Skip to content
PodBase
214. Μήπως ζεις με ξένα θέλω; ft. Κωνσταντίνος Χαραντινιώτης

214. Μήπως ζεις με ξένα θέλω; ft. Κωνσταντίνος Χαραντινιώτης

Kings or Pawns
Ιούνιος 24, 2026 00:43:07 Σεζόν 5 Επεισόδιο 214
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Καλεσμένος μου σε αυτό το επεισόδιο είναι ο Κωνσταντίνος Χαραντινιώτης – Σύμβουλος Νοοτροπίας & Ανάπτυξης, Εκπαιδευτής Mindfulness & Διαλογισμού και Συγγραφέας, μαζί μιλάμε για την αυθεντικότητα, την αυτοέκφραση και τη δύναμη της προσωπικής ευθύνης.

Μέσα από μια ουσιαστική συζήτηση εξερευνούμε πώς οι σκέψεις μας διαμορφώνουν τη ζωή μας, γιατί η αυθεντικότητα δεν είναι απλώς να εκφράζουμε ό,τι νιώθουμε και πώς μπορούμε να χτίσουμε μια ζωή που βρίσκεται σε ευθυγράμμιση με τις αξίες και τις επιλογές μας.

Μαζί εξερευνούμε:

✔️ πώς οι σκέψεις γίνονται λέξεις, πράξεις, συνήθειες και τελικά πεπρωμένο

✔️ γιατί η αυτοέκφραση ξεκινά πρώτα από τον τρόπο που μιλάμε στον εαυτό μας

✔️ τον κίνδυνο της μίμησης σε έναν κόσμο όπου όλα τείνουν να μοιάζουν μεταξύ τους

✔️ τι σημαίνει πραγματικά να είσαι αυθεντικός και να αναλαμβάνεις την ευθύνη της ζωής σου

✔️ γιατί οι αξίες μας αποκαλύπτονται περισσότερο από τις πράξεις μας παρά από τα λόγια μας

✔️ τη διαφορά ανάμεσα στον αυθορμητισμό και τον αυθεντικό, δομημένο λόγο

✔️ πώς μπορούμε να εντοπίσουμε τις βαθύτερες πεποιθήσεις που καθορίζουν τα συναισθήματά μας

✔️ γιατί η ανάληψη ευθύνης αποτελεί βασική προϋπόθεση προσωπικής ωριμότητας

✔️ τη σημασία του μέτρου και των ορίων μέσα από την Κούπα του Πυθαγόρα

✔️ πώς η στωική έννοια της απάθειας μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη διαύγεια και ελευθερία

Αν κρατάω κάτι από αυτή τη συζήτηση, είναι ότι η αυθεντικότητα δεν είναι ένας τίτλος που αποκτάς.

Είναι μια καθημερινή επιλογή.

Η επιλογή να ευθυγραμμίζεις τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις σου. Να αναλαμβάνεις την ευθύνη του εαυτού σου και να δημιουργείς συνειδητά τη ζωή που θέλεις να ζήσεις, αντί να ακολουθείς μηχανικά τις προσδοκίες των άλλων.

👑 Νέα επεισόδια Kings or Pawns Podcast στο Spotify & Apple Podcasts κάθε Τετάρτη από τις 05:00. Στο YouTube κάθε Τετάρτη στις 21:00.

🔹 Boosted by Dimello Coffee

🔹 Hydrated by THEONI Natural Mineral Water

🔹 Informed by Key Books

🔹 Styled by VARDA Fashion

✔️ Άκουσε το επεισόδιο:

Spotify: Kings or Pawns

Apple Podcasts: Kings or Pawns

YouTube Music: theSPEAKERS

#theSPEAKERS #KingsorPawnsPodcast

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Η αυθυντικότητα δεν είναι τα λέω όπως να είναι. Μιλάω από εκείνο το μέρος το οποίο το έχω εξετάσει, το έχω αναλύσει και έρχομαι με δομή. Τώρα θα πει κάποιος, ρε Σικοσαντίνη, τι θα έκανα, θα έκανα κάποια φορά που θέλω να μιλήσω ή να πω κάτι να καταφέρω κάτι πρέπει να το ψάχνω. Εγώ θα του πω ναι. Η ανεξετάζωση αυτή που λέω φαίνει πιο κοντά στην ευθύνη.

Όσο δεν αναλαμβάνω ευθύνη υπάρχει ο κίνδυνος να είμαι 42 αλλά συναισθηματικά να είμαι 15. Δεν ικανοποιούμεστε από τη ζωή που ζούμε γιατί προσπαθούμε να ταιριάξουμε σε πράγματα που ίσως δεν μας ταιριάζουν αυθεντικά. Είναι άλλο πράγμα αν κάτι είναι ωραίο, είναι άλλο πράγμα αν αυτό το ωραίο ταιριάζει σε εσένα. Θα πρέπει το άτομο να καθίσει να φιλιτράρει τα θέλω του.

Υπάρχει μια ορμή στο ότι έτσι πρέπει να γίνεται. Το οποίο ήταν πριν λίγο καιρό αλλιώς και σε λίγο καιρό θα είναι πάλι αλλιώς. Εσύ που βρίσκεσαι σε αυτό. Φέτος και τρίτη χρονιά συνολικά στο podcast. Το προηγούμενο podcast είχε πάρα πολύ μεγάλη απήχηση. Πήγε κατευθείαν στα 10 καλύτερα podcasts που έχουμε κάνει όλα αυτά τα 5 χρόνια που υπάρχει το podcast μας.

Μιλήσαμε την προηγούμενη φορά όσο μπορέσαμε σε αυτόν τον χρόνο που είχαμε στη διάθεσή μας για αυτό το τεράστιο θέμα του ποιος είμαι. Ένα που νομίζω 200 podcasts να κάναμε πάλι δεν θα προλαβαίναμε να το καλύψουμε. Προσπαθήσαμε να κάνουμε μια πρώτη επαφή με αυτό Σήμερα θέλουμε να αναφερθούμε σε κάτι που υπάγεται Σε αυτό το κομμάτι, σε αυτή την προσέγγιση, σε αυτή την κατεύθυνση Και θέλουμε να μιλήσουμε για την αυτοέκφραση Και την αυθεντικότητα της αυτοέκφρασης και εδώ θέλω να ξεκινήσω με το εξής έχουμε ξεχωρίσει από το βιβλίο τα υπέροχα μυστικά της ζωής των εκδόσων keybooks έχουμε ξεχωρίσει στη σελίδα 140 το εξής απόσπασμα θεωρώ ότι ίσως μπορεί να μας βοηθήσει για αυτό το οποίο θα συζητήσουμε λέει λοιπόν πρόσεξε τις σκέψεις σου θα γίνουν λέξεις, πρόσεξε τις λέξεις σου θα γίνουν πράξεις πρόσεξε τις πράξεις σου θα γίνουν συνήθειες Πρόσεξε τις συνήθειές σου Θα γίνουν ο χαρακτήρας σου Πρόσεξε τον χαρακτήρα σου Θα γίνει το πεπρωμένο σου Ξεκινάει λοιπόν και λέει

Πρόσεξε τις σκέψεις θα γίνουν λέξεις Πρόσεξε τις λέξεις θα γίνουν πράξεις Άρα μιας και μιλάμε θέλουμε να μιλήσουμε για την αυτοέκφραση Τι έχεις να πεις σχετικά με αυτό Έχω να πω πολλά πράγματα και θα ξεκινήσω Και εγώ από το ευχαριστώ επισήμως για την πρόσκληση γιατί είναι πραγματικά ενδιαφέρον σε συζήτηση αυτή που κάνουμε από εκεί που πιάνουμε αυτό το κουβάρι που λέγεται ανθρώπινη εμπειρία και σαφώς είναι καταλήτης η κατανόηση αυτής της έννοιας που χρησιμοποιούμε και λέμε είμαι το οποίο είναι μια περιγραφή για κάτι που βιώνεις, το οποίο δεν είναι πάντα το ίδιο στη διάρκεια των ετών που υπάρχεις σε αυτόν τον κόσμο και δεν καλύπτεται ούτε από μια ώρα ούτε από τρεις ώρες θα έλεγα είναι έργο ζωής οπότε είναι μια συζήτηση η οποία μπορεί να συνεχίζει και μπορεί να συνεχίζει γιατί έχει πάρα πολλές διαφορετικές πτυχές οι οποίες αξίζει να τις εξετάσει το άτομο και εμείς αυτό θα κάνουμε και έχει να κάνει σαφώς με το κομμάτι του πώς εκφράζεσαι την αυτοέκφραση

και προφανώς με το κομμάτι αυτού που λέμε αυθεντικότητα το οποίο όπως είχαμε συζητήσει είναι μια πολυφορεμένη έκφραση να είσαι αυθεντικός η αυθεντικότητα. Εγώ όμως θέλω να φέρω εδώ πέρα τη ρίζα της γλώσσας, μια και μιλάμε για λέξεις, και από όπου προέρχεται και η λέξη αυθεντικός, η αυθεντικότητα και θα το παρουσιάσω. Ξεκινώντας όμως από το κείμενο αυτό, προφανώς και είναι οι σκέψεις μας το εναρκτήριο λάκτισμα για οτιδήποτε συμβαίνει.

Για το τι αισθανόμαστε, συναισθήματα, για το πώς αυτό θα το βγάλουμε στον κόσμο μέσω του λόγου. Πριν απ' όλα όμως αυτό υπάρχει μέσα στο κεφάλι μας. Και γι' αυτό το λόγο να πω εδώ επίσης ότι αυτό που διάβασες είναι στίχος είναι ο πρώτος στίχος από το βιβλίο Ντάμα Πάντα που το έχει γράψει λέγεται ο ίδιος ο Βούδας. Είναι 2.500 ετών αυτό το βιβλίο.

Περίπου. Χοντρικά τώρα μην πάμε ημερολίγιακα. Και όπως είπα λέγονται οι δίδυμοι στίχοι. Γιατί λέει αν αυτό τότε κείνω. Αν αυτό τότε εκείνο Αν αυτό τότε εκείνο και όλο το βιβλίο αυτό Πηγαίνει έτσι και ξεκινάει Από τον εξής στίχο που λέει Πρόσκσε τη σκέφτηση γιατί δίνει σχήμα Στη ζωή που ζεις Και ξεκινάει με όλο αυτό το πράγμα Με το ότι οι σκέψεις σου γίνονται τα λόγια Στα λόγια σου γίνεται η πράξη Η πράξη σου γίνεται ο χαρακτήρας Ο χαρακτήρας σου κουλουπού κουλουπού Κάπου εκεί πέρα μέσα Στο κομμάτι αυτό έχει να κάνει Εγκαταζόμαστε τρόπον την να στο μέσα κόσμο.

Δηλαδή, αυτό που πας να βγάλεις προς τα έξω, και εδώ είναι ιδιαιτερότητα, που ίσως δεν βγάζεις προς τα έξω, μέσα έχει εκφραστεί ούτως ή άλλως. Το μπορώ ή το δεν μπορώ υπάρχουν και τα δύο μέσα. Το μπορώ και το δεν μπορώ είναι αφηγήματα πριν γίνουν πράξεις στον έξω κόσμο. Πολλές φορές, λοιπόν, για να μπορέσουμε να βρούμε τα πατήματα μας οι άνθρωποι στο κομμάτι της αυτοέκφρασης, ερχόμαστε και κουμπώνουμε πάνω μας προσωπία.

Δηλαδή, μόδες, κατευθύνσεις, «Α, κοίτα να δεις τι έκανε αυτός, να το κάνω κι εγώ», που σε έναν βαθμό είναι καλό, αλλά χρήσιμο, χρηστικό και χρήσιμο, είναι μόνο στην περίπτωση όπου ταιριάζει πάνω σου. Και εδώ είναι το κομμάτι της αυτοεκτικότητας. Είναι χρήσιμο όταν σου φέρνει ένα αποτέλεσμα. Πώς μπορείς να το καταλάβεις αυτό Πολλές φορές βρισκόμαστε σε ένα πλαίσιο Οικογενειακό ή επαγγελματικό Μιλάμε Λέμε αυτό που πρέπει Ή κάνουμε αυτό που είναι Της εποχής η μόδα Δηλαδή το πως παρουσιάζουμε το content Αν σε ενδιαφέρει να διαφημιστείς Γιατί όλος ο κόσμος φέρει πίνη στα social media Στο instagram ας πούμε συγκεκριμένα Ή στο tiktok Δεν ξέρω αν το έχεις παρατηρήσει Αλλά υπάρχει μια τάση να αλλάζουν αυτές οι μόδες και πολλά από αυτά που παρουσιάζονται σε επίπεδο περιεχομένου μοιάζουν μεταξύ τους.

Εντάξει. Ορθώς. Πέραν την ταμπέλα. Το podcast νομίζω είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Ακριβώς. Τώρα τον τελευταίο καιρό μάλιστα το είδα γιατί έψαχνα κάποια για το οχοδικό μου χώρο κάποια πάνελ ηχοαπορροφητικά και τα περισσότερα podcast έχουν αυτό το πιχάκι από πίσω το οποίο κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά αλλά νομίζεις ότι γυρίζονται όλες τις δύο στούντιο πια με τα ίδια μικρόφωνα με τα τέτοια τεχνικά σίγουρα υπάρχει το καλό υλικό που πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε όταν φτάνουμε όμως στο επίπεδο της αυτοέκφρασης είναι καλό να μην είσαι κι εσύ ακόμα ένα πιχάκι ωραίο δηλαδή ξέρεις ποιο είναι το δικό σου χρώμα βάψε το ρε παιδάκι τουλάχιστον λίγο διαφορετικά και αυτό δεν είναι για να αρέσεις απλά στον κόσμο ή να σε αγοράσει γιατί στο τέλος της ημέρας εσύ θα είσαι πιο ικανοποιημένος.

Γιατί αν ακολουθήσουμε την αλυσίδα που έχει το κείμενο στο βιβλίο, ότι στο τέλος γίνεσαι αυτό, δεν μπορείς να γίνεις αυτό που θέλεις αν είναι μέσα από, σε εισαγωγικά λέξη, το προσωπείο το οποίο έχεις φορέσει για να ταιριάξεις με την εποχή, με τη μόδα, με το πλαίσιο, με τον άνθρωπο. Είναι διαφορετικό να φιλτράρουμε τον εαυτό μας για να μπορούμε να λειτουργούμε καλύτερα και διαφορετικό να γινόμαστε ακόμα ένα κόπι.

Να πω ότι αυτό το οποίο αναφέρεις σε πρώτη φάση είναι πολύ δύσκολο και γι' αυτό είμαστε εδώ, αυτό θέλουμε να συζητήσουμε. Ας πούμε λοιπόν ότι εγώ περνάω ένα βασικό κομμάτι, χρονικό κομμάτι της ημέρας μου στα social. Θα γίνω αυτό το οποίο βλέπω χωρίς να το καταλάβω αργά ή γρήγορα. Εδώ έρχεται αυτό το παραμύθι, η ιστορία η οποία δεν είναι πραγματική με το βάτραχο.

είναι χάρη λόγου, δεν ισχύει που λέει ότι αν τον σιγοβράζεις δεν καταλαβαίνει τη διαφορά και στο τέλος βάλεις ένα βάτραχο μέσα σε μια κατσαρόλα και ζυστάνεις αραγά το νερό το βατραχάκι δεν καταλαβαίνει τη διαφορά και τελικά θα βραστεί υπάρχει όμως συγγνώμη μια πολύ σημαντική διαφορά εδώ που το βατραχάκι θα πεθάνει προφανώς, όμως αλληγορικά μιλώντας πολλοί άνθρωποι βιώνουν αυτόν τον θάνατο διότι αρχίζεις και πεθαίνεις χάνεις το χρώμα σου και αρχίζεις και δεν έχει νόημα θέλω να πω όλο αυτό το οποίο ζεις δηλαδή σε αφήνει κενός στο τέλος γιατί πολύ απλά έβρασες τόσο πολύ που ψόφισες σαν τον βάτραχο δηλαδή έχει μια άλλη γορία η οποία είναι όμως πραγματική κατάσταση δεν ικανοποιούμεστε από τη ζωή που ζούμε γιατί προσπαθούμε να ταιριάξουμε σε πράγματα που ίσως όχι σε όλες τις περιπτώσεις δεν μας ταιριάζουν αυθεντικά. Τώρα η αυθεντικότητα της δικής σου ψυχής είναι κάτι το οποίο είναι υποκειμενικό δηλαδή πρέπει το ίδιο το άτομο να το βιώσει και να το ψάξει

και όντως δεν είναι μια εύκολη δουλειά το να μιλάς αυθεντικά και εδώ έρχομαι να πω εγώ ότι αν θέλουμε να προσφέρουμε κάτι στους ακροατές μας η αυθεντικότητα είναι προϊόν βαθιάς τάξης και δομής αυθεντικότητα δεν είναι να μιλάς όπως να είναι Δεν είναι να λες ότι θέλεις επειδή για μένα είναι έτσι Θέλει δομή Και όταν είναι δομημένο Βάσει του δικού σου αξιακού συστήματος Τότε όλα θα έρθουν Και θα ακουμπώσουν και θα μπορείς Θα σε ικανοποιεί αυτό λέω Αυτό που εκφράζεις να σε ικανοποιεί βαθιά μέσα σου Μέχρι το με δούλισσο Όχι στην προσπάθεια να ταιριάξεις Σε κάποιους θα αρέσει σε κάποιους δεν θα αρέσεις Πάντα με σύνεση Πάντα με σοφροσύνη Πάντα με δικαιοσύνη και ελευθερία Προς την ευθύνη και τους άλλους Όμως θα πρέπει να φιλτράς κάποια στιγμή Γιατί παλιώς όλα θα έχουν το ίδιο χρώμα Στο τέλος Σκέφτομαι λοιπόν ότι Μπορεί εύκολα να χάσω Την οποιαδήποτε μοναδικότητα μου Και να μην το καταλάβω κιόλας Γιατί αφήνομαι Σταδιακά σε μάτια Σε οπτικές Ή παρασύρωμαι παρασύρωμαι

σε απόψεις άλλων και σταδιακά όπως είπα κάτι μπορεί να γίνει δικό μου και να μην το αντιληφθώ σε αυτό λοιπόν το οποίο αναφέρεις υπάρχει κάτι σκέφτεσαι που μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο να μείνει πιο κοντά σε αυτό το οποίο είναι αναφορικά με την αυθεντικότητα της δικής του αυτοέκφρασης ναι όλη μου η δουλειά έχει να κάνει με την χρήση των λέξεων με το πως κάνω σύνταξη στο λόγο μου όχι εξωτερικά εσωτερικά πρώτα γι' αυτό και μέσα από τις ασκήσεις που προτείνω στη δουλειά μου στα σεμινάρια και στα βιβλία μου είναι να καθίσεις και να το δεις μπροστά σου αυτό που λες, δηλαδή γράψ' το και δες τι έχεις πει όπως σου έρχεται εκείνη την ώρα γράψ' το και δες, συμφωνείς με αυτό που λες δηλαδή έτσι θα το λέγες πραγματικά αν το είχες μπροστά σου και το λέγες στο 99% το αλλάζουν κάπως.

Όχι παντελώς, το αλλάζουν κάπως. Άρα άρχισα να εξασκούμε στο να μιλάω πιο αυθεντικά, υπό την έννοια να εκφραστώ πιο καλά και πιο σωστά πιο άρτια σε σχέση με αυτό το οποίο θέλω να πω. Πέρα από αυτό όμως θα πρέπει να εξετάσουμε και όπως το είπα προηγουμένως τη λέξη αυθεντικότητα γιατί θα μας δώσει μία ορμή η λέξη αυθεντικότητα να καταλάβουμε τι σημαίνει.

Υπάρχει μία είναι μια σύνθετη λέξη υπάρχει η ρίζα ενδης το συν ενδης το οποίο σημαίνει ο άνθρωπος ο οποίος δρά είναι αυτός δηλώνει την δράση και υπάρχει και μια ρίζα και από ένα ρήμα στην αρχαία ελληνική το οποίο είναι το ανίο το οποίο σημαίνει κατορθώνω καταβάλω έργο και κατορθώνω κάτι οπότε έχει πολλά νοήματα η λέξη μέσα αυθέντη αυθέντης.

Και επίσης μια κλίμακα αυθέντης. Η λέξη είναι αυθέντης. Άμα πάμε στην Βυζαντινή περίοδο ας πούμε θα βρούμε τη λέξη αυθέντης να μας δίνει την παράφραση εφέντ αυθέντης και αυτό που λέμε αυθέντης είναι αυτός ο οποίος είναι ο απόλυτος δημιουργός, υπεύθυνος με ορμή των πράξεών του και που ορίζει τα πράγματα. Γι' αυτό και λέμε το αφεντικό.

όμως χρησιμοποιούμε κατά κόσμο το αφέντης και το αφεντικό και δεν ξέρουμε τι ρίζα, τι σημαίνει από πίσω γιατί άμα πούμε ότι το να είσαι αυθεντικός ας το αλλάξουμε λίγα και τώρα και πούμε το να είσαι αυθεντικός πραγματικά σημαίνει ότι είσαι ο άνθρωπος ο οποίος αναλαμβάνει δράση με ορμή καταλητικά και κατορθώνει πράγματα αυτό σημαίνει αυθεντικός άρα εξέτασε τον εαυτό σου, όχι το αυθεντικός που λέμε, αν μιλάς από το βάθος ψυχής του οποίου είναι κάτι πολύ διαφορετικό από το ψυχή, είναι το πώς αισθάνεσαι εκείνη τη στιγμή ουσιαστικά και αν το πάμε λιγάκι πιο ουσιαστικά και πούμε ότι έχει μέσα από την ανάληψη δράσης όταν λες αυθεντικός έχει προς διορισμό το κατορθώνω κιόλας, γιατί αν έχεις προς διορισμό το να αναλάβεις δράση και να κατορθώσεις αυτό που έχεις ορίσει τότε οφείλεις να καθίσεις να δεις πώς εκφράζεσαι γιατί μπορεί ο τρόπος που εκφράζεσαι να μην σου φαίνεται το αποτελέσμα που θέλεις και όχι επειδή είναι η κατάσταση έτσι οπότε αυτό που λέω είναι ότι πρέπει να εξετάσουμε

τον λόγο πρώτα αυτόν τη λογική μας δηλαδή και μετά τον λόγο που εκφέρω μέσω της φωνής φαίνω που βγαίνει στο φως δηλαδή η λογική σου μέσα από αυτά που λες σε ένα άτομο το οποίο θεωρεί ότι κινείται αυθεντικά ή ότι είναι αυθεντικός Στην ουσία όμως Δεν είναι Και δεν καταλαβαίνει τη διαφορά Τι θα είχες να του πεις Το παράδειγμα που έφερες πριν με το πιχάκι Το βρίσκω υπέροχο Όταν ξεκίνησαν λοιπόν τα podcast Στην Ελλάδα Πριν 10 ίσως Ή πριν 15 χρόνια Δεν βλέπαμε καταρχάς ότι πρώτο ξεκίνησαν να υπάρχουν τα κοινωνικά δίκτυα αλλά μην πάμε μακριά μέχρι το 2021 δεν έβλεπες παντού μικρόφωνα στα social media αυτό το boom έχει γίνει τα τελευταία δύο χρόνια να βλέπεις ανθρώπους να μιλάνε με ένα μικρόφωνο μπροστά τους οπότε όντως υπάρχουν εκεί πάρα πολλές αντιγραφές και είναι και τόσο ίδιο το setup που πρέπει να μείνεις με τον δημιουργό του οποιοδήποτε περιεχομένου για να ξεχωρίσεις κάτι που και πάλι και εκεί καταλαβαίνουμε ότι κάποιος πρέπει να πάει, δεν ξέρω, να χτίσει ένα δικό του δρόμο για να μπορέσει να ξεχωρίσει.

Εγώ αυτό το οποίο με προβληματίζει είναι όταν κάποιος δεν το καταλαβαίνει ότι έχει οθετήσει μια στάση η οποία δεν είναι δικιά του, αλλά επειδή έχει πέσει τόσο πολύ μέσα σε αυτό, νομίζει ότι είναι δικιά του. Υπηρετεί το να ταιριάξω γιατί αυτό σημαίνει αυτό και ακολουθώ και εγώ να σου φέρω ένα παράδειγμα για τα podcast, επειδή κάνω podcast πάρα πολλά χρόνια και στο δικό μου podcast Πόσα χρονιά είσαι?

Δέκα? Λίγο λιγότερο αλλά είναι πολύ σο ο καιρός ο οποίος κάνω τα podcast ηχητικά όχι βιζουαλή έχω κάνει και ηχηδία τέτοια πριν από το 20 λογικά όπως και το youtube και επειδή το έχουμε συζητήσει μου αρέσει πάρα πολύ όλο αυτό ο κόσμος με τις κάμερες έχω ασχοληθεί εγώ ίδιος, είναι κάτι που το έκανα πολλά χρόνια πριν, το έχω ψάξει αυτό με τον ήχο και ξέρω τα σπέξ και γι' αυτό θα πω αυτό που θα πω υπάρχει μια χρησιμότητα στο να φοράς ακουστικά όταν ηχογραφείς για να καταλαβαίνεις τι λες εφόσον είσαι και ο άνθρωπος ο οποίος τσεκάρει και κρίνει τον ήχο, την ποιότητα και τις διακοπές στις αρχές αν θυμάσαι Τώρα το βλέπω λίγα και έχει πάει πίσω αυτό το πράγμα Στις αρχές του podcast Αυτό που βλέπαμε επίσης είναι Άνευ λόγου και αιτίας Και οι δύο συνομιλητές να φοράνε ακουστικά Αφού υπάρχει panel Και τσεκάρει το ήχος Δεν είναι απαραίτητο αυτοί που μιλάνε να ακούνε Μέσω ακουστικών Αλλά επειδή αυτό ήταν το image making που σημαίνει podcast Πουπ και τα ακουστικά στο κεφάλι

Τώρα το έχουν καταλάβει οι άνθρωποι σιγά σιγά νομίζω Πολλά ποδοί που δεν φοράνε ακουστικά Προσπαθούσαμε να ταιριάξουμε Σωστά σωστά Εγώ όταν φορούσα ακουστικά Και μου λείπουνε τώρα Που δεν ήξερα τη χρήση τους Προφανώς πριν κάνω το podcast Με βοηθούσαν πολύ να εστιάσω Και την ένταση της φωνής μου Και τις όποιες αλλαγές στο ρυθμό Και να Αντιλαμβάνομαι περισσότερο και καλύτερα Και τη φωνή του συνομιλητή μου Ποιηθεί συγκεκριμένα Με αυτό το κομμάτι Είναι 100% βέβαιο ότι είναι εξαιρετικά χρήσιμο.

Εγώ φορώ πάντα ακουστικά όταν μιλάω στο μικρόφωνο, γιατί πρέπει να ακούω την ποιότητα της φωνής μου, τον τόνο μου. Μπορώ να ακούσω σαρδάμ, γιατί η αλήθεια είναι ότι μπορεί ο ακροατής που με ακούει να ακούει το τελικό αποτέλεσμα, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά σαρδάμ, τα οποία μιλάω και εκεί που μιλάω μπορεί να μου φύγει κάτι.

Οπότε υπάρχουν τα εργαλεία, πρέπει να το φοράς. όταν όμως έχουμε κάποιον άνθρωπο που σε ελέγχει το περιβάλλον δεν είναι απαραίτητα, είναι όμως το image making, οπότε τέλος πάντων για να καταλήξουμε σε αυτό είναι ότι υπάρχει ένα ένα ότι έτσι είναι αυτό και λόγω του ότι έχουμε μάθει αυτό το έτσι είναι αυτό σε όλες μας τις προσπάθειες και σε όλα μας τα επιχειρήματα να βγούμε έξω στον κόσμο και αυθεντικά να επικοινωνήσουμε κάτι μια ιδέα και ξαναλέω όχι σε αυτό το πλαίσιο που είμαστε εμείς ακόμα και το να μιλείς στον σύντροφό σου στο παιδί σου στη δουλειά σου επειδή υπάρχει ένα διατάφτα που είναι ο τρόπος που έχουμε μάθει να το κάνουμε να μιλάμε και το συναντάω επίσης επειδή είμαι και γονιός και ασχολούμαι και με γονείς υπάρχουν επίσης στη γονικότητα πολλές μόδες και συζητιούνται κάποιες καλές κάποιες ίσως πρέπει να εξεταστούν λίγο περισσότερο αλλά σε κάθε περίπτωση υπάρχει μια ορμή στο ότι έτσι τι πρέπει να γίνεται.

Το οποίο ήταν πριν λίγο καιρό αλλιώς και σε λίγο καιρό θα είναι πάλι αλλιώς. Εσύ που βρίσκεσαι σε αυτό. Μιλάει πραγματικά στην ψυχή σου ο τρόπος αυτής της επικοινωνίας. Δεν μιλάω για τους γονείς τώρα, μιλάω γενικότερα. Ο τρόπος ο οποίος θα βγεις έξω. Και εδώ έρχομαι στο κομμάτι της έκφρασης, της αυτοέκφρασης. Εγώ βέβαια να πω εδώ πέρα ότι να μιλάω για αυτοέκφραση μιλά για τον τρόπο που εκφράζεσαι μέσα στο κεφάλι σου αυτό εννοώ αυτό εκφράση εσύ που εκφράζεσαι προς τον ιδίωστον αυτό πώς σου μιλάς γιατί άμα έπαιρνες ένα το έχω κάνει σε άσχη γι' αυτό γελάω και δυσαρεστήθηκε πολύ το άτομο το οποίο κάναμε αν σε βάλω και γράψεις ένα χαρτί αυτά που σου λες και σου πω ότι αυτός θα στέλνει γράμμα και σου μιλάει έτσι τι θα έλεγες γι' αυτόν τον άνθρωπο και έγινε κόκκινος Δεν το άρεσε.

Δεν το άρεσε. Δηλαδή, άμα σου στέλνουν... Μιλάς, δηλαδή, έχουμε ωρεοποιήσει και είναι πολύ ωρεοποιήσει μεταφορικά. Κάνει οκ. Πολύ το να μιλάς καθημερινά στον εαυτό σου με απαξίωση, με περιορισμό, με το ότι εσύ, εντάξει, αυτή είναι καλή, εσύ δεν το έχεις, καλύτερα να κάτσεις στα αυγά σου, μην προχωράς, μην πας, δεν είναι τώρα, δεν υπάρχουν, οι δουλειές έχουν πιαστεί όλες, οι ιδέες έχουν πιαστεί, πού να πάω να το κάνω τώρα έχω ακούσει πολλοί από στελίδες μεταξύ του τελευταίου καιρό και τώρα με το AI δεν είναι κατάλληλη στιγμή να πρόγειται, αλλάζει ο κόσμος τώρα πρέπει να το πιάσεις αγαπητοί που είναι η ορμή της αλλαγής για όποια αλλαγή υπάρχει, γιατί η αλήθεια είναι ότι οι αλλαγές γίνονται συνέχεια στην ιστορία απλά υπάρχουν στιγμές οι οποίες είναι πιο μεγάλες με τεχνητή νοημοσύνη αλλά πρέπει να το πιάσεις τώρα να περιμένω λιγάκι γιατί ξέρεις δεν το προλαβαίνω ή τώρα που να το κάνω εγώ που όλοι έχουν τα μέσα και τα μέτρα για να ορίζουν τα πράγματα αυτό

και έχει πολλές άλλες τέτοιες ιστορίες είναι που λέγω αυτοέκφραση πως εκφράζεσαι με τον εαυτό σου ο τρόπος για να το κουμπώσουμε τώρα με αυτό που λέγαμε αυθεντικότητα με τον τρόπο που εγώ παρουσίζω την αυθεντικότητα Ο τρόπος που αυτό εκφράζεσαι, μιλάς μέσα στο κεφάλι σου. Είναι ο τρόπος της αυθεντίας αυτό το οποίο υπηρετεί την ορμή και τη δράση την οποία απαιτεί ζωή καθημερινά να σηκώνεσαι και να εργάζεσαι για να είσαι παραγωγικός.

Για να καταφέρνεις πράγματα, για να προχωράς τη ζωή σου και τον κόσμο ενδεχομένως με αυτό που κάνεις. ή λιμνάζεις μέσα σε ένα σε μια λύθη στη λίμνη αυτή στα Σκληπία που λέγεται η λύθη είναι η λυσμονιά του ποιος είσαι αυτό εννοώ εγώ αυθεντικότητα γιατί είναι βέβαιο ότι έχεις τη δύναμη να έχεις και ορμή είναι βέβαιο ότι έχεις τη δύναμη να καταφέρεις πράγματα γιατί το έχεις κάνει ήδη στη ζωή σου για κάποια πράγματα άρα αυτά που είναι λίγο πιο πέρα από αυτό που το χέρι σου φτάνει αυτή τη στιγμή χρειάζεται έναν κόπο ο κόπος θα ενθαρρυνθεί μόνο τη στιγμή που θα αρχίσεις να μιλάς κατάλληλα μέσα στο κεφάλι σου και να πεις ότι θα δουλέψεις σαν αυθεντία στο αντικείμενό μου ένα το άλλο κομμάτι του αυθεντικού να είσαι ο αυθεντικός ο εαυτός θα πρέπει το άτομο να καθίσει να φιλιτράρει τα θέλω του και να δει αν τα θέλω του είναι αμυγός δικά του ή είναι επειδή αυτό είναι που τρέχει αυτή τη στιγμή στο περιβάλλον μου στην κοινωνία παγκόσμια ίσως και υπηρετεί τον τρόπο που θέλω να ζω

εδώ το φέρνω δεν είναι αφηρημένο αυτό καθόλου είναι η αξία μου αν αυτό το οποίο θέλω να υπηρετώ το πιο υψηλό για μένα για παράδειγμα για το κάνουμε κατανοητό θα πει κάποιος ότι για μένα η νούμερο ένα αξία μου είναι η οικογένεια και την ίδια στιγμή δουλεύει τόσο πολύ που δεν προλαβαίνει να δει την οικογένειά του Δεν υπηρετεί την αξία του Είναι άλλη η αξία του Θα σου πει μα για αυτούς δουλεύω τόσο πολύ Είχα πρόσφατα μια τέτοια ζήτηση Που λέει για να πάω το παιδί μου στο ιδιωτικό Αναγκάζομαι να γυρίσω 9 ώρα το βράδυ Και τον ρώτησα Εάν πήγαινε σε δημόσιο Αλλά ήσουν μαζί του από τις 5.30 Πώς θα εξέλιξε όταν ισχύσουμε αυτό το παιδί Ακριβώς αυτό Δεν υπάρχει πρόβλημα να αλλάξεις αξία να πεις ότι για μένα αξία είναι η ευημερία μου ο πλούτος στα χρήματα γιατί έτσι φαίνεται από τον τρόπο που δουλεύεις γιατί η οικογένεια λειτουργεί κάπου το πλαίσιο του μέτρου της ευημερίας που έχεις ορίσει ιδιωτικά σχολεία δεν ξέρω εγώ οτιδήποτε κάνει αυτό κανένα πρόβλημα αλλά βάλε πρώτα την αξία χρήματα

γιατί αν δεν βάλεις αξία χρήματα μέσα η αυτοέκφρασή σου το αφήνει αδικαιολόγητο θα αισθάνεσαι πάντα την οδύνη Πρέπει απλά να αλλάξεις και να πεις αυτή είναι η πρώτη αξία, γιατί είναι αξία γιατί υπηρετώ την οικογένειά μου. Και να πηγαίνεις με φουλ καρδιά εκεί και να βάλεις τα σωστά μέτρα παρεπιπτόντως, ούτως ώστε να μπορείς να μην κέγεσαι, γιατί η αξία η οποία σε καίει σταματάει να αξίζει.

Ξεκινάμε το σημερινό επεισόδιο με ένα καφέ εσπρέσοντι μέλο από κάψουλα, για να μας δώσει το boost που χρειαζόμαστε για να ξεκινήσει δυναμικά η μέρα μας. Το επόμενο χρονικό διάστημα θα εκδοθεί από τις εκδόσεις Keybooks το δεύτερο μου σύγγραμμα, όπου όταν επιλέγαμε τέλος πάντων το εξώφυλλο, είχαμε κάποια πολύ ωραία εξώφυλλα.

Και σκεφτόμουν μαζί με τους εκδότες και τους δημιουργούς το εξής και αυτό το που έρχεται πολύ συχνά στο μυαλό μου. Είναι άλλο πράγμα αν κάτι είναι ωραίο είναι άλλο πράγμα αν αυτό το ωραίο ταιριάζει σε εσένα. Ότι μπορούμε να βρούμε στο συγκεκριμένο παράδειγμα πολύ ωραία εξόφυλα για κάτι θα τα βρούμε. Αν αυτά ταιριάζουν στον Κωνσταντίνο στον Απόστολο στην προσωπικότητά μας, είναι άλλο πράγμα.

Πολύ ωραίο, λοιπόν, μπορεί να είναι και ένα ρούχο. Πολύ ωραίο μπορεί να είναι για ένας άνθρωπος. Αν εγώ μπορώ να περνάω μαζί του, και ένας συνάδελφος μπορεί να είναι πάρα πολύ ωραίο, να είναι πολύ θητικός και πάρα πολύ καλός στην εργασία του, αλλά να μην μπορώ να πω κάτι άλλο πέρα από τις τεχνικές ικανότητες αυτού του ανθρώπου. Οπότε, το πολύ ωραίο δεν σημαίνει ότι ταιριάζει Σε μένα Αναφορικά με την αυθεντικότητα Και αυτό το οποίο μπορεί να θέλω Να βγάλω προς τα έξω Πολύ ωραίο μπορεί να είναι η δική μου εικόνα Ενός ανθρώπου που είναι παντρεμένος Ή ενός ανθρώπου που έχει οικογένεια Ένος ανθρώπου που έχει καταφέρει πράγματα στη ζωή του Μπορεί να είναι μια πολύ ωραία εικόνα για κάποιον, δεν ξέρω Έχω μπορεί να μην απολαμβάνω Σίγουρα Να μοιράζομαι Δεν ξέρω Άρα θέλω να πω Και μιας και μίλησης πριν γι' αυτό που συμβαίνει μέσα είναι το τι συμβαίνει μέσα και πριν εκφραστεί κάποιος και τι συμβαίνει έξω και μετά και αφού εκφραστεί κάποιος συμφωνείς, διαφωνείς

ότι αυτές οι δύο χρονικές περίοδοι οφείλουν να είναι πιο όταν κάποιος εργάζεται με τον εαυτό του να είναι πιο κοντά, δηλαδή αυτό το οποίο συμβαίνει μέσα του και πριν στη σκέψη του σε σχέση με αυτό που τελικά εκφράζει θεωρείς ότι είναι μια εξελικτική πορεία για κάποιον αυτά τα δύο να τίνουν με τον καιρό να ευθυγραμμίζονται γιατί φέρνω στο μυαλό μου π.χ. ένα παράδειγμα να γυρίσω εγώ και να πω που πας ρε μεγάλε, είσαι άχρηστος ή να πω ή να πω ο Κωνσταντίνος είναι παράδεκτος αυτό είναι το μέσα μου και να σε δω μετά και να σου πω τι υπέροχος που είσαι Μπράβο το πιάνεις πολύ ωραία Γιατί αυτό το κομμάτι είναι της αυθεντικής έκφρασης Και προφανώς δεν χρειάζεται να πας στα άκρα Όμως Σίγουρα δεν μπορεί να είσαι στο ίδιο πίπεδο Γιατί είναι μια εξελικτική διαδικασία Σκέφτομαι, το επεξεργάζομαι Το βγάζω έξω και έχω ένα αποτέλεσμα Οφείλω όμως Και αυτός είναι ο καταλήτης ξανά Ο οποίος θα τα φέρει πιο κοντά Να εξετάζω το αποτέλεσμα και να βλέπω Πώς εργάστηκα μέσα

Δηλαδή εγώ να νιώθω οχή να εκφράζω τελικά ψή ποιος είμαι μέσα σε όλο αυτό το κομμάτι τελικά. Εκεί είναι που χάνεται η αυθεντικότητα. Σε αυτό το κομμάτι χάνεται η αυθεντικότητα όσον αφορά το κομμάτι της παραγωγής διαδικασίας που λέμε ο δημιουργός αυτός που το καταφέρνω. Γιατί δεν θα το καταφέρεις. Και θα χρησιμοποιήσω μάλλον για να γίνει πιο κατανοητό το παράδειγμα σου το οποίο λέει ότι ωραίο αυτό το ρούχο Είναι πολύ ωραίο Απλά εμένα δεν μου ταιριάζει Είναι πολύ ωραία η θέση αυτή Και θέλει δουλειά Συγχρόνως για να την καταφέρεις Καταρχήν θέλει Να έχεις τα Τη δύναμη Τα γκάτσπη για να πω Να πεις ότι ξέρεις τι Είναι πολύ ωραίο Εμένα δεν μου ταιριάζει όμως Θα επιλέξεις κάτι άλλο Παρόλο που αρέσεις τους πολλούς Παρόλο που η παρέα έχει πει Ξέρεις αυτό από εμένα παιδιά συγγνώμη δεν μου ταιριάζει.

Όμως η στιγμή που το λες αυτό θα πρέπει να έρθει και δεν το εργαλείο που πρέπει να πάρουν όσοι μας ακούνε. Θα πρέπει να έρθει μέσα από μια διαδικασία ανάλυσης και στοχασμού. Η πρώτη δουλειά βέβαια πριν φτάσεις να αναλύσεις τον εξωτερικό παράγοντα σε σχέση με εσένα είναι να παρατηρήσεις, θα το ξαναπώ, την αυτοέκφραση το πώς εσύ το ορίζεις.

Για αυτό που λες δεν μου ταιριάζει. ωραίο, αλλά εμένα δεν μου ταιριάζει γιατί νομίζω θα φαίνεις ψηλός, κοντός λεπτός, χοντρός ίδιος με όλους τι είναι αυτό το οποίο σε κάναλες δεν ταιριάζει δεν λέω ότι δεν είναι αλήθεια αλλά οφείλεις να το φιλτράρεις και εδώ έρχομαι στο κομμάτι που λέω ότι ο αυθεντικός λόγος δηλαδή αυτό που εκφράζεις και είναι λόγος, είναι υψηλής σημασίας χρειάζεται απαραίτητος να έχει μία δομή αυθεντικός λόγος η αυθεντικότητα δεν είναι τα λέω όπως να είναι μιλάω από εκείνο το μέρος το οποίο το έχω εξετάσει το έχω αναλύσει και έρχομαι με δομή τώρα θα πει κάποιος ρε Σικοσαντίνη τι θα έκανα μια φορά που θέλω να μιλήσω ή να πω κάτι να καταφέρω κάτι πριν να το ψάχνω εγώ θα του πω ναι απαραίτητα αν θέλεις αποτέλεσμα θα πρέπει να το ψάχνεις το όπως ο κράτης βίωσαν εξέταστος δεν αξίζει να βιώνεται ο Πλάτωνας είπε ότι η ζωή απαιτεί έλεγχο δεν μπορείς να ζήσεις ζωή χωρίς έλεγχο και οτιδήποτε ορίζουμε ως μονοπάτι για να μπορέσουμε να είμαστε παραγωγικοί

λειτουργικοί και αυτοί δυο προς τον εαυτό μας θα πρέπει να είναι μια ενέργεια δεν μιλάω για μια ενέργεια αφήρειμενη ο λόγος είναι ενέργεια, το έργο είναι ενέργεια θα πρέπει να είναι καναλαρισμένη δηλαδή όπως ένα ποτάμι ρέει μέσα στις όχθες του για μια κατεύθυνση. Γιατί αλλιώς δεν το λες ποτάμι. Γίνεται φλατ, πλημμυρίζει τα δεξιά, τα αριστερά και χάνεται το νόημα του τι μπορεί να δώσει αυτή η ορμή που λέγεται ζωή. Η ζωή από την ώρα που θα ξυπνήσουμε και από την ώρα που θα πάμε στο κρεβάτι μας σήμερα απαιτεί κάποια όρια, κάποιες ευθείες, όσο κι αν έχει κάποιες συνιστώσεις, που θα οδηγήσουν σε κάτι.

Αν θέλεις να είσαι ξεκούραστος, θα πρέπει να βάλεις εκείνα τα όρια που λέει κοιμάμαι τότε και ξυπνάω τότε. Αν θέλεις λοιπόν να εκφράζεσαι καλύτερα και να έχεις αποτέλεσμα από την εκφρασή σου θα πρέπει να εξετάσεις το πώς εκφράζεσαι εσύ στον εαυτό σου και δεν χρειάζεται να το κάνει κάποιος για τα πάντα όλα, για το αντικείμενο που τον ενδιαφέρει, κάτι το οποίο εκείνη τη στιγμή στη ζωή του υπάρχει μια πρόκληση, νιώθει ότι εμποδίζεται να καταφέρει, να πετύχει και δεν είναι απαραίτητα ένας στόχος εξωτερικός είναι δεν αισθάνομαι καλά ξυπνάω την ημέρα μου και αισθάνομαι λίγο θαμπός πώς προκύπτει αυτό τι μου λέω και το καταφέρνω αυτό γιατί δεν γίνεται από μόνο του, τίποτα δεν γίνεται από μόνο του πώς το καταφέρνω και αισθάνομαι αυτό το χαμηλότερης δόνησης πράγμα το οποίο είναι ο εαυτός μου εκείνη την ημέρα γιατί τα περνάμε στα ψηλά γραμματα περνάνε ημέρες και ξανά και ξανά περνάνε μήνες ή με την τελευταία περίοδο δεν είμαι στα καλά μου το λέω σε όλους τους ανθρώπους

και τολμώ να το πω δεν επιτρέπεται να το λες γι' τον εαυτό σου αυτό την τελευταία περίοδο πρέπει να το να το επεξεργαστείς ούτε μια μέρα να μην περνάει ανεξέταστη δεν λέω ότι θα έχεις το αποτελέσμα εκείνη την ημέρα είναι απαραίτητο όμως να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου Απόλυτα ναι από τη δική μου πλευρά αυτό με φέρνει πιο κοντά σε δύο πράγματα το ένα είναι ότι αν εξετάζω μελετώ την καθημερινότητά μου ή αν εξετάζω αυτό το οποίο λέω με φέρνει πιο κοντά στην ευθύνη και αν αναλάβω ευθύνη μπορώ να είμαι συναισθηματικά ενήλικος και πιθανώς την ηλικία που βρίσκουμε αυτή τη στιγμή.

Διότι εκεί υπάρχει ο κίνδυνος, όσο δεν αναλαμβάνω ευθύνη, να είμαι 42, αλλά συναισθηματικά να είμαι 15. Και να βγαίνει πολύ συχνά αυτή η φωνή του εξοργισμένου Αποστόλη στα 15 του, που ήθελε να κάνει τη δική του επανάσταση τότε και δεν έχει καμία σχέση όμως με τον Αποστόλη στα 42. Οπότε εκεί υπάρχει ένα θέμα, γιατί άλλο βλέπεις και άλλος μιλάει.

και παιδεύει βέβαια τον ίδιο τον Αποστόλη και τον ίδιο τον άνθρωπο πρώτα εκείνον και μετά τους υπολείπους και το δεύτερο που μίλησες πριν για το θέμα των ωρίων και αναφέρθηκες στους αρχαίους Έλληνες μου ήρθε απευθείας στο μυαλό η κούπα του Πυθαγόρα όπου για όσους δεν γνωρίζουν εάν οι μαθητές του έβαζαν κρασί τότε γι' αυτό την είχε φτιάξει Πάνω από ένα όρεο Είχε μια γραμμή μέσα αυτή η κούπα Όπως είναι το ποτήρι Είναι μια γραμμή χαράγμενη Ακριβώς Εάν ξεπέρναγαν αυτή την γραμμή Από κάτω είχε μια τρύπα το ποτήρι Όλο το υγρό που είχε Όχι μόνο αυτό που πρόσθεσαν Όλο το υγρό Χινόταν Έφευγε μέσα από την κούπα Άρα λοιπόν εδώ υπήρχε μια τιμωρητική Προσέγγιση Μια τιμωρητική εφαρμογή του μέτρου ότι αν ξεπέρναγες τον κανόνα έχανες όλο αυτό το πιο όλο το κρασί που είχες βάλει στην κούπα άρα εάν συνδέσου την ευθύνη και το μέτρο αν συνδέσου την ευθύνη και τα όρια θεωρείς ότι μας φέρνουν πιο κοντά στην αυθεντική έκφραση του εαυτού η ευθύνη πρέπει να τα βάλουμε σε βήματα

πρώτα η ευθύνη και μετά βάσει της ευθύνης η οποία είναι η ευθύνη του ποιος είσαι προφανώς και οριοθέτηση. Δηλαδή θα πρέπει να είναι σε στάδια πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου. Μας οδηγούν όμως το ορίσ εκεί. Ναι σίγουρα διότι πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη του πως το αποτέλεσμα που έχεις συγγνώμη, το αποτέλεσμα που έχεις είναι προϊόν του πως σκέφτεσαι εσύ, όχι πως σκέφτεται το άλλος.

Και είναι ένα πρόβλημα ότι στην εποχή μας πολλές φορές, πολύ συχνά ρίχνουμε την ευθύνη στον έξω κόσμο, για τις συνθήκες εξωτερικές. Ακόμα και αν πραγματικά η επιρροή του εξωτερικού περιβάλλοντος γιατί είναι μια αλήθεια αυτή, δηλαδή ο κορονοϊός δεν ήταν ευθύνη δική σου, πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη για μια μεγαλύτερη δύναμη που υπάρχει, το πώς εσύ θα λειτουργήσεις μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Άρα σε κάθε περίπτωση είναι η ευθύνη και όλη μου η δουλειά και τα σεμινάρια που κάνω έχουν να κάνουν γύρω από την ανάληψη της ευθύνης του ατόμου.

Έχω ένα παιχνίδι με τις λέξεις, το οποίο μπορεί να μας δώσει ένα σήμα για αυτό που είπες ο ενήλικος και ο ανήλικος. Παίζω με τη λέξη και λέω τι ορίζεται ως ενήλικος αυτός που έχει την ευθύνη του εαυτού του και αυτός που είναι ο ανήλικος, αυτός που δεν έχει την ευθύνη του εαυτού του και την έχει ο ενήλικας φροντιστής γονιός κτλ.

Άμα όμως κάνουμε την την ανάλυση της λέξης ενήλικος είναι αυτός που είναι εν κάπου θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μέσα στην ηλικία και ο ανήλικος θεωρητικό α είναι αυτός που δεν είναι άκου τώρα το παιχνίδι μου αν βγάλω το η από τη λέξη της ηλικίας και βάζω το ύψιλον ξαφνικά γίνεται ανήλει και αλλάζει τελείως διότι ενήλικας είναι αυτός ο οποίος μπορεί να υλοποιήσει, γιατί έχει τα μέσα, την οριμότητα.

Και ανήλικος είναι αυτός που δεν μπορεί να υλοποιήσει μόνος του και περιμένει απ' έξω να υλοποιήσει το οτιδήποτε. Και η αδυναμία, για να το πάω λίγο παραπέρα, σχέση με τον ενήλικα και τον ανήλικο, είναι η εξής. Όπως το πες πολύ ωραία εκείνη τη στιγμή του εφήβου, έχεις τα συναισθήματα, τα οποία σε φουντώνουν, είναι οι ορμόνες πηγαίνουν και τα λοιπά. Το συναισθήμα τι είναι?

Το συνέστημα είναι απλά μια χημική μεταβολή Αυτό είναι Γι' αυτό και το νιώθουμε στο σώμα μας Το συνέστημα είναι χημική μεταβολή Απλά οι άνθρωποι Ανεξέταστα πολλές φορές Ονομάζουμε σκέψεις μας Αυτά που είναι παράγωγα των χημικών μεταβολών Όπως λένε Το συνέστημα μου Σκέφτομαι ότι αυτό φοβάμαι Και λέμε αυτή είναι η σκέψη μου Όχι Αυτός είναι ο τρόπος που εκφράζεται από το έκφραση, εκφράζεται το συνέστημα που νιώθεις. Θα πρέπει λοιπόν το άτομο, και εδώ είναι το εργαλείο που είπα, να κάνει μια ηχνηλάτηση την πηγή σκέψη, πηγή σκέψη, πηγή σκέψη, πηγή σκέψη πολλές φορές μέχρι να πάει κάπου όπου δεν ακούγεται το αίσθημα. Δηλαδή αρχίζεις και έχεις απάθεια. Όχι πάθος, όχι το συνέστημα. Δηλαδή δεν παθαίνεις πια, δεν έχεις την χημική μεταβολή, έχεις απομακρυφθεί λιγάκι και λες να η ρίζα σκέψη όχι να πας πιο πέρα ψυχοθεραπευτικά ή οτιδήποτε, αυτό μπορεί να το κάνει ένα ειδικό κάποιος αλλά εκείνη τη στιγμή είναι ουσιαστικά ο χρόνος που σου δίνεται να πάρεις απόσταση για να καταλάβεις

πως εκφράζεσαι και φουντώνει το συνέστημα και οι χημικές μεταβολές είναι μεγαλύτερες διότι αν σε φοβίζει κάτι και συνεχίζεις αφηγηματικά να φοβάσαι, να φοβάσαι, να φοβάσαι με πολλές εκφράσεις του λόγου σου γύρω από το φόβο, μόνο χειρότερο θα γίνεται αυτό ή θα σε κατάστασε λιμνάζοντα νερά οπότε σε κάθε περίπτωση για να μπορέσουμε να γίνουμε πιο αυθεντικοί υπό την έννοια που το ανάλυσα σε σχέση με την ορμή με το καταφέρνω θα πρέπει να κοιτάξουμε με αυτό το έκφρασί μας και αυτό το τελευταίο κουμπό σε πάρα πολύ ωραία θα πρέπει να κοιτάξω τι λέω Και αν αυτό που λέω είναι η πρώτη σκέψη, η πηγή σκέψη, ή απλά επικοινωνώ μέσα από τη σκέψη που έχω εκείνη τη στιγμή, το συνέστημα.

Γι' αυτό λέω, ας πάμε λίγο πιο πίσω, ποια είναι η προηγουμενή σκέψη αυτή, και ποια πρέπει να έχω πριν από αυτή για να σκεφτώ έτσι, και ποια πρέπει να έχω πριν από αυτή για να σκεφτώ έτσι. Και κάποια στιγμή θα αρχίσει να πενσεκινεί την απόσταση, που θα βρεθεί στην απάθεια. Απάθεια είναι όχι πάθος, δεν είναι αδιαφορία είναι άλλη λέξη και πρέπει να καλλιεργήσουμε την απάθεια δηλαδή να μην είσαι στο σημείο που παθαίνεις γιατί αυτό θα σου προσφέρει αυτοσυγκρότηση και μέσα σε αυτό το χώρο η αυτοσυγκρότηση είναι ένας χώρος ο οποίος αρχίζεις και μπορείς να έχεις και καλύτερη αυτοέκφραση και τελικά αυθεντικότητα Αυτό που είπες για την απάθεια μου θυμίζει ένα απόφθεγμα που διάβασα στο βιβλίο του Πλούταρχου περί του Ακούιν όπου είχε περιλάβει ένα απόφθευμα του Ηράκλητου ο οποίος είχε πει σε ελεύθερη σύγχρονη ελληνική μετάφραση ανόητος είναι αυτός που ταράζεται με οτιδήποτε ακούει οπότε αυτό μου τέρει εξεκατευθείαν τέλειο, ανόητος ανόητος δεν έχει τη σκέψη από πίσω του την εξέταση

την αυτοεξέταση θα συνεχίσουμε νομίζω αυτή την συζήτηση τι να κάνουμε που δεν χωράνε όλα αυτά τα οποία επιλέγουμε μέσα σε 40 περίπου λεπτά έχουμε τη ζωή δεν πειράζει έχουμε τη ζωή τελευταία ερώτηση εσύ θεωρείς ότι είσαι αυθεντικός ναι θέλω και κάτι άλλο πέρα από το νέο όπως καταλαβαίνεις θέλω και κάτι ακόμα να μου πεις θα σου πω τι γίνεται έχω αποκτήσει συνήθεια εδώ και πάρα πολλά χρόνια να κινούμε σε σχέση με αυτό το οποίο νιώθω ότι είναι δημιουργικό δεν θα κάνω κάτι απλά για να το κάνω, δεν θα έρθω σε ένα podcast απλά για να μιλήσω και το πιστεύω πολύ καλά γιατί κάναμε τη συζήτηση για αυτό το πράγμα το οποίο θα πρέπει να μου μιλάει πρώτα εμένα δηλαδή αν δεν μιλάει μέσα μου δεν είναι αυτό το οποίο θέλω να κάνω στη ζωή μου να πρεσβεύω δεν θα το κάνω και εγώ επίσης αποφασίσει πριν πολλά πολλά χρόνια το πως ξοδεύω τον ελεύθερό μου χρόνο δεν θα πάω απαραίτητα έξω να βγω ή να επιβεί αυτό κάνουν οι άνθρωποι δεν κάνουν μόνο αυτό κάνουν και το να μην βγούνε

να μην επιλέξουν αυτό ζω με αυτόν τον τρόπο εξετάζω τον εαυτό μου και επιχειρώ καθημερινά να απομακρύνουμε από πράγματα τα οποία άσχετα αν τα χρησιμοποιούμε νιώθω ότι δεν υπηρετούν αυτό το οποίο θέλω να βιώνω εγώ σαν άτομο Μιας και δεν θα σου κάνω την ερώτηση τι πιστεύεις για το βασιλιάδες ή πιόνια στην έχω κάνει ήδη δύο φορές με τι να κλείσουμε κλείσε εσύ να κλείσουμε ότι οι βασιλιάδες και τα πιόνια βρίσκονται πάνω σε μια σκακέρα η οποία είναι αέναη όσον αφορά τις επιλογές αρκεί να το δούμε έτσι όσο είμαστε λοιπόν εν ζωή το παιχνίδι συνεχίζεται λοιπόν ανανεώνουμε το ραντεβού μας ευχαριστώ πολύ για την συζήτηση Θέλω να το ακούσω το podcast και εγώ Είναι δεφορετικά όταν το ζούμε από μέσα Και δεφορετικά όταν είμαστε απ' έξω Άμα βάλουμε το ε και το α όπως είπαμε προηγουμένως Ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ Όλες και όλους εσάς που ήσασταν Σήμερα εδώ Περιμένω τα σχόλιά σας Συνεχίζουμε τα podcasts Μαζί με τον Κωνσταντίνο Προέκυψε μέσα και από εσάς Πέρα από αυτό το οποίο θέλαμε εμείς

Προέκυψε και μέσα από εσάς πάρα πολλά σχόλια οπότε περιμένω τα σχόλιά σας για αυτή τη συζήτηση, τι σας άρεσε, τι κρατήσατε τι είναι αυτό το οποίο μπορεί να σας βοηθάει και τι είναι αυτό το οποίο θα θέλατε να συζητήσουμε την επόμενη φορά μέχρι τότε όμως keep speaking

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00