Επάγγελμα ράφτης!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Sound is... έναν ράφτη από τη Θεσσαλονίκη, το Νίκο Δάλα, της αρτορίας Νίκο Δάλα. Νίκο, καλώς ήρθες. Καλώς σε βρήκα, Γιώργο. Σου εύχομαι καλή επιτυχία σε αυτό το καινούριο... Τα μικρόβρα με ασχαλάσεις και όλα θα πάνε καλά. Με λίγο με τις κινήσεις μου, λίγο ατσούμπαμε. Και ο Νίκος μόλις ήρθε από την Ιταλία, όπου βρισκόταν εκεί σε ένα γκαλά για τη ραπτική.

00:55 Έτσι δεν είναι, Νίκο? Ναι, ναι, ναι. Η Ιταλική Ακαδημία Ραπτών Τελοσπάτων κάνει κάθε χρόνο μια εκδήλωση στο στήλες Σαρτοριάλε για να προωθήσει τη ραπτική γενικότερα. Την εκδήλωση αυτή τη στηρίζουν οι μεγάλες βιομηχανίες υφασμάτων, η Ζένια, Βιτάλε Μπαρμπέρις, στήριζουν αυτή την κατάσταση σποσοράρουν αυτή την κατάσταση γιατί θέλουν να συνεχιστεί εμείς έχουμε μεγάλο πρόβλημα εδώ από χέρια αλλά το ίδιο έχει αρχίσει να εμφανίσει και στην Ιταλία δηλαδή και εκεί δεν βρίσκουν χέρια τεχνίτες τέλος πάντων για να συνεχίσει τέχνη οπότε προσπαθούν με κάθε τρόπο να το προωθήσουν να το στηρίξουν αυτό είναι Νίκο ένα θέμα το οποίο μας έχει απασχολήσει εμάς τους δύο μέσα στα χρόνια πάρα πολύ δηλαδή με το πώς μπορούμε να φέρουμε νέα παιδιά στην τέχνη της δραπτικής, της αντρικής δραπτικής.

01:58 Είναι ένα επάγγελμα το οποίο έχει ξεχαστεί, δεν υπάρχει στο ραντάρ των νέων παιδιών. Είναι ένα επάγγελμα το οποίο δεν τους πρέπει να κάνουν από το μυαλό ας πούμε ότι μπορούν να ασχοληθούν και το οποίο μπορεί να είναι βιοποριστικό. Είναι ένα ευγενικό επάγγελμα, είναι ένα καθαρό επάγγελμα. είναι ένα πολύ δημιουργικό επάγγελμα και μια τέχνη ας πούμε εγώ προσωπικά την αγαπάω και την στηρίζω και την εκτιμώ σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό εσύ κάνεις μια προσπάθεια με την Ακαδημία Ανίκος Δάλλας πάνω στη Σαλονίκη όπου δίνεις τη δυνατότητα σε κάποια παιδιά τα οποία θέλουν να μάθουν την τέχνη να την μάθουν από έναν πραγματικό παραδοσιακό ράφτη ναι προσπαθώ και εγώ να διαχείσω ας πούμε την τέχνη ό,τι ξέρω όπως τα έξω, γιατί τα νέα παιδιά, ιδίως και αυτά που σπουδάζουν, να πούμε, στις σχολές μόδας, δεν έχουν επαφή με το ανδρικό το ένδυμα.

02:55 Όσοι επιτοπλίστων ασχολούνται με το γυναικείο στις περισσότερες σχολές. Και πόσο μάλλον, να πούμε, με τη ραπτική, με τη παραδοσιακή τέχνη, με ταχτυλή, θραπελόνα κλπ. Οπότε, με σκοπό να βρω και κάποια χέρια που θα μπορούσαν να συνεχίσουν να εργάζονται και δίπλα μου, ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια με την Ακαδημία. Όσα παιδιά παίρνω από πρακτικές, από μαθητές, από διάφορες σχολές, γενικώς προσπαθώ να βγει προς τα έξω, όσο γίνεται προς τα έξω, να μαθευτεί και ό,τι ξέρω τόλος πάντων προσπαθώ να το μεταδώσω.

03:31 Δεν κρύβουμε κάτι. Δηλαδή η παλιά σχολή που φοβόντουσαν μήτως πάρει τη τέχνη ο άλλος και δεν τύχνασε κανένα, δεν είμαι αυτής της λογικής. Δηλαδή αυτό δεν ισχύει πλέον. Αυτό κατέστρεψε κατά την άποψή μου, ήταν ένα κομμάτι το οποίο κατέστρεψε τη διάδοση της τέχνης στην Ελλάδα. Γιατί πρέπει να μάθουν οι φίλοι που μας ακούν και μας παρακολουθούν ότι παλιά οι ράφτες φοβόντουσαν να δείξουν την τέχνη στο μαθητευόμουνο.

03:56 Ναι, το φτάνανε μέχρι ένα σημείο. Το φτάνανε μέχρι ένα σημείο. Εκεί και για να τον έχουν κοντά τους τέλος πάντων και να μην φύγει να κάνει τη δικιά του. Λίγο πιο θαραλέος τέλος πάντων, να έκανε την κίνηση τη δικιά του. Αλλά αυτή είναι η φυσική εξέλιξη. Δεν γίνεται δηλαδή να τον κρατήσεις στον άλλον για πάντα δίπλα σου.

04:11 Θα τον μάθεις, θα πήγε, θα κάνει δίπλα. Πρέπει να αναπτυχθεί ξανά, αν γίνεται αυτή η τέχνη δηλαδή. Και μέσα από αυτό το βήμα, Νίκο, η όλη προσπάθειά μας είναι αυτή. Είναι δηλαδή, εγώ χρόνια τώρα μιλάμε ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένας σύνδεσμος ραφτών. Έτσι να υπάρχει μια θεσμική αντιπροσώπευση. Μου έχεις πει εσύ ας πούμε παλιά στην Έδεσσα είχε 200 ράφτες.

04:39 Στην Στομπυρά και στην Αθήνα είχε χιλιάδες ράφτες και καλφάδες. Αυτή κάποια στιγμή εξαφανίστηκαν οι περισσότεροι. Τώρα έχουν μείνει πάρα πολλοί λίγοι. Αλλά αυτοί οι λίγοι για να μπορέσουν να πάνε προς το μέλλον θα πρέπει να συνασπιστούν. Θα πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Αυτό προσπαθώ να κάνω. Και εκεί τώρα που ήμουν στην Ιταλία γνώρισα τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο του World Federation of Tailors που είναι η Ιταλία από Ρώμη και ίδιο τέλος πάντων.

05:08 Και είχαμε μια κουβέντα και αυτοί γνωρίζανε την κατάσταση μου. Είπαν ότι δεν έχει τα association εκεί. αλλά μπορείς να λάβεις μέρος σαν individual, σαν άτομο άσχετο αυτό μου είπαν όλοι ότι θα θέλαμε πολύ να είναι και η Ελλάδα να υπάρχει αυτό προσπαθώ και εγώ να κάνω να κάνουμε ένα σύλλογο ραπτό το οποίο υπάρχουν διάφορες ζήτησες δεν είμαστε και πολλοί κανένας αλλά είναι κάτι το οποίο με απασχολεί το δουλεύω και προσπαθώ και νομίζω ότι με τα κλάσικο που έχουμε διοργανώσει ήταν μια πρώτη επαφή γιατί δεν γνωριζόσασταν κιόλας επίσης να πω τώρα με ευκαιρία των κλάσικων ήταν μια πολύ καλή πρωτοβουλία δηλαδή ωφέλισε πάρα πολύ τον κλάδο γιατί έχει αναπτυχθεί ένας χώρος που βρίσκονται άνθρωποι οι οποίοι ενδιαφέρονται ή δεν ήξεραν μένουν μέσα το ξέρεις και εσύ πολύ καλά από τα social και έχει βοηθήσει πάρα πολύ αυτό το χώρο στο να μαθευτεί γιατί πολλοί δεν ήξεραν καν ότι υπήρχαν ακόμα ράφτες εν ενεργεία δηλαδή αυτό το να βγεις προς τα έξω πλέον είναι πολύ βασικό

06:23 γιατί οι πιο πολλοί επειδή είναι τεχνικό επάγγελμα δεν ασχολούνταν και πολλοί με τα social και εγώ στην αρχή δεν είχα πολλά social αλλά αν δεν το βγάλεις αυτό έξω να το δουν νέα παιδιά να ενδιαφερθούν, να μάθουν δεν γίνεται να μπει καινούριος κόσμος ήταν πάνω σε διαμερίσματα. Ήταν κρυμμένοι. Δεν είχαν καταστήματα κάτω στα ισόγεια με βιτρίνα να τους βλέπει ο κόσμος.

06:49 Λίγοι είχαν βιτρίνα. Λίγοι είχαν βιτρίνα ή μεγάλοι ας πούμε. Πιο πολλοί ήταν. Οι περισσότεροι δουλεύαν πάνω σε μικρά γραφειάκια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας, όλων των πόλεων της Ελλάδας. Ναι, γιατί τώρα δεν χρειάζεται και πολλά πράγματα. Δηλαδή, είναι να πάγουν και μια μηχανή και τη δουλειά τι κάνανε με το χέρι και με αυτά.

07:06 Δεν χρειαζόντουσαν και πολλά-πολλά. Και αυτό που λέω σε πολλά νέα παιδιά που μου λένε για τη γραπτική και ότι ενδιαφέρονται να γίνουν γραπτές, παιδιά, έχει γίνει της μόδας όλοι θέλουν να γίνουν σεφ. Γιατί ο σεφ παίρνει τα μαχαίρια του και σου λέει θα πάω να μαγειρέψω στην Κοπεχάγη, θα πάω να μαγειρέψω στο Τόκιο. Ο γραφτής είναι το ίδιο πράγμα.

07:26 Τι παίρνει το ψαλίδι του Και μια δαχτυλήθρα Πρέπει να κάνουμε μάλλον ένα master tailor Όπως το master chef Το οποίο διέδωσε Μάσκετ δηλαδή σωθεί αυτή η τέχνη Πρέπει να κάνουμε ένα master tailor Για να γίνει γνωστό Κάποια από αυτά τα θέματα μπορεί να ακούγονται λίγο συντεχνιακά Αλλά είναι και θέματα τα οποία θα μας απασχολήσουν Εδώ στο κλασικολόγιο Γιατί ένα κομμάτι, ένα μέρος Αυτού του podcast Είναι να προωθήσει την αδρική ραπτική τέχνη στην Ελλάδα και να διαδώσει το μήνυμα ότι είναι ένα καλό επάγγελμα είναι ένα επάγγελμα με μέλλον γιατί στην εποχή του η AI το ότι φτιάχνεται από ανθρώπινα χέρια αποκτά παραπάνω αξία προστιθέμενη αξία και είναι ένα επάγγελμα το οποίο πλέον έχει αρχίσει να έχει πολλή ζήτηση στην Ελλάδα γιατί δεν υπάρχουν έχει φύγει η παλιά γενιά έχουν μείνει λίγοι συνταξιούχοι και έχουν μείνει λίγοι οι άνθρωποι οι οποίοι μπορούν με τη βαλώνα όποιος μπει στη τέχνη δεν θα πεινάσει ποτέ γιατί είναι μια τέχνη αυτό παλιά λέγανε μάθε τέχνη

08:35 πιάστηνα και αν πεινάζεις πιάστηνα είναι μια τέχνη χωρίς ότι είναι δημιουργικό θέλει υπομονή και πρέπει να σε αρέσει κιόλας γιατί δεν γίνεται να το κάνεις εξ ανάγκης αλλά είναι μια τέχνη η οποία δεν θα μείνεις ποτέ χωρίς δουλειά ιδίως τώρα με το AI που λες ας πούμε είναι κάτι που δύσκολα θα την αντικαταστήσει μια τεχνητή νοημοσύνη.

08:57 Όλα τα άλλα μπορεί να τα κάνει, αλλά η δουλειά αυτό και η επαφή που έχεις μετά με τον άνθρωπο δεν επικαθιστάται από τίποτα. Εγώ θεωρώ, Νίκο, πραγματικά, για να το κλείσουμε αυτό, είναι ότι τα μικρά καταστήματα ένδυσης που υπήρχαν στις γειτονιές, είτε αντρικά είτε γυναικεία, σε μερικά χρόνια θα κλείσουν. Γιατί έχουμε μάθει όλοι μέσα από το ίντερνετ να παραγγέλνουμε από τις διάφορες εφαρμογές.

09:22 Τα μόνα που θα παραμείνουν σε αυτό το κλάδο είναι οι τεράστιες αλυσίδες που έχουν άλλες κάθετες οικονομίες και κάθετη παραγωγή και μπορούν να προσφέρουν πάρα πολύ φτηνά ρούχα σε μαζικές ποσότητες σε πάρα πολλοί κόσμο. Και οι άλλοι που θα μείνουν είναι οι τεχνίτες, οι ράφτες, οι μοδίστρες οι οποίες μπορούν να δώσουν την προσωπική επαφή το κάτι ξεχωριστό, το κάτι ιδιαίτερο, το κάτι προσωπημένο στον πελάτη τους.

09:51 Ναι, έτσι είναι. Και εγώ αυτό πιστεύω. Γιατί είναι η εξειδίκευση και η επαφή που έχεις με τον πελάτη. Δηλαδή, αυτό είναι η καλύτερη υπηρεσία που μπορείς να προσφέρεις. Όλα τα άλλα τα βρίσκεις πλέον. Δηλαδή, δεν μπορείς να ανταγωνιστείς τον Κινέζο ή κάθε Κινέζο που έχει πολύ χαμηλό κοστολόγιο. Έτσι. Και πάμε τώρα στο δεύτερο μέρος της εκπομπής σήμερα, σημαντικές ερωτήσεις που μπορεί να απασχολήσουν έναν άντρα όταν επισκέπτεται έναν επαγγελματία παραδοσιακό ράφτη, έναν bespoke ράφτη.

10:26 Έχει κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά, θέλω να πω, η ομάδα σου. Ευχαριστώ. Χαρητήρια γιατί τους ζήτησα να μαζέψουν τις πιο συχνές ερωτήσεις που τους κάνουν όταν πάει κάποιος πρώτη φορά στο Νίκο και μου τους έχουν σημειώσει και έχουν και κάποιες ερωτήσεις από το Facebook. επειδή η πρώτη ερώτηση που έγινε στο γκρουπ των κλασικιστών όταν ανακοίνωσα ότι θα σας έχουμε εδώ στο κλασικολόγιο ήταν για το κόφτος και είναι κάτι το οποίο σίγουρα απασχολεί πάρα πολύ κόσμο και νομίζω ότι είναι σωστό να δώσω εγώ μια πιο γενική απάντηση τι εννοώ, όταν πάμε να ράψουμε ένα επιπαραγγελία κοστούμι υπάρχουν τρεις μεταβλητές πρώτον είναι η αμοιβή του ράφτη Η αμοιβή του ράφτη είναι πόσο χρεώνει Αναλόγως τη δουλειά που έχει να κάνει Ο ράφτης Δεύτερο είναι το κόστος του υφάσματος Το κόστος του υφάσματος μπορεί να είναι Από 20 ευρώ μέχρι 1500 Μέχρι 8000 Δεν έχει ταβάνι Αν πάρεις ένα βικούνια Ας πούμε υφάσμα το οποίο είναι το πιο ακριβό υφάσμα στον κόσμο Και να είναι 8000 ευρώ το μέτρο

11:35 10.000 ευρώ το μέτρο Είναι άλλο το κριτήριο Το τρίτο είναι τα πόσα κομμάτια θα είναι το ένδυμα. Δηλαδή, είναι ένα σακάκι μόνο, άλλο ένα παντελόνι μόνο, άλλο ένα κουφτούμι θρυπής που έχει σακάκι, γυλαίκο, παντελόνι και ούτω καθεξής. Άρα, δηλαδή, είναι πολλές οι μεταβλητές όταν πας σε ένα ράφτι και μπορεί το κόφτος να ξεφύγει πάρα πολύ αναλόγως με το τι θα ζητήσεις.

12:04 Ναι, ναι, είναι αυτό. Εκτός από το κόστος του υλικού, του υφάσματος και όλα τα υλικά φώδρες και λοιπά είναι το κόστος της εργασίας πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι χρειάζονται πάρα πολλές ώρες για να ολοκληρωθεί ένα κοστούμι το σακάκι έχει την πιο πολλή δουλειά βέβαια αλλά για να κάνεις ένα κοστούμι χρειάζεται πάνω κάτω περίπου 50 ώρες εργατόρες οπότε αν τα βάλουμε κάτω και βάλουμε πόσο κοστίζει εργατόρα, αυτόματα βγαίνει ένα κοσό το οποίο κανονικά θα πρέπει να είναι πολύ πιο ακριβώς από τις στιγμές που κλαθούν στην αγορά αλλά τέλος πάντων το βασικό κεφτήριο είναι αυτό ότι έχει πάρα πολλές ώρες δουλειάς δεν γίνεται κάτι πολύ εύκολα δεν είναι σαν το έτοιμο που μπορείς να έχεις 2 κοστομιά μέσα σε μια μέρα να τελειώσεις θέλει πάρα πολύ, δηλαδή μια βδομάδα τουλάχιστον σύν μετά ότι είναι το ρούχο τελείως δηλαδή κάνεις πρόβα, κάνεις αλλαγές διορθώσεις, άλλο σκεφτόμουν άλλο ήθελα, όλα αυτά άμα τα βάλεις, το γοστολόγιο που έχουμε στην Ελλάδα είναι πολύ εύθυνο.

13:08 Δηλαδή και έξω που συναντάω κόσμο και τους λέω για τις τιμές που έχουμε εδώ, με κοιτάνε, μου λένε σοβαρά, πώς γίνεται. Εγώ ξέρω Ελβετούς που έρχονται και έρχονται στην Ελλάδα. Ναι, έρχονται και σε μένα πολύ, γιατί ιδίως Έλληνες που μένουν έξω, που δεν μπορούν να βρουν αντίστοιχη, και αυτοί καταλαβαίνουν, γιατί βλέπουν τι γίνεται εκεί και εδώ τους φαίνεται τζάμπα.

13:30 τσάμπα. Έτσι. Άρα είναι σχετικά παιδιά και είναι αυτό που λέει ο Νίκος ότι σε σχέση με το εξωτερικό δηλαδή να πας να ράψεις ένα κουφτούμι στην Αγγλία, στην Ιταλία στην Ισπανία κτλ. Κάντε μια έτσι ερευναγοράς και δείτε. Θα μου πείτε είναι άλλη μισή. Θα πω έχετε δίκιο. Αλλά δείτε λίγο την αναλογία. Πόσο πάνω είναι ας πούμε.

13:53 Πάμε τώρα στις πιο έτσι ερωτήσεις συνηθισμένες. αν έρθει κάποιος πρώτη φορά για να ράψει ένα κουστούμι και δεν έχει αποφασίσει τι ακριβώς χρειάζεται, από πού το ξεκινάς. Λοιπόν, ξεκινάμε καταρχήν για ποιο λόγο θέλει το κουστούμι αυτό. Για ποια περίσταση. Ναι, μπορεί να είναι κάποιος γάμος, ειδική περίπτωση αυτό, ή μπορεί να είναι για δουλειά, να το έχει ένα καλό κουστούμι.

14:25 Είναι αυτό δηλαδή. το βασικό είναι πώς κινείται αυτός ο άνθρωπος πού κινείται, αν φορούσε κουστούμι πριν, αν θέλει κάτι να μπει στο χώρο αυτό της δραπτικής να δει πώς είναι το ραμμένο το ρούχο πάνω του όλα αυτά, δηλαδή πρώτα βλέπουμε τον άνθρωπο που τι θέλει και για ποια περίσταση και στη συνέχεια αναλόγως και την εποχή, το δεύτερο βασικό ας πούμε, χειμώνας της καλοκαιρίας και μετά αναλόγως προχωράμε στο επόμενο βήμα για να καταλήξουμε τι θα έχουν έρθει άνθρωποι στο ραφείο και σου έχουν πει δεν ξέρω τι θέλω ήρθα να ράψω κάτι έχουν έρθει και αυτοί γιατί θέλουν να γνωρίσουν αυτόν τον κόσμο να δουν πως είναι αυτή η εμπειρία του περιποιούμε τον εαυτό μας κάνω κάτι για μένα έχω δει κάποια πράγματα έξω και στα social αλλά δεν ξέρω ακριβώς τι θέλω βοήθησε με, κατεύθυνέ με οπότε εκεί κάνεις μια κουβέντα για να γνωρίσεις το πελάτη πρώτα απ' όλα και να δεις τι χρειάζεται πιο πολύ, τι ανάγκη έχει.

15:31 Αυτό το δεύτερο μ' αρέσει πάρα πολύ γιατί μου το κάνουν και εμένα στα social, μου στέλνουν φωτογραφίες και μου λένε Γιώργο αυτό θέλω, ποιος μπορεί να το γράψει. Αν έρθω με μια φωτογραφία ενός κοστομιού που μ' αρέσει, πόσο από αυτό που βλέπω μπορεί πραγματικά να μεταφερθεί πάνω μου. Αυτό που καταλαβαίνεις βασικά από αυτό όταν σου δείχνω άλλως μια φωτογραφία είναι τι του έχει τραβήξει την προσοχή.

15:54 Έτσι δηλαδή. Και προσπαθείς να καταλάβεις εκεί και αυτός πώς βλέπει τον εαυτό του μέσα σε αυτό. Δηλαδή τι θέλει να πετύχει, τι εικόνα θέλει να βγάλει. Συνήθως τώρα όλες οι εικόνες είναι φτιαγμένες που κυκλοφορούν. Στο τέτοιο δηλαδή δεν ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα. Όλα λουστραγισμένα, τσαλάκωτα. Τέτοιο είναι. αυτό προσπαθώ να εξηγήσω στον κόσμο ότι είναι λίγο διαφορετικά δεν μπορεί να έχεις ακριβώς αυτό εδώ το πράγμα που βλέπεις ας πούμε ηλουστρασιών μπροστά σου με ένα ζωντανό πράγμα που θα το φορέσεις και θα κινήσεις εσύ μέσα σε αυτό έτσι είναι είναι πιο πολύ ψυχολογία για να καταλάβεις λίγο προς τα που το πάει και να τον κατευθύνεις ανάλογα τι θα ήταν καλύτερο για αυτό είναι αυτό που λέω εγώ ότι παιδιά, άμα μου δείχνετε μια φωτογραφία με τον Brad Pitt και νομίζετε ότι άμα βάλετε αυτό το κουφτούμι που φοράει ας πούμε σε μια πρεμιέρα, ότι θα είσαι σαν τον Brad Pitt, πλανάστε πλάνη εξτρά, έτσι, δηλαδή σοβαρευτείτε λιγάκι. Λοιπόν, εδώ τώρα ερχόμαστε σε ένα θέμα το οποίο εμένα με απασχολεί πάρα πολύ

16:59 Νίκο, και είναι αν μου αρέσει ένα μακριά από μένα βέβαια, αν μου αρέσει ένα στενό και χαμηλοκάβαλο παντελόνι, αλλά εσύ θεωρείς ότι δεν με κολακεύει πόσο πρέπει να επιμένεις ως ραφτής είναι ένα θέμα λοιπόν που αντιμετωπίζουμε πάρα πολύ συχνά αυτό και το αντιμετωπίζουμε γιατί ο κόσμος δεν είναι εκπαιδευμένος δεν έχει την εικόνα αυτή του ψιλοκάβαλου μπαντελονιού και έχει μάλιστα στο μυαλό του φέρνει το λογοθετήδι τον αυλονίτη οι οποίοι μια χαρά είναι οι άνθρωποι ξέραν πολύ καλά γιατί το φορούσαν αυτό γιατί καλύπτανε κάποιες ατέλειες και λειτουργικά προβλήματα που έχει ένα χαμηλοκάβαλο μπαντελόνι.

17:43 Δηλαδή, εγώ φτάνω σε σημείο να τους κάνουμε δοκιμαστικό, ας πούμε, με ψιλοκάβαλο. Στην αρχή κάποιοι είναι τελείως αρνητικοί. Κάποιοι το δέχονται, οκ. Κάποιοι παραμένουν σε αυτό που είχαν στο αρχικό πλάνο, ας πούμε, ότι δεν μπορώ να βάλω ψιλοκάβαλο. Και δεν μπορώ να κάνω και πολλά πράγματα. Δηλαδή πάντως προσπαθώ πάρα πολύ, πάρα πολύ για να δούνε.

18:07 Δηλαδή κάνω εγώ παραπάνω κόπο και δουλειά, τους κάνω και έξτρα ρούχα ας πούμε για να το δούνε πάνω τους πώς είναι, για να καταλάβουν τη διαφορά. Κάποιοι την καταλαβαίνουν, κάποιοι δεν μπορούν να το... Οκ, κατανοητό και αυτό, δεν γίνεται όλοι να έχουμε τα ίδια γούστα. Έτσι πάντως έχει σίγουρα διαφορά το ένα ψιλοκάβολο πεδρόνι Γιατί αντί να το σύνδεσαι με πιο πολλά κιλά, πάντα στέκεται καλύτερα.

18:30 Ειδικά αν έχεις κλίτσα και λίγα παραπάνω κιλά θα πω εγώ. Αλλά η κλίτσα είναι απαραίτητο. Είναι απαραίτητο γιατί σε κάνει τουλάχιστον 10 κιλά λιγότερο. Και στέκεται, γλιτώνεις αυτό τα πουκάμισα έξω, πίσω από πώς που βγαίνει, όλα αυτά. Δηλαδή τα γλιτώνεις όλα αυτά. Δεν το συζητάμε. Δεν μπορώ να καταλαβαίνω. Κοίτα το χαμηλοκάμινο πάντα λένε.

18:50 είναι μια μόδα που ξεκίνησε από το 2000 πως έχει καθιερωθεί στο μυαλό των ανθρώπων ότι αυτό είναι το αγγλικό παντελόνι ενώ δεν ήταν ποτέ σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας είναι αυτό, είναι η εικόνα που βλέπουν και στα περιοδικά και όπου δείστε και στον δρόμο ότι κυκλοφορεί αυτό σε λίγα χρόνια που θα αρχίσει λίγο να αλλάζει τώρα αυτό εδώ και έχει μείνει στο ψιλοκάβαλο το πιο στενό στυλ το οποίο έχει αλλάξει εδώ και χρόνια έχει αλλάξει έξω, παρδένει το παντελόνι Το κάνω εδώ και χρόνια ας πούμε.

19:21 Το λέω και σε πελάτες, προσπαθώ. Έχουν στην εικόνα, γιατί βλέπουν από Instagram influencers που όλοι είναι Ιταλοί τέτοιοι. Στεγνή. Ναι, αυτό και το μπατελόνι στενό κάτω να στενεύει σίγαρε. Αυτή η εικόνα έχει αλλάξει. Τώρα σιγά σιγά γίνεται πιο φαρδή. Όταν αρχίσει αυτό να κυκλοφορεί έξω και γίνει βίο μας που το βλέπεις τότε λες εντάξει θα πάω κι εγώ εκεί.

19:44 Καταλαβαίνεις τι αφορά μου. Πρέπει να περάσει η μόδα και στην Ελλάδα. Λοιπόν, πώς αποφασίζεις εσύ ως δραύτη στην γραμμή ενός κοστούμιου πάνω σε έναν άντρα. Για παράδειγμα, πότε ένας άνθρωπος χρειάζεται περισσότερη δομή στους ώμους, όταν λέμε δομή στους ώμους, παιδιά, νομίζω να έχει βάτες ουσιαστικά το σακάκι. Πότε διαφορετικό πλάδος το πέτο.

20:04 Ναι, εδώ τώρα είναι συνδυασμός πραγματονέτης, Δηλαδή πρέπει να τον βλέπεις τον άλλον συνολικά και σε σχέση με το κουστούμι που ράβεις και για την περίσταση που το θέλει. Και αυτό παίζει ρόλο. Αν είναι για κάθε μέρα ένα ρούχο που θα το φοράει στη δουλειά του, δεν μπορείς να κάνεις πολλά εξτραβαγκάντζες και τέτοια. Πρέπει να είσαι λίγο πιο λιτός.

20:31 Οπότε τον κοιτάς από την κορφή μέχρι τα νύχια που παρατηρείς και προσπαθείς να αναδείξεις τα καλά στοιχεία και να καμουφλάρεις κάπως κάποια τέλεια, κάποιο μειονέκτημα, κάποια τέλεια, να καλύψεις κάποια πράγματα με τη δομή του σακακιού. Το όμους, να φτιάξεις όμους, μπορεί να κάνεις τον όμο, ας πούμε, με ρολίνο ή να θέλει πιο μαλακό όμο, πιο τέτοιο.

21:00 Αυτό είναι σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστό και όχι όλα τα ρούχα και όλα. Δηλαδή στον ίδιο άνθρωπο δύο διαφορετικά οικοστομία μπορεί να είναι διαφορετικά φτιαγμένα. Αναλόγως δηλαδή και το ύφασμα και η περίσταση που το θέλει. Δηλαδή ο Γιώργος φοράει πάντα αυτό και τελείωσε. Ο Γιώργος φοράει το καλοκαίρι, φοράει περισσότερο αδόμητα.

21:23 Γιατί είναι πιο χαλαρά τα πράγματα το καλοκαίρι. Κάνεις ζέστη, δεν θες πολλές βάτες, δεν θες πολλά καναβάτσα, δεν θες πολλές φόδρες. θέλεις όσο μπορείς να το ξεκιμνώσεις το σακάκι ας πούμε ενώ το χειμώνα με τα πιο βαριά υφάσματα έτσι μ' αρέσει περισσότερη δομή. Και επίσης υπάρχει και ένας πειραματισμός δηλαδή γιατί και πελάτες θέλουν να δει πράγματα δηλαδή στην πρόβα μπορείς να του κάνεις κάποιες επιλογές κάποια πράγματα να δει το μανίκι με σπάλα καμίτσα που το ακούνε πολύ ας πούμε να έχει σουρίτσα και λοιπά ή άλλος το θέλει πιο αγγλικό ο στήλ πιο δομημένο. Οπότε, στην πρόβα, το καλό της παραγγελίας είναι αυτό.

21:59 Έχει την επιλογή ο πελάτης και τη δυνατότητα να του δείξει πολλά πράγματα, ας πούμε, μέχρι να καταλήξει και αυτός. Γιατί μπορεί να μην έχει ξαναφορέσει, να μην είναι σίγουρος. Οπότε, στην πρόβα τα βλέπεις όλα αυτά. Μπορείς να προχωρήσεις σε πολλές αλλαγές. Γιατί η δημιουργία ενός επιπαραγγελία σακάκιου οικοστομιού δεν είναι σαν την κλασική εμπειρία που πας σε ένα κατάστημα φοράς κάτι και γεια σας δεν το ξαναβλέπεις τον άλλον ποτέ θα πάς θα σου πάρει ο Νίκος μέτρα την πρώτη φορά θα διαλέξετε μαζί το ύφασμα θα μιλήσετε για το πού το θες να το βάλεις αυτό το κουφτούμι το σακάκι θα το βάλεις σε γάμο θα το βάλεις κάθε μέρα στη δουλειά και πάντα συμβουλεύουμε τους πελάτες δηλαδή προσπαθείς να τον σώσεις από κάποια λάθη που πάει να κάνει ας πούμε δηλαδή δεν θέλουμε πάρτο αυτό, δεν είμαστε εμπορικό που θέλουν να το πουλήσουν αυτό δεν έχουν κάτι άλλο και πολύ ωραίο είναι γιατί έρχονται πελάτες που μου λένε αυτό που ήμουν κάπου του λοσπάτου που ήταν το ρούχο του έβλεπα πάνω μου

23:00 ας πούμε χάλια και μου λέγανε έτσι είναι πολύ ωραίο και καταλαβαίνουν μετά τη διαφορά όταν προσπαθείς να κάνεις κάτι γιατί αυτό είναι και η διαφήμιση η δική μας έτσι δηλαδή το ρούχο που φοράει ο πελάτης είναι το δύο άλλος και να του κεντρήσεις το ενδιαφέρον να πει ό,τι φοράει αυτός, γιατί είναι έτσι ας πούμε και εγώ με το έτοιμο, δεν φαίνομαι έτσι.

23:23 Υπάρχει περίπτωση ένας πελάτης που είχε επιλέξει κάτι που το αρέσει πολύ, αλλά εσύ ξέρεις ότι σε λίγα χρόνια πιθανότητα θα τον παρεθεί. Πώς το βοηθάς να ξεχωρίσεις την προσωπική επιθυμία από μια μόδα, από ένα τρέντ. Ε, ναι, αυτό που λέγαμε και πρέπει. Προσπαθείς να τον συμβουλεύεις, να του δώσεις επιλογές. Δηλαδή πολλές φορές έχουν δει πολλές εικόνες και θέλουν να τα βάλουν όλα μέσα. Έτσι δηλαδή θέλουν να κάνουν ένα ρούχο ό,τι έχουν δει, να επιλέξουν τα πάντα ό,τι έχουν δει. Και ticket pocket και σπάλα καμίτσα και οπότε προσπαθείς εσύ λίγο να τους δώσεις να καταλάβουν ότι δεν είναι ανάγκη να τα βάλουν όλα με τη μία.

24:04 Να δοκιμάσουν κάποια πράγματα στην πρόβα μπορούν να δουν κάποια πράγματα να πειραματιστούν, να κάνουν και ένα ρούχο, να το φορέσουν να δούνε πώς είναι μέσα σε αυτό η ζωή μέσα σε ένα ρούχο που είναι φτιαγμένο πάνω σου και όταν βλέπεις κάτι που όντως είναι ένα πολύ μεγάλο τρέντ και εκεί προσπαθώ λίγο να τους κατευθύνω κάπως γιατί είναι ένα ρούχο το κατά παραγγελία που είναι ένα διαχρονικό ρούχο αν δεν αλλάξει δηλαδή ο πελάτης με έγεθος μπορεί να το έχεις μια ζωή είμαι 5-10 κιλά πάνω κάτω να το προσαρμόσεις πάλι και προς τα πάνω και προς τα κάτω 5-10 κιλά παιδιά όχι 1-2 όχι πήγα το Πάσχα στο χωριό και έφαγα λίγο παραπάνω κοκορέτσι το 1-2 δεν είναι τίποτα το ρούχο προσαρμόζεται μόνο του αλλά 5-10 κιλά κάνουν διαφορά στην εφαρμόγηση του ρούχου είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω εγώ μόνο προς τα πάνω πάμε προς τα κάτω δεν ξέρω Επίσης μια ερώτηση που μας έχει κάνει ένας φίλος ο Μπάπης ο Πολίτης από το facebook και είναι Λοιπόν, από ποιους λόγους ξερθάτε το πόσο μικρή μεγάλη γωνία

25:16 θα έχει το μονόπεδο σακάκι τι εννοεί, εννοεί, κάτω από το σε ένα μονόπεδο σακάκι, αυτά που φοράμε και εγώ και ο Νίκος σήμερα είναι σταυρωτά, δεν μπορούμε να σας το δείξουμε σε ένα μονόπεδο σακάκι τέλος πάντων, κουμπώνεις το πάνω κουμπί αν έχει δύο κάτω από το κούμπωμα του σακάκιου, το σακάκι αρχίζει οι δύο άκρες και απομακρύνονται να το πούμε, ανοίγουν. Αυτό στα αγγλικά το λένε quarters. Εδώ οι Έλληνες ράφτες το λέμε ποδιά το συγκεκριμένο σημείο του ρούχου.

25:46 Αυτό είναι κάτι το οποίο το καθορίζει ο ράφτης, το καθορίζει ο πελάτης, το καθορίζει ποιος. Βασικά, βασικά ναι. Ο ράφτης βασικά το καθορίζει αυτό. Πάντα συνονίζεις και με το πελάτη, αλλά το βασικό εδώ είναι να καλύπτεις, ας πούμε, όταν κουμπώνεις το κουμπί, να μην είναι πάρα πολύ ανοιχτό, να μην φαίνεται, ας πούμε, η ζώνη του.

26:11 Να έχει μια ωραία καμπύλη, η οποία θα πάει ομαλά μέχρι το πέτο πάνω, ας πούμε, να έχει μια ωραία φυσική καμπύλη. Και αναλόγως πάντα και με τον σωματότυπο, έτσι, δηλαδή, δεν είναι πάντα σταθμό, το πόσο πολύ θα το σκάψεις αυτό. Εγώ που έχω τα κοιλιά μου και έχω κοιλιάρ, παιδί μου, θα προστιμήσω ένα μονόπιτο σακάκι το οποίο έχει κλειστή ποδιά.

26:36 Δηλαδή κρύβει λίγο την κοιλιά και δεν την απαιτώνει. Ένας άνθρωπος ο οποίος είναι αδύνατος, τεχνός, μπορεί να είναι πιο ανοιχτό το σημείο αυτό. Λοιπόν, Νίκο, να δω, γιατί έχω σημειώσει και ακόμα μια ερώτηση που μου άρεσε πάρα πολύ. πότε καταλαβαίνεις ότι ένας πελάτης έχει αρχίσει να αποκτά προσωπικό στυλ και δεν επιλέγει απλά ένα κουστούμι υπάρχουν επιλογές που μέσα από τις επόμενες παραγγελίες αρχίζεις να αναγνωρίζεις όσες δικές του ναι, σιγά σιγά ναι όσο αρχίσει και μπαίνει κάποιος μέσα στο κόσμο αυτό της παραγγελίας του να ράβει ρούχα τέλος πάντων καταλαβαίνει οι πιο πολλοί δηλαδή που έχουν μια συνέχεια αποκτάνε το προσωπικό τους Βλέπουν τι τους πάει, τι δεν τους πάει, τι λειτουργεί, μέχρι που μπορούν να ρισκάρουν σε συνδυασμούς, σε χρώματα.

27:30 Οπότε βλέπεις μια συνέπεια στις επιλογές τους. Και με το που τον βλέπεις αυτόν έξω, καταλαβαίνεις ότι το φοράει αυτός, δεν το φοράει το ρούχο. Δηλαδή, σιγά σιγά το χτίζουν αυτό το πράγμα. οι πιο πολλοί νομίζω ότι το καταφέρουν αυτό το βλέπεις υπάρχει μια εξέλιξη όλα είναι το συζητούσαμε στο πρώτο podcast που κάναμε με τον Γέννη Βατσικορίδη κάποιοι λένε παιδί μου ότι γεννιέσαι με το στυλ κανείς δεν γεννιέται με στυλ υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μια εμφυτητάση είναι λίγο κάπως αλλά όλα τα μαθαίνεις όλα μαθαίνουν και το τι σου πάει το μαθαίνεις Και το ότι ποια χρώματα σου ταιριάζουν Το μαθαίνεις και το βλέπεις Και εκεί μπορείς να ρισκάρεις τα χρώματα Δηλαδή αν αποκτήσεις λίγο εμπειρία Σιγά σιγά μπορείς να ρισκάρεις Σε κάποιες επιλογές χρωματικές Αλλά αρκεί να το υποστηρίζεις Αυτό είναι το θέμα Δηλαδή να μην κάνεις κάτι που είναι ξένο σε σένα Το θέμα είναι αυτό Να έχεις αυτοπεποίθηση μέσα στο ρούχο σου Αν έχεις αυτοπεποίθηση Αν το ρούχο το φοράς Δηλαδή, αισθάνεσαι καλά, αυτό βγαίνει και στο να...

28:44 Θα μας ακαταστρέψει όλα τα μικρόνα. Δεν θα μείνει τίποτα όρθι μετά από αυτό. Μαρία επανέφερε τον συντάξιο, παρακαλώ, του Σαλονικιού. Ένα θεματάκι το οποίο θα ήθελα να συζητήσουμε, Νίκο, σαν επαγγελματίας παραδοσιακός δράσης κτλ. Είναι ότι βλέπουμε στους ξένους οίκους, στους οίκους του εξωτερικού, ότι κάθε ένας προσπάθει να διαμορφώσει και να απολύσει συναγωγικά το δικό του φτύλι, το house style.

29:14 Θα πας στο Ρουμπινάτσι γιατί ο Ρουμπινάτσι είναι πάρα πολύ γνωστός για το ναπολιτάνικο κόψιμο του. Το νόμο, το three-roll-to και ούτω καθεκτήν θα πας σε ένα βρετανικό ραφείο, ας πούμε στο Χάντσμαν για το πολύ δομημένο, πολύ έτσι και τα λοιπά, του Ιντ βαριά, όλο αυτό το πράγμα. βλέπεις στην Ελλάδα να υπάρχει κάτι ανάλογο κι αν εσύ προσπαθείς να διαμορφώσεις ένα δικό σου house style σαν Σαρτορία Νίκος Δάλλας Ναι και εγώ προσπαθώ να διαμορφώσω ένα δικό μου στυλ τώρα το στυλ στα μεγάλα ραφεία και στις εταιρείες τέλος πάντων υπάρχει γιατί έχουν και μια συλλογή ας πούμε που φτιάχνουν ready to wear τέλος πάντων οπότε έχουν μια συγκεκριμένη γραμμή τώρα στα ρούχα που κάνουν κατά παραγγελία εκεί και ο πελάτης έχει κάποιο λόγο οπότε πάντα έχει μια γραμμή ο ράφτης αλλά παίζει ρόλο και το τι θέλει ο πελάτης και τι ανάγκες έχει ο πελάτης και πώς είναι το σώμα του αλλά ναι προσπαθώ και εγώ δηλαδή στα δικά μου ρούχα που φοράω πάνω κάτω έχουν μια συγκεκριμένη φιλοσοφία

30:23 γραμμή και αυτό που θα ήθελα πάρα πολύ να πετύχω να συμβάλλω σε αυτό είναι να γίνει γνωστή η ελληνική ραπτική και έξω, δηλαδή να μπούμε στο χάρτη της παγκόσμιας δραπτικής ισοτικής στην Ελλάδα. Υπάρχουν κάποιοι ράφτες που κάτι κάνουν και αυτοί. Να γίνει γνωστή δηλαδή και η Ελλάδα στο χώρο της αυτό είναι που προσπαθούσα, θα ήθελα πάρα πολύ να πετύχουμε.

30:49 Αυτό είναι και ένας δικό μου όνειρο να σου να λέει και μέσα από το κλάσικο. Το κλάσικο είναι μια γιορτή που διοργανώνουμε τα τελευταία τρία χρόνια, όπου όλοι πάρα πολλοί ράφτες που καμισάδες, υποδηματοποίηση από την Ελλάδα μαζευόμαστε σε ένα χώρο και έρχεται ο κόσμος και βλέπει τι δουλειά κάνουν αυτοί οι άνθρωποι και δεν έρχεται μόνο οι Έλληνες, στα τελευταία χρόνια έρχονται και οι ξένοι και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί βλέπουν ότι κάτι γίνεται εδώ πέρα κάτι κινείται, ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δημιουργούν με τα χέρια τους προχωράνε το πράγμα και ευελπιστούμε Επίσης τώρα ήρθε η ιδέα σε συνδυασμό με το Στήλες Αρτοριάλε στην Ιταλία Πρόταση για το επόμενο Κλασικό Να γίνει μια πασαρέλα Δηλαδή όπως κάνουν οι Ιταλοί Είχαν μια πασαρέλα Όπου κάθε οίκος Επέλεγε ένα ύφασμα κάποιου Εργοστασίου Και έκανε ένα ρούχο Και είχαν πασαρέλα Να κάνουμε μια πασαρέλα Θα μιλήσουμε στο φίλο μας Τον Τριαδαφυλλίδη μήπως οι μπαρμπέρες να πούν να μας δώσει κανένα τόπι

31:56 και εδώ και να το δούμε αυτό γιατί όχι επόμενη ερώτηση στην πρώτη παραγγελία όταν κάποιος πάει πρώτη φορά σε ένα ραφείο τι πρέπει να περιμένει ο πελάτης από τις πρόβες τι προσπαθείς να διορθώσεις εσύ και τι βλέπεις στη διάρκεια ενός φίτινγκ ο πελάτης πολλές φορές δεν ξέρει να περιμένει τα περιμένει όλα και τίποτα ιδίως όταν είναι πρώτη φορά είναι όλοι δεν καταλαβαίνουν ακριβώς τι γίνεται με ρωτάνε για τα τρυπώματα αν θα μείνουν αυτά αν θα υπάρχουν ακόμα αν θα φύγουν εκεί προσπαθώ να τους εξηγήσω ότι ιδίως η πρώτη πρόβα είναι για τον ράφτη, είναι για να στήσεις το ρούχο, να δεις τις αναλογίες του σωστά, τι πρέπει να διορθώσεις πάνω στο κόψιμο που έχεις κάνει ήδη με βάση τα μέτρα που έχεις πάρει τι αλλαγές θα ήθελε ο πελάτης σε αυτά που είχε σκεφτεί και αν όντως συνεχίζεις να θέλεις την πρώτη πρόβα μπορεί να γίνουν πολλοί άλλαγες.

32:57 Δηλαδή μπορείς να ξεκινήσεις από σταυρωτό ρούχο και να το κάνεις μονόπετο. Έτσι δηλαδή από πικ λαπέλ να το κάνεις νότς. Πάρα πολλά. Δηλαδή και τσέπες μπορείς να αλλάξεις. Πάρα πολλά. Οπότε είναι πολύ θεμελιώδηση η πρώτη πρόβα και ιδίως για αυτούς που είναι το ξεκίνημά τους ας πούμε για να καταλάβουν πώς λειτουργεί όλο το πράγμα και τι έυρος επιλογών έχουν.

33:25 Είναι τεράστιο αυτό. Πώς θα κάνεις άλλο ρούχο, να το ξεκινήσεις για αλλού και να τελειώσεις αλλού. Εγώ αυτό που έχω δει πάντως, Νίκο, και νομίζω ότι σαν επαγγελματίας το έχεις βιώσει πάρα πολύ, είναι το εξής, ότι όταν ο Έλληνας, γιατί εγώ για αυτό θα μιλήσω σήμερα, πάει και παίρνει ένα έτοιμο κουφτούμι που μπορεί να το πάρει από 99 ευρώ ας πούμε πολυεστέρα μέχρι κάποιους χιλιάδες ένα γνωστό Ιταλικό οίκο μπούρου μπούρου έτσι το βλέπεις το φοράει τελειώσαμε όταν πάει στο ράφτι όμως μετά έχει απαιτήσεις σου λέει εδώ τραβάει λίγο ας το εντάξει αυτό είναι εδώ λιγάκι να το πάρουμε περιμένουν περιμένουν το τέλειο και full service μέχρι και λιποαναρώφηση να τους κάνεις περιμένουν να έρθουν έτσι και να βγουν άλλοι ναι γιατί ναι κάποιοι όντως το συναντάω αυτό περιμένουν να γίνουν άλλοι άνθρωποι με ένα ακουστούμι και να είναι ατσαλάκωτο και νομίζω ότι έχουν λάθος εντύπωση δηλαδή οι παιδιά και μου νομίζουν ότι ένα επί παραγγελία ρούχο θα πρέπει να είναι σαν μπανοπλία

34:34 θα πρέπει να είναι αυτό που λες ατσαλάκωτο πάντα αυτό είναι επειδή βλέπουν τις πρωτογραφίες Συγγνώμη που σε διακόπτω. Επειδή βλέπουν στις φωτογραφίες που είναι όλα πλακέ, δεν φαίνεται ούτε ζάρο, δεν τίποτα. Το ρούχο όμως είναι ύφασμα, αναπνέει, δηλαδή δεν γίνεται, θα ζαρώσει, θα κάνει και να κάνει λίγο μια σουρίτσα, εδώ πέρα μια ζαρίτσα, αυτό είναι το ωραίο στο κατά παραγγελία.

34:57 Δεν υπάρχει τέλειο, δεν υπάρχει τίποτα. Αυτό το ρούχο γίνεται με πολύ προσπάθεια, με πολλή αγάπη ας πούμε βάζεις για να το ολοκληρώσεις αυτό το ρούχο. Πάντα υπάρχουν ατέλειες. Δεν λέμε ότι δεν υπάρχει ατέλειο, ότι είναι όλα άψογα. Αλλά προσπαθήσεις το αποτέλεσμα που θα βγάλεις να ταιριάζει στο πελάτη. Αυτό να έχει μια εικόνα που του δίνει έναν αέρα άλλο τέλος πάντων από ένα έτοιμο που θα πάρει πουθενέ.

35:27 Σε αυτό που είπες. Δηλαδή τα περισσότερα παραγγελία ρούχα γίνονται με καναβάτσο. Το καναβάτσο είναι ένα υλικό το οποίο μπαίνει ανάμεσα στο εξωτερικό ύφασμα και στη φόδρα. Τα ρούχα με καναβάτσο λοιπόν πολλές φορές έχουν αυτό που λένε οι ράφτες τα μόλα. Δηλαδή τραβάνε λιγάκι. Έχουν κάποιες πτυχώσεις. Η όλη μαγεία του η παραγγελία είναι αυτή η ατέλεια.

35:50 Είναι αυτό το πράγμα το οποίο με το χρόνο σιγά σιγά διαμορφώνεται, αλλάζει μορφή και εξελίσσεται. Πάνω σου ενώ το φοράς και ενώ το ζεις. δεν είναι ένα σακάκι το οποίο έχει μέσα θερμοκολλητικά και θα έρθει και θα κάτσει και θα είναι σαν πανοπλία πάνω σου. Δεν πρόκειται να κουνήσει τίποτα. Είναι τελείως διαφορετική αίσθηση και αυτό είναι κάτι το οποίο καταλαβαίνουν.

36:14 Επίσης, θεωρώ ότι αντιλαμβάνομαι ότι τώρα πάνω να ράψεις επί παραγγελία είναι μια σοβαρή επένδυση. Δεν είναι δηλαδή, δεν θα δώσεις 30 ευρώ για να ράψεις ένα κουστό. Θα δώσεις κοντά στο χιλιάδιο και παραπάνω. είναι κάτι όμως που κάνεις για τον εαυτό σου αλλά αυτό δεν σου δίνει ρε παιδάκι μου την ελευθέρεια να απασχολείς τόσο πολύ τον επαγγελματία με κάθε τι που νομίζεις ότι είναι στραβό ενώ δεν είναι στην αρχή ισχύει αυτό αλλά μετά καταλαβαίνω, οι πιο πολλοί καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι δηλαδή όταν το ρούχο το ράβεις και δεν έχει κολλητικό είναι ένα πολύ λεπτό ύφασμα που μόνο με το συντεραιώσεις αρχίζει και φουσκώνει δεν έχει κολλητικό από κάτω για να το κρατήσει τσίτα τεντωμένο ας πούμε σαν ουσαμά δεν μπορείς να τα έχεις όλα σε αυτή τη ζωή θέλω Νίκο να σε αφήσω εδώ να το κλείσουμε με δύο πράγματα πρώτον την κοινή μας δέσμευση να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βγάλουμε την ελληνική ραπτική προς τα έξω Ναι, ναι, ναι.

37:52 τι θα κάνουμε και με τον σύνδεσμο. Αυτό είναι το πιο βασικό. Αυτό πρέπει να το ολοκληρώσουμε. Δηλαδή θα κάνω ξανά οι παπές, όσους ξέρω, γιατί πρέπει να είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε, για να υπάρχει μια θεσμική αντιπροσώπευση. Εγώ, σαν Νίκος Δάλας ή ο καθένας μόνος του, δεν μπορεί να πετύχει τίποτα. Δηλαδή ούτε έξω μπορείς να βγεις, ούτε να ζητήσεις, τίποτα.

38:16 τρεις άνθρωποι, πέντε άνθρωποι όσοι μπορούμε να μαζευτούμε τέλος πάντων είναι καλό για το κλάδο γιατί ο κλάδος πρέπει να ξαναμεγαλώσει σιγά σιγά αν δεν μεγαλώσει θα εξαφανιστεί και με αυτό σας αφήνουμε ελπίζουμε να μην εξαφανιστεί, ας τελειώσουμε αισιόδοξα εγώ είμαι πολύ αισιόδοξος τα νέα παιδιά θα μάθουν βλέπουν μέσα τώρα και από αυτή την εκπομπή θα δει κάποιος που πει υπάρχει η ραπτική μπορεί να σε αρέσει μπορεί να πει α υπάρχει ακαδημία θα επικοινωνήσουν θα γίνει κάτι ας πούμε και από τρεις θα γίνουν δεκατρεις θα γίνουν εικοσιτρεις και το κάθε εξής λοιπόν σας ευχαριστούμε παρακολουθήσατε ακούσατε ή παρακολουθήσατε το κλασσικολόγιο μέχρι την επόμενη φορά είμαι ο Γιώργος Αθανασόπουλος να μπαίνετε στο monopito.gr να διαβάζετε τα λέμε στο επόμενο