S02E47 - Πανικ ον δε στρητς οβ Νιου Γιορκ και τζόγος 10.000 βηματων
Κοινωνικά ΑνέτοιμοςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Αύγουστε, Αύγουστε σε παρακαλω ρίξε μια βόμπα και πάρε με απο εδώ. Διότι ολάκερη η χώρα καίγουται πάλιε, αλλά εγώ παραμένω κολλημένος σε άλλα πράματα, μπας και δεν χάσω τα μυαλά μου ή ό,τι έχει μείνει απο την ενέργειά μου. Οπότε, περιπέτειαι στην Νουέβα Γιόρκα (περίπου) και ένα νέο app έρχεται να βάνει τζόγο στο φίτνες ΤΖΕΡΝΕΗ μας. Γιατί ΑΥΤΟ μας έλειπε διάολε.
=============================
Ανέτοιμος Vidcast, καθώς και αποκλειστικά επεισόδια στο Πάτρεον: https://www.patreon.com/c/SacredBeltRecordings
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μουσική This is me at my lowest Φίλες και φίλοι Καλωσορίσατε σε ένα ακόμα επεισόδιο Αυτή τη φορά αυγουστιάτικο επεισόδιο Κοινωνικά ανέτοιμου Χωρίς τον Αχιλέα Γαρμπίλα Ο οποίος τριζώνει θα γαμηθεί σε μα το Χριστό τώρα Έχουμε ένα τριζώνει εδώ έξω παιδιά Για εσάς που δεν έχετε πρόσβαση στο βίντεο Έδειξα μόλις Έξω από το παραθύρι του στουντίου, όπου ακούγεται ένα τριζώνι, το οποίο η αλήθεια είναι, με το που πήγε να κάνει το θόρυβο και είπα έχουμε και το τριζώνι εδώ έξω, το βούλωσε πάλι.
Οπότε, ίσως, δεν ξέρω τι τριζώνι. Θέλει να ασχοληθεί με τα μίντια. Εντάξει, βρέθηκα σε ένα οικογενειακό τραπέζι της φοράλες και μου λέει ένας γνωστός, όλος πάντων, που ο γιος του είναι σε ηλικία από φίτης από το σχολείο φίτης λέμε το σχολείο από λυτήριο εμπασχολητώση και θέλει να γίνει αθλητικός συντάκτης και είπα σώσε το παιδί σου όσο είναι ακόμα μάλιαμπλ το μυαλουδάκι του άλλαξε του γνώμη γρήγορα μου λέει δεν γίνεται το έχουμε πει και εμείς ότι δεν έχει λεφτά το πράγμα όχι δεν κατάλαβες θα δουλεύει γαλέρα θα βλέπει την Οδύσσια και θα αναγνωρίζει πράγματα από το εργασιακό του περιβάλλον.
Δεν ξέρω αν με εννοείτε. Έτσι. Διότι για εσάς και για εσές που έχετε παιδιά, εμπάσχετος περιπτώσει, ή έχετε φίλους με παιδιά, ή φίλες με παιδιά, whatever, αν ακούσετε κάποιον γονέα να σας λέει ότι το παιδί μου θέλει να ασχοληθεί με τα αθλητική δημοσιογραφία, οι επιλογές που έχουν αυτοί οι γονείς για το παιδί τους είναι δύο.
Ή να το μεταπίσουνε τάχιστα, ή μία μέρα να σηκωθεί το παιδί και οι γονείς του να μην είναι εκεί, να έχουν φύγει. Γιατί θα λένε αποτύχαμε με αυτό μας το παιδί, θα ξαναδοκιμάσουμε. Διότι το παιδί μας θέλει να εγγράφει για τον Ολυμπιακό Πανάθληναϊκό Αικοπάουκ. Όχι λοιπόν. Και να κάνει λάντζα σε αθλητικά site. και σας το λέω ως άνθρωπος που έχει δουλέψει και λάτζα σε site στα μίντια κτλ κτλ δεν είναι πολύ ωραία δουλειά σε κάθε περίπτωση όμως αυτή ήταν η κουβέντα και βρέθηκα έτσι σε μια άβολη κατάσταση να πρέπει λίγο να σκεφτώ τι να του πω να σκεφτώ πως να το θέσω και να του πω ρε παιδί μου ότι αν δεν τον μεταπίσεις θα τα φάει στους ψυχιάτρους μου λέει τόσο πολύ μακή λέω ναι όχι πως εγώ κατέληξα στους ψυχιάτρους εξαιτίας της αθλητικής δημοσιογραφίας υπήρχαν κι άλλα πράγματα πιο πριν που μου οδήγησαν στους ψυχιάτρους και να πω κι εγώ σε αυτό το σημείο ότι έχω ξεχάσει να πάρω την ψυχιατρόμου τηλέφωνο έχω ξαφανιστεί απλά δεν έχω πάρει τηλέφωνο μπράβο μαλάκα ζώο
δεν ξέρω αν το έχω πει αυτό σε κάποιο παρελθοντικό podcast με άλλο όνομα δεν ξέρω αλλά κάποια στιγμή όταν είχα ξαφανιστεί από την ψυχιατρόμου πάλι Είχα τραβήξει μια φρίκη και λέω «Αααα...» «Εεε...» «Λέω αυτό θα εξαφανιστώ, δεν μπορώ άλλο» και δεν είχα πάρει τηλέφωνο. Και μου λέει «Ωραία, θες να περάσω το ιατρείο έτσι λίγο να τα πούμε...
γιατί δεν σταματάμε έτσι μια σχέση η οποία τρέχει εδώ και κάποια χρόνια» «Ναι, ναι» έτσι λέω. Και πάω μετά από μια βδομάδα, μου λέει «Θες να σταματήσεις» «Όχι, όχι, όχι...» «Συγγνώμη...» Είμαι μαλάκας. Είμαι μάλαξ. Λοιπόν φίλες και φίλοι, είχα πάει στη Νέα Υόρκη πριν από μερικές εβδομάδες, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα που σίαζουμε από την πόλη και συνειδητοποίησα δύο πράγματα.
Ότι κάθε φορά που πηγαίνω στην ελόγω πόλη, κάθε φορά που φτάνω στη Νέα Υόρκη, έχω στο μυαλό μου το πώς ήμουνα όταν πρωτοπήγα εκεί το 6, το 5 νομίζω, δεν θυμάμαι. Έκτοτε έχουν περάσει 20 ίσως και λίγο λιγότερα χρόνια. Το πρόβλημα λοιπόν που υπάρχει είναι ότι εγώ έχω στο μυαλό μου ακόμα εκείνο το μάκι που λέει εντάξει θα πάμε να γίνουμε σκατά και θα ξυπνήσουμε το πρωί και θα είμαστε υπέροχοι ή as close to it as is humanly possible.
Έλα όμως που πλέον πηγαίνεις να πιείς τα ποτάκια σου και το σώμα σου σου λέει μήπως οι τέσσερις μπίρες είναι πολλές μήπως αύριο που θες να κάνεις βόλτα στην πόλη δεν θα σου το επιτρέψω α, μαλάκα δεν θέλεις να λαμβωράσαι με όμως το highlight παιδιά στη Νέα Υόρκη αυτή τη φορά το highlight στη Νέα Υόρκη ήταν άλλο την Δευτέρα το πρωί δηλαδή ξυπνάω όσον είδους 6.45 είτε είμαι στη Νέα Υόρκη είτε είμαι στην Αυστραλία είτε είμαι στη Βομβάη είτε είμαι στην Ελλάδα είτε είμαι στη Βουλγαρία Γερμανία 6.45 like fucking clockwork ωραία ξυπνάω λοιπόν 6.45 και είχα κάποια meeting να κάνω online πήγαινα πέραν τον καφέ μου βλέπω τις διαφορές ώρες τη διαφορά ώρας στέλνω τα μηνύματά μου στους συνεργάτες μου και τις συνεργάτες μου και αυτά παιδιά αυτό ναι να το πάμε και αυτά Επειδή λοιπόν πέσανε κάπως μαζεμένα meetings εκείνη τη μέρα online για να κλείσουμε κάποια τελευταία γυρίσματα και συζητήσεις για τη νέα σεζόν κτλ.
Όταν τελείωσε η ιστορία αυτή, εγώ ήμουν σε μια κατάσταση που λέω, ωραία τελείωσα. Τελείωσα τη δουλειά που είχα για σήμερα. Είχα ένα πραγματάκι να γράψω το βράδυ, αλλά είχα μπροστά μου αρκετή ώρα. και το κακό με εμένα είναι ότι επειδή όταν είμαι στις διακοπές αποκτώ μια όχι και τόσο που θεώρησα ότι είμαι διακοπές παρά το γεγονός καπά για δουλειά θεώρησα όμως ότι είμαι λίγο πιο χαλαρός ωραία βγαίνοντας λοιπόν από το ξενοδοχείο λέω δεν θα κοιτάξω την ατζέντα μου γιατί ξέρω τι έχω να κάνω η ατζέντα μου έχει κάθε μέρα entries ωραία βγαίνω στον δρόμο και αρχίζω και περπατάω Και περπατάω και περπατάω και έχω μακρινθεί περί των 15 λεπτών από το ξενοδοχείο όταν εκείνη τη στιγμή ο εγκέφαλός μου παίζοντας άλλο ένα πολύ βρωμερό παιχνίδι εναντίον μου μου στέλνει.
Μήπως ξέχασες κάτι. Λέω εγώ όχι. Μην είσαι τόσο σίγουρος. Μαγκώνω εγώ λέω Wait a minute Μια στιγμή Και κοιτάω το ρολόι μου Το οποίο έχει την τοπική ώρα Και την ώρα στο home Έτσι στην Ελλάδα Και λέει Και λέω Τι ώρα έχω εκπομπήσει τον Ελληνικό Έξι ώρα Έχεις γράψει έστω και μία τάκα Όχι Παιδιά Φεύγω Αλλάζω κάνω μεταβολή Από τον πάωρι που το οποίο βρισκόμουν Και τρέχω Μανιακά πάνω στο ξενοδοχείο Να προλάβω Την εκπομπή Στέλνοντας ένα απολογητικό μήνυμα Στον διευθυντή μου τον Σπύρο τον Παγιατάκη Σπύρο σου ευχαριστώ σου αγαπώ Και του λέω Σπύρο Το έχω σαν τη λέω Μου λέω κακομύριος ο οποίος μην τρέχεις θα σκοτωθείς αυτό θα πεθάνεις ούτε τίποτα παιδιά τρέχω τρέχω σαν τον μανιακό σαν τον τρελό που στην Νέα Υόρκη κανείς δεν με κοίταξε γιατί ακόμα και ένας αλαλάζων τύπος τρέχοντας στη μέση του δρόμου είναι λιγότερο τρελός από έναν αλαλάζων τύπο τρέχοντας που φλέγεται όπως είναι πολύ πιθανό να δεις στην Νέα Υόρκη φτάνω στο ξενοδοχείο παιδιά και πρέπει στην ολάκαιρη την καριέρα μου τη ραδιοφωνικιά
δεν έχω κάνει πιο ξεψυχισμένο από αυτό που έκανα εκείνη τη Δευτέρα. Που βγαίνω στον αέρα και λέω «Θα σκέψω για σας, δεν έχω κατάφταση αυτά δεν έχω αρκετά μελίκο, θα σας κάνω καλή σφαίρα γιατί έχω φυτέψει μελίκο». Λέω, ό,τι είναι τώρα. Τώρα, ό,τι είναι. Δεν έχω να πω κάτι ρε παιδί μου Ό,τι είναι τώρα Τον ήφιαμε, τον ήφιαμε Δεν ξέρω παιδιά νιώθω Πολλές φορές Καλά, περιττώ να σας πω Το υπόλοιπο της ημέρας ήταν ένας Εφιαλτικός κατήφορος εσωτερικών διαλόγων Τύπου είσαι άχρηστος Είσαι ανίκανος Γαμιέσαι Να χαθείς άχρησθε Ούτε μια δουλειά δεν μπορείς να κάνεις μαλάκα, αυτά, όλα αυτά και όλα αυτά να γίνονται ενώ περπατάω στους δρόμους ενώ πήγα και κάτσα να φάω όπου σε κάποια φάση μου φύγε μια πυρουνιά έτσι δηλαδή πήρα μια πυρουνιά και μου φύγε ξανά πέσε στο πιάτο, όχι στο πάτωμα και άρχισα να με βρίζω τόσο πιο έντονο από ό,τι νόμιζα που είχε γυρίσει στο διπλανό τραπέζι ένα ζευγάρι και με κοιτούσε, λέει κάτσα μέσα σε τρελό γιατί μας φάγαμε Άγριστα, άγαδη ίδια!
Τα αυγό δεν μπορεί να φας! Δεν ξέρω, είναι πολλές στιγμές στην καθημερινότητά μου που σκέφτομαι ότι εάν μπορούσα να αποτυπώσω σε κασέτα τις εσωτερικές μου σκέψεις, θα ήταν ένας εύκολος οδηγός για το πώς να κατηφορήσετε προς την κατάθλιψη. Γιατί θα άκουγες μόνο βρισχές προς το άτομό μου. Λες, α, ωραία, Μάκη είσαι άχρηστος, Μάκη είσαι ανίκανος, Μάκη δεν κάνεις για τίποτα κτλ.
Θα μπορούσε να πει κάποιος κακοπροαίρετος ότι ίσως οι αισθωρικές φωνές έχουν δίκιο. Ναι, δεν το έχω αρνηθεί εν τούτης. Δεν έχω πει ποτέ ότι οι αισθωρικές μου φωνές έχουν άδικο. Γιατί, τι κάνουν οι αισθωρικές μου φωνές, μου θύμισαν ότι Μάκη κάτι έχεις ξεχάσει. Μόρτι μου, κάτι έχεις ξεχάσει. Όμως, επειδή δεν θέλω να σας μεταδίδω μόνο τους εσωτερικούς μου διαλόγους, προσπαθώ να βρω έναν διάλογο τον οποίο τον έγραψα για να μην τον ξεχάσω.
Βρέθηκα λοιπόν, όπως σχεδόν σε κάθε επίσκεψή μου στη Νέα Υόρκη, σε ένα μαγαζί το οποίο έχει ένα καταπληκτικό όνομα και είναι καταπληκτικό το όνομα και δεν έχει καμία σχέση το όνομά του με το χαρακτήρα του μαγαζιού. Τι εννοώ, το μαγαζί λέγεται The International Bar Έτσι Και είναι το λιγότερο International Bar που έχω μπει στη ζωή μου Έχει μόνο Αμερικάνους Του Μανχάταν και των περιχώρων Έτσι Είναι αυτό που λέμε dive bar Μετά όλα του Και έχει έναν θαυματουργό barman Ο οποίος είναι, λες και τον έχεις βγάλει από ταινία φαντασίας Είναι κονδός Χονδρός Αλλά με αυτό το χονδροσούλου Πωρε παιδί μου το οποίο είναι Εεε λίγο formless από αυτά που βλέπεις σε ταινίες φαντασίας καραφλός και γενικότερα έχει μια στάση ζωής που σου θυμίζει μπαρμάνια σε Dungeons & Dragons τέτοια φάση ο οποίος γενικότερα είναι αθυρόστομος εάν τον πιάσεις αδιάβαστο και το θυμίσεις δεν σε σερβίρει δηλαδή πήγα και τη δεύτερη μέρα για να δω τον αγώνα της Αγγλίας με την Αργεντινή και με το που μπαίνουμε μέσα ή μάλλον μαζευόμαστε αυτοί που θα βλέπαμε το μάτς
λέει όσοι ήρθατε εδώ να δείτε ποδόσφαιρο ή σόκερ ή στομοφυλόφιλοι του λέμε εμείς του πετάγεται ένας θεός και του λέει that's fucked και κάνει αυτός και λέει ο θεός διαλέχτε κάποια άλλη βρισκιά που να σας είναι πιο εύκολη Και λες, οκ, δεν διαλέξαμε. Αρνήθηκε να μας σερβίρει στην αρχή του μάτς, γιατί were gay, κατά τον ίδιο, οπότε δεν μπορούσαμε να πάρουμε ποτά.
Μετά αρχίσαμε και τον βρίζαμε μέχρι και εγώ ξεθάρεψα και του λέμε τι είναι αυτά που λες και ξέρεις και τι έγινε ας πούμε. Και συνεχίζει η βραδιά. Την πρώτη όμως βραδιά που είμαι εκεί γίνεται εξής κουβέντα. Υπάρχει ένα ποτό που το μάθα εκεί αυτή τη φορά, το Sun Cruiser, το οποίο δεν ξέρω τι ακριβώς είναι, μια ελαφριά μπύρα, δεν ξέρω τι σκατάει.
Μισό τώρα να σου πω κιόλας για να μην σας λέω μαλάκιες. Sun Cruiser Drink. Ωραία. Μου αρέσει που βγάζει το Google Sun Cruiser Drink near me. Ah, is made with real iced tea and real vodka. Ωραία, ωραία. Λέει λοιπόν, λέει ένας πελάτης. Can I have a sun cruiser? Του λέει ο καράφιλος. Yeah. Can I have a glass of ice? Του λέει ο μπάρμαν. What?
A glass of ice. Και του λέει you got one. Παπαντάει ο πελάτης. What? Oh no, that's my glass of water. Και του λέει ο Θεός. Yeah. So you drink it and then you have ice. This isn't some fucking high maintenance bar. Και λες ναι ρε μαλάκα, ναι. Ναι να πάρμαν Οικονομία Γιατί σου λέει δεν σου ζητάω Να χρησιμοποιήσεις τον πάγο κάποιου αλλουνού Που έχει τα σάλια του μέσα Το δικό σου Που δεν έχει καν γεύση γιατί τι είχε μέσα πριν Νερό Πιες το νερό σου τότε ρε λευγέ Και βάλε μέσα Το ούτως ή άλλως ελαφρύ ποτό Το οποίο παρήγγειλες Και μόλις κατάλαβα τι του είπε Πέρα από το σημείο Σε άμεσα το διάλογο Γιατί έτσι έπρεπε Εν συνεχεία λέω μαλάκα ναι Και να σας πω και κάτι Αυτή την τακτική θα έχουμε και στο bar de sacred belt Όταν θα σας δίνουμε Ποτήρι με νερό και πάγο Γιατί θα είστε τόσο φλούφλιδες Που θα χρειάζεται ένα ποτήρι πάγο Ένα ποτήρι νερό μάλλον Για τις τρεις ώρες που θα είστε εδώ μέσα Γιατί παραπάνω δεν θα είναι κανένας Εάν χρειάζεστε ποτήρι νερό Πρώτον ντροπή σας
Δεύτερον Αν θέλετε πάγο για να βάλετε να περιχύσετε πάνω κάποιο ποτό, κάποια άλλη γκαζόζα, whatever, να πείτε το νερό σας και τάκετε πάγο εκεί. Δεύτερο ποτήρι πάγου, το οποίο δεν θυσιάζει την δομή του στο βωμό του αλκοόλ, δεν δίνουμε. Γιατί, όπως πολύ σωστά είπε και ο φίλος, this isn't a high maintenance bar. Δεν θα γίνει εδώ μέσα Το bar της sacred bell που με τόσο κόπο Και τόσα λάθη χτίσαμε Δεν θα γίνει εδώ μέσα Εστιατόριο Μισελέν Και εγώ δεν ξέρω τι Και μπιμ γκουρμάντ Και πως διάολο λέγονται Ξεχάστε τα αυτά Εδώ πέρα Θα έχουμε δυο τρεις επιλογές Ποτώνενε Ποτηράκια ωραία σφυνακοπότερα ωραία και όχι πολλές άλλες απαιτήσεις θέλετε άλλες απαιτήσεις υπάρχουν μαγαζιά υπάρχει και πιο πάνω το Αλάσκα να πάτε που έχει καλά καλά δεν άνοιξε γαμήθηκε γέμισε στους χίπστρες και στους φασέους πως δι' άλλο τους λέτε πλέον εσείς αυτούς τους τύπους έτσι πήγαμε μία φορά ένα πρωινό λέμε τι ωραία πήγαμε δύο μέρες μετά δεν μπορούσα να κάτσεις βέβαια οφείλω να το πω και πρέπει να το πω γιατί δεν είναι πάντα δεδομένο,
τα παιδιά που τρέχουν το Αλάσκα, από τα ευγενέστερα παιδιά που υπάρχουν σε μπαρ στην Αθήνα αυτή τη στιγμή, χωρίς ίχνος υπερβολής, είναι από τα ευγενέστερα και πιο cool παιδιά που υπάρχουν σε οποιοδήποτε μπαρ αυτή τη στιγμή της Αθήνας. Πέρα από τις μαλακίες που λέω και τις πλάκες που κάνουμε, καμιά φορά πρέπει να το αναγνωρίζουμε ότι ο λόγος που κάποια μπαρ αποκτούν χαρακτήρα και πελατεία, ένα μεγάλο ποσοστό εφάπτεται στους υπαλλήλους του.
Στα παιδιά που το τρέχουν. Και στα παιδιά του Αλάσκα είναι καταπληκτικά. Όπως και τα παιδιά του Βίλιγκο. Αλλά τα παιδιά του Αλάσκα και για μπαρ μιλάμε, είναι από τα πιο σκλαβωτικά προσωπικά που έχω δει τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα. Αυτό έχω να πω. Λοιπόν, κάπως έτσι ολοκληρώνουμε για σήμερα. πόσο να γράψουμε παιδί μου. Όχι.
Ούτε 20. Όχι ρε μαλάκα θα συνεχίσουμε. Θα συνεχίσουμε. Λοιπόν ακούστε εδώ. Λοιπόν. Μ' αρέσει που ο Αχιλίας, ο Ροφέας δαγκωνόταν. Όχι μάκι δεν γίνεται. Όχι όχι μάκι δεν γίνεται. Λοιπόν ακούστε εδώ παιδιά. Το είχα φυλάξει για το επόμενο αλλά το είχα φυλάξει για το βασικά. Λοιπόν. Άρχισε πάλι το μαλακισμένο ρε. Ρε! Μην μεταφέρεσαι Φίλες και φίλοι Βρισκόμαστε σε μια Όχι ακούγεται αυτό περνάει Ωραία ωραία γάμω Λοιπόν παιδιά Οι εποχές που ζούμε η αλήθεια είναι Είναι περίεργες όσο αυτό έχει να κάνει Με την ζωή μας μέσα στα social media Τι εννοώ Ότι εάν διαβάσει κανείς Αρθρογραφία γύρω Από την επόμενη φάση Στα social media Υπάρχει λίγο μία είτε ανησυχία, είτε πανικός, είτε μια ενδιαφέρουσα κατάσταση από αυτούς και αυτές και αυτά, τέλος πάντων, που βλέπουν την επόμενη φάση στο social media ως κάτι θετικό, ως κάτι ενδιαφέρον. Τι εννοώ.
Φαίνεται, ή τουλάχιστον σύμφωνα με πάρα πολλούς social media experts, ότι η επόμενη φάση στο social media θα γίνει πολύ λιγότερο brand friendly, πολύ λιγότερο big brand friendly και πολύ πιο υποστηρικτική ή τέλος πάντων πολύ πιο σημαντική για τα community driven groups. Ωραία. Δηλαδή ότι δεν θα είναι τόσο πολύ το πράγμα εύκολο όσο έχει να κάνει με την απλή ψυχρή προώθηση των πραγμάτων.
Δηλαδή δεν θα είναι τόσο εύκολη η ζωή των influencers για να το θέσουμε κάπως έτσι. Δηλαδή δεν θα μπορεί ένας influencer να βγάζει τόσο εύκολα τα χρήματά του προωθώντας προϊόντα γιατί δεν θα υπάρχει πλέον τόσο έντονη αυτή η αγορά. Άρα, ξαναλέω, σύμφωνα τουλάχιστον με μια σειρά από social media experts, το έχουν εκφράσει και ότι τέλος πάντων το πράγμα θα αφορά ακόμα πιο έντονα νης communities και markets, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το πώς θα πρέπει να κινηθούν οι εταιρείες, οι οποίες θα πρέπει να επανακαλυμπράρουν τις marketing στρατηγικές τους ή να βρουν τον τρόπο να δημιουργήσουν ψεύτικα communities ή να συνδεθούν με αυτά τα communities όταν και αν τα εντοπίσουν και θέλουν να συνεργαστούν μαζί τους.
Όμως, υπάρχει εδώ και κάτι άλλο. Και αυτό έχει να κάνει, φίλες και φίλοι, με μια εξέλιξη στον χώρο των social media, που δεν έχω καταλάβει ακόμα αν με τρομάζει πάρα πολύ ή αν είναι μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Λοιπόν, δεν ξέρω αν έχετε ακούσει ένα νέο fitness app που λέγεται Stepa. Έχεις ακούσει εσύ, ορφέα παιδί μου.
Stepa. Και όταν λέω Stepa, εννοώ Stepa τύπου, όχι Stepa, πάμε στη Stepa. Ενώ Στέπα, S-T-E-P-P-A. Στέπερ, αλλά Μαγιόριγκο. Στέπα. Έτσι. Λοιπόν, είναι ένα app το οποίο βγήκε στην αγορά πρόσφατα. Δηλαδή, εγώ είδα για πρώτη φορά άρθρο γύρω από αυτό πριν από καμιά βδομάδα. Το application πήγε, έσπασε εύκολα την πρώτη κοσάδα των health and fitness app.
Αλλά το θέμα είναι τι είναι. Είναι ένα fitness app το οποίο λέει Users join paid step challenges Δεσμεύονται να χτυπήσουν ή να ολοκληρώσουν ή να πιάσουν ένα καθημερινό στόχο Όπως ο Ρογώ 10.000 βήματα που είναι ο στόχος για πολλοί κόσμο Ή μέσα ξέρω εγώ σε ένα γκρουπ ημερών να φτιάσεις τους στόχους του το οποίο μπορείτε να το, μπορεί να καταγράφετε μέσω των step, με πάση περιπτώσει applications είτε σε iOS είτε σε Apple και αυτοί που πιάνουν κάθε στόχο που έχει οριστεί στο μήκος αυτών των ημερών συμμετέχει σε ένα prize pool το οποίο έχει οριστεί από την αρχή.
Δηλαδή, αγοράζεις το κουπόνι συμμετοχής, το ψηφιακό κουπόνι συμμετοχής, σε αυτό το prize pool, έτσι, εάν δεν πιάσεις το στόχο σου, χάνεις τα λεφτά σου, εάν πιάσεις το στόχο σου, συμμετέχεις με τους υπόλοιπους νικητές στο ποσοστό σου από το ποσό που έχει μαζευτεί. Ενδεικτικά θα σας πω ότι κάποια prize pools, μέχρι στιγμής έχουν φτάσει στα 30.000 δολάρια και το συγκεκριμένο app έχει 5 στα 5 αστέρια rating.
Προφανώς υπάρχει πολλοί κόσμοι που λέει ότι είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να οφήσει τον κόσμο να ακολουθήσει τους fitness stop. Απ' την άλλη υπάρχει το ζήτημα του πώς επιβεβαιώνονται το step tracking το οποίο αφήνει ένα μεγάλο περιθώριο για απάτες και άρα και για εύκολο κέρδος αλλά το ακόμα πιο τρομακτικό είναι ότι βάζει επί της ουσίας στο χώρο του προσωπικού μας φίτνες το τζόγο.
Δηλαδή βρήκε ένας τύπος ή μια ομάδα ανθρώπων τον τρόπο να εισάγει το τζόγο στην έννοια της προσωπικής μας υγείας και γυμναστικής. Εγώ το βρίσκω αρκετά τρομακτικό. Δηλαδή επί της ουσίας πλέον το κίνητρο είναι ο οικονομικός φόβος δηλαδή ότι είναι ξέρω εγώ 11 η ώρα τη νύχτα συνειδητοποιείς ότι πρέπει να συμπλώσω ακόμα 2000 βήματα και βγαίνεις 11.30 η ώρα τη νύχτα σαν τον τρελό ή την τρελή το τρελό και αρχίζεις και καταπίνεις και δώσ' του είναι δεν ξέρω είναι κάποιος έγραψε ένα tweet το οποίο λέει έχουμε φτάσει πλέον στο σημείο της ανθρώπινης εξέλιξης όπου ο κόσμος ποντάρει πάνω στην ίδια την καρδιοαγκιακή του υγεία και εγώ μαζί τους αυτό δηλαδή θεωρώ ότι προφανώς και δεν το συζητώ καν ότι θα κάνει καλό σε κόσμο δεν το συζητώ αυτό Δηλαδή δεν συζητώ καν ότι αν βάρεις το καροτάκι των χρημάτων στην άκρη ενός ξύλου με σπάγκο και του πεις του άλλου κυνήγατο για να πάρεις ξέρω εγώ το ποσοστό σου από 30.000 να πάρεις ο αχιλιάρικο.
Έχεις κάνει ένα buy-in με 100 ευρώ, 50 ευρώ, 20 ευρώ. Κάτι το οποίο σε κάνει να πιέζεσαι γιατί γίνεται και το άλλο ότι πρέπει να βάλεις ένα ποσό το οποίο αν το χάσεις θα σε τσούξει. Αν χάσεις ας πούμε 2 ευρώ, λες, πάει στο διάολο. Αν όμως φτάσαμε στο σημείο ή φτάνουμε στο σημείο ή έχουμε φτάσει στο σημείο, ο μόνος τρόπος να κυνηγάμε την προσωπική μας σωματική υγεία είναι να το γυρίζουμε στο τζόγο, να πιέζουμε τον εαυτό μας να το βλέπει ως τζόγο, τότε κάτι δεν πάει καλά.
Επιπλέον, Είναι και σας μιλάω Δεν έχω την ουρά μου καθαρή Ούτε θα σας πω εγώ ποτέ Για τα κακά του τζόγου Κατακεραυνώντας το τζόγο όταν εργάζομαι Όπως ενδεχομένως θα ξέρετε Για στοιχηματική εταιρεία και φτιάχνοντας βίντεο για αυτά Δεν είμαι ο άνθρωπος ο οποίος θα αγνοήσει αυτά που κάνω Και θα σας κουνήσω το ηθικό δάχτυλο Το πρόβλημα για μένα εδώ είναι πιο βαθύ.
Ο τζόγος είναι πρόβλημα, μάλλον το gambling addiction πιο σωστά, η εξάρτηση από τον τζόγο, είναι ένα πρόβλημα ούτως ή άλλως, δεδομένο. Και δεν είναι μικρό. Και από τη στιγμή που οι στοιχηματικές εταιρείες βρίσκουν τον τρόπο να... benefições benefições benefições benefições benefições benefições benefições benefições benefições benefições benefições benefições benefições ένα από τα πράγματα που με φόβηζε. Δεν με φόβηζαν χρήση ναρκωτικών, δεν με φόβηζαν χρήση του αλκοόλ, δεν με φόβηζαν άλλα καλά πράγματα.
Ο φόβος του τζόγου, δηλαδή η πιθανότητα του να χάσεις και να κολλείς και να χάσεις τα πάντα, με τρομάζει πάρα πολύ. Και δυστυχώς για τους φίλους μου που θα εξηγήσω τώρα, είχα και δύο-τρεις φίλους που ήταν εξαρτημένοι από τον τζόγου. Ευτυχώς έχουν καταφέρει και οι τρεις τους να αποκοληθούν από αυτό και ελπίζω να συνεχίσουν να είναι έτσι.
Αλλά είναι ένα θέμα το ότι οδεύουμε σε μία πραγματικότητα όπου ακόμα και τα πράγματα τα οποία κάνουμε για μας, για το εσωτερικό μας καλό, αποκτούν ένα οικονομικό πρόσημο. Και προσέχτε, όλα έχουν οικονομικό πρόσημο, έτσι, προφανώς. Το φίτνερς έχει οικονομικό πρόσημο, είναι οι συνδρομίες στο γυμναστήριο, Είναι τα ρούχα που φοράμε, είναι η συνδρομή σε μια πισίνα, είναι η συνδρομή σε ένα application fitness κανονικό.
Όλα αυτά ναι. Είναι διαφορετικό η ψυχική ουσία της προσωπικής μας υγείας να αποκτά οικονομικό πρόσημο. Δηλαδή, ο λόγος για τον οποίο ασχολείσαι με την υγεία σου να είναι οικονομικός. Εμένα με τρομάζει πάρα πολύ και επειδή ξέρω ότι μου φαίνεται εξαιρετική ιδέα, σατανική αλλά εξαιρετική ιδέα δεν νομίζω δηλαδή ότι υπάρχει άνθρωπος ο οποίος αν κάτι να το σκεφτεί ψυχρά θα πει ότι το Στέπα είναι μια κακή ιδέα επιχειρηματική είναι μια καταπληκτική ιδέα επιχειρηματική όποιος το σκέφτηκε well fucking done κοινικός as fuck αλλά φοβερή ιδέα δεν υπάρχει κάτι άλλο είναι όμως σούπερ προβληματικό και έχω μεγάλη περιέργεια να δω αν θα φτάσει πότε θα φτάσει πιο σωστά στη χώρα μας γιατί είναι ζήτημα χρόνου ότι ξεκινάει στο εξωτερικό, αργά ή γρήγορα φτάνει σε εμάς.
Και αν θα αποκτήσει κοινό. Αν δηλαδή θα δω ανθρώπους που δεν είχαν τόσο στενή σχέση με το προσωπικό τους φίτνες να βρίσκουν τώρα το οικονομικό καροτάκι να ασχοληθούν. Και είμαι πάρα πολύ σίγουρος ότι όταν γίνει αυτό θα υπάρχουν άφθονοι οι οποίοι θα είναι προστάτες και defenders του ελληνικού application παρουσιάζοντας μόνο τα θετικά, βγάζοντας απ' έξω το γεγονός ότι οποιοδήποτε πράγμα εσωτερικά μας που αφορά την ψυχική μας ισορροπία, την ψυχική μας λειτουργία αποκτά οικονομικό πρόσημο, είναι μόνο, μόνο, μόνο προς τα κάτω για μας.
και ξαναλέω, το λέω πολύ συνείδητα, ξέρω πολύ καλά τι δουλειές κάνω, ξέρω πολύ καλά που δουλεύω και ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Η συνείδησή μου δεν είναι 100% καθαρή. Δουλεύω σε έναν χώρο που έχει σκοία. Αυτό όμως το οποίο ισχύει είναι, ξαναλέω, Υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει πάση θυσία να τα κρατάμε για μας.
Εκατό της εκατό. Η υγεία μας πρέπει να παραμένει κάτι το οποίο το κάνουμε μόνο για μας. Για κανέναν άλλον. Για καμία άλλη και για κανέναν άλλο. Άπαξ και αρχίζει και το θέμα της υγείας αρχίζει και μας μιλάει η τσέπη μας. Seeds get serious. Αυτά. Πώς το γράψαμε. Μια χαρά. Μια χαρά. Τα λέμε την άλλη κομμάδα. Φιλάκια.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
