θερμίδων χωρίς την καταμέτρηση των θερμίδων και την ζήγηση του φαγητού που είναι αναγκαίο στην αρχή τουλάχιστον για να ξέρω που βρίσκομαι δεν θα είχα φτάσει να χάσω αυτά τα κιλά που έχασα τότε και από τότε και όλας τα ξανά βάλα, αλλά τα ξανά βάλα γνωρίζοντας ότι θα τα ξαναβάλω.

11:11 Γνωρίζοντας ότι αυτό που τρώω σήμερα θα με κοστίσει 200 γραμμάρια παραπάνω σε βάρος αύριο το πρωί στη ζυγαριά. Γιατί το έβλεπα από πριν στις τερμίδες. Και πλέον δεν θα εμπιστευόμουν ξανά την πείνα μου για το αν θα έχανα ή όχι κιλά ή για να κρατήσω σταθερό το βάρος μου.