Skip to content
PodBase
ΞΕΚΑΘΑΡΑ S05E06 - Όλγα Βλαχοπούλου

ΞΕΚΑΘΑΡΑ S05E06 - Όλγα Βλαχοπούλου

ΞΕΚΑΘΑΡΑ
Μάρτιος 29, 2026 01:28:20
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Send us Fan Mail

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Λοιπόν, στην μετά ξεκινάμε λίγο διαφορετικά, γιατί ήθελα πάρα πολύ καιρό να κάνω μια δική εισαγωγή στι μυστηριότητε. Μπορείτε και να έχει δείξει στον τίτλο τρόπο για να έχω μαζί μου, αλλά και πάλι έχω να κάνω μια μυστηριόδη. Λοιπόν, τι κοινό έχουν. Οι Λεονόρα του Γανέλλου, οι πίτσα, η δέσπινα βανδί, ο αντόνη ⁇ ρέμο ⁇ , ο ψάκρι ρουβά ⁇ , τι κοινό έχουν το, Μόναξιά μου όλα, μόναξια μου, τίποτα.

Τι κοινό το! Γιατί έποψε ⁇ . Αγαπηνού ⁇ το ξέρω πώ ⁇ δεν το δίφευτο. Τιε! Λε, είναι που πάντα για αγαπη αρχή και όταν θα δεν είσαι εκεί, συγγνώμη το ξανάκο. Ήσπαστέ νύχτα! Δυο κομμάτια! Γεια σα ⁇ όλα μου! Για καλώ! Για όποια άτομα μπορεί να μην έχει αναγνωρίσει τίποτα που είπε αντροπή σα ⁇ που ζείτε είναι, θα το πω, η σημαντικότερη σύγχρονη ελληνίδα στη φυλό ⁇ και δεν τρέχουμε καθόλου να το πω αυτό.

Και είναι εδώ μαζί μα ⁇ , δεν το περίμενα αλήθεια ποτέ ότι θα έρθει αυτό το κανάλι στο επίπεδο δεν έχει εδώ ένα λαγκοπούλο. Τι λέει τώρα, δεν περίμενα ποτέ ότι θα γνωρίζω να προσωπικά την ογαπούλου. Μεγάλι φαν, πάρα πολύ μεγάλη φαν για πάρα πολλά χρόνια. Και χαίρμα γι' αυτό, πολύ χαίρομαι. Όλοντα καλό ήρθατε. Τώρα τι βρήκα.

Θέλω να μάθω τα πάντα για σένα. Ρέταμε ότι θέλει. Τα πάντα! Και δεν θα βγει από το μάθω. Λοιπόν, θέλω πρώτα να πριν πάμε σε όλα τα καλλιτεχνικά να μα πει με δύο λόγια ποια είναι η όλγα βροχωπούλου, α πούμε, πώ ξεκίνησε η όλγα βαθοπούλου. Που μεγάλωσε πρώτα εμπνεύσει, πρώτη έρωτε. Πού έγιναν όλα αυτά. Λοιπόν, αυτά είναι πολύ μακρά από την Αθήνα, έγινα στη δράμα.

Δράμμα. Βεβαίω, βόρεια Ελλάδα φαντάζουμε να τη γνωρίζει τη δράμα. Συνολικά με την καβάλλε με τι έρευ, με την ξάνφη. Γεννήθηκα στην Αθήνα, όμω ήταν μου τριών χρονών. Οι γονεί μου αποφάθησαν να πάνε στον τόπο καταγωγή τη μαμά μου. Οπότε βρεθήκαμε εκεί, πήγα εκεί στο σχολείο, εκεί ήρθανε οι πρώτε παρέ, τα πρώτα σκηρτήματα, οι πρώτε εμπνεύσει.

Όλα δημιουργήθηκαν εκεί. Μέσα σε εκείνο το αχνό το πείο τη δράμα με τι λίμνε, με τα νερά, με τα δέντρα, με τον πολιτισμό, με το στοιχείο αυτό τη τέχνηση που είναι πολύ. Επικρατή πάρα πολύ στον νόμό στην πρώτη τράπεζα. Ναι, ναι, ναι. Είναι οι άνθρωποι πολύ τη τέχνη του πολιτισμού γίνονται πράγματά και εκεί πέρα, διάφορα πολύ ενδιαφέροντα.

Έμέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο λοιπόν. Άρχει και μένα να μου γεννάτε όλη αυτή η διαδικασία του να θέλω να εκφραστώ μέσω του γραπτού λόγου, από πάρα πολύ μικρή όμω. Τι ωραία. Να τετάρτη δημοτικού την πρώτη φορά που έγραψε κάτι. Φύγει γονεί από την Αθήνα για να παρέχουν μια καλύτερη ποιότητα ζωή, α πούμε, σε σένα ή περι. Σε μένω ένα αδελφό.

Αυτό για να υπήρχε κάποιο λόγο. Όχι, όχι, όχι, όχι. Πώ είναι να μεγαλώνει στην επαρχία και να έχει επαφή με τη φύση τόσο εύκολα να φύγει από αυτή την μοντά. Πώ είναι στα βήμα, θα σου πω, είναι ένα εξαιρετικό βήμα, θα σου πω και τα θετικά του και τα αρνητικά του. Δηλαδή, έχει την φύση, έχει την ησυχία, έχει την ασφάλεια.

Έχει ανθρώπου δίπλα στου οποίοι θα σου σταθούν και θα σου συμπεριφερθούν με ένα τρόπο πολύ κύριο και αγαπησιά, γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι στην ελληνική περιφέρεια, ω επί το πλύστο. Θα έχει την ευκαιρία να πάει σε ένα ραντεβού σε πέντε λεπτά. Δεν χάνει χρόνο. Πολύτιμο χρόνο, ακριβώ. Παρόλα αυτά, μπορεί να χάσει άλλα πράγματα που σου προσφέρει η πρωτεύουσα ή μια μεγαλύτερη πόλη.

Δηλαδή από ερευτήματα, από παροχέ που μπορεί να έχει διαφορετικέ όταν ένα παιδί που μεγαλώνει την πρωτεύουσα. Όταν λέω ερεθεί μετά τι ενώ θέατρα, κοιματογράφου, δραστηριότητε, λίγο παραπάνω από ό,τι θα έχει ένα παιδί στην. Επέστρεψει όχι ευπέστρεση. Έφυγε ποτέ από τη δράμα σε μεγάλο χρονικό διάστημα. Φυσικά, είχα έφυγε για ένα διάστημα στην Αθήνα.

Έφεγα στο εξωτερικό, στη Γερμανία, έζεσ χρόνια εκεί, στην Κολωνία. Οκ, καν. Τι ωραία. Εργαζόμω σε ένα ίδρυμα με ορφανά παιδιά, παιδιά χωρί οικογένεια τέλο πάντων. Ξένα γύρισα στην Ελλάδα στη μιτηλή 6 χρόνια που εκεί γίνεται και τα δύο μου παιδιά. Στη μυτυλή. Στη μιλική. Α, έχει πάει. Έχω κάνει την γύρω. Μην κάνει τον γκραν του.

Βεβαίω. Και τελικά που είναι πιο αναραμένη. Δεν ξέρω, που λέει καρδιά σου κάθε φορά. Μου αρέσει. Μου αρέσει. Η στοιχική, από τι κατάλαβα είπε κάτι πιο πριν ότι από μικρό πεδίω, εγγραφέ. Ναι, έγραφα, έγραφα. Η στοιχική όμω συγκεκριμένα. Πώ προέκυψε, πώ ήρθε. Θα σου πω, δεν είχε ταμπέλα αυτά, δηλαδή τη στοιχική α πω να το πω, ούτε ήταν μια εσωτερική ανάγκη να εκφράζουμε μέσω αυτού του τρόπου, δηλαδή να γράφω.

Το ένσω από πάρα πολύ μικρή ηλικία. Δηλαδή ήμουν στο δημοτικό. Και μου είχα πάρει, μα ένα ημερολόγιο και έγραφα εκεί τη σκέψει μου, του προβληματισμού μου, κατέγραφα την καθημερινότητά μου. Και κάποια στιγμή ο Γιάννη Γουργανέ έκανε μια εκπομπή στην κρατική τηλεόραση στο γύρο Γυρόλιο. Και είχε αναφέρει ότι όσα παιδικά και γράφουν στοίχου, μπορούν να μα στείλουν στοίχου να κάνουμε το τραγουδάκι τη εκπομπή.

Να συμμετέχουν στη δημιουργία του τραγουδίου τη εκπομπή. Αλλά έτσι ξεκίνησε. Κάπω έτσι. Βέβαια ήταν το πρώτο μου πόνη, από τότε μέχρι την επόμενη στιγμή που άρχισαν να το κάνω και πιο επαγγελματικά, περάσαμε χρόνια. Αλλά θέλω να πω αυτό ήταν το πρώτο μου πόνη. Και έτσι έγινε το γεια σα παιδιά και να είμαστε καλά. Δηλαδή.

Είναι πάντα στο στοίχο, βέβαια, βέβαια. Έλα μπορέσει, δεν θα ξέρει. Τετάκι. Τι ωραία, ποιο συνειδητά, το πρώτο τραγούδι που δημοσιεύθηκε, ποιο είναι. Α πω ποτέ συνειδητά δεν έγραψω τίποτα. Είναι ποιο συνειδητά εννοώντα. Να το εξηγήσω. Συνειδητά δεν έγραψω ποτέ τίποτα. Όλα γίνανα συνείδητα. Τα καλύτερα γίνανε συνείδητα.

Βάζω τη φραγίδα μου σε αυτό. Θα σου πω, περνάνε τα χρόνια, εγώ σε αυτά τα χρόνια γράφω. Δηχνό, στοιχού μου στου μαθητέ μου, του καθηγητέ μου, άλλοι με παίρνωσα σοβαρά, άλλοι όχι. Κοροϊδεύουν. Αυτά τα παιδιά που ζυλεύουν. Περά να σε κοροϊδέψουν και τη ζυλέβουν. Ποτέ. Είχα και τι αποδοκιμασία και τι επιδοκημασίε, βέβαια.

Είχα καθηγητέ που με πίστευσαν πάρα πολύ και είπα ότι πρέπει να το εξελίξω αυτό γιατί έβλεπα ένα στοιχείο σταλέν το τέλο πάντων σε αυτό. Και κάπω έτσι γράφετε γράφοντα, πάνω στην Τρίτη Λυκείου. Όπου μετά από έναν μυραίο επιφυγικό έρωτα. Πάντα γεννανέ ρωτάω. Πάντα για ένα ερωτά. Τι άλλο. Γενούνται οι στοίχοι των δύο των τραγουδιών που προανέφερε για του Σλάξ.

Το είπαμε την Αθημίζει και το μοναξιά μου όλα, τα οποία στην υπογράφουμε το φίλο που πιάσσα. Εκεί γράφτηκαν στην τρίτη Λικύνη, όταν ήμουν τρίτη εγώ, στο πρόχιο τετράδιω του σχολείου. Αυτό βέβαια μετά, αυτό γίνεται το 93. Το 98 κυκλοφόρισα να όμω τα κομμάτια, γιατί εγώ του γνώρισα το 95. Με 97, δεν θυμάμαι ακριβώ ⁇ τεχνολογία.

Κάνω το 97 έκανα λάθο. Ναι, και ένα χρόνο μετά μπήκαν τα τραγούδια στη δικογραφική δουλειά στη Λυβή. Το έποψη αγάπη να θυμίζει. Νομίζω θα είναι τα τραγούδια που θα με. Όπότε και να τα ακούσω, θα με πιάνουν πάντα. Μεγά συγγενεί ⁇ και γενία. Δηλαδή από μικρό παιδί που τάκουσα, μέχρι τώρα που μπορεί να το βάλω καμιά φορά στα μάξει.

Δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Όταν κάτι γράφετε κάτω από μια συγκεκριμένη συνθήκη και πόσο μάλιστα εν είσαι στην όταν στα ανιανικά χρόνια σου θέλει να δημιουργήσει κάτι, φαντάζει τι γίνεται μέσα σου. Τι γίνεται μέσα σε έναν άνθρωπο 17 χρονών. Οι ανατροπέ, όλα τα βιώματα, όλα τα μεγεθύνσει, όλα τα βλέπετε με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο.

Ο ενθουσιασμό, η τόμοι να αζήσει. Η έλλειψη φόβου, όλα αυτά. Τα συναισθήματα τα κατέγραψα με έναν τρόπο. Δεν γράφουν όλοι από την Ελλάδα να θυμίζει. Μπορεί να είναι κοινό το βήμα δεν για τραβότε. Δεν το γράφει. Α πούμε, επειδή είχα τον τρόπο να το μεταφέρω αυτό όπω το μετέφερα. Το βήμα των ενικών χρόνων και κοινώσει όλα τα παιδιά που διανύρουν αυτέ τι ηλικίε.

Όμω, είχα αυτό το μηχανισμό να το μεταφέρω στο χαρτί με αυτό τον τρόπο. Ήταν και ίσω και η τύχη τη συνέπαση με του πυξλάξει. Στην κυρία, δηλαδή. Ήθε μια συναλύ τη δράμα. Του γνωρίζα εκεί, η φίλη μου ανέφερε ότι γράφω τράπικά πάρα πολύ. Ήθελα. Είναι το κλασικό που λένε. Αφιλή μου γραφείο. Ακριβώ αυτή ήταν η αντίσταση που βλέπογων.

Πάλι καλά όμω αυτή η φίλη. Πάλι καλά ένα καλά ή ρούλα. Πάλι ευχαριστούμε ρούλα. Είσαι υπαίτιου που μα χάρη μια καριέρα με απίστευτα τραγούδια. Ακριβώ, ακριβώ. Και κάπω έτσι μου λέω υπό τη γράφει, λέω βυκή. Καμία αυτοπιθυση για αυτό που έκανα. Και νομίζω ότι εξακολουθούν κάπω έτσι. Κι όμω κιόμει. Όλη η Ελλάδα, τραγουδά οι τραγουδιά σου δεν γίνεται.

Και όμω νομίζω ότι έτσι γίνεται. Και τη μουλεπαρτή, θα κάνω μια παρένθεση. Ναι, έλεγκε. Όσο τα λέτο διαθέτει κάποιο, τόσο λιγότερο καταλαβαίνω ότι το διαθέτει. Ναι. Αυτό ίσω είναι και η πηγή όλων των καλώντων μπορεί να συμβούνε στον χώρο μα. Όλο το υπόλοιπο. Καταλαβαίνει. Είναι εκτό σειρά με ρωτήσει που μπορεί να έχω σκεφτεί, αλλά με ένα μονοιάζει.

Μου έχετε τώρα να το πω από την ώρα που ανοίξαμε την κάμερα. Όλο ο κόσμο πραγματικά δεν υπάρχει Έλληνα πουλάσσε ένα τραγούδιο να μην το ξέρει απ έξω. Ταυτόχρονα μπορεί να μην ξέρει ακριβώ ότι λέει ο όλογα βλαχω από κάτω. Μπορεί να ξέρει ότι λέει λένε ζουγανέλη, μπορεί να ξέρει ότι λέει, σαν εκεί ζουβάσει, μπορεί να οτιδήποτε.

Άρα λοιπόν είσαι μια super star στην πραγματικότητα ενώ τα τραγούδια. Τα τραγούδια είναι super star. Ναι, τα τραγούδια είναι super star. Και οι άνθρωποι που τα λένε, αλλά εσύ που σε επηρέα σε ποτέ αυτό. Θα πούμε προβλημάτησε κάποιε φορέ. Δεν μπορώ όμω να πω ότι με επηρεάσα. Αλλά ελικρά να με προβλημάτησε. Δηλαδή έλεγα, είναι πολύ κρίμα να μην αναδικούνται η δημιουργεί, όσο αναδεικνύονται οι καλλιτέχνε που ερμηνεύουν τα κάτω στο κομμάτια.

Ταυτόχρονα όμω, και αυτή η θέση έχει τη γοητεία τη, έχει το μυστήριό τη. Δηλαδή, είμαστε οι άνθρωποι πίσω από τα φόρτα. Είμαστε οι άνθρωποι που είμαστε στη δημιουργία όλε αυτέ τι συνθήκε. Παρ' όλα αυτά, αυτό που με ενδιαφέρει όμω είναι να οι δημιουργοι να αναγνωρίζονται. Δηλαδή, είναι πρακτικά πρόσωπα, έχουν δώσει στην ψυχούλα του εκεί πάνω και πρέπει να αναγνωρίζονται.

Και δυστυχώ δεν είναι και πρακτική. Δεν απαρείτο να έχουν την ίδια προβολή. Αλλά κάπω να δει ότι αυτό το τραγούδια παιδιά μου το έγραψε μοτά και τάδε και whatever. Να αναφέρονται στα ραδιοφόντα. Δεν υπάρχει στην πρακτική στα live. Δηλαδή πάρα να δει live του τάδε ή τη τάδε και δεν σου λέει ποιο το έγραψε. Έστω στο τέλο να πει ευχαριστώ πάρα πολύ και αυτού του ανθρώπου που είναι πίσω και αυτό είναι λίγο.

Εγώ προσπαθεί να φλέξω στα live μου. Προσπαθώ να πάντα να κάνω κρέτ. Ότι αυτά τα πακούσατε το έγραψε μέσα. Υπάρχουν και τι καλύτερε που το κάνουν στι πλεκτέ μα. Πλέον. Βέβαια να πω και τάλλο. Όταν άλλο έχει 7 σελίδε ανθρώπου που έχουν γράψει ένα τραγουδί, αν δεν τώρα να ευχαριστήσει αυτίδε κόσμο. Και καλά αυτό δεν γίνεται.

Εγώ δεν καταλαβαίνω πώ γράφουν αυτά τα σελίδε κόσμο. Έχει τύχει να συγγράψω. Άλλο ένα-δυο άνθρωπο. Ένα δύο άνθρωποι. Μια είχε οκτώ ανθρώπου. Πηγών σε γράφει σου λέω, διαβάζει, διαβάζει, διαβάζει. Συγγνώμη κάποιο είπε μέσα από του καφέ. Είπα παιδιά, έχω καφέ, αν να τον βάλουμε και αυτό του υπουργού. Πώ γίνεται, δεν ξέρω.

Βάλτε το κόμμα εκεί και όχι εκεί, άλλα πρέπει να μου δώσει κρέτ. Πορβανε και δεν αλλάζουν μια φράση. Δεν καταλαβαίνω αυτό. Δεν ξέρω και εγώ πώ γίνεται. Ήθελε ποτέ να έρθει στο spotlight με την έννοια να ερμηνεύσει τραγούδια σου. Σε έπιασε ποτέ το. Θα τα πω εγώ. Όχι. Όμω, τραγουδά πάρα πολύ. Δηλαδή, από μικρή επίση τραγουδούσα πάρα πολύ.

Δεν κράτη σε γενικά. Δεν είχα ποτέ αυτή την. Τρέλλα να το πω, την. Ναι, την τρέλα. Ναι, τώρα την πετράδα. Την πετρία, το ψόν, βράδυ, το ψόν ψυχνά. Το ψώνιο να βγω εκεί πάνω και να τραγουδίσω. Οκ. Αλλά μου αρέσει πάρα πολύ το τραγούδι. Έλα. Ναι, ναι. Θεωρώ ότι φαίνεται. Από τι. Ένα άνθρωπο που γράφει τόσο ωραία, σημαίνει ότι είναι ένα άνθρωπο που έχει σκεφτεί πώ θα ακουστε αυτό που έχει γράψει.

Σίγουρα, σίγουρα έχω σκεφτεί. Δεν είναι ότι άλλα ωραίο στίχο. Δηλαδή σημαίνει ότι έχει τραγουδίσει. Έχει ερωματιστεί όλοι. Το θεωραματιστεί του. Δεν θέλω να χαλώσω τη καλέτα μου σήμερα και έχω έρθει σε πατού που θα με πάνε εκεί, αλλά επειδή μετά θα χαθώ και θα ψάχνομε, θα τι κάνω λίγο πιο μετά. Α ξεκινήσω με τι ερωτήσει μου, γιατί είναι 80 σελίδε.

Επειδή να έχει χρόνο. Επίση να έχει χρόνο. Τέλο. Λοιπόν, πια ήταν η πρώτη στιγμή που κατάλαβε ότι οι λέξει έχουν δύναμη για σένα. Ότι οι δικέ μου λέξει έχουν δύναμη. Ναι. Υπήρχε στη στιγμή που είπε, Ά, είπα να δει, δεν είναι απλά λέξει. Δεν είναι απλά κάτι που γράφω έτσι για να μου φύγει, αλλά είναι πραγματική ουσία και δύναμη.

Και τα πίστευτα πάντα ότι οι λέξει έχουν δύναμη έτσι αλλιώ. Και οι λέξει δημιουργούν κόσμο. Αυτό είναι το πιστεύω ακράβα, ό,τι συμβαίνει. Ο κοσμοφό, κόσμο, σκοτάδι, περίεργου, ανθρώπιν, διάφορου κόσμο, ανάλογα με το τι. Καλέστι γράφει στη. Όταν κατάλαβα ότι οι δικέ μου λέξει έχουν δύναμη, πότε μάλλον το κατάλαβα μέρο. Όταν άκουσα τα τραγούδια μου λάθη από συναβλίεση σε κάποιο χώρο.

Κανένα αίσθηση. Να ακούσω ένα άσκε από κάτω και να βλέπει ⁇ όλο τον κόσμο να τραγουδάσει το στίχο με το τραβούδιο. Εγώ φισθόνα σε ένα κοβόμεν σε χιλιάδε κομμάτια γίνεται στιγμή. Δηλαδή και μοιραζόμουνα στον κόσμο ένιωθε αυτό το πράγμα. Και ταυτόχρονα συγκίνηση βέβαια. Και πάντα όταν ακούω ένα κομμάτι μου λάβει σε κάποια συμβαία ή στο ραδιοφόνο ή οπουδήποτε αλλού, πάντα φαίνω στον νερό μου την εικόνα να τον λέξω στο χαρτί.

Για να είναι εκείνη όλοι η δύναμη. Και βέβαια, όταν γράφετε ένα τραγούδι κατά την άποψή μου, μετά δεν σου ανήκει. Ανοίγει στου όλου του υπόλοιπου, εκτό από σένα. Δεν μιλάω για τα πνευματικά δικαιώματα και το σύμφωνο τη διαδικασία. Δεν καταλαβαίνω. Για το ψυχικό. Ναι, ναι, ναι. Αν δεν έχει γίνει τυχουργό, με τι θα σχολιώσουν.

Και έρχεται και να πω ότι βιοπορίζεται κανεί από τη συγχωρική. Ναι. Θα είμαι στοιχώ! Γιατί αυτό δεν πάει πολύ καλά. Τι να κάνω. Λοιπόν, βέβαια, για να φτάσει στο μέλλον να βιοπορίζασε, πρέπει να έχει κάνει πολλέ επιτυχίε, να έχει αναγνωρισμότητα στον χώρο, να σε επιλέγουν, να δουλεύει διαρκώ πάνω σε αυτό. Και βέβαια παλαιότερο ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα από ό,τι είναι τώρα.

Η κρίση είσαι σε όλου και του σημάδεψε όλου. Αν εξαιρέτον, επαγγελματό, ιδιότητε κτλ. Παρ' όλα αυτά, ναι, μπορεί να βιοποριθεί αν είχε σε μια κλίμακα η οποία σου επιτρέπει να το κάνει αυτά. Κάτι ωραία. Και αν δεν είσαι στουργο, θα φθάσουν. Μπαλαρίνα. Δεν έβαλα πάρα πολύ να ασχοληθεί με τον κλασικό χώρο. Είχε όμω ποτέ ασχοληθείε στο σαν παιδί.

Μικρήνα ενόργανία, κανένα εθνική κτλ. Ω εκεί, όμω, αν ξαναρχόμενο στη ζωή θα κάνει αυτό. Πάλι κάτι καλλιτεχνικό. Πάλι κάτι καλλιτεχνικό. Άρα, το καλλιτεχνικό, τελικά δεν θα την διαλύσει τη καλέτα μου. Το καλλιτεχνικό ω μαμά είναι κάτι που έχει προσπαθήσει να το φέρει και στα παιδιά σου. Δεν χρειάστηκε. Γιατί τα παιδιά μεγάλο είναι μέσα σε ένα κλίμα τέχνη, μουσική, δημιουργία.

Οπότε όλο αυτό του επηρέασε ω ένα βαθμό. Ο γιο μαχολείται με το σχέδιο, ζογραφεί πάρα πολύ ωραία. Η κόρη μου παίζει και θάρα, είναι makeup artist. Ναι, να το έχει υπόψη. Είναι εδώ η κόρη. Εδώ, είναι εδώ. Α, και η κόρη είναι εδώ. Βεβαίω. Βεβαίω. Και είμαστε μια καλλιτενική οικογένεια. Γενικά όλοι μα η έκφραση και όλοι μα οι δραστηριότητα και από την καθημερινότητά μα ακόμα είναι καλλιτεχνική.

Τι ωραία! Τι ωραία. Και του έδωσε ποτέ κάποια συμβουλή την προσέχουν. Εννοείται. Τι να προσέχουν. Δεν ξέρω, μπορεί κάποιο να μα βλέπει και να θέλει να ακούσει τι να προσέξει. Δηλαδή να ζει με την καρδιά σου εποκτηθεί και να είστε φτυχισμένοι. Δηλαδή αυτό που κάνετε να το αγαπάτε. Αυτό εννοείται, αν μου μάθω θα πω να προσέχετε αυτό εκείνο, αλλά όχι να προσέχουν τα όνειρά του να του ράβε ότι μετά προσέχουν, να τα ζουν.

Δεν θέλει και μένα μου το χνωστά στο 18. Ο είπα δική μου γονή. Οπότε καταλαβαίνει ότι είχα αυτό το εφόσιο. Είναι δική μου φανή για να κάτι σοβαρό. Και που κατέληξε. Να κάνω κάτι πάρα πολύ ζευγάρο! Λοιπόν, ποιο τραγούδι άλλου δημιουργού θα ήθελε να έχει γράψει. Ό, πάρα πολλά είναι. Μπορώ να σκεφτό τώρα. Το δέχο. Είναι πάρα πολλά, που έχει βλέπει αφόρι.

Αφόρτα. Πόσο πολύ θα ήθελα να το είχα γράψει εγώ. Υπάρχει λοιπόν αυτό. Γιατί εδώ σκεφτόμουν σε ρώτησα μπορεί να πει δεν ξέρω κανένα. Κυρίω φυσικά. Παρέμφα. Τι κάνει ένα στοίχο να γίνεται διαχρονικό. Η αλήθεια του. Είπε και έπεσε στη Θάλασσα. Είπε και έπεσε στη Θάλασσα. Είμαστε βαθιά εκπομπή σήμερα. Ναι. Ναι. Γιατί αν πάμε μπει σε αυτό που λέγαμε για του πρώτου.

Σαν επιτίθε του. Το επικράτησε είναι ακριβώ. Είχε αλήθεια εφημική αλήθεια. Αυτή από τόσα χρόνια στον χώρο αυτό το έχω. Έχει προσπαθήσει να γράψει στοιχείου, επειδή πρέπει να γράψει. Φυσικά. Και αυτό θεωρίζει ότι χωρί να μα πει. Θεωρήσει ότι δεν πήγα λίγο χειρότερα από τι θα πίστευε γιατί δεν είχαν αλήθεια. Όχι, δεν υπάρχει πρόκειται να μην γράψει που να μην έχει αλήθεια.

Σκόμα και αν πρέπει να το γράψω μια δεδομένη στιγμή, σε ένα χρονικό περιθώριο συγκεκριμένο. Αλλιώ δεν θα γράψω όχι. Άρχεται αν πρέπει όχι να το γράψω την τάδε στιγμή. Θα έρθει κάποιο και θα σου πει λοιπόν, όλα θέλω να μου γράψει ένα τραγούδι για να αναφέρε σε αυτό και σε αυτό και σε αυτό και σε αυτό, α πούμε. Λειτουργήσετε τι απέσει αυτό το άτομο έχει γιά σου.

Δεν μου έχει τύχει ποτέ αυτό. Εγώ το κάνω συνεργάτε μου. Μου έχει τύχει το αντίθετο, μάλλον να εμπιστεύονται ακριβώ στον δικό μου κόσμο, αυτό που θέλω να δημιουργήσω εγώ και να του δώσω. Βέβαια, βοηθάει τώρα πλέον ότι έχει τέτοιο στιγμή. Παθύλε πάρα πολύ. Αν έρχονται στην ευρωπαϊκού που θέλει. Δεν λέω δεν έχω. Γράψε μου.

Ένω συνεργάτη μου ίσω κάποιε φορέ λέω. Θέλω να γράψω ένα αγγούζη που να αναφέρεται αυτό. Βέβαια δεν είναι κακό να πει κάποιο εξέρχεται και αυτό ότι πρέπει να γράψουμε κάτι γι' αυτό. Οκ. Θα το κάνω δικό μου και θα το δώσω. Θα δώσω αυτό το ξέννη. Αυτό είναι μια θεματική ήρθα. Ναι, ναι, ναι ακριβώ. Πιστεύει ότι ο καλό στοίχο είναι απαραίτητο ένα σύθετο στίχο.

Όχι. Όσο πιο απλά τα λέει, τόσο καλύτερα. Το απλό έχει μεσότητα, έχει αλήθεια που είπαμε πριν. Δηλαδή δεν χρειάζεται ούτε να πει κάτι πολύ επιτυδευμένα, ούτε πολύ σύνθετα. Δηλαδή, σκέψου τα πολύ παλιά πώ γράφουν οι άνθρωποι, γενικά που ζούσαν οι άνθρωποι με στην απλότητα και όλο αυτό έχει ένα μεγάλο παιδί μου. Έτσι λέει τα πιο σπουδία πράγματα λέγονται με τα πιο απλά λόγια.

Τα κουτέ! Τα κουτέ! Έχουμε γίνει και μα με τα λόγια. Δεν μιλάω για συγκεκριμένα, δεν μα πάνω. Μασάμε τα λόγια μου κρύβουμε από πίσω. Δεν χρειάζεται. Συγγνώμη και τα δικά μου. Λοιπόν, τι κάνει ένα στοίχο. Τοπα. Ναι. Ναι, συγγνώμη, συγγνώμη. Δεν είναι αφορά το κεντρο. Εγώ όχι. Εγώ ενώ. Όταν γράφει, σκέφτεσαι πρώτα τον τραγουδιστή που θα θέλει συνικά να το πει την ιστορία που θε να πει ή την ιστορία που θε να πει.

Το δεύτερο. Πάντα την ιστορία που θέλω να πω. Δεν σημαίνει αυτό ότι δεν έχω φανταστεί ότι αυτό που έχω γράψει θα μπορούσε να το πει ο τάδι, α πούμε, να του πήγαινε πάρα πολύ ωραία. Το έχω σκέφτητε, αλλά προτεραιότητα έχει πάντα η ιστορία. Έχει τύχει. Βασικά θα έχει τύχη. Αλλά πόσο συχνά τυχαίνει αυτό σωστό. Να πει λοιπόν ένα έργο σε αυτό το τραγούδι.

Θα θέλα πάρα πολύ να το πει η τάδε η οτάδε και τέλει να το πάσει σε αυτό τον τάδι και να πει, άρα δεν θα το πω. Θα το πω. Έχει, βέβαια. Όνώ σημαίνει συχνά ή τι πρώτε φορέ να υπάρχει μια μεγαλύτερη προσπάθεια σε ένα τραγούδι να. Θα σου πω. Τα μάτια σου το βλέπετε, το ήταν μια βόλτη απάντηση. Νομίζω δεν χρειάζεται να πατήσουν κάτι.

Και σιωπή κακέ. Είναι καλύτερη απάντηση. Κοίτα, συνήθω πολλέ φορέ εμεί φανταζόμαστε ένα τραγούδιο ότι ταιριάζει σε κάποιον καλλιτέχνη και αυτό μπορεί να είναι έτσι όντω. Δηλαδή είναι πραγματικότητα και πραγματικά ταιριάζει. Και ο καλλιτέχνη να μην το καταλαβαίνει. Για του δικού του λόγου, γιατί είναι σε μια δεδομένη εκφράσει γιατί έχει κάτι άλλο να κάνει στο μυαλό του να δοκιμάσει κάποιο άλλο κομμάτι.

Και έχει τύχει να πάνε από τα κομμάτια σε καλλιτέχνε, οι οποίοι δεν τα επέλεξαν. Τα πήραν κάποια άλλη και έχει γίνει χαμό. Τι περισσότερε φορέ είναι σαν να προσπαθούμε να πείσουμε τον καλλιτέχνο, γιατί αυτό σου πάει. Πρέπει να επιτοπίσει. Αν το καταλάβει. Αλλά είναι μια διαδικασία την οποία ακολουθούμε αρκετά συχνά. Όταν γράφει στοιχο, σου δίνουν πάντα μουσική και γράφει πάνω στο μουσική ή γράψει το στίχο.

Δηλαδή, συνεργάζεται με το συνθέτει ή γράφει στοίχο και απλά και ένα συνθέτηση και μελοποιεί. Και με του δύο τρόπου γίνεται. Γιατί που το πάω. Εάν δεν υπάρχει η μουσική και έχει γράψει εσύ το στίχο, σου μια χαρά και ωραία και λε, να πάρουμε το στίχο και να το πάμε κάποιο. Έχει τύχει να έρθει ο συνθέτη, να βάλει τη μουσική που πιστεύω ότι το πηγαίνει και να πιάνει τα μαλλιά, να τράπεζα τα μαλλιά σου και να λε, ποκο, παναγιά μου αυτό το πράγμα.

Ή να έρθει ο τραγουδιστή, να το έχετε γράψει πολύ ωραία και να το εμπινεύσει και να λε. Αυτό εγώ η αλήθεια είναι δεν θα ήθελα. Αν σου πω ότι δεν μου έχει τύχει. Οκ. Αλλά ξέρω περιπτώσει συναδέλφων που έχει συμβεί και το έχω ζήσει δηλαδή η σόμασία. Αλλά σε μένα όχι, δεν θα το έλεγα. Ήμουν τυχαία. Το πρώτο έβρεσε το αγούργη μου, που είχαμε ζητήσει από ένα.

Είχαμε γράψει του τοίχου και είχαμε ζητήσει από το Nightboy να κάνει τη μουσική. Το τι θέλει. Μα κάνει μου και μα αρέσει πάρα πολύ μουσική, αλλά για κάποιο λόγο, ενώ μα θέλει και οδηγό, έχουμε σημειώνο που υπήρχε ξεκάθαρο μύνου. Όταν εγώ μπήκα στο στονιο, ο τρόπο που τερμήσεω ήταν πολύ διαφορετικό. Ενώ δεν έχασα τα μέτρα.

Δεν πάτησα τη μελοδική. Τόσο πολύ διαφορετικό από τον οδηγό που μα έστειλε, που θυμάμαι ακόμα και τώρα 10 χρόνια μετά την αντίδραση που ήταν. Α! Οκ! Το πήγατε εκεί. Δεν το είχα σκεφτεί. Το έχω ζήσει, το έχω ζήσει. Ναι, είναι θέμα. Ο ίδιο επέβαιναν όχι δεν κακό αυτό που λέει. Δεν έπειτα πάνω. Και του είχε βάλει που θα έχει σκεφτείτε.

Όταν σου έχει βάλει στον οδηγό έναν άνθρωπο που έχει πολύ ωραία φωνή. Οπότε δεν έχει πάρα πολύ ωραία φωνή. Εντάξει. Είχε μέτρο σύγκριση οπότε. Ναι, και όταν έχει μια πάρα πολύ ρεφωνή. Πώ μπορεί να ακολουθήσει και ορία μελοδικέλε. Δεν χρειάζεται να κάνει και ορικούρε. Εγώ ειδικά τότε που δεν είχα κάνει μισό μάθημα φωνική στη ζωή μου.

Ότι δεν μπορούσα να τραγουδίσω. Εννοείται το κλεβά. Το κλέβα είτε με OTUNE και τραπεγγενά πράγματα. Είτε βάζαμε πράγματα για να μην ακούει. Οπότε καταλαβαίνω γιατί άλλο θα έχει ακούσει. Καλαβαίνει στην εκπληκτική του. Ναι, αλλά τι περίμενε. Είναι τραγοντήριο τραγόδο. Δεν είπατε. Παραμε να περιμένουμε, το περιμένουμε. Δεν είπα μου ότι η μαριακάλα την ατραγωγή στο παιδί μου.

Δεν έκανε γιατί βήσει κάτι. Γιατί με φροντίε GW έκανε το παιδί μου. Για αυτό το ρώτησα αυτό. Τι θέλει να λύσει την απορία. Για αυτή την εμπειρία. Υπάρχουν λέξει που αποφεύγει στον στίχο σου. Δεν μου αρέσουν οι πάρα πολύ σκληρέ λέξει. Οκ. Όπω. Δεν ξέρω. Έτσι. Φαίνεται κάποιο κληρή ή μπορεί να ακούσω σε κάποιο κομμάτι και να πω ότι.

Θα ήθελα τώρα να σου πω ένα παράδειγμα. Όχι, εντάξει, δεν σου έρχεται δεν έρχεται. Όταν θέλω να έρθει, δεν μου έρχονται. Δεν πειράζει. Δεν πειράζει. Σκληρέ λέξει να μου κάνει την αναπάτηση. Θέλω έτσι πιο σmoθ πράγματα να γράφω. Υπάρχουν στοίχοι που έχει γράψει και έχει πει αυτό δεν το καταλάβει κανεί. Φυσικά. Τελικά το κατάλαβα.

Το κατάλαβα. Εντάξει. Τώρα αυτό δεν ξέρω. Ναι, ναι. Όμω εντάξει, πήγε καλά. Ωραία. Ναι, ευτυχώ. Έχει γίνει τραγούδι σε επιτυχία από δεν το περίμενε. Ναι. Δηλαδή να υπάρχει. Θα το πιο ή δεν το λέμε γιατί. Όχι, θα το πω. Δεν το περίμενα. Δηλαδή ήταν το φύγιο του κουβέρτη. Οκ. Σίνομε δεν ξέρουν κουβέρνη, δεν ξέρω την ισκοφείω οπότε με πια τη διάβαση.

Αλλά θα το βάλουμε. Έγινε επιτυχία έγινε επιτυχία και τα μεγάλη. Όχι, γιατί αποτιμούσα το τραγούδι, αλλά γιατί δεν περίμενα να φτάσει στον βαθμό που έφτιασε. Και επίση δεν είναι επιτυχία. Σίγουρα. Ότι ενώ γράφει σαφώ και ολοκληρώ που γράφει για να γράψει μια επιτυχία κάτι που θα πάει καλά, νομίζω ξέρουμε ότι δεν πάνε όλα.

Όχι, βέβαια. Και κάποια τα οποία θα είναι πιο. Παρόλο που γράφω πάντα με την ίδια σοβαρότητα. Δηλαδή. Δεν το γράψα. Το υποτίμησα του. Πάντα γράφει. Και δίκη για τον νίκο, είμαστε συνεργάτη χρόνια και έχουμε και τη σχέση που έχουμε και όλα αυτά. Ισάσαμε πάρα πολύ μεγάλη χαρά το έγραψε. Απλά δεν περίμενα τη θα σκάσει με αυτόν τον τρόπο.

Ναι, και έγινε χαμό. Το που κλείσουμε την κάμπορα που θα τα ακούσατε να το έχει ακούσει και το έχουμε βάλει λίγο εδώ. Ντιάσουμε λίγο sentiment. Ναι, ευχαριστώ. Έχει τύχει να γράψει κάτι που δεν το έχει ακριβώ βιώσει και αφού το γράψει κατά σύντοση να σου συμβεί. Βεβαίω. Καμιά φορά λέω ότι τα τραγούδια είναι προφητικά. Το έχω αισθανθεί πάρα πάρα πολύ φωτό.

Για παράδειγμα. Πώ δεν έχω, Το λέω ή δεν το λέμε. Δεν θέλω να βάλει στην σκηνή θέση. Βλέπει εγώ πάντα ρωτά. Το λέω, δεν το λέω. Πώ. Νατό Βαρτή, για τον Ρέμα όταν είσαι εδώ. Οκ. Τώρα ψάξουμε πάλι του τοίχου να καταλάβουμε τι λένε στο να μάθουμε την ιστορία και τι συνέβη. Εντάξει, εγώ θα το κάνω. Εγώ θα το κάνω κατά τον στόχο.

Αυτό είναι το ζητούμενο. Θα το κάνω κατά του εκατό. Λοιπόν, πώ είναι η στιγμή που ακούσει προ τη φορά τραγουδισμένο ένα τραγούδι σου. Πώ είναι. Ναι, πιάνε συνισθήματα. Χαρά. Ναι, ναι, ναι. Κάθε φορά το ίδιο. Εκτι ενθουσιασμό ο ίδιο και η χαρά βέβαια με την πάρο των χρόνων και το έχει μέσα το έχει συνειδητοποιήσει ότι αυτό συμβαίνει συχνά κτλ.

Όμω παρόλα αυτά, είναι αυτή η γοητεία τη δημιουργία, ότι και πάλι κάτι γεννήθηκε. Ακούσε τα τραγουδία που γράφει γενικά ή σε του ανθρώπου. Θα ακούω τόσο πολύ μέχρι να τα γράψω. Δηλαδή, στη διαδικασία που τα γράφω, μετά που τα τραγουδώ πάνω στο τη Μελοδία, μετά που θα ακούσω τον τέμο, μετά που θα πάρει ο κάθε καλλιτέχνη, θα το κάνει τρέμα ίδιο, θα το ξανακούσω.

Όταν και κλοφορήσει και μετά δεν θα επιλέξω ένα δικό μου τραγούδι να ακούσω. Αντίχε δεν αλλάζει, α πούμε. Όχι, εντάξει, Όχι, γιατί η Σελνί έχει επίπεδα. Δηλαδή, δεν θα επιλέξω όμω να ακούσω τραγούδι. Δεν θα συγκινηθω από ένα δικό μου τραγούδιο όταν θα έχει κλοφορήσει και μετά. Αυτό για κάποιο λόγο μου ακούειται κατανοητό.

Δηλαδή μπορώ να το καταλάβω. Δεν θα με συγκινήσει. Ενώ με έχει συγμήσει την Ελλάδα από το γράφω κτλ. Έχω νιώσει αυτό. Μετά που μου λέει, πω, αυτό το τραγούδι με έχει συγκεκριθεί. Αυτό που έχει γράψει εντό ωραίο. Και εγώ κουταλαινών και συγκινούμα. Εντάξει, αλλά εγώ θεωρώ ότι έχει περάσει στη συγκίνηση γράφοντα. Δεν είναι και σε ένα που έχει περάσει έτσι.

Αλλά βέβαια. Το έχει γράψει τόσο πολύ γίνησε πολύ μπροστά. Υπάρχει παρόλα αυτά τα τραγούδια που δεν θέλει με τίποτα να ακούσει. Όχι πώ δεν θέλω να τίποτε να ακούσω, απλά με σενχωρεί. Ναι, υπάρχει. Εγώ είμαι ένα τραγούδι που σε δικά που έχω πέντε έχω έτσι. Ένα τραγουδεί μου αρνούμε το πολλά. Να βρίστε ήδη. Αρνούμε. Όσε φορέ το έχω που έχω παντάξει όσο πολύ στο κλάμα, που πια αρνούμε να το πολλάύιο.

Και καλά κάνει. Επειδή είναι και έρχεται από πολύ σκοτεινά τέτοια, δηλαδή. Ήταν το αναβιώνω κάθε φορά πάνω στη σκηνή. Δεν γίνεται, κάναμε ωραίο βίντεο, το κάναμε αυτό, υπάρχει στον κόσμο, υπάρχει και έξω. Ποιο θέλει να τα ακούσει. Ναι, δεν είναι καθόλου εύκολο κανον σκέφουμε αυτό. Αλλά εντάξει, υπάρχει. Φυσικά. Το γράψα με την ψυχούλα μου, ήταν από τα λίγα που έχω γράψω εγώ του τίχου όλου.

Το γράψω από την ψυχούλα μου μέσα. Δεν ήταν λειτουργικό αυτό. Δεν ξέρω. Δεν δημιουργήσει ηλικτροτικά. Δεν μπορώ να σου πω. Καλάζουμε τώρα λέει ρόλο και του κάνει από την έγιναν. Δεν μπορώ να στόχου. Δεν μπορώ να σου πατένω πάνω από το φυσικό. Εντάξει. Ναι. Χάρη για τα μηνύματα που έλαβα. Ωραία. Από κόσμο που μου είπε σε ευχαριστώ.

Ωραία. Κατάλαβα απόλυτα. Αμέχρι εκεί. Εντάξει. Όχι, αυτό το παντήσαμε. Έχει τύχει να σου πούνε να αλλάξει δραστικά στίχου σου. Να σου πει θα το θέλω αυτό, αλλά πρέπει να αλλάξει όλο το κουβλέον. Πώ, βέβαια. Το κάνει. Το κάνω. Το κάνω. Υπήρξε αναφορέ που είπα δεν το κάνω. Εμένα μου αρέσει έτσι ακριβώ όπω το έγραψα. Όταν όμω κατάλαβα ότι αυτό θα εξυπηρετήσει κάτι και στη μελλονδεία.

Αναλόγο και πώ θα το ζητήσει ο άλλο. Άρα είστε από του ανθρώπου που είναι ανάλογα προ το ζητήσουν. Δεν έχω θέμα να αλλάξω κάτι. Προθέω φυσικά και έχει τύχει να αλλάξει ολόκλο τραγούδι. Αλλά όχι σε φάση του τύπωση ότι είναι να το βγάλουμε τώρα και πρέπει να το αλλάξει όλο είναι ότι έχω ένα στοίχο πάνω σε μια μελλονία γιατί ένα φίλο και μου λέει για το θέμα να γράψει ένα τελείω διαφορετικό στοιχο πάνω σε αυτή τη μελονία και το κάνω και μετά γίνεται ένα τραγούδιο γνωστό που έχει πει γνωστή καλλιτέχνη.

Οπότε οι αλλαγέ πρέπει να γίνεται, δεν πρέπει να εσύ έχει γράψει το Ευαγέλ και δεν αλλάζει αυτό με τίποτα. Υπάρχει βολελτσιο, α πούμε, τα έχει στο συνολοφυλάκι όσου τοίχου που του αφήνει και περιμένει πότε θα βρουν το δρόμο του. Ή γράφει κάποιο πιο οργανικά στη συνθήκη. ξέρει ότι οι τάδε ο τάδε θέλει να βγάλει ένα καινούριο άλλο και γράφει.

Καθώ. Δεν έχω πολλά στο Σιρτάρι και αλήθεια. Όχι, ότι δεν έχω. Αλλά όχι ένα τόσο μεγάλο λόγο τραγουδίών. Συνήθω γράφω φεύγει όπω γίνεται έτσι. Έχω όμω τραγούδια στο συρτάρι και πιστεύω πάντα ότι τα τραγούδια είναι ζωντανή οργανισμοί που εκείνα όταν είναι στη στιγμή του θα πάνε εκεί που πρέπει. Οκ. Σαν διαδικασία, πολύ τυπικό, α πούμε.

Επειδή περιπτώσει το γράφω φεύγω και γράφω φεύγει και μου ήρθε. Εσύ, κάθε, γράφει, α πούμε στοίχο. Ποια είναι η διαδικασία πώ αυτό ο στίχο φτάνει στα χέρια ενό καλλιτέχνη να δάντο θέλει όχι. Λοιπόν κιταλή, μπορεί να έρθει ο καλλιτέχνη σε μένα και να μου πει έχει κάτι να μην θυματίσει. Οκ. Ναι. Τώρα, αν καθηγήσω και γράψω εγώ με ένα συνθέτει.

Μετά το δειματήνο στο καλλιτέχνη. Του θέλω τα ακόμα και το έχω με γράψει αυτό. Σε ενδιαφέρει, άκουσε το. Σου αρέσει. Πε, όλο το βλαγοπούλο έχει τη δυνατότητα να το κάνει αυτό, γιατί εγώ έβλεπα άλλο βαλοκοπούλου μπροστά μου, σε μέρη, θα έλεγα, δεν άναμε. Γιατί μιλάει, Γιαλακούβε από για τι λακούδε, γιατί μιλάει. Σκεφτόμε μια λογο που έχουμε έξω τώρα για αυτό που κοιτάξτε και βρήκα τηλακού.

Σε παιδιά που μα βλέπουν τώρα που γράφουν και είναι τώρα πολύ καινούρια σε όλο αυτό, ποια είναι η συμβολή του, πώ να προσεγγίσουν ιδανικά έναν καλλιτέχνη. Λοιπόν, θα πω κάτι ότι δεν θα πρέπει να αποθαρίνονται γενικότερα τα παιδιά. Γιατί κι εγώ, όταν κυκλοφόσε τα κομμάτια με το Φαξ και μετά δεν μα τολήθηκε ο δρόμο με ροδοπέτα.

Θα πήθε μετά αυτό το τραγούδιο, γιατί. Κάθε άλλο, κάθε άλλο. Αλλά και σε όλη αυτή τη διαδικασία μέχρι να φτάσω στο σήμερα. Το πάλισσα πάρα πολύ, βρήκα πολύ καλυστέρε πόρτε, αγωνίστηκα να αποδείξω ότι αυτό που κάνω το κάνω καλά και να βρω ανθρώπου να το πιστέψουν, να με δώσουν και δεν το δούμε, να ακούσουν κάτι, να δουν κάτι.

Και γονίστηκα πάρα πολύ, δηλαδή το ζούσα και στη δράμα, δεν ζούσα ή να πήγαινε ερχόμουν σε όλη τη διαδικασία. Κατέβασε να είναι κανένα που πήγαινε σε μια δυσκολγραφία, πήγαινε σε ένα συνταγή. Δηλαδή και κρέφα κλειστά. Ένα πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Όμω, όταν κάνει πραγματικά, θέλει πάρα πολύ να το κάνει. Κατέπανε προίσει από αυτά.

Ναι, θα προσαρείσει μια φορά. Δεν θα συναντορίζει, δεν θα πεισω ότι Μην τα παρατάσει. Μην τα παρατάσει. Πρέπει να πείσω να είναι σε έναν ποτάμι που δεν σταματάει προθανά. Τι σου έχουν κλέψει ποτέ η δέξει. Δεν μιλάω εκπαιδερά. Δεν μιλάει εκπείρα. Δεν έχει τίποτα να κάνει με το ράμφο στο ίντερνετ τελευταίο καιρό. Στι αρχέ.

Στι αρχέ. Αφού σε και λέ, καλά είναι χρόνοι. Σχεδόν, σχεδόν αυτού. Το οποίο πω έναν στιχό, πώ μπορεί να μπορούσε να τον κλέψουμε, πια είναι τίποτη κάπου ένα κομμάτι να το δουν και σου λένε να έχει ευχαριστώ και τελικά το βλέπει. Κάπω έτσι γίνεται λίγο παραλαγμένο. Κάπω έτσι γίνεται, ακριβώ, λίγο παραλαγμένο. Αλλά καταλαβαίνει αυτό μάθο.

Είναι ότι είναι πολύ. Ναι, ναι. Θεωρήσω ότι και ο χώρο τη χουργία είναι ένα χώρο που έχει πολύφαλοκρατεία και πατριαρχία, δηλαδή, ω γυναίκα τειχουργό. Θεωρήσει ότι το ότι σε γυναίκα έχει υπάρξει εμπόδιο. Φυσικά. Αν και προσωπικά δεν αντιμετώπισα κάποια συμπεριφορά η οποία να είναι τραβηγμένη, έτσι να το πω. Ήταν φορέ που συνέβησαν κάποια πράγματα, τα οποία ήταν μυνήσιμα σήμερα.

Μηνίσιμα. Πολύ περιορισμένα όμω. Και παρόλο που δεν έχω σου λέει τόσο έντονα κάποιο προσωπικό βήμα σε αυτό, φυσικά και υπάρχουν περιπτώσει ανθρώπων οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν διαφορετικά γιατί τυχαίνει να είναι γυναίκε. Γιατί πάντα εννοώ θεωρώ τον αυτό που πολύ ξύπνοε με την έννοια του καταλαβαίνω τι συμβαίνει, πάντα δεν πάγω να σου κάνουμε όταν ακούω σε κάποιου συγκεκριμένου συλλήσα πιο τέτοιου είδου καλλιτεχνικό είναι πια έμια.

Μα μεγαλώνουν με τι, όχι με την πνευση, με το φύγημα το ξεπερδεύτα φύγημα ότι η στοίχηση συγγραφή είναι για τα κορίτσια. Και ξαφνικά, σου λέει σε κοπέλα γράφει. Αυτό είναι το φύγημα. Και ξαφνικά, ακόμα και εκεί, αυτό που έλεγα, δεν θυμάμαι που το έχω αφήσει είναι ότι πάντα θα με βρίσκει, ξαφνισμένοι, που κάποια επαγγελματικά όπω του μάγειρα α πούμε, ή του Τυχουργού, που κοινωνικά το φύγημα είναι η γυναίκα είναι στην κουζίνα και μαγειρεύει.

Η γυναίκα είναι καλή με τα λογοτεχνικά και γράφει. Ακόμα και αυτό. Τα επαγγελματικά του φίλια. Τα απόλυτα αστεριότυπα τα επαγγελματικά του φίλια. Και παρόλα αυτά, που πάνω από τα αστεριότυπα, πά στο επάγγελμα να το δει. Και συναντάλλον άντρε μέσα. Και λέει κάτσε μια στο λεπτά. Για να καταλάβω. Πουλά το φύγημα ότι ο συγγραφέα χειρουργό, α πούμε, οι γυναίκε είναι καλέ στο γράψουμε, αλλά ο συγγραφέα του κουργού είναι άντρα.

Οι άντρε είναι καλή σε αυτό. Η κουζίνα και το μαγείρεμα, αλλά οι άντρε είναι καλή μαγείρε τη επαγγελματίε. Και λέω. Δεν γίνεται, αυτό είναι ψυχασδικό. Όλο το ψηκασυνικό, αλλά και. Ακόμα και αυτό. Οι άντρε είναι καλή και όλα επαγγελματικά, αλλά οι γυναίκε είναι καλέ στην κουζίνα μόνο εστιανικά. Μόνο. Και γι' αυτό πάντα με εκπλήσει αυτόν πριν.

Δεν ξέρω γιατί με εκπλήσει έτσι. Δεν με εκπλησει καθόλου. Δεν θα έπρεπε. Δεν θα έπρεπε. Δεν θα έπρεπε, αλλά δεν με εκπλήσει. Ποιο, στεναχώροεκπλήσει. Δεν είναι ακριβώ. Δεν ξέρω τι. Α. Γράφει ποτέ έχοντα στο μυαλό σου τώρα θα γράψει ένα ποπ κομμάτι. Τώρα θα γράψω ένα έντεχνο κομμάτι ή τι βγαίνει. Όχι. Ποτέ δεν σκέφτεμε τη γράφω.

Οκ. Έχει όμω διαφορά ένα ποπ στοίχο από ένα έντεχνο στοίχο και ένα λαϊκό στοίχο στον τρόπο που γράφεται. Όχι. Για μένα δεν έχει καμιά διαφορά ούτε βάζω τα μπέλεσ. Δεν υπάρχει έτεχνο, λαϊκό, τα αλλάτι είναι άντεχνα α πούμε. Η αλήθεια είναι και με τη λέξη αντεχνο. Κι εγώ είμαι λίγο πρέπει να βρούμε μια καλύτερη λέξη. Ακριβώ, δηλαδή θεωρώ ότι γενικά δεν μπορεί να είναι τα μπέλεσ, οπότε τι βάζω και στη μουσική.

Ρωσέ απλά καθαρά μου, α πούμε, υπάρχουν λέξει χαρακτηριστικέ που είναι για λαγικά τραγούδια. Λέξει χαρακτηριστικέ. Εξήσω έχει κάποια μια διαφορετική αισθητική το να γράψει ένα έντεχνο από ένα άλλο. Για μένα, δεν έχει διαφορά. Από δεν το περίμενα. Εγώ θα περίμενα στο μυαλό μου, α ναι. Όταν σκέφτομαι θα γράψω ένα από πάκι.

Έχει ξέρει μπορεί να αλλάξει ένα στίχο, να τον αλλάξει μελογή, να τον αλλάξει ενοχίστρο, δηλαδή να αλλάξει όλο το ύφο. Να πάρει ένα στοίχο, να κάνει μια συγκεκριμένη ενοχύστρωση και να είναι τέλο και να κάνει μια αντίστοιχη ενοχιστολή και τέλο κάτι άλλο. Η αλήθεια του έλεγκα στη νόημα γιατί υπάρχουν πολύ καλλιτέχνε που παίρνουν τα τραγούδια του μετά και τα κάνουν διασκευέ.

Που τα αλλάζουν και λέω και αλλά άλλο τραγούδια. Οπότε βλέπει ότι ο τρόπο που το γράφει δεν αλλάζει. Δεν το σκέφτηκα. Τι σε εμπνέει. Τι με εμπνέει. Αν είναι πολλά αυτά που σε εμπνέουν, τι δεν σε εμπνέει καθόλου. Γιατί δεν θα γράφει ποτέ. Καλύτερο αυτό. Γιατί να με ευνεύψουμε μπορεί να πάρει. Το καταλαβαίνω. Τι δεν θα γράφει τίποτα.

Γιατί ήταν κακό για τον πόλεμο δεν ξέρω. Αλλά γιατί μπορεί σένα το κρατήσει σε απόσταση. Και δεν θα γράφω κάτι κάποιο που να αφορά πολιτική. Αν και πήγα ένα κομμάτι που πήγαν ένα στίγμα κοινωνικό, αλλά κυρίω γράφω με πλέον έρωτα. Το ακούω. Είναι δική μου αίσθηση μα. Σε σχέση των ανθρώπων. Ή εντέλει όλοι μα τραγουδά για τον έρωτα.

Ένα, εκεί καταλήγουμε όλοι. Το σκεφτώ μου τι προέλε. Δηλαδή. Σκεφτώμε και άλλα ταραγούδια μου που νομίζω από εμπειρία τώρα που έχετε ερωτάζουμε το καινούργιο άλυμο, οπότε πάλι έχω μπει σε μια διαδικασία λίγο. Και λέω θέλα να μην γράψω για τον έρωτα και εντέλει, ακόμα και αυτά που φαινομεικά δεν μιλάνε για τον έρωτα, για τον έρωτα μιλάνε.

Φυσικά, όλο και καταλήγουν. Δηλαδή έχει τυχα να γράψουμε ένα κομμάτι με τον Αντόριβέ και μου έλεγε που ήταν λίγο πιο κοινωνικό πολιτικό το περιεχόμενο. Και μου λέει: Στο εφίλανου κάτι που να έχει έρωτα. Πάντα πρέπει να υπάρχει. Δηλαδή, ακόμα και ένα τραγωγή που έχω ένα καράζο κόσμο. Μέρωτα τον κάτι. Καταλαβαίνει, όχι. Δεν γίνεται.

Δεν ξέρω τι δεν μπορώ να γράψω για κάτι άλλο. Φυσικά και μπορεί. Νιώθω ότι γράψει. Ποτέ δεν θα γράψουμε κάτι άλλο. Πλάξα εγώ. Σκέψω, μια φορά έλεγα και όλο αυτό ξεκίνησε. Που ήθελα να φτιάξω ένα live μόνο τα ερωτικά. Ναι. Και απλά κάποια στιγμή παρατήθηκα. Γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω ποια είναι μία ερωτικά. Δηλαδή η κίνητα όλη να σημειώσει με τα τραγούδια που θέλω να πω πια είναι ερωτικά και δεν μπορεί να βρω ένα που δεν ήταν.

Και λέω. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται. Είναι ένα στοιχό εκτεθυμμένο μέσα από τα τραγούδια του. Φυσικά. Δεν κρύβεται πίσω. Δηλαδή. Δεν θέλω να υπάρχει μια. Αυτά που γράφει μπορεί να φορούν τα βιώματα. Το κομμάτι τη ζωή του, τη σκέψη του, τη αντίληψή του. Θα σου πω που πήγαινε το ίσω όχι. Και έχει να κάνει με κάτι πόμει στην αρχή, επειδή δεν δίνουν κρέτη στα live.

Λε, έστω τέλο τη ημέρα, αυτό που τραγούδε εκεί θα εκτεθεί. Εγώ δεν με λένε ποτέ. Α, την γλίτσα. Την κλείνω. Του λέω δεν την κλινών. Δεν γλιτώσει, όχι, όχι. Φυσικά και εκδήθεσε. Αλλά τώρα και τη συνοπίζεται και έγραφα. Αλλά το ξέρει ότι θα εκτεθεί. Ναι. Είσαι έτοιμο ότι θα εκτεθεί. Έχει γράψει κάτι άλλο από στίχου ή οδηγείματα.

Βεβαίω. Κάντε μα πλάγ εδώ. Αρχικά, έχω γράψει και γράφω παραμύθια για παιδιά. Πρέπει να τα διαβάσω στο HTW. Πρέπει να κάνουμε μια βραδιά να διαβάζω παραμύθια. Κάνουμε εδώ, διαβάζουμε παραμύθια για παιδιά. Πρέπει να κάνουμε όλα βλαπούλου παραμύθια, φιλοξερή μου τι μου. Μετά τώρα είμαι στη διαδικασία συγγραφή ενό βιβλίου.

Περίπου, τι θα αφορά. Λοιπόν, είναι μια ιστορία που αφορά τον έρωτα βέβαια. Ένα πούμε όμω. Είναι μια ιστορία που αφορά δύο ζευγάρια, το ένα από το παρελθόν και ένα από το παρόν. Και πώ αυτέ οι δύο ιστορίε συνδέονται μεταξύ του. Οκ. Οκ. Ναι. Είναι πολύ εδώ γι' αυτό. Επίση. Πίσει έγραφα πάρα πολύ στα νερικά μου χρόνια. Η οποία δεν έχει εκδοθεί ποτέ.

Ποτέ. Μπορεί έγινε στίχο. Κάποια ναι. Τα παράλαξα και το εφτερά στο μέτρο. Ναι, ναι, ναι. Γιατί νιώθω ότι για ένα στοιχώ, ίσω είναι κάπω εύκολο να μεταπιτήσει από τον έγραφα. Ναι, να το κάνει. Φυσικά, φυσικά. Ζιλεύω πάρα πολύ τον κόσμο που ξέρει να γράφει. Καλά και τον κόσμο που ξέρει να γραφείτε, μην το πιάσουμε τώρα.

Αλλά είσαι από του ανθρώπου που ζηλεύω πάρα από τα λέντση, είναι τα λεντα που ζηλεύω πάρα πολύ. Γιατί εγώ, αν δεν είναι κάτι πολύ μέσα μου που θα το γράψω και κάπω άγρα, δεν το έχω καταλέγντο. Να του να γράψω. Δεν έγραφε και ποτέ εύκολα ή ποτέ δεν κατέγραφα τι σκέψη μου κάπω. Το οποίο το έχω κατανοιώσει τώρα γιατί θα μπορούσε να.

Θα μπορούσε τώρα να έχει. Όχι να έχω λύκο, αλλά να έχω μνήμη. Μην για πράγματα τα οποία. Και την οποία μνήμη μπορεί να χρησιμοποιήσει δημιουργικά. Και να κάνει πράγματα. Γιατί το όρο καλλιτέχνε αντελώ από τι εμπειρία μου. Αυτό, για φαντάσουν να αντιλήσει και από την μνήμη. Ακριβώ, δηλαδή και η μνήμη είναι από τα κομμάτια που με κινητροδοτή στην τέχνη μου εκτό του τράγαινο ω βουλιά στην Κάνη.

Παρόλο που θέλω μπορεί να καλέσει όμω, κάτι που ανακαλύψει. Ναι, αλλά α πούμε, τώρα που έκανα για τον καρκίνο την έκθεση. Έκανε για τον καρκίνο. Δεν είμαι γνωριστή, ήμουν και με θέλω να πούμε. Την πριν χρόνια πέρα. Έκανα έκθεση για τον Καρκίνο εδώ τον Οκτώβριο και είχε ένα documentation, μια διάθεση documentation, αλλά για μένα ήταν καθάρα καταγραφή.

Δηλαδή έκανα και μια μεγάλη κατάσταση, αλλά ήταν κυρίω η διάθεση καταγραφή μου. Οπότε θα ήθελα να έχω και μια καταγραφή πέρα από παιδικέ φωτογραφίε του πώ ένιωθει τη δεδομένη στιγμή, όχι μόνο πάνω. Έχει να δείξει πάρα πολλά πράγματα μέσα από τη μνήμη. Έχω πέσω τη μαμά μου τώρα. Θέλω να τη βάλω να μπρασέ από μια κάμερα, όχι παρέκτρο να το δημοσιοποίσω, να μου μιλήσει για τη ζωή τη για τα πάντα.

Γιατί να τα έχω καταγγραμένα. Ακριβώ γιατί δεν έχουμε ημερολόγια. Ακριβώ. Ναι, νομίζω ότι η μνήμη πολύ σημαντικό. Πολύ πολύ. Πώ αλλάζει ο τρόπο που γράφει για τον έρωτα μεγαλώντα. Αλλάζει. Με πιο τρόπο. Παλιότερα ήταν πιο αφόρμητο. Τώρα μπαίνει σε μια διαδικασία δεύτερο σκέψειων α πούμε. Διατρεί πάντα την γοητεία του, αλλά γράφω πολύ διαφορετικά πια γι' αυτό.

Έχει τύχει να ακούσει τραγούδε που έχει γράψει τον έρωτα πριν 10 χρόνια, 20 χρόνια και να μου τζώσει τον αυτό. Να εγώ αν είναι δυνατόν. Όχι, να πει. Να νιώθετε σε αυτά γι' αυτό το μαλάκα. Αυτό να κάνει δυνατόν μπορώ. Γι' αυτό. Θέλω να ξεχάσω. Έχει. Υπάρχει τραγούδια που σου θυμίζει έντονα μια προκατάσταση και θέσει απλά να εξαφανιστεί από τον κόσμο.

Φυσικά. Όχι αυτό, υποκρετικά είναι έστελ το τραγούδι, παιδί μου. Είπαμε τον τραγούδι μου. Δεν το αξίζει το τραγούδιο αυτό. Ναι, ναι, ναι βέβαια. Εννοείται. Τη κάτσε την περίπτωση. Έχει, δεν αποκτήσει τον εθνών, αλλά λέει ότι θα το αποφύγω όσο περισσότερο μπορώ. Έχει ζητή τίποτα από τραγουδεί. Τι τύπου σε πατακαλώ. Αυτό μην το ξαναπείτε.

Αύκολο. Τη μου έχει την άλυση μου. Την έχω την αφού. Έτσι και μεταξύ του παρόλοκίνο να τον εποθεί αυτό. Ναι, ναι, εννοείται. Δεν το είπε βέβαια, αλλά θέλω να σου πω ότι. Ναι, μεταξύ του παρουτικαστή όμω υπόθηκε. Μη το δώσουμε αξία. Το εκμεταλλεύετε και επιτέλου πάψε αυτό την επόμενη. Ακριβώ. Πού δεν μπορεί να έρθει αυτό που ήθελε.

Ναι. Δεν το γράψω εγώ. Ναι, ναι. Δεν το ξέρω. Λοιπόν. Εφύπω. Νομίζω, η θεωρείται με το πλήρω. Το λέω θα λάβουμε και θα πρέπει να ξέρω πώ το έχει γράψει κατάλληλα. Νομίζω ότι είναι φύγο. Είναι εφίω. Αν έπαιδα. Θα θέλω συγκεκριμένο απλά. Αν έπρεπε να διαγράψει ένα στοίχο που έχει γράψει. Από την ιστορία του τέτοιου συμβουλή.

Ένα, αν δεν τραγούδι. Αλλά για να μην είναι χθε με τραγούδι, αν έπρεπε να τα διαγράψει ένα στοίχο με ένα τραγούδι. Υπάρχει κάποιο αρχέτε τώρα που να βγει, αυτό θέλω να εξαφανιστεί χθε. Κανένα βαρέ ερωτήματα. Δεν μου το έχουν κάνει ποτέ. Δεν μου κάνει ποτέ αυτή την ερώτηση. Τέλεια είναι. Ακόμα και αν δεν θα μπορέσει να την απαντήσω, σου βάζει το καπέλλιο.

Ευχαριστώ. Δεν μου έρχεται τώρα κάτι. Ένα στίχο πάνω. Γιατί τα τραγούδια που μαστείζουν κάτι παλιού, κακό ή οτέβαια ή παλιό. Αλλάξε ένα στετικό να πει. Όχι! Γεια σου! Αντίο, πελέκαμε. It's okay. Εμεί προβλημα. Υπάρχει σίγουρα. 100%. Είναι αρκετά σίγουρη αντιπροσωπεύση. Σίγουρα. Ναι, ναι. Έχει να θέλω να δείξει βίντεο από την κινητό να το βάλει το υγώ.

Αν σου έφθινά κάτι. Α, για το τραγούδιο α πούμε. Όχι τραγούλε, λέω, δεν είναι στοίχιστο συγκεκριμένο. Δεν είναι εκθέσουμε ολόκληρο το τραγούδι. Να πει αυτή τη φράση από αυτό το τραγούδι θα ήθελα να την εξαφανίσω. Δεν είναι κακό. Ένα σκεφτόλον. Δεν είναι κακό, γιατί μπορεί να είναι κάτι για να σε ελαφρύ. Μπορεί να είναι κάτι που πονάει πολύ.

Όχι, υποχρετικά κάτι που είναι κακό. Κάτι που υπονάει. Κάτι που δεν θα θέλει να έχει μοιραστεί τόσο. Σε βάλω το οποίο αυτό που μιλάω δεν θα πειλά το επόμενο. Υπάρχει κάτι που έχει γράψει. Και ξέχασα την ερώτηση. Υπέροχο. Ξέχασε τι θέλει να πω. Ξεκίνησα να λέω κάτι που μου ήρθε στο μυαλό αυτοί και απλά πάτησε αντιλήτριο το κεφάλι μου την ώρα που την έλεγα.

Το είδα αυτό συγγραφέα. Πώ γίνεται η άλλαγγελμα. Δεν ξέρω. Τι ρώτησε. Έλεγα. Σω έλεγα εκείνη την ώρα. Αν είναι κάτι δεν είναι κάτι που πονάει, αν είναι κάτι που θέλει να εξορτήσει και φτιάχνει κάποιο την ώρα. Α, αν υπάρχει τραγούδι πού. Το έχει γράψει αλλά. Ναι. Δεν πειράζει δεν θα το μάθουμε ποτέ. Μπορεί να έρθει τροχωνισμένο.

Το κάρμα είπε. Μην το ρωτήσει αυτό. Και εγώ το σέβο με το κάνω. Ακριβώ. Λοιπόν. Α. Όταν γράφει τραγούδια για ανθρώπου συγκεκριμένου. Δεν το ξέρουν αλλά το ξέρουν. Ναι, υπάρχουν περιοριστέ που το ξέρουν κιόλα, φυσικά. Δηλαδή του λέει, γράφω κάτι τώρα και θέλω να το δει γιατί νομίζω ότι είναι για σένα. Όχι, αν αναφέρω τη σε καταστασιόν.

Σε κατασταθεί. Και ξέρουν ότι. Α, αυτό είναι για μένα τον τραγουδίο. Δηλαδή αν έχει κάποιο κάποιον για μένα το έπακρα τη Αγάπη να θυμίζει, μέχρι να πεθάνω, θα το έλεγα. Εγώ για μένα γράφτηκε! Εκεί του τόπα και να τον τιμωρήσω. Εντάξει. Έτσι μια ζωή με το κουβαλάει. Είδα στα 17-18 πόσα τιμωρητική. Πώ τη μορφή. Δεν καταλαβαίνω τώρα πια.

Εγώ το καταλαβαίνω. Είναι αυτή η θέλα των συστημάτων. Είναι εκείνη ηλικία που όλα. Αλλά γιατί κάνω εγώ η δική σου πιο κοντινή σου επειδή. Φυσικά. Φυσικά. Δεν ξέρετε τι έχει κάνει μαμά μου και το αρνείται. Έχει γράψει ένα βιβλίο παιδικό. Και διαβάζει στον Ήρωα και είναι ό,τι θα θέλε εγώ να με και ο κακό είναι ειδικό. Το αρνείτε κατηγορηματικά.

Αν διαβάζετε το βιβλίο, αρχικά χρήμα είστε να είναι εξανθώ. Δεν λέω γι' αυτό, δεν ήθελα να είμαι εξανθώσει, αλλά είναι ένα εξαντει το παιδί. Αλλά τα virtues που έχει, που περιγράφει τι έχει είναι ότι με έχει πρήξει στο μεγάλο μάμ να είστε πιο αυτό, πιο εκείνο, πιο το άλλο. Και ο κακόμικό είναι ένα μελαφρινό με σγουρά μαλλιά που αυτό από εκεί.

Και δεν τη σταθμό. Το παιδί μου φαινά. Τώρα πού είναι το παιδί μου στο βιβλίο. Και πώ είναι αντίκδου, διαβάζει στο βιβλίο. Πού είναι το παιδί σου. Μην γιατί πρέπει να τη γίνει πλευρά και από σένα. Λέω. Άμονε! Άμονε! Και το φείνω βαρέω. Δεν ξέρω νομίζω. Αν το βλέπει αυτό το επεισόδιο, αν το βλέπει, μα όλο το φερό ακόμα βαρέδο.

Δεν σημαίνει ότι δεν το ξεχάσει. Δεν το έχω ξεχάσει. Το οποίο δεν ήταν πάρα πολύ εξουκιστικό. Ναι, δεν ήταν. Γιατί δεν μου το αποφασισμό. Το παίρνει το παιδί. Το κατάλαβα μόνο μου. Φυσικά. Και πεάντα ή μου να λέει, έφυγο πια σελικά, α πούμε. Δεν το στερίκεψα πιο πολύ το γέλασα από ότι το εσωτερκεφασα, αλλά σκέφτη να έχουν γράψει σε ένα καριόλι που σκεφτό που μου έκανε μέρε τι μέρανε στο τραγούδι και μετά.

Ναι, για μένα το γράψει ένα αυτό. Αυτή καλά. Τέλεια. Αν ένα στοίχο μπορούσε να σου απαντήσει πίσω. Τι θα ήθελα να σε ερωτήσει. Τι θέλει να με ερωτήσει. Καλέ τι βαθιά άνθρωποι έχουμε φέρει σήμερα εδώ. Είναι καριστική απάντηση όταν πάρα κάτω. Δεν ξέρω αν κάτι να παρατήριο μετά αυτό. Βάου. Δεν ξέρω τι περιμένουμε να ακούσει.

Είσαι καλά. Α, ποιο είναι το πιο παράξενο μέρο που έχει έρχεται στοίχο. Το πιο παράξενο μέρο που έχει έρθει τίποτα. Το αλέρι του σχολείου. Είναι την καρτευτεί, ότι τα καλύτερα τραγουδία θα έχει γράψει την τουαλέτα. Ναι, ναι. Το αλέρι τα έχει παίξει πάρα πολύ. Πάρα πολύ. Γιατί άραγε λε. Η απομόνωση. Η αίσθηση τουλάχιστον τη απομόνωση.

Νομίζω αυτό. Γνώθα ότι είσαι ασφαλή εκεί μέσα. Μου αρέσει αυτό. Γιατί τώρα μου κόλησε ότι τα ζώα θα ψάχνουν όταν είναι να πάνε να κάνουν την ανάγκη του βάλει ψάχνουν να είναι ένα ασφαλέ μέρο. Ακριβώ. Γιατί είναι εκτευμένα. Ναι. Και πιστεύει ότι μέσα στην ασφάλεια εκεί μπορεί να κάνει. Αναγένει το ζώδιο. Ακριβώ. Αλλά δώστε μα ένα δυνακτορικό κάτι.

Εδώ αναλύτω. Ένα τίκω, κάτι, παιδιά. Αναλύμε σε βάθο πράγματα. Γουάου. Είσαι από του ανθρώπου που σου έρχεται στοιχείο πρέπει να γράψει εκείνη τη στιγμή σαν χαρτί να μου το ξεχάσει. Ναι. Εγώ θεωρώ ότι η Ελλάδα έχει χάσει μια μεγάλη στοιχό, γιατί όταν μου έρχονται δεν τη γράφω ποτέ και μετά λέω. Είχα σκεφτεί κάτι, θα γινόταν συγκρονιστικό τραβούδι.

Να το κάνει από εδώ και πέρα. Κάθε φορά που μου σημαίνει αυτό. Λέει από την επόμενη φορά. Την επόμενη φορά οπωσδήποτε θα το κάνω. Πότε. Το μόνο που έχω αρχή. Επειδή πιστεύω πολύ στι ενέργειε, όπω και με την ερώτηση που ξέχασα να του κάνω πριν. Θεωρώ ότι για κάποιο λόγο δεν το κάνω. Ανέχει. Δηλαδή κάπω. Έχει γρήγορα πολύ στην ενέργεια όπω είναι αυτή.

Και ενεργειακά κάτι μου λέει μην το κάνει. Αν έπρεπε να το κάνω, θα το έκανα. Το έκανε. Όχι, όχι, το πιστεύω πάρα πολύ αυτό. Το καταλαβαίνω και το ακούω. Για άλλα πράγματα, με το που μου στη δεν τη γράφω. Ακριβώ. Πώ για άλλα που μου έρχεται η δέκατη γράφω αυτόματα, γι' αυτό δεν το κάνω. Οπότε θέλω το σύμπαν μου λέει από μόνο του.

Ναι, χαρά. Όχι, τίποτα άλλο, θα χάσει τη δουλειά σου, δεν πρέπει. Καλάλλη σε. Όπω επίση, συνειδητοποιήσα και πάρα πολύ άσχετο, βλέποντα ενώ την κυματία για τη φόρμουλα 1. Δεν μου αρέσουν το αυτοκίνητα. Δεν ξέρω ότι το ξεκίνησα. Νομίζω είχε ρεμοράκια αυτό το ξεκίνησα. Μάσταν η φόρμουλα 12. Συντοποιήσα ότι ο κόσμο έρχεται σε έναν πάρα πολύ καλό οδηγό φόρμουλα 1 εμένα.

Έχω όλα όσα χρειάζεται. Είμαι γρήγο για κάτι τέτοιο. Έχω όλα όσα χρειάζεται, ένα καλό οδηγό. Υπομονή που βάλω το τιμών και πάρα πολύ γρήγορα τα ανακλαστικά. Και του έβλεπα εκεί και συντοποιήσα ότι πρέπει να παίρνω αποφάσει ότι θα δειλάκουν το δροβλή κάτι το οποίο το κάνω. Δηλαδή αν πάει να πέσει κάτι κάτω, εννιά 10 φορέ να το έχω πιάσει.

Και όλοι μου αντίνζα σα. Χάσατε ένα πάρα πολύ καλό δόση φορμούλα. Δεν φαντάζεστε έτσι να δείγωνα. Συγνώμη λίγο, μισό λεπτάκι. Όχι, δεν θέλει να σκορφώ, μπορώ να το κάνω εδώ. Δεν πειράζει. Αμπέλλει, δεν ξέρω από αυτά. Ναι, αυτό ήθελα να το πω και το συντονιστά χθε. Το βράδυ. Έχασε ο κόσμο ένα στέλι. Πιστεύει ότι η στοίχοι έχουν χάσει τη σημασία του σε σύγχρονη μουσική.

Την τράπεζε. Την τράπεζε φτώμενα. Εμπει πέρα από την τράπ. Μιώθω για να καταλάβει από που ξεκινάζει αυτή η ερώτηση. Ακόμα και από στη μητράπ, που είναι μια κατηγορία μου και πολλέ φορέ νιώθω ότι είμαστε όταν κατηγορα τη μαμά μου όταν είμαστε 15 μου που μου κράτη στη δημοσιοκανο, νιώθω και λίγο γραπράζει. Πάντα γονεί. Τέπαν, α τι αφήσει με την τράπεζα στην άκρη.

Μιώωθει ότι σε μια εποχή βαθιά social mediaκή το TikTok φτάει γι' αυτό, που όλα είναι κονσέρ και γρήγορο και πρέπει να βγάλει το επόμενο, που δεν γράφονται πια δύο χρονικά κομμάτια. Είναι δύσκολα γράφονται δύο χρονικά κομμάτια πια. Ότι ξαφνικά όλα έχουν χάσει λίγο και το νόημά του. Από εκεί πιγάζει αυτή η ερώτηση. Θα σα πω, δεν αφορίζω γενικά την μουσική που τα λόγο, γιατί παλαιότερο αφορίζουν τη χέρι μέταλλα, γιατί τι μουσική είναι αυτή που ανέγει και είναι τουτανά και είναι αυτό και είναι το άλλο.

Κάτι διάφορα γιατί. Κάποια άλλα τη μουσική επίση ότι είναι τον μοσμό, ότι είναι αυτό, ότι είναι εκείνο. Διάφορα. Τώρα έχουμε την τράπου, αυτό και. Ναι, κάθε μου κάθε γενία έχει τη μουσική τη. Η μουσική με την οποία εκφράζεται. Ωραία, τυχαίνει να μέσα σε αυτό το πλαίσιο να έχουμε και την τράπεζα. Που δεν με βρίσκεται, εσύ μα αρέσει, να ακούω οκ.

Εκφράζω όμω ένα μέρο κάποιων ανθρώπων. Ο στίχο με βρίσκει παντελώ αντίθετη με αυτό που προσβεύει. Όμω παρόλα αυτά, εκφράζει κάποιο. Η ελευθερία έχουμε, φαντάζομαι, μπορεί να ακούσει ο καθένα ότι θέλει, αλλά τον εκφράζει ότι θέλει. Ξέρει τι λύσει σήμερα εγώ αυτό που αφήνοντα την τράπεζα στην άκρη. Λύπει η ευσκαισία με την οποία γραφόταν ο στίχο.

Δηλαδή λύπη ορματισμό. Λύπει αυτή η γλίκαρα, παιδί μου. Όπου λύπη όμω και στη ζωέ μα ορματισμό. Ναι, βέβαια. Λείπει όλο αυτό το στοιχείο από τη ζωέ μα. Αυτή η τάση του να κάνει κάτι με έναν πιο γλικό τρόπο. Κατάλαβε γίνονται γρήγορα, γίνονται όλα πρόχοι, γίνονται όλα για να γίνουν, α πούμε. Σεμφωνώ. Γιατί έβλεπα τώρα τον Πρίτζερτον.

Και απλά είχα βάλει τα. Σε πάση από το φρύλα. Ναι. Όχι, είχα τελειώσει τον Πίτζερ και βάλα φορμωλα. Και του έβλεπα όταν τόσο κλικ. Και ξέρω ότι είναι ταινία μου. Αλλά που έκανε grands και πήγαινε και έλεγε αγαπητό, και αυτό και έλεγε την Ατάκη την ώρα. Βέ! Τα μισάνω μου πει κάποιο. Και συντονίσαμε ότι δεν ακούω από γύρω μου κάποιο να λέει.

Άθε τη ταινία. Άθεση τη ταινία στι περιοχή. Λίγο ροματισμό. Μια κίνηση ροματισμού. Ένα, είμαστε. Θα το κλάμε τώρα. Δεν θα βρω από τον κόμμα θέλω. Όχι, το μόνιμο. Έχει αυτή την εκπομπή στην άλλη που έχω την εκπομπή που έχουμε την άντρα με τον πόλε. Λεσαι. Δείτε τι σα παρακάτω από την εκπομπή. Δείτε την περνάω ωραία. Είναι το μόνιμο στο κάθε μήνα, απλά λέει ψαχνογκόμενο.

Απλά το ανακινόμαθε μήνα. Μέχρι να βρω. Μέχρι να βρω. Οπότε. Έχει καθείρο ροματισμό. Έχει καθεί ο ροματισμό. Έχει δίκη. Γίνοντα γρήγορα σου. Αυτό δηλαδή. Και το κέρδο πάνω απ' όλα νιώθω στη μουσική. Δηλαδή και νιώθω ότι την τέτοια δεν υπάρχει. Ποιο είναι το κέρδο. Αν έρθω εγώ και σου γράψω ένα κομμάτι, τσάτρα πάτρα, ίσα-ίσα για να το πει να βγει το άλυ που δεν είναι κανένα άλμπου.

Ποιο κανένα γράφει άλυμα. Σημαν πιστεύω ότι δεν επιλέγουν ένα ωραίο τραγού. Ένα καλό τραβούδι γιατί είναι καλό τραβούδι. Ναι. Ναι. Αυτό είναι άλλο όμω. Ενώ πάει. Έχω κάνει αυτή τη συνδυοποίηση. Γουάω. Ναι. Δηλαδή τελευταίο. Δεν βγαίνουν ωραία τραγουδία. Δεν εξακολουθούν να βγαίνουν ώρα τραγουδία. Στην Ελλάδα, τελευταίο καλό δύσκολο που άκουσα, δίκο, ολοκληρωμένο, που να είπα.

Γουάου! Ήταν άλλο που είχαμε εδώ τον προηγούμενο μήνα. Και δεν το λέω την είχαμε εδώ. Που παλαιότερο και αν ράπκοπέ. Πολλοί τραπαύριο ράβει. Βαθιά ερωτικό άλφου. Βαθιά ερωτικό άλυμα. Φυσικά του πιστεύω. Και ήταν όλα τα τραγούδια, όλα τα τραγούδια ακούστημα. Πώ λέγεται το ελληνικό τύπου. Ναι, ναι, πώ θα το πούμε. Όλα. Δεν υπήρχε εκπλά χρόνια.

Α, και με τη στάνταρ το βελτιώ. Να πω ότι ακούω ένα άλουν και γενικά στην Ελλάδα και θα πω ακούω όλα. Όλα, ναι, ναι. Παλιότερα έτσι ήταν το άλυμα και θα ακούσει όλα. Καλά θα ξεχάσω εγώ. Γιάννη πλούταρχο, ήμουνα στο σχολικό πήγε ένα σχολείο και έλαιο να το φυσάει πολύ ευρωπασμένο με τον τζάμιο. Όλα τα άκουγα. Το συντήσω στην ιδιαίτερα που δικά.

Παλιότερα βάζαμε σε συνθήσει τη συνδιαί και ακόμα σε Wόkland. Έχει λιώσει αυτό το. Νομίζω θα έρχεσαι στόμα θα έλεγε φτάνει. Θα το ξεχάσω. Κραυγή. Βύση. Δεν γράφονται πια το άλμον. Ναι, ναι. Ακόμα και αν δεν ήταν το είδο μουσική που ακούσει. Οφείλει να παρατηθεί ότι γραφόμενα άλυμπο ολοκληρωμένα, τα οποία ήταν αξία λόγω ύπαρξη, γνώμη.

Και όλα τα τραγούδια είχαμε λόγω ύπαρξη μέσα εκεί. Νομίζω το απαντήσαμε, αλλά εγώ θα το κάνω. Τα social media και το streaming έχουν αλλάξει παντελώ το πληθυσμό. Σε ένα πάρα πολύ μεγάλο βαθμό. Θεωρήσει ότι υπάρχει γυρισμό. Πάντα υπάρχει γυρισμό. Ο οποίο θα πειράσει. Δεν ξέρω ποιο θα είναι, αλλά θεωρώ ότι πάντα υπάρχει γυρισμό.

Διάβαζα κάπου ότι οι νέοι ενήλκε τώρα, ότι είναι τζέντη, είναι τζέντιο είναι οι ενήλκε τώρα, είναι πιο τζενέοι. Τέλο πω ότι οι νέοι ενήλκε τώρα βλέπουν τι γενιά μου τα πουμαστε πιο ελεύθερη σε πολλά στο σεξίωτο έρωτα. Και το έχουν γυρίσει πίσω στη μονογκαμία και στο πιο ερωτικό. Και λέω και ήταν γενιά, πρόλαβε μια μέσα μια γενιά να αλλάξει αυτό.

Πογώ είμαι τη πολυγγραμμία, δεν εδώ είμαι. Διάψαν κόμμα. Δεν είναι προ το να κάνουμε κάτι κλειστό. Αλλά ενώ ναι, ίσω να μπορεί να αλλάξει με την τάση. Γιατί ο καταναλωτή στο τέλο ημέρα, δυστυχώ στον καπιταλισμό έχει το. Αν σταματήσει να καταναλώνετε αυτό, θα σταματήσει. Θα πάει κάτι πολύ. Αλλά μην πάει κάποτε. Μην πάει κάποιο χειρότερο.

Τα social media είναι μαύρη τρύπα. Ησχηγή. Α, πότε γράφει καλύτερα. Το περάσει το πρωί. Και θα ισχυρια ή φασαρία. Φασαρία. Θε. Εγώ που έχω δέπτη δεν μπορώ. Αν μιλήσει άνθρωπο, δεν μπορώ κανένα συγκεντρώσω δουλειά. Όχι, έχει τύχει να γράψω μέσα σε γλέγκια. Αυτό κάπω το καταλαβαίνω. Γιατί είναι μια μισταγωγία. Οπότε κάπω είναι εμπνευθυνόμενο.

Αλλά και στο σπίτι, που ήταν και τα παιδιά μικρά. Ναι. Εγώ μπορούσα να γράψει. Έχει γράψει τα παιδιά. Στίχου. Έχω γράψει πόσο κι. Πόσο κι. Ενοείται. Υπάρχει κάποιο τελετουργικό πριν γράψει. Ένα καφέ. Ναι. Μην λίγο και την όπια μην είναι μόνο τελικό. Για να φτάσει στην δουλεύτα γρήγορα και να γράψει εκεί, κατάλαβα. Θα μπορούσε.

Παιδιά. Τι σε κάνει να νιώσει ότι είναι έτοιμο ένα στοίχο. Καταρχάσει εγώ όταν γράφω να πω και αυτό. Ξεκινάω την ιστορία την αρχή, δηλαδή δεν γράφω ποτέ πότε ένα ρε φρεν. Ποτέ ένα δεύτερο κουμπλέ. Δεν γράφω το πρώτο κουμπλέ ξεκινά η ιστορία. Συνεχίζετε, πάει στο Ρεφεν. Συνεχίζεται. Πώ λέγεται τώρα μου διαφεύει η λέξη. Κορυφό.

Κορυφώνεται στο δεύτερο κουμπλέ. Όταν αυτό μου βγει αβίαστα, λέω ότι αυτό είναι. Έχει τύχει να γράψει ποτέ να πει. Α, εμπνέω από αυτήν την ιστορία τώρα, αλλά επειδή δεν μου έρχεται το στίχο, α γράψω την ιστορία σαν ιστορία. Σαν κορμό, α πούμε. Και ότι ίσω εκεί γράφει. Όχι, το κάνει. Το προκύπτει. Όχι. Οκ. Πλέον πάντα, πάμε να το γράψουμε στοιχεία.

Ναι, κατευθείαν. Οκ. Κατευθείαν. Βλέπετε, σήμερα βιβλία όμω. Δεν έχω ξαναρωτήσετε άνθρωπο του σε πολλά πράγματα. Πήγα να πω τελειώνουμε, αλλά. Τελιώνουμε. Κολάιν λίγο με κάτι άλλο που λέγουμε πριν. Υπάρχει λέξη που σε συγκίνητα να τη γράφει. Η φράση. Μου αρέσει πάρα πολύ λέξη κατάματα. Κατάματα. Είναι δόντα. Είναι ένταση αυτή την λέξη να έρθει μένα τώρα.

Έχει φοβερή ποτέ ότι κάποια στιγμή θα στέρεψουν ιδέε. Πάρα πολλέ φορέ. Δεν νομίζω το μόνιμο άγνωστο αυτό που γράφει ότι μην του λύξει έμπρευνηση. Έχει φοβεθεί ποτέ ότι μπορεί να μείνει πίσω από την εποχή. Φυσικά. Ναι, τώρα μου καταφέρω. Ναι, ναι. Φυσικά και τώρα το σκέφτε με έρχονται στιγμέ. Αλλά καταφέρει έτσι όπω έρχεται.

Θεωρήσει ότι α πούμε, ή έχει βάλει τον εαυτό σε μια σκέψη ότι μήπω θα έπρεπε να γράφει, να αλλάξει τον τρόπο που γράφει για να είναι πιο. Όχι, δεν χρειάζεται να αλλάξει τον τρόπο που γράφει, αλλά μπορεί να τον εξυγωνεί, δηλαδή να το φέρει στο σήμερα. Ποιο πολύ λέξει. Ναι, ναι, ναι ακριβώ. Σήμερα να τον φέρει. Αλλιώ τι χάνει αυτό τηντά σου.

Έχω ένα λεξικό μεer σύγχρονε λέξει να σου πω. Μήπω γράψει κανένα επόμενο τραγούδι τίποτα. Θα είναι πάρα πολύ καντί και λέει. Τι σου έχουν διδάξει τα τραγούδια που έγραφε. Τι μου έχουν διδάξει. Ναι, σου έχουν διδάξει κάτι. Ή να το θέσω αλλιώ. Έχει τύχει να γράψει να γίνει στο ψυχολόγο του τραγουδίου σου, του εαυτού σου μέσα από το τραγούδι σου.

Και να πει, τώρα αυτό που το έγραψα, τι λέει για μένα. Ή γιατί το νιώσα έτσι. Όταν συμβαίνει αυτή η διαδικασία, το πιστεύω ότι το είσκεφτεί. Τώρα που το λέει έτσι μου, έρχεται κατά κύριο λόγο. Αυτό πήγα σε επειδή παλιά όταν πήγα σε μια κατάλαβα πάρα πολύ κακή ψυχολόγο, που με έβαζε να γράφω τι σκέψει μου, το έκανε για να αυτοψυχαναλύωμε κάποιο.

Να διαβάζω ότι τη σκέψη εκείνη τη στιγμή. Τώρα που το λέω νομίζω να είναι ένα. Δηλαδή και αυτό που είπαμε πριν από τα τραγούδια είναι έκθεση. Εκτίθεσε. Η οποία αυτή η έκθεση σε βοηθάει να προεφαιρώνει πράγματα από μέσα σου τα οποία τα φέρει με ένα τρόπο που σε βαρέρουν. Οπότε γράφοντα φεύγει, γράφει να είναι και ενέργεια.

Είναι ζωντανή οργανισμό. Είναι ενέργεια. Το να το γράψει και να φύγει. Εκτελώ, εντελώ. Οπότε ναι, λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά. Επίση, υπάρχουν και πάρα πολλέ πρακτικέ που σου λέει γράψει κάτι που θε να εξοκίσει και κάτω. Ήσα ίσα για να διώξει την ενέργεια στο σύμπαν. Καλαφέρτε μα ένα δεδακτορικό σήμερα. Δεν έχουμε κάνει ολόκληρε ελληνίε.

Καλάλλεται. Ποιο είναι το πιο από όμορφο πράγμα που σου έχει πει κάποιο για ένα στοίχο σου. Έχω ακούσει τόσο όμορφα πράγματα. Τόσα όμορφα πράγματα. Ο είστε από την δάκρυα από δεν θα τα ακούσω. Το πιο αναπάνεχο. Το πιο αναπάνεχο. Οπότε τώρα να κάνω. Να κλέμβ σε ένα μήνυμα που έχω λάβει. Ναι, να μην ξεκινήσει τόσο πολύ. Μια φορά μου και επει κάποιο ατημέσω εξαρτά.

Αυτό το θέμα με πολύ χαρακτηριστικά. Για κάτι. Αυτό στο βιβλίο σαν άνθρωπο που το ένιωσε και όλα αυτά. Θέλω να εστιάσουμε σε μια ποιτική συλλογή και πάρα πολύ ωραία ποτική συλλογική. Θα σα βάλω εδώ και το εξώφυλλο που τώρα δεν θέλω να πω λάθο. Θα σα βάλω εδώ το εξώφυλο που να το βρείτε αυτό το βιβλίο, πάρα πολύ βιβλίο.

Που οι πίτρια που άκουγε να διαβάζουν τα πείματά τη, αυτό που μοιραστεί πιο έντονα είναι ότι είναι φοβερό πόσα διαφορετικά από την ίδια βιώνετε αυτό που έχει γράψει από τον κόσμο που διαβάζει. Ακριβώ. Δηλαδή τον τρόπο που διαβάζεται. Ακριβώ. Είναι τελειώ διαφορετικό το βήμα. Και έλεγκε ότι αυτό δεν θα μα πω να έτσι καντίπωση πώ εκείνη το έχει με συγκεκριμένο τρόπο μυαλό και διαβάζοντα το καλλιτέχνε που είχε μαζί.

Ήταν κάτι τελείω διαφορετικό. Και ανάγνωση, ανάγνωση είναι διαφορετική. Οπότε μπορώ να το εννοώ γιατί ονέ ότι μπορεί κάποιο να ακούσει ένα στοίχο και να πει τώρα Γουά. Μα και μένα σημαίνει σαν ακρόατρια. Α πούμε, να ακούσω κάτι και να εκφράσω το θαυμασμό μου και το να με έχει γίνει κάτι τόσο πολύ και να πω. Ξυχνώ, δηλαδή πώ έγινε αυτό.

Πώ το γράψει αυτό, γιατί να με έχει γίνει τρομέρά. Ναι. Φτάνουμε στο τελευταίο κομμάτι των σημερινών ερωτήσεων. Εντάξει, ο μαραθόνιο του HWST. Αυτό το συμαρθόνιο σήμερα. Δεν ξέρω πώ η ώρα. Μια όριε το συγγραφέα. Το λόγω του αληθέ. Δεν έχουμε κάτι ποτέ τόσο μάθημα. Μάρεσε πολύ να σου πατούσε και μονολεκτ. Όχι, ευτυχώ πέρα απαντά μονολεκτρική.

Α. Αν μπορούσε να αφήσει. Είναι λίγο παρόμοιο με ένα άλλο που είπαμε. Οπότε, αυτή του έφαση σήμερα αλήθεια. Οπότε δέχουμε και την απάντηση μετά μεσage. Εντάξει. Γιατί και αυτό θέλει σκέψει λίγο. Αν μπορούσε να αφήσει μόνο ένα στοίχο στον κόσμο. Ποιο ήταν αυτό, ο στίχο λόγο για τα παιδιά μου. Τον λέμε ή όχι. Ποιο είναι.

Θε μια μέρα εξαφανικά και όλα πήρα ένα νόημα ξανά. Μανού στο πρωί. Μανούλε. Σήμερα δεν έχω πω την κλάματα στην έχει, αλλά τα κλάματα σήμερα. Μπορεί να έχω γράψει πολύ πιο σύντομο στην φυλλογή. Είναι άλλο. Για σένα. Ένα αυτό το 100%. Κάπω τα απαντήσαμε, αλλά ίσω να τα παντήσουμε λίγο πιο δομειμένα. Αν ένα άνθρωπο ερχόταν και σούλα και θέλω να γίνω ο στουργό.

Ποιε ήταν οι τρει βασικότερε συμβουλέ που θα του δυνα. Οι τρει βασικότερε. Οι βασικέ συμβουλε. Είναι οι βασικέ. Να γράφουμε αλήθεια. Ακούτε, γιοστάμε. Να μην επιτρέψει κανένα το οποίο ότι αυτό που κάνει δεν είναι καλό. Γιατί και τονταλή έχει απορυθεί από την καλό τεχνών. Δεν σημαίνει κάτι αυτό. Δηλαδή είναι ένα ειδικό που αυτό που γράφει είναι καλό, αν σα πιστεύει ότι είναι καλό εκεί.

Και αν πιστεύετε στου ειδικού. Ακριβώ. Κάπω. Ακριβώ. Έχουν καταστρέψει από πολλέ ειδικό. Και να έχουν επιμονή. Μα αρέσει η επιμονή. Πολύ σημαντικό. Μου αρέσει επόμενα. Και ο κόσμο νιώθω πω είναι τα social media αυτά και η γρήγορη διεθνή ζωή που έχουμε. Δεν στεκόμαστε κάποια. Δεν έχει υπομονή με την επιμονή. Ακριβώ. Δηλαδή θεωρείται ότι επιμονή σημαίνει να επιμείνω για έξνε και δεν.

Και θέλει τρέλα, έτσι. Αυτό θέλει τρέλα θέλει να το αγαπά. Δεν είναι απλά τα πράγματα. Θέλει τρέλα. Θέλει να είναι σε ερωτημένη με αυτό που κάνει. Να μην μπορεί χωρί αυτό. Α, θέλω να βάλει το κλάνο του γυρονού. Γιατί υπάρχουν πάρα πολλέ φορέ που σκέφτομαι. Τι είναι αυτό το τέλο ημέρα που κάνω που θα μπορούσα να ζήσω χωρί αυτό.

Και δεν έχει πάρα πολύ να κάνει την. Αυτή την τέχνη μου. Έχει να κάνει με άλλα κομμάτια μου, πάλι στην τέχνη, δηλαδή η ζωή μου θα φερε έτσι τέλο πάντων που μεπωρέθηκε τόσο πολιτέχνη από το περιβάλλον για του εκονή μου που ήταν τόσο τέσσερι να ασχοληθούμε με την τέχνη που ήρθανε έτσι τα πράγματα και έτσι η ζωή όπου ασχολούμαι με την τέχνη.

Σε καμία περίπτωση δεν θα βγάζει την τέχνη. Αλλά υπάρχουν αναρωθιάμε πάρα πολλέ φορέ ποιο είναι το κομμάτι εκείνο που είναι ερωτευμένο μαζί του. Το έχω, δεν θα το πω το δημόσιο, είναι κάτι πάρα πολύ προσωπικό. Αλλά ναι, πολύ σημαντικό. Ναι, είναι. Πολύ σημαντικό. Εγώ νιώθω ότι θέλει και μια αυτοκριτική. Φυσικά θέλει. Θέλει αυτοκριτικά.

Παρά την άλλη θέλει αυτοκριτική. Και ακούτε με τον εαυτό μα. Ακούω και από την άλλη πολλέ φορέ είναι αρέω. Και δεν θέλει έπαρση. Είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να μπορεί να κάνει να συμβεί να αποκτήσει έπαρση για κάτι. Βλέπω νέου δημιουργού που έχουν φοβρά μεγάλη ιδέα και λανθασμένα για αυτό που δημιουργούν. Εγώ όλο το σπουδέρο που απογνωρίσει ήταν τόσο απλή και τόσο ανθρώπινη με ήχνο έπαρσει.

Μηρά έχει τη ζωή, σου έρχεται η πέντε χαστού. Απλά ήδη να ανάγκε να φτάσει στην αρχή τη ζωή του χώρε παιδιαστού. Ενδυνέ, ναι, πρέπει λίγο να τα προλαμβάνει αυτά. Λοιπόν, και πριν πω τι τελευταίε τελευταίε ερωτήσει, θα κάνω το παιχνίδι των 7 γρήγορων ερωτήσεων, γιατί σήμερα. Έγραψω και παιχνίσει. Έτρελα λάθο και τα παιδιά.

Ένα λάθο και τα φωλικό παιδιά. Τι παιχνίδι 7 γρήγορων ερωτήσεων. Τι συμβαίνει αλλά εκπομπή. Σήμερα τουλάχιστον λειτουργούν και όλα σωστά. Θα μάθουμε στο παντίτ. Θα μάθουμε τον πέντε, παιδί μου. Λοιπόν, παρακαλώ. Θέλω. ίσω το έχουμε ξαναπεί, γιατί δεν σκεφτόμουν να έχω ξαναγράψει. Θα σκεφτόμουν. Τι που πε, πέ, πέ, αν δεν ξέρω τι θα μιλήσει επόμενο.

Δεν θέλω να το σκεφτούμε να ό,τι βγει. Ούτε δευτερόλεπτα το σκεφτόμουν. Το πρώτο μου το έχει πει και θέλει να το ψάξουμε, αλλά δεν πειράζω θα το ξαναρτίζω και θα πούμε επόμενο. Λοιπόν, ένα τοίχο που θα ήθελε να έχει γράψει εσύ. Με τα μάτια κλειστά. Μια. Ναι. Μια λέξη που σου συγκεκρι πάντα τη γράφει. Κατάματα. Έρωτα σε νοσταλία.

Νοσταλία. Μια λέξη που δεν θα έβαζε ποτέ σε τραγούδι. Στουπίδια. Σιοποίη ή μουσική όταν γράφει. Δεν άκουσα νομική. Σιοποίη ή μουσική όταν γράφει. Θόρηγο. Ποιο είναι έσθημα για να του καλύτερου τοίχου ή χαρά ή λύποι. Ιουδετερότητα. Για μένα. Όχι, ναι! Καλαδηδατορικά θέρεται μα εδώ. Αν η ζωή σου ήταν τραγούδι ποιο ήταν ο τίτλο του.

Αυτό. Νου πω κάτι. Ναι, πόσο πιο γκραστο. Ούψ. Μαζί σου. Ναι, ναι, 100%. Λοιπόν. Αυτό το αυτό τελευταίο τελευταίο. Θα αλλάξω λίγο τη δομή και δεν θα κάνω τελευταία τελευταία έτσι που κάνω. Επόμενη, αρχικά ξέρω γιατί με την όργα θα το μερτηρήσω, γνωρίζαμαστε μέσω του δικό μου στην θέτη του μεγάλων επιτυχιών. 40 χρόνια επιτυχίε.

Στη φουλν. Να περιμένω κάτι. Μεταξύ σα. Ποτέ δεν ξέρω. Νιώστε ότι πρέπει να γίνει αυτό. Τι να περιμένω από σένα όμω. Τώρα. Υπάρχει κατσαρδιά έτοιμο, που έρχεται έτσι φρέσκο. Ναι, απλά δεν μπορώ να αποκαλύψω αυτή τη στιγμή. Υπάρχει ένα κομμάτι στον Ρέμα αρχικά που πρόκειται να βγει. Και κάτι άλλο που τώρα φτιάχνετε και αυτό δεν μπορώ.

Για Eurovision θα αγραφέ. Ναι. Οκ. Το ακούω, γιατί έχει την αναγνωρίσουμε από έχει. Δεν υποστηρίζουμε σε αυτό το πόντα τη Eurovision αυτή τη στιγμή, όπω είναι. That's a different situation. Έφερε από την εμπειρία. Ναι. Και καταλαβαίνω τώρα το να κιλά που πάει. Και τον αγαπάμε και πάρα πολύ εδώ. Μου αρέσει να είναι αριστοφανικό.

Πάρα πολύ, αλλά κάπω δεν αγαπάμε το τι πάει και που πάει, αλλά τι να κάνουμε. Και δεν μπορεί να σε χαρεί κι όλα. Γιατί λε επιτέλου να κουέρ παιδί, να λαμβάνει την αναγνωρισμότητα που το αξίζει, που είναι το outsider story που θε να ακούσει. Αμικώ καλλιτεχνία, ενέργεια. Outsider παντελώ. Και δεν μπορεί να χαρέσει επειδή είναι γεροβίνο.

Για μέρα, χαμογραφέ! Θα σου γραφτεί. Βγάλει καινούρια άλλο τώρα. Έπια το λέω. Λοιπόν, αυτό που ρωτάμε εδώ τον κόσμο, συνήθω κλείνω, είναι να βγάλει κάτι από μέσα του. Υπάρχει κάτι έτσι που θε. Να πει στον κόσμο, να βγάλει να το αφήσει και έξω, να κάτι που θέλει να έχουν ερωτήσει και δεν σε έχουν ερωτήσει. Μην έχει κάνει 10 ερωτήσει που δεν έχουν ερωτήσει και τι έχω απαντήσει.

Α, όριστε. Να σου πω κάτι, το δέχονω. Δηλαδή, πραγματικά, το δέχο. Τόσα χρόνια έχω δώσω τόσε συντεύσει τουλάχιστον 10 ερωτήσει από αυτέ που μου έκανε, δεν μου τι είχαμε κάνει ποτέ. Γι' αυτό φόρλο λάκι καμπανάκι. Σα ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ εγώ γι' αυτό, μου άρεσε πάρα πολύ. Ευχαριστώ. Αλήθεια. Προσπάθησα. Ήθελα να σε προσέξω πάρα πολύ.

Το κατάσταση. Ήθελα να σε προσέξω πάρα πολύ. Όχι πώ δεν θέλω κάθε καλεσμένο που κάθε εδώ, αλλά όπω είπα και στην αρχή δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα φτιάχνει στιγμή πέντε χρόνια μετά που κάνω αυτή την εκπομπή να έχω σένα και ότι εδώ πέρα και να συζητάμε, για μένα είναι μεγάλο παιδί μου. Για μένα είναι πολύ μεγάλο. Ένα πάρα πολύ.

Γιατί μεγάλο ίσω είναι και φανγέλνι, δηλαδή έχει από μια περίοδο φανγκέλνη γιατί τα τραγούδια και μένα έχουν αγγίξει. Με έχουν αγγίξει πάρα πολύ και πάρα πολύ. Και υπάρχουν τραγουδεί που σημαίνει πάρα πολλά πράγματα για μένα. Οπότε. Κάτσε. Όχι, όχι, εντάξει, έπειτα. Οπότε για μένα είναι πολύ. Ήμουν έξρα, έξα, έξα, έξτρα εννοιασμένη που θα στη σήμερα εδώ.

Αυτό είναι τα μοίρι για μένα. Θέλω. Ωραία. Και η τελευταία ερώτηση. Υπάρχει ένα στοίχο που θα ήθελε να έχει γραφτεί κάποτε για σένα. Αν έχει γραφτεί ή αν θέλει. Θα θέλει να έχει γραφτεί για σένα. Πολύ θα ήθελα να κάποιο μου πει ότι γράψω κάτι για σένα. Δεν ξέρω αν έχει συνδέει. Αλλά πολύ θα το θέλω. Πάρα πολύ. Ναι. Το λέω δημόσια γράψετε κάτι για μένα.

Εγώ. Και να με βρίζετε εγώ, δεν έχω πρόβλημα. Ευχαριστούμε πάνω. Πάρα πολύ. Για αυτή την όλη όλη. Τέλεια. Εγώ. Τέλεια, τέλεια. Εγώ. Ξεκαιριστεί αφού μιλάμε και για τα κρέτη. Δεν ευχαριστήσουμε άλλη μία φορά. Το θα μου είναι τα πια. Πάντα το βγαίνουμε. Πάντα το βίντεο. Θα δουλεύετε αυτό το βρίσκοντα το κανάλι, το έχει κάτι να βλέπετε.

Παρείτε θα μου λέει για τα κανάλμα μου. Βαζαμε στην κανάλι από το φόβο, αστεί αυτό. Δεν γίνω σαν όλα. Ευχαριστούμε και σε αυτό το παραμοντήρι. Αυτό θα ανοίξουμε το βίντεο. Πήτε δεξιότητε ⁇ βίντεο σα ⁇ και ακολουθήστε μα ⁇ παντού, ακολουθήστε ένα λόγο, ακολουθήστε μένα, ακολουθήστε και το house of HW χρειαζόμαστε κόσμο είναι το νέο shop.

Ακολουθήσετε το μα, αλλά μα ⁇ είστε δρόμο, μην είστε καλά. Και τέλο ⁇ μου κάνουν τι ⁇ παραδέχετε ερωτήσει ⁇ .

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00