Έζησε 10 χρόνια Αυστραλία… και γύρισε Ελλάδα. Γιατί; | Ep. 4
Greeks Down Under PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Έζησε 10 χρόνια στην Αυστραλία… αλλά τελικά πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε ανοιχτά για τη ζωή στο εξωτερικό όπως πραγματικά είναι — χωρίς φίλτρα και χωρίς ωραιοποιήσεις.
Πώς είναι να ξεκινάς από το μηδέν σε μια άλλη χώρα;
Τι σε κρατάει εκεί για χρόνια;
Και τι μπορεί τελικά να σε κάνει να τα αφήσεις όλα πίσω και να γυρίσεις;
Μια ειλικρινής συζήτηση για επιλογές, διλήμματα και την πραγματικότητα πίσω από τη μετανάστευση.
Αν σκέφτεσαι το εξωτερικό ή αν ζεις ήδη έξω, αυτό το επεισόδιο ίσως σου δώσει μια διαφορετική οπτική.
🔗 Χορηγός: Ellinopoula 🇬🇷 Θες το παιδί σου να μάθει ελληνικά;Με τα Ellinopoula τα ελληνικά γίνονται παιχνίδι 🇬🇷 🎁 Δωρεάν δοκιμαστικό 7 ημερών👉 Ελληνικά: https://www.ellinopoula.com/el/greeksdownunder/👉 English: https://www.ellinopoula.com/greeksdownunder/💸 30% έκπτωση με τον κωδικό: GREEKS30
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήρθες στο Greeks Down Under Podcast. Το πλήρες επεισόδιο σε βίντεο θα το βρεις στο YouTube στο κανάλι Greeks Down Under. Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα... Για μένα δεν είναι τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα, είναι τι πρέπει να κάνει ο Έλληνας. Εγώ πιστεύω πραγματικά ότι άμα η ψήφος στην Ελλάδα γίνει υποχρεωτική... Αλλά δεν θέλει ο κόσμος εδώ να μπει σε μια τάξη.
Θέλουν αυτή τη τρέλα, αυτό το... Σε αυτό το podcast εσύ θα υπερασπίζεσαι την Αυστραλία, εγώ θα υπερασπίζομαι την Ελλάδα. Πρέπει να φύγουν να πάνε να ανοίξουν οριζοντές τους, να δούνε κάτι διαφορετικό. Συγχαρητήρια για την εκπομπή, για το κανάλι και αυτό που κάνεις, το δημιούργημα που δίνεις στον ελληνισμό είναι πολύ μεγάλο.
Να είσαι καλά, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Η δική σου υπόθεση, θα την έλεγα υπόθεση, είναι λίγο μοναδική. Γιατί πάρα πάρα πολλοί που μας ακούνε αυτή τη στιγμή θα πούν «Μπράβο αγόρι μου που γύρισες στην Ελλάδα, καλά έκανες». Κάποιοι άλλοι θα πούνε «Ρε φίλε, είσαι στα καλά σου». Δηλαδή θα υπάρχουν δύο ειδών σχόλια, απλά να το ξέρεις.
Τους καταλαβαίνω και τους δύο. Τους καταλαβαίνεις και τους δύο. Πάρα πολύ ωραία. Πες μας λίγο για σένα, δηλαδή πες μας δύο λόγια για σένα, ποιος είσαι και τι κάνεις στη ζωή σου αυτή τη στιγμή. Μεγάλωσα στην Ελλάδα μέχρι τα 18 μου και στα 18 μου πήγα Αυστραλία, έκανα τη δεκαετία μου και το επόμενο βήμα ήταν να επιστρέψω πίσω στην πατρίδα.
Πατρεύτηκα την γυναίκα μου, η οποία είναι Ελληνίδα και τη γνώρισα στην Αυστραλία Και μετά το γάμο είπαμε να έρθουμε Ελλάδα, να ξεκινήσουμε πίσω στην πατρίδα Όχι από το μηδένα, αλλά από μια πολύ καλή βάση Την οποία τη βάση αυτή τη χτίσαμε στην Αυστραλία Είσαι Έλληνας στο εξωτερικού, έχεις παιδιά Η εφαρμογή Ελληνόπουλα είναι μια ψηφιακή πλατφόρμα εκμάθησης ελληνικών Σχεδιασμένη για παιδιά της ελληνικής διασποράς Ανάλογα με το επίπεδο και την ηλικία, η πλατφόρμα προσφέρει μεθοδική δομή εκμάθησης μέσα από ένα διαδραστικό περιεχόμενο με χιλιάδες παιχνίδια, βίντεο, κουίζ, όλα εμπνευσμένα από την ελληνική ιστορία, μυθολογία και πολιτισμό.
Μπορείς να δοκιμάσεις την εφαρμογή εντελώς δωρεάν για τις πρώτες 7 ημέρες και αν σου αρέσει ξεκίναμε έκτοση 30% χρησιμοποιώντας τον κωδικό GREEKS30 που θα βρεις στην περιγραφή και το πρώτο σχόλιο. Και αν θέλεις κάτι παραπάνω, τα Ελληνόπουλα προσφέρουν ζωντανά online μαθήματα με παρουσία καθηγητή για όλα τα επίπεδα από πολλοί αρχάριους μέχρι πολλοί προχωρημένους.
Κατέβασε σήμερα την εφαρμογή Ελληνόπουλα και δώσε στα παιδιά σου ένα δώρο που θα τους ακολουθεί μια ζωή. Θέλω να αναλύσεις ένα-ένα όλες σου τις κινήσεις από την Αυστραλία προς την Ελλάδα. Ήθελα να κάνω κάτι φυσικά που μου αρέσει σαν επάγγελμα, το οποίο, έτσι όπως το είχα στο μυαλό μου, θα δούλευα λιγότερες ώρες και θα έπαιρνα περισσότερα λεφτά.
Οπότε τι έκανα, είπα, κοίτα, άμα γίνω fitness instructor, personal trainer, όπως είσαι και εσύ, εσύ είσαι πολύ πιο πάνω, εντάξει, εγώ ένα σερτίφικε τέσσερα έχω. Κύριε, συναντώ, τα σέβη μου. Ναι, ένα Certificate 4. Εγώ δεν είχα Certificate 4. Είχα πτυχίο και δεν με αφήνα να δουλέψω εδώ. Αυτό είναι αλήθεια με την Αυστραλία, ότι κανένα πτυχίο από άλλες χώρες δεν αναγνωρίζεται έτσι και θέλει αρκετή δουλειά να αναγνωριστεί.
Ένα ήταν αυτό. Ξεκίνησα, έκανα τη σχολή μου. Το καλό με την Αυστραλία είναι ότι επειδή μπορείς να κάνεις Certificate 2, 3, 4 ή και Diploma, Advanced Diploma, όλα σπάζονται. Ενώ στην Ελλάδα πρέπει να έρθεις να πας να σπουδάσαι όπως σπουδάσαι και εσύ τέσσερα χρόνια, να κάνεις ένα τεφά για να πας μετά να ξεκινήσεις να εργάζεσαι.
Με την Αυστραλία, παιδί, μπορείς να πάρεις το certificate, μπορείς με ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα να μπεις στο τομέα που θέλεις να εργαστείς. Οπότε αυτό σκέφτηκα και εγώ, είπα να κάνω το certificate 4, όπως ξέρεις, που έχει και το business component που μπορείς να εργάζεσαι για τον εαυτό σου, ο οποίος θα είναι και ο στόχος.
Δεν το συνέχισα, παρότι τελείωσα από το Certificate 4, δεν μπήκα να εργαστώ πάνω στο τομέα, γιατί ο πατέρας μου ήταν υδραυλικός και είπα ας προχωρήσω υδραυλικά γιατί μ' αρέσει και το Construction. Οπότε μπήκα και εκεί, έκανα Certificate 2 Implumbing και ξεκίνησα το apprenticeship μου. Κάτι δεν μου άρεσε, ενώ στην πραγματικότητα μου άρεσε, αλλά έλεγα κάτι δεν μου άρεσε και μετά έπαισα στο... έγινα laborer, δούλευα απλώς σε οικοδομή σαν εργάτης.
το οποίο είχε παραπάνω λεφτά όπως ξέρεις από όταν ήσουν apprentice γιατί όταν ήσουν apprentice, νέος apprentice, κάτω από 21 τα χρήματα είναι αρκετά λίγα. Καθήκα εκεί με το construction, laboring το οποίο ήταν και αρκετά δύσκολο σωματικά αλλά έπρεπε κάτι να κάνω, κάτι ανώτερο από αυτό, δεν γινόταν. Έκατσα στο laboring γύρω στα δύο χρόνια και μετά ξεκίνησα, γράφτηκα για να κάνω για τα δόντια που φτιάχνεις μασελάκια και τέτοια.
Το καλό με την Αυστραλία είναι ότι μπορείς να ψαχτείς. Είναι πολύ εύκολο να ψαχτείς. Ξεκίνησα οδοντοτεχνίτης, έκανα δύο μήνες. Ήπα, ξέρεις τι, δεν μου αρέσει, ας προχωρήσουμε σε κάτι άλλο. Και μετά έπαιξα, έκανα... έφτιαχνα καθέδες, ήμουν μπαρίστα. Άμα ξέρεις τη συνοικία του, ΟΙΚΛΙ, που είναι όλοι Έλληνες στη Μελβούρνη.
Να πούμε στα παιδιά τα οποία μας ακούνε από άλλες χώρες, και από Ελλάδα και από άλλες χώρες του εξωτερικού, το Όκλη είναι ας πούμε κάτι σαν την ελληνική συνοικία της Μελβούρνης. Ελληνική συνοικία. Απλά υπάρχει ένας πεζόδρομος με καφετέρειες, με εστιατόρια. Πραγματικά έχω περάσει από εκεί πέρα και έχω πιει και καφέ, έχω φάει και γλυκό, μπουγάτσες, τυρόπιτες, τα πάντα.
Δηλαδή αισθάνεσαι πραγματικά Ελλάδα. Αν έρθετε καμιά στιγμή στην Μελβούρνη, αν δεν είστε στην Αυστραλία, πραγματικά αξίζει έστω και μία μέρα να επισκεφτείτε το Όκλη, την Ελλάδα εκτός Ελλάδας. Σωστά, σωστά. Το Όκλη είναι πραγματικά, το Όκλη είναι ο λόγος ο οποίος ένας Έλληνας στην Μελβούρνη δεν νιώθει ότι έχει φύγει από Ελλάδα.
Είναι ένα χωριό, είναι ένα χωριό. Έχει εκεί από μεγάλους ανθρώπους 90 χρονών μέχρι και μικρά παιδάκια και να ακούς όλοι να μιλάνε ελληνικά. Τώρα που έπιασες αυτό για το όκλι, εγώ μενω Σίβνη για παράδειγμα Εδώ ο ελληνισμός στο Σίβνη είναι αρκετά πιο αυστραλοποιημένος θα έλεγα Εγώ πήγα ας πούμε στο όκλι, μπορεί να έτυχε σε μένα ρε παιδί μου Κάποιος άλλος μπορεί να πει όχι ρε τι είναι αυτός ούτε καν Εγώ έβλεπα παιδιά ας πούμε, νεαρά παιδιά τα οποία σίγουρα έχουν γεννηθεί στην Αυστραλία Και μιλάνε ελληνικά κανονικά Η τρίτη γενιά ας πούμε μιλά ελληνικά Ενώ εδώ να βρεις κάποιον τρίτης γενιάς και να μιλάει ελληνικά, πιο δύσκολο.
Ναι, ναι. Όχι, το ελληνικό πνεύμα είναι αρκετά δυνατό στη Μελβούρνη, αυτό είναι αλήθεια. Υπάρχουν πάρα πολλά σχολεία τα οποία μπορείς να στείλεις το παιδί σου για να μάθουν ελληνικά από μικρή ηλικία και από τρία χρονών. Και υπάρχει αυτή η ένωση, αρκετά ενωμένη η ελληνική κοινότητα εκεί πέρα. Πες μας, γενικά, δηλαδή, κάποιες δυσκολίες.
Οι δυσκολίες ειδικές ήταν πολύ διαφορετικές, γιατί εννοείται δεν είχες το πρόβλημα της βίζας, για παράδειγμα, όπως το είχα εγώ, αλλά είχες το πρόβλημα του νεαρού της ηλικίας. Ιωνίση, να σου πω αλήθεια, δεν το θεωρήσα καθόλου δύσκολο, επειδή στην Ελλάδα μπορείς από αρκετά μικρή ηλικία να κάνεις πολλά πράγματα, γιατί έχουμε ελευθερία.
Εντάξει, στην Αθήνα δεν ξέρω πώς είναι, δεν έχω μεγαλώσει στην Αθήνα, εγώ είμαι στην Καλαμάτα. Κάναμε πάρα πολλά πράγματα, από 13 χρονών βγαίναμε έξω, είμαστε στα παραλίες, στα πάρκα, μετά από 14-15 πηγαίναμε και σε κλαμπς, σκέψε τώρα. Θα με κάνει πάρα πολλά πράγματα. Ήταν η φάση που έπρεπε να φύγω, να πάω να εξερευνήσω κάτι διαφορετικό και να αναπτυχθώ.
Φυσικά φύγαμε οικογενειακά, δεν ήταν 100% δική μου απόφαση, δεν θα μπορούσα να το έκανα με τον τρόπο που το έκανα στην Ελλάδα. Όχι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ή δεν υπήρχαν ευκαιρίες, αλλά στην Αυστραλία ειδικά ένας νέος μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο αρκετά πιο εύκολα από ό,τι στην Ελλάδα. Αυτό που λες ισχύει γιατί, ναι μεν, τα παιδιά δεν χρειάζεται να σπουδάσουν 2, 3 και 4 χρόνια για να κάνουν μια απλή δουλειά.
απλή δουλειά. Μετά έχεις και το στρατό για άλλον ένα χρόνο. Οπότε στην Ελλάδα ξεκινάς τη ζωή σου στα 24. Και πιο μετά. Δεν υπάρχει στρατός. Αυτό που θέλεις να κάνεις, αυτό που νομίζεις ότι θες να κάνεις, το ξεκινάς στα 19 και αν δεν σου αρέσει κάνεις κάτι άλλο. Δηλαδή αυτό είναι η τεράστια διαφορά. Αυτό είναι η τεράστια διαφορά μεταξύ των δύο χωρών και της εκπαιδευτικής κουλτούρας Ελλάδας με την εκπαιδευτική κουλτούρα της Αυστραλίας.
Σκέψου αυτά που σου είπα τώρα που έχω κάνει, που έκανα μέχρι τότε, ήταν μέχρι τα 21. Στα 21 μου να φανταστείς έκανα Certificate 4 in Building Sustainability, Energy Efficiency, που κάνουμε τα ενεργειακές εκθεωρήσεις εκτήρια όπως είναι εδώ στην Ελλάδα. Και στα 22 μου, 23 μου ξεκίνησα Building Construction, το οποίο είναι εργολάβος στην Ελλάδα.
Δεν υπάρχει καν το τυχείο αυτό εδώ, εδώ είναι μόνο η μηχανική. Εκεί είναι συγκεκριμένος τομέας εργολαβίας. Τα οποία όλα αυτά, άμα ήταν να τα έκανα στην Ελλάδα, θα μου έπαιρνε μέχρι τα 35 μου χρονών να τα σπούδαζα όλα αυτά ξεχωριστά. Αυτό είναι το πολύ καλό με την αυθαρλία, όπως το είπες. Μπορείς να δεις, σου αρέσει, δεν σου αρέσει.
Δοκίμασέ το και το αλλάζεις. Ενώ στην Ελλάδα δεν μπορείς να το κάνεις. Μπήκες στο πανεπιστήμιο μαθηματικός, θα κάτσεις να τελειώσεις, δεν έχει. Αλλιώς αν μας σταματήσεις είναι πολύ δύσκολο να πας σε κάποιον άλλο τομέα Τελείως διαφορετικό από αυτό που επέλεξες Και τώρα θα σε πάω λίγο στα βαριά Θα σε εκθέσω Τώρα ξεκινάει το hate Θα πει κάποιος Μισό λεπτό Είναι όλα τέλεια στην Αυστραλία Δεν έχει κανένα αρνητικό η Αυστραλία Και αν δεν έχει κανένα αρνητικό Εσύ γιατί έφυγες Εντάξει φυσικά έχει και τα αρνητικά της Μικροειδηβόμαστε όπως όλοι οι τόποι Ένα είναι ότι υπάρχει πάρα πολύ κοντρόλ από την κυβέρνηση, από την αστυνομία, από αυτούς που γράφουν, που δίνουν προστήματα.
Ένα παράδειγμα όπως είναι εδώ στην Ελλάδα, παρκάρουν όπου να είναι. Και το ερχότανε ο κάθε Έλληνας στην Αυστραλία και παρκάρει όπου να είναι. Θα ήταν χάλια το σύστημα, δεν θα πήγαινες να παρκάρεις κάπου, δεν θα μπορούσες να περάσεις από τους δρόμους, θα παρκάρουν πάνω στις τροφές. Θα ήταν δύσκολο εδώ πράγματα, οπότε καταλαβαίνω γιατί υπάρχει αυτό το push.
Δύο είναι, θες να πας σε μια παραλία, και μιλάμε τώρα στις περισσότερες παραλίες, και κάτι remote παραλίες, που λες, παιδιά, εδώ η πιο κοντινή πόλη είναι τρεις ώρες μακριά, και σου έχει να πληρώσεις για να παρκάρεις, για να πας από κάτω για μπάνιο, και λες, κάτσε, και κοιτάς κάτι τιμές, λες, 20 δολάρια να παρκάρω εδώ, Μια μισή ώρα μακριά από το Μπάρον Μπέι να πας να παρκάρεις 20 δολάρια.
Τι λες. Αυτά δεν τα βρίσκεις πουθενά αυτά στην Ελλάδα. Σε αυτό το podcast εσύ θα υπερασπίζεσαι την Αυστραλία, εγώ θα υπερασπίζομαι την Ελλάδα. Εσύ για την Αυστραλία λες για το πάρκινγκ. Εγώ στην Ελλάδα λέω για την ομπρέλα. Εγώ αν έρθω στην Ελλάδα δεν θα πληρώσω πάρκινγκ. Θα πληρώσω αυτή την άτιμη την ομπρέλα όμως ρε φίλε.
Είναι αυτό το πράγμα. Εσείς όλοι οι Greek Australians που πηγαίνετε Μύκονο και Σαντορίνη, ξεχάστε τα, παιδιά! Καλαμάτα! Η αλήθεια να λέγεται, ο κάθε τόπος έχει τα καλά του, έχει τα κακά του, αλλά η αλήθεια, στην Καλαμάτα τουλάχιστον δεν θα πληρώσεις τίποτα για την ομπρέλα σου. Αν και οι περισσότεροι Ελληνοαυστραλίοι πηγαίνουν Μύκονο ή ο Σαντορίνη που τους τέλει.
Επειδή είναι ακριβά, και για τους Αυστραλούς είναι ακριβά, μη κορεδευόμαστε. Άλλα πράγματα λίγο αρνητικά στην Αυστραλία. Δεν μπορώ να πω πολλά γιατί είναι πάρα πολύ καλά. Είναι πολύ καλά σχεδιασμένη και η κοινωνία και οι άνθρωποι έχουν αυτό το Australian Banta, ξέρεις αυτή την πλακίτσα, δεν την παίρνουν τόσο πολύ σοβαρά τη ζωή και είναι αρκετά χαλαρή η Αυστραλία.
Ο μέσος Αυστραλός είναι αρκετά χαλαρός. Παρότι ο μέσος ουσιαστικός είναι καταχρεωμένος για σπίτια, για αυτοκίνητα, για business, είναι πάλι αρκετά χαλαρή. Δηλαδή αν έβαζες από τα χρέη μόνο και μόνο που έχουν αυτή τη στιγμή ο μέσος ουσιαστικός σε έναν μέσο Έλληνα στην Ελλάδα, θα αυτοκτονούσαν όλοι. Το πιστεύω πραγματικά.
Μας είπες ας πούμε στην αρχή τι σπούδασες, τι έκανες. Ποιο ήταν όμως το end goal? Δηλαδή πες μας το success story Λοιπόν το end goal Το έγραψα όταν ήμουν 21 χρονών Να είμαι 30 χρονών στην Ελλάδα Να έχω μια βίλα στη Βέργα Που είναι εδώ πέρα στην Καλαμάτα Με θέα με τα πάντα όλα Και να έχω και δύο παιδάκια Και να είμαι παντρεμένος Και να ζω εδώ Αυτό ήταν το end goal Και εκτός από τη βίλα Όλα τα άλλα τα έχω καταφέρει Αυτό είναι αλήθεια Μόνο η βίλα σου μένει τώρα δηλαδή Η Βίλα ναι αλλά δεν με πειράζει γιατί κατάλαβα ότι δεν είναι η Βίλα τελικά ένα goal είναι απλώς κάπου που θα μένεις δεν έχει να κάνει δεν το δίνω αξία πλέον σε τέτοια πράγματα Οπότε το end goal ήταν αυτό και ίσως το end goal Ποιο ήταν όμως το τελευταίο στάδιο της καριέρας σου στην Αυστραλία με τι δουλειά ή με τι επιχείρηση ήσουν στην Αυστραλία στο τέλος της ζωής σου στην Αυστραλία Το business είναι online business οπότε δεν έχει να κάνει να είμαι φυσικά στην Αυστραλία μπορώ να το κάνω από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου
Ένα κύριο πράγμα με την Αυστραλία που έχει τεράστια διαφορά με την Ελλάδα είναι ότι μπορείς να ανοίξεις ένα δικό σου business μέσα σε μισή ώρα και να μην έχεις ούτε τα εύκα, ούτε όλα αυτά που πληρώνεις στην Ελλάδα τέλει ποιτητεύματος, κάτι τέτοιο έχει χίλια δύο πράγματα που είναι εδώ στην Ελλάδα από το πρώτο σου δολάριο δηλαδή ξεκινάς ένα business με τιμία και μπορείς σιγά σιγά να το χτίζεις και να βγάζεις λεφτά.
Ενώ στην Ελλάδα με το που το ανοίξεις σου λέει έρχεται το έφτα και σου λέει πλήρωσε. Ενώ κάτσε παιδιά τώρα άνοιξα δεν έχω βγάλει ένα ευρώ. Γιατί να πληρώσω, μπορώ να πληρώσω. Δηλαδή σου κόβουν τα φόδια εδώ πέρα ενώ στην Αυστραλία υπάρχει πολύ ελευθερία πάνω στο business και γενικώς το business mentality. Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν δικές τους επιχειρήσεις το οποίο είμαι σίγουρος ότι 9-10 από όλους αυτούς δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο στην Ελλάδα.
Επιχειρησιακά είναι πολύ πιο εύκολο να ξεκινήσεις μια δουλειά στην Αυστραλία από ότι στην Ελλάδα, όσον αφορά τη γραφειοκρατία τουλάχιστον, σωστά? Και γραφειοκρατία θα σου πω, πλέον η γραφειοκρατία στην Ελλάδα, γιατί κάναμε και κάτι εδώ, η γραφειοκρατία στην Ελλάδα είναι πολύ εύκολη. ένα λογιστή έχεις και τα κάνει όλα για σένα και δεν ότι κοστίζουν και πάρα πολλά είναι το κράτος το κράτος που έρχεται εκεί πέρα και σε τσιγκλά εθνέχεια δώσε μου, δώσε μου, δώσε μου είναι τραγικό που σου λέει κοίτα ξέρω ότι φέτος μπορεί να βγάλεις 7000 στην πραγματικότητα αλλά θα φορολογηθείς ότι έχεις βγάλει 11 δηλαδή κάνουν κάτι τέτοιο εδώ πέρα πλέον στην Ελλάδα που λες δεν γίνεται το μόνο καλό με την Αυστραλία όμως είναι ότι μπορείς να δηλώνεις που εδώ στην Ελλάδα σου λένε όχι δεν είναι, το θεωρώ έξοδο αυτό, ούτε εκείνο ούτε τ' άλλο.
Κάτσε μισό λεπτό, λείπω πολλά χρόνια και δεν έχω κάνει ποτέ επιχείρηση στην Ελλάδα, αλλά έχω κάνει επιχείρηση στην Αυστραλία. Δεν υπάρχει στην Ελλάδα αυτό που λέμε business expense. Ναι υπάρχει το business expense, αλλά στην Αυστραλία και σαν άνθρωπος όχι σαν καν business να φανταστείς, μπορείς να αγοράσεις ένα investment house και να κάνεις capital depreciation, να χάνει και καλά την αξία του και όλα αυτά, όλα στα χαρτιά φυσικά, και να γλιτώνεις από τη φορελαιγία σου.
Εδώ δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο. Πρέπει να ανοίξεις συγκεκριμένα μια εταιρεία που να κάνει investors πίτια και να τα περνάς έτσι. Και τώρα φαντάζομαι, εσύ ας πούμε έχεις κάνει την επιχείρηση στην Αυστραλία, οπότε είχες την αυτοπεποίθηση να γυρίσεις στην Ελλάδα. Αυτό που λέω εγώ σε μερικά βίντεο. να γυρίσεις στην Ελλάδα με Αυστραλιανές τσέπες σωστά πάνω κάτω ναι, αυτό είναι η αλήθεια που αυτό είναι τρελός success story ειδικά για την ηλικία σου γιατί δεν είσαι ας πούμε 60-70 χρονών ότι έχεις δουλέψει 50 χρόνια στην Αυστραλία έχεις ιδρώσει σε μια δεκαετία τα έκανες όλα μπαν αυτό είναι αλήθεια και είμαι πολύ ευγνώμων για όλα αυτά που για όσους με έχουν βοηθήσει και για όλα αυτά που έχω καταφέρει για μένα και για την οικογένειά μου.
Χωρίς την Αυστραλία δεν θα μπορούσα να είμαι εδώ που είμαι αυτή τη στιγμή τόσο εύκολα. Να κάνω και μία παρένθεση εδώ πέρα γιατί υπάρχει αυτό το φαινόμενο στους Ελληνοαυστραλούς. Αυτοί οι οποίοι είναι γεννημένοι εδώ έχουν νεόνιρο ζωής να γυρίσουν στην Ελλάδα και λένε πόσο χάλια είναι η Αυστραλία, πόσο χάλια είναι ο Καναδάς, πόσο χάλια είναι η Γερμανία, η Αμερική είναι και η Ελλάδα είναι παράδεισος.
Λέω παιδιά απλά να ξέρετε και να το ξέρουν και αυτοί να το ξέρουν και τα άτομα που μας βλέπουν από άλλες χώρες και στην Ελλάδα. Παιδιά με Αυστραλιανές, Καναδικές και Αμερικάνικες τσέπες η Ελλάδα είναι τζάμι. Και εκτιμάω εσένα που λες παιδιά οκ είμαι μια χαρά στην Ελλάδα έκανα ό,τι έχω κάνει στην Αυστραλία αλλά έχω γυρίσει την Ελλάδα χάρη στην Αυστραλία.
Δηλαδή δεν έφυγες με μουτζες. Ένα πράγμα, Διονύση, να το προχωρήσουμε λίγο έτσι όπως πάει η συζήτηση Δεν υπάρχει περίπτωση στα επόμενα χρόνια να μην ξαναέρθουμε να μείνουμε πίσω στην Αυστραλία Δηλαδή αγαπάω την Αυστραλία, θέλω πάρα πολύ τα παιδιά μου να έρθουν στην Αυστραλία να σπουδάσουν εκεί άμα θέλουν, να δουλέψουν εκεί, να δούνε το πώς δουλεύει το σύστημα εκεί το πώς είναι η ζωή, την κουλτούρα την Αυστραλέζική, με τα camping που είσαι έξω στη φύση γιατί είναι πολύ μεγάλα αυτά στην Αυστραλία να τα δουν όλα αυτά και να ζήσω κι εγώ εκεί όταν μεγαλώσω δηλαδή σε κάποια χρόνια σε 10, max 15 χρόνια ο δρόμος της επιστροφής εκεί είναι, δεν υπάρχει περίπτωση Κάτσε ρε φίλε, με έχεις τρελάνει τώρα καταρχήν μου χαλάς το αφήγημα αλλιώς το ξεκίνησα αυτό το podcast τι γύρισες στην πιφτέκα τώρα πραγματικά έτσι πάει τι γύρισες στην πιφτέκα τώρα, τι να κάνω τώρα Περίμενε. Πάρα πολλοί, ας πούμε, 60-70 χρονών έχουν όνειρο να γυρίσουν στην Ελλάδα.
Κι εσύ, ας πούμε, στην Ελλάδα κι έχεις όνειρο να γυρίσεις στην Αυστραλία. Ρε, πας καλά. Ναι, έτσι είναι. Αυτό είναι αλήθεια. Η Αυστραλία έχει τόσο πολύ καλά πράγματα, τα οποία... Καλά, που θα μας κράξουν σίγουρα κατά τους σχόλια. Γράφτε όσοι... Ναι. Έχει αυτό το... δεν ξέρω, αυτή η κουλτούρα που πηγαίνεις έξω, πηγαίνεις στη φύση, πηγαίνεις για camping, πηγαίνεις...
είναι όλα στην μπαίνα, υπάρχει μια τάξη, μια αλφαδιά, έχει ωραίους δρόμους, έχει ωραία πεζοδρόμια. Δηλαδή μπορείς να βγεις από το σπίτι σου να πας για ένα ωραίο περπάτημα, μόρφα και ωραία. Να μην χρειάζεται να καβαλάς και να πέφτεις από πεζοδρόμια, από γούβες. Δηλαδή η κατάσταση η οποία είναι στις περισσότερες πόλεις εδώ πέρα...
και επειδή ήμουν 10 χρόνια στην Αυστραλία, τα βλέπω. Και λέω, ρε παιδιά, τι λες, δεν μπορείς να πας για ένα περπάτημα με ένα καροτσάκι, ένας ανάπηρος δεν μπορεί να πάει σχεδόν πουθενά. Στη χειρότερη γειτονιά στην Αυστραλία δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχει disabled ramp, να περάσει και ένας ανάπηρος ή μια γυναίκα με ένα καροτσάκι ή ένας παππούς, μια γιαγιά.
Έχει πάρα πολύ καλά πράγματα, τα οποία δεν τα βρίσκεις εδώ στην Ελλάδα, σχεδόν πουθενά. Δεν έχω δει ακόμα περιοχές εδώ που να είναι όπως είναι στην Αυστραλία. Οι μεγάλες πόλεις, δηλαδή Σιρνή, Μελβούρνη, Πέρθ, Μπρισμπέιν, όλα αυτά, πρώτα χτίζουν τα πεζοδρόμια, ράμπες και αυτά, και μετά χτίζουν τα σπίτια και τις πολυκατοικίες.
Έχει υποδομές που δεν υπάρχουν εδώ. Θα σου πω ένα παράδειγμα. Την προηγούμενη εβδομάδα έριξε μια βροχή. Περπατάς το δρόμο, όχι ωραία και ξεκινάει η βροχή και βλέπεις από όλες τις πολυκατοικίες να έχει τα σιτς που πετάνε το νερό και να πετάγονται τα νερά έτσι στον δρόμο, παντού μιλάμε, όχι παντού. Στην Αυστραλία βλέπεις το κατεβαίνει downpipe και κατεβαίνει και μπαίνει μέσα από κάτω στο αποχαιρετευτικό, στο storm system και μπαίνει εκεί το νερό και τελείωσε όρφα και ωραία.
Εδώ πέρα πας ένα περπάτημα, λέμε και να πιάσει λίγο μπροχούλα, καταράχτες από παντού. Ναι, αυτό είναι το old version όμως του ελληνικού μπαλκονιού που έχει αυτό το... Ακόμα έτσι είναι! Το έχω ξεχάσει τελείως αυτό όμως! Αυτό και αυτό θέλω να πω, a message to the all Greek Australians, είναι τρομερά να έρθεις εδώ πέρα να κάτσεις τέσσερις-πέντε μήνες όταν έχει πολύ καλό καιρό, αλλά ώσταν θα κάθεσαι και θα κατασταλάξεις λίγο το χειμώνα και θα βλέπεις τέτοια πράγματα ή θα θες να περπατήσεις και θα στραβουλάς τα πόδια σου στο πεζοδρόμιο ή στο δρόμο με γούβες θα ξεκινάς να σου στρίβει λίγο Ναι παιδιά δεν είναι τέλεια ούτε στην Αυστραλία ούτε σε καμία χώρα στην Ελβετία που έχω μιλήσει όλες οι χώρες έχουν τα δικά τους αλλά εάν το ζείτε για 10-20 χρόνια και το θεωρείτε δεδομένο αυτό, αν πάτε σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, αυτό το δεδομένο λίγοι, γιατί έχετε μόνο τις αναμνήσεις, είναι μια οτοπία ο στόχος να πας στην Ελλάδα, είναι μια οτοπία, δεν είναι τόσο εύκολα
δεν είναι τόσο εύκολα, αν έχεις συνηθίσει σε μια χώρα, να μην λέω σαν για την Αυστραλία άμα έχεις συνηθίσει σε μια χώρα σαν την Ελβετία για παράδειγμα, λέμε τώρα που είναι η απόλυτη τάξη Ξέρω εγώ, πες ότι μένεις 10 χρόνια στην Ελβετία Άστινα Αυστραλία, άστινα, εντάξει Η Αυστραλία είναι χάλια, όπως λέμε και στα σχόλια, εντάξει Ελβετία, οκ Άντε, γύρνα Ελλάδα Και προσαρμόσου Είναι δύσκολα, είναι πολύ δύσκολα Και εγώ σκέψτε τώρα είμαι εδώ 4 χρόνια Και ακόμα δεν μπορώ, δεν μπορώ να προσαρμοστώ Ευρυάζω πάρα πολύ με πολλά πράγματα που βλέπω Σε πεζοδρόμια, σε δρόμους, σε παρκαρίσματα Δεν είναι ο δήμος να έρθει με ένα γερανοφόρο να πάρει το αυτοκίνητο όπως είναι πολύ καλά στην Αυστραλία, να πάει στο μέρος εκεί και να πας να πληρώσεις 400 δολάρια για να πάρεις πίσω το αυτοκίνητο.
Να πληρώσεις 100 ευρώ, αλλά για να ξαναπαρκάρει παράνομα εκεί, να μπει σε μια τάξη σιγά-σιγά η κοινωνία. Αλλά δεν θέλει ο κόσμος εδώ να μπει σε μια τάξη. Θέλουν αυτή τη τρέλα, αυτό το πάω όπου να είναι, παρκάρω όπου να είναι, κάνω ό,τι θέλω, τρέχω, πηγαίνω παράνομα στους δρόμους πηγαίνω ανάποδα, γράφει ο δρόμος 50 πηγαίνω με 100 δεν σου λέω πέγαινε με 60 ωραία αλλά όχι και με 100 διπλή προσπέραση, διπλές προσπεράσεις πάνω σε λωρίδες, σε δρόμους που έχουν διπλές λωρίδες δηλαδή αυτά δεν θα τα δεις σχεδόν ποτέ στην Αυστραλία σχεδόν ποτέ Σε πιάσα, γιατί τώρα υπάρχουν κάμερες και όλες οι κάμερες δουλεύουν στην Ελλάδα Σε πιάσα στην Αυστραλία, Έλληνας, θέλεις να γυρίσεις στην Ελλάδα.
Πότε σου μπήκε αυτή η ιδέα. Τέλεια, τώρα θα πω και τα αρκετά καλά της Ελλάδας. Φυσικά ήταν ένας από τους στόχους μου από μικρός, από 21. Μου το είχα γράψει να το κάνω, αλλά φουλ μπήκε στο μυαλό μου να γυρίσω πίσω. Όταν γνώρισα τη γυναίκα μου και είδα ότι πάμε και πιο σοβαρά και σκέφτηκα ότι κοίτα πίσω στην Ελλάδα είναι πολύ ωραίο μέρος να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, να ξεκινήσουμε μια οικογένεια.
Ήμουν αρκετά τυχερός, έχουμε ένα σπιτάκι, ήρθαμε το ανακαινήσαμε οπότε ούτε πληρώνουμε νίκια, ούτε δάνεια, ούτε ξέρεις όλη αυτή την πίεση που θα είχαμε φυσικά άμα είμαστε στην Αυστραλία. Και αυτό τότε ήταν που ξεκίνησε το όλο θέμα να έρθουμε πίσω στην Ελλάδα. Φυσικά δεν θα ερχόμασταν αν υπήρχε αυτό το μεγάλο backup ότι εργαζόμαστε για την Αυστραλία.
Τώρα που είσαι στην Ελλάδα, κάνεις business στην Αυστραλία. Εγώ σε βλέπω όταν ξαναρθείς στην Αυστραλία, θα κάνεις business στην Ελλάδα. Σε βλέπω σένα. Σε βλέπω. Όχι, όχι, όχι. Η επιχειρηματικότητα εδώ πέρα είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολη μπροστά από ότι είναι στην Αυστραλία. και ναι, δεν υπάρχει περίπτωση να έκανα κάτι άλλο περαιτέρω εδώ στην Ελλάδα επιχειρηματικά.
Χρήστο, μιλήσαμε για Αυστραλία, μιλήσαμε για Ελλάδα, τώρα θα μιλήσουμε και για τα δύο. Πες, κατά τη γνώμη σου πάντα, τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να γίνει κάπως καλύτερη χώρα. Για μένα δεν είναι τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα, είναι τι πρέπει να κάνει ο Έλληνας. Ο Έλληνας πρέπει να αλλάξει την νοοτροπία του. Νοτροπία, read a book...
Θα δεις όλη η χώρα θα αλλάξει. Όλα θα πάνε προς το καλύτερο. Γιατί δεν είναι να πάμε να αλλάξουμε τους πέντε κλέφτες εκεί πάνω. Είναι να αλλάξουμε τον δικό μας, τον εαυτό μας. Όταν θα μας πούνε αυτή κάτι θα πούμε όχι, κοίτα αυτό είναι το σωστό για εμένα, για την οικογένειά μου και για τον γείτονά μου. Και τέλος αυτό θα κάνω.
Θα γίνω εγώ καλύτερος άνθρωπος και θα καλυτερέψει όλη η κοινωνία γενικώς. Είναι ένα ανέκδοτο ας πούμε ελληνικό που λένε, φαντάσου ότι είναι κάποιος ας πούμε σε μια έδρα, σε ένα αφιθέατρο και ρωτάει τους φοιτητές ποιος θέλει αλλαγή και σηκώνουν όλοι οι φοιτητές χέρι. Οκ, ποιος θέλει να αλλάξει και δεν σηκώνει χέρι κανένας.
Έτσι ακριβώς. Αυτό που λες ακριβώς. 1000%. Και το θέμα είναι ότι εδώ το έχουν βρει το κόλπο τι θέλει ο μέσος Έλληνας. Βασικά τον έχουν χαλουργήσει να είναι έτσι ο Έλληνας, να θέλει το επόμενο επίδομα, το επόμενο κάτι, ότι θα έρθει κάποιος να τους σώσει, δεν ξέρω εγώ. Και τα περιμένουν όλα έτοιμα. Δεν σου λέω ένα 95%. Υπάρχει και το 5% που είναι σκυλιά, δουλεύουν, εργάζονται, κοιτάνε κάτι καλύτερο, κοιτάνε να αποτύξουν τον αυτό τους και βλέπεις τεράστια διαφορά σε αυτούς τους ανθρώπους που κοιτάνε το κάτι παραπάνω με τους υπόλοιπους που κοιτάνε απλώς το επόμενο επίδομα.
Βλέπεις την Αυστραλία τώρα τα τελευταία 20-30 χρόνια Καλά πηγαίνει τώρα έχει γυρίσει το πράγμα Το βλέπει σίγουρα Και θα γυρίσει και τελείως Οπότε φαίνεται θα πάει τελείως διαφορετικό η κυβέρνηση Έτσι όπως φαίνεται τα πράγματα Που καλό θα είναι να δει και κάτι ξεχωριστό Κάτι διαφορετικό η Αυστραλία όπως αυτό το Νουδού Πασόκ που ήθεε και η Αυστραλία τα τελευταία 50 χρόνια Liberals Labour Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά Το ίδιο πράγμα είναι. Αλλά η Αυστραλία είναι αλλιώς, γιατί η κυβέρνηση δεν έχει τόσο μεγάλη δύναμη.
Δηλαδή, μια καινούργια κυβέρνηση δεν θα σου αλλάξει τη ζωή, επειδή οι θεσμοί του κράτους είναι πολύ πιο πάνω από την οποιαδήποτε κυβέρνηση. Οπότε, δεν περιμένουμε τον επόμενο μεσία που λέμε. Μπράβο. Και το καλό με την Αυστραλία, πάνω σε αυτό το τομέα που είπες, είναι ότι επειδή υπάρχει κάτι σαν το Congress που είναι στην Αμερική, το κάθε state έχει 10 ανθρώπους οι οποίοι δεν είναι ούτε από κόμματα ούτε ότι είναι γενικώς οι περισσότεροι είναι ελεύθεροι για να περαστεί οποιοςδήποτε νόμος που ψηφίζουν στη Βουλή πρέπει να περάσει μετά και από αυτούς Εγώ πιστεύω πραγματικά ότι άμα η ψήφος στην Ελλάδα γίνει υποχρεωτική υποχρεωτική όπως είναι στην Αυστραλία εδώ τρως πρόστιμο αν δεν πας να ψηφίσεις πιστεύω ότι θα αλλάξουν πολλά πράγματα γιατί αυτή τη στιγμή ο Έλληνας δεν πάει να ψηφίσει γιατί δεν έχει προσωπικό συμφέρον.
Ναι, σίγουρα, σίγουρα. Δεν τους συμφέρει να περάσουν κάτι τέτοιο έτσι και αλλιώς. Τι συμβουλή θα έδινες για κάποιο παιδί από την Ελλάδα που θέλει να φύγει για το εξωτερικό, όχι συγκεκριμένα για Αυστραλία. Γενικά, να φύγει έξω. Όλοι οι Έλληνες πρέπει να φύγουν, να πάουν να δουν κάτι καλύτερο εκεί έξω γιατί υπάρχουν πολλά καλύτερα πράγματα εκεί έξω, πολλές καλύτερες πόλεις, πολλές καλύτερες χώρες, πολλοί καλύτερα συστήματα.
Να πάρετε ό,τι πάρετε από αυτά τα μέρη και να βάλετε και ένα στόχο να γυρίσετε κάποια στιγμή πίσω στη παντρίδα και να κάνετε αυτό το μικρό το κάτι της να καλυτερεύσει έστω και η γειτονιά σας, να κάνετε ένα καλό πράγμα στο τόπο σας πίσω. Αλλά για μένα όλοι πρέπει να φύγουν να πάνε να ανοίξουν οι ορίζοντές τους, να δουν κάτι διαφορετικό.
Γιατί όταν είσαι με παροπίδες και βλέπεις μόνο μπροστά, δηλαδή μόνο τι γίνεται στο τόπο σου, δεν ξέρεις κάτι καλύτερο ώστε να έρθεις πίσω στο τόπο σου και να το αλλάξεις. Δεν χρειάζεται να είναι για πάντα. Εγώ ας πούμε μπορεί αυτό που έχω κάνει εγώ παίζει να είναι για πάντα. Αλλά πραγματικά δεν είναι για πάντα. Δεν είναι για πάντα εκεί έξω.
Αλλά εάν ένα παιδί δει μια διαφορετική κουλτούρα πραγματικά σου άνοιγε το μυαλό και σίγουρα αυτή η εμπειρία θα είναι beneficial που λέμε για τη χώρα για τη χώρα μας, σίγουρα ναι, σίγουρα, σίγουρα μόνο έτσι πιστεύω θα καλυντρέσω το όποστα να πάει ο μέσος Έλληνας ειδικά άμα είμαστε και μικρή ηλικία, να πάνε έξω να δούνε κάτι άλλο δεν βλέπω τίποτα αρνητικό πάνω σε αυτό, μόνο θετικά γυρνάω την πιφτάκα τη γυρνάω την πιφτάκα κι εγώ δεν κοιτήκρινας μόνο εσύ, κοιτήκριναω και εγώ και θέλω να σε ρωτήσω κάτι άλλο τι συμβουλή θα έλεγες για κάποιον ο οποίος είναι ήδη στο εξωτερικό και θέλει να γυρίσει στην Ελλάδα συμβουλή δεν είναι τα πράγματα όπως νομίζεις σίγουρα δεν είναι τα πράγματα όπως νομίζεις έρχεσαι καλοκαίρι πηγαίνεις στην παραλία, σου κάνεις τα μπανάκια δεν είναι έτσι το σύστημα εδώ όταν θα κάτσεις να μείνεις εδώ να νιώσεις πώς είναι, μπορεί να σου λείψει αυτό που είχες στο εξωτερικό. Ανάλογο που πάει ο καθένας, που πάει να μείνει.
Δηλαδή, άμα πας να φύγεις από Μελβούρνη, συγγνώμη, μη πας στην Αθήνα, δεν υπάρχει. Για μένα είναι κόλαση. Και εγώ ζούσα στην Μελβούρνη, η οποία είναι μεγάλη πόλη, εντάξει, όπως και το ΣΥΝΙ, είναι τεράστιες πόλεις. Αλλά καμία σχέση. Δηλαδή, η Μελβούρνη είναι σαν επαρχία μπροστά στην Αθήνα. Η Αθήνα είναι ένα τσιμέντο Δεν έμεινες στο κέντρο της Μελβούνης έμεινες λίγο πιο έξω Ναι, λίγο πιο έξω, μπορεί να είναι και 10 χιλιόμετρα μπορεί να είναι και 20 χιλιόμετρα Είναι ένας μεγαλύτερος πόλης στην Αυστραλία Αλλά ναι, κέντρο-κέντρο όχι αλλά και πάλι και στο κέντρο-κέντρο οκάμια σχέση με το κέντρο της Μελβούνης που είναι γύρω γρανοκουστήρις και τέτοια και το ποτάμις και τα πάρκας με το κέντρο της Αθήνας.
Αλλά έχει άλλα πράγματα, δηλαδή βλέπω πάρα πολλούς και Έλληνο-Αυστραλούς, Έλληνο-Καναδούς, Έλληνο-Αμερικανούς έρχονται επαρχία, δηλαδή εδώ στη Καλαμάτα έχουμε γεμίσει Έλληνο-Καναδούς, Έλληνο-Αμερικανούς και Έλληνο-Αυστραλούς. Όλο το χρόνο έχουν έρθει εδώ οι άνθρωποι, έχουν αγοράσει σπίτι, έχουν αγοράσει διαμερίσματα. Πάρα πολύ, πάρα πολύ.
Δηλαδή, αυτή τη στιγμή, άμα πάμε μια βόλτα στην παραλία, θα δεις παντού θα έχει ανθρώπους που δεν είναι μεγαλωμένοι εδώ. Θα είναι Έλληνα-Αυστραλή και θα σου μιλάνε και σπαστά τα ελληνικά. Δηλαδή, αυτοί οι άνθρωποι είναι δεύτερης γενιάς που έχουν μεγαλώσει εξωτερικό και έχουν έρθει πίσω. Πάρα πολλοί από αυτούς έχουν γράψει σπίτια διαμέρισματα εδώ, γιατί φαινομενικά είναι πολύ πιο φθηνά από ό,τι στις χώρες πίσω.
Σίγουρα. Οπότε λένε γιατί να με το κάνω αυτό και πάρα πολλοί επιλέγουν να μείνουν εδώ. Δηλαδή να μένουν εδώ όλο το χρόνο. Είναι όλοι αυτοί που μου λένε στα σχόλια τι ήρθατε ρε στην Αυστραλία. Η Αυστραλία είναι χάλια. Αφήσατε την όμορφη Ελλάδα για να έρθετε στην Αυστραλία. Δεν είναι το ίδιο. Δεν είναι το ίδιο. Εσύ έχεις τρία και τέσσερα σπίτια στην Αυστραλία και έχεις επιχείρηση στην Αυστραλία και πηγαίνεις στην Ελλάδα και δεν δουλεύεις. Είσαι άρχοντας.
Η Ελλάδα για κάποιον άλλον όμως είναι μια κόλαση. It's a living hell. Είναι κόλαση τώρα. Δηλαδή θέλω να σου πω ένα παράδειγμα για όλους εσείς που βλέπετε. Ένας άνθρωπος ο οποίος είναι σερβιτόρος εδώ στην Ελλάδα και παίρνει, παιδί μου, ένα μισθό α. Το μεγαλύτερο ποσοστό του μισθού του θα πάει στα ενίκεια, θα πάει στα ρεύματα, θα πάει στα τηλέφωνα.
Δεν θα του μείνει τίποτα. Δεν ξέρω καν πώς ζει ο κόσμος, πώς αγοράζουν φαΐ. Καλά τα σούπερ μάρκετ για αυτά, μιλάμε, είναι πανάκριβα. Διπλάσια με τριπλάσια τιμή από ό,τι στην Αυστραλία, άμα το κάνεις με τα τροπή ευρώ-δολάριο, αλλά ποιος είναι ο μισθός στην Αυστραλία και ποιος είναι ο μισθός στην Ελλάδα. Εδώ ο μέσος Έλληνας είναι πάρα πολύ δύσκολα.
Δηλαδή να πληρώσει μόνο και μόνο το ενίκιο, δεν ξέρω πώς ζει ο κόσμος. Εγώ λυπάμαι πάρα πολύ κόσμο γιατί την έχουν πολύ δύσκολα, αλλά δεν κάνουν και κάτι να το αλλάξουν και είναι κρίμα, είναι αυτό το mentality που είπαμε πριν Χρήστο πραγματικά δεν έχω λόγια σε ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την υπέροχη συζήτηση Κιονίση, εγώ ευχαριστώ και γενικώς όλοι και οι Έλληνες της Ελλάδας και οι Έλληνες του εξωτερικού θα πρέπει να σας ευχαριστούμε για το δημιούργημα για αυτό που κάνεις, για αυτό που προσφέρεις ώστε να μπορέσει ο κόσμος να δει και κάτι διαφορετικό Δηλαδή, αυτό που κάνεις είναι πάρα πολύ σημαντικό και ελπίζω να το συνεχίσεις, γιατί αυτό χρειάζεται αυτή τη στιγμή, αυτό χρειάζεται ο μέσος Έλληνας, να δει κάτι διαφορετικό.
Είτε είσαι στην Ελλάδα, είτε στην Αυστραλία, είτε σε κάποια άλλη χώρα του εξωτερικού, like και τα λέμε στο επόμενο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα