Ep. 84 Θέλω να ζήσεις όσο πιο δυνατά μπορείς

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Sound is... Είμαι η Πίστη Κρυσταλλίδου και μαζί ξεφιλίζουμε τη σελίδα του ημερολογίου μάχης του Queen Cancer. Σήμερα τη δική της σελίδα θα τη γράψει μια δυνατή γυναίκα, μια μητέρα με απίστευτη αξιοπρέπεια, η Νικόλ Πρίντεζι, η οποία έχοντας βιώσει την απώλεια του Γιάννη της, επιλέγει να έρθει σήμερα εδώ για να γράψει τη δική της ιστορία, με στόχο να δώσουμε ελπίδα και δύναμη σε γονείς που αντιμετωπίζουν τη δυσκολία που πέρασε και εκείνη πρόσφατα.

01:10 Νικόλη μου, σε ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι σήμερα εδώ και σε ευχαριστώ που μου κάνεις τεράστια τιμή να μοιραστείς κάτι τόσο προσωπικό και σύνθετο, δύσκολο, υπέροχο. Δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω. Καλώς ήρθες. Γεια σου Πρίθη, σε ευχαριστώ που με κάλεσες κι εσύ. καλώς σε βρήκα δεν ξέρω αν είναι τιμητικό που μου λες και θεωρώ ότι και εγώ νιώθω ας πούμε ότι θα έπρεπε να ακουστούν κάποια πράγματα, γι' αυτό κιόλας και είπα να συναντηθούμε δεν ξέρω αν είναι θέμα τιμής αυτό θέλω να πω για μένα είναι τεράστια τιμή που είσαι εδώ, ειλικρινά σου μιλάω γιατί παρακολουθώ τη διαδρομή σας όλα αυτά τα χρόνια και όταν σου είπαν η κόλλη σε έτοιμη να πούμε κάποια πράγματα μου είπες ναι γιατί όχι να συζητήσουμε για να δώσουμε αισιοδοξία αυτή τη λέξη χρησιμοποίησες και δεν θέλουμε και εγώ μέσω από το προφίλ αυτό προσπαθώ και δεν ξέρω εφόσον με παρακολουθείς γενικά ας πούμε δημοσιοποιώ πολλά πράγματα και του Γιάννη και την ιστορία μας και θέλω να ακούγονται γι' αυτό ας πούμε είπα να έρθω

02:21 γι' αυτό λοιπόν και εμείς σε καλέσαμε γιατί από την πρώτη στιγμή επέλεξες εσύ και ο σύζυγός σου και ο Γιάννης κυρίως να βγείτε δημόσια και να μιλήσετε για πράγματα που δεν είναι εύκολο να μιλήσουμε ακριβώς για να σπάσουμε το στίγμα και της νόσου και της αναπηρίας και είναι πολύ σπουδαίο αυτό που επιλέξατε να κάνετε και αυτό που συνεχίζεις να κάνεις και θα σε παρεκαλέσω να το κάνεις όσο αντέχεις και όσο θέλεις και με τον τρόπο που θέλεις να το κάνεις γιατί μας δίνεις πάρα πολύ δύναμη ακόμα και τώρα Θα συνεχίσω, νομίζω ότι νιώθω ότι θέλω να συνεχίσω να το κάνω αυτό μέχρι στιγμής και νιώθω ότι και ο Γιάννης θα το ήθελε πολύ, γι' αυτό πάνω απ' όλα και προς τιμή του δηλαδή Σωστά Ναι, προς τιμή του πιο πολύ Σωστά Να αρχίσουμε με τις ερωτήσεις λοιπόν Θα ήθελα να μιλήσουμε σε μία μητέρα που αυτή τη στιγμή έμαθε ότι έχει στα χέρια της μια διάγνωση που φαντάζομαι ότι με το που παίρνεις στα χέρια σου ένα χαρτί που λέει καρκίνος, λευχημία, κόβονται τα πόδια σου.

03:31 Τι θα έλεγες αυτήν την μητέρα, τι είχες ανάγκη εσύ να ακούσεις εκείνη την πρώτη στιγμή που συνέβη αυτό στην οικογένειά σου. Οι περισσότεροι που θα ακούσουν αυτή τη διάγνωση σίγουρα θα νιώσουν ότι είχαν τη γη κατά τα πόδια τους. αλλά θα ήθελα πολύ να υπάρχουν άνθρωποι να υπήρχαν ή να υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μου ώστε να με κατευθύνουν πιο πολύ και όχι άνθρωποι να μου πούνε κουράγιο μην είναι δυνατή ή σαν να αρχίζει κάτι που όντως άρχιζε κάτι αλλά σαν να αρχίζει κάτι το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσεις και είναι βουνό, είναι πολύ δύσκολο, είναι μεγάλο εμπόδιο Νομίζω ότι κάποιος που μαθαίνει Παίρνει αυτή τη διάγνωση Δεν θα τον ενθάρρυνε πολύ αυτό Δεν τον βοηθούσε αυτό Θα τον βοηθούσε λίγο να τον συντονίσουν Γιατί έχει ξεσυντονιστεί Όλο του το είναι Και να του πούνε Ας πούμε θα πας και θα κάνουμε αυτό Αυτό, αυτό, αυτό σαν βήμα βήμα Δηλαδή δεν θέλει ευχές και συνθήματα Όχι δεν θέλει ευχές Θέλει κάτι πιο χειροπιαστό Πιο πρακτικό να του πάρεις ένα βάρος τουλάχιστον

04:49 από όλα αυτά που έχει να να αντιμετωπίσει σωστά άρα εσύ μου περιγράφεις αυτό ότι έπρεπε να βιώσεις όλο αυτό το τρομακτικό όλα αυτά που ήταν δύσκολα άγνωστα ένα θολό το οποίο ποιο ήταν το πρώτο πρακτικό στήριγμα που είχες εσύ και ο σύζυγός σου ο Δημήτρης τι ήταν το πρώτο πράγμα που σας που είπατε τώρα πατάμε στα πόδια μας και πάμε.

05:17 Σκεφτήκαμε ότι ήρθε κάτι και θα το αντιμετωπίσουμε. Σαν στήριγμα μπορώ να πω ότι οι ίδιοι ας πούμε τα βάλαμε κάτω και είπαμε έγινε αυτό στο παιδί μας οπότε πρέπει να κάνουμε αυτό και αυτό και να συνεχίσουμε. Τώρα δεν έχω απαντήσει. Ουσιαστικά βρήκατε ο ένας δύναμης των άλλων και γίνατε μια ομάδα για να αντιμετωπίσετε όλο αυτό το πράγμα.

05:44 Αλλά δεν σημαίνει και οι άνθρωποι ή οι γονείς ή οι μονογονείς που δεν έχουν κάποιον ότι δεν θα μπορούν να τα αντιμετωπίσουν. Απλά εμείς το είδαμε ότι στην αρχή κιόλας το είχα πει. Το είχαμε βρει να είναι κάτι σαν μια ίωση η οποία θα είναι μακροχρόνια αλλά θα βγούμε από αυτήν την ίωση τα πρώτα χρόνια. Αισιοδόξα και δυνατά λοιπόν μπήκατε σε όλο αυτό.

06:08 Δεν ήθελα να μας πάρει από κάτω. Δεν θέλαμε να μας πάρει από κάτω. Σωστά, σωστά. Κρατήσα τα άμυνα. Ειδικά από την αρχή. Από την αρχή το θέλαμε. Το δύσκολο κομμάτι το να μιλήσετε στο Γιάννη για όλο αυτό που του συνέβη. Ο Γιάννης τότε όταν έγινε αυτό ήταν πεντέμισι ετών. Ήταν μικρός δηλαδή. Πολύ μικρός. Οπότε πρέπει να το πούμε, να το μεταφέρουμε και λιγοπαιδικά αλλά με αλήθεια πάνω απ' όλα.

06:33 Οπότε μας είχαν πει και όλες και οι γιατροί και κάποιοι ειδικοί Πώς θα το πούμε γιατί έλθει να δεν ξέρω πώς θα το πούμε Και το είπαμε ότι θυμάμαι το είχαμε αναφέρει σαν στρατιώτες Στη θεραπεία τη λέγαμε στρατιώτες Και ότι έχεις κάτι μπαλάκια μέσα στον οργανισμό σου που πρέπει να φύγουν Και η θεραπεία οι οποίοι είναι στρατιώτες θα σε βοηθήσουν για να φύγουν Σωστά ήταν πολύ μικρούλης για να καταλάβει όρους δεν μπορούσε να καταλάβει τι σημαίνει αυτό εδώ είναι ηλικές δεν μπορούμε να καταλάβουμε τέτοια πράγματα οπότε είχαμε πει ότι είναι κάποια μπαλάκια γιατί η αλήθεια είναι ότι ο Γιάννης όταν είχε διαγνωστεί είχε εδώ πέρα στο μυρό ένα ένα μπαλάκι να το πούμε έτσι οπότε το σύνδεσε ότι είναι μπαλάκια μέσα και πρέπει να τα καταπολεμήσει με αυτό το φάρμακα ναι σωστά Σωστά, κάπως για να μπορεί να κατανοεί το παιδί τι συμβαίνει Και το δέχτηκε Το δέχτηκε Ναι μωρέ, ήταν μικρός και το δέχτηκε Όχι ότι δεν ήταν μεγάλος δεν το δεχόταν Αλλά είναι διαφορετικός ο τρόπος

07:42 Πώς το δεχόταν Και κάθε γονιός ξέρει τι αντέχει Και πώς μπορεί το παιδί του να κατανοήσει κάποια πράγματα Άρα βρίσκει τις λέξεις και την περιγραφή που πρέπει να κάνει Για να εξηγήσει σύνθετα πράγματα Εσύ μου είπες ότι από την πρώτη στιγμή Με το Δημήτρη αποφασίσατε ότι θα είστε δυνατοί Και βράχοι εκεί πέρα Για να αντιμετωπίσετε όλη αυτή την κατάσταση Αλλά υπήρχαν στιγμές που Δεν ένιωθες και τόσο δυνατοί Και όταν συνέβαινε αυτό Τι γίνονταν σε σχέση με σένα και το Γιάννη Υπήρχαν στιγμές φυσικά Που ένιωθα πιο ευάλωτη Απελπισμένη Να μην νιώθω καλά Αλλά ποτέ Ίσως να μην ήταν και καλό αυτό από τη μία Αλλά ποτέ δεν το έδειχνα Στο Γιάννη αυτό Ήθελα πάντα να βλέπει ότι είμαστε καλά Ότι όλα θα πάνε καλά Ότι μη φοβάσαι Γιάννη εγώ είμαι εδώ Βέβαια υπήρχαν στιγμές πάρα πολλές στιγμές Αλλά τις κράταγα για μένα Δεν τις μετεφέρα στο Γιάννη Ναι νομίζω ότι Δεν έχει και νόημα Να βαρύνεις ένα παιδί Αλλά Δεν ήθελα όχι δεν ήθελα Γιατί δεν ήθελα να τον φοβήσω γιατί θα τον εφόβιζα

08:57 παρόλα αυτά να πούμε εκεί έξω στους γονείς ότι δεν είναι κακό να λυγίζεις δηλαδή είναι ανθρώπινο να μην αντέχεις ακριβώς, μα γι' αυτό είπα ίσως να μην είναι τόσο καλό αυτό, γιατί είναι ανθρώπινο να αντέχεις και ίσως να είναι και ανθρώπινο να σε βλέπουν και τα παιδιά που λυγίζεις γιατί όντως δεν είσαι τόσο άτρωτος είσαι άνθρωπος οπότε θα λυγίσεις σε διάφορες καταστάσεις Αλλά εγώ ας πούμε το έκανα αυτό.

09:29 Το επέλεξες εσύ. Δεν το συμβουλεύω δηλαδή αυτό. Ό,τι νιώθει ο καθένας θα κάνει σαν γονιός. Σωστά. Δεν γίνεται κάτι άλλο. Ό,τι νιώθει. Και γόνιωσα έτσι. Αυτό. Και ο άντρας μου. Ναι. Παρ' όλα αυτά μέσα στις θεραπείες, κοινοποιώντας και βιντεάκια και εικόνες του Γιάννη και πράγματα που επιλέγατε να κάνετε μαζί είχατε μια πολύ ωραία δική σας ρουτίνα θα έλεγα εισαγωγικά με τους χυμούς του όλη αυτή την ωραία σχέση που είχατε επιλέγατε και βρίσκατε στιγμές χαράς έτσι δεν είναι πάντα βρίσκαμε στιγμές χαράς ήταν πολύ σημαντικό να βρίσκουμε στιγμές χαράς ήταν πολύ σημαντικό να κάνουμε πράγματα εκτός από τα νοσοκομεία ή την ασθενειά του και γι' αυτό κάναμε πάρα πολλά πράγματα εκτός να μην αφορούν την ασθενειά του για να νιώθει και αυτός καλά να νιώθει ότι δεν είναι μόνο η ασθενειά του είναι και κάτι πέρα από αυτό είναι παιδί, είναι μικρός, είναι παιδί οπότε κάναμε πολλά και δραστηριότητες, αυτά τα βιντεάκια που λες που έχουν τραβηκτεί τα περισσότερα και όλες και στην Αμερική

10:42 ήταν έτσι για να βλέπει και το κόσμο Ο κόσμος δεν βλέπει τον Γιάννη βασικά Γιατί μου το ζητούσε πολύ Και η αλήθεια είναι ότι Δεν τα μετανιώνω καθόλου Γιατί μου άφησε κάτι ο Γιάννης έτσι πολύ Περιουσία Ναι, σαν παρακαταθήκη Την ένιωθε την αγάπη του κόσμου Την ένιωθε πάρα πολύ την αγάπη του κόσμου Και του άρεσε κιόλας που την ένιωθε Την αγάπη του κόσμου, την προσοχή του κόσμου Τα σχόλια Ναι, ναι, ναι Και η αλήθεια είναι ότι Και η στήριξή του φυσικά Η στήριξη του κόσμου Και τον έκανα να νιώθει πιο καλά, πιο δυνατό Σε κάνει να νιώθεις πιο καλά, πιο δυνατό Η στήριξη των άλλων ανθρώπων Είσαι και εσύ δυνατός Από μόνος σου Αλλά πόσο μάλλον να ξέρεις ότι το μοιράζεσαι Και είναι και πιο πολλοί αυτοί που θέλουν Να γίνεις καλά Που εύχονται για σένα Που προσεύχονται για σένα Πολύ δυνατό είναι αυτό πραγματικά ανάγνωστο που δεν σε ξέρει και σου λέει όμορφα λόγια ή σου στέλνει απλά μία καρδούλα και σε κάνει να νιώθεις ότι είμαι εδώ σε παρακολουθώ και πιστεύω σε εσένα

11:56 να συνέχισε. Κάπως έτσι δεν είναι. Ναι έτσι είναι. Και σου δίνει δύναμη. Σου δίνει πολύ δύναμη για να συνεχίσεις. Και ήταν πραγματικά ένα πολύ δυνατό παιδί ο Γιάννης. Φαινόταν πάρα πολύ και δεν το έκανε για να το κάνει. Έχω την αίσθηση ότι η δύναμη του φαινόταν στα μάτια του και στον τρόπο που μιλούσε ή και τις φορές που δεν ήταν και πάρα πολύ καλά αλλά ήθελε να μιλήσει και να πει τρία τέσσερα πράγματα και είχε και ένα πολύ μεγάλο όνειρο είχε μια πολύ ωραία επιθυμία να οδηγήσει μηχανή έτσι δεν είναι είχε έτσι πολλά όνειρα για εκείνον. Πώς κατάφερες να το κάνει αυτό τελικά του Γιάννη του άρεσε πάρα πολύ γενικά να οδηγάει, δηλαδή οδήγα και ποδήλατο πριν γίνει το συμβάν αυτό η νόσος έρθει στη ζωή μας και έτσι επειδή μετά ήρθε και πολύ γρήγορα η αναπηρία όπου έγινε ο κροτηριασμός του Γιάννη ο Γιάννης έχασε την ταχύτητά του, πολύ δεν μπορούσε δηλαδή και με το τεχνητό μέλος να προχωρήσει γρήγορα, οπότε μου είπε μια μέρα και αυτά, μαμά θέλω να ανεβώ σε μηχανή, σίγουρα ακούγεται

13:06 λίγο τρομακτικό έως αρκετά γιατί χάνεις και την ισορροπία σου δεν είναι η ίδια αλλά είπαμε ότι κάθε επιθυμία του Γιάννη θα γινόταν δεν ήθελα να του πω ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι δεν του λέγαμε εύκολα δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό ή δεν μπορείς να πας εκεί ή δεν μπορεί να γίνει αυτό γιατί ήταν παιδί και υπέρ και ο παιδί να ήταν και μεγάλος να ήταν δεν ήθελαμε να τον περιορίσουμε σε επειδή απλά είχε αναπηρία είχες και την όσο προσέχαμε προσέχαμε η αλήθεια είναι αλλά κάποιες φορές δεν προσέχαμε κιόλας αλλά αυτό δεν μας δίκησε κακό σε εμάς τουλάχιστον είσαι εσάς που του ανέβαζε το ηθικό, τη διάθεση και ήταν έτσι όπως ήταν ποιος σε βοήθησε ποιος σας βοήθησε για να το κάνει το όνειρό του πραγματικότητα τότε βρήκα ένα Φέρνανε ένα παιδί ο οποίος είναι προπονητής Ο οποίος αυτός είχε κάνει και κάτι πολύ ωραίο Μέσα στο ογκολογικό στο Ελπίδα Που είναι από το εξωτερικό αυτό το project Αλλά είναι πολύ ωραίο Φέρνανε ηλεκτρικές μηχανές μέσα Μέσα στο νοσοκομείο Με τα παιδιά

14:24 Που νοσούσαν και τα βάζανε πάνω Μαζί με τους ορούς και αυτά σιγά σιγά Και τους πηγαίνανε βόλτα Και τον είχα δει ότι το είχε κάνει αυτός Και τότε θυμάμαι πριν τόσα χρόνια Τον προσέγγισα εγώ Και του είπα ο γιος μου θέλει να Οδηγήσει μηχανή Και μου λέει ήταν πολύ Με τιμή ας πούμε δέχτηκε Και πολύ φιλικός Και μου είπε ναι πάμε Μου λέει είσαι πίστα κανονικά Και όταν πήγαιναμε σε πίστες Κάναμε προπονήσεις Του μάθαινα οδηγάει ας πούμε σωστά Παρόλο που ήταν έτσι μικρός Και πραγματικά του έκανε πολύ χαρούμενο αυτό Και δεν τον έκανε να χάσει και την αυτοπεποίθησή του με βάση την αναπηρία του αυτό πάρα πολύ σημαντικό ότι δεν μπορώ είναι αυτό που επιλέξατε εσείς να μην του πείτε δεν μπορείς αλλά να δείτε πως μπορείτε να τον βοηθήσετε να κάνει την όποια επιθυμία και το οποίο όνειρο δεν το είπαμε ποτέ δεν μπορείς αφού πολλές φορές μας ζήταγε πράγματα όσο μεγάλωνε και λέγαμε δεν ξέρω, λέμε ο Γιάννης έχει καταλάβει ας πούμε κάτι δηλαδή σε θέμα με την αναπηρία του

15:28 αυτό που ζητάει Ξέρεις είναι δύσκολο Είναι δύσκολο και για έναν αρτιμελή ας πούμε Ναι έχει καταλάβει Ακριβώς τι γίνεται Αλλά δεν ξέρω νομίζω ότι το έχει στο μυαλό του Ότι είναι ίσως που είναι ίσα αυτά τα παιδιά Ναι είναι Αλλά απλά επειδή Διαφέρουν Έτσι στην όψη τουλάχιστον Πολλά Έτσι Ναι ο Γιάννης ήρθε εδώ για να μας αποδείξει Πως γίνεται ότι το ακατόρθωτο γίνεται και μας το έχει αποδείξει ένα μικρό παιδί πίστευε πολύ στον εαυτό του Γιάννης και αυτό ήταν σημαντικό ήταν σημαντικό και μας βοηθούσε και εμάς που πίστευε στον εαυτό του, είχε αυτοπεποίθηση και αυτό μας βοηθούσε για να πάμε και λίγο παρακάτω για το επόμενο βήμα να μιλήσουμε τώρα και για μία περίοδο που ήταν δύσκολη έπρεπε να ψάξετε να βρείτε θεραπείες στο εξωτερικό θέλεις να μας πεις για εκείνη την εποχή πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να μπείτε σε αυτή τη διαδικασία να βρείτε το κέντρο που έπρεπε να πάει ο Γιάννης ποιος σας βοήθησε σε όλο αυτό θέλεις να μας μιλήσεις γι' αυτό Ναι, τότε όταν υποτροπίασε τρίτη φορά ο Γιάννης

16:50 ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα μας το ανέφεραν και οι γιατροί στο ογκολογικό και μας είπαν ότι δυστυχώς ο Γιάννης δεν έχει πολύ χρόνο ζωής και καλύτερα να τον αφήσουμε να ζήσει όσο είναι να ζήσει και να είναι αυτό. Εμείς βέβαια όταν το ακούσαμε αυτό δεν μπορούσαμε να το δέχτουμε πολύ σαν αγωνίες. Μας φάνηκε περίεργο γιατί τόσα χρόνια λέγαμε θα κάνουμε αυτό, μετά θα κάνουμε εκείνο, εντάξει ξανά έτυχε θα κάνουμε αυτό, θα κάνουμε εκείνο και εκείνες σαν να μας έκοψαν οπότε αναγκαστήκαμε να δούμε κάτι έξω λέω δεν μπορεί κάτι θα βρεθεί έξω για τον Γιάννη εντάξει ο Καρκίνος που έχει ο Γιάννης ήταν πολύ σπάνιος και ήταν και τέταρτο στάδιο από την αρχή αυτό σαν παρένθεση, οπότε όντως ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί κάτι για τον Γιάννη ψάξαμε, μιλήσαμε με κάποιους ανθρώπους μας βοήθησαν απλοί άνθρωποι στην ουσία που είχαν πάει εκεί άνθρωποι που είχαν πάει εκεί και μας είχαν μεταδώσει κάπως την εμπειρία τους βέβαια στην αρχή όταν σου λένε ότι πρέπει να πας στην Αμερική

18:00 πρέπει να βρεις αυτά τα χαρτιά, πρέπει να κάνεις εράνο πρέπει να κάνεις αυτό και αυτό είναι πάλι βουνό όλο αυτό γιατί δεν έχεις το μυαλό σου τόσο πολύ σε αυτά είχα μείνει στα λόγια που μου είχε πει τότε αυτός ο γιατρός ότι ο γιος σου ας πούμε θα φύγει αλλά τελικά δεν είναι ακατόρθωτο αυτό θέλω να πω και σε άλλους γονείς αν μας βλέπουν γιατί ξέρω ότι πλέον μετά από αυτό που έγινε και με τον Γιάννη πάνε πολλά παιδιά και στην Αμερική και πάνε και στο συγκεκριμένο νοσοκομείο θέλω να πω ότι δεν είναι τελικά τόσο δύσκολο όσο ακούγεται δηλαδή στο τέλος θα γίνει Ποιο είναι το νοσοκομείο Νικόλ λέγεται MD Anderson το Anderson, ναι και είναι παγκοσμίως είναι κέντρο αναφοράς και είναι παγκοσμίως το πιο δυνατό ας πούμε σε σαρκώματα και αυτό αυτό ήθελα να πω ότι δεν είναι τόσο δύσκολο νομίζω ότι και σε εκείνη την περίοδο πήρατε πολύ αγάπη από τον κόσμο και πολύ βοήθεια και και εκεί όταν πήγατε στην Αμερική είχατε βοήθεια από στην Αμερική πάλι είχαμε τεράστια βοήθεια

19:15 από την κοινότητα, από τους ομογενείς από την εκκλησία μας βοήθησαν σε πολύ βασικά πράγματα μας κατεύθυναν και η αλήθεια είναι ότι νιώθουμε μια απέραντη αγάπη για αυτό το κομμάτι για αυτά τα δύο χρόνια που είμαστε στην Αμερική δηλαδή την σκεφτόμαστε με πολύ αγάπη την Αμερική και τους ανθρώπους κυρίως βασικά της Αμερικής σε αυτούς που συναντήσαμε Είχατε πάει οικογενειακός Είχατε πάει οικογενειακός, ναι Είχατε πάρει και τη μικρή σου κόρη έτσι δεν είναι Ήσασταν όλοι μαζί εκεί τη Σοφούλα Ναι πήραμε και τη Σοφούλα μαζί Γιατί θεωρήσαμε ότι δεν θέλουμε να χωριστούμε Γιατί αν χωριζόμασταν Ίσως να μην ήταν καλό αυτό για τη Σοφία Και δεν ήθελα να Την αφήσεις πίσω Να αφήσω πίσω με τους γιαγιάδες Και τους παππούδες Και νομίζω ότι έπραξαμε Σωστά Τη βοήθησε πολύ τη Σοφία και αυτό Για σχέση με τον αδελφό της Ναι, είχαν πολύ Εδεμένη σχέση Της είχε λατρεία Και εκείνη τον θαύμαζε πάρα πολύ Ναι, ναι, ναι Ήταν ο μεγάλος αδελφός Ο Γιάννης είχε πάρει Τα ρόλα του μεγάλο αδελφού

20:28 Να προστατέψω τη Σοφία που είναι και κορίτσι Ναι, ναι Αγαπούσε πολύ ο ένας τον άλλον Και τον αγαπάει ακόμα Ναι, αυτό δεν θα τελειώσει Όχι, δεν θα τελειώσει Όχι, δεν θα τελειώσει και θέλω να θυμάται πολλά πράγματα ενώ η Σοφία είναι μικρή είναι τώρα 9 ετών θέλω να θυμάται πολλά πράγματα για τον αδελφό της συνέχεια της μιλάω, της λέω για τον αδελφό της όσο μπορώ και όσο θέλει και αυτή σωστά άλλωστε τώρα είστε σε ένα μεταβατικό στάδιο όλη η οικογένεια είναι πολύ πρόσφατη και η απώλεια του Γιάννη πρέπει να βρείτε τις ισορροπίες σας έτσι κι αλλιώς σε όλο αυτό το κομμάτι η Νικόλ που είναι η Νικόλ ενώ όχι η μαμά, όχι η σύζυγος πώς έβρισκες χρόνο για σένα για να ανατροφοδοτήσεις τον εαυτό σου με δύναμη ξεκουραζόσουν είχες την πολυτέλεια αυτή να ξεκουραστείς να ηρεμήσεις να...

21:31 πω ότι για μια μαμά δεν είναι εύκολο να έχει χρόνο και χώρο για αυτήν αλλά νομίζω ότι χρειάζεται να βρεθεί χρειάζεται πάρα πολύ να βρεθεί αυτό και για να ξεκουραστείς και για να κάνεις κάτι άλλο εκτός από αυτό δηλαδή να φροντίζεις ή να είσαι στο νοσοκομείο είναι δύσκολο βέβαια γιατί μπορεί να θες να το κάνεις αλλά και εσωτερικά να μην έχεις τη διάθεση η αλήθεια είναι εγώ όμως το προσπαθούσα να είμαι ειλικρινής ειδικά τα πρώτα χρόνια τα πρώτα τρία χρόνια που ήμασταν και εδώ προσπαθούσα να βρω λίγο χρόνο και για μένα μόνο πολύ λίγο, δεν λέω να πάω κάπου έστω και στο σπίτι μέσα να πάρεις τη δική σου ανάσα να κάνω κάτι άλλο να κάνω κάτι που μου αρέσει μέσα στο σπίτι εκτός δεν έκανα πολλά πράγματα το μόνο που θα έκανα ήταν με τα παιδιά να βγαίναμε με φίλους μας αλλά χρειάζεται είναι απαραίτητο και πολλές φορές νομίζω ότι αυτή η ανάσα είναι και λίγο ενοχική λες πω πω τώρα εγώ είμαι εδώ και ας πούμε Είμαι στο κωμωτήριο και φτιάχνω τα μαλλιά μου Το πιο απλό θα σου πω

22:43 Που είναι μια ώρα δουλειά Να πας στο κωμωτήριο και απλά να σου φτιάξουν τα μαλλιά Και νιώθεις ενοχή Αλλά αυτό το πράγμα σε βγάζει λίγο Για να μπορείς να Σε βγάζει από αυτόν τον κόσμο που βρίσκεσαι Γιατί η αλήθεια είναι ότι βρίσκεσαι σε δύο κόσμους Βρίσκεσαι στον κόσμο Του καρκίνου Και βρίσκεσαι στον κόσμο Της ζωής της πραγματικής που τρέχει οπότε ναι σε γεμίζει λίγο όταν πας στον άλλο κόσμο ενώ δηλαδή στο πιο φυσιολογικό κόσμο να το πούμε έτσι, στην καθημερινότητα αυτή στην καθημερινότητα που έχει ο πολλής κόσμος και η αλήθεια είναι ότι πέφτουμε και ειδικά οι μωμάδες πέφτουμε πολύ σε αυτήν την παγίδα των ενοχών που σκεφτόμαστε όχι να μην πάμε εκεί γιατί αυτό ας πούμε εγώ τα τελευταία χρόνια δεν είχα κάνει μπάνι στη θάλασσα γιατί ο Γιάννης δεν μπορούσε να κάνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια πέντε μπανιούς στη θάλασσα οπότε και εγώ δεν είχα κάνει ή δεν είχα πάει να είμαι σε μια δραστηριότητα που μου αρέσει γιατί λέω ο Γιάννης είναι στο αμαξίδιο και τι θα κάνω εγώ

23:47 με κάποια δραστηριότητα που έχει να κάνει με τα πόδια δυναμική όχι στατική και δεν το έκανα ναι δεν το έκανα για να μην νιώσει άσχημα Σκεφτόμουν αυτό ότι θα νιώσει άσχημο ο Γιάννης. Μπορεί να μην συνέβαινε αυτό. Ναι, το πιο πιθανό είναι αυτό. Ο Γιάννης γιωτικά θα χαιρότανε να δει τη μαμά του ότι κάτι κάνει, κάτι διαφορετικό, κάτι άλλο ή κάτι που την κάνει χαρούμενη.

24:13 Αλλά πέφτουμε σε αυτήν την παγίδα. Αν μας ακούει τώρα κάποιος γονιός, μητέρα ή και πατέρας κάποιου παιδιού, τι θα του έλεγες να μην φοβηθεί ποτέ, Τι δεν πρέπει να φοβηθεί ποτέ Λοιπόν Θα του έλεγα ότι Να μη φοβηθεί να ζήσει Αυτό θα του έλεγα Είναι πολύ σημαντικό αυτό Μπορεί να φαίνεται Κοινό Αλλά τελικά δεν είναι για εμάς τους ανθρώπους τόσο κοινό Να μην φοβηθεί Μέσα σε αυτή την κατάσταση Να ζήσει Αυτός και βασικά Και το παιδί ας πούμε Βλέπουν γονείς που είπες και τα παιδιά να μην φοβηθούν να τα κάνουν δηλαδή να ζήσουν γιατί υπάρχει μια όταν νοσείς υπάρχει ένα πρωτόκολλο και το πρωτόκολλο πέρα από τα φάρμακα και αυτά είναι και να είσαι προσεκτικός σε όλα να μην πηγαίνεις σε μέρη να είσαι όσο μπορείς να είσαι σε μια γυάλα κάπως έτσι και νομίζω ότι αυτό συναισθηματικά σε λοβίζει είναι χειρότερο αυτός παιδεία ήταν μια διαφορά μεγάλη που μπορεί να είχαμε με κάποιους άλλους γονείς και κάποιοι μου τους στέλνουν και μηνύματα μου λένε πιστευόνια που δεν κάναμε πράγματα

25:42 με τα παιδιά μας δεν ξέρω αυτό μας γέμιζε πολύ είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό που λες το να προσπαθήσεις μέσα από αυτή την κατάσταση στο μέτρο του του τι επιτρέπεται προφανώς Δηλαδή θα πας στο παιδί σου κάπου που ξέρεις ότι μπορεί να χτυπήσει πολύ ή τέλος πάντων θα προστατεύσεις λίγο την κατάσταση αλλά να προσπαθήσεις να του δώσεις μια καθημερινότητα ενός κανονικού, κανονικού, ενός παιδιού της ηλικίας του δηλαδή να μην είναι προστατευμένος όπως είπες και εσύ από μια για άλλα αλλά πάντα με προσοχή και με μέτρο να κάνεις πράγματα με το παιδί σου να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα εκτός νοσοκομείου και εκτός ασθένειας πολλές φορές όταν έρχεται η ασθένεια σε καπακώνει πρέπει να την καπακώνεις εσύ δηλαδή να είσαι κάτι άλλο πέρα από την ασθένειά σου γιατί είσαι και παιδί αφού μιλάμε για παιδιά είσαι και άνθρωπος έχεις και άλλη ζωή να είναι πάρα πολύ ωραίο αυτό που λες να βρεις τη δύναμη να το αντιστρέψεις και να μην επιτρέψεις την ασθένεια να επιβάλλει τους ρυθμούς και τους όρους της

26:50 και να προσπαθήσεις να βάλεις την ασθένεια στη ζωή σου και όχι να είναι η ζωή σου η ασθένεια Ναι, ακριβώς Να πάμε και στο κομμάτι της σχέσης σου με τον Δημήτρη Τι σας βοήθησε εσάς να παραμείνετε ζευγάρι γιατί είστε οι γονείς του Γιάννη και της Σοφίας, του Γιάννη που πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το δύσκολο τη δύσκολη ασθένεια αλλά δεν έπρεπε να παραμείνετε και ζευγάρι να είστε ο Δημήτρης είναι κι αυτός ένας πολύ δυνατός άνθρωπος δεν βγαίνει πολύ δεν εκτίθεται πολύ στα social κι αυτά και δεν φαίνεται πολύ αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι ένας πολύ δυναμικός πατέρας που πάντα οθούσε και πολύ τον Γιάννη τώρα τι μας βοήθησε μας βοήθησε νομίζω το μεταξύ μας και για τα παιδιά μας πιο πολύ το κάναμε αυτό ότι έγινε αυτό που έγινε έρθει η διάγνωσή μας κάνει τη ζωή σε όλη τούμπα αλλά θα το φροντίσουμε να το ξεπεράσουμε και για τη Σοφία και για τον Γιάννη όμως σωστά και για τους δυο και σίγουρα είναι η αγάπη που μας ενώνει δεν το συζητώ αυτό είναι η αγάπη τώρα σαν τσεβγάρι

28:12 Είχαμε πάρα πολλές και είχαμε και πολλά νεύρα και διαφωνίες είχαμε πολλές φορές και ειδικά όταν κάτι δεν πήγαινε καλά εκεί άρχιζε πάλι ένα άγχος δεν είχε τη ροή δηλαδή και βγαίναμε από αυτή τη ροή που ξέραμε το οτιδήποτε ένας πυρετός μπορεί να ήταν αυτό να ήταν από έναν Αγιο Γιάννης το οτιδήποτε αλλά στο τέλος ναι κρατήσαμε Ήταν τα θεμέλια της σχέσης Ναι ήταν τα θεμέλια της σχέσης Ναι.

28:41 Αλλά είπαμε και οι δύο, είχαμε τον ίδιο τρόπο σκέψης μάλλον. Αυτό, μπορεί να μην το ξέραμε παλιά, πιο πριν, αλλά είχαμε τον ίδιο τρόπο σκέψης ότι ήρθε αυτό και πρέπει έτσι και έτσι, χωρίς να το κανονίσουμε, να κάνουμε κάποια συμφωνία. Ότι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε οπωσδήποτε, ας πούμε. Ό,τι και να γίνει και να το αντιμετωπίσουμε και με τρόπο τον οποίο να...

29:07 Ήταν κοινός. Να ήταν εκείνος και να βοηθήσουμε τον Γιάννη και τη Σοφία Όχι να Με δύναμη τέλος πάντων Αν το πεις δύναμη Με αισιοδοξία αυτό Με αισιοδοξία Ότι ήρθε κάτι και με αισιοδοξία θα Ξεπεραστεί Και τι θα συμβούλευες σε ένα γονιό Που εκτός από το παιδί που νοσεί Έχει και ένα άλλο παιδί στο σπίτι Ή άλλα παιδιά στο σπίτι Που περιμένουν που είναι εκεί Ξέρεις πολλές φορές σε αυτό το κομμάτι είναι και αυτό μπορεί να πεις πως ήταν και πιο δύσκολο αυτό πώς θα κρατήσεις τις ισορροπίες πάντα κάθε μέρα με το που ξυπνούσα είχα στο μυαλό μου το Γιάννη φυσικά αλλά είχα στο μυαλό μου και τη Σοφία πάρα πολύ δηλαδή έλεγα τι θα κάνει σήμερα η Σοφία πώς θα την πάω πώς θα περάσει πρέπει η Σοφία να κάνει και αυτή πράγματα και είναι βασικό πολλοί γονείς πέφτουν στο παιδί που τέλος πάντων θεωρούμε αδύναμο και το άλλο γίνεται ξαφνικά δυνατό παιδί χωρίς να το έχει επιλέξει αλλά γίνεται το δυνατό παιδί της οικογένειας και πέφτουμε πιο πολύ πάνω στο αδύναμο και δεν ήθελα

30:21 ποτέ να τα διαχωρίσω δηλαδή προσπαθούσα πάρα πολύ κάθε μέρα να μην τα διαχωρίσω δηλαδή η Σοφία δεν έφυγε εντάξει φύγαμε από την Αμερική όταν πήγαμε στην Αμερική λίγο αποσυντονίστηκε αλλά όλοι μας που συντονιστήκαμε από τη ζωή μας αλλά η Σοφία στέχησε κανονικά το σχολείο της και εδώ πέρα που ήταν τις δραστηριότητες της τους φίλους της πηγαίναμε σε παιδικές χαρές που ο Γιάννης δεν μπορούσε να πάει δηλαδή πρέπει να κρατάς χρόνο και για αυτό το παιδί είναι πολύ σημαντικό να κρατάς χρόνο για αυτό το παιδί μόνη σας αποκλειστικά να έχει την προσοχή σου έστω για μία ώρα ποιοτική στη μέρα μέσα για να ξέρει ότι...

31:05 Να έχει την απολογιστικότητα, ναι. Γιατί θέλοντας και μια ενέργειά σου πάει στο άλλο παιδί. Ναι, είναι λογικό. Γιατί ζητάει πιο πολλά το άλλο παιδί. Αλλά πάντα είχα με το πρωί που ξύπναγα έλεγα ότι η Σοφία ήταν το άγχος. Μου ήταν πολύ άγχος αυτό. Η Σοφία τι θα κάνει σήμερα, πού θα πάει, να κάνει αυτό, να κάνει εκείνο, να έχει να κάνει αυτό.

31:33 Αυτό πρέπει να είναι... Δηλαδή... Να κρατήσεις συσορροπίες που είναι πολύ δύσκολο αλλά πρέπει να τις κρατήσεις... Ναι... Είναι... Είναι... Είναι... είναι ένας παράγοντας στην εξίσωση πραγματικά πολύ δύσκολος και πρέπει να τον λαμβάνεις υπόψη σου γιατί αλλιώς χάνεις και το άλλο παιδί χάνεις και το άλλο παιδί και μπορεί να βγεις όταν βγεις από αυτό όλο είτε με απόλυα είτε χωρίς απόλυα να πρέπει να αντιμετωπίσεις μετά και το άλλο παιδί πλησιάζουμε προς το τέλος είχες λίγο άγχος στην αρχή αλλά νόμιζα ότι η κουβέντα πήγε πολύ ωραία μας έχεις πει τόσο χρήσιμα πράγματα με τόση νυμφαλιότητα και με δύναμη θα το ξαναπώ δεν είναι αυτονόητη αυτή η λέξη και δεν είναι και απέτηση ενώ δεν είναι απέτηση από όλους μας ένας άνθρωπος που περνάει τη δοκιμασία του καρκίνου είτε ως ασθενής είτε ως φροντιστής είτε ως γονιός να είναι δυνατός, δεν γίνεται να είμαστε δυνατοί αλλά εγώ νιώθω ότι έχεις μέσα σου πολύ δύναμη και Έχεις δύναμη να δώσεις και στον κόσμο.

32:43 Τώρα η οικογένειά σου πρέπει να διανύσει μια δύσκολη περίοδο με την απώλεια, το πένθος και πρέπει να βρείτε και τους μηχανισμούς τους εσωτερικούς τους δικούς σας. Για έναν άνθρωπο που περνάει το πένθος, τι θα ήθελες να του πεις. Νομίζω ότι ίσως να έλεγα ότι να κοιτάει το τώρα, το σήμερα. Ίσως αυτό να έλεγα Δεν ξέρω όμως αν είναι σωστό αυτό που λέω Δεν υπάρχει σωστό και λάθος Είναι αυτό που νιώθεις Ναι, νιώθω ότι Ένα βήμα τη φορά Δεν νιώθω ότι πρέπει να Δεν μπορείς να κάνεις Όταν έχεις το πένθος Μου λένε τώρα τι περιμένεις Τι όνειρα έχεις Τι θα ήθελες να κάνεις Και δεν έχεις τίποτα να ήθελες να κάνεις Αυτή τη στιγμή Δεν έχεις όνειρα Δεν έχεις τίποτα Δεν σε ενθουσιάζει τίποτα Και κάτι πολύ μεγάλο να γίνει Στη ζωή σου αυτή τη στιγμή Να αλλάξει κάτι που ήθελες τόσο πολύ Ή κάτι να πετύχεις ας πούμε Δεν σε ενθουσιάζει Είναι όλα σαν να είναι μια ίσια γραμμή Ναι είναι αυτό το μουδιασμα Των πρώτων μηνών Δεν ξέρω αν είναι των πρώτων μηνών Χρόνια αυτά Μπορεί να είναι και χρόνια για κάποιους

34:00 Αλλά δεν σε ενθουσιάζει τίποτα τουλάχιστον, ναι, ίσως για τον πρώτο καιρό και θέλω να πιστεύω ότι είναι ο πρώτος καιρός δεν έχω κάποια ένα βήμα τη φορά έχεις δώσει πάρα πολύ ωραία συμβουλή αλλά όπως λες και εσύ, ο κάθε άνθρωπος το διώνει αλλιώς, δηλαδή ο κάθε άνθρωπος μπορεί να έχει άλλες ανάγκες και το πένθος είναι μια διαδικασία εγώ θα έλεγα δεν είναι ακριβώς κυκλική, είναι σαν σφύρα μπορεί να περνάς από το ίδιο σημείο ξανά και ξανά υπάρχουν τα στάδια του πένθους όπως έχει πει η επιστήμη τέλος πάντων και η ψυχολογία η ψυχιατρική αλλά έχοντας περάσει και εγώ από αυτό καταλαβαίνω ότι δεν είναι κάθε μέρα ίδια δεν είναι ότι επειδή βρέθηκες στην αποδοχή το αποδέχτηκες ο θυμός μπορεί να ξανάρθει ξανά και ξανά μπορεί να έρθει μετά από δέκα χρόνια δηλαδή να έρθει μια στιγμή και να θυμώσεις που έφυγε το πέθος είναι στιγμές είναι και στιγμές είναι και μέσα σε αυτό βέβαια μπορεί να βιώσεις και να γελάσεις και να κάνεις πράγματα αλλά είναι και στιγμές που σε πιάνουν

35:16 που σε ξαναπιάνουν και σε ξαναπιάνουν και δεν σε αφήνουν και σε πιάνουν συνέχεια είναι αυτό που πεις, δεν το έχεις λες και το ξαναζείς το ξαναζείς εγώ θέλω να ευχηθώ όλη αυτή τη διαδρομή να την κάνετε μαζί δηλαδή μαζί και ο καθένας μόνος του γιατί και αυτό χρειάζεται και να βγείτε αλόβητοι από όλο αυτό γιατί είναι δύσκολη διαδικασία σίγουρα η απώλεια και το πένθος σε ξανατοποθετεί στον κόσμο ως άλλος άνθρωπος ξαναμπαίνει στη ζωή δυστυχώς θέλει χρόνο εγώ όταν το άκουγα αυτόν ευρίαζα και έλεγα τι εννοείς θέλει χρόνο δηλαδή θα πάψω να νιώθω έτσι δεν υπάρχει περίπτωση δεν είναι ότι δεν νιώθεις τον πόνο της απώλειας απλά κάπως μαλακώνει και κάπως δεν πονάει τόσο πολύ πάντα πονάει και μετά από 20 χρόνια πονάει αλλά μαθαίνεις να ζεις με αυτό μαθαίνεις να ζεις με αυτό αυτό είναι αυτό στην ουσία θέλω να δω ας πούμε σαν για το μέλλον το δικό μας να δω πως είναι να ζεις χωρίς αυτό και δεν ξέρω αν βγαίνεις εντελώς αλόβητος όπως είπες αλλά τουλάχιστον να έχεις ηρεμήσει

36:43 εσωτερικά γιατί δεν ξέρω εσωτερικά δεν είσαι πολύ ηρεμός Ναι, θέλει τακτοποίηση μέσα σου όλο αυτό δεν είναι εύκολο καθόλου να τοποθετηθεί κάπου μέσα σου και να είσαι εντάξει εκεί που το έβαλες Να είναι λίγο δύσκολο Αυτό ήταν Θα πάμε τώρα στις κλασικές ερωτήσεις Στο win cancer Να σε αποφορτήσω λίγο Γιατί σε πίεσα λίγο στο τέλος τώρα Και νιώθω κάπως Αλλά νομίζω ότι είναι καλό να τα λέμε αυτά Γιατί ούτε για το πένθος μιλάμε Με αυτό ούτε για το πένθος μιλάμε Ούτε για το πένθος μιλάμε Πρέπει και εκεί να φαινόμαστε δυνατοί Αλλά δεν είναι έτσι Δεν είναι έτσι και είναι καλό να μιλάμε γιατί κάποιος μπορεί να το χρειάζεται αυτό που λέμε να τα ακούσει και να κάνει το βήμα που λέγαμε το ένα βήμα τη φορά πάντα ρωτάω τους καλεσμένους μου αν υπάρχουν λέξεις που χρησιμοποιούμε για τον καρκίνο και σε ενοχλούν ναι φυσικά υπάρχουν και τις βλέπω και τις ακούω οι λέξεις που με ενοχλούν πολύ είναι αυτές που λένε ότι νίκησε νικήθηκε έχασε τη μάχη με νευριάζουν πάρα πολύ αυτές τις λέξεις

38:03 γιατί θεωρώ ότι είναι πολύ άδικες να πούμε για κάποιον ας πούμε που προσπάθησε όντως να αντιμετωπίσει όλο αυτό είναι σαν ένα κόπος του όλους αυτούς ότι έγινε έπεσε δηλαδή στα μάτια μας έγινε, τελικά νικήθηκε το έχουμε έτσι ότι ιτήθηκε ήταν ένας πόλεμος και έχασες και τα βλέπω και κάποιες φορές και τα βλέπω και στα social και γράφω κιόλας και από κάτω ότι δεν έχασε τη μάχη δηλαδή αφού κάθε μέρα έδινε μάχες κάθε μέρα ήταν μια μάχη μπορεί να ήταν και κάθε ώρα, κάθε στιγμή να ήταν μάχη όχι μόνο κάθε μέρα με τον εαυτό σου με πολλά πράγματα μέσα στη μέρα ο ασθενής οπότε αυτές με βρήκαν Νομίζω είναι λάθος λέξεις αυτά και πληγώνουν λέξεις που ενδεχομένως να τις λέμε με ευκολία γιατί έχουμε συνηθίσει να μιλάμε κάπως έτσι όμως είναι λέξεις που πληγώνουν και είναι καλό να έχουμε στο νου μας τον άνθρωπο που τις ακούει για τον άνθρωπό του και είναι και καλό τώρα να ακουστεί και αυτό όντως σαν ερώτηση ότι...

39:16 κανένας δεν έχασε μάχη Ναι, δεν έχασα κανείς μάχη. Η λέξη ήρωας. Ξέρεις τι, δεν την καταλαβαίνω αυτή τη λέξη. Και εγώ δεν την πολύ χρησιμοποιώ στο Γιάννη. Δεν την καταλαβαίνω αυτή τη λέξη. Γιατί σου βάζει και ένα βαθμό. Έτσι πένει σε ένα βαθμό πάνω σου ότι είσαι ήρωας. Ή μου λένε η ηρωίδα μάνα ή η ήρωας ο Γιάννης. Φυσικά στα μαθήματα μου και εμένα ο Γιάννης φαίνεται ότι πραγματικά ήταν ένας πολύ δυνατός και ήρωας δεν μπορώ να την καταλάβω όχι δεν μπορώ να την καταλάβω αυτή τη λέξη δεν την καταλαβαίνω γι' αυτό ίσως να με ενοχλεί τη ή και σε μένα όταν τουλάχιστον όταν τη λένε σε μένα δεν την καταλαβαίνω και σε μένα γιατί νιώθω ότι δεν έκανα κάτι καταλαβές εντάξει για τον γιο μου δεν μπορώ να μιλήσω γιατί θεωρώ ότι έκανε πάρα πολλά αλλά για μένα τουλάχιστον όταν μου τη λένε και είσαι ημεροίδα μάνα δεν μπορώ να την καταλάβω γιατί νιώθω ότι δεν έχω κάνει κάτι κάτι παραπάνω από αυτό που θα έκανε κάθε μάνα ή που θα έκανα εγώ τουλάχιστον και αν κάποιος ενήλικος αυτή τη στιγμή

40:26 μας ακούει και μόλις έχει πάρει στα χέρια του μία διάγνωση που λέει καρκίνος ή σάρκωμα τι θα ήθελες να πεις σε αυτόν τον άνθρωπο εκείνη τη στιγμή ξέρω πως νιώθει εκείνη τη στιγμή όχι ξέρω, καταλαβαίνω δεν ξέρω γιατί δεν ήμουν ασθενής ποτέ αλλά καταλαβαίνω ότι θα γκρεμιστούν πολλά μέσα του αυτό που θα ήθελα να του πω είναι ότι να ενημερωθεί πολύ να ενημερωθεί δηλαδή αν προσπαθούν να πω στις τέσεις εκείνοι, αν ήμουν εγώ θα προσπαθούσα να ενημερωθώ να ρωτήσω πολλές γνώμες και εκτός και εντός ενώ Ελλάδας Ελλάδας ώστε να ψάξω ποιον είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω να βρω αυτό θα το έλεγα να ψαχτείς είναι σημαντικό να ψαχτείς και από την αρχή ειδικά να ψαχτείς και τελικά να επιλέξεις τον γιατρό που σου ταιριάζει τη θεραπεία που είναι για σένα και να πάσαι εκεί αφουσιωμένος γιατί πολλές φορές πας εκεί που σου λένε και τελικά μπορεί να μη σου ταιριάζει και να μη σου ταιριάζει όχι όχι και έχουμε και άγνοια έτσι έχουμε πολλή άγνοια και καλό είναι να ενημερωθούμε ακριβώς

41:47 τι είναι, να καταλάβουμε ακριβώς τι είναι γιατί πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε και αυτά που μας λένε ή καταλαβαίνουμε αυτά που αντέχουμε καταλαβαίνουμε αυτά που ήθελα ή που θέλαμε αλλά δεν ήταν έτσι και πως φαντάζεσαι την ζωή σου σε ένα χρόνο από τώρα που θα θέλεις να βρίσκεσαι, πως να είσαι πάλι θα απαντήσω το ίδιο ότι δεν σκέφτομαι πώς θα είμαι σε ένα χρόνο σίγουρα σκέφτομαι να έχω υγεία να έχουμε υγεία σαν οικογένεια πολύ βασικό αλλά δεν σκέφτομαι πώς θα είμαι σε ένα χρόνο τι θα κάνω ή που θα είμαι ή τι θα είμαι σίγουρα θέλω να νιώθω ότι είμαι μέσα μου πιο πιο πιο ήρεμη και όχι τόσο ας πούμε όχι στεναχωρημένη θα είμαι αλλά να είμαι πιο να είσαι με λιγότερο βάρος ίσως να έχει φύγει λίγο από το βάρος όλο αυτό και να είσαι λίγο πιο να έχεις πάρει ανάσες λίγο παραπάνω ίσως αυτό όπως είπα και πριν δεν μπορώ να σκεφτώ αλλά να είμαι ήρεμη αυτό να είμαι λίγο πιο ήρεμη γιατί τώρα δεν είμαι πολύ ήρεμη έχω κάποιες εσωτερικές στιγμές έντονες είναι πάρα πολύ νωρίς

43:08 και μάλλον δεν έπρεπε να σου την κάνω αυτή την ερώτηση συγγνώμη που σε δυσκόλεψα αλλά ναι είναι για να ακούσουν και οι άνθρωποι που μας ακούν ή μας βλέπουν αυτή τη στιγμή και ίσως κάτι τους ζορίζει κάτι μικρό ότι μπορούν να κάνουν όνειρα για ένα χρόνο από τώρα και κάποιοι άνθρωποι τους είναι δύσκολο γιατί βρισκόνται σε μια πολύ δύσκολη φάση της ζωής τους και δεν μπορούν να σκεφτούν πώς θα ήθελαν να είναι σε ένα χρόνο.

43:38 Άρα για εσάς εκεί έξω που ξέρετε πώς θέλετε να είστε σε ένα χρόνο από τώρα να ξέρετε ότι είστε πάρα πολύ τυχεροί και να κάνετε όνειρα, να κάνετε μεγάλα όνειρα. Και σε εσένα Νικόλ μου εύχομαι σύντομα να μπορείς να ονειρευτείς, να είσαι λίγο πιο ξένιαστη. Θα το ήθελα, να είμαι ειλικρινής, θα το ήθελα. Σου το ευχόμαστε. Θα το ήθελα να μπορώ να κάνω όνειρα, ναι.

44:01 Νομίζω ότι θα γίνει Ο καθένας με τους δικούς του ρυθμούς Αλλά θα γίνει και αυτό Και θέλω να πιστεύω ότι θα γίνει Γιατί θέλω να τα βλέπω θετικά Είχε πει και ο Γιάννης Αν το βλέπεις θετικά Όταν βλέπεις κάτι θετικά και δεν σε πάρει από κάτω Ο καρκίνος δηλαδή Έλεγε για τον καρκίνο Σε εκείνο το βίντεο Αυτό είναι το νόημα Να μην σε πάρει από κάτω Έχεις οδηγίες χρήσης Από το παιδί σου για τα επόμενα χρόνια και θέλω να τις στηρίσω θέλω όσο μπορώ και το κάνω όσο μπορώ να τις έχω στο μυαλό μου και να τις στηρίσω, να τις ακολουθήσω μέσα σε τόσα λίγα χρόνια ο Γιάννης μας έχει διδάξει τόσα πολλά ουσιαστικά με το παράδειγμά του δηλαδή ήταν ένα τόσο μικρό παιδί με τόση σοφία και τόση αγάπη για τη ζωή και πραγματικά είναι οδηγός για την οικογένειά σας καταρχάς αλλά και για όλους τους ανθρώπους που η ιστορία του ο τρόπος του μας άγγιξε και δεν σου κρύβω ότι και εγώ πολλές φορές όταν ξυπνούσα το πρωί και λίγο χάζευα στο διαδίκτυο και έπεφτα σε κάποιο βίντεο του Γιάννη καθόμουν να τον ακούσω

45:18 για να το πω έτσι πολύ λαϊκά για να στανιάρω λίγο και να πω ρε εσύ δες τι λέει ο Γιάννης και έλα πάρ' το αλλιώς και ξεκίνα τη μέρα σου κανονικά γιατί κοίτα το παιδάκι το παιδάκι το καταπληκτικό που με αυτό το χαμόγελό του και την ομορφιά του μας φώτιζε τις οθόνες μας σε αφυπνίζει σε ξυπνάει και εμένα με ξυπνούσε πολλές φορές ο Γιάννης και ο τρόπος του που διαχειριζόταν πολύ ήταν ιδιαίτερος και δεν ξέρω ήταν σαν να έκανε το μαύρο άσπρο πολλές φορές γιατί έλεγα τι σκέφτεται και το κάνει έτσι πώς το σκέφτηκε έτσι αυτό με μια πίστευτη σοφία με απλές λέξεις απλές φράσεις και μας έδινε το νόημα της ζωής μας δίνει το νόημα της ζωής στο παιδί σου και σε ευχαριστούμε πάρα πολύ που συνεχίζεις να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου, τις αναμνήσεις σου όλα αυτά που σου δίδαξε ο Γιάννης μέσα από την πολύ σκληρή δοκιμασία που έπρεπε να περάσει να σε ευχαριστήσω και για το σημερινό επεισόδιο τον τίτλο τον βρήκαμε έτσι δεν είναι είναι πάλι η φράση του Γιάννη αυτό μου ήρθε

46:38 θέλω να ζήσεις όσο πιο δυνατά μπορείς ο Γιάννης αυτό έκανε κάθε μέρα αυτό έκανε κάθε μέρα υπήρχε πρόγραμμα για αυτό δηλαδή κάθε μέρα μου βγάζει πρόγραμμα για αυτό τι θα κάνουμε, που θα πάμε τι θα φάμε τι θα γίνει, ήθελε κάθε μέρα να ήταν εξεχωριστή η μέρα του και και ακολουθούσαμε εμείς φυσικά δηλαδή τουλάχιστον εγώ ειδικά ακολουθούσα πάρα πολύ σε ό,τι ήθελε να κάνει ο Γιάννης και αυτό τον βοηθούσε και αυτό πρέπει να κάνετε και από εδώ και πέρα θέλω να ζήσεις όσο πιο δυνατά μπορείς τέλεια αυτό μας προτρέπει το παιδί σου από εκεί ψηλά τώρα και αυτό θα κάνουμε λοιπόν κλείνουμε λοιπόν το επεισόδιο δεν ξέρω αν θέλεις να συμπληρώσεις κάτι άλλο να πεις κάτι άλλο στον κόσμο για να κάνω την αποφώνηση νομίζω καλά είπαμε είπαμε αρκετά βράγματα ίσως και περισσότερα από όσα υπολογίζαμε ότι θα ακουστούν νομίζω πιο πολύ θέλω να είναι χρήσιμα νομίζω ότι ήταν χρήσιμα να είναι ενδιαφέρον να τους, όντως να τους βοηθήσουν Θεωρώ ότι το επεισόδιο σου δεν θα βοηθήσει μόνο γονείς που περνάνε αυτή την πολύ δύσκολη διαδικασία

48:00 Αλλά γενικά είναι ένα ωραίο χαστούκι για όλους μας Που αφήνουμε την καθημερινότητα να μας καταπιεί Ενώ η ζωή είναι εκεί έξω και είναι και πολύ ωραία και πρέπει να τη ζήσουμε Η ζωή είναι πολύ ωραία και ο Γιάννης όντως αγάπησε πολύ τη ζωή Και εμείς την αγαπάμε όμως πολύ τη ζωή, δηλαδή σαν οικογένεια και θέλω να τη ζούμε ακόμα και τώρα που έχει γίνει αυτό με τον Γιάννη προσπαθούμε, τη ζούμε εντάξει δεν ανεβάζω όλα στα social, συνήθως ανεβάζω τον Γιάννη δεν ανεβάζω αυτά που κάνουμε εμείς σαν οικογένεια αλλά πως να το πω πολλοί νομίζουν ότι έχει σταματήσει η ζωή μας ναι λίγο έχει σταματήσει κάποιο κομμάτι της αλλά σίγουρα συνεχίζουμε γιατί αυτό θα ήθελε και ο Γιάννης θα ήθελε να μας βλέπει καλά Ο Γιάννης ενδιαφέρονταν πάρα πολύ και για τη Σοφία Και για εμάς Και πως είμαστε και πως νιώθουμε Και να μας βλέπει καλά Οπότε Ναι αυτό θα το τηρήσουμε Θέλω να πιστεύω θα το τηρήσουμε Όσο μπορούμε Υπόσχεση Θα προσπαθήσουμε Δεν μπορώ να υποσχεθώ Αυτό ήταν λοιπόν Άλλον επεισόδιο της σειράς

49:17 Podcast ημερολόγιο μάχης Έφτασε στο τέλος του Ευχαριστούμε πάρα πολύ την Νικόλη που μοιράστηκε μαζί μας σε μια φάση αρκετά δύσκολη για εκείνη Το βίωμά της, την αγάπη της για τον γιο της Για εσάς τους γονείς που είστε εκεί έξω και ενδεχομένως περνάτε αυτή τη δοκιμασία Να ξέρετε ότι δεν χρειάζεται να είστε σκληροί με τον εαυτό σας Θα βρείτε τη δύναμη μέσα σας, αναζητήστε βοήθεια Δεν πειράζει να λυγίσετε και κάποια φορά και όπως πάντα θέλω να θυμάστε πως ποτέ δεν είμαστε αυτό που μας συνέβη αλλά είμαστε ο τρόπος που το αντιμετωπίσαμε.