#40. Παιδικό παραμύθι: "Τα Μπαχαρικά"

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Ρυμογμένη στη γωνία. Κλαψούριζε απαρηγόρητη. Μάταια προσπαθούσε το μοσχοκάριδο να την ηρεμήσει. Στον τουλάπι με τα μπαχαρικά επικρατούσε πανικός. Όλα ήταν αναστατωμένα. Μόνο δύο αδιαφορούσαν για ό,τι συνέβαινε γύρω τους. Το αλάτι και το πιπέρι. «Άκουσες καλά», ρώτησε το κύμινο. «Ναι, σου λέω. Νομίζεις ότι έχω όρεξη για παιχνίδια.

01:00 Απάντησε θυμωμένο τον Παχάρη Αυτό είναι άδικο, άδικο Μουρμούρησε η κανέλα Έλα, μην κάνεις έτσι, όλοι βρισκόμαστε στην ίδια θέση Επέμενε να την παρηγορεί το μοσχοκάριδο Όχι και όλοι, τους βλέπεις πως κάθονται καμαρωτοί Ούτε που τους νοιάζει τι θα απογίνουμε εμείς Συνέχισε η κανέλα Βρέσεις, ακούσατε καλά, θα μας πετάξει όλους Είστε σίγουροι, αναρωτήθηκε η ρίγανη.

01:33 Εσύ μπορεί και να τη γλιτώσεις. Μια ρίγανη όλο και κάπου μπαίνει. Σε μια σαλάτα, σε μια σάλτσα. Απάντησε σκεπτικό το θυμάρι. Πιο εύκολα θα χρησιμοποιήσουν εσένα παρά εμένα. Όμως εγώ πού να μπω, πού να με χρησιμοποιήσει, αφού δεν φτιάχνει ούτε γλυκά, ούτε φαγητά που να ταιριάζω. Τίποτα για μένα, τίποτα. Αυτό δεν το αντέχω, σας λέω, δεν το αντέχω Ακούστηκε απελπισμένο το γαρίφαλο και άφησε στο τέλος μια πνιχτή τσιρίδα Εγώ πάντως τη λυπάμαι, έρχεται αγχωμένη με αγοραστό φαγητό Ίσα που φτιάχνει μια σαλάτα να φάει, αν τη φτιάξει κι αυτή Διαβάζει μέχρι αργά, νομίζετε ότι έχει χρόνο και όρεξη για μαγειρέματα Αγανάκτησε το δένδρο λίβανο Τότε γιατί μας αγόρασε Γιατί δεν άφηνε να μας πάρει κάποιος που θα μπορούσε να εκτιμήσει τη μυρωδιά και τη γεύση μας Επέμεινε η κανέλα Δεν θυμάστε πόσο πολύ μας ήθελε Με τι χαρά μας τοποθετούσε και περιέγραφε τις νοστιμιές που θα έφτιαχνε για εκείνη και τους φίλους της Μην την κακολογείτε λοιπόν Η ζωή της είναι μόνο δουλειά και διάβασμα

02:56 είπε θυμωμένο το δέντρο λίβανο μα δεν προσπάθησε καν πότε έφτιαξε ένα κοκκινιστό για να το αρωματίσω ακούστηκε από το βάθος τον μπαχάρι εσένα τουλάχιστον μπορεί να σε χρησιμοποιήσεις το κοκκινιστό εμένα το γαρίφαλο θα θελήσει να με βάλει κάπου δεν μου λες θα πάψεις κι εσύ με την κρίνια σου νομίζεις ότι σε άλλα σπίτια θα σε χρησιμοποιούσαν περισσότερο.

03:28 Πόσοι βάζουν γαρίφαλο στα φαγητά τους καλέ. Όχι και πολλοί. Άσε μας ήσυχους λοιπόν. Έχουν όλη απέτηση, έχει και το γαρίφαλο. Θύμωσε ακόμα περισσότερο τον Παχάρη. Αν μας πετάξει, θα το κάνει για να μην της θυμίζουμε όσα δεν καταφέρνει. Αν όμως τη βοηθούσε με να θυμηθεί αγαπημένες μυρωδιές από την παιδική της ηλικία, Ίσως τότε βρει χρόνο να βάλει χαρά στη ζωή της Όπως τη σχεδίαζε κάποτε Και μόνο που άκουγε τον εαυτό της να μιλάει έτσι η ρίγανη Άρχισε να ευωδιάζει Εύκολο για σένα γιατί είσαι ρίγανη Είπαμε Όλο και κάπου θα σε βάλει εσένα Κοίτα όμως τους άλλους δύο Ούτε που τους νοιάζει για μας Καρφί δεν τους καίγεται Το κάρδαμο ήθελε τόσο πολύ να χυμήξει στο αλάτι και το πιπέρι Ήξερε όμως πως δεν ήταν αυτή η λύση στο πρόβλημά τους Νομίζω πως η ρίγανη έχει δίκιο Σκέφτηκε φωναχτά η κανέλα και σταμάτησε να κλαίει Θα βγάλουμε όλες μας τις μυρωδιές Και θα την κάνουμε να θέλει να μας χρησιμοποιήσει Να δεις που θα αλλάξει Μία απόφαση είναι όλα Αρκεί να μας δοθεί η ευκαιρία

04:56 Εκείνη ακριβώς τη στιγμή η Σοφία Το νεαρό κορίτσι μπήκε στην κουζίνα Αποφασισμένη να πετάξει όλα όσα πίστευε πως της ήταν άχρηστα Μέσα σε αυτά ήταν και τα μπαχαρικά Που χρόνος και όρεξη για μαγείρεμα Κι ας ήταν πεντανόστιμα όσα έφτιαχνε κάποτε και ασχεδίαζε τραπέζια με φύλους και νέες γεύσεις. Αφού δεν τα χρησιμοποιούσε, προτιμούσε να μην τα βλέπει.

05:30 Πλέον είχε χρόνο μόνο για δουλειά και διάβασμα. Άλλωστε, το έβλεπαν και τα μπαχαρικά. Το ζούσαν κάθε μέρα. Η Σοφία τοποθέτησε ένα άδειο χαρτόκουτο στο μπάνκο. Με το που το είδαν τα μπαχαρικά, κατάλαβαν πως θα κατέληγαν εκεί Όμως τότε ακριβώς χτύπησε το κουδούνι Σωθήκαμε Έκραξε το κάρδαμο και σκούντισε το γαρίφαλο Μπούρδες σιγά που σωθήκαμε Μόλις ξεμπερδέψει θα έρθει και η σειρά μας Απάντησε ενοχλημένο εκείνο Έχει πει στη βραγκρινιάρη Η Σοφία επέστρεψε με μια σακούλα Έλυσε προσεκτικά τον κόμπο Και αυτά τα δευτερόλεπτα φάνηκαν αιώνες τα μπαχαρικά Που παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα Μέσα στη σακούλα ήταν το μεσημεριανό της Είχε παραγγείλει φαγητό απ' έξω, ως συνήθως Έβγαλε ένα μεγάλο δοχείο και άνοιξε το καπάκι Αλλά ακούστηκε ο ήχος του τηλεφώνου και την διέκοψε Πήγε στο διπλανό δωμάτιο για να απαντήσει Ορίστε, πάλι παρήγγειλε, εδώ ο κόσμος καίγεται και εκεί η παραγγέλνη Διαμαρτυρήθηκε εντόνως η κανέλα Κουνώντας μάλιστα και το δάχτυλο στον αέρα

07:11 Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο Πρέπει να φύγουμε τώρα που είναι απασχολημένη Έριξε την ιδέα το θυμάρι Πώς να φύγουμε, τρελάθηκες Πετάχτηκε το κάρδαμο Από το παράθυρο θα δώσουμε ένα σάλτο και θα πηδήξουμε στο φωταγωγό Συμπλήρωσε εκείνο Ωραίο σχέδιο, να περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας στον Ακάλυπτο Παρέα με τις κατσαρίδες Διαμαρτυρήθηκε ξανά η κανέλα Αυτή τη φορά Κουνώντας φανερά εκνευρισμένη Δύο δάχτυλα στον αέρα Αχ μανούλα μου γλυκιά Πάει αυτό ήταν Έκλαψε το γαρίφαλο Αφήστε τις μανούλες και τους φωταγωγούς Έχω καλύτερο σχέδιο Διέκοψε τα κλαψουρίσματα τον μπαχάρι.

08:17 Θα μπούμε στο φαγητό της και θα το νοστιμήσουμε. Θα τρελαθεί από τη γεύση που θα του δώσουμε. Θα μας εκτιμήσει και θα μας κρατήσει. Στις αποφάσεις συμμετείχαν πλέον και το αλάτι με το πιπέρι. Σύμμαχοι και όχι αντίπαλοι πια. Κατάλαβαν ότι έπρεπε να ενωθούν για να πετύχουν το στόχο τους Δηλαδή να μείνουν όλοι στο ντουλάπι Εγώ πάντως δεν μπαίνω σε αυτή την αηδία την αγορασμένη απ' έξω Διαμαρτυρήθηκε άλλη μια φορά η κανέλα Αυτή τη φορά κούνησε τρία δάχτυλα στον αέρα Η αυτό ή ο ακάλυπτος διάλεξε «Αλέξε».

09:06 «Εξάλλου, εσύ είπες ότι χρειαζόμαστε μια ευκαιρία. Νάτη λοιπόν». Τιστώνησε τον μπαχάρι. Για λίγο επικράτησε σιγή. Τα μπαχαρικά κοιτάζονταν αμίλητα. Έπρεπε να πάρουν μια απόφαση. Το μόνο που ακουγόταν ήταν το ρυθμικό «τικ-τοκ, τικ-τοκ» του ρολογιού στον τοίχο. «Τι λες, μοσχοκάριδο» ρώτησε τον Παχάρη «Τι φαγητό παρέγγειλε»

09:40 αποκρίθηκε εκείνο «Κοκκινιστό» «Διαλέγω το κοκκινιστό» «Εσύ, θυμάρι» «Κοκκινιστό» «Εσύ, ριγανή» «Κοκκινιστό» «Κανέλα, έχουμε δημοκρατία» «Δεν θέλω να ξαναδώ δάχτυλα διαμαρτυρίας ή ψωμένα» «Η πλειοψηφία αποφασίζει» Θα νοστιμήσουμε το φαγητό της. Πρόλαβε και της έκοψε τη φόρα τον μπαχάρι. Ναι, ήταν πάλι έτοιμη να σηκώσει δάχτυλα στον αέρα.

10:14 Τέσσερα αυτή τη φορά. Ξεκινάω πρώτο. Φώναξε και κύλησε προς την άκρη του ραφιού. Μετά πέταξε μέσα στο κοκκινιστό τρία-τέσσερα μπηλάκια. «Σύραμα μας!» είπαν το αλάτι και το πιπέρι. Ύστερα τίναξαν και αυτά λίγο από το περιεχόμενό τους στο δοχείο. «Άντε, πες να αρωματίσεις το φαγητό της!» Το γαρίφαλο πέταξε μέσα δύο κομματάκια πριν καν τελειώσει τη φράση του τον μπαχάρι.

10:49 Ήταν τόσο ενθουσιασμένο που συμμετείχε. Ακολούθησαν το δαφνόφυλλο και η ρίγανη. Το κοκκινιστό πλέον μοσχομύριζε Μα κάτι σαν να έλειπε Κοίταξαν όλη την κανέλα Εμπρός, τι περιμένεις Όπου να'ναι η Σοφία τελειώνει με το τηλεφώνημά της Και θα έρθει να δοκιμάσει το φαγητό Πού ακούστηκε κοκκινιστό χωρίς κανέλα Τι μάλλωσε τον Μπαχάρη Α, όλα κι όλα Είναι η πρώτη μου φορά Διαλέγω το καλύτερό μου μέρος απάντησε εκείνη Επιτέλους ρίξε μέσα ένα κομμάτι μη μας πιάσεις τα πράσα Έτσι και έγινε Μετά κάθισε στη σειρά της δίπλα στα υπόλοιπα μπαχαρικά Εκείνη ακριβώς τη στιγμή επέστρεψε και η Σοφία Το κορίτσι έβγαλε ένα πιάτο από τον τουλάπι και πήγε στο τραπέζι Κοντοστάθηκε Κοίταξε πάνω από το νόμο της Κάτι γαργαλούσε τη μύτη της Πλησίασε το κοκκινιστό και έσκυψε κοντά του Έκλεισε τα μάτια της και ρούφηξε με λεμαργία το άρωμά του Χαμογέλασε Μαζί της χαμογέλασαν και τα μπαχαρικά Η Σοφία έφαγε το καλύτερο κοκκινιστό που είχε δοκιμάσει ποτέ στη ζωή της Μετά κοίταξε το ράφι με τα μπαχαρικά χωρίς αυτό το χαμόγελο να ξεκολλήσει λεπτό από το πρόσωπό της.

12:34 Τελικά μάζεψε το χαρτόκουτο, έσβησε το φως και βγήκε από το δωμάτιο. Μέσα στο σκοτάδι, κανένα από τα ευτυχισμένα μπαχαρικά δεν μπορούσε να δει την κανέλα που είχε υψώσει το χέρι με πέντε δάχτυλα ανοιχτά Περιμένοντας ένα high five από τους φίλους της Ακόμα ιστορία σου, Άω.