Skip to content
PodBase
GRDiscovery: Επεισόδιο 13

GRDiscovery: Επεισόδιο 13

GRDiscovery
Μάρτιος 31, 2026 01:27:36 Σεζόν 1 Επεισόδιο 13
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Στην 13η εκπομπή του GRDiscovery φιλοξενούμε καλεσμένους από τον χώρο της τέχνης, της εκπαίδευσης και της επιχειρηματικότητας.

Πρώτος καλεσμένος ο Λάμπρος Παπαδής, συγγραφέας του μυθιστορήματος «Το τέλος ενός θρόνου» από τις εκδόσεις GRD, που μας μεταφέρει στις τελευταίες ημέρες της Θήβας πριν τη μακεδονική εισβολή του Φιλίππου.

Στη συνέχεια, οι Rest in Beat μιλούν για τη δράση τους και τη νέα τους παράσταση στο ArtBox Fargani, καθώς και για το performance τους στο Soul SKG.

Μαζί μας και η Νάνσυ Παπαδάτου, ιδιοκτήτρια κέντρου ειδικής αγωγής στον Εύοσμο, για τη σημασία της υποστήριξης των παιδιών.

Τέλος, η Δέσποινα Ζιρζίρη, ιδιοκτήτρια Airbnb, μας μιλά για τον τουρισμό και τη σύγχρονη φιλοξενία.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

από τις εκδόσεις GRD. Λάμπρο, καλώς ήρθες στην παρέα μας. Καλημέρα Μαρία, καλημέρα Άγγελε, καλημέρα σε όλους τους οκρατές. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την δημιουργική πρόσκληση. Καλησπέρα και από μένα. Θέλετε να μιλάμε στον ελληνικό, θέλετε να μιλάμε στον πληθυντικό. Μόνο στον ελληνικό, στην Ελλάδα, μας συγκρίνουμε στην Γαλλία.

Ωραία. Λοιπόν, εγώ για αρχή θέλω να σε ρωτήσω, Λάμπρο, πώς σου γεννήθηκε η ιδέα για το τέλος ενός θρόνου, το βιβλίο που θα κυκλοφορεί σε πολύ λίγο. Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα να το γράφω σαν ιδέα βασικά μου γεννήθηκε το 2018 σε μια ιδιαίτερη φάση. Το έγραψα πολύ δόκιμα, πολύ πρόχειρα, πάρα πολύ γρήγορα και κάπως σε συνεπώς.

Το πέταξα σε μια άκρη ενός υπολογιστής, ένα φάκελο μέσα σε ένα φάιλ. με την καραντίνα επανήλθε αυτή η σκέψη ξανά στο μυαλό μου το επιμελήθηκα και φτάσαμε κάπως με μια μεγάλη χρονοτριβή στο σήμερα λόγω δικής μου αναβελτικότητας αλλά νομίζω ότι ήρθε κανονικά η σπορά του χρόνου Η ιδέα γεννήθηκε κυρίως από το σκεπτικό ότι ήθελα να γράψω κάτι σε σχέση με την αρχαία Ελλάδα κάτι το οποίο θα είχε να κάνει με την κλασική περίοδο και θέλησα να επικεντρωθώ στο διάστημα που είχαμε ουσιαστικά την επέκταση του Μακεδονικού Βασιλείου του Φιλίππου προς νότιες πόλεις Ελλάδος.

Άκουσα και διάβασα πάρα πολλά και από πηγές ιστορικές και από αναλυτές και από ιστορικούς μελετητές αναφορικά με τις δύο μεγάλες πόλεις οι οποίες πρωταγωνίσαν στην αρχαιότητα, την Αθήνα και τη Σπάρτη, για το πώς, αξέχαστη μάλιστα μένει κιόλας και η επιστολή του βασιλιά Φιλίππου, του βασιλιά της Μακεδονίας, προς τους Σπαρτιάτες για το πώς θέλουν να επισκεφθεί την πόλη τους το λεγόμενο ΑΝ, το οποίο είχαν γράψει πολύ λακωνικά οι Σπαρτιάτες η κάθοδος και η κατάληψη των Αθηνών αλλά πάρα πολύ λίγοι, για αλήθεια, οι ενημεριτές σταθήκαν στο κομμάτι που έχει να κάνει με τον πρώτο ουσιαστικά σταθμό των νότων πόλεων δεδομένου ότι είχαν προηγηθεί και δύο έως τρεις συμμαχικοί πόλεμοι μεταξύ των νοτιών πόλεων, μεταξύ αυτών Θήβας, Αθήνας και Σπάρτης, λίγοι σταθήκαν στο κομμάτι της Θήβας, στο κομμάτι δηλαδή του βασιλείου της Θήβας, που ήταν ουσιαστικά και ο πρώτος σταθμός της εξόρμησης στρατιωτικής του βασιλιά Φιλίππου προς τις νότιες πόλεις για να γίνει αργότερα βασιλιάς σε Λάμπρος, να το πω έτσι.

Λάμπρο και συγκεκριμένα γιατί αυτή η περίοδος, τι σε τράβηξε ας πούμε πριν την πτώση της Θήβας Ουσιαστικά η πτώση της Θήβας καταδεικνύει ότι ενός πολύ μεγάλου βασίλειου εκείνης της περίοδου για τις νότιες πόλεις και τη λεγόμενη στερεά Ήπειρο καταδεικνύει κάτι για μένα το ντόμινο δηλαδή το πρώτο ουσιαστικά κυβάκι το οποίο πέφτει σε μια σειρά ντόμινο αντιθέσεων και πολλών πραγμάτων αν η Θήβα ίσως δεν έπεφτε κάποια πράγματα να πηγαίνουν διαφορετικά καλύτερα.

Η αλήθεια είναι ότι οι Αθηναίοι στάθηκαν πολύ στο γνώστο ότι οι Θηβαίοι θα σταθούν πολύ δυνατότεροι στο πλευρό τους στο σκεπτικό ότι η Αθήνα ενδεχομένως δεν μπορεί να πέσει ποτέ για το στόλο τον οποίο είχαν πάρα πολύ σκηρή. Οι Σπαρτιάτες είχαν πάρα πολύ πίσω τον εαυτό τους και γι' αυτό ίσως κάποια πράγματα δεν πήγαν όπως πίσταυαν και εκείνοι παρότι η κατάληψη από το Μεκειδονικά στρατεύμα ήταν πάρα πολύ μικρή χρονικά τουλάχιστον σε διάρκεια.

Δεν θέλησα να σταθώ όμως σε κάποια γεωστρατική ή γεωπολιτική στρατητική ανάλυση. Θέλησα να σταθώ στο κομμάτι που λέγεται «Άνθρωπος εντός του βασιλείου της Θήβας». Αυτό το οποίο περιγράφω στο βιβλίο «Μέσο μυθιστόριμά μου» γιατί αναφέρεται σε μια πραγματική ιστορική εποχή. το βασίλειο της Στίβας το οποίο βασιλεύεται εδώ και πάρα πολλούς αιώνες από τη γενιά του Καδμίων οι οποίοι βρίσκονται στο θρόνο του βασιλείου της Στίβας.

Τα πρόσωπα τα οποία αποτελούν την βασιλική οικογένεια της οποίας εκείνης είναι φανταστικά, δεν είναι πραγματικά. Ο χρόνος είναι και αυτός κάπως αόριστος. Να το πω έτσι, το σενάριο αν μπορώ να το χρησιμοποιήσω έτσι, είναι κάπως γενικό. ουσιαστικά επικεντρώνεται στις δέκα τελευταίες ημέρες για το τι συμβαίνει εφόσον έχουν προειδοποιηθεί τον βασιλό της Θήβας ότι ο βασιλιάς Φιλίππος καταφάνει σε Θήβα και θα εισβάλλει και θα την καταλάβει το τι συμβαίνει εντός του βασιλείου στο σκόλπος όχι μόνο του παλατιού της βασιλικής οικογένειας των Θηδαίων όσο και μέσα στην κοινωνία, μέσα στην πόλη ποιες είναι οι αντιθέσεις, ποιες είναι οι φόβοι ποιες είναι οι προδοσίες, ποια είναι τα συναισθήματα.

Οι τελευταίες δέκα ημέρες ουσιαστικά, ενώ έχει στρατοπεδές ο Φίλιππος και φτάνει έξω από τα τείχη του βασιλείου της Θήβας, οι αντιθέσεις οι οποίες υπάρχουν εντός βασιλικής οικογένειας με έρηδες, με ίδρυκες, με βυζαντινισμούς, παρά ότι μιλάμε για την κλασική Ελλάδα, υπήρχαν τότε και βυζαντινισμοί έναντι του θρόνου, με τον βασιλιά Κάδμο να έχει πεθάνει μερικές μέρες πριν χωρίς να έχει ορίσει διάδοχο και όλη αυτή η αναστάτωση, όλη αυτή η σύγχυση, όλη αυτή η έλλειψη συγκεκριμένης και δομένης εξουσίας σε συνδυασμό με το φόβο της απειλής ο οποίος βρίσκεται πρώτων πυλών και εκτός των τυχών δημιουργεί ένα πλήθος συναισθημάτων που ουσιαστικά αυτό αναλύθησε ο βιβλίο.

οι τελευταίες κρίσιμες μέρες πριν την πτώση της ΣΥΒΑ η οποία πρέπει να προειδιάσω για όσους θέλουν να πάρουν το βιβλίο δεν είναι πολύ φυσιολογική οι τελευταίες ώρες η πτώση της είναι κάπως θα έλεγα τσαιβολική Όπως ανέφερες και εσύ αναφέρεσες στις τελευταίες δέκα μέρες γιατί επέλεξες να εσιάσεις στις τελευταίες δέκα μέρες του βασιλείου Είδα θα έλεγα περισσότερο το βασίλειο της ΣΥΒΑ και ό,τι έχει να κάνει με την οντότητα της θήβας σαν έναν ανθρώπινο οργανισμό.

Πάρα πολλοί γιατροί και πάρα πολλοί ειδικοί είσαι ότι είχαν να κάνουν τις ειδικές επιστήμες και την ιατρική επιστήμη. Όταν κάποιος άνθρωπος στάνει στο τέλος της ζωής του για κάποιους λόγους, είτε περιμένει το θάνατο για λόγους ηχείας, για κάποια νόση η οποία είναι πάρατη και δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει ότι είναι ανίατη, για το σκεπτικό ότι περιμένει το θάνατο, περιμένει να καταδικαστεί σε θάνατο από κάποια εξωγενή αιτία ή καταδικασμένη σε θάνατο για κάποια ποινικά δικήματα όπως συμβαίνει σε κάποια δικαστικά συστήματα ανά τον κόσμο δείχνουν ουσιαστικά πως καταραίει το σώμα και η ψυχή είναι ενδεικτικό ότι εξωτερικεύονται όλοι αυτοί οι φόβοι από την ψυχή από την καρδιά, από το άγχος, από το στρες στο σώμα του ιδίου και σιγά σιγά πως οδηγεί στην κατάρρευση μέχρι να φτάσει ολοκληρικά στο θάνατο.

Ουσιαστικά νομίζω ότι αντιμετώπισα το βασίλειο της Θήβας στο βιβλίο μου αυτό σαν ένα ανθρώπινο σώμα, μια ανθρώπινη ψυχή, η οποία περιμένει το βέβαιο τέλος και προσπαθεί να το κατανοήσει μέσα της, να το ερμηνεύσει, να το αποδεχτεί ενδεχομένως, να μην το αποδεχτεί και να αντισταθεί, αλλά αυτές τις δέκα μέρες ουσιαστικά εξωτερικεύουν στο σώμα της θήβας όλο αυτό το οποίο βεβαιώθηκε ως θάνατος.

Πόσο ιστορικό και πόσο μυθοπλασία είναι το βιβλίο σου? Αν μπορώ να μιλήσω με αριθμούς όταν λέω αριθμούς εννοώ ποσοστά είναι κατά 10% ιστορικό και 90% μυθοπλασία για να είμαι ειλικρινής. Δεν θέλεις να γράψω κάτι το οποίο αποτελεί ιστορική μελέτη ούτε ιστορικό αφήγημα ότι σε καμία περίπτωση κάτι το οποίο θα θέσει υποαφισβήτηση με την κλασική Ελλάδα. Θέλεις απλά να τοποθετήσω μια μυθοπλασία με τα κλασικά στοιχεία της αρχαίας Ελλάδος όπως μπορούμε να το φανταστούμε μέσα από τις γραμμές ενός βιβλίου και μέσα από τις λέξεις ενός βιβλίου κυρίως στον τόπο και στον χρόνο. Τίποτε παραπάνω.

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να περάσεις μέσα από το βιβλίο σου? Δεν θα ήθελα να πω ότι είναι κάποιο βαρύ δουπομήνυμα. Όταν λέω βαρύ δουπομήνυμα εννοώ Δηλαδή κάποιοι με ρωτάνε ότι θες να περάσεις το μήνυμα της ενότητας, ότι μια πολιτεία πρέπει να έχει ενότητα, να κινείται μαζί την επόμενη μέρα, να προσπαθεί να βρει κοινό βιβλιατισμό, η έλλειψη εξουσίας και όλα αυτά τα βαρύχθηκαν από τα πολιτικά που έλεγαν να σας μιλάω το απορρίπτω.

Αυτό το οποίο θέλησα να κάνω είναι να προσπαθήσω να μπω στη ψυχοσύνθεση και να παρουσιάσω, όσο γίνεται δυνατόν, τη ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου ο οποίος αποτελεί μέρος μιας κοινότητας. Το διάστημα εκείνο, κατά την αρχή Ελλάδα, που το αίσθημα, ας πω έτσι αγγλικά, κάπως το community, το ανήκωσε μια κοινότητα, ήταν πάρα πολύ ισχυρό, ήταν πάρα πολύ δεμένο.

Δεν υπήρχαν πάρα πολλές δημοκρατικές ευαισθησίες. η πόλη ήταν πάνω από όλα και για όλους και η ανθρώπινη ζωή δεν μετρούσε τόσο πάρα πολύ περισσότεροι άνθρωποι πίστευαν σε ιδέες παρά ίσως σε ανθρώπινα δικαιώματα και σε ό,τι έχει να κάνει με την ανθρώπινη οντότητα θέλησα κυρίως να μπορέσω να πλησιάσω την ψυχοσύνθεση σε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει θυσιάσει μέσα σε μια κοινότητα την προσωπική του ζωή τα πάντα, έχει δώσει προσωπικές ελευθερίες έχει δώσει τα πάντα και βλέπει όλα αυτά τα οποία έχει να αποθέσει σε μια πολιτεία, σε ένα βασίλειο, σε μια κοινότητα να χάνονται μέσα από ίσως και λάθη εσωτερικά, ίσως και περισσότερο θα έλεγα εξωτερικούς κινδύνους, εξωτερική εισβολή.

Πώς συνδύασες την αεραδεφονική σου εκπομπή με τη συγγραφή του βιβλίου? Βασικά αυτό ήρθε, όπως σας είπα, το βιβλίο το έγραψα σε ένα διάστημα που ουσιαστικά δεν έκανα ραδιοφωνό εκείνο το διάστημα του 2018 Ο Σκελεδός γράφηκε τότε, σιγά σιγά αναπτύχθηκε από την καραντίνα και μετά όταν θέλησα να του επιμεληθώ και να του δώσω κάποια πιο σοβαρή διάσταση και φτάσαμε τώρα κάπου στο τέλος που ουσιαστικά ήταν οι τελευταίες πινελιές.

Οπότε νομίζω για όσους με γνωρίζουν με την εργασιολαγνία, γιατί δεν είμαι εργασιολαγνής, είμαι εργασιολάγνος, παίρνω ζωή από τη δουλειά μου. Αν τη χάσω ποτέ, νομίζω θα υποστόμαρασμό αυτό είναι το βέβαιο. Οπότε στο διάστημα αυτό έβαλα τις τελευταίες πινελιές Οι οποίες ίσως είναι και πάρα πολύ σημαντικές Να ξεκαθαρίσω κάτι Δεν έχω γράψει κάτι το οποίο θέλω να αρέσει στον κόσμο Να το διαβάσει, να γίνει best seller Να, να, να, όλα αυτά τα ωραία Κυρίως επειδή είναι η πρώτη μου δουλειά η συγγραφική Η πρώτη μου απόπειρα συγγραφική ουσιαστικά Είναι μια προσπάθεια να αρέσει σε μένα Να αρέσει πρώτα σε μένα, όχι μόνο σε μένα να αρέσει πρώτα σε μένα. Και αυτό είναι το δόκιμο νομίζω για κάθε συγγραφέα όταν κάνει μια πρώτη απόπειρα συγγραφική προσπάθεια.

Να γράψει κάτι το οποίο θα αρέσει πρώτα σε αυτόν. Ποιο είναι το πιο δυνατό feedback το οποίο έχεις λάβει για το βιβλίο? Από γνωστού σου εννοώ. Που το έχεις μοιραστεί. Το πιο δυνατό feedback. Κάποιοι μου λένε ότι αυτό θα γινόταν μια ωραία σειρά στο Netflix. Δηλαδή θα μπορούσε να γίνει μια σειρά στο Netflix κάποια επεισόδια, τύπου Αρχαία Ελλάδα, τύπου ελληνικό Game of Thrones, κάτι τέτοιο.

Αυτό δηλαδή κυρίως η περισσότερη όταν να πούνε Αρχαία Ελλάδα, στρατό, έριβες ένα βασίλειο, αντιθέσεις στο παλάτι, ένα βασίλειο να χάνεται, να σβήνει και αυτά, περισσότερο πάει το μυαλό τους σε κάποια σειρά, σε κάποια πλατφόρμα διαδικτυακή. Κυρίως αυτό μου λένε οι περισσότεροι. Τον Φίλιππο πώς τον παρουσιάζεις συγκεκριμένα μες στο βιβλίο σου Δεν τον παρουσιάζω διαφορετικά θα έλεγα συνήθως όπως τον έχουμε μάθει μέσα από την ιστορία ήταν φυσικά ένας πάρα πολύ μεγάλος ηγέτης στρατιωτικά, πολιτικά, διπλωματικά πήρε ένα βασίλειο της Μακεδονίας και το οδήγησε φυσικά μετά με την πορεία του Μεγάλη Αλεξάνδρου αλλά εμείς εστιάζουμε στην περίοδο του Φιλίππου σε όλο αυτό το οποίο έγινε ο Φίλιππος ήταν ένας ιδιότροφος άνθρωπος δεν είχε μάθει σε μεγάλες ευαισθησίες δεν είχε μάθει σε πολλή δικλωματία είχε μάθει κυρίως τη δύναμη της ανεπιβολή γι' αυτό και μεγάλωσε και έγινε αυτός ο οποίος έγινε τον αντιμετωπίστη ακριβώς όπως ήταν δηλαδή ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος ήθελε να καταλάβει και την υπόλοιπη Ελλάδα

ήθελε να δημιουργήσει ένα ενιαίο βασίλειο ήθελε να γίνει ο βασιλιάς της Ελλάδος και να εξαρτεύσει αργότερα έναν δίο των Περσών αντιμετώπιζε κυρίως τις νότιες πόλεις σαν πόλεις που πρέπει να υποδολωθούν γιατί οι ίδιες δεν τον αντιμετώπισαν ως εξίσονο μιλητή να το πω έτσι τον αντιμετώπιζαν σαν έναν βάρβαρο από τα βόρεια ο οποίος απειλούσε την ελευθερία τους τον αντιμετώπιζαν κάπως και μη ισότιμο μεταξύ του ομόεθνους και του ομόθρησκου όπως έλεγαν οι περισσότεροι, δηλαδή ότι δεν ήταν τόσο Έλληνας όσο ήταν εκείνοι, ότι δεν είχε το έστημα της ενότητας της εθνικής όσο το είχαν εκείνοι.

Μάλιστα μου γνωστάει και η ιστορία όταν αγωνιζόταν ένας συγγενής στους Ολυμπιακούς Αγώνες, είχε πάει στην Ολυμπία και πριν ακόμα προβεί στην επίθεση στις νότιες πόλεις, είχε πάει στην Ολυμπία να ζει στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Εξέδρα όλοι τον εξύβριζε, μιλούσε με τα χειρότερα λόγια για εκείνον και εκείνος είχε πει σε έναν πολύ στενό του από την βασιλική αυλή σκέψου και ακόμα δεν τους το κάνει τίποτα, που και να τους κάνω κάτι.

Μια κλασική απόκριση του βασιλιά Φιλίππου. Ήταν ουσιαστικά ένας βασιλιάς ο οποίος ήθελε να κερδίσει, ήθελε να είναι πάντα από τη μεριά των νικητών, ήθελε να είναι ο πόλυτος νικητής, είχε πάθη, πάθη όπως το αλκοόλ, πάθη όπως το γεγονός ότι είχε μια ματαιοδοξία, σεβόταν πάρα πολύ τη φιλία και είναι κάτι το οποίο το καταγράφω μέσα στο βιβλίο αυτό, αλλά είναι και ένας βασιλιάς ο οποίος καταλαβαίνει σιγά σιγά ότι ουγά ρεύχεται μόνο του, καταλαβαίνει ότι το γύρας, το βιολογικό, το ανθρώπινο είναι πάρα πολύ κοντά και προσπαθεί μέσα από νίκες να αντιμετωπίσει αυτή του τη βιολογική ανασφάλεια, να το πω έτσι.

Πόσο σημαντικός ήταν όλα ως τις εξελίξεις εκείνης της εποχής Πάρα πολύ σημαντικός Δεδομένου ότι όπως σας είπα και προηγουμένως Είχε αναποθέσει πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι του εαυτού της Ό,τι είχε να κάνει με την ίδια την κοινότητα Το βασίλειο, την πόλη-κράτος Η επιβίωση ήταν τα πάντα για αυτόν τον ίδιο Γιατί πιστεύω ότι είναι προστατευμένος μέσα σε αυτό Ότι είναι απόλυτα ασφαλής Πάρα πολύ απλά το να βλέπει κάποιος σε αυτά τα τείχη και οι αποφάσεις να μην παίρναν τον ίδιο αλλά να παίρνονται από τον βασίλειο που θα αποφασίσει μια βασιλική οικογένεια είτε θα παραδοθούμε είτε θα πεθάνουμε είτε δεν θα κάνουμε συμφωνία είτε θα πολεμήσουμε και θα σβήσουμε είτε θα καεί πολύ πολύ απλά είναι πράγματα τα οποία κοινοτοποιούν τον καθένα. Νομίζω ότι αυτό το οποίο καταγράφεται μέσα από τους απλούς ήρωες μέσα στο βιβλίο, μέσα από τους ανθρώπους που αποτελούν τον λαό της Θήβας στον κόσμο της ΦΥΒΑ, στους πολίτες της ΦΥΒΑ, καταγράφεται ουσιαστικά η προσπάθεια να διαχειριστεί

το κοινωνικό πλαίσιο εκείνης της εποχής, το κοινωνικό γίγνεσθε, να μπορέσει να ερμηνεύσει κάτι το οποίο γίνεται, το οποίο αποτελεί απειλή για την ίδια την υπάρξη της ΦΥΒΑ. Προκύπτουν και εσωτερικές διαφωνίες. Βλέπουμε ότι υπάρχει μια αφισβήτηση ότι είχε να κάνει με τα θεία. για το πρώτο που έκαναν οι αρχαίοι, λες τα κλασικά χρόνια, όταν υπήρχε ένα σκύδερο, θα επικαλούνται τις θείες δυνάμεις, τους θεούς του Ολύμπου, για να μπορέσουν να σώσουν την πόλη τους, να τους βοηθήσουν στη μάχη.

Υπάρχει μια αμφισβήτηση για το θεολακτικό πλαίσιο. Υπάρχουν κάποια κρίσεις, στην οποία πέφτουν κάποιοι από τους ήρωές μας, για το αν μπορούν να τους βοηθήσουν οι θεοί, ότι οι θεοί είναι στο δικό τους κόσμο, ότι δεν υπάρχουν θεοί, τι ήθελε να ζητήμαθες βίντεο στο κομμάτι αυτό. Και νομίζω ότι ουσιαστικά τίθεται τα πάντα υπό κρίση.

Γιατί όταν υπάρχει πάντα, όπως λέω καμία φορά εγώ, μια κρίση μεγαλύτερη από αυτήν που μπορούσες να υπολογίσεις, υπάρχει κρίση το εαυτόν. Η πιο δύσκολη στιγμή στη διαδικασία συγγραφής ποια ήταν? Νομίζω η ταξινόμηση. Να μπορέσω να βάλω σε μια σειρά τα κεφάλαια. Νομίζω αυτή δεν είναι κάτι που δεν θέλω να πω κάτι βαρύ. Ήταν η ταξινόμηση κυρίως.

Κάποια κεφάλαια τα οποία ήθελαν να αλλάξουν τη σειρά τους. Κάποιες σειρές που σκέφτηκαν ενδεχομένως ότι έπρεπε να τους δώσω κάποια άλλη διάσταση. Αυτό να το κάνω λιγότερο κακό. Αυτό να το κάνω πιο καλό. Κυρίως νομίζω αυτό. Αλλά το καταφέραμε κάπου στη μέση νομίζω. Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα ιστορικό γεγονός, ποιο θα ήταν?

χωρίς κάποιο πλαίσιο ιστορικό συγκεκριμένο ναι ακριβώς νομίζω ότι θα άλλαζα το βατελό του Ναπολέοντα νομίζω θα το άλλαζα και αυτό γιατί όλο αυτό το οποίο έγινε ήταν καθαρά και μόνο για κάποια ψεύτικη επιστολή η οποία ήρθε στα χέρια του αναφορικά με κάποιον πράκτορα της Ρωσίας άμα δεν γινόταν αυτή η ψεύτικη επιστολή ίσως και να ήταν και διαφορετική και η πορεία της Ευρώπης της Ήλιας σε κάθε περίπτωση.

Τώρα θα μπείς ο Ναπολέων έπασχε από αίσθημα Ναπολιαντισμού. Είναι και αυτό ένα θέμα. Νομίζω ότι ίσως είναι και μια από τις κομμωδίες της παγκορισμής ιστορίας. Το γεγονός δηλαδή ότι πώς μπορεί να παραπαλανευτεί κάποιος από μια επιστολή, καθαρά και μόνο από μια επιστολή, και ίσως και από εκεί να απορρέει και αυτή η φράση την οποία λέμε μέχρι σήμερα, το ρού της ιστορίας.

Τι θεωρείς ότι δεν γνωρίζει ο κόσμος για εκείνη την περίοδο? Για την αρχαία κλασική εποχή? Ναι. Πολλά. Νομίζω πάρα πολλά. Πάσχουμε πάρα πολύ από το γεγονός ότι δεν διαβάζουμε. Και δεν διαβάζουμε πράγματα τα οποία έχουν να κάνουν με χαρτί. Και εννοώ βιβλία. Εντάξει, καταλαβαίνω και το έχω σου πει και εγώ σε δουλειά μου καθημερινά. Αναφορκά με το βιβλίο, αναφορκά με το τάμπλετ, ανθρωπικά με το κινητό, με τον υπολογιστή.

Είμαστε συνεχώς σε μια οθόνη, εντάξει ο κόσμος εξελίσσεται και καλώς πρέπει να εξελίσσεται, αλλά νομίζω ότι κάπου έχει χαθεί και η στέρεη γνώση που έχει να κάνει με αυτό που λέμε γραμμένο σε πέτρα. Όταν γράφεται κάτι πάνω σε βιβλίο φυσικά δεν αποτελεί κάτι το οποίο μπορεί να αφισβητηθεί. Είναι κάτι πάρα πολύ σοβαρό όταν κάτι γράφεται πάνω σε χαρτί.

Νομίζω πάσουμε κυρίως από αυτό, από το γεγονός ότι αναζητούμε τη γνώση μέσα από το GPT, αναζητούμε τη γνώση μέσα από τη Wikipedia Αναζητούμε τη γνώση μέσα μόνο από ψηφιακά εργαλεία και χάνουμε ό,τι έχει να κάνει με τη στέρεη γραφή που είναι πάνω σε βιβλία, πάνω σε συγκεκριμένο χαρτί Λάμπρος, ευχαριστούμε πολύ και θέλω να σε ρωτήσω μια σύντομη ερώτηση Το βιβλίο σου πότε θα κυκλοφορήσει, αν μπορείς να μας πεις ημερομηνίες Δεν έχω ημερομηνήσει Εκτελεσμένα στα χέρια μου Θέλω να πιστεύω ότι ο Μάρτιος Αν όχι ο Μάρτιος πριν το Πάσχα Θα αποτελέσει ημερομηνία Ουσιαστικά που θα έχουν τελεσφορήσει Κάποια πράγματα Και έχουμε μπήξει στην τελική ευθεία Θέλω να πιστεύω ότι ο Μάρτιος Και δεχομένως μέχρι το Πάσχα Θα είναι ουσιαστικά και οι μέρες εκείνες Ο οποίες θα το δούμε στα χέρια μας Θέλω να το δω στα χέρια μου πολύ σύντομα.

Θέλω να τρέξει γρήγορα αυτή η διαδικασία και θέλω να το εξασχίσω για το κόσμο σύντομα γιατί θα είναι και μια δική μου προσωπική ικανοποίηση για το γεγονός ότι ίσως αυτή η πρώτη μου συγγραφική δουλειά θα αποτελέσει και κάτι δόκιμο κάτι αυτό, κάτι άμεσο. Ωραία. Όλα τα καλά ευχόμαστε. Καλή επιτυχία και στο όμορφο. Σε ευχαριστούμε πολύ. Να είστε καλά, το καλύτερο και σε εσάς.

Καλή συνέχεια. μέσα από την τέχνη τους. Μείνετε μαζί μας γιατί αυτή η συζήτηση έχει ρυθμό σήμερα. Καλησπέρα και από μένα παιδιά. Επιθυμείτε να μιλάμε στον ελληνικό ή στον πληθυντικό? Στον ελληνικό, στον ελληνικό. Ωραία, χαίρομαι. Εγώ για πρώτο ερώτημα θα ήθελα να σας ρωτήσω πώς σας γεννήθηκε η ιδέα για τους resting beat και τι σημαίνει το όνομα σας αλλά και για εσάς τι σημαίνει το όνομα.

Αν έχει κάποιο συμβολισμό. Ωραία, λοιπόν, η ιδέα βασικά ήταν περισσότερο ανάγκη παρά ιδέα. Όταν τελειώσαμε τις σχολές μας, θέλαμε πάρα πολύ να δημιουργήσουμε, προφανώς. Δεν υπήρχε ο χώρος και ο χρόνος να το κάνουμε με τον τρόπο που επιθυμούσαμε. και ουσιαστικά η ανάγκη να δουλέψουμε με τους δικούς μας όρους μας έκανε να δημιουργήσουμε αυτή την κολεκτίβα κόντρα στις συνθήκες οι οποίες ήταν πάρα πολύ δύσκολες και συνεχίζουν να είναι πολύ δύσκολες και έτσι κάπως δημιουργήθηκε το Rest in Beat ήρθαμε πώς είμαστε, δέκα?

Τέταρτα, ναι, δέκα. Γενικά είμαστε καμιά δεκαπενταριά νοματέοι πίσω από το resting beat. Είμαστε όλα καλλιτεχνά που ασχολούνται με τις παραστατικές τέχνες και από χορό και από θέατρο από μουσική από visual arts και Και συμφωνήσαμε στον τρόπο που θέλουμε αυτό να λειτουργεί. Και αποφασίσαμε να το πούμε Rest in Beat γιατί όλους μας αρέσει το beat.

Και ο μόνος χώρος και χρόνος που υπήρχε για να ξεκουραζόμαστε από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα ήταν οι πρόβες μας. οπότε το resting beat είναι κάπως... περιγράφει αυτό που κάνουμε, δεν ξέρω. Περιγράφει αυτό που μας αρέσει να κάνουμε, σίγουρα. Γιατί παρότι υδρώνουμε στο beat, για μας είναι ξεκούραση. Είναι κάτι που σας αρέσει και σας χαροποιεί.

Ναι, μας γεμίζει. Σε κάποιον που δεν σας έχει δει ποτέ, εσείς πώς θα περιγράφετε το καλλιτεχνικό σας ύφος. Νομίζω ότι ανήκουμε στο πλαίσιο της performance και αυτό γενικά προσπαθούμε να το κρατάμε όσο μπορούμε πιο ανοιχτό γιατί ιδίως στην Ελλάδα υπάρχει μια παρανόηση γύρω από το τι είναι χορός και σίγουρα πιο συγκεκριμένα γύρω από το τι είναι σύγχρονος χορός Εμείς πειραματιζόμαστε πολύ με όλα τα μέσα, εξ οικείνεδια καλλιτεχνικό το σχήμα, οπότε ναι, νομίζω ότι θα λέγαμε ότι είναι μια κολεκτίβα καλλιτεχνών που ασχολείται με τις παραστατικές τέχνες και το πεδίο μας είναι η σύγχρονη performance, που εμπεριέχει μέσα και σύγχρονο χορό, εμπεριέχει θέατρο, εμπεριέχει μουσική, καθώς και άλλα μέσα όπως visual arts.

Και επειδή οι παραστάσεις μας είναι όλες νομίζω σχεδόν ως τώρα αρκετά devised, πολλές φορές συναντάμε τα εργαλεία στη διαδικασία της σύνθεσης της παράστασης. Δηλαδή μπορεί να ξεκινάμε με την ιδέα ότι θέλουμε κάτι πιο χορογραφημένο αλλά με το πώς πάνε οι πρόβλημα... Θα καταλήξεις κάπου αλλού. Ακριβώς, ναι. Και επειδή έχουμε πολύ διαφορετικά background και όλας και κινητικά και καλλιτεχνικά μέσα στην ομάδα, δηλαδή είναι άτομα που είναι πιο πολύ χορευτές, είναι άτομα που είναι περισσότερο... που έχουν και εκπαίδευση στοπίου, υπάρχουν πολύ διαφορετικά background στην ομάδα και αυτό μας δίνει πάρα πολλά διαφορετικά εργαλεία με τα οποία μπορούμε να δουλέψουμε.

Ανοίγει δηλαδή πολύ την γκάμα. Και γίνεται δύσκολο να το ορίσουμε αλλά δεν νιώθουμε και την ανάγκη να το ορίσουμε. Οπότε το performance μας καλύπτει σαν μια γενική ομπρέλα. Τι ειδικότητες έχετε μέσα στην ομάδα, είπατε ότι είστε αρκετά άτομα. Είμαστε πολλοί που προερχόμαστε από το θέατρο. Έχουμε και χορό αλλά... Υπάρχουν και πάρα πολλά μήνυ δικότητες. Έχουμε γνώσεις commercial, in situ, ακροβατικά.

Δηλαδή, όλα μας έχουμε περάσει από πολλές μορφές παραστατικών τεχνών και όλα αυτά τα φέρνουμε στη δουλειά μας. και τα συνθέτουμε ουσιαστικά έχουμε το μουσικό μας έχουμε τη βιντεογράφα μας έχετε μια ομάδα η οποία συμπληρώνει κομμάτια ακριβώς, είμαστε ένα ψηφιδωτό αν η Rest in Beat ήταν συνέστημα ποιο θα ήταν με την δική σας γνώμη ή άποψη Εγώ θα πω euphoria Είναι πολλά Είναι δύσκολο νομίζω να διαλέξουμε ένα Πείτε μου την ομάδα σας με τρεις λέξεις Περιγράψτε τρεις λέξεις Ρυθμός Συγκίνηση Ένταση Ναι Ποια ήταν η πρώτη σας performance και τι θυμάστε πιο έντονο από εκείνη τη στιγμή Η πρώτη μας performance ήταν και η πρώτη μας μεγάλη παραγωγή το The Space Is Us που έκανε πρεμιέρα στο θέατρο Artbox Φαργάνη τον Μάιο του 1924 Τι ήταν η πιο συγκινητική στιγμή από αυτό, η πιο έντονη Νομίζω για μένα όταν λίγο πριν την πρεμιέρα όταν συνειδητοποίησα ότι όντως το καταφέραμε αυτό, γιατί ήταν μια παραγωγή όχι low budget zero budget και δεν υπερβάλλουμε καθόλου σε αυτό

μπήκαμε με τα ρέστα μας και καταφέραμε να το κάνουμε αυτό φυσικά και με τη στήριξη πολλών ανθρώπων διότι είχαμε κάνει και ένα crowdfunding για να υποστηρίξουμε τα έξοδα γιατί πολλοί κόσμοι δεν γνωρίζουν ότι και μία πάρα πολύ απλή παραγωγή και όταν λέω απλή παραγωγή εννοώ μία παραγωγή που μπορεί να μην έχει σκηνογραφία, μπορεί να μην έχει κοστούμια 크ωστίζει πάρα πολύ. Τα ενίκεια των θεάτρων είναι크 density ανάκριβα, υψηλά, τα ενίκια των χώρων προβών είναι επίσης πολύ υψηλά όταν μιλάμε για δουλειές που θέλουν πολύ πρόβα και εμείς κάνουμε δουλειές που θέλουν πολλές πρόβες, θέλουν τουλάχιστον τρεις πρόβες την εβδομάδα.

Ναι, νομίζω για μένα η πιο έντονη στιγμή ήταν όταν συνειδητοποίησα ότι παιδιά τα καταφέραμε. Η ικανοποίηση ότι... Είμαι συγχωρετή. ικανοποιήσει ότι το κάναμε. Ναι, ναι, ναι. Ναι και για μένα νομίζω ήταν το ίδιο συνέστημα όταν δηλαδή αυτά τα τετράωρες πρόβες σε υπόγεια που υδρώναμε όλοι μαζί κάπως καταλήξαν να είναι μια παράσταση και να είναι μια παράσταση για την οποία ήμασταν περήφανα.

Γιατί αυτό ήταν νομίζω το πιο σημαντικό ότι παρόλο που ήμασταν σε μια κατάσταση zero budget Βάλαμε όλο το μεράκι, όλη την ενέργεια που είχαμε, έχοντας ταυτόχρονα άλλες δουλειές για να μπορούμε να επιβιώνουμε οικονομικά και εν τέλει το αποτέλεσμα ήταν αυτό που θέλαμε. Σας δικαιώσουν. Ναι, δεν μπήκαμε στη δικασία να κάνουμε καλλιτεχνικές εκτόσεις.

Παιδιά, η πιο τρελή ιδέα που έχετε υλοποιήσει ποια είναι? Είχαμε κάνει μια αίτηση σε ένα φεστιβάλ και είχαμε ξεχάσει ότι την έχουμε κάνει. Μπορούμε να αναφέρουμε σε ποιο. Ναι, ναι. Ήταν ένα φεστιβάλ πειραματικού θεάτρου στο Κάιρο στην Αίγυπτο. Στο ΦΥΤΗΛΙΤΕΑ μας πήρανε. Κάποιες δεδοπραγματεύσεις για να μπορέσουμε να μας καλύψουμε περισσότερα έξοδα γιατί δεν μπορούσαμε να το καλύψουμε μόνοι μας.

και εν τέλει συμφωνήσανε. Πήγαμε 4 μέρες στο Κάιρο και παίξαμε 2 παραστάσεις εκεί. 6 μέρες. 6 μέρες που πέρασαν. Έχουμε φτιάξει, η βιντεογράφη μας η Είνα έχει φτιάξει ένα πάρα πολύ ωραίο documentary με στιγμές και βίντεο από την εμπειρία. Μπορείτε να το βρείτε στο κανάλι μας στο YouTube. Αυτό θα ρωτούσα, ωραία. Ναι. Ήταν πάρα πολύ τρελό από διάφορες απόψεις.

νομίζω ένα highlight θα έλεγα ότι ήταν ο τρόπος που το κοινό εκεί προσέλαβε την παράστασή μας. Γιατί έχει αρκετά περιεχόμενα τα οποία για μας είναι σχεδόν πλέον αυτονόητα, αλλά νομίζω και την κοινωνία του Καΐρου που έτυχε να έρθει να μας δει ήταν προκλητικά. Από πού εκλείτε την έμπνευση για τις παραστάσεις σας? Από εμάς στο μεγαλύτερο βαθμό Δηλαδή ακόμη και όταν προσπαθούμε να αποφύγουμε να πούμε κάτι προσωπικό Μας περιμένει πίσω από την πόρτα και μας βρίσκει στην πορεία Δηλαδή και τώρα με τη δουλειά που ετοιμάζουμε για το Μάι κάπως αυτό συνέβαινε Δηλαδή πάντα με κάποιο τρόπο λέμε κάτι προσωπικό νομίζω Και σε κάποιο βαθμό αυτό το κάνει για εμάς τουλάχιστον και αληθινό χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει κάτι μεγαλύτερο σαν περιεχόμενο ίσα ίσα νομίζω ότι όσο πιο προσωπικό είναι όσο πιο προσωπική είναι η εμπλοκή του κάθε καλλιτέχνη σε αυτό που κάνει τόσο μεγαλύτερη σύνδεση βρίσκει και ο θεατής γιατί όλοι στον ίδιο κόσμο ζούμε και νομίζω ότι οι προβληματισμοί

πάνω κάτω είναι ίδιοι. Για παράδειγμα η πρώτη μας δουλειά το Space στην πορεία κάπως καταλάβαμε πολύ συνειδητά ότι αυτό που λέει είναι η δική μας ανάγκη για περισσότερο χώρο και καλλιτεχνικά και προσωπικά και στο πώς ζούμε δηλαδή την καθημερινότητα αλλά και στο πώς εκφραζόμαστε γιατί νιώθαμε και όντως να συνέβαινε από τις συνθήκες, από την έλλειψη της χορήγησης από το κόστος για να φτιάξουμε τη δουλειά και σε χρόνο και σε ενέργεια και σε χρήμα καταλαβαίναμε και εκφράζαμε την ανάγκη μας για περισσότερο χώρο Ανέφερες πριν ότι κάτι είναι ότι θα ανεβάσετε μια παράσταση, την καινούργια παράσταση στο Μάιο, είναι κάτι να ανακοινώσουμε μπορούμε να πούμε κάτι Ναι Η καινούργια μας παράσταση έχει δύο τίτλους, ένα στα γαλλικά και ένας τα ελληνικά.

Αυτό είναι επιλογή δική σας. Πώς προέκυψε. Γιατί κάπως βρήκαμε μέσω της έρευνας, γιατί ο τρόπος που βλέπουμε είπαμε είναι devised. Αντλούμε αρκετά στοιχεία από πολλές πηγές και έχουμε διάφορες αναφορές. Τέλος πάντων κάπως ασχολούμασταν με το βρέθηκε μπροστά μου στο κίνημα του φοβισμού που ήταν ένα καλλιτεχνικό κίνημα στη ζωγραφική και από εκεί βρήκαμε τη λέξη φόβς το οποίο θα πει άγρια θηρία.

Ο τίτλος λοιπόν της παράστασης είναι Φόβς, Άγρια Θηρία και περιγράφει αρκετά τον κόσμο που στείλουμε στην καινούργια μας παράσταση. Πού θα μπορούμε να σε παρακολουθήσουμε? Θα παίξουμε πάλι στο θέατρο Artbox Φαργάνη, 20 και 21 Μαΐου. Ωραία. Και αν υπομονούμε. Είναι σημαντική θεωρείτε η στήριξη του κοινού για εσάς? Νομίζω είναι σημαντικότερη.

από τη στιγμή και δεν θα το πάω μόνο οικονομικά γιατί όπως είπαμε είμαστε αυτοοργανωμένη ομάδα δεν λειτουργούμε με κρατική επιχορήγηση νομίζω και συναισθηματικά και καλλιτεχνικά η ανάγκη μας είναι βασικά να επικοινωνήσουμε την τέχνη μας, αυτό που κάνουμε Καλλιτεχνικά, συγγνώμη που σε διακόπτω, είπες καλλιτεχνικά και μου δίνεις τώρα πάσα. Υπάρχει κάτι που φοβάστε καλλιτεχνικά να κάνετε.

Κάποιο μέσο που δεν χρησιμοποιούμε εννοείς. Κάτι καινούριο, κάτι που δεν το έχετε ξανακάνει, να κάνετε ένα νέο άνοιγμα σε κάτι καινούριο, μια αλλαγή. Δεν ξέρω, δεν έχει περάσει μέχρι στιγμής από το μυαλό μας, γιατί και η σύσταση και η ομάδα και όλο αυτό, όλο το Rest in Beat είναι αρκετά καινούργιο. Δηλαδή το 24 συναντηθήκαμε όλα. Γενικά εγώ δεν νιώθω ότι υπάρχει κάτι που μας τρομπάζει.

Ούτε εγώ. Πολύ θετικό. Δηλαδή νομίζω ότι κιόλας έτσι λειτουργούμε. Γιατί ο πειραματισμός είναι από τα κύρια εργαλεία μας. Αν έπρεπε τώρα εγώ το πάω αλλού, αν έπρεπε να διαλύσετε την ομάδα αύριο τι θα θέλατε να έχει μείνει πίσω από εσάς. Δεν θέλουμε. γιατί θα μας κοστίσει πάρα πολύ. Έστω ότι νομίζω ότι θα ήταν πολύ καλό να έχουμε αφήσει άλλες ομάδες.

Δηλαδή βλέπουμε ότι στη Θεσσαλονίκη υπάρχει μια μικρή έλλειψη, όχι ανθρώπων, αλλά ομάδων με μακροζωία. Δηλαδή δημιουργούνται ομάδες που κρατάνε λίγο, Υπάρχουν πάρα πολλά ταλαντούχα άτομα σε αυτή την πόλη. Εγώ τους θεωρώ ακράδαντα. Εντάξει, τα μισά κάποιες τιμή πάνε στην Αθήνα. Αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα. Ή στο εξωτερικό.

Που είναι λογικό γιατί όντως εδώ είναι τρομερά δύσκολο αυτό να είναι βιώσιμο. Δηλαδή, νομίζω το βασικότερο ζήτημα είναι το βιοποριστικό. Δηλαδή, νομίζω ότι αν εμείς ως Rest in Beat μπορούσαμε να ζούμε από αυτό που κάνουμε... Θα κάναμε μόνο αυτό. Θα κάνουμε μόνο αυτό크크크크크 Θα είμαστε πολύ χαρούμενοι να το κάνουμε크크 크크 σας αρέσει, κάτι που σας γεμίζει και κάτι που έχετε εκπαιδευτεί σε εισαγωγικά θα πω, αλλά θα μείνω στο ότι είναι κάτι που σας αρέσει και σας γεμίζει.

Ναι, ναι. Αλλά είναι πολύ δύσκολο νομίζω να γίνει, το αντιλαμβανόμαστε όλοι. Ναι, και άλλαξα. Όχι, λέω να το πεις, δεν είναι καθόλου εισαγωγικά. Όντως έχουμε εκπαιδευτεί στο να το κάνουμε αυτό. Και πολύ καλά μάλιστα. Ναι, οπότε Είναι πολύ δύσκολο δηλαδή το να πόσο μάλλον στα καλλιτεχνικά να βιοποριστείς 100% από αυτό το κομμάτι.

Ναι, δεν θα έπρεπε. Κανονικά, ναι, δεν θα έπρεπε. Δηλαδή για μας αυτή η παράσταση είναι full time δουλειά. από το χρόνο που χρειάζεται, τις συναντήσεις έξω από τις πρόβες, τις προετοιμασίες, τα έξτρα πώστα που είναι το πρόμο, η δραματουργία, η μουσική. Έχει πάρα πολλή δουλειά την οποία την κάνουμε γιατί δεν μπορούμε να ανεχτούμε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα να είναι κατώτερο από το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε.

και έτσι πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται γενικότερα η τέχνη αλλά εκ των πραγμάτων όταν πληρώνεσαι ελάχιστα θα βγάζεις και λιγότερο αποτέλεσμα ή όταν δεν πληρώνεσαι καθόλου κάποια στιγμή θα εξαντληθείς και θα το αφήσεις ή θα κάνεις εκτόσεις Παιδιά πόσο σας επηρεάζουν τα σχόλια του κοινού και τι feedback λαμβάνετε από το κοινό σας Γενικά λαμβάνουμε πολύ ωραίο feedback και είναι και μια κινητήριος δύναμη αυτή για να συνεχίσουμε Έχετε δει αρνητικά σχόλια Φυσικά αρνητικά σχόλια υπάρχουν πάντα δεν νομίζω ότι υπάρχει καλλιτέχνης καλλιτέχνηδα στην ιστορία που να μην έλαβε αρνητικά σχόλια και είναι πολύ θεμητά δηλαδή μιλάμε τώρα δεν γίνεται σε όλους να αρέσει το ίδιο πράγμα είναι παράλογο είναι αφύσικο σίγουρα αλλά το θέμα είναι πως την αρνητική σου κριτική τη διατυπώνεις και χωρίς να προσβάλλεις και λοιπά σίγουρα μέχρι στιγμής δεν δεν το πιστεύω κανένα όχι αλλά ακόμη και εκεί είναι ζήτημα του πώς το προσλαμβάνεις εσύ δηλαδή μια εμφανώς κακοπροαίρετη κριτική

αν θα το πάρεις μέσω σου θα το δούμε μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο όχι κι εγώ δεν ξέρω νομίζω ότι δεν μας επηρεάζει δηλαδή το feedback το ακούμε το φιλτράρουμε προφανώς και το ακούμε με δημιουργικό τρόπο όχι σαν Ευαγγέλιο. Δεν πάμε με αυτή τη λογική. Αλλά σίγουρα έχει τρομερό ενδιαφέρον να παίρνουμε feedback από το κοινό, ιδίως κιόλας γιατί οι performance που κάνουμε δεν έχουν λόγο, οπότε μέσα από την κίνηση είναι πιο αφαιρετικές και μπορεί να έχουν τελείως διαφορετικές ερμηνείες από διαφορετικό κόσμο.

Εμένα πάντα με ενδιαφέρει ο πατέρας μου για παράδειγμα, πώς βλέπει τις παραστάσεις μας, που τις βλέπει και έχει πάντα κάτι πολύ ενδιαφέρον να πει μετά, το οποίο πολύ συχνά με ξεπερνάει κιόλας. Δεν είναι κάτι που εγώ δεν ήθελα να φανταστεί ότι μπορεί κάποιος να το δει αυτό σε μια δική μας παράσταση. Αλλά το βλέπει και είναι και 100% θεμητό και είναι και χρήσιμο για εμάς να το καταλαβαίνουμε έτσι.

Ναι. Ακριβώς επειδή δεν έχουμε λόγο στις παραστάσεις μας νομίζω ότι αυτό που έχει περισσότερο ενδιαφέρον είναι το feedback από ανθρώπους που δεν πολύ έχουν επαφή με τις παραστατικές τέχνες. Αυτό για μένα είναι το πιο juicy feedback. Παιδιά σας ευχαριστούμε πολύ. Αναστασία και Γιώργος ευχαριστούμε πολύ που ήσασταν σήμερα μαζί μας.

Εμείς ευχαριστούμε όλοι. Να μας ξαναπείτε για το πότε και πού μπορούμε να έρθουμε να σας δούμε. Τέλεια. Αρχικά διοργανώνουμε το Rest in Beat Pre-Taste Event στο Soul SKG το 28 Ιουλίου, το οποίο είναι ένα event εξωστρέφειας και στήριξης για εμάς. τα έσοδα των εισιτήριων μέρος των εσόδων θα πάει στην ομάδα να μπορέσουμε να στηρίξουμε το νέο μας project και το FAUV'S Αγρια Θηρία που είναι η δεύτερη μεγάλη μας παράσταση θα παιχτεί στις 20 και 21 Μαΐου στο θέατρο Artbox Fargani Ταιδιά ευχαριστούμε πολύ Να σας ευχαριστήσουμε παιδιά πάντα επιτυχίες να ευχηθούμε όλα τα καλά ευχαριστούμε πάρα πολύ γεια σας εμείς επιστρέφουμε σε πολύ λίγο με το τρίτο μέρος της εκπομπής μας ακούτε την εκπομπή GR Discovery μέσα από τη συχνότητα του CTFM 106,1 στο μικρόφωνο ο Άγγελος Λαζαρίδης και η Μάρια Τσεκούρα επιστρέφουμε σε πολύ λίγο Είστε συντονισμένοι στο CTFM 106,1 Στην εκπομπή GR Discovery Στο μικρόφωνο η Μαρία Τσεκούρα Και ο Άγγελος Λαζαρίδης Σήμερα στην εκπομπή θα φιλοξενήσουμε μια ιδιαίτερα δραστήρια και πολυπράγμων γυναίκα

Έχει καταφέρει να συνδυάσει την επιστήμη της ειδικής αγωγής Με την κοινωνική προσφαρά και την επιχειρηματικότητα Η καλεσμένη μας είναι η κυρία Νάνση Παπαδάτου ειδική παιδαγωγός και επιστημονική υπεύθυνη αγωγή στον Εύοσμο. Παράλληλα, έχει ενεργό ρόλο στο Δήμο Κορδελίου Ευόσμου ασχολούμενοι με θέματα παιδείας, ενώ είναι υπεύθυνη γυναικές επιχειρηματικότητας, στηρίζοντας ενεργά τις γυναίκες στον επαγγελματικό χώρο.

Δραστηριοποιείται επίσης στον εμπορικό σύλλογο Ευόσμου Κορδελίου, ο οποίος έχει βραβευτεί για την διοργάνωση της Λευκής Νύχτας μια δράση που δίνει ζωή και παλμό στην τοπική κοινωνία Κυρία Παπαδάτου καλώς ήρθατε Καλησπέρα σας, ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία Κυρία Παπαδάτου καλησπέρα και από μένα Καλησπέρα, καλησπέρα κύριε Λαζαρίδη Εγώ θα ήθελα να ξεκινήσω το πρώτο ερώτημα με το τι σας οδήγησε να ασχοληθείτε με την ειδική αγωγή Ολοκληρώνοντας τις σπουδές μου στη φιλοσοφική σχολή και βρισκόμενη μπροστά σε ένα σταυροδρόμι επιλογής με ποιον τομέα που αφορά την εκπαίδευση γενικότερα θα έπρεπε να ασχοληθώ η αλήθεια είναι ότι ταλαντεύτηκα μεταξύ της εκπαίδευσης ενηλίκων και της ειδικής αγωγής κάθε τομέας με τις δικές του ιδιαιτερότητες Ωστόσο στην πορεία κατάλαβα ότι η ειδική αγωγή δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα αλλά είναι μια στάση ζωής και έτσι αυτό που με οδήγησε στην ειδική αγωγή ήταν κυρίως η ανάγκη να δοθεί χώρος και φωνή σε παιδιά που συχνά δεν ακούγονται όσο θα έπρεπε,

γιατί από νωρίς ένιωθα ότι με αγγίζει ιδιαίτερα η διαφορετικότητα και η μοναδικότητα κάθε παιδιού. Τι σας έχει διαμορφώσει περισσότερο ως άνθρωπο? Η οικογένειά μου. Ο τρόπος που με μεγαλώσανε, οι προσλαμβάνουσες που πήρα από μικρή ηλικία Μεγαλώσαμε σε μια οικογένεια η οποία καλλιέργησε από μικρή ηλικία Και σε εμένα και στον αδερφό μου την ενσυναίσθηση Είναι πολύ ανεπτυγμένο το αίσθημα της προσφοράς που έχουμε Και αυτό μπαίνοντας στην ενήλικη ζωή θέλαμε να το κάνουμε πράξη Με όποιον τρόπο και από όποιο μετερίζει Υπάρχει κάποια στιγμή που ένα παιδί σας δίδαξε, σε πολλά εισαγωγικά η λέξη δίδαξε, κάτι που δεν περιμένατε ως επαγγελματίας Κοιτάξτε να δείτε, η ανασχόληση με τον τομέα της ειδικής αγωγής έχει πολλές προκλήσεις Αυτό τα παιδιά μας διδάσκουν καθημερινά γιατί μην ξεχνάτε ότι διδάσκουμε και προσπαθούμε να βοηθήσουμε παιδιά που έχουν κάποιες δυσκολίες Κάθε φορά λοιπόν που ένα παιδί καταφέρνει κάτι που πριν φαινόταν αδύνατο είναι μια στιγμή που έχει τεράστια αξία και είναι μεγάλο μάθημα

Όχι μόνο για εμάς που ασχολούμαστε με τα παιδιά που έχουν τις ιδιαιτερότητες τους αλλά και για όλο το άμεσο και έμεσο περιβάλλον τους για το ότι όταν δεν τα παρατάς και προσπαθείς, η επιτυχία είναι πάντα δεδομένη. Μια τυπική μέρα εκεί, πώς είναι? Μια τυπική μέρα εννοείται στο κέντρο. Στο κέντρο ακριβώς. Ξεκινάμε με υποδοχή και προγραμματισμό, συνεχίζουμε με τις ατομικές δραστηριότητες που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε παιδιού και στο τέλος κλείνουμε τη μέρα μας με ενημέρωση και συνεργασία με τους γονείς.

Κάθε μέρα είναι οργανωμένη και ταυτόχρονα ευέλικτη. Γιατί πολλές φορές προκύπτουν πράγματα μέσα στην καθημερινότητα τα οποία σε βγάζουν από τον προγραμματισμό και οφείλεις να τα διαχειριστείς παίρνοντας άμεσες αποφάσεις. Ποια είναι τα πιο συχνά περιστατικά που αντιμετωπίζετε? Στο κέντρο μας αντιμετωπίζουμε περιστατικά που σχετίζονται κυρίως με μαθησιακές δυσκολίες, δυσκολίες στην επικοινωνία και κοινωνικές δεξιότητες.

Οι ομάδες που απαρτίζει το κέντρο μας έχουν εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στο κομμάτι των μαθησιακών δυσκολιών. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό, οπότε ακόμα και σε πολλές περιπτώσεις που τα προβλήματα φαίνονται παρόμοια, η προσέγγιση οφείλει να είναι εξατομικευμένη. Επιπλέον υποστηρίζουμε παιδιά που έχουν συναισθηματικές δυσκολίες, άγχος ή δυσκολίες συμπεριφοράς, πάντα σε συνεργασία με τους γονείς και άλλους ειδικούς και με τους δασκάλους τους.

Στόχος είναι να δώσουμε όλα τα εργαλεία και όλες τις δεξιότητες που χρειάζονται για να μπορέσουν να προοδεύσουν και να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή τους. Βέβαια κάθε περιστατικό είναι πάντα μοναδικό και για εμάς η πρόκληση είναι να βρούμε τον τρόπο που κάθε παιδί μπορεί να προοδεύσει με αυτοπεποίθηση. Πόσο απαιτητικός, εγώ θα ρωτήσω, είναι αυτός ο χώρος ψυχολογικά για εσάς?

Ο χώρος της ειδικής αγωγής είναι ψυχολογικά απαιτητικός γιατί ασχολείσαι με ανθρώπους που έχουν διαφορετικές ανάγκες και προκλήσεις και κάθε μέρα φέρνει νέα συναισθήματα τα οποία εναλλάσσονται χαρά, συγκίνηση, άγχος, ανησυχία Ταυτόχρονα η επαφή με τα παιδιά και τις οικογένειές τους είναι βαθιά ανθρώπινη και ανταποδοτική.

Η πρόκληση είναι να διαχειριστείς αυτά τα συναισθήματα χωρίς να χάνεις όμως την ψυχραιμία σου και να μπορείς να μετατρέπεις τη συγκίνηση και την ένταση σε δύναμη έτσι ώστε να μπορέσεις να προσφέρεις ουσιαστική υποστήριξη στα παιδιά. Η ψυχολογική αντοχή, η ενσυναίσθηση και η συνεχής αυτοαξιολόγηση είναι απαραίτητα εργαλεία για να μπορέσουμε να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό σε κάθε παιδί.

Πόσο σας επηρεάζουν συναισθηματικά τα περιστατικά? Σίγουρα μας επηρεάζουν συναισθηματικά τα περιστατικά. Το κλειδί στην επιτυχία είναι να μπορείς να διατηρήσεις όπως είπα και πριν την ψυχραιμία σου και να μην αφήνεις το συνέστημα να σε κυριεύσει όταν πρέπει να βοηθήσεις ένα παιδί να κατακτήσει μια δεξιότητα στην οποία δυσκολεύεται να κατακτήσει κάτω από άλλες συνθήκες.

Τη δουλειά την κουβαλάτε και στο σπίτι σας, την παίρνετε μαζί δηλαδή, σας επιβαρύνει. Κοιτάξτε να δείτε, εκ των πραγμάτων όπως συμβαίνει φαντάζομαι και στο δικό σας επάγγελμα, οι σκέψεις σε συνοδεύουν και όταν φεύγεις από τη δουλειά. Αυτό είναι κάτι αναπόφευκτο. γιατί πάντα υπάρχει ένας προβληματισμός μήπως κάτι δεν κάναμε καλά μήπως θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι καλύτερο πώς θα μπορούσαμε δεχομένως να αντιμετωπίσουμε μια συνθήκη η οποία προέκυψε και ήταν απρόβλεπτη παρόλα αυτά όμως πρέπει οφείλουμε όλοι μας και εμείς που ασχολούμαστε με αυτό το κομμάτι ένα παραπάνω να διαχωρίζουμε λίγο τις καταστάσεις και να αφιερώνουμε και κάποιο χρόνο στον εαυτό μας αλλά το να το κουβαλάς στο σπίτι σου είναι αναπόφευκτο Σίγουρα μέσα σε αυτή την πορεία που έχετε κάνει έχετε περάσει και δύσκολες στιγμές πώς διαχειρίζεστε τις δύσκολες στιγμές τις οποίες έχετε ζήσει Με ψυχραιμία, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά οι δυσκολίες είναι μέσα στο πρόγραμμα ξεκινώντας την επαφή με μια οικογένεια που έχει ένα παιδί με δυσκολίες

και αποφασίζοντας μια συνεργασία υπάρχει ένα δομημένο και εξατομικευμένο πρόγραμμα το οποίο θέλουμε να αντιμετωπίσουμε παρόλα αυτά προκύπτουν δυσκολίες στην καθημερινότητα τις οποίες οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε ψύχρεμα Ανάμεσα στον επαγγελματισμό και την ανθρώπινη ευαισθησία πώς τα ισορροπείτε Δύσκολα, νομίζω ότι η ισορροπία έρχεται με την εμπειρία, με το πέρασμα των χρόνων Στα πρώτα χρόνια δεν ήταν πολύ εύκολο, είναι η αλήθεια γιατί η επαφή με οικογένειες και με τα παιδιά αλλά και με τις οικογένειές τους δημιουργούν έντονα συναισθήματα, είναι η αλήθεια και οφείλεις όταν θέλεις να λειτουργείς με επαγγελματισμό να βγεις έξω από το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσεις ως παρατηρητής αυτό πολύ συχνά δεν είναι εύκολο να γίνει παρόλα αυτά με την πάροδο των χρόνων και την εμπειρία σιγά σιγά μαθαίνεις να τα διαχωρίζεις και μπαίνεις μέχρι ένα σημείο συναισθηματικά μέσα στην ιδιαιτερότητα που έχεις να διαχειριστείς παρόλα αυτά για να είσαι αντικειμενικός ως προς τις δυνατότητες του κάθε παιδιού

και μέχρι το που μπορεί να φτάσει με την καθοδήγηση που θα του δώσουν οι θεραπευτές του εκεί μπαίνει και το κομμάτι του επαγγελματισμού η εμπειρία είναι αυτή που φέρνει την ισορροπία Πόσο σημαντική είναι η χημεία μεταξύ παιδιού και θεραπευτή Είναι εξαιρετικά σημαντική Πολύ καλή ερώτηση Είναι εξαιρετικά σημαντική η χημεία Εάν δεν καταφέρει ο θεραπευτής να αναπτύξει μία σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί Ανεξαρτήτου ειδικότητας Δηλαδή είτε είναι λογοθεραπευτής είτε είναι εργοθεραπευτής είτε είναι ψυχολόγος Ανεξαρτήτου ειδικότητας λοιπόν και αντικειμένου εάν δεν κερδίσει την εμπιστοσύνη του παιδιού και αν δεν του δώσει να καταλάβει ότι όλο αυτό που γίνεται, η αλληλεπίδραση που υπάρχει μεταξύ τους έχει σαν στόχο τη βελτίωση των δυσκολιών που και τα ίδια τα παιδιά πολλές φορές αντιλαμβάνονται ότι έχουν, τότε το εγχείρημα αποτυγχάνει.

Υπήρξε κάποια περίπτωση όπου ένα παιδί να σας φέρει σε πολύ δύσκολη θέση ακόμα και να αφισβητήσετε τις ίδιες σας τις γνώσεις Όχι, σε τόσο δύσκολη θέση όχι Ναι, υπάρχουν σαφώς πολλές περιπτώσεις παιδιών, κυρίως εφήβων όπου μέσα σε τις δυσκολίες που έχουν σε σχέση με τη συμπεριφορά τους ή με τα μαθησιακά τους Μέσα σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και όλες οι αλλαγές που ζουν οι έφηβοι που ούτως ή άλλως τους αποδιοργανώνουν ως συμπεριφορές Ναι, έχει συμβεί πολλές φορές λοιπόν να έχουμε να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες όχι σε σημείο να αμφισβητήσουμε βέβαια τις επαγγελματικές μας γνώσεις και την εμπειρία μας Παρόλα αυτά, ακριβώς επειδή η ειδική αγωγή ως κλάδος και η δική μου ειδικότητα, εγώ είμαι ειδική παιδαγωγός η θεωρητική μας, η επιστημονική μας κατάρτιση βασίζεται ακριβώς στην πολλαπλότητα δηλαδή αυτό που μαθαίνουμε σπουδάζοντας το αντικείμενο είναι διαφορετικούς τρόπους διαχείρισης οπότε λοιπόν σε κάθε δυσκολία αν ένας τρόπος αντιμετώπισης δεν είναι αποτελεσματικός και δεν είναι αποδοτικός

χρησιμοποιείς έναν άλλον κάποια στιγμή λοιπόν βρίσκεις μια φόρμα συνεννόησης και με το παιδί και αποδοχείς από το παιδί και έτσι κάπως περιορίζεται η δυσκολία Υπάρχει ή αν υπήρχε και κάποιο παιδί που δεν θα ξεχάσετε ποτέ για διάφορους λόγους όχι μόνο μαθησιακές δυσκολίες κλπ γενικά που σας έκανε εντύπωση συμπεριφορά του Θέλω να πω όχι μόνο με το αρνητικό πρόσωμο, είτε με το θετικό είτε με το αρνητικό Κοιτάξτε, η αλήθεια είναι ότι στη ζωή των εκπαιδευτικών κάθε παιδί αφήνει το δικό του αποτύπωμα στην ψυχή μας Υπάρχουν σαφώς παιδιά που δεν ξεχνιούνται, υπάρχουν στιγμές που μένουν για πάντα χαραγμένες μέσα μας κυρίως όταν κατακτούν τα παιδιά δεξιότητες που κάποιο χρονικό διάστημα πριν φάνταζαν αδύνατες.

Οι νίκες των παιδιών λοιπόν είναι αυτές που τα κάνουν να μην τα ξεχνάμε, που μένουν χαραγμένα στη συνείδησή μας. Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, φαντάζομαι αυτό θα θέλατε να σας πω, ένα συγκεκριμένο παράδειγμα λοιπόν θυμάμαι έναν μαθητή ο οποίος μας επισκέφθηκε στην ηλικία των 10 ετών, νόντας μαθητής 5ης Δημοτικού, με ήπια νοητική υστέρηση, με τρομερές δυσκολίες αναγνωστικές.

Δεν θα ξεχάσω λοιπόν την ημέρα που κατάφερε να διαβάσει σε συνεχόμενη ροή ένα κείμενο 30 λέξεων, τι χαρά επικρατούσε μέσα στο γραφείο και από την εκπαιδευτικό που τον έκανε μάθημα εκείνη την ώρα και από τον ίδιο ο οποίος διαπίστωσε πόσο ψηλά έφτασε ξαφνικά. Γιατί αυτό που για τον πάρα πολλοί κόσμο θεωρείται πολύ απλό και σε πολλές περιπτώσεις αυτονόητο, για τα παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες, δίνουν μεγάλα αγώνα για να το κατακτήσουν αυτό.

Ήταν εξαιρετική επιτυχία. Σκεφτείτε ότι στην αρχή σχεδόν συλλάβιζε και κατάφερε να διαβάσει σε συνεχόμενη ροή ένα κείμενο 30 λέξεων το οποίο στα αυτιά σας αντιλαμβάνουμε ότι είχε πολύ μικρό. Περίπου δύο προτάσεις ας πούμε. Ήτανε τεράστια νίκη όμως και για τον ίδιο και για την εκπαιδευτικό και για όλο το σύνολο της ομάδας γιατί πάντα τα προγράμματα παρέμβασης και υποστήριξης θα βγάζουμε ομαδικά στο κέντρο μας.

Οπότε αυτό είναι σίγουρα κάτι που δεν θα το ξεχάσω αλλά σε γενικές γραμμές σας ξαναλέω ότι κάθε παιδί αφήνει το δικό του αποτύπωμα στην ψυχή μας. Κάθε μικρή μεγάλη νίκη του δηλαδή είναι μια νίκη συλλογική. Ναι, γιατί λειτουργείτε όλοι μαζί και χαίρεστε με το κάθε βήμα που κάνει το κάθε παιδί. Προφανώς. Εγώ τώρα θέλω να περάσουμε στην αντίθετη πλευρά και να μιλήσουμε λίγο για κάποια αποτυχία.

Υπήρχε κάποιο γεγονός που ένα παιδί είχε αποτυχία Και ανέ, πώς το διαχειριστήκατε αυτό, πώς σας σημάδεψε ίσως Ο όρος αποτυχία δεν υφίσταται στο δικό μας αντικείμενο Και δεν υφίσταται με την εξής έννοια Δεν υφίσταται γιατί Γιατί ακόμα και πάρα πολλοί σύνθετες δυσκολίες να έχει ένα παιδί Το ελάχιστο που θα καταφέρει να κάνει Ας πούμε, αν μιλάμε για ένα παιδί που είναι στο φάσμα του αυτισμού Και είναι μηλεκτικό το να καταφέρει να πει μία, δύο, τρεις λέξεις είναι επιτυχία.

Είναι επιτυχία. Άρα δεν υπάρχει με την έννοια που εδεχομένως μου υποβάλλεται το ερώτημα η αποτυχία στο δικό μας αντικείμενο. Το πιο μικρό, η πιο μικρή εξέλιξη που μπορεί να έχει ένα παιδί είναι επιτυχία και για το ίδιο και για τους θεραπευτές του και για την οικογένεια προφανώς που το στηρίζει. Συναντάτε παιδιά που έχετε αναλάβει, αν μου επιτρέπετε αυτή η λέξη, στον δρόμο ή αν σας επισκέπτονται Ναι, φυσικά Είναι εξαιρετική η σχέση που αναπτύσσει ένας εκπαιδευτικός με τα παιδιά που έχουν περάσει από τα χέρια του Είτε βρίσκεται στο δημόσιο τομέα, είτε είναι στον ιδιωτικό τομέα, είτε μιλάμε για παιδιά τυπικής εκπαίδευσης και ανάπτυξης Είτε μιλάμε για παιδιά που οι δυσκολίες τους θα εντάσσουν στο πλαίσιο της ειδικής αγωγής.

Πάντα η σχέση που αναπτύσσεται έχει θετικό πρόσημο. Αν όχι πάντα, αν το πάντα έχει μία υπερβολή, στις περισσότερες φορές έχει ένα θετικό πρόσημο. Και ναι, πολλές φορές συναντάμε στην καθημερινότητά μας παιδιά, τα οποία με πολύ μεγάλη χαρά τρέχουν, μας αγκαλιάζουν, μας φιλάνε, θέλουν να μάθουν τα νέα μας. παιδιά που έχουν ολοκληρώσει, παιδιά που μας ευχαριστούν με το δικό τους τρόπο και το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, γι' αυτό και από πολλούς δεν χαρακτηρίζεται επάγγελμα αλλά χαρακτηρίζεται λειτουργήμα, ακριβώς γι' αυτό γιατί αυτή η ανταποδοτικότητα του συναισθήματος είναι αυτό που μας δίνει πληρότητα και τελικά μας πείθει ότι άξιζε να ασχοληθούμε με αυτό Ένας γονιός πόσο εύκολα αποδέχεται την πραγματικότητα του παιδιού, πόσο εύκολο Δεν την αποδέχεται εύκολα. Δυστυχώς ή ευτυχώς. Δεν είναι καθόλου εύκολο.

Για έναν γονιό η στιγμή που συνειδητοποιεί ότι το παιδί του μπορεί να χρειάζεται υποστήριξη συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα και ποικίλα συναισθήματα. Από άγχος, φόβο, αμφιβολία, ακόμα πολλές φορές και την άρνηση. Κάτι όμως το οποίο είναι απόλυτα φυσιολογικό. κάθε γονιός χρειάζεται το δικό του χρόνο για να επεξεργαστεί αυτή τη νέα πραγματικότητα που έχει να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί και εδώ έρχεται ο δικός μας ρόλος ο οποίος δεν είναι να πιέσουμε αλλά να στηρίξουμε, να ενημερώσουμε και να σταθούμε δίπλα τους με κατανόηση όταν ο γονιός νιώσει επίσης ασφάλεια και εμπιστοσύνη τότε μπορεί πιο εύκολα να προχωρήσει στην αποδοχή και τελικά να προχωρήσει και στη δράση, να συνειδητοποιήσει δηλαδή τι είναι πιο σημαντικό για το παιδί του.

Γιατί μια πραγματικότητα οφείλεις να την αποδεχτείς. Εάν κλείσεις τα μάτια και θελοτυφλήσεις και δεν την αποδεχτείς, κακό στο αποτέλεσμα κάνεις στο ίδιο το παιδί. Οπότε εκεί έρχεται και ο δικός μας ρόλος που τους εξηγούμε, που προσπαθούμε να κατανοήσουμε, να μπούμε. Γι' αυτό μίλησα και η συζήτηση ξεκίνησε και από την αναπτυγμένη ενσυναίσθηση.

Προσπαθούμε να μπούμε στη δική τους θέση. Η αποδοχή δεν είναι μία στιγμή, είναι μία διαρκής διαδικασία και σε αυτή τη διαδρομή κανένας γονιός δεν πρέπει να μένει μόνος. Υπάρχει, πλούνα το πω τώρα, λάθος, συσταγωγικά όμως, Υπάρχει λάθος τρόπος αγάπης από έναν γονιό προς ένα παιδί με δυσκολίες Όχι, θα σας πω ακριβώς αυτό που λέω στους πάρα πολλούς γονείς που έρχονται στο κέντρο μας Και οι οποίοι νιώθουν πολλές φορές τύψεις και μπαίνουν σε μία διαδικασία Βάζουν τον εαυτό τους σε μία διαδικασία απολογισμού πιστεύοντας ότι φταίνει η ίδια για κάποια πράγματα Θα σας πω λοιπόν τι τους λέω. Οι γονείς δεν γίνονται γονείς με εγχειρή διοχρήσης. Αυτή είναι η πιο χαρακτηριστική έκφραση που εγώ χρησιμοποιώ. Δεν υπάρχουν οδηγίες. Κάθε συμπεριφορά και κάθε σκέψη που γίνεται πράξη από έναν γονιό προς ένα παιδί πάντα ξεκινάει με μια θετική προαίρεση γιατί κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι καλύτερο για το παιδί του.

Αυτό βέβαια επειδή μέσα σε αυτή την πράξη του γονέα θα πρέπει να συνυπολογίζεται σε βάθος χρόνου Ο χαρακτήρας του παιδιού, οι συναναστροφές του, οι δυνατότητές του Μπορεί κάποιες από τις επιλογές του γονέα να αποδειχθούν ελαμφασμένες Αλλά κανένας δεν ξεκινάει εκ προημείου πιθέλοντας να κάνει κακό στο παιδί του Είναι αδιανόητο, αυτό και αδύνατο Συνεπώς προσπαθούμε λοιπόν και μέσα από τις σύντησεις πολλές φορές να τους απαλλάξουμε από τις τύψεις και τις ενοχές που νιώθουν Γιατί δεν φταίνε, δεν ξέρουν, ακολουθούν συνήθως οι γονείς τα πρότυπα με τα οποία γαλουχήθηκαν και διαπαιδαγωγήθηκαν στο δικό τους οικογενειακό περιβάλλον Ναι, αυτό ακριβώς Όμως οι εποχές αλλάζουν, εξελίσσονται, εξελισσόμαστε σε όλα τα επίπεδα οπότε μια παιδαγωγική πρακτική η οποία πριν από 30 χρόνια μπορεί να ήταν αποτελεσματική σήμερα μπορεί και να μην είναι.

Συνυπολογίζοντας λοιπόν ότι έχουμε και ένα παιδί απέναντί μας γιατί θα επικεντρωθώ λίγο στα παιδιά τα οποία εγώ συναναστρέφομαι πιο συχνά έχοντας λοιπόν, συνυπολογίζοντας λοιπόν και ότι έχουμε απέναντί μας και ένα παιδί που έχει τις ιδιαιτερότητες του ή τις δυσκολίες του, αντιλαμβάνεστε ότι η πρακτική θα αποδειχθεί με την πάροδο του χρόνου λανθασμένη.

Αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτή η προαίρεση. Και για τελευταίο ερώτημα θέλω να σας ρωτήσω πώς χτίζεται την εμπιστοσύνη με τις οικογένειες. Με την ειλικρίνεια. Δεν υπάρχει πιο ασφαλής τρόπος να κερδίσεις την εμπιστοσύνη ενός γονέα από το να είσαι απέναντί του απόλυτα ειλικρινής. θα του πεις πράγματα που δεν είναι έτοιμος να ακούσει.

Δεν προσβάλλονται κάποιοι. Θα το δεχτεί όμως. Εξαρτάται, θα σας πω, εξαρτάται τον τρόπο που θα του το πεις. Είναι πολύ εύκολο να αντιληφθείς ποιο είναι το όριο αποδοχής του γονέα που έχεις απέναντί σου γιατί η συζήτηση πάντα ξεκινάει με μια περιγραφή από μέρους τους για το τι βλέπουν στο παιδί τους. οπότε από αυτήν την περιγραφή και κάνοντας κάποιες ερωτήσεις στην αρχή αναγνωριστικές μπορούμε να αντιληφθούμε ποιο είναι το όριο αποδοχής των γονέων όσο πιο είμαστε απόλυτα ειλικρινείς μαζί τους μέχρι το σημείο που μπορούν να ακούσουν τη δεδομένη στιγμή δεν μπορούν να ακούσουν όλες τις στιγμές τα ίδια πράγματα και ειδικά στην πρώτη επαφή όταν δηλαδή έχει την ανησυχία του και την αγωνία του βλέπει ότι κάτι, έστω και ενστικτοδός πολλές φορές, κάτι δεν του πάει καλά με το παιδί του, δεν είναι σε θέση να ακούσει εκείνη την ώρα την απόλυτη αλήθεια.

Και για να είμαι και απόλυτα ειλικρινής, για να σας είμαι απόλυτα ειλικρινής, το να βάλεις ταμπέλα στις δυσκολίες ενός παιδιού, δεν ξέρω αν στην ουσία τελικά στο αποτέλεσμα έχει κάποιο νόημα. Έχει κάποιο νόημα ίσως για εμάς να υπάρχει μια γνωμάτευση από μια αντίστοιχη ιατρική ειδικότητα γιατί θα μας βοηθήσει στην καθοδήγηση, στον τρόπο που θα καθοδηγήσουμε το παιδί.

Για τον γονέα όμως και για το κοινωνικό του περίγυρο, εάν πούμε ότι το παιδί έχει δυσλεξία, αν πούμε ότι έχει νοητική υστέρηση, αν πούμε ότι έχει αυτισμό, μικρή σημασία έχει γιατί οι δυσκολίες είναι εκεί και είναι εμφανή σε όλους. Άρα πιο σημαντικό είναι να περιγράψουμε τις δυσκολίες και να προσπαθήσουμε να τις διαχειριστούμε και να καθοδηγήσουμε και να υποστηρίξουμε το παιδί ώστε να αναπτύξει τα δυνατά σημεία του και να βελτιώσει τις αδυναμίες του παρά να μπούμε στη λογική της ταμπέλλας που είναι πολύ δύσκολη και να την αποδεχτούν οι γονείς.

αλλά σίγουρα με το να τους αντιμετωπίζεις ειλικρινά για τις δυνατότητες του παιδιού τους εξέροντας τα δυνατά τους σημεία και δίνοντάς τους να κατανοήσουν μέχρι ποιο σημείο μπορούν να βελτιωθούν οι αδυναμίες τους κάπως έτσι χτίζεται η σχέση εμπιστοσύνης. Κυρία Παπαδάτο ευχαριστούμε πολύ. Να σας ευχαριστήσουμε, ευχαριστούμε για αυτά όλα που μοιραστήκατε και ευχόμαστε όλα τα παιδιά να τα αγκαλιάζετε έτσι και να βοηθάτε και τους γονείς να τα αντιμετωπίζουν σωστά.

Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και τη φιλοξενία. Να είστε καλά. Και εσείς. Εμείς φίλες και φίλοι κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα και επιστρέφουμε σε πολύ λίγο με το τέταρτο και τελευταίο μέρος της σημερινής μας εκπομπής. Ακούσατε το τρίτο μέρος εκπομπής GR Discovery μέσα από τη συχνότητα του CTFM 106,1 με τον Λαζαρίδη Άγγελο και τη Μαρία Τσεκούρα.

Μείνετε συντονισμένοι, επιστρέφουμε σε πολύ λίγο. Συνεχίζουμε εδώ στην εκπομπή GR Discovery στο CTFM 106,1 με τη Μαρία Τσεκούρα και τον Λαζαρίδη Άγγελο. Σήμερα φιλοξενούμε την κυρία Δέσποινα Ζερζήρη, ιδιοκτήτρια Airbnb στην Περέα με σπουδές στην ιστορία και αρχαιολογία από το Απιθίτα και μεταπτυχιακό στο Hospitality & Tourist Management Μια νέα επαγγελματίας που δραστηριοποιείται δυναμικά στον χώρο του τουρισμού και της φιλοξενίας συνδυάζοντας γνώση και σύγχρονη επιχειρηματική αντίληψη Κυρία Δέσποινα, καλησπέρα στην εκπομπή μας, καλώς ήρθατε Καλησπέρα, καλώς σας βρήκα Καλησπέρα και από μένα Θέλετε να μιλάμε στον ενικό ή στον πληθυντικό Τον ενικό εννοείται Ωραία, άρα Δέσποινα, Άγγελος και Μαρία Εγώ για πρώτο ερώτημα θα ήθελα να ρωτήσω Τι σε οδήγησε να ασχοληθείς με το χώρο του hospitality Πάρα πολλή ερώτηση, ωραία ερώτηση που μου έχουν κάνει πάρα πολλοί Η αλήθεια είναι ότι είχα πάει πρώτη φορά σε ζώνη στον Τωρίν πριν από πέντε χρόνια χωρίς να έχω κάτι στο μυαλό μου

και εκεί πραγματικά να πω την αλήθεια ερωτεύτηκα τον τουρισμό διότι όπως γνωρίζετε η Σαντορίνη είναι ένα μέρος το οποίο περνάει πάρα πολύ πάρα πολύ πάρα πολλοί κόσμοι στον τουρισμό από πάρα πολλές χώρες οπότε και εκεί πέρα ασχολήθηκα μεταξενοδοχειακά και κάπως έτσι απέκτησα αγάπη για τον τουρισμό Εδέσποινα, γεια σου και από μένα Τι σε εμπνέει καθημερινά στη δουλειά που κάνεις, στη δουλειά σου Το πρώτο και κύριο που με εμπνέει είναι οι άνθρωποι οι οποίοι είναι από διαφορετική νοοτροπία ανάλογα με τη χώρα που είναι ασχολούμαι κυρίως με τα Βαλκάνια και την Αμερική οπότε είναι κάτι πολύ διαφορετικό βλέπω την καθημερινότητά τους και κάπως έτσι μου αρέσει να βλέπω και τον τρόπο ζωής τους.

Οπότε με εμπνέει το να γνωρίζω διαφορετικούς ανθρώπους, κυρίως. Άρα το ότι επέλεξες να σπουδάσαι σε hospitality and tourism and adventure είναι ο ίδιος λόγος που αποφάσισες να ασχοληθείς να δουλέψεις και στον τουρισμό γενικότερα, να φανταστώ. Ακριβώς ήθελα να διευρύνω τις γνώσεις μου πάνω στο κομμάτι συγκεκριμένα του τουρισμού Διότι οι πρώτες μου γνώσεις ήταν στην αρχαιολογία που πάλι έχουν να κάνουν με τουρισμό Αλλά διαφορετικό τουρισμό από ό,τι αυτών που ήθελα εγώ να ασχοληθώ Και τι σε οδήγησε στην επιλογή του μεταπτυχιακού στη διοίκηση φιλοξενίας και τουρισμού Το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό που έκανα ήταν κυρίως ένα πολύ καλό μεταπτυχιακό στην Ελλάδα, διότι ήταν και στα αγγλικά, στην αγγλική γλώσσα, οπότε με βοήθησε και σε αυτό.

Και μέσα από αυτό ανοίγεις πάρα πολλούς κλάδους, δηλαδή μπορείς να ασχοληθείς με το management, με το business, με το marketing οπότε είναι ένας συνδυασμός λίγο από όλα για κάποιον που θέλει να εγκοληθεί με αυτό συγκεκριμένο. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση κατά τη διάρκεια των σπουδών σου που αντιμετώπισες εσύ ως δέσποινα?

Θα πω να το συνδυάσεις μαζί με τη δουλειά γιατί η δουλειά ως γνωστόν τη σεζόν διότι στον τουρισμό κυρίως υπάρχει δουλειά σεζόν 7 μήνυ, ήταν να παρακολουθώ τα μαθήματα και να μαζί να διαβάζω και να συνδυάζω και τη δουλειά, γιατί πολλές φορές ασχολούσαμε και εκτός δουλειάς με τη δουλειά, δηλαδή είχα τηλεφωνήματα από πελάτες οπότε αυτό θα πω ότι ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση συνδυαστικά δηλαδή με τη δουλειά Ποια μαθήματα του μεταπτυχιακού σου θεωρείς πιο χρήσιμα για την καριέρα σου Το μάρκετινγκ θα πω με πρώτη σκέψη ότι μέσα από το marketing μπορείς να προωθήσεις την επιχείρησή σου, δηλαδή τη δικιά μου επιχείρηση, μπορείς να μάθεις πώς να την προωθείς, σε τι κοινό να αναφέρεται.

Οπότε θεωρώ ότι ήταν πολύ βοηθητικό μάθημα το συγκεκριμένο για εμένα. Τώρα έπαναν και άλλα μαθήματα που ήταν με το Customer Service Experience, δηλαδή που μάθαμε πώς να σχολιόμαστε συγκεκριμένα με τους πελάτες, με τον κάθε τύπου πελάτη. και γενικότερα προσωπικά έμαθα να ασχολούμαι και με το Excel, το οποίο είναι ένα πολύ δύσκολο πρόγραμμα, ήταν δηλαδή για μένα, οπότε μέσα από το σχολείο μου έμαθα και αυτό που μου χρειάζεται εκεί στην καθημερινότητα.

Υπήρξε κάποιο project ή κάποια εργασία που σε επηρέασε ιδιαίτερα, που σε επηρέασε. Ένα project σίγουρα ήταν η διπλωματική μου που έκανα στο μεταπτυχιακό, το οποίο είχε να κάνει με influencers και πώς επηρεάζουν το marketing. συγκεκριμένα επέλεξα την Ταϊλάνδη γιατί θεωρώ ότι είναι ένας τόπος ο οποίος ως γνωστόν έρχονται από όλο τον κόσμο τουρίστες και έχει ραχδαία ανάπτυξη στον τουρισμό οπότε μέσα από τη διπλωματική αυτή κατάλαβα πως πραγματικά μπορεί να σε επηρεάσει ένας άνθρωπος στην επιλογή σου των ξενοδοχείων αυτό είχε να κάνει το μεταπτυχιακό μου το διεύρυνα δηλαδή Δέσποινα, υπήρχαν πρακτικές ασκήσεις ή internships στο πρόγραμμα και αν υπήρχαν τι αποκόμισες από αυτά Πρακτικές ασκήσεις όχι τόσο, ωστόσο κάνουμε πάρα πολλές επισκέψεις σε ξενοδοχεία Στο καζίνο συγκεκριμένα του Hyatt δεν ήταν ότι ήταν επισκέψεις στο καζίνο ήταν ότι καταλάβαμε πώς λειτουργεί το από κάτω, δηλαδή αυτό που δεν βλέπει ο πελάτης.

Και πραγματικά αυτός ο κλάδος είναι τεράστιος, έχει πάρα πολλές αυθήνες, έχει πάρα πολλά κομμάτια και μέσα από τις επισκέψεις και τις εναδοχές κατάλαβα πραγματικά πώς είναι να δουλεύεις σε έναν χώρο του hospitality και τις προκλήσεις φυσικά, οι οποίες είναι πολλές. Πώς σε βοήθησε το MSC να απτύξεις δεξιότητες διοίκησης?

Αυτές τις δεξιότητες γενικότερα άμα δεν θες να τις μάθεις δεν τις μαθαίνεις αλλά μέσα από το μεταπτυχιακό, μέσα από τα μαθήματα τα συγκεκριμένα που έχει καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί το management, το κομμάτι του business το οποίο είναι νούμερα κυρίως, δηλαδή όλα έχουν να κάνουν με τα νούμερα. Πώς ανοίξεις μια επιχείρηση, πώς θα τη διευρύνεις αυτήν την επιχείρηση, πρέπει να ξέρεις σε τι πελάτες θα απευθύνεις από πριν, δηλαδή να φτιάξεις ένα κοινό πριν ανοίξεις μια επιχείρηση.

Αυτό. Πώς συνδέεται η θεωρητική γνώση του MSC με την πρακτική εμπειρία στο Airbnb, το δικό σου Airbnb. Σωστά, ναι. Έχω κι εγώ μια επιχείρηση, οπότε είδα ότι μέσα από το μεταπτυχιακό που έκανα το συγκεκριμένο, το Hospitality Tourist Management, με βοήθησε πάρα πολύ στα νούμερα, τα οποία έμαθα πώς να διαχειρίζομαι το occupancy.

Ας πούμε, το πόσους πελάτες είχα μέσα στο μήνα, τι λεφτά θα αφήσουν, από αυτά τα λεφτά τι βγάζεις, τι μένει. γενικότερα τη διαχείριση των οικονομικών που είναι πολύ σημαντικό τα έσοδα, τα έξοδα ακριβώς όλα αυτά, τι σου μένεις στο τέλος του μήνα τι σου μένεις στο τέλος του χρόνου οι φορολογίες και όλα αυτά τα οποία δεν είχα ιδέα πραγματικά πόσο μπορούσα να τα διαχείριζα μόνη μου και επίσης με βοήθησε πάρα πολύ στο πώς να συμπεριφέρουμε στους πελάτες με το συγκεκριμένο τρόπο που θέλει να συμπεριφέρεται ένας οικοδεσπότης Δηλαδή, ούτε να είσαι πολύ καλός, ούτε να αφήνεις πολλά πράγματα να γίνονται, δηλαδή, που δεν χρειάζεται να γίνονται στην καθημερινότητα από έναν επιχειρηματία, δηλαδή.

Και γενικότερα, ο τρόπος που διαχειρίζομαι εγώ συγκεκριμένα την πλατφόρμα. γιατί μέσα του σχολείου μου φυσικά είδαμε και τις πλατφόρμες, δηλαδή το Booking, Airbnb, Expedia και πολλές άλλες. Και έμαθα να διαχειρίζουμε και την πλατφόρμα του Airbnb. Πώς βοήθησε το μεταπτυχιακό στην κατανόηση της τουριστικής αγοράς. Κυρίως με το marketing δηλαδή πέρα από αυτό κάναμε και ένα μάθημα το οποίο είχε να κάνει με τον τουρισμό ο οποίος είναι diversity δηλαδή υπάρχουν πάρα πολλά κομμάτια τουρισμού δηλαδή οι άνθρωποι που έρχονται στην Ελλάδα π.χ. για κάποιο μουσικό event και αυτό θεωρείται τουρισμός, οι άνθρωποι που έρχονται ας πούμε για αθλήματα δηλαδή για αγώνες κοπηλεσίας π.χ. για αγώνες, διάφορους αγώνες, είναι και αυτό ο τουρισμός και οπότε κατάλαβα μέσα από αυτό ότι γενικότερα δεν είναι μόνο οι τουρίστες να έρθουν να δουν τα αξιοθέατα υπάρχει πάρα πολύ μεγάλος κλάδος από ανθρώπους που θέλουν να έρθουν για διάφορες ζωές, δηλαδή αυτό κατάλαβα Ποιες σύγχρονες τάσεις του τουρισμού διδάχτηκες και εφαρμόζεσαι εσύ σήμερα

Κυρίως το social media marketing και influencing που είναι το πιο σημαντικό στις μέρες μας Διότι μια επιχείρηση για να εξελιχθεί φυσικά, να ακουστεί, το να μιλάω για τουριστική επιχείρηση Επίσης, υπήρχε ένα ξενοδοχείο το πιο απλό θα πω Για να ακουστεί χρειάζεται στα πρώτα της βήματα ανθρώπους οι οποίοι έχουν ένα κοινό από κάτω τους, δηλαδή αυτοί είναι influencers.

Οπότε χρειάζονται πάρα πολύ, είναι σημαντικοί και πέρα από τα έσοδα που θα φέρνουν φέρνουν και καινούριο κόσμο στην επιχείρηση αυτή. Πόσο σημαντική θεωρείς τη διεθνή διάσταση των σπουδών στον τουρισμό? Τη διεθνή διάσταση Δηλαδή Στον τουρισμό γενικότερα Πόσο σημαντική είναι Να γνωρίζεις Του τι γίνεται Τα διεθνή Τουριστικά Κυρίως ασχολούμαι Στη δική μου επιχείρηση με τα Βαλκάνια Δηλαδή Σκόπια, Σερβία, Βουλγαρία Σλοβακία, Σλοβενία πιο πάνω αυτοί έχουν περίπου την ίδια νοοτροπία με εμάς αλλά είναι πάρα πολύ διαφορετικοί άνθρωποι στην καθημερινότητά τους στο πώς διαχειρίζονται τα πράγματα, στο πώς μιλάνε ακόμα και στο τι τρώνε οπότε είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει κάποιος την νοοτροπία από μια άλλη χώρα και όχι μόνο την νοοτροπία την καθημερινότητα, το τι γίνεται στον κόσμο τους έτσι ώστε όταν έρθεις σε επαφή με τον πελάτη να ξέρεις τι να του πεις να νιώσει η οικία άνετα να λέει ότι πραγματικά αυτός ο οικοδεσπότης με βοήθησε και αυτό θεωρώ ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Θεωρείς σημαντικό και το networking μέσα από ένα MSC στο χώρο της φιλοξενίας? Πολύ σημαντικό διότι μέσα από τη σχολή μου κάναμε εκδηλώσεις η σχολή μου δηλαδή έκανε εκδηλώσεις σε διάφορα εινστιτούτα τα οποία γνώρισα πάρα πολύ κόσμο με θέση σε ένα ξενοδοχείο έμαθα πάρα πολλά πράγματα, ρώτησαν, πολύ σημαντικό γιατί ρωτώντας φυσικά που λένε πάς στην πόλη οπότε με έφερε σε επαφή με μάνατζερς ξενοδοχείων που θα ήθελα πάρα πολύ να γνωρίσω και χωρίς το μεταπτυχιακό δεν θα μπορούσα προφανώς να γνωρίσω τόσο πολλοί κόσμο.

Πώς σε επηρέασε το MSC την επιχειρηματική σου σκέψη? Αρχικά πρώτα είχα ξεκινήσει το μεταπτυχιακό και μετά σκέφτηκα ότι αφού όλοι μπορούν, γιατί όχι εγώ, κάπως έτσι. Και εκεί μπήκε η ιδέα να ξεκινήσω κι εγώ κάτι δικό μου. οπότε μέσα από το μεταπτυχιακό έμαθα πώς θα μπορούσα να διαχειριστώ πιο εύκολα το οικονομικό κομμάτι, το οποίο ξαναλέω είναι το πιο βασικό κομμάτι του να ανοίξεις μια επιχείρηση.

Και φυσικά το όραμα. Υπήρχε όραμα. Σε βοήθησε το πρόγραμμα να αναπτύξει στρατηγική για το Airbnb. Σίγουρα σε έναν βαθμό. Ξαναλέω πάλι στα οικονομικά και στη διαχείριση των πελατών, γιατί η στρατηγική ξεκινάει από τη μάθηση που έχεις, τη σκέψη δηλαδή το πόσο καλά εκπαιδευμένος είσαι στο να αντιμετωπίζεις καταστάσεις που θα σου έρθουν γιατί θα έρθουν πάρα πολλά λάθος πράγματα που δεν θα τα περιμένεις και εκεί κάπως με βοήθησε το ότι είχα κάνει κάποια μαθήματα για επανάκαμψη οικονομικών πάλι Πόσο σημαντική είναι η εκπαίδευση στον τουριστικό κλάδο Όποιος ασχολείται με τον τουρισμό Και θέλει πραγματικά να δώσει ένα κομμάτι του σε αυτό Δηλαδή να είναι η δουλειά του Θα ήταν πολύ σημαντικό να κάνει ένα μεταπτυχιακό πάνω σε αυτόν τον κλάδο Γιατί πέρα από τη μάθηση, πέρα από τις γνώσεις που παίρνεις Ανοίγει ο ορίζοντάς σου, γιατί γνωρίζεις καινούριους ανθρώπους έχεις νέες σκέψεις στο μυαλό σου βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά και γνωρίζεις τι γίνεται στον γύρο κόσμο

αυτό εγώ τώρα θέλω να σε ρωτήσω η ιδέα του Airbnb στην Περέα πώς ξεκίνησε θα ξεκινήσω λέγοντας ότι η Περέα συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη και εγώ συγγνώμη που σε διακόπτω θέλω να προσθέσω γιατί επέλεξες την τοποθεσία της Περέας Είναι, θα το πω, είναι ένα μέρος το οποίο για μένα προσωπικά είναι μια δεύτερη χαλκιδική, μικρή βέβαια Δηλαδή τι εννοώ με αυτό, ότι είναι πάρα πολύ εξελιγμένη περιοχή πλέον Υπάρχουν τα πάντα πραγματικά, υπάρχει θάλασσα που είναι το κυρίως κομμάτι του του χρησμού στην Ελλάδα συγκεκριμένα να μιλάω γιατί ξέρετε όλοι έρχονται στην Ελλάδα για το καλοκαίρι, για τον ήλιο για τη θάλασσα, για το φαΐ όλα αυτά τα συνδυάζει η Περέα, σύν ότι είναι κοντά στη Θεσσαλονίκη, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης οπότε επίσης παρένθεση είναι κοντά και στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης οπότε είναι μια περιοχή που θα εξελιχθεί και άλλο και δεν έχει να σλέψει τίποτα από την Χαλκιδική το πρωτοπόδο Άρα, Δέσποινα, έχει πολλά πλέον εκτίματα θεωρήσει η περιοχή και αν θεωρήσεις ότι υπάρχουν, ποια είναι αυτά κατά τη γνώμη σου?

Εγώ επέλεξα το δικό μου διαμέρισμα να είναι κοντά στη θάλασσα δηλαδή βγαίνεις από το σπίτι και είναι στα τρία μέτρα η θάλασσα, τέσσερα Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί κάποιος που θα ψάξει σπίτι στην Περέα συγκεκριμένα θα ψάξεις κοντά στη θάλασσα οπότε το πλεονέκτημα της περιοχής είναι ότι μπορείς να κολυμπήσεις υπάρχουν πάρα πολλά αστιατόρια υπάρχει δρόμος, πεζόδρομος για βόλτα, μπορούν να πάρουν οικογένειες, είναι πάρα πολύ φιλική η περιοχή προς οικογένειες γιατί είναι και ήσυχη πέρα από αυτό έχει και κάποια απογευματινά κοκτέιλ μπαρ έτσι για το καλοκαίρι για sunset views που περισσότερο επίσης ψάχνουν αυτό στην Ελλάδα και είναι μια σχετικά μικρή περιοχή δεν απλώνεται πάρα πολύ να χαθείς οπότε αυτά θα γνωρίζω ότι είναι πολύ σημαντικά μέχρι στιγμής Οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισε στην αρχή ποιες ήτανε Το budget θα έλεγα γιατί πάντα στην αρχή ξεκινάς με ένα budget λες θα βάλω αυτό αυτό για αυτό τα κάνεις όλα μια χαρά τους οικολογισμούς και μετά πάντα βγαίνει και το έξτρα.

Πάντα βγαίνει και μια δουλειά παραπάνω, ένα μεραιμέτη παραπάνω. Αυτό που έχω καταλάβει εγώ σε διακόπτω τώρα συγγνώμη είναι ότι ό,τι προγραμματισμό και να κάνεις στο τέλος όλα θα πάνε ανάποδα. Ακριβώς αυτό, όχι ανάποδα, απλά εκτός προγράμματος θα υπάρχουν πάντα προγράμματα. Ναι, αυτό εννοώ με τη λέξη ανάποδα, ότι θα βγεις εκτός προγράμματος.

Ακριβώς. Πάντα θα πω μια συμβουλή ότι πρέπει πραγματικά να έχουμε στην άκρη του μυαλού μας όταν ανοίγουμε μια επιχείρηση ότι θα βγουν πάρα πολλά έξτρα. Πάρα πολύ μείον θα είσαι στην αρχή γιατί... Έτσι έτσι έτσι ξεκινάσουμε. Ναι. Και φυσικά δεν θα έχεις την πληρότητα που περιμένεις τον πρώτο καιρό. γιατί παίζουν πάρα πολλά ρόλο όπως η πλατφόρμα, πώς σχολείσαι, τα σχόλια που πρέπει να κυνηγάς, τα πολύ καλά σχόλια, γιατί όλοι μας, για να κλείσουμε ένα σπίτι από μια πλατφόρμα, φυσικά βλέπουμε το rating, τα σχόλια, τη βαθμολογία του σπιτιού, τις φωτογραφίες και όλα αυτά.

Επίσης, μια πρόκληση που είχα εγώ προσωπικά ήταν ότι θα έπρεπε να βγάλω φωτογραφίες οι οποίες να είναι πολύ ρεαλιστικές και ελκυστικές στο μάτι του πελάτη. Πώς διαχειρίζεσαι την εποχικότητα χωρίς να πέφτει ωστόσο η ποιότητα ή τα έσοδά σου? Η αλήθεια είναι ότι στην Περέα συγκεκριμένα είναι μια περίφηση σεζόν ουσιαστικά, γιατί ξεκινάει από τον Μάιο και τελειώνει αρχές Οκτώβρου όπως και σε ένα νησί ακριβώς, διότι όπως είπα και πριν ασχολούμαι με τα Βαλκάνια οι οποίοι έχουν χρόνο μόνο το καλοκαίρι να έρχονται οι διακοπές ωστόσο όταν αλλάζει η εποχή και μπαίνουμε στην εποχή μη σεζόν δηλαδή από τον Οκτώβριο περίπου μέχρι τον Απρίλη το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσες να κάνεις σαν επιχειρηματίας είναι να ρίξεις τις τιμές φυσικά και όταν ρίχνεις τις τιμές ανεβαίνει η ζήτηση έτσι πάει πάντα οπότε προσπαθείς να βρεις κάπως να το σταθεροποιήσεις και να έχεις και πελατεία και το χειμώνο Δέσποινα σε ευχαριστούμε πάρα πολύ Σε ευχαριστούμε Δέσποινα που ήσουν μαζί μας

Ελπίζω να κάλυψα τα πάντα Ευχαριστούμε πολύ Να είστε καλά Και κάπου εδώ φτάνουμε στο τέλος της σημερινής μας εκπομπής Φίλες και φίλοι σας ευχαριστούμε που μείνατε μαζί μας Ακούσατε την εκπομπή GR Discovery Εμείς, όπως πάντα, ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη εβδομάδα με νέα θέματα και νέους καλεσμένους. Μέχρι τότε, σας ευχόμαστε καλή εβδομάδα.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00