Το τέλος μιας ωραίας εποχής #128
Greek Scousers PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Αντώνης Ψαριανός και ο Μάριος Μάντζος μιλούν για τον κύκλο που κλείνουν οι αποχωρήσεις Σαλάχ, Ρόμπερτσον και Κονατέ από την Λίβερπουλ, στο 128ο επεισόδιο του Greek Scousers Podcast.
Μας βρίσκετε σε:
YouTube: Greek Scousers Podcast - YouTube
Instagram: https://www.instagram.com/greekscouserspod
Facebook: https://www.facebook.com/greekscousers
TikTok: https://www.tiktok.com/@greekscousers
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
δηλαδή για τους αποχωρήσαντες από την ομάδα. Μιλήσαμε για την αποχώρηση του Άρνες Λότς σε προηγούμενο επεισόδιο, αλλά αυτό που μας καίει περισσότερο νομίζω σαν φίλους της ομάδας είναι το ότι αποχώρησε από την ομάδα ο Μουχάμετ Σαλάχ και ο Άντι Ρόμπερτς. Για τον Κονατέ προσωπικά είναι ανάμεικτα τα συναισθήματα της αποχώρησής του, δεν πάβει να είναι όμως ένας από τους βασικούς άξονες της επιτυχίας των προηγούμενων πέντε ετών, οπότε και με δεδομένη την ποιότητά του, ο άνθρωπος πήγε στη Ιαλμαδρέτης, τον βάζουμε στην κουβέντα για να αποχαιρετήσουμε και να κάνουμε μια σούμα της παρουσίας των τριών αυτών παικτών στην Λίβερπουλ, μιας και η καιρότητα του Μουντιάλ μας το επιτρέπει να είμαστε λίγο πιο χαλάροι, αν και έχουμε μεταγραφικά νέα, αλλά ας επιγεννιωθούμε σε αυτό το επεισόδιο στους αποχωρήσαντες.
Ναι ούτως ή άλλως ήταν κάτι το οποίο είχαμε δεσμευτεί ότι θα το κάνουμε και η αλήθεια είναι ότι για εμάς το έχουμε πει και σε άλλα επεισόδια αυτής της γενιάς που ζήσαμε πάρα πολύ έντονα την περίοδο κλοπ αυτοί οι τρεις ποσοφαιριστές κυρίως οι δύο ο Σαλάχ και ο Ρόμπερτσον ήταν συνειφασμένοι με το χτίσιμο αυτής της ομάδας Λέω το Σαλάχ και το Ρόμπερτσον όχι λόγω των όσων έχουμε κουβεντιάσει για τον Κονατέ κατά καιρούς, κυρίως γιατί ο Κονατέ ήρθε το 1921 που η ομάδα είχε ήδη πάρει το πρωτάθλημα, ήταν ήδη χτισμένη.
Άρα ο Ρόμπο και ο Σαλάχ στη δική μας ψυχή και στα δικά μας μάτια ήταν οι άνθρωποι που τους έχεις στο μυαλό σου ότι έχουν βάλει τα θεμέλια. ήταν μαζί με μια φουρνιά ανθρώπων οι οποίοι έχωσαν πολύ βαριά, πολύ βαθιά μάλλον στη γη τα θεμέλια αυτής της Λίβερπουλ που αγαπήσαμε και που ερωτευθήκαμε πολύ έντονα με κλοπ και φυσικά και ο Κονατέ μετά ήρθε σε αυτό το οικοδόμημα της πρωταθλήτης Ευρώπης και Αγγλίας και κόσμου φυσικά για να αποτελέσει γι' αυτό σε ένα κομμάτι μιας ομάδας που ουσιαστικά έκλωσε τον κύκλο της πέρυσι με το πρωτάθλημα του 2025.
Και ξέρεις, το να το βλέπεις αυτό και μάλιστα ειδικά για τους δύο, τον Ρόμπο και τον Σαλάχ επειδή συνδυάστηκε με βιολογική ορίμανση τους βλέπεις να μεγαλώνουν δηλαδή ξέρεις, λίγο σου χτυπάει άσχημα με την έννοια ότι καταλαβαίνεις ότι μεγάλωσες κι εσύ και τώρα βλέπεις με απόσταση πια πόσο όμορφες ήταν οι στιγμές που ζούσες όταν ήταν στα ντουζένια της αυτή η φουρνιά.
Καλώς ή κακώς αυτή η φουρνιά είναι που έθεσε όπως λες και τα θεμέλια της Λίβερ που βλέπουμε τώρα ειδικά ο Ρόμπο και ο Σαλάχ είναι από τους πιο παλιούς ήταν από τους πιο παλιούς παίκτες της ομάδας ήρθαν το καλοκαιριό του 2017 Ο Κοναντέ ήρθε το 1921, έκατσε μια πενταετία, δεν προλάβαινε το Champions League, έπαιξε σε τελικό με την ομάδα.
Οπότε και ως νεότερος, 27 ετών, δεν μπορώ να πω ότι ήταν από αυτούς που τους βάζω εγώ στην κατηγορία, ρε παιδί μου, ο Σαλάχ Ρόμπερτσον. Ο Σαλάχ και ο Ρόμπερτσον ήταν ακρογωνιαί οι λήθοι, σπάσανε πάρα πολλά ρεκόρ και ατομικά αλλά και συλλογικά. Ήταν δύο παρουσίες πάρα πολύ ηχηρές, βόκαλ στα αποδυτήρια, δύο προσωπικότητες, ειδικά ο Σαλάχ.
Και πιστεύω θα μας λείψουν πάρα πολύ, ειδικά βασικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω τον Ρόμπερτσον από τον Σαλάχ, γιατί μπορεί ο Σαλάχ να έσπασε όλα τα κοντερ, να είχε καθοριστικά γκολ, αλλά ο Ρόμπερτσον ήταν μια φιγούρα στην άμυνα της ομάδας. Δεν θέλω να εστιάσω στα ένα-δύο τελευταία χρόνια που είχε πέσει η αποδοσή του, αλλά στα καλά χρόνια της ομάδας, στο πικ των ομάδων του κλοπ, Ο Ρόμπερτσον ήταν πολύ βασικό, ήταν από τα τρία καλύτερα back του κόσμου εκείνα τα χρόνια Και η ποιότητά του και η εμπειρία του θα λείψουν από την ομάδα Προσωπικά δηλαδή δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεν χώραγε ως unbackup ο Ρόμπερτσον Ούτε μπορώ να πιστέψω ότι ήθελε να φύγει για να παίξει Δεν είναι κανένα παιδάκι έτσι, αν δεν κάνω λάθος 32 και σε δήλωσή του άφησε να εννοηθεί ότι περίμενε τη Λίβερπουλ να του κάνει μια πρόταση ανανέωση του συμβολέου του γιατί προφανώς έχει αντιληφθεί ότι ο Τέρκης ήταν ο βασικός και δεν παραπονέθηκε για αυτό, δεν δημιούργησε πρόβλημα.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κατανότητε είναι αποχώρηση του Σαλάχ, το ίδιο η σύγχρονα του Σαλάχ. Απλά ο Σαλάχ θέλει να παίζει, αυτή είναι η διαφορά. το είδαμε και φέτος όταν τσακώθηκε με τον Σλότ το οποίο παραδόξως δεν αποτέλεσε το λόγο που έφυγε ο Σλότ αλλά ας το αφήσουμε για άλλη ώρα αυτό το κενό του Σαλάχου όμως αγωνιστικά είναι τεράστιο και δεν ξέρω αν μπορεί να καλυφθεί με τον Ντιο Μάντε ο Χαφ της ο Εκστρέμ της ελλειψίας που θέλουμε να πάρουμε αλλά αφήνει τεράστιο κενό και είναι ένα πολύ μεγάλο ερωτηματικό πώς θα καλυφθεί το κενό του Σαλάχ.
Ναι, γιατί ο Σαλάχ ήταν ένα πραγματικό μπίστρ, παιδί μου. Το είχαμε πει και εδώ πολλές φορές, ειδικά η περσινή του χρονιά, που ήταν άλλη μία στις πολλές. Δεν ήταν ότι πέσαμε και από τα σύννεφα, απλά πέρυσι έκανε το κάτι παραπάνω και στο δρόμο της ομάδας για το πρωτάθλημα. Ήταν ένας ποδοσφαιριστής σε επίπεδο, παιδί μου, τι είμαστε τώρα, αφρόκρεμα.
έχουμε πει ότι ειδικά τα νούμερα τα οποία έχει κάνει δεν τα έχουν κάνει άλλοι στην Πρέμιερ Λίγκ οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην τον θεωρείς από τους κορυφαίους στον κόσμο παρά τη χρονιά που είχε φέτος σαφέστερα που ήταν και πολλοί οι λόγοι τα έχουμε ξαναπεί είναι μεγάλο το κενό του αλλά και σε μορφή ηγετική γιατί αυτό που έχει υποθεί και από τον ίδιο και έχει γραφτεί πάρα πολλές φορές ότι ο Σαλάχ ήταν ένα ρόλ μόντελ για τα ποδητήρια της ομάδας γιατί δεν ήταν μόνο το αγωνιστικό κομμάτι το πώς έφερε ποιοτικά επιθετικά στην ομάδα και το κατεξής ήταν και το πώς ενέπνε και τους συμπέκτες του είχε μια ηγετική μορφή χωρίς να πήρε ποτέ το περιβραχιόνιο κάτι το οποίο πιστεύω τον πλήγωσε βαθιά μέσα του αλλά δεν μπορούσε να αφησιδητήσει κανείς ότι ήταν ένας αθλητής τον οποίο τον έβλεπε ο νεότερος, τον τρόπο με τον οποίο δούλευε και τον είχε σαν παράδειγμα.
Δηλαδή ήταν ο πρώτος που έφτανε στο πολιτικό κέντρο και ο τελευταίος που έφευγε. Και το πόσο πολύ δούλευε με τον εαυτό του για να δώσει τον καλύτερο εαυτό του και να εκτοξεύσει τις επιδόσεις του είναι το τέλειο παράδειγμα για να το βλέπει ένας αθλητής ο οποίος πηγαίνει σε μια μεγάλη ομάδα δηλαδή όταν πας στη Λίβερμπουλ σαν νέος προσφερειστής παθαίνεις το πολιτισμικό σοκ προφανώς και όταν βλέπεις τον Σαλάχ που ξέρεις ποιος είναι ο Σαλάχ και εξηγείς με τις μαρτυρίες που έχεις το γιατί είναι αυτός που είναι ο Σαλάχ σου δείχνει ουσιαστικά και το δρόμο για να δουλέψεις και εσύ για να φτάσεις σε αυτό οπότε σου δίνει και το κίνητρο όταν βλέπεις τον Σαλάχ να δουλεύει έτσι θες και εσύ να δουλέψεις έτσι για να φτάσεις σε ένα επίπεδο να είσαι ικανός να ανταποκριθείς στη Λίβερπουλ των ονείρων μας οπότε θα λείψει πάρα πολύ και σε αυτό το κομμάτι ο Μω γενικότερα είναι ένας κύκλος που κλείνει για αυτή τη φουρνιά και το είπαμε και στο προηγούμενο επεισόδιο ότι από εδώ και στο εξής
θα χρειαστεί η ομάδα να αναζητήσει και νέους ηγέτες σιγά σιγά είναι ο Φαντάικ, είναι ο Άλεξον δόξα τω Θεώ, υπάρχουν και άλλοι ποδοσφαιριστές δεν λέω, έτσι και ο Σόμπος Λάι και από τη νέα φορνιά υπάρχουν παίκτες που μπορούν να ηγηθούν αλλά η ομάδα χρειάζεται τέτοιου είδους παραδείγματα στα ποδητήρια όπως ήταν ο Μο κατά βάση και ο Ρόμπο φυσικά ο οποίος είχε και αστήρευτο πάθος μες στο γήπεδο επειδή μπήκα και στη διαδικασία να σκεφτώ highlights των παιχτών αυτών στη Λίβε που λέει εμένα το νούμερο ένα που μου έρχεται πάντα από το Ρόμπετσον πιστεύω ότι είναι σε πολλοί κόσμο το ίδιο είναι εκείνο το αψυχολόγητο μεν full παθιασμένο δε sprint στο παιχνίδι με τη Σίτι το 18 ήταν που έχει φύγει από τη θέση του Ρουμπάκ και έχει φτάσει δεξί και πιέζει την άμυνα της Σίτι Εννοείται, αυτό μου έρχεται πρώτο και δεύτερο μου έρχεται το Αγγέτ Κλειμσάντιο.
Το οποίο δεν θυμάμαι σε ποιον, ποιος είχε χτυπήσει το... Νομίζω είναι ένα Φίνια φίλε, μπορεί να ήταν Ολυμπιακό μετά. Δεν θυμάμαι να γράψω, ήταν παλιά αυτό, ήταν πριν το 20. Ήταν παγκόσμιο συλλόγων. Δεν θυμάμαι ποτέ ήταν, αλλά αυτά τα δύο, δηλαδή όταν μου λες Ρόμπερτσον, αυτά θυμάμαι. Αυτά τα δύο σκηνικά ήταν επικά και είναι και ενδεικτικά το τι έδινε στα αποδητήρια σαν προσωπικότητα ο Ρόμπερτσον, ρε παιδί μου.
Δηλαδή, το έχω πει και παλαιότερα και για τον Ούνιες, αυτούς τους παίκτες τους θες στην ομάδα σου. Δεν μπορείς να κάνεις πρωταθλητισμό μόνο με εντός εισαγωγικών, για να μην παρεξηγηθώ, καλά παιδιά. Θες και αυτούς που είναι και λίγο πιο τολμηροί, λίγο πιο θρασείς, λίγο πιο θερμόεμοι, θες αυτούς τους παίκτες. Δηλαδή έβλεπα ας πούμε το άσχετο, έβλεπα αχθές ας πούμε το παιχνίδι έτυχε και είδα λίγο Αμερική-Αυστραλία στο Μουντιάλ.
Ένα παιχνίδι που έτυχε και το είδα λίγο. Ήταν πολύ φυσικάλ παιχνίδι, δεν είναι παιχνίδι που λες θα κάτσω το δω και ας είναι άσχετο, δηλαδή δεν έχει τόσο μεγάλη ποιότητα. ποιότητα. Όταν υπάρχει πάθος ο θεατής θέλει να κάτσει να το δει. Όταν βλέπει ότι αυτοί οι δύο εκεί πέρα παλεύουν πραγματικά σώμα με σώμα για το παιχνίδι. Δεν είναι ένα διάφορο παιχνίδι πασούλες πασούλες, ένα μηδέν.
Οπότε σαν θεατής ξαναλέω θέλω ότι τους παίχτες στην ομάδα. Και αυτή τη στιγμή με την αποχώρηση και του Ρόμπερτσον δεν ξέρω πόσοι έχουν Είναι ο Σομποσλάης, ο Μακάλιστερ, ο Τέρτες είναι λίγο μανούρας, αλλά γενικά θέλεις έναν λίγο πιο δυνατό παίχτη. Ο Γουόρτον που ακούγεται από την Πάλλας είναι μια τέτοια περίπτωση. Ο Φαμπίνιο δεν ήθελε, στάδινε στο χέρι τα πόδια.
Ειδικά άμα βρισκόσουν σε περίεργη κατάσταση, σε περίπτωση κινδύνου. Τώρα όσον αφορά, έχουν πιάσει λίγο ο Ρόμπερτσον και ο Σαλάχ περισσότερο. Ο Κονατέ είναι μια διαφορετική περίπτωση. Αγωνιστικά θεωρώ ότι είναι μια απώλεια Καθώς έχει ποιότητα Δεν μπορούμε να το αφισβητήσουμε αυτό Ασχέτως με το ότι έκανε μια πολύ μέτρη προσκακή σεζόν Αλλά θεωρώ ότι θα μπορούσε να μείνει στην ομάδα Και με την προσθήκη του Ζασκέ Από την Ρεν Αλλά και την επιστροφή του Λεόνι Από το τραυματισμό Πιστεύω ότι με ένα πιο εκτεταμένο ροτέισιον Που θα τον άφηνε στον Πάγκο σε αρκετά παιχνίδια και θα του δημιουργούσε λίγο το αίσθημα του ανταγωνισμού θα βλέπουμε έναν καλύτερο κονατέ του χρόνου.
Το ότι αποχώρησε με στεναχώρησε προσωπικά να πω αλλά αν έρθει ο Μίκλη Φάντερ Βέν όντως από την Τότενα πιστεύω θα τον ξεχάσουμε γρήγορα τον κονατέ. Ασχέτως που και αυτός πήγε στη Ρεάλ έτσι. Ναι αυτό είναι κάτι το οποίο ρε παιδί με πληγώνει περισσότερο. Γιατί για τον Κονατέ επειδή αμφιβητήθηκε αρκετά και πικρήθηκε αρκετά και ορθώς φυσικά. Εντάξει η εικόνα του δεν ήταν καλή φέτος και επειδή γενικότερα εντάξει ήταν και κατά καιρούς ασταθής, έλειπε αρκετά λόγω τραυματισμού ήταν επιρεπής. Αλλά μου κάτσε πολύ άσχημα ρε Γαμώτο που ξαφνικά είδα απλά με πόση μεγάλη ευκολία έφυγε από και ανακοινώθηκε από τη Ρεάλ.
Δηλαδή, ένιωσα λίγο βλάκας, να το πω έτσι. Δηλαδή, κοίτα να δεις, βλέπω... Τον είχαμε, έφυγε ελεύθερος, πήγε στη Ρεάλ. Δηλαδή, πώς να σου πω, ήταν πολύ άσχημη εξέλιξη μέσα στο μυαλό μου, δεν ξέρω. Ενώ, ξέρεις, το ξέραμε ότι φλερτάρει η Ρεάλ με τον Κονατέ. Επειδή δεν είχε το σύριαλ του Τρέντ, και επειδή δεν ήταν η ίδια περίοδος με τον Τρέντ, και άλλης ποιότητας παίκτης και άλλο το συναισθηματικό δέσμα και με την πόλη και με την ομάδα.
Αλλά αυτό η μεταγραφή του στη Ρεάλ σου αποδεικνύει ότι κοίτα να δεις παιδί μου, είχες έναν καλό παίκτη στα χέρια σου και έκανες το λάθος και τον άφησες ας πούμε. Γιατί η Liverpool έκανε προσπάθειες αλλά κατάλαβα ότι δεν πολύ πλησίασε αυτά τα οποία ήθελε ο ίδιος. Έτσι κατάλαβα και εγώ. Και σίγουρα είναι μια διαφορετική περίπτωση από το τρέντ γιατί με τον Κονατέ από ό,τι κατάλαβα υπήρχε προσπάθεια μέχρι την τελευταία στιγμή να τον κρατήσουμε στην ομάδα.
Δεν μάθαινε Ισπανικά, ας πούμε, όπως μάθαινε ο Τρέντ. Ο οποίος Τρέντ, έτσι να πετάξουμε και μια μπηχτή για το χαβαλέ, δεν πάει και πολύ καλά αυτό. Το βλέπουμε όλοι πλέον. Τραυματίστηκε ο Λιβραμέντο και πήρε τον πήρε ο Τούχι. Δηλαδή τον έχει πιο κάτω από πέμπτη επιλογή στην Εθνική Αγγλία, όχι να πάρει χρυσή μπάλα που ήθελε, αλλά ας το αφήσουμε αυτό, ας το προσπεράσουμε.
Ο Κονάτε δεν πίστευα ότι θα έχει τρομερά καλύτερη πορεία από ότι έχει ο Τρέντ και από όσοι έχουν οι περισσότεροι παίχτες που φεύγουν από τη Λίβερπουλ. Και αυτό το λέω γιατί η Ρεάλ, καλός ή κακός, είναι άλλη πίστα από τη Λίβερπουλ. Και δεν το λέω απαραίτητα από την έννοια του κλαμπ. Το λέω και από την άποψη του ατιτιούν, της συμπεριφοράς που έχουν οι φιλαθλοί προς τους παίκτες.
Εκεί δεν συγχωρούνται λάθη. Δηλαδή, αν ο Κονατέ κάνει μισή σεζόν, δύο μήνες στη Ρεάλ, όπως έκανε φέτος με τη Λίβερπουλ, δηλαδή ας είναι σε αυτή την κατάσταση δύο μήνες στη Ρεάλ. Πιστεύω θα τον περιμένω σπίτι του το βράδυ, στη Μαδρίτη. Και το είδαμε αυτό και με τον Τρέντ. Μία, δύο, τρεις, γεια σου. Εδώ οι αθεόφοβοι έχουν λιουχάρει τον Βηνύσιους, έχουν λιουχάρει τον Εμπαπέ, μαζεύουν υπογραφές για τον Εμπαπέ, που σαν χαρακτήρα δεν τον συμπαθώ καθόλου, είναι απαράδεκτος, αλλά έχει προσφέρει αγωνιστικά.
Θα χαριστούν στον Κονατέ ή στον Τρέντ. Θέλω να πω ότι σε κάποιους παίχτες μπορεί να μην αρέσει το περιβάλλον της Λίβερπουλ, να μην τους αρέσει το Χ, το Ψ ή το Ω. Αλλά πρέπει να καταλαβαίνουν και πού είναι και πού πάνε. Και τι πάνε να βρουν εκεί πέρα, γιατί ο Κονατέ τώρα στη Ρεάλ δεν νομίζω ότι θα είναι βασικός. Πολύ αμφιβάλλω ότι θα είναι βασικός.
Και να είναι βασικός, με τον Μουρήνιο πόσο θα είναι βασικός. Δηλαδή πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα αν έμενε στη Λίβερπουλ. ή επίσης δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα πάρει τα 300.000 λίρες τη βδομάδα 300.000 ευρώ πόσα ήτανε τη βδομάδα που ζήτακα από τη Λίβερπλ ότι αυτό θα πήρε στη Ρεάλ που δεν είναι το πιστεύω αυτό οπότε κάπου πρέπει να βάλεις νερό στο κρασί σου κάτε με το ότι πας σε αυτό το μεγάλο κλαμπ αλλά εκεί είναι άλλη πίστα ξαναλέω να κάνω μια ερώτηση η οποία νομίζω ότι είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολη αγαπημένο γκολ του Σαλάχ δεν ξέρω ποιον άσκει αυτό πρώτο πάρα πολύ δύσκολη ερώτηση πάρα πολύ δύσκολη ερώτηση νομίζω νομίζω ότι είναι το γκολ απέναντι στη Σίτι το 1-0 όμως που ήταν τη χρονιά που το πήραμε που τους κερδίσαμε 1-0 στο Ανφιλτ που έκανε το ελεύθερο Άλισον και είναι με τον Κανσέλο, με ποιον είναι Αυτό είναι νομίζω Τη χρονιά Τελευταία του κλόπ Είναι η τελευταία του κλόπ η πρώτη του σλότ Η προτελευταία του κλόπ Είναι το 22-23 που πάμε Πάμε χάλια
Και τους κερδίζουμε ένα 0 που τον αφήνει πλάτη Το κανσέλω νομίζω αυτή η σεζόν είναι 22 Νομίζω είναι το Νοέμβρης 22 Anyway ναι κατάλαβα ποιο γκολ είναι σπάντες Είναι γκολ Νίκης σε ένα κρίσιμο μάτς Απέναντι στη Σίτι Αλλά από πλευράς ποιότητας Νομίζω ότι το καλύτερο γκολ του είναι Στη Σίτι που χορεύει Από τα πλάγια Ρούμπεν Δίας και τα Σιναφή Είναι με την Εύερτον Στο πέντε παράθυρο Πρώτη του σεζόν Τζέλσι, ο Βίδα με την Τζέλσι Ο Βίδα με την Τζέλσι Νομίζω όμως ότι μετράει και σημαντικότητα Τον γκολ που πετυχαίνεις Αυτόν τον γκολ ας πούμε εκείνη τη χρονιά Ή τον γκολ στο τελικό του Champions League Ναι βέβαια, παρότι είναι πέναλτι.
Παρότι είναι πέναλτι, ξέρεις στο δεύτερο λεπτό δεν είναι εύκολο να παζάφεις στοχήσεις με το που παίζεις πρώτο τελικό της καρδιάρας στο Champions League. Δεν είμαστε κυρίαλ Μαδρίτης, πηγαίναμε κάθε χρόνο. Πήγαμε τελικό το 2018 μετά από 13 χρόνια στο τελικό Champions League. Και κερδίζεις πέναλτι στο 2, στο 1, στο 2. Εκείνη την ώρα πιστεύω ότι ζυγίζει πολλά κιλά η μπάλα, η μπάλα γιατί αν το χάσεις γυρνάει το μπάλο η ψυχολογία τελικού Ξέρεις τι με την αποχώρηση αυτών των παικτών κυρίως του Σαλάχ και του Ρόμπερτσον το σκεφτόμουν τώρα λίγο τις τελευταίες ημέρες γιατί τέτοιες μέρες πριν από 22 χρόνια ζούσαμε το έπος της Πορτογαλίας το Euro και σκεφτόμουν πόσο τυχεροί ήμασταν και πόσο ξέρεις Πραγματικά τυχεροί ήμασταν Γιατί ήταν πολύ εύκολο Ήταν πολύ κοντινά τα χρόνια Που δεν θα είχαμε αναμνήσεις Δηλαδή αν ήμασταν Ξέρω εγώ εφτά χρονών Πολλά δεν είχαμε τόσο έντονες αναμνήσεις Εμείς ήμασταν έντεκα τότε Και πόσο τυχεροί ήμασταν που έχουμε αναμνήσεις Και το είχαμε ζήσει πραγματικά
Το EuroGS4 Και με αυτό το πρίσμα Πόσο τυχεροί και ευλογημένοι ήμασταν Που ζήσαμε τόσο έντονα και στα πιο θερμόεμα χρόνια μας την εποχή κλοπ, το σκεφτόμουν και επειδή κάναμε κάποια στιγμή και μια αιμοδοσία στον Ευαγγελισμό με τη συνέγαση με τη Λέσχη της Θεσσαλονίκης και εκεί είχαμε βρει ένα παλικάρι δεν θυμάμαι το όνομά του τώρα που μου έφευγε που είχε, που μας είπε ότι ξεκίνησε να βλέπει Λίβερπουλ από το μάτς με την Βαρσελώνα 4-0 που αυτό σημαίνει ότι δεν έχει ζήσει το πριν που εμείς το ζήσαμε και λέω κοίτα να δεις πόσο τυχεροί είμαστε τελικά που ζήσαμε ολόκληρη αυτή την εποχή από την αρχή της ολόκληρον αυτόν τον κύκλο μέχρι το τέλος και ξέρεις το βλέπεις από απόσταση καταλαβαίνεις πόσο ευλογημένος ήσουν τελικά ρε παιδί μου που έζησες όλο αυτό δηλαδή αυτή η εποχή κλοπ που είναι με βασικούς πυλώνες Ρόμπερτσον και Σαλάχ και μετέπειτα και τον Κονατέ ως μέλος της πάντα.
Εσύ αυτό, μου δίνεις μια ωραία πάσα τώρα να πω κάτι με αφορμή αυτό, γιατί γενικά, όπως και στη ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο, οι περίοδοι ξεπερνιούνται. Φτάνει στην επόμενη περίοδο. Εμείς ζήσαμε την εποχή κλοπ, ζήσαμε και την εποχή ρότζερ, ζήσαμε και την εποχή νταρλίστη, ζήσαμε το χόντσον. Τώρα μιλάμε εμείς, εννοώ εγώ και εσύ, ηλικιακά.
Ξέρω ότι πολλοί από το podcast, πολλοί ακροατές είναι πιο νέοι από εμάς και δεν έχουν ζήσει αυτές τις εποχές Και αυτό είναι αν θέλεις κάτι που κάνει ακόμα πιο ρομαντικό αυτό που ζήσαμε Και αυτό που ζούμε τώρα ας πούμε, το κάθε τι που ζούμε γιατί δεν θα ξανάρθει Ας πούμε εγώ θυμάμαι περιγραφές του πατέρα μου για τη Λίβερπουλ της δεκαετίας του 80 Παίζαμε με Κίνιντα Αλγλής και Ιαν Ρα Σεντερφόρ, που η αναλογία με σήμερα είναι σαν να παίζει τώρα στην ίδια ομάδα ο Κριστιαν Ρονάλντο και ο Μέσης.
Να τους έχεις την ίδια ομάδα, κάτι αντίστοιχο. Δεν μπορούμε να το καταλάβουμε, εγώ δεν μπορούσα να το καταλάβω αυτό το πράγμα. Εκείνος το είχε ζήσει όμως. Έτσι, εγώ σήμερα ας πούμε, δεν μπορώ να εξηγήσω σε ένα νέο παιδί τι ήταν ο Ρονάλντο το φαινόμενο, τι ήταν ο κακά. Ας πούμε πάω και κουρεύομαι σε ένα μαγαζί που δουλεύουν νέα παιδιά, που είναι 22-23 και συζητάμε για ποδόσφαιρο και τους λέω, Λέμε, δεδομένου ότι οι παίκτες πλέον είναι πάρα πολύ τυποποιημένοι, πάσα-πάσα, πάσα.
Δεν έχει μπάσιμο, δεν υπάρχει πια αυτή η ελευθερία που υπήρχε, πια αυτό το ταλέντο που υπήρξε πιο παλιά. Και του λέω, έχεις προλάβει κακά. Και μου λέει, όχι. Ε, τελειώνει η συζήτηση. Καταλάβεις, δηλαδή, αυτό όταν το έχεις ζήσει, Zidane, Kaká, Nesta, Gerrard, Μπορείς να εκτιμήσεις. Αυτή η τότε εποχή είναι η εποχή που ζήσαμε στο κλοπ η αντίστοιχη.
Αυτή η εποχή σε 7-8 χρόνια, ένας που θα είναι 20 χρονών σε 7 χρόνια θα του μοιάζει, θα διαβάζει στο youtube, θα διαβάζει από βιβλία, καλή όρασα του Μάριου. Θα προσπαθεί να καταλάβει τι ήταν αυτή η εποχή. Αυτή την εποχή τη ζήσαμε όμως. Και αυτοί οι παίκτες που συζητάμε είναι οι παίκτες οι οποίοι επαντρώσανε αυτή την ομάδα που έφερε αυτές τις επιτυχίες.
Και έχει μείνει στην ιστορία η ομάδα του κλόπ. Η ομάδα του Σλότ αντίθετα δεν έμεινε στην ιστορία, πήρε το 20ο πρωτάθλημα. Έμεινε στα βιβλία της ιστορίας μόνο. Δεν έγινε κάποια μαδαθρύλωση, δεν πέτυχε κάτι εξτρόδινερη ας πούμε. Η ομάδα του κλόπ όμως πέτυχε. Γιατί αυτή η κλόπαιρα ήταν μαζί με την εποχή του Γκουαρδιόλα, θεωρώ ότι έχει καλύτερο να επιδείξει η Πρέμερ Λίγκ τα τελευταία 15 χρόνια.
Τουλάχιστον. Δηλαδή από το 2010 και μετά, αυτή η περίοδος κλόπαιρα-Γκουαρδιόλα ήταν το πικ της Πρέμερ Λίγκ. Και αφού το πήγες έτσι στο τι θα θυμόμαστε εμείς, τι δεν θα έχει ζήσει κάποιο νέο παιδί, θα είναι και δύσκολο νομίζω να το εξηγήσουμε και πώς ήταν το Μουντιάλ με 32 ομάδες έχεις κάτι να πεις γι' αυτό μου το ζήτησες off the record Δεν περίμενα να το πιάσουμε σαν θέμα αλλά έχει να κάνει με τη γενικότερη εμπορευματοποίηση θεωρώ του ποδοσφαίρου που έχουμε συζητήσει και σε πιο παλιά επεισόδια και με την είσοδο των αραβικών ομάδων και της αραβικής αραβής των πακτολόγρημάτων που δίνουν οι ομάδες από τη Σαουδική Αραβία.
Δηλαδή ένα πρωτάθλημα, ένα μουντιάλ με 48 ομάδες, άνευ λόγω και αιτίας, με cooling breaks, ενώ έχει 22 βαθμούς απλά για να παίξει στο φόξ διαφημίσεις και το 48 ομάδες, μην πάρω να ξεχνιθώ, οι ομάδες που προσθέθηκαν, από τις 16 ομάδες που προσθέθηκαν, μόνο 3 έρχονται από την Ευρώπη. Οι άλλες 13 είναι κάτι Κουρασάο, κάτι Αιτί, κάτι Ουσβετιστάν, Ιράκ, Ιορδανία.
Αυτά είναι αστεία. Έκανα και μια καταληξία. Δεν έχω κάτι με τις χώρες, έτσι. Προφανώς το ποδόσφαιρο είναι για όλους, αλλά δεν έχουν κάνει κάποια σημαντική πορεία, κάποια έκπληξη, κάποια ανατροπή για να βρίσκονται σε αυτό το παγκόσμιο κύπελο. Απλά ανοίξανε κάποιες θέσεις παρά τη Συθία. Και βλέπεις τώρα, ας πούμε, Ισπανία πράσινο ακροτήρι 0-0 και λες φοβερό αποτέλεσμα για το πράσινο ακροτήρι.
Πού κοστίζει αυτό στην Ισπανία, πουθενά δεν κοστίζει, άρα ποια είναι η μαγεία που λέμε. Ήρθε ένα 0-0 και θα την πετάξεις έξω την Ισπανία, όχι, θα περάσει στον στρίτ, στη σειρότερη. Δηλαδή θέλω να πω ότι πλέον το ποδόσφαιρο γενικά δεν μου αρέσει εκεί που πηγαίνει, καθόλου. και για αυτό που είπα νωρίτερα ότι δεν υπάρχουν παίκτες οι οποίοι να βγάζουν έναν αυθροποιτισμό στο γήπεδο είναι όλοι κομπιουτεράκια, ρομπότ υπάρχουν πάρα πολλά παιχνίδια πλέον δεν υπάρχει προσμονή για κανένα παιχνίδι γιατί έχει παιχνίδι κάθε μέρα, κάθε δύο μέρες, κάθε τρεις μέρες τελειώνει το Μουντιάλι 20 Ιουλίου και 20 Αυγούστου, 22 Αυγούστου είναι η Πριμερ Λίγκ Τι έγινε, τρία μπάνια, μα κάνεις τελείωσε, τελείωσε. Ξεκινάει πάλι το ποδόσφαιρο.
Δεν προσμένεις κάτι πλέον και αυτό πιστεύω χάνει, δηλαδή σου μειώνει το ρομαντισμό που είχες κάποτε και έλεγες όλη τη βδομάδα περιμένω να έρθει η Τυριακή, περιμένω να έρθει το Μουντιάλ, περιμένω να έρθει αυτό. Τώρα δεν περιμένεις τίποτα, κάθεσαι και λίγο έχει παιχνίδι. Ακριβώς και νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο γιατί εμένα με κάλυψες πλήρως απόλυτα δεν έχω να συμπληρώσω τίποτα απολύτως με αυτόν τον τρόπο νομίζω ότι εξηγείται και λίγο και η αρέωση που έχουμε εμείς ως podcast όσον αφορά στην παραγωγή γιατί για να μπορέσουμε να παράγουμε περιεχόμενο χρειάζεται να έχουμε και τη διάθεση και το πάθος για αυτό επειδή και εμείς και ως Μάριος και Αντώνης και ως Αντώνης και ως Μάριος περνάμε μια έτσι κρίση με τη σχέση μας με το ποδόσφαιρο και θέλουμε λίγο να το να δούμε πώς θα το κοντολάρουμε αυτό για να μπορέσει να αξιοποιηθεί σωστά και να είμαστε και εμείς σωστοί απέναντι σε αυτούς μας προτίσως και απέναντι στο κοινό απλά σας εξηγούμε ότι αυτό ακριβώς ρε παιδί μου είναι ξέρεις και ο λόγος
που έχουμε λίγο αραιώσει γιατί και η Λίβερμπουλ δεν ήταν καλή και κίνητο δεν υπήρχε αλλά και το ποδόσφαιρο λίγο αρχίζει και έχει προβληματική. Τέλος πάντων θα το πούμε σε άλλο επεισόδιο γιατί δεν έχουμε και χρόνο τώρα θα τα βρούμε αυτά έχουμε χρόνο θα μιλήσουμε και για αυτά Αυτά νομίζω τώρα επανέλθουμε στους παίκτες αλλά δεν νομίζω ότι έχουμε να προσθέσουμε κάτι συγκλονιστικό. Έχουμε πει τα περισσότερα και κατά τη διάρκεια της χρονιάς που φαινόταν που θα πάει το πράγμα ο Ρόμπερτσον θα πάει στην Τότενα ο Σαλάχ δεν ξέρουμε που θα πάει Πραγματικά έχω πάρα πολύ μεγάλη περίεργη για να δω πού θα πάει ο Σαλάχ και να δούμε και εμείς τι θα κάνουμε.
Γιατί διομάντες, παιχταράς, αλλά έχεις χάσει από προσωπικότητα. Έχεις χάσει ρόλ μόντελ. Θες πω, θα δούμε. Θα κάνουμε την επεισόδια και η Ράολα. Έτσι πλέον έχουμε επίσημα νέα προπονή. προπονή. Τέλεια μου νιώθει και για τον Ζασχέ, ο οποίος έχει κλείσει και θα ανακοινωθεί λογικά πρωτουλίου που ενσωματώνεται επίσημα στην ομάδα.
Τέλεια. Ωραία. Αυτά για το σημερινό επεισόδιο παιδες. Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Ελπίζουμε να είστε όλοι καλά μέχρι το επόμενο επεισόδιο. Μας ακολουθείτε σε social media facebook, instagram και tiktok. Στην κοινότητα τώρα του whatsapp υπάρχει μια περίοδος χαλάρωσης μπορώ να πω και ηρεμίας μας τάραξε λίγο η έλευση του Μουνιώθ αλλά όσοι θέλετε να μπείτε από τώρα να είμαστε παρέα όταν θα ανακοινωθούν τα μεγάλα ονόματα χα χα χα στην ομάδα μας στέλνετε μήνυμα Να είστε καλά Γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα