Πώς είναι να ζεις σε μία από τις πιο φτωχές πόλεις του Μεξικο

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 ο οποίος μένει στο Μεξικό και τώρα βρίσκεται στο... Κάτσε στην πόλη, πες το σι καλύτερα Μικηφόρε. Γεια σου. Σαν και στο Παντελασκάλος, στην πόλη για ντοτζιάφας βρίσκομαι. Καλησπέρα για εγώ μένα και σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Καλώς ήρθες. Καλώς ήρθες. Η μήνας χαρά μας. Καλώς τα βρήκα. Από τα πιο μακρινά ταξίδια που κάνουμε από αυτό εδώ το κανάλι, εντάξει, έχουμε πάει και Αυστραλία βέβαια, αλλά ίσως το πιο εξωτικό θα το ελμήσω να πω.

01:04 Πώς βρέθηκες στο Μεξικό, θα θέλαμε να μας πεις αρχικά. Πώς βρέθηκα στο Μεξικό. Φίλασα στο Βέλγιο, φιλοσοφία, και έκανα και το μεταπτυακό μου φιλοσοφία στο Βέλγιο. Όταν λοιπόν τελείωσα το μεταπτυακό μου και έρθει η ώρα μου να βρω δουλειά στη χώρα μπήκα σε μια υπαρξιακή κρίση τύπου τι κάνω εδώ, γιατί είμαι εδώ γιατί εγώ πρακτικά είχα πάει μόνο για τον Ταπτιακό έτσι, δηλαδή δεν θα διάλεγα προς δικά μια χώρα στο Βέλγιο να μείνω επομένως όλο αυτό με οδήγησε στο να θέλω να να πήγω, να ταξιδέψω, να δω άλλα μέρη και αποφάσισα να πάρω και πήρα την απόφαση να πάω στο Αντιγενικό Αμερική στην αρχή γιατί η ιδέα μου σαν αρχή ήταν να δω ό,τι δηλαδή είναι και η Αμερική, να ταξιδέψω είχα 9-10 μήνες στο μυαλό μου ότι μπορώ να είμαι εδώ τριγύρω αλλά με παγίδευσε το Μεξικό, το αγάπησα πάρα πολύ και έκατσα όλες τις μήνες εδώ σχεδόν όλες, πήγα λίγο μετά στο Περού αλλά κατά βάση ήμουν στο Μεξικό με τέτοια γύρισα στην Κρήτη για κάποιους μήνες και ξανά γύρισα στα Αλληνικά Αμερική όπου πέρασα πίσω μέσα στην Κολομβία και τώρα πάλι έχω γυρίσει στο Μεξικό.

02:30 Τι ήταν αυτό που αγάπησες και είπες άνθρωπη μείνω όλες τις μήνες στο Μεξικό γιατί δεν θέλω να το χάσω αυτό. Να μην λέγω ότι ήταν κάτι πολύ συγκεκριμένο. Κάθε φορά που σκεφτόμουν να φύγω κάτι γινόταν και κάθόμουνα κι άλλο κι άλλο κι άλλο. εντάξει αγάπησα πάρα πολύ τον κόσμο, το πώς ζει ο κόσμος, το πώς φέρεται ο κόσμος, είναι πολύ ευγενικοί, πολύ ανοιχτοί, έχουν πολύ ωραίο φαγητό, έχουν ωραίο κλίμα, έχουν ωραίες παραδόσεις, κουλτούρα οπότε λόγω των ανθρώπων που γνώρισα και των πραγμάτων που είδα εδώ τριγύρω, αποφάσισα να κάτσω αλλά κάθε φορά ειλικρινά δεν ήταν ότι το είχα στο νου μου τόσο.

03:20 Ήταν ότι κάθε φορά κάτι γινόταν και έλεγα «Οκ, θα φύγω λίγο μετά, θα φύγω λίγο μετά, θα φύγω λίγο μετά». Πρακτικά δεν έσυγα ποτέ. Να πάμε λίγο πρώτα στα διαδικαστικά, να τα βγάλουμε στα τα άχαρα στην αρχή και μετά να πούμε τα πιο... Ήταν εύκολο να μεταβείς από την Ευρώπη στο Μεξικό, να κάνεις όλο αυτό τέλος πάντων, να ξαναγυρίσεις.

03:50 Πώς ήταν η διαδικασία? Ναι, όχι δεν ήταν εύκολο. Εντάξει, γενικά για να μην κρυνήσεις θέλει και να το θέλεις πάρα πολύ. Γιατί πέρα από τα ζήτηματα με τις βίζες, που προφανώς είναι ένα ζήτημα κάθε φορά ότι πρέπει να πάρεις τη βίζα που στο Μεξικό είναι αρκετά... Είναι δύσκολο στο Μεξικό, διότι πάρα πολλοί κόσμοι κατά τη διάρκεια της πανδημίας το Μεξικό ήταν ανοιχτό, ερχόταν και καθόταν και θα ήταν παράνομα πολύ χρόνο.

04:17 Ευρωπαίοι, δηλαδή, Αμερικάνοι, επειδή ήταν το Μεξικό ανοιχτό και ήταν πολύ χαλάρα τα πράγματα, ερχόντουσαν και εγώ έχω φίλους δηλαδή, οποίοι έκανε εδώ πέρα πολύ μετά από τη Βίζα τους. Οπότε τώρα είναι πολύ πιο αυστηρή. Από αυτή την άποψη την γραφειοβρατική δεν είναι εύκολο. Εκεί επίσης δεν είναι εύκολο και δεν ξέρω αν μπορούμε να το βάλουμε και αυτό σε αυτό το κομμάτι που συζητάμε, αλλά είναι και η διαφορά όραση η οποία δημιουργεί μια απόσταση πολύ μεγάλη, είναι αλήθεια.

04:45 Γιατί ας πούμε με την Ελλάδα, εγώ είχα 9 ώρες διαφορά. Σημαίνει ότι αν εγώ δούλευα το πρωί, ας πούμε, μέχρι εγώ να σχολάσω, να ξυπνήσω, που είμαι τώρα να κάνω πρωινό, να ετοιμαστώ, να πάω έτσι δουλειά, με έφτιαξε να ασχολάσω, εμένα η δική μου κοιμόντζα. Οπότε ναι, νομίζω πρέπει να το θες πολύ. Και από άποψη δηλαδή λογιστικής, με τις βίζες, με το πώς θα μείνεις, τα λοιπά, αλλά και από άποψη ωρών είναι αρκετά διαφορετικό από ό,τι ας πούμε όταν ήμουν στο Βέλγιο, που ήταν πολύ εύκολο να εμίχει.

05:26 Το βλέπετε, τι βλέπετε τη διαφορά, έτσι. Εδώ είμαστε, ο Νικηφόρος είναι έτσι ωραία, χαρά Θεού, ήλιος εδώ. Εδώ πέρα έχουμε κλειστεί, οι κουρτίνες είναι κλειστές, είναι βράδυ. Σκανδιναβική νύχτα, ο Ντόμποφιτ. Και ήταν, πήγες εκεί ας πούμε και σου άρεσε το Μεξικό και το αγάπησες και δεν ήθελες να φύγεις, αλλά είχες στο μυαλό σου ότι θα κάτσεις και μετά το 9 μήνος που με ενεργαστείς εκεί Και βλέποντας και κάνοντας πήγες για την εμπειρία του τον Ιάννη.

06:00 Να μην μιλήσω, βλέποντας και κάνοντας, στην αρχή ένιωθα απλά ότι ήθελα να με δω σε ένα πολύ παρξιακό επίπεδο, ήθελα να με δω σε ένα μέρος που δεν θα είχα καμία σύνδεση, που θα ήμουν μόνος μου, να ταξιδέψω πιο πολύ. αλλά όταν ήρθα εδώ και λόγω... ξεκίνησα λίγο να δουλεύω, σε κουζίνες κατά βάση ξεκίνησα, άσχετο τώρα με τα τυχεία μου, εγώ την ΑΤΣΟΕ έχω τελειώσει και μετά, μιλάει, 200 φιλοσοφία έκανα, αλλά άσχετο, ξεκίνησα απλά για να έχω μια επάφη με τον κόσμο, για να μην πληρώνω διαμονές και φαγητά και να μην ξοδεύω τους χρήματα, οπότε λίγο λίγο ξεκίνησα και έμπλωνα στην κοινωνία τους, Γνωρίζα κόσμο, γνώριζα τις παραδόσεις τους, τα έθιμά τους, το πώς συμβαίνουν, το πώς ζουν.

06:45 Κάπως έτσι, σιγά-σιγά έκατσα. Να είμαι ειλικρινής, δεν έχασα το μυαλό μου να ξαναγυρίσω. Δηλαδή, γυρνούσα στην Ελλάδα, γυρνούσα στην Κρήτη, το αγαπώ, τον εσύ μου λατρεύω και... σαν ο μέτρος όλων των κριτικών πιστεύω και εγώ ότι είναι ο κατ' ένας μέρος στον κόσμο και δεν υπάρχει άλλο. Αλλά ήξερα ότι θα γυρίσω, το ένιωθα.

07:04 Δηλαδή... Ναι, το ήθελα πολύ, το ήξερα κάπως ότι θα γυρίσω εδώ πέρα. Και... όπως έγινε δηλαδή κιόλας. Αλλά όλο αυτό, όσο με τη δουλειά και το πώς έρθουν τα πράγματα, το βρήκα στην πορεία. Πιο πολύ ήταν η επιθυμία μου να έρθω, να ξαναζήσω εδώ, να ξαναβρω τον κόσμο μου εδώ και συνέχεια κολούσαν τα υπόλοιπα. Τι δυσκολίες βρήκες στην αρχή, ας πούμε ως προς τη δουλειά, βρήκες εύκολα αυτές τις δουλειές, τις κουζίνες ως προς τη γλώσσα βέβαια, γιατί δεν ξέρουμε αν μιλούσες ισπανικά όταν πρωτοποίησες ή εγώ βάλαιμα σε αυτά τα βήματα.

07:50 Εν τω πω, ήταν πάρα πολύ δύσκολη, μια αλήθεια. Δηλαδή, ο πρώτος μήνας ορίσκα πάρα πολύ, γιατί... Εντάξει, μπορεί να είπα πράγματι ότι ερχόμαι να ταξιδεύσω, αλλά πιο πολύ ήθελα να έρθω και να δω πώς είναι τα πράγματα, να ζήσω λίγο εδώ πέρα. Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολο γιατί δεν έχεις καμία σύνδεση με τον τόπο, κανέναν άνθρωπο, καμία σύνδεση κουλτούρας επίσης.

08:15 Εγώ δεν ήξερα ισπανικά, δεν ήξερα τίποτα. Στην αρχή τη δουλειά τη βρήκα, δεν ήταν κάτι μεταξύ δουλειάς και νοτισμού. Εγώ δούλευα part-time σε κουζίνες, όπου μου έδιναν διαμονή και φαγητό. Πιο πολύ για να μειώσω τα έξοδά μου και να ανέμωρω τριγύρω. Ήταν εύκολο, δηλαδή, κατά μέρα το να βρω μια τέτοια δουλειά, αλλά ήταν δύσκολο, δεν ήμουν σε ισπανικά, δεν ήθελα τη γλώσσα και εντάξει, η αλήθεια είναι ότι εδώ κατάλαβα και πάρα πολλοί και όλους τους ανθρώπους που έρχονται στην Ελλάδα, ας πούμε τους μετανάστες, πρόφυγες που μάθαναν ελληνικά τόσο γρήγορα, γιατί και εγώ πραγματικά σε δυόμισι, τρεις μήνες, με λίγα μαθήματα έμαθα γιατί ήταν η ανάγκη.

09:03 Ήταν η ανάγκη μου να συνδεθώ, η ανάγκη μου να γνωρίσω τον κόσμο, να μην είμαι συνέχεια τουρίστας, να μην είμαι συνέχεια ξένος εδώ πέρα, γιατί η αλήθεια είναι ότι, εντάξει, αν σε μια χώρα στην Αμερική δεν μιλάς Ισπανικά, θα είσαι πάντα λίγο ξένος και λίγο τουρίστας. Και ειδικά σε μέρη όπως ας πούμε εδώ στα Τσιάπα, σχεδόν την πλειοψηφία του κόσμου, το Ισπανικά είναι η δεύτερη γλώσσα, γιατί μιλάνε γλώσσες μάγια στα πρώτη γλώσσα.

09:27 Επομένως τώρα Εδώ που Ο κόσμος μιλάει πρώτη γλώσσα Άλλη Σπανικά είναι δεύτερη γλώσσα Να μιλάνε και αγγλικά Γίνεται αλλά δεν θα μπεις ποτέ μέσα στην κοινωνία βαθιά Και εμένα οι συνάδελφοι μου Στις κουζίνες προφανώς Δεν ξέραν αγγλικά Πολλοί δεν ξέραν αγγλικά Και αυτοί που ξέραν αγγλικά Ήταν αυτοί που πήγαν μετανάστες στην Αμερική Για να βγάλουν πια χρήματα για να γυρίσουν επίσης Και ναι, μέσα από την ανάγκη...

09:57 Αλλά η ανάγκη σε δένει και πάρα πολύ προφανώς με τον κόσμο. Σε κάνει να κάνεις πράγματα που δεν τα περίμενες ποτέ. Εγώ δεν πίστευα ποτέ που θα μπουν μια γούσα στις τρεις μήνες. Και επίσης, σε δένει και πάρα πολύ με τον κόσμο γιατί... Εντάξει, π.χ. εμένα ο Εμμάνουελ, που είναι μια σαδετική περίπτωση, ένας φίλος μου, συνάδελφος, που δουλεύαμε παρέα, με υιοθέτησε.

10:20 με πήραν στο σπίτι τους, γιορτάζαμε μαζί τα γενιά τους για τα γονιόν του, τα Χριστούγεννα πήγα μαζί τους, όταν ήμουν εδώ και ήμουνα με κατά την οικογένειά μου. Αυτό, δυσκολίες, εντάξει, δυσκολίες έχει και η καθημερινότητα, είναι άλλος κόσμος. Δεν είναι Δύση, δεν είναι Ευρώπη, έχει πολλές άλλες δυσκολίες. από όλα αυτά τα στερεοτυπικά με τα καρτέλ, όπως που υπάρχουν πολλοί όμως, όπως ότι το πώς συνδέονται οι άνθρωποι, το από πού ψωνίζουν, πράγματα πάρα πολύ απλά, τα οποία όμως εδώ είναι πάρα πολύ διαφορετικά.

11:07 Πάρα πολύ διαφορετικά. Πες μας αν μπορείς τη μεγαλύτερη διαφορά που εντόπισες στην καθημερινότητά σου και μετά αν υπάρχει και τη μεγαλύτερη ομοιότητα που δεν το περίμενες καθόλου. Και εν τέλει, ενώ είμαστε σε δύο διαφορετικές πλευρές του κόσμου, έχουμε αυτή την ομοιότητα. Σε κεφάλι την ομοιότητα θα ήταν λίγο πιο εύκολο ίσως, γιατί δεν ξέρω, μου φαίνεται πιο εύκολο.

11:33 Εντάξει, οι Μεξικανοί και οι Έλληνες γενικά μοιάζουν πάρα πολύ σε διάφορα πράγματα. Αυτό που λέω στους νέους είναι ότι έχουμε πάρα πολύ παρόμοια fast food, δηλαδή το fast food μας πραγματικά είναι κάτι σαν πίτα για όλους, για αμαρχιέρα αυτούς, με κρέας, με τοπικά λαχανικά και με μια σάλτσα. Ούτε για εμάς είναι γιαούρτι, για αυτούς είναι πάντα καρδιούκκέιτ.

11:57 Είναι πάρα πολύ της οικογένειας, είναι πάρα πολύ ανοιχτή, είναι πάρα πολύ ευγενική, Έχουν μια κουλτούρα πολύ κοινοτική, να κάτσουμε, να πιούμε παρέα, να μιλήσουμε, σε κοινούς τόπους. Να φάμε. Να φάμε, ναι, ναι, ναι. Ακριβώς. Οπότε από αυτή την άποψη έγινα πολύ σπίτι. Ήταν πολύ όμορφα. Δηλαδή, δεν ξέρω πώς ακούγεται αυτό, αλλά εγώ τρία χρόνια στο Βέλγιο δεν έγινα ποτέ σπίτι.

12:27 Ούτε μια στιγμή. Στο Ιμεξικό, μετά από ένα μήνα, δύο και ειδικά όταν έμαθα Ισπανικά, ένιωθα ότι, α, ναι, μια φορά, εδώ είναι πολύ, το νιώθω πολύ δικό μου. Επίσης είναι πολύ δράμα και η μουσική τους για τον έρωτα και για το, όπως και εμείς, τα βαρόμια, έμφαρνα συνέχεια, τα ίδια δομάς. και επίσης κουβαλάνε μια ιστορία, όπως νομίζω και εμείς, η οποία έχει καθορίσει πολύ το κοινωνικό τους φαντασιακό και αυτό το αντιλαμβάνον της αυτούς τους και τη χώρα τους.

13:00 Και ένα θυπλάκα που κάνουμε με καμιά φορά εδώ με τους Μεξικανούς, ότι η Ελλάδα, όπως και το Μεξικό, έχουν παράξει πιο πολλή ιστορία από ό,τι μπορούν να καταναλώσουν κατά μία έννοια και που με μια φορά δεν την ξέρουν και δεν ξέρουν τι να την κάνουν. αλλά είναι κι αυτοί έτσι πολύ δυνατές, όπως σε αυτό το κομμάτι. Τώρα εντάξει, οι διαφορές είναι πάρα πολλές επίσης.

13:20 Δηλαδή, εγώ πρώτη φορά βρέθηκα κάπου που δεν μπορώ να περπατήσω κάποιες ώρες σε κάποια μέρη, δεν μπορώ να πάω σε κάποια μέρη, υπάρχει ο φόβος προφανώς. Εγώ όταν είχα φτάσει εδώ, επίσης, ήταν πάρα πολύ έντονος ο πόλεμος στον καρτέλ. Ήταν εκείνη η εποχή που, μην πούμε όλη την ιστορία του καρτέλ του Μεξικού, αλλά ήταν η εποχή που αν είχα ακούσει τον Ελτσάπο, που ήταν ο μεγάλος αρχηγός του καρτέλ, είχε φυλακιστεί, κοινόντουσαν διάφορα, ο γιος του Ελτσάπο είχε προδώσει τον Παδρίνο, που ήταν το δεύτερο κεφάλι του καρτέλ.

13:56 Ένας κακός χαμός που αυτό σημαίνει ότι οδηγήθηκαν σαν ένα πόλεμο για τη γη, για τα περάσματα που λένε εδώ, και για αυτού του τύπου την αγορά ας πούμε, γιατί ειδικά εδώ που είμαι εγώ, εδώ αυτό το state, το Μαξικό, έχει πολιτείες. Αυτή η πολιτεία των Τζιάπας είναι αυτή που συνορεύει επίσης και άλλες, αλλά εδώ είναι που συνορεύει με τη Γουατεμάλα, που είναι το πέρασμα, το σύνορο, το πιο διάσημο για να περνάνε τα πάντα, κατά βάση άνθρωποι, όπλα και ναρκωτικά.

14:28 Οπότε, να διηγάριζετε, εγώ ήταν τα πράγματα πολύ δύσκολα, πάρα πολύ δύσκολα. Αυτό ήταν πολύ διαφορετικό για μένα. Όπως επίσης να δολοφονούν οι κόσμοι στη γειτονιά μας. Ήταν κάτι που ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Αυτό ήταν μάλλον η μεγαλύτερη διαφορά για μένα. Ωστόσο, είναι κι άλλα πράγματα. Τι να σας πω, ποιο είναι η πιο μεγάλη διαφορά, νομίζω, αλλά εντάξει είναι και άλλα.

15:18 Δηλαδή, εδώ γενικότερα οι άνθρωποι προφανώς φωνίζουν από τα μερκάδες, αυτό που θα λέγαμε από τις λαϊκές εγχωρές. Αν μπείτε ωστόσο σε ένα σούπερ μάρκετ, είναι σοκαριστικό. Εγώ το είχα νιώσει πάρα πολύ και πιο παλαιότερα που είχα πάει για να ταξιδέψω για λίγο καιρό στην Ασία. Μπείτε σε σούπερ μάρκετ μιας χώρας η οποία πραγματικά έχει ζήσει αβυγιοκρατία και κατά μήνα είναι ακόμα ζή.

15:38 είναι τρομερό το ότι έχουν μέσα στο σπερμάρκετ δεν έχουν τίποτα υγιεινό τίποτα που να αξίζει τον κόπο πραγματικά να αγοράσεις είναι όλα μέσα στις ζάχαρες δηλαδή χαρακτηριστικά ένα γάλα ας πούμε που έχει το σπερμάρκετ που το προμωτάρει σαν τρομερά υγιεινό και full protein ή δεν ξέρω τι και αν δείτε από πίσω είναι απλά ένα τυπικό γάλα στην Ευρώπη και από τα κακά ίσως τέτοια πραγματάκια Είναι τόσο μεγάλα βέβαια, αλλά είναι διαφορετικό.

16:11 Η ζωή είναι πολύ διαφορετική επίσης, δηλαδή το πώς ζει ο κόσμος, το πώς οργανώνεται ο κόσμος. Υπήρχε μια τεράστια διαφορά για μένα, ήταν ότι όταν είχαν ένα πρόβλημα το λύνανε στη γειτονιά. Γιατί εδώ πέρα, ειδικά όσαν Κριστόμπαλ, αλλά και σε όλο το Μεξικό, ο κόσμος οργανώνεται σε γειτονιές. Οπότε όταν υπάρχει ένα πρόβλημα το λύνει η γειτονιά.

16:34 Να σας πω ένα το οποίο τα πιάνει όλα νομίζω. Εγώ στην γειτονιά στην οποία έμεινα τον περισσότερο καιρό, εδώ στην Ξιτάλη, ήταν μια γειτονιά η οποία είχε θέμα με τους μοτονέτος. Οι μοτονέτος είναι τα πιτσιρίκια των καρτέλ, οι μικροί, οι οποίοι είναι από 13 μέχρι 20, έτσι είναι η εισαγωγή στα καρτέλ, οι οποίοι είναι δύο πιτσιρίκια πάνω σε ένα μηχανάκι, βγαίνουν εκεί, θα κάνουνε βόλτες, όταν βγουν κάποιον που τους αρέσει, κατεβαίνουν, συνήθως τους βάζουν από τα πλευρά, χωρίς να μιλάνε, του κάνουν ένα ελευθεροδρομίο και του παίρνουν πιέχη και συνεχίζουν αυτό τη ζωή τους.

17:14 Το άλλο που κάνουν είναι ότι τρέχουν με τα μηχανάκια, πηγαίνουν σε μια άλλη περιοχή κοντινής που μπορεί να ελέγχει άλλο καρτέλ, προβολάνε στον αέρα για να δείξουν ότι εδώ είμαστε κι εμείς οι καμόνες και τρέχουν πάλι πίσω στη διάσημη περιοχή. Τώρα τι γίνεται, στους Κουξιτάδη ερχόντουσαν πάρα πολύ κυρίως, όχι τόσο για να κλέψουν γιατί είναι μια πολύ λεπτική περιοχή, αλλά πιο πολύ για να κάνουν το δεύτερο, να φτάσουν κοντά στην άλλη περιοχή που ελέγχεται από ένα άλλο καρτέλ, να ξεκινάνε να βαράνε συναντήρα και να τρέχουν πίσω.

17:45 Επομένως υπήρχε ένα ξεκάθαρο πρόβλημα γιατί εδώ παίζουν παιδάκια, γιατί είναι μια λαϊκή γειτονιά, γιατί ο κόσμος δεν ήθελε αυτό στη γειτονιά του. Οπότε τι έγινε, μαζευτήκανε και είπανε έχουμε αυτό το ζήτημα, τι θα κάνουμε. Και αποφασίσανε και κάνουνε bumps. Οπότε ο δρόμος τώρα για να έρθουν στο Κοξιτάλη είναι γεμάτος με πολύ μεγάλα bumps γιατί για να μην μπορούν να έρθουν να το κάνουν για να τρέχουν πίσω γιατί αυτό είναι η λογική τους ότι θα το κάνουμε και θα τρέξουμε πίσω.

18:14 Και αυτό νομίζω δίνει μια ιδέα του φόβου, του κινδύνου, το πώς ζει ο κόσμος και πώς αντιμετωπίζει το φόβο και το κίνδυνο. ναι Συγγνώμη να ρωτήσεις τώρα κάτι που μου ήρθε τώρα στη στιγμή διαδηλώσεις ή τέλος πάντων διαμαρτυρίες κάνουν δυο μαζικά, όχι μόνο σε γειτονιές αν συμβεί κάτι ότι ρε παιδιά φροντίστε μας ας πούμε εδώ πέρα, συμβαίνουν τόσα πράγματα Εντάξει, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη γενικά σωστά την Γεωμαρική ειδικά στο Μεξικό και πόσο μάλλον στα Τιάπας.

18:52 Δεν υπάρχει το πιστοσύνη ως προστοκράτη, κράτης κατά βάση να πών. Εδώ πέρα συγκεκριμένα τώρα αυτό είναι τελείως μεγάλη αντιστορία, αλλά τα Τιάπας είναι το πιο φτωχό. Η πιο φτωχή πολιτεία του Μεξικού ήταν παρατημένη από το Θεό, λέγανε. Το 1994, το 1η Ιανουαρίου του 1994, εδώ πέρα κάναμε εξέγερση οι λεγόμενοι, δεν θα τους έκουσες, απατίστας οι οποίοι ήταν κατά βάση από οι θαγενείς, γιατί ήταν αμαρματικά ξεχασμένοι από τον Θεό και έτσι έτσι ήταν ένα apartheid που δεν μπορούσαν να περπατούν στο ίδιο ποζοδρόμιο με τους απογοών των Ισπανών. Εν πάση περιπτώσει γίνονται ωστόσο. Γίνονται διαδηλώσεις, ναι, πολλές. Η αλήθεια είναι ότι κατά βάση τα προβλήματα τα λύνουνε μόνοι τους τα προβλήματα που έχουν.

19:34 Παίρνουν την ευθύνη της ζωής τους, τη γειτονιά τους, τη κοινότητά τους. Αλλά για μεγάλα ζητήματα πραγματικά, εγώ την πρώτη φορά που πήγα στην πόλη του Μεξικού ήτανε τότε που θέλανε να κάνουν μια αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα, οπότε στην πόλη του Μεξικού δεν μπορούσες να περπατήσεις. Γιατί ήτανε 40.000 δάσκαλοι, οι οποίοι είχαν πάρει όλο το κέντρο της πόλης, Ήτανε σε διαμερτυρία όπου μένανε, με σκηνές, με όλα, από όλη τη χώρα.

20:06 Οπότε αν είναι κάτι το οποίο είναι πολύ κεντρικό ζήτημα, πάρα πολύ συγκεκριμένο, όπως μια αναδιάρθρωση του διεθνικού συστήματος, θα κάνουν διαδηλώσεις. Επίσης, διαδηλώσεις τώρα γίνανε πάρα πολύ όπως κάθε χρόνο. για κάποια συμβάντα που είχαν σημειώσει στο Μεξικό αντίστοιχα σαν τον Τεμπών. Όχι με τρένα, αλλά όταν ήταν μια μαθητική διαμαρτυρία η πολύ λεγόμενη αγιοτσινάπα, η εξαφάνιση αγιοτσινάπα μια διαμαρτυρία αυστητική που γίνεται κάθε χρόνο γιατί πριν στους Ολυμπιακούς το 1968 το Μεξικό σε μια πλατεία, σε μια ελληνική διαδήλωση σκότωσε 400 φοιτητές από τότε κάθε χρόνο γίνεται και επειδή έλεγχαν τα μήνυα τα νοσοκομεία, τα πάντα το κράτος έλεγε ότι σκότωσε, αλλά στρώτησε 26 τέλος πάντων αυτό τώρα δεν είναι το σημασία, η σημασία έχει ότι κάθε χρόνο γίνεται μια διαδήλωση εκείνες τις μέρες κάποια events στην πόλη το 2012 σε αυτήν ακριβώς διαδήλωση υπήρχε το έθιμο ότι οι φοιτητές από όλες τις όλες οι πολιτείες του Μεξικού κάνανε κάτι σαν κατάληψη, δεν κατάληψη

21:22 πηγαίνανε και λέγανε στα λοφορεία ότι ξέρετε κάτι θέλουμε να μας πάτε στον πολίτη του Μεξικού για να πάνε τζάμπα, λοφορεία που έτσι έτσι πηγαίνανε προς τα εκεί απλά για να πάνε τζάμπα τα παιδιά γιατί δεν ήταν μια φτωχή χώρα πηγαίνανε στους σταθμούς των λοφορείων και λέγανε λοιπόν οι φοιτητές θέλουμε να μας πάτε εκεί λοιπόν όταν έγινε αυτό το 2012 στην Αγιο Τσινάπα έτσι και ένα από αυτά τα λουφορεία ήταν φορτωμένο με πράγματα που δεν ήταν καλό να του κάνεις κατάληψη αυτού του λουφορείου. Δεν ξέρουμε αν ήταν όπλα, ναρκωτικά, τι ήταν.

21:52 Οπότε αυτά τα παιδιά τα εξαφάνισαν πρακτικά. 43 άτομα ήταν, 43 συζητητές και από τότε κάθε χρόνο έγιναν δηλώσεις για αυτόν τον αγνωστολόγο. Γιατί ακόμα δεν υπάρχει δικαιοσύνη, γιατί ακόμα το κράτος αλλάζει συνέχεια το... το αφήγημα, για το τι έγινε. Επομένως, κανείς δεν ξέρει, ο ένας καλύπτει τον άλλον. Είναι μια τεράστια ιστορία.

22:22 Κάπως οικείο ακούγεται, με κάποιο τρόπο. Καλά, αν κάσουμε τώρα να ζητήσουμε μόνη ιστορία, είναι πάρα πολύ οικείο. Το τι είχε μέσα το μέσο που μετέφερε πράγματα, το ποιοι το καλύπτουν, το πώς το καλύπτουν. Είναι, ναι, δεν ξέρω, ακούγεται πολύ οικείο, όντως. Πώς είναι να ζεις σε μια χώρα που Εντάξει, τώρα μας λες τα δύσκολα κομμάτια Ακούσαμε βέβαια και τα καλά το πόσο αρνηχτοί άνθρωποι είναι ότι μοιάζουν ότι γενικά μοιάζουν πάρα πολύ με εμάς αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και ένας φόβος, μια ασφάλεια που όμως δεν σε έκανε δεν σε έκανε ποτέ να σκεφτείς ότι τι κάνω εγώ εδώ μήπως να φύγω καλύτερα Πάντα σε κάνει το σχέδιο αυτό.

23:14 Η αλήθεια είναι ραδιστικά όχι. Είναι ζόρικο, είναι πολύ ζόρικο. Κυρίως είναι ζόρικο εδώ πέρα μετά από μια δολοφονία, γιατί είναι όλοι πολύ μουδιασμένοι. Αυτό είναι το πιο ζόρικο. Εγώ τις δύο πιο ζόρικες στιγμές που έχω ζήσει ήταν ο θάνατος του Μαρσέλο Πέρες. Ο Μαρσέλο Περές ήταν ένας πάτερ στην εκκλησία εδώ την κεντρική του Σαν Κριστόμπαλ, ο οποίος μέσα στο λόγο του και μέσα από τον χριστιανισμό, βάσει του χριστιανικού διδάγματος, μιλούσε ο άνθρωπος για το ότι να είστε ίσοι, να βοηθάτε μες στον άλλον, να είστε αλληλέγγυοι, να μην ακούτε τα καρτέλ, να είστε όλοι μαζί, να παμεδίετε τα δικαιώματά σας.

23:59 Αλλά φανταστείτε τώρα κάτι βαθιά. Ήταν πολιτικό, αλλά ήταν στο πλήσιμο της εκκλησίας, ένας πάτερ. Ήταν χριστιανοί. Αυτόν τον πάτερ τον σκοτώσανε. Ήταν ένας εθνικός ήρωας εδώ πέρα. Ήταν παιδάκια στον δρόμο, φωνάζουνε βίβα Μαρσέλο Πέρες και είμαι ο Μαρσέλο Πέρες και τέτοια. Ήταν ένας ήρωας εδώ πέρα για την περιοχή. Εκείνη η περίοδος ήταν πάρα πολύ δύσκολη.

24:28 Πάρα πολύ δύσκολη. γιατί αν έχουν φτάσει στο σημείο να σκοτώνουν τον Μαξέλο Πέρες ήταν πολύ δύσκολο. Το άλλο πιο δύσκολο για μένα ήταν μια φορά που είχανε πηγαίναν σκοτώσεις το 12.30, ώρα το μεσημέρι τρία τετράγωνα από εκεί που έμενα. Αν περνούσα από εκεί δηλαδή... Μαθαίνεις λίγο να ζεις με αυτό, το κατανοείς. Να πω επίσης ότι το Μεξικό...

25:05 Το ένιωθα εγώ πιο ήρεμο σε σχέση με την Κολομβία, ας πούμε. Στην Κολομβία ζορίστα πιο πολύ όσον αφορά αυτό το κομμάτι του κινδύνου. Στο Μεξικό υπάρχει βία, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα, υπάρχουν τα καρτέλ. αλλά με κάποιο τεριαίργο τρόπο νιώθεις ότι αυτή η βία δεν σε αφορά τόσο άμεσα, δηλαδή σε αφορά πάρα πολύ κοινωνικά, αλλά δεν είναι ότι θα πάθεις κάτι εσύ συγκεκριμένο.

25:31 Δηλαδή, στο Μεξικό Καταβάση, τώρα μιλάμε για τα μέρη τα οποία μπορούν να πάνε και ξένοι, όχι για μέρη που δεν πάνε ξένοι, αλλά στο Μεξικό Καταβάση η βία αφορά ξεκαθαρίσματος αλλαγιασμών ή μάχες μεταξύ καρτέλ. ξαναλέω στα μέρη που μπορούμε να πάμε εμείς ως ξένοι, γιατί υπάρχουν πάρα πολλά μέρη τα οποία αφορά όλο τον κόσμο.

25:57 Το Μεξικό έχει ένα τεράστιο θέμα με τις απαραίτητες, με εξαφανισμένους. Εξαφανίζεται πάρα πολλός κόσμος. Αυτό είναι το μεγάλο ζήτημα του Μεξικού. Αλλά όπως και μάχη, καλώς ή κακώς επειδή επίσης τα καρτέλ ελέγχουν πολλά κέντρα πόλεων, δεν θα πυροβολήσουν τα πόδια τους. Θέλουν τουρίστες, θέλουν κόσμο, δεν θα κάνουν σκηνικά, ας πούμε, ιστορίες μέσα στο κέντρο μιας πόλης.

26:22 Οπότε πάντα το κέντρο είναι ασφαλές, είναι οκ. Τώρα ναι, πάντα το σκέφτεσαι, πάντα το έχεις στο μυαλό σου ότι μπορεί να συμβεί, αλλά ειλικρινά κι εγώ τώρα που με κάνετε ρώτηση το σκέφτομαι και πολύ, αλλά δεν σκέφτηκα ποτέ έναν φυγολόγο αυτού είναι η αλήθεια. Έχεις να μας πεις κάποιο ευτράπελο από την καθημερινότητά σου στο Μεξικό, κάτι πολύ περίεργο.

26:50 Εντάξει, είναι πράγματα. Ναι, ωραία να σας πω όλια ιστορία περίεργη. Όταν είχα προτέρθει εδώ πέρα, ξεκίνησα και είχα μια σχέση με μια κοπέλα, η οποία με κάλεσε στο σπίτι για να μαγειρέψει, να μου φέρει το τραπέζι, να περάσει τη νύχτα. Ωραία. Ωραία. Και όταν μπαίνουμε στο σπίτι, μια φορά, πηγαίνουμε με το κολεκτίβο, που είναι το μικρό ηλεοφοριάκι που έχουμε εδώ, μπαίνουμε μέσα και μου λέει, αχ, δεν έχω κρεμμύδια, σε πειράζει, έχεις θέμα αν πάμε μαζί να πάμε να πάρουμε.

27:22 Λέω, ή μάλλον μου ρωτώ τότε κάπως, τώρα που είσαι εσύ εδώ είναι ευκαιρία μήπως να πάμε μαζί να πάρουμε, έχεις θέμα. Λέω, όχι θέμα να έχω, γιατί μου το λέει αυτό, αλλά ναι, εννοείται, πάμε. Πάμε λοιπόν και στον γυρισμό μου λέει, κοίταξε να δεις τρόπο να στρίψουμε, είναι πούντο εδώ πέρα, οπότε να δούμε, μην ανησυχείς δεν θα γίνει λόγικα τίποτα, απλά θα το λέει για να το ξέρει.

27:46 Βοντός Λατινική Αμερική, στο Μεξικό βασικά, γιατί είναι άρατος λάγξης κάθε χώρα, στο Μεξικό πούντο είναι εκεί που κάθονται και αράζουν ναρκοτραφικά, είναι συνάρκωση, ναρκέμπορ. Οπότε στρίβουμε και βλέπω εγώ κορίτσια, τα πάντα είδα. Εντάξει, ήταν τώρα τύπου που αράζανε με τα όπλα τους τα παιδιά πάνω τους, ανταλλάσσανε πράγματα και έτσι έτσι.

28:09 Εγώ έτοιμα χωρίς να είχα καταλάβει ότι η περιοχή που έμεινε η κοπέλα ήταν επικίνδυνη. Εμπάς, τεριτός είπαμε, μαγειρεύει η κοπέλα εξαιρετικά, τα μπορείτε, τα στρομερά έχει, φοβερά, αλλά δεν είχε το σπίτι απροχτήρα. λίγο πριν κοιμηθούμε μύριζε κρεατήλα και ανοίγω λίγο το παράθυρο είχε κάτι κρεμασμένες κουβέρτες εγώ δεν κατάλαβα γιατί τις είχα αλλά λέω εντάξει ότι άμα τις έχει κρεμασμένες κουβέρτες θα χυλώ τους πάω στο παράθυρο, ανοίγω το παράθυρο και από περιέργεια λέω κάτσε να δω αφού είχα δει πριν και τους μαρκοτραφικάτες δεν πήγε τίποτα η κοπέλα έρχεται να δω και της μπαίνει μέσα με βλέπει, πάθαι μισό Ρε λέμε η ψυχιά και μου φωνάζει Τι κάνεις, το κάνουμε εδώ αυτό, κλείς το παράθυρο Θυμάμαι να μπει λίγο σ' αέρα και γυρίζει το κρέας Κλείσω θα μπει αέρα στις σφαίρες Τι έγινε Με πάση περιπτώσεις Το παραδίπλα σπίτι δύο μήνες πριν Ήχανε Ήγε μια δολοφονία στην οδρομή Η κοπέλα που έμενε εκεί τους είδε τους δολοφόνους Οπότε μετά τη φάγαμε Η κοπέλα με την οποία εγώ ήμουν μαζί είχε βάλει κουβέρτες στα παράθυρά της για να μην μπορεί καν να τους δει αν γίνει κάτι.

29:23 Είναι εξτρίμ, ε! Είναι εξτρίμ! Αυτό να το πούμε. Είναι η εξτρίμ κατάσταση. Γίνεται, συμβαίνει. Εμένα, συνάδελφοί μου επίσης που ζούσαν στην ζώνα νόρτε που είναι μια επικίνδυνη περιοχή, κάποια βράδια δεν μπορούσαν να γύρσουν στο σπίτι τους. αν είχε γίνει κάτι περίεργο, φοβόντουσαν γιατί οι σικάρες, οι δολοφόνοι των καρτέλ δεν αρχώνονται πολύ τα παιδιά, δεν έχουν πολλά ζητήματα.

29:44 Αν σε δουν και μοιάζεις με κάποιον ή τους τιμίζεις κάτι, πράγμα είναι πεντέξι. Ωστόσο αυτά είναι τα extreme, δεν γίνονται γενικά. Ο κόσμος που θα έρθει εδώ δεν θα τα ζήσει, δεν θα τα βιώσει, είναι μια χαρά, ούτε εγώ τα έχω. Τα βίωσα μέσα από την επαφή μου με εκείνη την περιοχή. Αυτά είναι εξτρίμου, οπότε μπορεί να βγει πολύ προμακτικό και είναι, αλλά δεν είναι ότι αυτό γίνεται πάντα.

30:12 Ήταν μια περίπτωση πάρα πολύ έντονη, ήταν η περίπτωση με τον Βασίλο Πέρζος που είπαμε πριν. Απλά προφανώς ο κόσμος, και έτσι βλέπουμε και πώς επηρεάζει ο κόσμος, υπάρχει η δυνατότητα, υπάρχει το στρες, υπάρχει το να προσέχω, να μην πατάω σε κάποια μέρη, να προσεχώ που βάζω το κινητό μου, να μην κουβαλάω πολλά λεφτά. Αυτό είναι ένα κομμάτι της καθημερινότητας. Και το πιο ζόρικο είναι μετά από μια δολοφονία ότι στην πόλη υπάρχει αυτό το αίσθημα, κλείνονται όλοι μέσα, φοβούνται μην υπάρξει εκδίκηση, μην βγει το άλλο καρτέλ και δεν ξέρω τι.

30:43 Οπότε υπάρχει αυτό, συνήθως το ζόρι είναι μετά από μια δολοφονία. Στην καθημερινότητα όμως, είναι τα εξτρίμ αυτά, στην καθημερινότητα όμως υπάρχουν τακτικές, στρατηγικές, που αυτό επίσης είναι κάτι πολύ διαφορετικό από την Ευρώπη και από την απόλυτη βύση, ας πούμε, του ελληνικού κόσμου, ότι έχεις τακτικές και στρατηγικές που φτιάχνεις για να προστατεύεσαι.

31:06 Και προσπαθείς να συνεχίζεις να είσαι αυτό δεν είναι εύκολο και εγώ δεν πιστεύω ότι συνεχίζεται 100% ποτέ, αλλά προσβαρώνω αυτό που είναι τουλάχιστον. Μάλιστα. Τι καθημερινότητα κι αυτή. Πώς είναι να είσαι Έλληνας στο Μεξικό, ας πούμε, όταν λες στους Μεξικάνους γύρω σου ότι ήρθες από την Ελλάδα. Πώς τους αντιδρούν, τους φαίνεται περίεργο, τους φαίνεται ας πούμε εξωτικό, τι φαίνεται η αντιδρασία τους.

31:34 Ναι, σίγουρα. Εντάξει, ξέρνουν την μυθολογία, οπότε όλοι σου λένε Ιρακλής και Δίας και τέτοια. Της φαίνεται διαφορετικό φούλ, πάρα πολύ. Και επίσης για μένα, για γεννήματα, έχει πολύ πλάκα επίσης, επειδή τυχαίνω και είμαι υψηλός και εδώ στα Τσιάπας, γενικά στο Μεξικό, αλλά ειδικά στα Τσιάπας, ο κόσμος είναι αρκετά πιο αμυγοκομμένος.

32:02 Ναι, ναι, ναι. Δηλαδή ο μέσος όρος των ανδρών είναι περίπου στους 70. μπορεί και λίγο πιο κοντύτου. Επομένως όταν μας λένε Ελλάδα και με βλέπουμε ψηλό λένε «Α, η εκκλής, η βίας» και φαντάζονται ότι όλοι είμαστε έτσι. Ναι, έτσι... Ωραίο, είναι εντάξει πολλοί πόσοι δεν ξέρουν ακριβώς που είναι, έχει ακούσει τη μυθολογία, έχει πλάκα, γιατί όταν σου προκαλείς μια περιέργεια, τύπου «Α, Ελλάδα» και «Πώς είναι και τι γίνεται»

32:35 αλλά εντάξει η πιο πολλή είναι η αλήθεια ξέρουν Ηρακλή, Δία και Σαντορίνη Μύκονο και τα πιο διάστατα βράγματα αλλά ναι έχουν την περιέργεια έχουν την περιέργεια νομίζω να βγουν να ακούσουν για την Ελλάδα πιο πολύ αλλά ναι πιο πολύ τους επηρεάζει νομίζω φαντάζονται και άλλοι φίλοι που έχουν έρθει επίσης σαν σιλί και μεγαλόστομοι και ειδικά εγώ έχω φίλες τώρα εδώ πέρα οι οποίοι νομίζω ότι όλοι οι Έλληνες είμαστε ερέδε λίντα τερέκια διαφήμιση του εώτερ εμείς εκεί υπάρχει κάποια ελληνική κοινότητα αλλούς Έλληνες που να έχεις συναντήσει που να μην ήρθαν για σένα ας πούμε ως επίσκεψη που να τους συνάντησες εδώ κατά βάση θα σας πω εδώ υπάρχει μια κοπέλα συγκεκριμένα που μένει Γυριμένοι με είναι για πιο πολλά χρόνια από εμένα.

33:36 Αεραβάσιμα είμαστε δύο άτομα, είμασταν σταθεροί και είμαστε. Όπου μια φορά στο τόσο κιόλας βγαίνουμε για να μιλήσουμε γενικά, να κάνουμε μια κουβέντα. Αλλά έρχεται αρκετός κόσμος από την Ελλάδα για να κάνει της πριγάδας. Η πριγάδας είναι παρτηρητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων που πάνε για δύο εβδομάδες, κι εγώ το είχα κάνει το ίδιο, και η κοπέλα που μένει εδώ το είχε κάνει το ίδιο, Για δύο εβδομάδες πάμε στις κοινότητες, σαν παρατηρητές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταγράφουμε τι γίνεται.

34:06 Επειδή υπάρχει πόλεμος στον καρτέρα του τριγύρω και επειδή γίνονται πράγματα στην αίσια, καταγράφεις τα προβλήματα, πώς είναι η καθημερινότητα, σαν αντικειμενικό μάτι ας πούμε, για να δημιουργηθούν και υποθέσεις νομικές, δικανικές, γιατί είναι σημαντικό να έχει γνώση και το κράτος και η διεθνής κοινότητα που συχνά είναι κάτω κατός αγνοεί την κατάσταση εδώ τριγύρω το τι πραγματικά γίνεται. Οπότε έρχεται αρκετό σκοπό στην Ελλάδα γι' αυτό, που είναι πολύ ωραίο, και μετά να μένει εδώ στο...

34:42 Σταυτικά, πας στο κοιτόζωρο. Την πόλη του Μεξικού έχει. Έχει Έλληνες στην πόλη του Μεξικού. Αλλά εντάξει, αληθινά δεν είμαστε και πάρα πολλοί, που μάλλον βγάζει και λίγο νόημα γιατί σύντομα όταν φέρω κάποιον από την Ελλάδα πώς θα το έλεγες τώρα, μια χώρα τόσο μακριά, μια χώρα οικονομικά μάλλον χειρότερη για τη μετανάστευση συνήθως, όπως και για μένα η πρώτη επιλογή ήταν η Βόρεια Ευρώπη εδώ πέρα δεν έχει τόσο... και στην Ήραση και ο πολύ που είναι τριγύρω είναι και ερωτική μετανάσταση αρκετή και στην Κοινοβία δηλαδή και στο Μεξικό έχω πάρα πολλές που με γνωρίζει ήταν ερωτική μετανάσταση Σου λείπει κάτι από την Ελλάδα όταν βλέπεις Έλληνες που έχουν έρθει για ένα μικρό διάστημα για να κάνουν αυτό το πρόγραμμα που λες νιώθεις έτσι μια ενοσταλία, σου λείπει κάποια γεύση κάποιος φρέντο ενδεχομένως κάτι, το ΙΣΥ Κρήτη φαντάζομαι Μου λείπει πολύ η φίλη μου, μου λείπει πολύ η οικογένειά μου.

35:51 Μου λείπει πολύ η Κρήτη, μου λείπει πολύ τα γλέντια στην Κρήτη και η θάλασσα, στη Νότια Κρήτη. Κι εντάξει, καμιά φορά σου λείπει πολύ το να είσαι σε έναν χώρο και να... και να πιεσαι κάπου ή να είσαι κάπου και να μην χρειάζεται να πεις τίποτα και να καταλαβαίνεσαι. Είτε με φίλους, είτε να καταλαβαίνεις πως δουλεύει το πάντα γύρω σου χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα.

36:21 Εντάξει με τον καιρό και εδώ γίνεται, αλλά δεν γίνεται αυτό το ότι να έχουμε τις ίδιες συνδέσεις, τα ίδια references ώστε να μην χρειάζεται να πω τίποτα να γίνει τίποτα και να καταλάβεις τι εννοώ και να με νιώσεις κατευθείαν και εντάξει και γεύση εννοείται το ελληνικό φαγητό μου δουλει πάρα πολύ εγώ στην αρχή δυσκολεύτηκα πολύ με το μεξικάνιο φαγητό γιατί δεν μου άρεσε τόσο εντάξει με τον καιρό βέβαια θα έχω συνηθίσει, μου αρέσει πολύ αλλά ναι γεύση συγκεκριμένη εντάξει και μια φορά σκέφτομαι Ήταν το ουρλού της γιαγιάς, το μπριά μας που λέμε.

37:04 Αλλά ναι, κατά βάση άνθρωποι θέλει. Κατά βάση άνθρωποι και ίσως κάποια αίσθημα. Όπως αυτό ρε παιδί μου που πλέον στην Κρήτη γίνεται κάναμε συχνά να να κάθομαι πάνω σε μια παρέα, να παίξω μουσική, να τραγουδάμε. Και δωκίνεται βέβαια, αλλά εντάξει είναι διαφορετικό όταν είναι όταν είναι η γλώσσα. Έχουν άλλες μουσικές που να κάνουμε.

37:26 έτσι έτσι έτσι μάλιστα εντάξει εγώ θα σε πω και στο άλλο τώρα εντάξει το τι μας λείπει από την Ελλάδα στον καθένα ναι είναι παρόμοιες απαντήσεις νομίζω λαμβάνουμε γενικά όπως και εμείς το ίδιο τώρα θα σε πω στο κομμάτι το τι πιστεύεις όμως ότι έμαθες από το Μεξικό για τους Μεξικανούς το τι έχεις κερδίσει το τι έχεις δουλέψει ναι αυτό ας πούμε με τη αχ πω πω αν ξεκινήσω να μιλάω δεν θα το πω ποτέ το ένα σίγουρο είναι αυτό που έλεγα πριν με το να η κοινότητα να παίρνει την ευθύνη της ζωής της κατά μία είναι και το πρόβλημα για μένα αυτό μου το άλλαξε πάρα πολύ πάρα πολύ δηλαδή τώρα μεταξύ του Βαρουκιαστίου αλλά αν είχαμε ένα αντίστοιχο πρόβλημα στο Ιράκλειο από όπου είμαι εγώ, που υπάρχουν κάποιοι σχόλοι μας στο facebook που είναι σχεδόν όλοι οι πόλοι μέσα αν είχαμε πρόβλημα με το νέτος, μάλλον οι ραγλιώτες θα γράφαμε σε αυτές τις ομάδες ότι πω πω δήμαρχος ο ένας ο άλλος που δεν μας κάνει, που δεν μας δίνει εδώ οι τύποι μαζευσήκα και ήταν σημασία τι κάνουμε, έχουμε ένα πρόβλημα

38:39 τα παιδιά μας, και το ίδιο συμβαίνει με το νερό το ίδιο συμβαίνει με το ρεύμα το ίδιο συμβαίνει με τα σχολεία Δηλαδή, για τους Μεξικανούς δεν υπάρχει το εικόπεδο να το χτίσουμε, να το κάνουμε, να το δείξουμε, να το εκμεταλλευτούμε. Επίσης υπάρχει πάρα πολύ ότι είναι η γη μας. Είμαστε αυτό, είμαστε το ίδιο, οπότε δεν θα το καταστρέψουμε.

39:14 Για να καταλάβετε τώρα εδώ πέρα, υπάρχουν άπειρες πυραμίδες από τους μάγιας, τις οποίες τις έχει καλύψει η ζούγκλα και δεν τις ξεκαλύπτουν, δεν τις βγάζουν και σχεδόν θα γίνονται να μην τις μάθει ο κόσμος και αρχαιολόγοι γιατί θεωρούν ότι είναι ένα με τη φύση, είναι μαζί με τους χρόνους, με την αντίληψή τους προς αυτό.

39:36 Εντάξει, επίσης, εμένα μου δίδαξε και πάρα πολύ τι θα πει και ο Κρατσίε εδώ, ζώντας με τους Μεξικανούς, τα σπίτια τους, τα προβλήματά τους, και με το πόσο ρεαλιστικά είναι τα προβλήματά τους επίσης, και πώς υπάρχει ακαά πολλές φορές, δηλαδή πρέπει να το κάνουμε γιατί δεν θα έχουμε νερό αύριο. Δεν έχει αιτία να το συζητήσουμε, να δούμε τι πιστεύει ο καθένας.

40:01 Έχει αιτία ότι ή θα το κάνουμε αύριο ή θα έχουμε νερό ή θα κάνουμε κάτι. Κι εντάξει, το μάναξες πολύ την αντίληψη και για την Ευρώπη και για τη Δύση γενικότερα, ότι τέλειε και πάρα πολύ ωραία όλα αυτά που ζουν, αλλά είναι και σε μια βάση που κάποιοι άλλοι άνθρωποι ζουν πάρα πάρα πολύ κακά για να μπορούμε να ζούμε. Εντάξει, με άνοιξε εμένα πάρα πολύ ως προς τις...

40:33 Εδώ πέρα πιστεύουν πάρα πολύ στις βρουχερίες, στη μαγεία, στις ψυχές, σε όλα αυτά. Με το πιο κλασικό παράδειγμα που ήταν πριν η Μάρα των Νεκρών, Εντάξει για μένα ήταν μια εμπειρία πάρα πολύ δυνατή γιατί τώρα να βλέπεις ανθρώπους, να βλέπεις ανθρώπους στα νεκροταφεία να βάζουν φαγητό και ποτό και να έχουν μαγειρέψει φαγητό και ποτό του ανθρώπου της που έχει φύγει και να πηγαίνουν στον τάφο να του βάζουν και αυτινού, να καλούνται να τρώνε όλοι μαζί να κάνουν παραγγελίες σε μπάντες περιφερόμενες που είναι στον χώρο και να παίζουν τραγούδια να βλέπεις παιδιά να παίζουν κρυφτοκινηγητό σαν εγκροταφία Αυτό είναι για μένα μια μια εμπειρία τρομερή Εγώ δεν μπορούσα να το δεχτώ αυτό σαν εγκροταφία αλλά είναι μια τελείως άλλη αντίληψη για το θάνατο θεωρούν ότι πεθαίνεις μόνο όταν κάποιος σε ξεχνάει αλλά ζεις και είσαι εκεί μαζί τους ή ας πούμε παιδιά στην ηλικία μας τα οποία όταν είχε βγει κάποιος δικός σου σε μια αντίστοιχη ηλικία έτσι νέα ας πούμε γενικά θα καθόντουσαν μαζί τους όλο το βράδυ

41:45 θα πήνανε παρέα μαζί τους τώρα με ποιους με τις ποιες συγκοδίθει το γερνάλ εκεί η ημέρα και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα γιατί είναι πολύ έτσι γερικότερα είναι μια κοινωνία πολύ ανοιχτή σε όλο αυτό που λέμε να λέμε τις ενέργειες οι ψυχές έχουν ακόμα πάρα πολύ αυτό έχεις δει την ταινία έχεις δει την ταινία της Disney είναι καλή τα περιγράφει καλά πως λέγεται αυτή με τον αυτή με τον Κιχαρίστα Ναι, ναι, ναι.

42:26 Δεν είναι το Entanto. Και το Encanto είναι... Το Entanto είναι για την Κολομβία, το άλλο είναι για το Μεξικό. Το Encanto είναι για την Κολομβία. Ναι, για το Μεξικό ήταν το... ...Ρίωρο. Το κόκο. Ναι, ναι, ναι. Δείτε και τους δύο. Αν δεν τις έχετε δει, είναι και οι δύο πάρα πολύ ωραίες. Και με πολύ ωραία μουσική. Ναι, και ωραία μουσική και είναι αυτοί πιο απέτυχημένες.

42:50 Δηλαδή, περιγράφουν πολύ καλά πάρα πολλά πράγματα, και να λύσετε κοινωνικά που υπάρχουν. Ναι, τι άλλο έμαθα... Αυτά μάλλον θα έλεγα είναι τα πιο δυνατά για μένα. Εμένα μου αρέσει γιατί ζουν και λίγο διαφορετικά, δηλαδή είναι ακόμα... δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά σε όλους τους τομείς, όπως το περιγράψα, υπάρχει μια μορφή ελευθερία στον κόσμο, λιγάκι διαφορετική.

43:32 Δεν ξέρω ακριβώς πώς θα το περιγράψω, αλλά εγώ δούλευα, όπως οι περισσότεροι φαντάζομαι, σε μια εταιρεία όταν ήμουν στην Ελλάδα και στο Βέλγιο, που ήμουν σαν γραφείο, μου λέγανε τι πρέπει να κάνω, τι πρέπει να βλέπω, πώς πρέπει να είναι τα πράγματα, για τη μισή συνειδητή μου ζωή του Λάινστον. Κάποιος μου έλεγε ακριβώς ποιος πρέπει να είμαι, τι πρέπει να βλέπω, τι πρέπει να κάνω, τα πάντα.

43:58 Και εδώ που η πλειοψηφία δουλεύει και σε μερκάδος, ίσως, σαν λαϊκές, αλλά στις λαϊκές να μην δουλεύει, η κουλτούρα είναι πολύ ότι εκφράζονται πολύ πιο πολύ και μέσα στην εργασία, ας πούμε. Δηλαδή, εμένα μου είχε κάνει τρομαρή εντύπωση που είχα πάει σε έναν αμαρκάδο, σε μια λαϊκή και ο πιτσιρικάς τώρα δεν με εξυπηρετούσε γιατί φλέρταρε με μια κοπέλα που περνούσε.

44:22 Και μετά όταν ήταν η ώρα να με εξυπηρετήσει, πήρε το φαγητό του και ήρθε από πάνω και έδρυγε και μου έλεγε για τα ρούχα και εννοέδρυγε. Είχε μας βάλει σε κάτι, δεν το πιστεύω. Αυτός είναι ο τύπος τώρα ο οποίος πιθανότατα είναι σε πολύ κακή οικονομική πετάσταση και όχι όχι κατά τη σειρά μου, κατά μια έννοια και από άποψη καταναλωτισμού έχει πολύ λιγότερα ευθερίες αλλά στην καθημερινότητά του κάμει ό,τι δεν θα του έρθει στο κεφάλι ενώ εγώ που υποτίθεται είμαι καλά και Ευρωπαίος, τι ξέρω τι φάγαμε γυμπάρα, μου λένε τι να κάνω, πώς να το κάνω, πώς να γίνει και αυτό υπάρχει πολύ.

44:53 Νομίζω αυτό, π.χ. στο Μεξικό μπορείς να πουλάς πράγματα από το σπίτι σου. Που είναι πολύ περίεργο, γιατί πηγαίνεις σε μαγαζί, τρεβατάς στον δρόμο και βλέπεις σαν ένα μαγαζί, σαν ένα μικρό περίπτερο, ας πούμε, και φτάνεις, όταν φτάνεις βλέπεις όντως ότι έχει δυο-τρία ψυγεία με ανεπιχειρητικά ή πουλάει καραμένες και τέτοια και μέσα είναι μια οικογένεια, έχει κάτσει στο καναμπέ και βλέπει τηλεόραση, ας πούμε.

45:17 που από την μία αυτό μπορεί να φαίνεται τρελό αλλά από την άλλη είναι ότι είναι ένας τρόπος να βγάλεις το ψωμί σου ή να κάνεις εν πάση περιπτώσει κάτι το οποίο μπορεί να μην φαίνεται τόσο λογικό ή τόσο οργανωμένο αλλά είναι ένας άλλος τρόπος που σε αφήνει η κοινωνία ή το γράζει, ξέρω ποιος πώς να πω να ζήσεις, να ενεργήσεις, ναι.

45:40 Τέλειο, ακριβώς τέλειο. Είναι πολύ καλή πιθανότητα αυτή να δω. Οι πιο δομημένες κοινωνίες και με πιο προνομιούχες έχουν τους κανόνους τους. Έχουν άλλες φυλακές. Ναι, καμιά φορά βέβαια κανόνες που δεν ξέρω, σε μένα δεν βγάζουν στον νόημα. Δηλαδή νομίζω ότι θα ήταν μια χαρά τα πράγματα και χωρίς να πρέπει να... Αν δεν φορούσα εγώ γραμμάντας τα 24 μου όταν δούλευα συμβουλευτικές, Πιστεύω δεν θα έλαζαν πάρα πολύ.

46:15 Αυτό το νομίζω, δεν ξέρω, μπορεί να έγινε και η Ελλάδα. Αλλά αν δεν πρόβλησα κουστούμικο σαν σανθρωνό, με τόσο τα ψίχουλα που έπαιρνα στην Ελλάδα, δουλεύοντας σε συμβουλευτικές, πιστεύω θα ήταν εκομπλέ αν μπορούσα να χωράω και τα ρουχαλάκια μου έτσι όπως μου αρέσει. Π.χ. ένα πολύ χαζό παράδειγμα και πολύ απλό παράδειγμα.

46:30 Αλλά ναι, εδώ γνωρίζουμε διαφορετικό αυτό. Ευχαριστώ πολύ. Λοιπόν, έχω δύο ερωτήσεις η μία είναι του ενός εκατομμυρίου η στάνταρ θες να τη τυλωθήσουμε για το τέλος ή να την κάνεις εσύ που την έχω καταλάβει και είμαι σίγουρη θα κάνω την άλλη εγώ που είναι των πεντακοσίων χιλιάδων κάνε εσύ, βέβαια πως τη σκεφτώ εγώ του εκατομμυρίου είναι η στάνταρ αλλά θέλω να σου πω άμα δεν την βρεις στην πορεία θα στη θυμίσω εντάξει Ε, τότε. Α, η μία των 500.000 δεν είναι. Τελικά.

47:06 Γιατί έφυγες από την Ελλάδα? Γιατί έφυγα από την Ελλάδα. Όχι, όχι, όχι. Μπορώ να κάνω μια παραλλαγή. Γιατί έφυγες από το Βέλγιο. Ε, οκ. Μπορείς να συμβιάσεις. Εντάξει, έφυγα από το Βέλγιο. Δεν έχω καμία ασκένση σαν πέση ζωής αυτή η χώρα. Τώρα, χωρίς παρακσήγηση, γιατί έχω πολλούς φίλους Έλληνες και κριτικούς και όλο, χωρίς παρεξηγήσεις, αλλά εντάξει.

47:37 Τα λεφτά είναι πάρα πολύ σημαντικό πράγμα, αλλά επίσης είναι σημαντικά πράγματα και άλλες προτεραιοσχευτηρίες ζωής. Και εμένα με ενδιαφέρει να ζω σε μια χώρα που έχει μια κουλτούρα και μια ιστορία και μια κουλτούρα κοινοτική, όχι ό,τι κουλτούρα να είναι εγώ και η Πάρτινγκ ή δεν ξέρω τι. Είναι σημαντικό να έχει καλό κλίμα και ωραίο καιρό.

47:55 Είναι σημαντικό να έχει ωραίο φαγητό. Και ναι, δεν ξέρω, εγώ ένιωθα ότι κατά βάση... Δεν ήθελα να μιλήσω για όλη την Βελγική κοινωνία, για όλη την κοινωνία της Βόρειας Ευρώπης, αλλά εμένα αυτό το να δουλεύουμε, να φτάσουμε με καλούς μισθούς, όταν βλέπουμε ο καθένας μετά σπίτι του, να προγραμματίζουμε οπότε θα βλέπουμε ένας τον άλλον, σε μπαρ ή σε παιραγώματα να χτυπιόμαστε ή δεν ξέρω τι, δεν μου έκανε.

48:32 Προτιμώ στο χωριό μου στην Κρήτη και να πηγαίνω στο καθενείο που λέει ο Λόγος με τους φίλους μου να παίζουμε όργανα όλοι μαζί και να τρώμε παρέα. Οπότε ναι, από το Βέλγιο κατά βάση έφυγα γιατί δεν μου τέργεζε καθόλου σαν τρόπο ζωής, Σα χώρα, σα κουλτούρα, σα καιρό, σα φαγητό. Εμένα είναι αυτά τα πράγματα που με ενδιαφέρουν πιο πολύ.

48:55 Στη ζωή μου γεράμε καλά, γεράμε χαρούμενοι. Άλλως, να βρω τους δύο τι τους νοιάζει. Εμένα τώρα είναι τα πιο σημαντικά. Γι' αυτό δεν τα βάζω από το Βέλγιο. Μπορώ να γίνω λίγο κίτρινη και μπορούμε να το κόψουμε στο μοντάζ. Ευχαριστούμε, Κλήνου. Θα γίνω λίγο. Είπες ωραίους ανθρώπους, ωραία ζωή, ωραίο καιρό, ωραίο φαγητό. Με τις γυναίκες, πού είναι ωραίες οι γυναίκες?

49:22 Όχι! Πάντα δύο ρωτήσεις, καλό είναι να με ρωτάτε. Θα λέω ότι είναι στην Κρήτη, στο Μαξικό. αλλά... αλλά... εντάξει, διαφέρουν τα ερώτητα δεν ξέρω... για μένα νομίζω ότι η πιο μοσχοπώληση που έχω δει ήταν στην Κολομβία τώρα που πήγαμε προς τα εκεί το φλετ πώς πάει στο Μεξικό όμως, χωρίς ερώτηση κοιτάξτε, γενικότερα κι αυτό είναι πολύ διαφορετικό για τους Λατίνους και για τους Έλληνες και για τους Ευρωπαίους ε, αυτό είναι το θέμα Δεν έχουν πολλές δρομές γενικά.

50:04 Γυναίκες άντρες δεν υπάρχει τέτοιο. Είναι γενικά, έρχονται ευθεία, γυναίκες άντρες δεν κολλάνε καθόλου. Δεν έχουν διαστημονή καθόλου. Άρα, δεν χρειάζονται τα ξενέρωτα της Ευρώπης, τα dating apps, τα κυτιόμαστελ, τελικά δεν γίνεται τίποτα. Μετά θα σου στείλεις στο instagram και... Α, όχι, δεν νομίζω. Δεν το έχω ζήσει κανόντου έτσι. Δηλαδή είναι τόσο εμπνευματικοί και επιθετικές τις κοπέλες που δεν νομίζω ότι χρειάζεται τόσο.

50:37 Όχι, όχι, μιλάνε πάρα πολύ, είναι πάρα πολύ ανοιχτοί, φλερτάρουνε στα μπαδιβά. Γιατί αυτός τελειώνει πολύ γοησκή. Εντάξει, είναι και η χορή τους πάρα πολύ... Είναι σε σβάρια όλη η χορή τους, σαν μπατσάτα, πουμία τα πάντα και είναι και αισθησιακοί πολλοί από αυτούς. Οπότε, ναι, είναι πάρα πολύ ανοιχτή. Και εντάξει, κάτι που είναι επίσης πολύ διαφορετικό, τουλάχιστον για μένα με το δικό μου background, και έχει πολλά τρομερά μεγάλες κουβέντες.

51:10 Η Λατίνη, διότι θα είστε με κάποιον ένα-δύο μήνες και Σ' αγαπάω, σε φαντάζομαι σαν τη γυναίκα των παιδιών μου, σαν τη μάνα των παιδιών μου. Έχει πάρα πολύ έντοση όλα, είναι πάρα πολύ έντονο. Είναι δηλαδή... Δεν είναι πιο σκέφτον, το βάζω. Είναι σκέφτον πάρα πολύ. Το βλέπετε και έξω στο ρόμπο. Οι ζευγάρικοι αφιλούνται με τέτοιο πάμπο στα παγκάκια, παντού, στις πλατείες.

51:38 Ανεξαρτήν ως ηλικίας. Σε όλα τα μέρη είναι πολύ ερωτική. Είναι ωραίο, ναι, είναι ωραίο. Αλλά εντάξει, είναι ωραίο, αλλά αν δεν ξέρεις στην αρχή και μπαίνεις σε μια σχέση, οι πρώτοι σχέσεις και σου λένε «Σ' αγαπάω» και τί θα πας γιατί, όπα! Γιατί για εμάς είναι λίγο διαφορετικό το να λες μεγάλες κουβέντες, νομίζω δεν το κάνουμε με την ίδια ευκολία.

52:02 Και δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά είναι από αυτήν την άποψη πολύ διαφορετικό. Πολύ διαφορετικό. Τι άκουσα εγώ από αυτήν την συζήτηση, ότι για τα dating προβλήματα στην Ελλάδα το σήμερα φταίει η μουσική μας γιατί με την ίτσια πώς να φλερτάρεις με την κούμπια έτσι είναι το καλότερο έχουν και μια κουλτούρα τέτοια πολύ ανοιχτή πραγματικά πολύ ανοιχτή και εντάξει δεν ξέρω, αυτό με τη μουσική είναι μια τεράστια ζήτηση γενικά στην Αμερική γιατί η μουσική τους είναι πολλές φορές πολύ συξητική αλλά ότι βοηθάει, όχι μόνο σε έναν αγαθμό, όχι μόνο σε φυσικό κομμάτι, σαν μουσική που χωρίζεται σε ευρωπαϊκά παιδιά και όλο αυτό.

52:45 Ότι βοηθάει, σίγουρα βοηθάει. Αλλά, ναι, είναι κοινωνίες που έχουν αυτά τα προβλήματα πολλά. Ήμουν πριν από περίπου έναν χρόνο στην Κολονδία και γενικά δεν μιλάω ισπανικά, αλλά έπιανα λέξεις ρε παιδί μου, που τραγουδεί και ήταν ένα τραγούδι που ο τίτλος του ήτανε «Ambusadora». παρενοχλήτρια, ας πούμε, στα ένθια μου. Αλήθεια!

53:09 Αυτός ήταν ο τέλος του τρεμβιού. Και γενικά τα λένε όλα χήμα, δεν έχει στήλτα τώρα. Καμιά από τώρα έχουνε ρεκετόν, έχουνε... τι έχουνε εκεί πέρα, χαμός. Και οι φιέτες τους είναι, πω πω, τρομερές. Κορεύουνε όλοι. Απίθασταν μια μεγάλη διαφορά, νομίζω, δεν ξέρω, αλλά εγώ δεν έχω νιώσει, μιλάω, ούτε στην κλάδα, ούτε στα πάτη, γιατί φορεύει τόσο πολύ ο κόσμος.

53:34 Σε πανηγύρι καλοκαίρι. Επίσης, ναι. Σε πανηγύρι καλοκαίρι. Εκεί ναι. Αλλά εδώ ας πούμε, θα πάτε στις πλατείες και θα δείτε κόσμο να φορεύει στο άγκαιρο. Δηλαδή θα είναι κάποιος και θα παίζει μουσική και θα περνάει κόσμο από την πλατεία που κάνει τη βόλτα και θα σταματάει και θα φορεύει. Και θα... ναι. Δεν υπάρχει πολύ αυτό.

53:57 Τέλεια. Θα κάνω εγώ την ερώτησή μου. Δεν ξέρω αν είναι αυτοί που λες το εκατομμυρίο. Νομίζω ότι είναι αυτοί που λες το εκατομμυρίο. Για πες. Πώς βλέπεις τον νοικηφόρο του μέλλοντος, του κοντινού και του μακρινού. Είναι πιο συγκεκριμένη του ενός εκατομμυρίου αλλά και είναι προς τα εκείνη. Τον βλέπω να φτιάχνει μια ζωή λίγο πιο λομιμένη μεταξύ Κρήτης και Μεξικού.

54:20 Α την Κρήτη δεν την αφήνουμε ε. Όχι, όχι δεν μπορώ να την αφήσω ποτέ. Εντάξει. Ναι, γυρνάω, γυρνάω. Εντάξει, είναι η δική μου εκεί, είναι οι φίλοι μου, είναι το σπίτι μου, με μία έννοια. Αλλά δουλεύω σαν tour leader, σαν ξεναγώγια, τους Έλληνες που έρχονται κατά βάση στο Μεξικό, στην Κολομβία και στο Περού προς το παρόν.

54:48 Επομένως, βλέπω κάπως έτσι δωμότζεο μεταξύ Κρήτης και μάλλον Μεξικού ως το πιο σταθερό. Και θα ήθελα ιδανικά να κάνω και ένα διδακτορικό, είστε εδώ, που έχουν πολύ ωραία και ενδιαφέροντα πανεπιστήμια στο Δυτική Αμερική. όλοι εμείς πανόχρονα, αλλά θα έρθει μια χαρά. Και ναι, να κάθομαι λίγο ακόμα. Δηλαδή μου αρέσει πολύ, περνάω όμορφα, μου αρέσει η ζωή.

55:22 Έτσι και εκείνη την πρώτη φορά βέβαια. Έχει κρατήσει. Και λέει, φτάνουμε follow up συνάντηση σε 50 χρόνια, ξέρετε. Και τελικά έκατσε λίγο. Και τελικά έκατσε λίγο. Τελικά έκατσε λίγο. Εντάξει, λένε και εδώ πολλοί ότι ειδικά για εσύ την περιοχή, για εσύ την πόλη, ότι εδώ ή θα μείνεις ή θα γυρίσεις. Δηλαδή, όταν έβγα την πρώτη φορά, δεν στεναχωρεί ο ανάπροπος.

55:51 Δεν είναι σε βάση, μην αριστείς, αφού θα φύγεις, θα ξαναγυρίσεις σίγουρα. Και είχαμε δίκιο. Μάλιστα. Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου είναι αν θα γύριζες ποτέ πίσω στην Ελλάδα. Αυτή την κάρτη την έκανες σχεδόν πάντα. Αλλά τώρα, αν γυρίζεις στην Κρήτη, κάποια στιγμή αν έχεις στο μυαλό σου ότι εγώ κάποια στιγμή θα γυρίσω στην Κρήτη.

56:13 Ναι, ναι, θέλω, θα ήθελα. Θα ήθελα κάποια στιγμή. Και πάλι για τα ίδια πράγματα, έτσι, τα μία είναι έδινα από το Βέλγιο. Κοινότητα, άνθρωποι γύρω σου, καλό κλίμα, καλό φαγητό. Θα ήθελα να γυρίσω. Εντάξει, είναι δύσκολα τα πράγματα, σίγουρα. Δηλαδή, τώρα, τι να λέμε. Αλλά ναι, θα ήθελα να κηρύσεις κάτι στην Κρήτη και μόνιμα, ναι.

56:41 Τα βάσαμε. Τέλεια. Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, Νικηφόρα. Είναι κάτι που θα ήθελες να πεις και δεν σου το ρωτήσαμε. Και πρέπει οπωσδήποτε να ακουστείς αυτό το podcast. Όχι, εγώ ευχαριστώ. Μ' αρέσει πάρα πολύ αυτό το πέντε. Και εγώ το είχα ξεκινάσει πρώτα, αλήθεια, όταν ήμασταν στο Βέλγιο. Λέγανε παιδί μου, πώς ήταν τόσοι πολλοί οι Έλληνες σε τόσα πολλά μέρη.

57:01 Και λέγανε, ρε παιδί μου, τόση πολλή σε τόσα μέρη και δεν ξέρουμε έτσι τι γίνεται, πώς είναι οι ζωές των ανθρώπων, πώς είναι τα πράγματα. Κάτι που θα ήθελα να πω, ε. Μπα, πιο απ' όλοι, αν κάποιος σκέφτεται να έρθει ή οτιδήποτε, Ένα σημαντικό ζήτημα για μένα γενικότερα από προσωπική εμπειρία που ούτε εγώ το είχα στο μυαλό μου καθόλου όταν ήρθα είναι το ζήτημα της απεικιοκρατίας.

57:33 Πιο πολύ το αφήνω εδώ, το λέω γιατί φαντάζομαι τους δύο κόσμους που μένουν και στο εξωτερικό και που μένουν και στη Δύση και που μπορεί να θέλει να έρθει και να επισκεφτεί και τα μέρη αυτά εδώ πέρα και επειδή εμείς δεν το έχουμε ζήσει, δεν το έχουμε ζήσει, αλλά δεν το έχουμε τόσο στο μυαλό μας σαν Έλληνες γιατί ήμασταν μακριά από όλο αυτό.

57:56 Αλλά είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει το ενδιαφέρον του και έχει και τις συναιπειές του. Αυτό. Και ένα παρεμφερός θεματολογίας βίντεο ήταν και αυτό που μας έφερε στο δρόμο σου. Το είδαμε και είπαμε τι καλά που τα λέει αυτός ο τύπος, ας πούμε, και πόσο ενδιαφέρον θα είχε. Και θα βάλουμε το προφίλ σου στο Instagram. οπότε μπορεί κάποιος που ενδιαφέρεται για το πώς είναι η ζωή και η καθημερινότητα ενός Έλληνας στο Μεξικό ή στην Κολομβία να σε ακολουθήσει και να τα βλέπει και να παίρνει πληροφορίες γιατί εμείς πήραμε μια οπτική που ενώ το βγάζει νόημα επιφανειακά έτσι όπως το συζητάμε μέσα στη μέρα πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να πούμε πράγματα ας πούμε που κάπως υποτιμούν το πώς ζει ένας άνθρωπο σε μια άλλη χώρα, σε μια άλλη ήπειρο Ναι, ακριβώς αυτό. Για το βίντεο που λέτε, ακριβώς αυτό ήταν.

58:51 Γιατί εγώ έβλεπα κόσμο που έλεγε influencers living like a local και να κάνουν αυτό που κάνουν οι ντόπικοι και δεν ξέρω τι. Επειδή τρώγανε τάκο στη γωνία, ας πούμε τώρα, ή επειδή δεν ξέρω τι. Αλλά υπάρχουν φόβοι εδώ πέρα, υπάρχουν πράγματα τα οποία σε επηρεάζουν. Δεν στην Κουλουμβία συγκεκριμένα. Οι άνθρωποι έχουν τακτικές για το πώς να τους πλέψουν και να μην τους πλέψουν και δεν ξέρω τι.

59:11 και να ξεχνάς όλο αυτό το κομμάτι να ξεχνάς όλο το ζώο και το λίγε λέει καλό να τρώω ένα ένα φαγητό να τρώω εμπανάδας εντάξει εγώ σας ευχαριστώ πολύ και εγώ ευχαριστούμε πάρα πολύ καλή συνέχεια, καλή σου μέρα εμείς θα το πούμε την επόμενη μηναδά εμείς θα το πούμε την επόμενη μηναδά με ένα επεισόδιο μέχρι τότε μας ακούτε σε όλες τις πλατφόρμες podcast και φυσικά στο YouTube.

59:43 Κάντε και ένα like, ένα κάτι τζάμπα είναι. Τι είναι εξωτερή φακορίτσα. Αυτά. Φιλάκια πολλά. Δίσες!