Αστερίξ και Οβελίξ, ήταν όντως καλά παιδιά οι Γαλάτες;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Όλη η γαλατία είχε κατακτηθεί από τους Ρωμαίους. Δηλαδή, όχι ακριβώς όλοι. Α, Ρωμαίοι! Αυτοί οι γαλάτες δεν είναι άνθρωποι, εκατόνταρχοι. Δεν είναι άνθρωποι. Λοιπόν, Βασίλη, ξέρεις τι έκανα τον καλοκαίρι. Υποθέτω μπάνιο στη θάλασσα. Πέραν τούτου. Λυποθέτω κανένα παγωτάκι στον δρόμο Και αυτό ο δεδομένο Αλλά κάτι έτσι πιο εξεζητημένο πάει το μυαλό σου Πήγες και ήδη στην Οδύσσια Αλλά αυτό το έχουμε πει Κάτι άλλο που είδα Θα σου το πω γιατί δεν θα το πετύχεις από ό,τι φαίνεται Ήτανε τα άπαντα αστερίξ και οδελίξ Πω πω Ωραίο Μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια Τα χρόνια της αθότητας Δεν πάει το μυαλό σου πόσο το ευχαριστήθηκα εκεί πέρα τους Πανωραμίκ, τους Δριίδηδες, τους Κακοφονίκς, τις Φραμπάλες, όλα αυτά ήταν νοσταλγία ταξίδι.

01:01 Νομίζω η μόνη ρεαλιστική φιγούρα εκεί μέσα ήταν ο Κακοφονίκς. Όλοι οι άλλοι πρέπει να ήταν τέρατα στην πραγματικότητα. Ποιοι ήταν τέρατα, ο Δριίδης και ο Βελίκς ήταν τέρατα? Για τον Βελίκς εντάξει, μου είναι συμπαθέστατος, δεν μπορώ να πω κάτι, αλλά οι διδρίδιδες ήταν καθάρματα με γάλα, έτσι. Μη μπούμε δε για τον Βερκιγκετόριξ.

01:19 Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου λες, πάντως δεν θα με το χαλάεις εσύ τώρα. Οι γαλάτες ήταν μια χαρά, ωραίοι τύποι, τους είχαν και στιφά από τους Ρωμαίους, δεν κατελήφθησαν ποτέ από τον εχθρό και έχω αρχίσει και μετανιώνω που σου είπα για την καλοκαιρινή μου θέαση. Κοίταξε, ας τα πάρουμε με τη σειρά αυτά που μου είπες. Οι γαλάτες του Κοσινή είναι υπέροχοι Δεν διαφωνώ καθόλου Αλλά η γαλατία καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους Από τον Ιούλιο Κέσσαρα Παρόλο που παρουσιάζουν ως καρικατούρα στο καρτούν αυτό Και καλά παιδιά δεν ήταν να είσαι σίγουρος γι' αυτό Αν δεν μου κάνεις την παραπομπή στο επεισόδιο Όπου το γαλατικό χωριό πέφτει από τους Ρωμαίους Δεν θα σε πιστέψω Δεν μπορώ να σου κάνω την παραπομπή Άλλωστε, εσύ έχεις πιο πρόσφατη επανάληψη, αλλά μπορώ σίγουρα να σε πείσω ότι οι γαλάτες ήταν ο λίγον τι καθάρματα.

02:04 Δεν σηκώνω κουβέντα για τους φίλους μου, τους ίξ. Οπότε ας σταματήσουμε κάπου εδώ αυτή τη συνομιλία μάτων του Τατή. Και μπορούμε, μάτων του Τατή που λες και εσύ, να δούμε μαζί μια μέρα το γαλατικό χωριό να πέφτει στα χέρια του Κέσσαρα. Έσχος. Αυτοί οι γαλάτες θα κάνουν τα λατινικά νεκρή γλώθα Χαίρετε, χαίρετε Γεια σας Είμαι ο Βασίλης Είμαι ο Τίμος Μόλις γυρίσαμε από τις διακοπές μας, για την ακρίβεια όχι μόλις Αλλά τώρα είπαμε να ξαναπιάσουμε τον ύμα Και η αλήθεια επίσης είναι ότι μας έλειψε και λίγο όλη αυτή η αγχωτική διαδικασία Αγχωτική?

02:50 Ε, εγγραφές, editing και όλα αυτά Ναι, έχει το άγχος του είναι μια αλφαλήθεια Αλλά νομίζω καλά περνάγαμε στην πρώτη σεζόν Οπότε λέμε να περάσουμε καλύτερα στη δεύτερη σεζόν Ακριβώς Λοιπόν, όπως καταλάβατε το σημερινό μας θέμα ξεκινάει από το χώρο των Καρτούν Παύλα Κόμικ Και περνάει μετά στην ιστορία Για την ακρίβεια ιστορία που έχει περάσει με έναν πολύ ωραίο και πολύ ανάλαφρο τρόπο Στα κόμικ αλλά σε καμία περίπτωση, και θα το διαπιστώσετε αυτό, δεν αντικατοπτρίζεται ορθά.

03:21 Γιατί και κατά ψέματα, όταν ακούμε γαλάτες, το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό είναι αυτή η γλυκιά φιγούρα του Αστερίξ, η ακόμα γλυκύτερη του Οβελίξ, οι γκαρίδες του Κακοφονίξ και ένα σύννεφο ενός χωριού το οποίο όλοι είναι τέλειοι και αμήνονται ηρωικά τους Ρωμαίους. Αλλά ήταν έτσι. Όχι. Δεν ήταν έτσι. Και θα δούμε ότι η αλήθεια δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά από τη φαντασία του Κοσσινή.

03:48 Στο απότερο παρελθόν ας πάμε λοιπόν και ας φύγουμε από τους γαλάτες του Κοσσινή να πάμε στους προγόνους τους. Είμαστε στο 279 π.Χ. Τότε λοιπόν οι γαλάτες έχουν εισβάλλει στον ελλαδικό χώρο. Κατά τον Παυσανία έχουν διαπράξει όλου του είδους τις θηριωδίες που μπορείτε να φανταστείτε. Σύμφωνα μάλιστα με μία περικοπή κατέσφαξαν όλους τους αρσενικούς κατοίκους της περιοχής που λαϊλατούσαν από τα βρέφη μέχρι και τους υπερίληκες.

04:23 Αν μου επιτρέψεις εδώ, δεν το παίζω έξυπνος, απλώς το έχω μπροστά μου τώρα, το διαβάζω επακριβώς. Ο Ρεστόριος και ο Κόμβουτης, οι οποίοι ήταν οι αρχικοί του Βρένου που ανέλαβαν να καταστρέψουν τον ελλαδικό χώρο, να ελλαδίσουν τον ελλαδικό χώρο, διέπραξαν τα μεγαλύτερα νοσηουργήματα από όσα εξακοής γνωρίζουμε. Τελίτσες.

04:43 Έσφαξαν κάθε αρσενικό άνθρωπο, χωρίς διάγραψη γιαρώντων ή νηπίων, όσα από τα νήπια ήταν παχύτερα με το γάλα τα φόρευαν, έπιναν το αίμα τους και έτρωγαν το κρέας τους. δεν συνεχίζω, είναι ακόμα σοκαριστικότερο. Ναι, για να μην κάνουμε ζημιά στο επόμενό σας γεύμα. Μήπως είδε κανείς που πήγε ο μάγκηρας. Πάνω που άνοιξε η όρεξή μου έφυγε.

05:04 Αυτό που θα πούμε όμως είναι ότι εν τέλει αποκρούστηκαν από τους Αιτωλούς όταν οι Γαλάτες επιδίωξαν να αλληλεωτήσουν και τους Δελφούς. Εκεί σταμάτησε όλο αυτό το τρατούργημα που μόλις ακούσαμε. Ακολούθως, ένας εκ των αγαπημένων μου, ο αντίγωνος γονατάς τους κερδίζει στη μάχη της Λυσημάχιας το 277 και τους στέλνει πεσκέση στους αγαπημένους του Αταλίδες, όχι αγαπημένους του, Μπελά ήθελε να τους προκαλέσει και αυτό έκανε.

05:33 Αυτή είναι ίσως η πρώτη εικόνα που έχουμε από τους γαλάτες στον ελλαδικό χώρο. Η προηγούμενη ήταν η συνθήκη που είχε κάνει μαζί τους ο Αλέξανδρος, κανείς 62 χρόνια νωρίτερα, και μπορούμε κάπου εδώ να σκεφτούμε ότι η απόθυση των γαλατών από τους Αιτωλούς τους καθιέρωσε ως προστάτητα δύναμη στον ελλαδικό χώρο. Ως μια δύναμη που διέσωσε τον ελλαδικό χώρο από τους βαρβάρους με τη σημασία της λέξης που την ορίζουμε σήμερα γιατί γι' αυτό θα μιλήσουμε σε επόμενο επεισόδιο.

06:01 Και βέβαια οι γαλάτες μετά δεν σταμάτησαν να διαπράττουν διάφορες αγριότητες και στη Μικρά Ασία, όπου όπως είπες σωστά, τους ξαπόστηλαν οι Αιτωλοί. Λοιπόν, κατά τον Καρχιδονιακό πόλεμο, τον δεύτερο Καρχιδονιακό πόλεμο, οι Γαλάτες ήταν ένα κακό σπιδίκι για τους Ρωμαίους. Αυτό λίγο πολύ το ξέρουμε. Ο Κέσταρας είναι 200 χρόνια μετά βέβαια χοντρικά, αλλά το ξέρουμε.

06:25 Και τότε οι Ρωμαίοι τους αποθούνε διαρκώς, αποκρούν τις γαλατικές εισβολές στο ρωμαϊκό χώρο και με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουν και συνενώνουν όλους τους κατοίκους της Ιταλικής Χερσονήσου κάτω από τη δική τους ασπίδα προστασίας. Οι γαλάτες αναγνωρίζονται ως ο κακός εχθρός και όχι τυχαία. Μάλιστα είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι μετά την μάχη στις Κάνες, μία από τις εμβληματικότερες μάχες της πολεμικής ιστορίας ανάμεσα σε Ρωμαίους και Καρχιδονίους, οι γαλάτες επιτέθηκαν και συνέτριψαν το ρωμαϊκό στρατό και μάλιστα έχει μείνει στην ιστορία το ότι πήρανε για λάβαρο, για τρόπεο, το κεφάλι του Ρωμαίου Λεύκηου Ποστούμιου.

07:12 Ζωή σε εμάς. Το παλουκώσαν κάπου εκεί λοιπόν και γυρίσαν πίσω στο γαλατικό χωριό αυτό που μετά μάλλον θα τραγούδησε ο Κακοφονίκης υποθέτω. Για να φάνε το αγριογουρουνό τους με την ησυχία τους. Σωστά. Κατά τον Πολύβιο μάλιστα που αφηγείται αυτό το γεγονός το αφηγείται βέβαια και ο Τίτος Λίβιος οι γαλάτες χαρακτηρίζονταν από έμφυτη βαρβαρική αστάθεια πλεονεξία και ανηθικότητα τους στόλισε ωραία ένα άλλο χαρακτηριστικό των γαλατών το οποίο είναι και αρκετά αποδεδειχμένο με βάση αρχαιολογικές μελέτες και αρχαιολογικά ευρήματα είναι το ότι είχαν την συγκομιδή των κεφαλιών των εχθρών τους ως ένδειξη ανδρείας στον πόλεμο. Μπορεί να ακούγεται αστείο ο Βασίλης ξεκαρδίζεται όσο εγώ μιλάω, αλλά προκύπτει και από ευρήματα. Και έχουν βρεθεί στη νότια γαλατία τα περίφημα head pillars δηλαδή κολόνες από κρανία, τα οποία αποδίδονται σε πολεμικές αγριότητες των γαλατών.

08:22 Φυσικά πριν γίνουν κρανία ήτανε κεφάλια, οπότε στα head pillars κρέμονταν κεφάλια με μαλλιά ίσως και το κράνος επάνω ήταν ένας διάκοσμος του σπιτιού. Ο Διόδωρος ο Σικελός περιγράφει μια πρακτική πάρα πολύ ωραία. Μετά τη μάχη λέει αποκεφάλιζαν τους εχθρούς τους και κρεμούσαν τα κεφάλια στα άλογα τους και μετά τα πηγαίναν στις εισόδους των σπιτιών τους. Κάτι σαν θηρεός της εποχής ένα πράγμα.

08:50 Μια εικαστική παρέμβαση υποθέτω θα ήταν αυτή. Θα μπορούσε να το πει κανείς και φεγγσούι. Θα μπορούσε. Βέβαια Ακόμα γελάω με την συγκομιδή που ανέφερες, αλλά συνεχίσουμε. Αναφέρθηκα νωρίτερα στο Βερκιγκετόριγα. Δεν ήταν ο καλός πατριώτης του κόμικ, αλλά ήταν ένας υπερασπιστής της γαλατίας. Ο Ναπολέων τον έκανε και άγαλμα με τα γενέστερα.

09:12 Ωστόσο, καλό παιδί δεν τον έλεγες. Υγέτης των γαλατών που πατούσε πάνω στις παραδόσεις και ένα από τα χαρακτηριστικότερα στοιχεία της πολεμικής του δραστηριότητας, κοσμοθεωρίας, νοοτροπίας, ήταν η πολιτική της καμένης γης. Αυτή που μπορούμε να φανταστούμε όταν ακούμε τη φράση. Σε μια περίσταση την οποία αναφέρει στα του γαλατικού πολέμου ο Ιούλιος Κέσσαρας Σταλή, διαπιστέψεις ότι η Ρώμη θα γίνει ποτέ γαλατική?

09:41 Νομίζω ότι λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο μικρούλη μου. Το 52 π.Χ. ο Βερκικετόρηξ έδωσε εντολή να καούν όλος χερός 19 πόλεις προσωρινά να χαριστεί η ζωή ουσιαστικά σε μια εικοστή. Αυτές οι πόλεις ήταν των βιτηρίγων, ήταν μια γαλατική φυλή και κάπου εδώ να σημειώσουμε ότι οι Γαλάτες δεν ήταν ενωμένοι, τους ένωσε ο Βερκιγετόριγας με τη βία, ωστόσο η τακτική της καμμένης γης αποδεικνύει ότι είχαν και πολλά να χωρίσουν μεταξύ τους.

10:14 Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση του Αβαρίκουμ, σημερινή Μπούρς, που τελικά δεν κάηκε γιατί κατά μία πηγή ο Βερκιγετόριγας πίστηκε από τις εκκλήσεις των κατοίκων της, κατά μία άλλη έμαθε τελευταία στιγμή ότι οι Ρωμαίοι θα εμφανίζονταν στα νότα του, οπότε μαζεύτηκε και πήγε να πολεμήσει προς τα πίσω να αμυνθεί. Εδώ είναι ασαφέστο τι συνέβη.

10:34 Πάνω σε αυτό που μόλις αναφέραμε την τακτική της καμίνης γης, οι γαλάτες είχαν και μια κουρτούρα στην που με έτσι λέει λασσία, την αναφέρει ο Διόδωρος πολύ χαρακτηριστικά το αναφέραμε νωρίτερα και κατά την εισβολή των γαλατών στον ελλαδικό χώρο και γενικότερα σκοπός τους ήταν το λάφυρο και φυσικά για να κατακτήσουν το λάφυρο αυτό δεν ήταν ποτέ ανέμακτο κατακτώνταν με αίμα, δάκρυα και υδρότα όπως θα δούμε παρακάτω Πρωτίστως αίμα Ας μιλήσουμε τώρα λοιπόν για τους Δρύδηδες Θυμάστε εκείνη τη γλυκιά φιγούρα η οποία προστάτευε με το μαγικό φίλτρο το γαλατικό φωτιό.

11:15 Το φίλτρο έχει μόνιμα αποτελέσματα πάνω σου. Μαζίκ, ενδεχομένως. Αλλά δεν είχε καμία σχέση με τις πραγματικούς δρύδιδες. Και εδώ ας κάνουμε και μια αναφορά για τον θεσμό των ανθρωποθυσιών, στις οποίες επιδίδονταν οι φίλοι γαλάτες, με διαφορετικούς τρόπους κιόλας, διότι δεν θέλαν να βαριώνται προφανώς. υπάρχουν μαρτυρίες που θέλουν τους γαλάτες να καίνε ανθρώπους είτε κατάδικους για αδικήματα διάφορα ή ακόμα και μη κατάδικους, αθώους, γιατί απλά έτσι μπορούσαν ενώ σε άλλες περιπτώσεις μαχαίροναν τα θύματα τους με σκοπό κατά τη διάρκεια της αιμορραγίας καθώς έβλεπε το αίμα, ο Εδρυήδης ο ίδιος να κάνει προβλέψεις και προφητείες για το μέλλον και διάφορα τέτοια επικολυρικά ας πούμε.

12:08 Όμορφο. Τα αναφέρει νομίζω και ο Διόδωρος και ο Στράβωνας αυτά. Και εδώ πέρα μπορούμε να σκεφτούμε το πανωραμίξ αυτόν τον καλοκάγαθο γλυκούλη με τη λευκή του γενιάδα και τα μαλάκια του να στάζει αίμα. Και φαντάσου το Μαθουσαλίξ να στάζει αίμα με αυτή τη γενιάδα. Δηλαδή μιλάμε για πολύ αίμα. Ο Μαθουσαλίξ δεν ήταν αυτός που είχε κάτι Τι μανιτάρια που είχαν φυτρώσει πάνω του.

12:28 Και τα μανιτάρια πρέπει να παίρναν όλοι τους. Από τη διαπιστώνω. Ας συνεχίσουμε. Δεν είναι γεωνιακή αυτός ο θρύλος των μεγαλατών. Ανέφερες τους Ρίδιδες. Ήταν οι μάντις της εποχής. Το ανέφερες και αυτό. Γενικότερα πολλοί θα πουν ότι όλα αυτά που αναφέρουμε είναι συκοφαντίες των εχθρών. Των Ρωμαίων ας πούμε. Θα μπορούσε να είναι έτσι. Ωστόσο δεν είναι μόνο ρωμαϊκές υπηρεσίες που έχουν στη διάθεσή μας, αλλά και ελληνικές υπηρεσίες.

12:54 Και η ίδια η αρχαιολογία η οποία μας δίνει τα τεκμήρια, τα αδιάστατα τεκμήρια και είμαστε σχεδόν σίγουροι. Ναι και παρότι οι Ρωμαίοι είναι περίφημοι για τη δολοφονία χαρακτήρα των εχθρών τους, δεν έχουμε και πολλά περιθώρια εδώ να αμφισβητήσουμε τα ευρήματα, αφού όμως επισημάνουμε κιόλας ότι οι γαλάτες ήταν ένα προϊόν λίγο πολύ της εποχής τους.

13:17 Δηλαδή δεν κάνανε και πολλά διαφορετικά πράγματα από τους υπόλοιπους λαούς εκείνης της εποχής σε γενικές γραμμές ή και στο Μεσαίωνα όπως θα δούμε σε λίγο. Βέβαια η βία των γαλατών δεν κατευθύνονταν μόνο ενάντια στους Ρωμαίους. Το αναφέραμε και νωρίτερα. Ο Βερκικετόρηγας τα έβαζε και με τους άλλους γαλάτες. Και νομίζω δεν περνάγαν και πολύ καλά.

13:37 Ήταν μια παρέα που ήταν λίγο ιδιόρυθμη γενικώς και αυτό το έβγαζε όταν δεν είχε κάποιον πρόχειρο εχθρό κοντά, το έβγαζε ο ένας πάνω στον άλλον. Θα τους έλεγα και οξύτιμους ίσως. Για να κλείσουμε λοιπόν με τους γαλάτες αυτούς της πρόχριστου εποχής και όπως ανέφερες να περάσουμε και λίγο στον πρώιμο μεσαίωνα μετά στην ύστερη αρχαιότητα, ας κάνουμε μια αποτίμηση.

14:00 Οι γλυκούλιδες δεν τους λες. Όχι. Από μονοτιστές που θέλανε να τους αφήσουν οι Ρωμαίοι ήσυχους, επίσης δεν τους λες. Σωστά, ούτε αστείαφιαν τους Ρωμαίους ήσυχους άλλωστε. Ήταν ένας κατεξοχήν επιθετικός λαός. Έφτασε μέχρι τη Μικρά Ασία. Και δεν ασχολούνταν μόνο με κάτι ωραία, μαγικά φίλτρα και ξόρκια, ούτε τρώγανε μόνο αγριογούρνα σε κάτι βραδινά τραπέζια, όλο χαρά.

14:28 Κατά τις γραφές ένας λαός αποκλειστικά πολεμοχαρής που είχε τη συλλογή κεφαλιών εχθρών ως απόδειξη ανδρείας. Και ως χόμπι. Και εν τέλει, ναι, ως χόμπι ως διακοσμητική παρέμβαση στις κατοικίες του χωριού. Πρόσεχε τα χόμπι σου λένε μερικές φορές. Εδώ νομίζω, ναι, μπορούμε να καταλάβουμε τι είναι ούνε. Ας φύγουμε από αυτή την άγρια εκδοχή των γαλατών και πάμε σε μια ακόμα πιο άγρια και πιο σατανική μεριά των γαλατών, η οποία εμφανίζεται στον πρώιμο μεσαίωνα, όπως είπες.

15:03 Είμαστε στον έκτο αιώνα τώρα, Μούχου, μετά Χριστόν, στους Φράγκους, στο βασίλειο των Μεροβίγγιων, όπου τα πράγματα δεν έχουν γίνει και πολύ καλύτερα. Όπως μας τα περιγράφει και ο Γρηγόριος της Τουρ. Μεγάλη μορφή ο Γρηγόριος της Τουρ. Πολύ μεγάλη. Θυμάμαι όταν διάβαζε κάποτε για αυτό το αντικείμενο, το Γρηγόριο της Τούρ να κλαίει και να οδύρεται στα έργα του, στα γραπτά του, για ψησμούς, λοιμούς, καταποντισμούς και διάφορα φρικτά που βρίσκανε τον κόσμο τριγύρω του.

15:35 Και να αναρωτιέμαι πώς προήγησε ένας καλός άνθρωπος ανάμεσα σε όλα αυτά τα τέρατα που θα σας περιγράψουμε παρακάτω. Ήταν πολύ περίεργη η αντίθεση, ας πούμε, ανάμεσα σε έναν κληρικό συγγραφέα και σε όλους τους υπόλοιπους και στην περιοχή και την περίοδο στην οποία ζούσε. Ας πάμε στο Χλωδοδίκο, στη Διεθνή Βιβλιογραφία Κλοβής.

15:53 Ο Χλωδοδίκος με Ροβίγγιος βασιλιάς ήταν κάτι σαν τον Μέγα Κωνσταντίνο, όχι εξίσου κάθαρο με τον Μέγα Κωνσταντίνο βέβαια, γιατί και ο Χλωδοβίκος κάποια στιγμή, όπως και ο Μέγας Κωνσταντίνος, πίστηκαν ότι η μόνη ορθή θρησκεία είναι ο χριστιανισμός. Φυσικά για πολιτικούς λόγους. Αλλά δεν είναι και το θέμα μας τώρα. Κάποια στιγμή λοιπόν ο Χλωδοβίκος μαζί με τον Ραγναχάριο, έναν άλλο ας τον πούμε ηγέτη μιας φυλής πολύ πολύ πρώχη ατελώνουμε τώρα εκείνη την εποχή, κινήθηκαν εναντίον του αρχηγού του στρατού των Ρωμαίων του Σιάγριου στη Σουασόν. Αφού κατέλαβε το βασίλειό του και αφού του είχε υποσχεθεί ότι θα τον προφυλάσει τον αποκεφάλισε.

16:34 Κάποια στιγμή μπροστά σε ένα πολύ κλειστό κοινό έτσι για να καταλάβουν τι καλό παιδί είναι. Περίεργο. Δεν τα κάνανε αυτά. Και αφού έκανες παραλληλισμό με Βυζάντιο να πούμε και για την ειρήνη την Αθηναία των Μεροβίγγιων. Ε, βέβαια. Εννοείται. Την ιστορική, τη θρηλυκή, την απερίγραπτη Φρέδε Γούνδη. Καλή κοπέλα πρέπει να ήταν αυτή.

16:57 Μια γυναίκα διαολική, πραγματικά. Αν διαβάσετε καθόλου, άμα πετύχετε κάπου το όνομά της και δείτε το τι λέει ο Γρηγόριος στη Στούργη αυτή. Ένας κληρικός του Μεσαίωνα, να σας υπενθυμίσουμε. Μιλάμε για έναν διάολο. δεν θέλω να περιγράψω πώς οργάνωσε και τελικά εκτέλεσε τη δολοφονία της Βρουνχίλδης, της άμεσης ανταγωνιστριάτης γιατί θέλω να προστατεύσω το επόμενο σας γεύμα. Γενικά μια γυναίκα η οποία ήταν ένας πραγματικός δαίμονας. Σε ένα άλλο φραγκικό φύλλο, η Φράγκη είναι η απόγονη των γαλατών αυτό των Βουργουνδών κάποτε είναι βασιλιάς ένας Γουνδοδέχος γιατί όταν τα ονόματα τους είναι λίγο ζόρικα Αυτός ο Γουνδοβέχος είχε τέσσερις αδερφούς.

17:42 Ε, λοιπόν, αποκεφάλισε τον αδερφό του τον Χιλπέρικο, έπνιξε τη γυναίκα του, όλα καλά νομίζω έτσι, και ο Σιγισμούνδος, επίσης το Ιεοβασίλειο, για να ικανοποιήσει τη ζήγεια και τη μνησικακία της δεύτερης γυναίκας του, είχε πεθάνει πρώτη, υποθέτω καταλαβαίνετε με ποιον τρόπο πέθανε σκότωσε στον ύπνο το γιό του το σιγέρυχο τον στραγγάλισε. Οπότε διαπιστώνουμε πάλι ότι ο κακοφονίκης δεν ήταν το χειρότερο πράγμα που μπορούσε να συμβεί ποτέ στο γαλατικό του.

18:10 Και για να κλείσουμε αυτή την φρικοδία που περιγράφουμε για να κάνουμε ένα σχήμα κύκλου και για να ξαναπάμε στον πρώτο σημαντικό μεροβίγκιο δεν είναι ο πρώτος μεροβικίος αλλά είναι ο πρώτος σημαντικός ο Κλωδοβίκος σε μια περίσταση κατά την οποία ένας κληρικός τον είχε προσβάλει και για να δείτε πόσο λεβεντιά ήταν ο Γρηγόριος της Τουρ που τολμούσε να μιλήσει για αυτά τα καθάρματα προσκάλεσε αυτόν τον κληρικό, έριξε ένα τσεκούρι κάτω στο έδαφος και τον προκάλεσε να το πιάσει έτσι ώστε να μονομαχήσουν και καθώς ο κληρικός πήγε να πιάσει το τσεκούρι σκυμμένος, ο Χλωδοβίκος τον αποκεφάλισε.

18:48 Είχαμε ένα φετίχ με τα κεφάλια. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι και το light motif του επεισοδίου. Για να το κλείσουμε αυτό το light motif που είπες ο Γοδόμηρος, στρατηγός των Φράγκων και αυτό, εξαπάτησε κάποια στιγμή έναν άλλο στρατηγό, το Χλωδόμηρο μοιάζουν τα νόματα τον αποκεφάλισε και δεν έμεινε σε αυτό είπε να πιάσει το κεφάλι του το κομμένο να το υψώσει σε ένα κοντάρι, να το κάνει λάβαρο.

19:13 Όμορφη εικόνα υποθέτω. Οπότε όσοι θυμάστε την τύχη που είχε ο χαρακτήρας του Σον Μπιν στο Game of Thrones, ξέρετε και από πού υπήρξε η έμπνευση, αλλά νομίζω ότι αρκετά εξηγήσαμε το πώς η ζωή στη Γαλατία και μετέπειτα στο Μεσαίωνα, το βασίλειο των φράγκων δεν ήταν μαγικό φίλτρο αγριογούρουνα και φραμπάλα να χορεύει. Ήταν ελαφρώσχυρο τώρα τα πράγματα και κάπου εδώ λέω να το κλείσουμε.

19:39 Ναι, και κάπου εδώ μπορούμε να το κλείσουμε όντως. Ο Γκοσσινί δημιούργησε ένα σύμπαν πάρα πολύ ρομαντικό και πραγματικά πανέμορφο, το οποίο καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα φυσικά, έτσι. Η αλήθεια είναι αυτή. Οκ. Τα κεφάλια ότως ή άλλως δεν τα βλέπουμε όταν βλέπουμε τους Ρωμαίους λεγιονάριους να πετάνε στον αέρα από τις μπουνιές του Αστερίξ και του Οβελίξ.

19:59 Εντάξει, προφανώς δεν είναι καμία μομφή το επεισόδιο στην ιδιοφυία του Γκοσινή και στο σύμπαν που έφτιαξε. Κάθε άλλο. Αντιθέτως, ναι βέβαια. Αλλά είναι πολύ ωραία και άξια να φοράς αυτή η τεράστια αντίθεση ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Και ένα μικρό σχόλιο. Είναι καλό όταν κάποιες φορές συζητάμε για ιστορία να προσέχουμε τις πηγές μας.

20:23 Ο Γκοσινί δεν είναι μια ιστορική πηγή είναι ένα υπέροχο κόμικ. Νομίζω ότι είναι πιο αξιόπιστος ο Διόδωρος και ο Γρηγοράκης της Τουρ που ανέφερες αργότερα. Ο Τίμιος Γρηγόριος της Τουρ. Κάπου εδώ μπορούμε να κλείσουμε για σήμερα. Καλή αρχή νομίζω. Είναι το πρώτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν και σε αυτή τη σεζόν θα μας ακούτε ανά δεκαπενθήμερο πλέον και όχι κάθε εβδομάδα.

20:46 Ναι, γιατί ξεκινήσαμε και νωρίτερα, οπότε λέμε να το αφήσουμε λίγο, να οριμάζει το κάθε επεισόδιο. Και να σας λείπουμε και λιγάκι, δάκρυφε. Αυτό είναι, how will you miss me if I don't go away. Ακριβώς. Το πήρες υπό στο μόνο. Στην Πυργέλα Αργολίδας το λέγαμε συνέχεια, γι' αυτό. Λοιπόν, σας αφήνουμε κάπου εδώ. Ευχαριστούμε που μας ακούσατε.

21:08 Ραντεβού σε δύο εβδομάδες τώρα και μέχρι τότε καλή ακρόαση και θα επανέλθουμε και πάλι να ζητήσουμε για κάτι που δεν έγινε ποτέ.