Based on a fake story pt.1

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 η ζωή μας στα 20+, ή 30 παρά θα πω εγώ, δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που μας υποσχέθηκαν. Γιατί άραγε δεν μένουμε σε ρετυρέ, γιατί ας πούμε το bad boy που βρέθηκε στη ζωή μας δεν άλλαξε για χάρη μας, αλλά μας άφησε μόνο με ψυχολογικά. Σήμερα φίλες και φίλοι θα ξεπροστιάσουμε τις ταινίες και τις σειρές που διαμόρφωσαν ή μάλλον παραμόρφωσαν θα πω, τις προσδοκίες μας για τη ζωή.

00:56 Μεγαλώσαμε με Disney, με Netflix και επειδή όπως είπες είμαστε και 30 παρά κάποτε νοικιάζαμε ταινίες και βλέπαμε σπίτι μας και ήρθε η ώρα να δούμε πώς μας παρουσίαζαν όλα αυτά τα μη ιδιαίτερη ζωή και πόσο τραγικά διαφορετικά τη ζούμε εμείς τώρα. Βάλτε καφέ και ξεκινάμε. Πολύ ωραία τα λευκούλα και νομίζω ότι αξίζει να κάνουμε μια κατηγοριοποίηση να τα βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά και να το χωρίσουμε κάπως χρονολογικά.

01:29 Και να ξεκινήσουμε ίσως από τα πρώτα παιδικά χρόνια, τα χρόνια του σχολείου και της εφηβείας, τότε που ήμασταν όλοι κλεισμένοι στα δωμάτια και βλέπαμε φουλ σειρές και ταινίες να μου πεις τώρα τι κάνουμε, αλλά τώρα ενήλικη ζωή μας έχει χτυπήσει και δεν μας δίνεται αυτή η δυνατότητα τόσο ίσως, που έτσι λοιπόν περνούσαμε πάρα πολύ χρόνο να βλέπουμε σειρές και ταινίες Και έτσι μας είχαν γεννηθεί με αυτόν τον τρόπο και πολλές ψευδείς ας πούμε πεπιθήσεις και προσδοκίες για το πώς θα είναι αργότερα η ζωή μας.

02:03 Είχαμε λοιπόν την πεποίθηση ότι μόλις πάμε στο Λίκαιο ξαφνικά θα γίνουμε τα cool τυπάκια που όλα θα μας πάνε τέλεια, πάντα θα υπάρχει αδρεναλίνη, πάρτι, ενθουσιασμός, θα είμαστε κοινωνικοί, εξωστρεφείς. Πρώτο και καλύτερο λοιπόν παράδειγμα δεν θα μπορούσε να μην είναι το High School Musical που μας έπεισε ότι το σχολείο είναι γεμάτο φλάσμόπς, ότι αν έχεις ένα υπερξιακό πρόβλημα θα βγεις στο διάδρομο και θα τραγουδάς το We are all in this together και όλοι οι μαθητές από τους πιο αθλητικούς μέχρι τους νέρντουλες θα ξέρουν τη χορογραφία.

02:36 Ισχύει ότι η συγκεκριμένη ταινία ήταν των παιδικών μας χρόνων και δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα Σίγουρα διαμόρφωσε κάποια άποψη για το πώς θα είναι τα πράγματα στο μέλλον κυρίως γιατί την παρακολουθήσαμε τόσο μικρά που δεν είχαμε καθόλου επαφή Ενώ στην πραγματικότητα πώς ήταν τα τελικιακά μας χρόνια Δήμητρα Έμειναν το High School Musical Σίγουρα και όχι Ήταν πιστεύω γεμάτα άγχος, πανελλήνιες, φροντιστήρια Να σου πω κάτι όμως Τι σχένει με αυτή την ταινία Δηλαδή αν με ρωτάς προτιμώ τα δικά μου χιλικά χρόνια Από το να ήμουν στο high school musical verse ας πούμε Σίγουρα είναι προτιμότερο το πίνε λίγη πατάτα σικάγο δίπλω στο ποτάμι σε ένα παγκάκι στα τρίκαλα Παρά να βλέπω τα μούτρα του Ζάκα Έφρον κάθε μέρα No hate στο παιδί Αλλά ειδικά τότε με τη φράτζα Κακό Ήταν τραγικό Τα μίντε λοιπόν από τότε μας πουλούσαν αυτή την τέλεια, εξωστρεφή, κοινωνική ζωή.

03:34 Και ένα από αυτά θεωρώ ότι ήταν το Princess Diaries. Ξεκάθαρα. Ήταν μια κοινωνικά δέξια θα την πω κοπέλα. Φορούσε γυαλιά, είχε σγουρά μαλλιά φουντατά. Ξαφνικά από το πουθενά έγινε πριγκίπισσα. Τη σύσχωσαν τα μαλλιά, της έβγαναν τα γυαλιά, τα σιδεράκια και wow. Ένα transformation. το οποίο transformation υπήρχε σε πολλές ταινίες τότε αυτό το glow up ναι και δεν καταλαβαίνει γιατί το ίσιο μαλλί είναι πιο cool από το σγουρό όλες οι αλλαγές ήταν κυρίως ίσιο στο μαλλί και έβγαλε τα γυαλιά και τα σιβεράκια έγινε άλλος άνθρωπος Clark Kent έβγαλε τα γυαλιά και έγινε Superman αυτό θα ήταν πολύ cool όμως απλά να βγάζεις τα γυαλιά σου και να να γίνεις άλλος άνθρωπος αλλά έχει γίνει όντως πολύ κλεισέ αυτή η λύση ότι άμα θέλεις να λύσεις όλες τα προβλήματα πρέπει να κάνεις ένα makeover που βέβαια αν το σκεφτεί κανείς όντως βοηθάει στη ζωή μας να κάνουμε αλλαγές μερικές φορές μετά από κανένα χωρισμό από κάποια δυσκολία έχουμε μια τάση να ξεσπάμε στην εμφάνισή μας

04:35 αλλά δεν νομίζω ότι αυτοί το μετέβραζαν με αυτόν τον υγιή τρόπο ή ήθελαν να το μεταδώσουν με αυτόν τον τρόπο γενικά αυτού του τύπου αλλαγές πιστεύω ότι μεγαλύτερη επίπτωση την έχουν στην ψυχολογία μας και όχι στο πώς μας βλέπουν οι άλλοι. Και νομίζω ότι καταλάβαμε αρκετά αργότερα ότι το να βγάλεις τα γυαλιά σου ενώ ακόμα έχεις μοιοπία θα φέρει πολλά πράγματα μπροστά σου όπως πια ένα τείχο γιατί δεν θα βλέπεις ή κάτι τέτοιο. Ή επίσης κανένας χαμένος συγγενής από την Ευρώπη δεν θα σε σώσει από το άγχος καθημερινότητας.

05:08 Αυτό ήταν πιστεύω και το μεγαλύτερο φάουλ αυτής της ταινίας. Όλοι περιμέναμε ότι κάπως μαγικά θα εμφανιστεί κάποιος και θα μας πει, όχι δεν είσαι από τα Τρίκαλα, είσαι από μια άλλη μαγική χώρα και είσαι η πριγκίπισσα. Θα μπορούσε να είσαι η πριγκίπισσα των Τρικάλων. Όχι. Γιατί, γιατί υποτιμάς την πόλη μας. Ο πρίγκυπας Παύλος, ή είναι βασιλιάς πλέον που πέθανε ο πατέρας του. Βασικά δεν είναι τίποτα εδώ και χρόνια. Ναι.

05:35 Νομίζω ο επίσημος τίτλος του ήταν... Τέος. Τέος Βασιλιάς. Όχι. Τι. Του γιού του. Κάτι με τη Σπάρτη ήταν. Τύπου όπως είναι πρίγκιπας της Ουαλίας. Αυτός ήταν πρίγκιπας της Σπάρτης. Είχαμε κι εμείς. Δεν νομίζω. Α, οκ. Δεν είχε φτάσει στην πλαχιά. Ωστόσο, ξύζει να αναφέρουμε σε αυτό το σημείο και σε αυτή την ηλικιακή φάση και το πρίτυλ τυλάγιαρς εννοείται όπου κάτι 16χρονες μαθήτριες οργώνουν την πόλη ντύνονται λες και πάνε σε γκαλά κάθε πρωί στις 8 και ταυτόχρονα λύνουνε δολοφονίες διαπράττουνε δολοφονίες αλλά ξεφεύγουνε και από serial killer και τα λοιπά Το μεγάλο ατού των σειρών εκείνης της εποχής δεν ξέρω βασικά αν το έχουνε και οι σημερινές γιατί δεν βλέπω πλέον σειρές για γυμνασιόπαιδα είναι το στυλ που είχανε Δηλαδή?

06:27 Περίμενα θα πάω στο Λύκειο και θα έχω το μαλλί από κομωτήριο, βαμμένη στην πένα. Πάντα ήθελα να βάλω εκείνες τις μπότες κάτω από το γόνατο, με το τακούνι. Ή πλατφόρμες. Ή πλατφόρμες. Εννοείται ότι 8 η ώρα το πρωί θα σκάσεις μύτη στο σχολείο με πλατφόρμες. Αλλά εκείνες οι μπότες, η καφέ, στυλ Άλεξ Ρούσο, που έβαζε το ραβδί μέσα, οι γκέτες από κάτω και η μάγη του Εύελ παρόλο που πάνε λίγο πιο στο φαντασιακό θα έλεγε κανείς αλλά παρόλο αυτά έδειχναν και μια καθημερινότητα και πίστευες ότι ίσως κι εσύ μπορεί να είσαι γόνος κάποιας μαγικής οικογένειας κατά βάθος πρώτα πριγκίψεις μετά μάγισες όλα τα καλά δολοφόνοι σαν το Pretty Little Liars ευτυχώς δεν θέλουμε να γίνουμε όχι μια αλήθεια αν και νομίζω ότι είναι εύκολο τότε Το παρουσίαζαν πολύ ωραία.

07:17 Ισχύει. Και αφού είπαμε και για μάγισσες, πιστεύω αξίζει να αναφέρουμε και το Χάρι Πότερ. Δεν νομίζω ότι έχει υπάρξει παιδί που δεν περίμενε το γράμμα με την κουκουβάγια. Δεν ήρθε ποτέ, δεν πήγαμε ποτέ σε μαγικό σχολείο. Ίσως και καλύτερα. Η μόνη μαγεία που μπορεί να είδαμε στο σχολείο ήταν κάποιες, ας πούμε, κρυφές φάρσες που γίνανε και δεν μας κατάλαβε κανείς ή κάποιες ζημιές και τις συζητούσαμε για μήνες ξέρω εγώ και νιώθαμε σπουδαίοι και cool.

07:46 Σίγουρα τις συζητάμε ακόμα κάποιες ζημιές που θα γίνουν. Όπως για παράδειγμα πριν είναι αυτό το podcast που καθίσαμε και αναλύσαμε αρκετά πράγματα που τώρα δεν μπορούμε να αναφέρουμε γιατί θα πρέπει να πούμε ονόματα και πρόσωπα. Έτσι λοιπόν όλες αυτές οι σειρές και οι ταινίες μας έμαθαν να περιμένουμε μια ζωή γεμάτη περιπέτεια και δράση ενώ η δική μας πραγματικότητα τουλάχιστον από την εφηβεία και μετά κυριαρχείται κυρίως στην digital απομόνωση στο screen time στο κρεβατάκι μας που δεν με χαλάει και πολύ θα πω εγώ αλλά ok να πολυμάσεις το Voldemort ή να βλέπεις TikTok κοίτα τώρα έτσι πως το θέτεις είμαι αρνητής TikTok που δεν βγάζει και πολύ νόημα αν σκεφτείς ότι έχω Instagram αλλά ακόμα νιώθω ότι δεν θέλω να πέσω σε αυτή την παγίδα οπότε θα πάω στη μάχη στη μάχη με τον Voldemort θα πάω στη μάχη επίσης είναι ένα άσχετο πράγμα αλλά βάζω μια παρένθεση αυτό το αρνητής TikTok ενώ τα βλέπω όλα στα reels είναι σαν αυτή τη φράση που πιστεύω λέμε όλοι πλέον

08:52 εγώ δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση έχεις 16 ώρες screen time στο κινητό δεν χρειάζεται να βλέπεις και τηλεόραση φτάνει αυτό το καλύτερο ανοίγεις τηλεόραση και πιάνεις κινητό ε ναι έχεις μια παρέα την τηλεόραση μια βαβούρα, αλλά είσαι στο κινητό. Μπορώ να πω μια θεωρία, ένα fun fact. Για πες. Είναι άσχετο με το podcast. Δεν έχει σημασία.

09:12 Είναι άσχετο με το επεισόδιο. Είδα πρόσφατα ότι υπάρχει ο όρος second screen viewing που δίνεται πλέον σαν οδηγία στους σκηνοθέτες και στους δημιουργούς ταινιών και σειρών ότι πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι αυτό που παράγουν είναι η δεύτερη οθόνη που έχει κάποιος. Δηλαδή, είναι στο κινητό του και παράλληλα παίζει μια σειρά από πίσω.

09:37 Οπότε αυτή η σειρά πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στο να μην κοιτάς απαραίτητα αλλά να μπορείς να προκολουθήσεις. Γι' αυτό έχουν γίνει κάποια πράγματα πολύ πιο εμφανείς. Δηλαδή? Δηλαδή ό,τι γίνει θα το περιγράψουν με λόγια. Γιατί ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων δεν θα κοιτάει. Θα είναι στο κινητό. Ωστόσο αυτό όμως δεν μειώνει αυτόματα σε κάποιες περιπτώσεις και το επίπεδο της σειράς.

10:01 Αντιότητα. Εννοείται. Γιατί αν κάτι είναι πιο πολύπλοκο όσο και να το περιγράψεις κάπως εγώ θα πω όπα τι είπε τώρα. Ναι, γι' αυτό αποφεύγουν τα πολύπλοκα. Γίνονται όλα πάρα πολύ εύπεπτα. Brain rot. Brain rot. Μειώνεται το attention span μας. Όπως εγώ τώρα που άλλα ζητούσαμε και άλλα λέω. Ήταν ενδιαφέρον, ήταν ένα fun fact.

10:20 Ήθελα να το μοιραστώ με την παρέα μου και το μοιράστηκα. Νομίζω δεν έχει σημασία γιατί όσο κράζουμε το τώρα αξίζει να κράξουμε και το τότε γιατί εξίσου brain rot ήταν και τότε. Και αφού φάγαμε το πρώτο χαστούκι στο σχολείο περνάμε και στα ερωτικά. Εκεί όπου εννοείται το Hollywood έριξε τόνους τοξικρα διενέργειας στα μυαλά μας.

10:40 Και μας μάθαινε ότι πρέπει να περιμένουμε έντονα πάθη, μεγάλα δράματα, ρομαντικές καταδιώξεις και όλα αυτά τα ωραία που δεν συμβαίνουν ποτέ. Ωραία, εντός πάρα πολλών ισογικών θα προσθέσω. Και φυσικά εδώ ποιο franchise κολλάει. Λέγεται franchise. Νομίζω. Το Twilight, το οποίο δεν το χώνεψα ποτέ. Παρ' όλα αυτά θεωρείται highlight του έρωτα.

11:00 Βέβαια και το highlight του έρωτα ήταν ένας χλωμός τυπάς, toxic, έμπαινε κρυφά από το παράθυρα και την κοιτάει να κοιμάται. Δεν της μιλούσε επειδή ήταν το ναρκωτικό του. Καθόλου περίεργα πράγματα. Επίσης είσαι ένα απέθαντο βαμπύρ. 17χρονους. Δεν ξέρω αν έχεις επιλογή. Τι εννοείς. Αν δεν πέθαινες ποτέ και έπρεπε να διαλέξεις μια ηλικία να βάλεις σε λούπα. Δεν το διαλέγουν όμως. Είναι η στιγμή που σε αλλάζουν. Δηλαδή αν σε αλλάξεις στα 21 θα μείνεις για πάντα 21.

11:31 Όχι. Τι λες. Όχι δεν συμβούλω. Έτσι γιατί είμαι η Αγγελική και βάζω τους δικούς μου όρους. Εκτός αν είναι η Δήμητρα που έχει μείνει στα 22 εδώ και 5 χρόνια. Ακριβώς. Εσύ την έκανες την επιλογή συνειδητά. Δεν έγινες βαμπύρ. Μπορεί εμένα τότε να με άλλαξαν. Αν ήμουν απέθαντο βαμπύρ δεν θα πήγαινα να κάνω γλώσσα-γλώσσα μαθηματικά.

11:51 Και τι λίγη θα διάλγεις. Τη σύνταξη. Οκ. Μεγάλη απάτη λοιπόν. Σήμερα ο Στάσο Γενιά μας προσπαθεί να τα βάλει λίγο τα πράγματα στο μικροσκόπιο και κάθε καναλή όλα αυτά που λέμε εμείς red flags. Και κάπως νομίζω του πλάνου να αναγνωρίζουμε ότι αν κάποιος μπει από το παράθυρο στο βράδυ παίρνει στην αστυνομία. Και αν δεν σου μιλάει, ίσως, λέω ίσως, και να σε γκοστάρει και να μην δηλώνει με αυτόν τον τρόπο την αιώνια αγάπη του.

12:18 Ωστόσο, έχω να προσθέσω ότι... Χοβάμαι, έτσι πως με κοιτάς. Ήθελα να σχολιάσω αυτό με το παράθυρο. Για πες. Έχεις διαβάσει Dark Romance, Δήμητρα. Ναι, αγγές. Έχεις διαβάσει Μάφια Όχι Καλά κάνεις Αν σε ενόχλησε το κοίταγμα από το παράθυρο στο Twilight Αυτό εκεί πέρα το περνάνε για πρωινό Έχεις να μας δώσεις κάποιο παράδειγμα Όχι, δεν θέλω να σας δώσω recommendations Για αυτά που διαβάζω Το Goodreads μου είναι απόρριτο Το AO3 μου είναι απόρριτο Να μην αφήσουμε link Σε εξίσου κατεστρωμένο Μουδ και τόνο Νομίζω είναι και το 500 Days of Summer όπου ουσιαστικά νομίζετε μας έμαθε ότι αν κάποιος ακούει το ίδιο εναλλακτικό συγκρότημα με σένα ή ίσως και όχι τόσο εναλλακτικό τέλος πάντων, έτσι θέλει να το πλασάρει είναι το άλλο σου μισό και αν σου πει ότι δεν θέλει σχέση, εσύ πρέπει να επιμείνεις γιατί θα αλλάξει γνώμη.

13:12 Ακραία κακή ταινία το 500 Days of Summer αρνούμουν και πολύ καιρό να το δω γιατί ήθελα να το έχω στο μυαλό μου μέσω των memes ότι είναι κάτι ωραίο Είναι και οι δύο ακραία προβληματικοί Δεν θα ήθελα να συναστρέφω με κανένα Από τους δύο πρωτογνιστές Να σου πω κάτι όμως Εγώ η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα το τέλος της ταινίας Και εγώ τελείως αθώα Και αφελής Όταν λες τέλος Νόμιζα ότι είναι τύπου ένα ρομκομ που Σπόιλερ αλέρτε νόμιζες καταλήγουν μαζί Η αλήθεια είναι ότι ήταν και οι δύο τόσο ηλίθοι Που ίσως και να άξιζαν ο ένας τον άλλον είναι από τις ταινίες που την πάτησα γιατί και άλλες ταινίες οι οποίες θεωρούνται σημαντικά κλασικές δεν ήξερα ακριβώς την πλοκή ήξερα στο περίπου και της έβαζα μια τυχαία τρίτη απλά για να χαλαρώσω και κατέληγα διαλυμένη και θυμάμαι αρκετές φορές όπως αυτή ήταν μια από αυτές τις ταινίες που σου είχα στείλει ηχητικά που είμαι σε φάση γιατί δεν με προειδοποίησες για αυτή την ταινία μάλλον γιατί δεν την είχα δει ούτε γιατί την είδα πάρα πολύ πρόσφατα

14:08 νομίζω την είδα πέρυσι το πιο ωραίο κομμάτι της ταινίας τοιωρώ ότι ήταν αυτή η μεταφορά που έγινε στην κοιλωτικά τελευταία στιγμή ήταν το μόνο σημείο που είπα αχα έξυπνο η ανάλυση δεν ξέρω αν έχεις δει την ανάλυση που κάνουν για αυτή την ταινία παρένθεση στην παρένθεση τώρα που λένε σωστικά ότι η Ότομ που εμφανίζεται και έρχεται ας πούμε να διαδεχθεί τη Σάμερ δεν αποτελεί το happy ending του πρωταγωνιστή. Απλά δείχνει ότι ο ίδιος δεν έχει πάρει το μάθημά του και ότι πρόκειται να ξαναπεράσει τα ίδια και τα ίδια μέχρι να αντιληφθεί το πρόβλημά του.

14:40 Δεν έχει να πάρει κάποιο μάθημα. Είναι ο ίδιος, θα συνεχίσει να είναι ο ίδιος. Τα ίδια θα κάνει με όλες. Όπως είπες και στο intro δεν αλλάζει κανένας. Είπες στο intro τέτοιο πράγμα. Είπες στο intro τέτοιο πράγμα. Είπες για το bad boy που δεν άλλαξε για μας. και πιστεύω αυτό είναι και το λεγόμενο fast food dating της εποχής μας σήμερα ξέρουμε ότι όταν κάποιος σου λέει δεν θέλω σχέση εννοεί ότι δεν θέλω σχέση μαζί σου κακά τα ψέματα όλοι το ξέρουμε αλλά ίσως κανένας δεν θέλει να το παραδεχτεί επίσης αν επιμένεις για να αλλάξεις κάποιος γνώμη είσαι απλά ημονικός γιατί εννοείται ότι ζούμε στην εποχή των dating apps swipe right, swipe left και των situationships είμαστε μαζί αλλά δεν είμαστε και αυτό που μας φέρνει στο ότι δεν υπάρχει το πεπρωμένο που έψαχνε άλλος λιγότερο αγαπημένος μου χαρακτήρας ο Ted Mosby στο How I Met Your Mother. Έκανε ολόκληρες ομιλίες, σκηνές δεν ξέρω γιατί νόμιζε ότι είναι ο πρωτογονιστής των πάντων. Ήταν ο πρωτογονιστής του δικού του sitcom του το Δίνο

15:38 δεν χρειαζόταν να κλέψει κανένα μπλε μουσικό όργανο. Μία αλληγορία που όχι δεν κατάλαβα, δεν με ένιωξε ποτέ να καταλάβω και να δώσω βάση Εμένα ωστόσο είναι από τις αγαπημένες μου σειρές Αυτού του τύπου. Είναι από τις αγαπημένες σου σειρές Αυτού του τύπου όμως λόγω του TED Μου άρεσε ο TED. Είναι και αρχιτέκτονας Το θεωρούσα αφελής σε κάποιες καταστάσεις Αλλά ποιο είμαι εγώ για να μιλήσω Τι κάνω εγώ καλύτερα στη ζωή μου Το ακούω σε ένα σημείο Και εντάξει όλη αυτή η ταχύτητα Στο dating που προσπαθούμε να κάνουμε Normalize σε φάση ότι Γνωρίζεις κάποιον, αναπτύσεις συναισθήματα πρέπει να μην αναπτύσεις τόσα συναισθήματα ή κόβεις, προχωράς στον επόμενο πρέπει να το ξεπεράσεις γιατί αυτές είναι οι ταχύτητες εγώ κάπως δεν είμαι σύμφωνη ή προετοιμασμένη για όλο αυτό και νιώθω ότι θέλω να πάω με διαφορετικές ταχύτητες και νομίζω ότι αυτό είναι ok και ότι πρέπει να σταματήσουμε να κάνουμε normalized, να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας και να μην παίρνουμε το χρόνο μας

16:31 για να διαχειριστούμε καταστάσεις και συναισθήματα μόνο και μόνο γιατί έτσι πάει σήμερα. Πιστεύω ότι είναι από τις καταστάσεις που όποιον και να ρωτήσεις συμφωνεί και απλά ψάχνουμε μεταξύ μας να βρούμε ποιος έθεσε άρα αυτό το στάνταρ. Σίγουρα όχι εμείς που το ζούμε. Πώς θα ένιωθες ωστόσο αν έβγαινες πρώτο ραντεβού με τον Dead και σου έλεγε ότι σε αγαπάει.

16:49 Κοίταξε, ως ένας άνθρωπος με αρκετές τάσεις φυγής κατά πάσα πιθανότητα να έφευγα τρέχοντας και να μην τον ξαναπλησίαζα. Παρ' όλα αυτά έχουμε μάθει νομίζω μέσα από τα media να περιμένουμε έναν μεγάλο ρομαντισμό, να περιμένουμε την προσπάθεια. Παρ' όλα αυτά η πραγματικότητα είναι πολύ αμήχανο small talk, πολύ chatting και πολλά αναπάντητα μηνύματα.

17:12 Οπότε είναι λίγο 0-100 η φάση αυτή τη στιγμή, στο κεφάλι μου τουλάχιστον. Θα το εκτιμούσα δηλαδή, θα είχα να το λέω στις φίλες μου και στους φίλους μου, αλλά θα έφευγα τρέχοντας. Θα πω την αμαρτία μου. Στη δικιά μας κοινωνία, τη σύγχρονη, αυτό το όσο αγαπώ από το πρώτο ραντεβού, λέγεται love bombing. Είναι και αυτό μια κατάσταση.

17:31 Μ' αρέσει που το εξηγούμε, λες και θα ακούνε τελείως διαφορετικές γενιές αυτό το podcast. Και έχουμε ανοίξει λεξικό εδώ πέρα. Μπορώ να σου απορριθμίσω τουλάχιστον 10 Κροατές μας που θα με ρωτήσουν τι είναι το love bombing. Έχουμε 10 Κροατές! Τι εννοείς, στο προηγούμενο επεισόδιο είχαμε ακροατές από Τζαπάν Ακραίο Είχαμε ένα μικρό ποσοστό, ίσως κάποιος το άνοιξε κατά λάθος στο Apple Music Στο Apple Podcast, συγγνώμη Δεν έχει σημασία Στα στατιστικά μας υπάρχει ένας ακροατής από τον Τζαπάν Ωραία, τέλεια Πάντως η αμαρτία μου αυτή που ήθελα να πω είναι ότι μ' αρέσει το λοβμπόμι Οκ, δεν φρικάρεις καθόλου Όχι, πιστεύω το αξίζω Οκ, μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι Δεν ξέρω που πηγάζει αυτό Αλλά για κάποιο λόγο έβγαζε πολύ νόημα στο κεφάλι μου Να μιλάω με κάποιον για τρίτη φορά Και να θέλει να διαπράξει εγκλήματα πολέμου για μένα Οκ, ας τα ξύχνω νο ντέιτιγ Και κάπως έτσι πάμε και στο επόμενο μεγάλο σκάμ Που είναι η καριέρα και η ενήλικη ζωή Εκεί και αν πρέπει να κάνετε καθένας, θα τα πούμε

18:29 Όλη η επαγγελματική πορεία προσοριζόταν σαν ένα λαμπερό glow up. Περιμέναμε ότι σε όποια κατάσταση και να μπούμε, όσο άσχημα και να ήταν, θα είμαστε οι σωτήρες των πάντων. Όπως για παράδειγμα στο The Devil Wears Prada. Ήταν ένα ακραία, τοξικό εργασιακό περιβάλλον. Της φερόταν άσχημα. Ναι, φορούσε cute outfits. Ναι, ήταν σαν Elle.

18:50 Ήταν σαν Elle. Μπορεί να ήταν και Prada. Μπορεί. Δεν ξέρω τι φορούσε. αλλά με κάποιο μαγικό τρόπο έλυνε όλα τα προβλήματα κι ας ήταν άσχετη με το χώρο ήταν ξαφνικά η σούπερ χειρόλων το οποίο επίσης πιστεύω ήταν ένα πάτερν που υπήρχε πολύ τις σειρές και τις ταινίες που παρακολουθούσαμε μικροί ειδικά με τους πρωταγωνιστές ότι όποιο μπέρδεμα κι αν γινόταν μου έρχεται στο μιλό μου τώρα το Βικτόριους που το σχολίαζα πάντα αυτό σε κάποιο επεισόδιο υπήρχε κάποιος μπελάς και από όλη την παρέα πάντα τα Έλληνες όλα η τόρικα τα έκανε φοβερά.

19:20 Κάπως έτσι μου το θύμιζε. Καταλαβαίνεις τι λέω. Ναι, καταλαβαίνω απόλυτα τι λες. Αλλά νομίζω ότι υπήρχε φούλ αυτό. Ήταν δηλαδή κάπως ξεκάθαρη πλοκή ενός επεισοδίου ότι όλα καλά στην αρχή, μέχρι τη μέση περίπου εκεί γίνεται κάτι στραβό το οποίο στο τέλος διορθώνεται και όλα καλά στο τέλος. Διορθώνεται όμως από ποιον? Από τον Πρωτογονιστή εννοείται.

19:39 Πάντα. Με κάποιο μαγικό τρόπο, με τη δύναμη της αγάπης, με τα λαμπερά τους μαλλιά, τα ελληναρόλα. Παρ' όλα αυτά, ερχόμενοι στην πραγματικότητα, είμαστε ίσως σε μία από τις πιο ακριβές εποχές, τις πιο δύσκολες, χαμηλή μισθή, άπειρα burnout. Αν είναι να κάτσεις σε μία τέτοια δουλειά, όχι το δίκιο σου, απλά κρίση πανικού θα κερδίσεις από τον πρώτο μήνα και θα κλαίσεις στις τουαλέτες, γιατί ποιος δεν έχει κλάψει στο αιλέτ στην πρώτη του δουλειά και όλας και αν πας έτσι να επαναστατήσεις κατά πάση πιθανότητα απλά θα χάσεις τη δουλειά σου και έρχεται και το πιο σύγχρονο και πιο ακραίο παράδειγμα ίσως το Emily in Paris που εκεί εντάξει είναι να τρελαίνεσαι πάει στο Παρίσι τύπισσα, δεν ξέρει γρήγα λυκά κάνει δύο post στο Instagram, γίνεται η πιο top influencer γίνεται μια επόμενη τούνη φοράει τα πανάκριβα ρούχα και όλοι οι πελάτες της λατρεύουν λύνει όλα τα προβλήματα όπως λέγαμε και πριν και κάπως αυτό φαντάζει ακραία ουτοπικό αλλά παρά όλα αυτά λες ρεγαμότο. Το θέλω κι εγώ αυτό.

20:42 Εγώ πάντα ένιωθα το ρεγαμότο για τους υπόλοιπους γιατί δεν είναι ότι δουλεύει παραπάνω από τους υπόλοιπους απλά η ιδέα που της έρχεται εκείνη την ώρα στο κεφάλι, όω κάπως είναι καλύτερη όλων. Και οι πελάτες της δεν την λατρεύουν απλώς, τα έχει φτιάξει με τους μισούς, από τον έναν κούκλος των άλλων, το κούκλο debatable.

21:02 Δεν θεωρώ ότι το να κάνεις μία τόσο μεγάλη αλλαγή να πας σε μία άλλη χώρα που μιλάνε άλλη γλώσσα να βρεις την ίδια δουλειά, γιατί ήταν εσωτερική μεταγραφή ή μετακίνηση. Ήταν εσωτερική η μετακίνησή της. Ξαφνικά ήταν σε ένα άγνωστο μέρος και όμως όλα έβγαζαν νόημα για αυτή και είχε αυτή την φανταστική επαγγελματική ζωή. τα ερωτικά της ήταν λίγο κουλβάχατα αλλά μόνο για την πλοκή.

21:32 Πάλι μια χαρά περνούσε. Έλα εδώ να σου πω εγώ που και αυτό κι αν είναι ψέμα η εργασία σίγουρα δεν είναι τόσο γκλάμουρσο όσο την παρουσιάζει. Είναι απλά επιβίωση. Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που λένε ότι τους αρέσει η δουλειά τους. Ίσως τους αρέσει μια ιδέα της δουλειάς τους σίγουρα όμως δεν ευχαριστούνται το οκτάωρο όπως κι αν είναι αυτό.

21:52 ένα επίσης πολύ περίεργο 8ωρο ή 12ωρο ή 24ωρο, δεν ξέρω πώς δουλεύουν οι εφημερίες στην Αμερική είχαν σίγουρα και στον Grace Anatomy όντως δεν έχω πάει στο εσύ, φαντάζομαι δεν ήταν σαν τον Grace Anatomy ήταν όλοι κούκλοι ξανά debatable όλοι ζούσαν τον έρωτά τους όλοι ζούσαν τον έρωτά τους μεταξύ τους όμως τι να κάνεις είχαν συγκεκριμένους στοπίους, κάπως έπρεπε να τη βγάλουν τη σειρά όλα πήγαιναν φοβερά αυτό το νοσοκομείο δεν ξέρω πώς λειτουργούσε υπήρχαν προβλήματα αλλά τα βρίσκανε επίσης έχω δει ελάχιστα επεισόδια είναι αλήθεια κρυές ανάτομοι αλλά κάθε φορά που βλέπω τη Μέρντιθ Κρέι να μιλάει καταλαβαίνω γιατί είναι ο αγαπημένος fictional character της Τέιλορ Σουίφτ και ο Νόο Νοήτο δεν θέλω να επεκταθώ καλά κάνεις ας κρατήσουμε το επίπεδο ψηλά εκεί που είναι και να πούμε νομίζω ότι εντάξει είναι ξεκάθαρα άλλο ένα τελείως τοπικό σενάριο γιατί όσο και αν προσπαθούν να δείξουν ότι περνάνε δυσκολίες σε αυτό το νοσοκομείο στον Grace Anatomy η πραγματικότητα των γιατρών είναι πολύ διαφορετική

23:02 πολύ πιο δύσκολη πολύ πιο βρώμη και θέλει για κανείς τα νοσοκομεία και πολύ πιο δύσκολη δεν ξέρω αν το είπα το λέω δύο φορές δύσκολη δύο φορές σε παρόμοιο vibe θέλει για κανείς αλλά τελείως διαφορετικό context Νομίζω είναι και το Sex and the City που έχουμε μια Κάρι Μπράτσο που έγραφε ένα άρθρο τη βδομάδα για τις σχέσεις και με αυτά τα λεφτά έμενε μόνη της στο Μανχάνταν αγόρασε παπούτσια 800 δολάρια και δεν συμβαζεύεται Δεν ήμουν σίγουρη αν έπρεπε το Sex and the City να μπει στα εργασιακά ή στα ερωτικά αλλά επειδή δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην ηλικία που είναι οι τύπισες στο Sex and the City αποφασίσαμε να το βάλουμε στα επαγγελματικά Γιατί όχι, δεν μπορώ να δεχτώ ότι η Κάρι ως φριλάνσερ υποστήριζε όλο αυτό το lifestyle.

23:51 Υπήρχαν κάποια επεισόδια που σχολίαζαν την οικονομική της κατάσταση. Θυμάμαι ότι έπρεπε να πουλήσει τα ρούχα της και ξαφνικά σκεφτόταν τι έχει χαλάσει σε ρούχα. Δεν θεωρώ ότι αυτό τη σταμάτησε ποτέ. Μια χαρά προχώρησε τη ζωή της. Ένα άρθρο τη βδομάδα. Είμαι σίγουρη ότι ήταν ένα ακραία μέτριο άρθρο. Δεν ήταν τίποτα σημαντικό.

24:11 σίγουρα το ενάρθρο τη βδομάδα στα δικά μας πλαίσια δεν θα μπορούσε ούτε για το σούπερ μάρκετ της εβδομάδας να σε βγάλει ούτε για δύο delivery καλά για επώνυμα, ρούχα, παπούτσια κτλ δεν υπάρχει πουθενά λόγος αυτή η σειρά μας προσέζει τις καριέρες σαν κάτι πάρα πολύ λεμπερό που σίγουρα δεν είναι, ειδικά στις μέρες μας Συμφωνώ απόλυτα και κλείνουμε με το πώς μας έμαθαν να ζούμε την καθημερινότητά μας στις φίλες μας αλλά και το πώς πρέπει να είναι οι άντρες.

24:43 Σκεφτείτε σειρές όπως τα φιλαράκια ή το gossip girl. Από τη μία οι κοσάριδες με απλές δουλειές που μένουν σε τεράστια διαμερίσματα στη Νέα Υόρκη κάθονται 8 ώρες και πίνουν καφέδες και από την άλλη έχουμε πλούσιους έφηβους που κυκλοφορούν με κουστούμια, πίνουν σαμπάνιες και κάνουν διάφορα σουξουμούξου σε γκαλά. Ενώ εμείς, Δήμητρα, πώς ζούμε την κοινωνική μας ζωή.

25:09 Μαζευόμαστε σε ένα σπίτι Με τις μπιζάμες, με τις φόρμες Παραγγέλνουμε όλοι μαζί να φάμε Να γλιτώσουμε τα μεταφορικά Του delivery Πιάνουμε όλοι από έναν καναπέ, μια πολυθρόνα Λέμε και κάμια κουβεντούλα Αλλά είμαστε και στα κινητά μας και στέλνουμε Reels σε αυτό που κάθεται Στον ίδιο καναπέ με εμάς Όσο έχουμε και ανοιχτή τηλεόραση Πάντα ανοιχτή τηλεόραση, κυρίως για το φως Είναι το μίσος της γενιάς μας για το μεγάλο φως. Ισχύει αυτά.

25:37 Αλλά αυτό νομίζω αξίζει να γίνει ένα άλλο επεισόδιο. Βλέπω το μίσος της γενιάς μας για το μεγάλο φως πρέπει να γίνει όντως εκπομπή και να κάνουμε έναν παραλληλισμό με το σπήλω του Πλάτωνα. Οκ, πολύ βαθύ. Μπράβο, μ' αρέσει που φέρνουμε έτσι γνώσεις σε αυτό το podcast. Και επειδή ως κοριτσάκια κι εμείς έχουμε πιάσει μονότερμα πολύ κοριτσίστικα μίντια, θεωρώ ότι αξίζει να σχολιάσουμε και το έγκλημα που έχει γίνει στα μυαλά των αγοριών έχουν επηρεαστεί και αυτοί από εκεί ίσως όχι από τον Gossip Girl αλλά σίγουρα από το Peaky Blinders Πολύ cool χαρακτήριος ο Thomas Elby πολύ σίγμα male είναι όμως ωραίο να το βλέπεις στη σειρά και όχι να το ζεις στην πραγματικότητα Γιατί στην πραγματικότητα αν συμπεριφέρεις έτσι οι φίλοι σου θα σε ρωτήσουν αν έχεις πάθει κάτι μήπως αν έχεις κατάθλιψη και οι κοπέλες σίγουρα θα σε αποφεύγουν γιατί θα είσαι κρύμπουλας.

26:29 Καταλάβαμε πλέον ότι το να μοιράζεσαι τα συναισθήματά σου δεν σε κάνει cool, δεν σε κάνει άλλο έναν Thomas Elby, ούτε έναν Batman, ούτε έναν Superman που υποφέρουν μόνο τους σκοτεινές σπηλιές και κουβαλάνε όλα τα βάρια του κόσμου. Στην καλύτερη των περιπτώσεων να έχεις τρομερό άγχος και να είσαι έτοιμος να καταρρεύσεις.

26:49 Πιστεύω ο Batman είναι ένας χαρακτήρας που για κάποιο λόγο ταυτίζονται πάρα πολλοί άντρες της γενιάς μας. Επειδή δεν έχει σούπερ δυνάμεις. Είναι ένας κουλ τύπος με λεφτά που κάνει ό,τι θέλει. Το ακούω. Βέβαια αν είχα τα λεφτά του δεν θα ντυνόμουν η χτερίδα. Τι θα ντυνόσουν. Yu-Gi-Oh! Και άλλος ένας χαρακτήρας που πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ cult για τους άντρες της γενιάς μας.

27:14 Μια άλλη ταινία. Είναι το Fight Club για κάποιο λόγο. Αυτή η ταινία κυριολεκτικά παρουσίαζε ως λύση στην υπαρξιακή κρίση το να ιδρύσεις ένα underground club και να τρως ξύλο σε υπόγεια. Περίεργο χόμπι. Δεν κρίνουμε. Σήμερα, φτυχώς, η γενιά μας είναι κοντά στο να κάνει normalized την ψυχοθεραπεία. Ξέρουμε ότι δεν χρειάζεται να δίρουμε κανέναν και χρειάζεται απλώς να μιλήσουμε.

27:38 Αν και, αν ρωτάτε εμένα, καλό θα ήταν να δερνόμαστε και που και που. Συνενετικά. Συνενετικά. Συνερετικά Οκ αλλά δώσουμε ραντεβού στην πλατεία για ξύλο Ναι έχω πάθει τέσσερις κρίσεις πανικού αυτή την εβδομάδα Θέλω να δώσω και να φάω ξύλο Να σε προκαλέσει μια μονομαχία Κάποιος θα μπορούσε να πει ξεκίνα kickboxing Οκ Δεν πιστεύω σε αυτά τα φλόρικα Είσαι παιδί του διρά μου Θέλω να παίξουμε μπουνιές πίσω πέρα κάτω Οκ οκ Το δέχομαι Αυτά λοιπόν για σήμερα Μας κατέστρεψε το Hollywood και επίσημα οπότε μην αντρωτιέστε γιατί είμαστε ντελούλου σας έχουμε δώσει αυτά παραδείγματα όλα μας τα ερεθίσματα ήτανε τέρματοπικά μπορεί σήμερα να τα κράζουμε παρόλα αυτά τα ειστερνιζόμαστε νομίζω άπειρα και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και όσο και αν λέμε τι δύσκολα που είναι αυτά τα χρόνια τι δύσκολα είναι το εργασιακό περιβάλλον, είναι τα προσωπικά μας νομίζω θα συνεχίσουμε να έχουμε ελπίδες θα συνεχίσουμε να είμαστε φαντασμένοι και να ζούμε σε ένα δικό μας φανταστικό σινεφάκι.

28:45 Τουλάχιστον για πολύ καιρό ακόμα. Βέβαια, πρέπει να προσθέσω και αυτόν τον προβληματισμό. Αν δεν ήταν και λίγο ουτοπικά όλα αυτά που βλέπαμε, δεν θα υπήρχε και λόγος να τα βλέπαμε. Δηλαδή? Αν μπορούσα να δω τη ζωή μου σαν σειρά, θα τα είχα παρατήσει στο τρίτο επεισόδιο της πρόσεζον. Έχεις δίκιο. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να νιώθω την ανάγκη να δει κάτι πιο αισιόδοξο ή κάτι πιο ωραίο ας πούμε συσσαγωγικά.

29:16 Μπορεί να ήταν κακά παραδείγματα, αλλά ήταν καλές πλοκές. Το ακούω. Και αυτό ήταν ο ρόλος που έπρεπε να επιτελέσουν. Τώρα αν εμείς τα είδαμε και είπαμε «Α, νιώθω έμπνευση για τη ζωή μου», λάθος μας και δεν μας στέκανε ένας. Too late θα πω εγώ, αλλά δεν πειράζει. παρόλα αυτά θα θέλουμε πάρα πολύ να ακούσουμε και από εσάς ποια σειρά η ταινία σας έδωσε το μεγαλύτερο χαστούκι πραγματικότητας όταν ενηλικιωθήκατε θα αφήσουμε την ερώτηση και κάτω στο Spotify και θα την ανεβάσουμε και σε Story και εννοείται ότι οι καλύτερες και πιο πετυχημένες απαντήσεις θα δημοσιοποιηθούν και κάπου εδώ έχω να πω ότι όπως παρατηρήσατε θεωρώ αν είστε παρατηρητικοί κάποιοι από εσάς Όλα τα σημερινά μας παραδείγματα ήταν ξένα μίντια. Μην νομίζετε ότι έχουμε αφήσει την Ελλαδίτσα μας παραπονεμένη. Υπάρχουν και εδώ χιλιάδες παραδείγματα και γι' αυτό θα κάνουμε ένα part 2 επεισοδίου που θα έχουμε μόνο ελληνικά. Ετοιμαστείτε γι' αυτό ένα μικρό spoil.

30:22 Και εκεί θα αναφέρουμε και το Eek of the Week Δεν την ξεχάσαμε τη στήλη μου Νομίζω ότι μεσατύπω τον οργάνωτες Απλά επειδή είναι η ίδια θεματική Θα είναι σχετικό κάπως Ψιλοκαταλάβατε το Eek of the Week Έχουμε χωρίς τις αρμοδιότητές μας Αυτό έχουμε αποφασίσει να το μεταφέρουμε Για το επόμενο επεισόδιο Έφυγε το παιδί είναι στο δρόμο Είναι η φάση Εννοείται να μην ξεχάσετε να μας βαθμολογήσετε αν δεν μας έχετε βαθμολογήσει να μας ακολουθήσετε στο Ίσως Κάτω Παύλα και Όχι στο Instagram στο brainlesskatopavlaproduction επίσης στο Instagram είναι το σπίτι μας, είναι η ομαδούλα μας, είναι τα παιδιά μας και εκεί μπορείτε να τσεκάρετε και όλες τις άλλες εκπομπές που ανεβαίνουν και θα ανεβαίνουν από εδώ και πέρα με τα υπόλοιπα παιδιά αν σας άρεσε η σημερινή εκπομπή να τη στείλετε και σε εκείνον το φίλο σας που ίσως να είναι ακόμα αρκετά φαντασμένος και να νομίζει ότι είναι ο Τόμας Έλμπι ή περιμένει την Έμιλι να τον πάρει στο Παρίσι. Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο.

31:24 Φιλιά πολλά! Bye!