Bonus 185: ΣΠΥΡΟΣ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ο κάθε άνθρωπος κάνει τη δική του υπεραπόσταση στη ζωή!
Μάθε το παιχνίδι του χρήματος | Game of MoneyΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν αποφασίσει να ξεπεράσει τα όριά του;
Τι χρειάζεται για να συνεχίσεις όταν το σώμα σου εξαντλείται, το μυαλό σου αμφιβάλλει και η εγκατάλειψη μοιάζει η πιο εύκολη επιλογή;
Μήπως τα μεγαλύτερα εμπόδια βρίσκονται μέσα στο ίδιο μας το μυαλό;
Σε αυτό το bonus επεισόδιο, υποδεχόμαστε τον Σπύρο Χρυσικόπουλο, κολυμβητή υπεραποστάσεων, έναν άνθρωπο για τον οποίο η υπέρβαση των προσωπικών ορίων δεν αποτελεί απλώς μια αθλητική πρόκληση, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, της νοοτροπίας και της φιλοσοφίας ζωής του.
Με αφορμή το εντυπωσιακό του εγχείρημα να κολυμπήσει από την Ελλάδα στην Ιταλία, διανύοντας τη διαδρομή σε 31 ώρες και 50 λεπτά, ο Σπύρος μάς μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου η σωματική αντοχή συναντά την ψυχική δύναμη, η προετοιμασία γίνεται τρόπος ζωής και η επιτυχία χτίζεται πολύ πριν από τη στιγμή του τερματισμού.
Μέσα από τη δική του προσωπική και αθλητική διαδρομή, συζητάμε για τη δύναμη του οραματισμού, τη σημασία της θετικής σκέψης, την αξία της συνέπειας και την ικανότητα να συνεχίζεις ακόμη κι όταν οι συνθήκες δεν είναι με το μέρος σου.
Παράλληλα, ανακαλύπτουμε τον βαθύτερο συμβολισμό πίσω από τις αποστολές του, τη σύνδεσή του με τα ακριτικά νησιά της Ελλάδας, τα προσωπικά του rituals πριν από κάθε μεγάλη πρόκληση, αλλά και το αποτύπωμα που επιθυμεί να αφήσει στις επόμενες γενιές.
Γιατί η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας. Είναι μια υπεραπόσταση. Και ο καθένας μας έχει τη δική του να διανύσει.
Το επεισόδιο σε τίτλους:
· Intro
· “Εγώ ήθελα να μείνω στην πισίνα για 24 ώρες!”: η ενασχόληση με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και η επαγγελματική πορεία μέχρι σήμερα
· Η ιστορία πίσω από την επιτυχία: Πως κάποιος κολυμπά 31 ώρες και 50 λεπτά από την Ελλάδα στην Ιταλία;
· “Τα όριά μας είναι πολύ πιο πέρα απ΄όσο πιστεύουμε!”: Τα κίνητρα πίσω από τα αθλητικά εγχειρήματα του Σπύρου
· Η διαχείριση της αποτυχίας
· Τα οικονομικά των υπεραποστάσεων και η σημασία της χρηματοδότησης
· Οραματισμοί και θετικές σκέψεις στον αγώνα αλλά και στην καθημερινότητα
· Ο συμβολικός χαρακτήρας πίσω από τα εγχειρήματά του και η επιλογή των ακριτικών νησιών
· Είχε πάντα καλή σχέση με την αυτοπειθαρχία;
· “Παίρνω δύναμη από όλα όσα έχω κάνει!”: Επίτευξη στόχων, ευεξία και ποιότητα ζωής
· Κατά πόσο ο ίδιος θεωρεί πως υπάρχει προσωπικό τίμημα σε αυτό που κάνει;
· Το επόμενο αθλητικό του milestone του είναι…
· “Ο Σπύρος ήταν ο άνθρωπος που…”: Ποιο είναι το αποτύπωμα που θέλει να αφήσει;
· Η σημασία του αθλητισμού στο χτίσιμο του αξιακού συστήματος των μικρών ηλικιών
· Έφτασε ποτέ στο σημείο να πει “Τα παρατάω!”;
· Τα ritual προετοιμασίας του πριν τον αγώνα και η αποχή από τα SM
· “Ποτέ δεν είναι αργά να επιτύχεις τους στόχους σου όσο μεγάλοι κι αν είναι αυτοί!”
_______
Κάποια χρήσιμα links για εσένα:
· Μάθε περισσότερα για το Game of Money Forum στην ιστοσελίδα μας: https://gameofmoneyforum.com/
· Γίνε και εσύ μέλος του Game of Money Club: https://bit.ly/gameofmoneyclub
· Δες όλα τα e-courses του Game of Money: https://gameofmoney.gr/courses
· Βρες το βίντεο με τη στρατηγική που μπορείς να αξιοποιήσεις στο tik tok για να απογειώσεις το brand σου: http://www.tiktokstrategy.gr/
· eCourse "Ο χρόνος είναι χρήμα" www.timeismoney.gr
· eCourse “Μάθε την τέχνη της αυτοπειθαρχίας”: https://www.freevideo.l-team.gr/self-discipline
· Δωρεάν βίντεο για να βρεις 10 επιπλέον ώρες μέσα στην εβδομάδα σου: http://vresxrono.gr/
· Δες όλα τα vidcast του Game of Money στο youtube κανάλι μας: https://youtube.com/channel/UCHVapOuvjVv5ZdyUvv1vgtw
· Re-start from Scratch: restart.gameofmoney.gr
· eCourse "Μάθε το παιχνίδι του χρήματος": www.gameofmoney.gr
· Δώρο 1η ώρα από το eCourse "Μάθε το παιχνίδι του χρήματος": www.gameofmoney.gr/doro
· Πακέτο “Μάθε το παιχνίδι του χρήματος” https://bit.ly/3fSiDl9
· Ακολούθησε μας στο instagram: https://www.instagram.com/gameofmoney.gr/ και στο facebook: https://www.facebook.com/gameofmoney.gr/
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Έχω μαζί με τον Σπύρο Χρυσικόπουλο, ο οποίος είναι κολυμπητής υπεραποστάσεων. Ξεκίνησα από τους Σοδονούς και μετά από 31 ώρες και 50 λεπτά έφτασα στην Σάντα Μαρία Ντιγέουκα στην Ιταλία. Και όταν ήμασταν εκεί και άκουγα να μιλάνε Ιταλικά, έλεγα στα εαυτά μου, κατάλαβες τι έκανες, κολύμπησες την Ελλάδα στην Ιταλία. Το σημαντικότερο είναι ότι από μικρός πιστεύω ότι τα όρια μας είναι πολύ παραπέρα από εκεί που πιστεύουμε.
Η δύναμή μας είναι πολύ μεγαλύτερη από εκεί που νομίζουμε. Με είχε πεισμώσει κιόλας ότι είχα έγινε μια αποτυχία, αυτό μου έδινε κίνητρο. Νομίζω ότι το σημαντικότερο που έχω καταφέρει είναι η σωστή διαχείριση της αποτυχίας. Σκεφτόμαστε τελικά και ότι να γίνει θα γίνει. Το πρώτο μου ρεκόρ εγώ τα έκανα την μία εβδομάδα μου το έχουνε σπάσει.
Οπότε εγώ χάρηκα πάρα πολύ γιατί μου ήταν εγκέντρο να το ξαναπροσπαθήσω. γίνεις καλύτερος άνθρωπος όταν λύσεις αυγήτες θα σκεφτείς παραπάνω τον άλλο όσο δύσκολους τόπους και να έχεις βάλει μπορείς να τους καταφέρεις αν τους πιστεύεις και τους θες πραγματικά και ποτέ δεν είναι αργά Καλώς ήρθες στο podcast Μάθε το παιχνίδι του χρήματος Ζούμε σε έναν κόσμο όπου το χρήμα παίζει κυρίαρχο ρόλο αλλά κανείς δεν μας έχει εξηγήσει τους κανόνες του παιχνιδιού Καθώς η οικονομική παιδεία δεν διδάσκεται στα σχολεία.
Γιατί το χρήμα είναι παιχνίδι. Είναι σκοπός ή μέσο. Είναι το χρήμα το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή. Αυτό είναι το σωστό μέρος για σένα που θέλεις να μάθεις πώς να διαχειρίζεσαι σωστά τα χρήματά σου. Πώς να αποκτήσεις παθητικά εισοδήματα και πώς να αρχίσεις να χτίζεις όλες τις σωστές συνήθειες που θα σε βοηθήσουν να πετύχεις όλα όσα ονειρεύεσαι.
Γιατί το παιχνίδι του χρήματος είναι τελικά το παιχνίδι της ζωής Γεια σου, καλώς ήρθες σε ένα ακόμη επεισόδιο του podcast Μάθω Τεχνίδι του Χρήματος Για ευρωελληνικό επεισόδιο σήμερα έχω μαζί με τον Σπύρο Χρυσικόκουλο Ο οποίος είναι κολυμπητής υπεραποστάσεων Καλώς ήρθες Καλώς ήρθα Και όπως κουβεντιάζω μπλιξ ξεκινήσουμε Επειδή τα πάντα έχουν το χρόνο τους στον κατάλληλο από πέρσι το κουβεντιάζουμε με νέα φυσική τελειάσταση ώρα τώρα είμαστε Οκτώβριο του 26 λίγες μέρες εβδομάδες αφού έκανες το μεγάλο εικό θέλω να μας πεις γι' αυτό άρα Σπύρο ένα καλώς ήρθες στο Game of Money Podcast δύο για να φτάσουμε στο τι έχεις καταφέρει σήμερα εδώ πάντα ξένα είναι ιστορία του ανθρώπου εκεί από το λυκείο φάση φοιτητική τι ονειρευόταν, τι μπήκε να κάνει τελικά και τι φανταζόταν και τι έπαιρνας να κάνει επεγγελματικά.
Και νωρίτερα και μικρότερος. Για πες. Ναι. Εγώ από μικρότερη ηλικία, ή ως τα 13 χρονών, ενώ κολυμπούσα στην αγωνιστική ομάδα και τότε κολυμπάγαμε πλασικά σε αγώνες κολυμπούσα ήπτυρ και ελεύθερο, το μυαλό μου εμένα ήταν ότι θέλω να μείνω σε αυτή την πισίνη για 24 ώρες. Έτσι ξεκίνησε. Χωρίς να το έχω δει από κάποιον. Όχι, κατ' όλο.
Τότε ούτε δεν είχαμε την πληροφόρηση αν γίνεται, ούτε στο τρέξιμο, ούτε στο κολύμπι. Ούτε κανείτερα δεν είχα, ούτε δεν μπορούσες να μάθεις. Πράγμα που είχα πει, κάτι μου μπήκε μέσα στο μυαλό, ότι εγώ θέλω να μείνω στην πισίνη 24 ώρες. Και ότι όταν θα ολοκληρώσω τις αθλητικές μου υποχρεώσεις, όταν θα σταματήσω να πω λοιπά αγωνιστικά, θα ασχοληθώ με αυτό, με τις μεγάλες αποστάσεις στο κολύμπι.
Ωκ, άρα στα 13 έχεις την πρώτη εκπλώσια του πράγματος. Η αλήθεια είναι και μικρότερος. Όταν είχα την πρώτη μου επαφή με ένα βιβλίο των οικοργήνες και το μυαλό μου έλεγε, ίσως πέρασε στο υποσυνείδητο, ότι κάποια στιγμή κάτι θα κάνω και θα είναι άξιο να μπεις από το βιβλίο. Άρα όταν σχολήθηκες από μικρή ηλικία επαγγελματικά σε υψηλό επίπεδο, σκούδασες στον ΤΕΦΑ Τρικάλο, παράλληλα έκανες εις τον αμφιλευτής ενεργία, τελειώνεις από εκεί και επαγγελματικά τεκσυγκριτάς όσο είσαι αμφιλευτής.
Βοηθάνε οι γονείς, είστε σε άλλη πόλη, πώς δουλεύει το φίδι εκεί. Εννοείται βοηθάνε οι γονείς, είναι πολύ βασικό. Παρ' όλα αυτά, εγώ δεν έκανα και ιδιαίτερα, τότε είχα ξεκινήσει και να κάνω σεμινάρια Baby Swim. Οπότε έκανα και ιδιαίτερα στο Baby Swim, έκανα και ιδιαίτερα στο κολύμπι. Το καλοκαίρι έδωνα βαθμό σώστης. και με το που τελείωσα απευθείας τη σχολή ξεκίνησα να δουλεύω ως προπονητής κολύβησης σε θέματα εκμάθησης αλλά και προαγωνιστικό και στην πορεία αγωνιστικό κλίμα.
Οκ, το προβέρνητη λύκη σου αρέσει. Ναι, πολύ. Γιατί. Εννοείται ρε, μ' αρέσει γιατί ειδικά όταν βλέπεις την εξέλιξη ενός παιδιού που ειδικά σε αυτή την ηλικία κιόλας που μεγαλώνουν και να βλέπεις να βελτιώνεται η τεχνική τους, η ταχύτητά τους είναι τεράστια ανταλληλή. Αλλά δυστυχώς τα τελευταία χρόνια το έχω σταματήσει από δικιά μου επιλογή, καθώς τα εγκυρήματα μου έχουν τόσο τις πολύ ωραίες τοπονοήσεις τις καθημερινές, θα το πούμε και αυτό, μπορεί και ένα εγχείρημα να χρειαστεί να λείψω από την Αθήνα δύο εβδομάδες, δέκα μέρες, σε εγώ, όποτε δεν μπορούσα να είναι συνεπής προς τα παιδιά που είχαν το καλοκαίρι αγώνες, σπανιλιά πρωταθλήματα, Οπότε από τα τελευταία χρόνια δουλεύω μόνο personal, που έχω αθλούμινους και μπορώ να φτιάξω το πρόγραμμά μου όπως θέλω.
Να το ξεκινήσω και να το σταματήσω δηλαδή την χρονιά όπως θέλω εγώ. Αυτή την ερώτηση λίγο, Game of Money, το να κάνω τη μετάβαση από M στο Σκάπου, που είναι μια συμβατική σχέση εργασίας, το να το δοκιμάσω μόνος μου με ό,τι ρίσκο μπορεί να έχει αυτό ή δεν είναι απλό απλά πάω και το κάνω ή λες λίγο άγχος, ούτε θα βρω πώς θα το γεμίσω.
Αυτό όχι, ήταν βίσκο, αλλά ο στόχος μου ήταν στον πολίτη. Θέλω πολλά πράγματα να κάνω και ακολούθησα και το δεστικό μου. Οκ. Πάμε λοιπόν τώρα στο τι κατάφερες πρόσφατα και το πιάσουμε από εκεί προς τα πίσω. Αλλά μη μέρες τους ανθρώπους τι είναι αυτό το εκπληκτικό πράγμα. Πριν από ένα μήνα, φαίνεται ότι μάθει στις Οκτωβρίου, κολύμπησα από την Ελλάδα στην Ιταλία.
Ήταν ένα πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Διέκρισε 39 ώρες και 50 λεπτά, non-stop κολύπι στην ανοιχτή θάλασσα, στο στενό το Οτράντο. Ξεκίνησα από το δυτικότερό μας νησί, τους Οβωνούς. Ήταν πολύ σημαντικό το ότι ξεκίνησα από εκεί, γιατί πολύ σκότεινος δεν γνωρίζει τα διαμπόδια νησιά, που είναι η Οθονή, η Ερίκουσα και το Μαθράκι.
Ξεκίνησα από τους Οδωνούς και μετά από 31 ώρες και 50 λεπτά έφτασα στην Σάντα Μαρία Ντιγέουκα στην Ιταλία. Εντυπωσιακό και μόνο για τον Παγιδάκης και σ' αυτούς. Δεν το έχω συνειδητοποιήσει κι εγώ ακόμα. Όταν ήμασταν εκεί κι άκουγαν να μιλάνε Ιταλικά, έλεγανε αυτό μου, κατάλαβες τι έκανες, κολύμπησες από την Ελλάδα στην Ιταλία.
Αλλά ακόμα δεν το έχω συνειδητοποιήσει και πολλές φορές περνάει πολύς καιρός για να συνειδητοποιήσω. Αν πέρυσι θα σου αντέχεις ότι είναι, Παράλληλα με λογίζουν πάρα πολλοί να αποφασίζουν και να το αποφασίζουν και να το αποκάνουν. Όταν το κάνεις μηχανικά πηγαίνεις. Μπορεί να έχει κούραση, μπορεί να έχει... Δεν είναι και τόσο μηχανικά γιατί σκέφτεσαι, είσαι συγκεντρωμένος, δεν είναι ότι πάει στον αυτόματο.
Είναι ακόμα στην αρχή εννοείς, που είσαι ακόμα ξεκούραστος. Η δόση είναι ότι κάποιος να μπει η σκέψη ότι τώρα πόσες ώρες μπορεί να είμαι μέσα. Τι κάνουμε εδώ. Αυτό τι και σε προσυντομίζει. Έχει έρθει να ξαναμπεί σε μία ροή. Έχεις πλαιαρία του νου, δηλαδή, εκείνη τη στιγμή. Γίνονται πολλά στο μυαλό σου. Έχεις πάρα πολλές ώρες να μιλήσεις με τον εαυτό σου, να συζητήσεις με τον εαυτού σου και να σκεφτείς.
Προσπαθώ να είμαι συγκεντρωμένος εκείνη την ώρα στα μνήματα που μου δίνει το σώμα μου για να ξέρω τι θα κάνω στον επόμενο τον εφοδιασμό. Προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά πράγματα, θετικές ιστορίες από το παρελθόν, θετικές προπονήσεις ή ακουμπάρωνε άλλα εχειρήματα, αλλά καλώς ή κακώς έρχονται και τα αρνητικά. Δεν μπορείς να το ενέξεις.
Και προσπαθώ ακόμα και μέσα από τα αρνητικά. Είτε μια αρνητική ιστορία από το παρελθόν που θα μου είναι δυσάρεστη να πάρω δύναμη μέσα από αυτή, Είτε μια αρνητική σκέψη όμως ότι μήπως δεν θα βγει, μήπως δεν θα καταφέρω, ή πόσες ώρες είμαι εδώ ή γιατί το κάνω, πρέπει μέσα και από αυτό να μείνω συγκεντρωμένος, να πάρω δύναμη, να σκεφτώ γιατί το κάνω, γιατί αν μπει αυτή η ερώτηση είναι δύσκολη.
Και εκείνη τη στιγμή παίρνω δύναμη από τον στόχο, πόσο σημαντικός είναι ο στόχος. Αν ήταν κάτι πάρα πολύ απλό, για εμένα που δεν σήμερε τίποτα, δεν θα το είχα καταφέρει. Όταν όμως έχει βγει από μέσα σου αυτός ο στόχος και το μιλέρεις πάρα πολλά χρόνια, είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Οπότε στην ερώτηση γιατί το κάνω, συνεχίζεις χωρίς καν να σε αφοσυντονίσεις καθόλου.
Βέβαια, το πας κάπου όλο, έχεις πολύ ενδιαφέρον. Μια της τεχνικής που μαθαίνουμε στους ανθρώπους που έρχονται εδώ, είναι ότι ό,τι στόχο βάλω, μικρό ή μεγάλο, δι μεγαλύτερο, έναν εγκάτσιον ράψη, το έχω να κεμπίσω από αυτό τους λόγους που το θέλω, τους δικούς μου όχι της μάνας μου, της δικιάς μου, της μοσποδίας και σε όλους τους τομείς της ζωής όχι μόνο στο κομμάτι αυτό και τι πόνο θα έχει τη τίμη μα τι θα εγκοδίσει, για να ξέρω και τα πιθανά εμπόδια και να έχω ένα κινητρολόγιο τέλος πάντων στη ζωή και στιγμές γιατί το κάνεις εσύ για αυτή μια απάντηση που αλλάζει κάθε φορά αλλά προσθέτω και άλλα πράγματα όσο περισσότερα εγχειρήματα κάνω κάθε φορά προσθέτω και κάτι.
Γιατί μετά από μια υπεραπόσταση βγαίνει διαφορετικός άνθρωπος έτσι και προς το καλύτερο. Και ο λόγος που το κάνω είναι γιατί τα συναισθήματα του νιώθω όταν εφτά να βενευτώ μου σε αυτή την κατάσταση είναι μομαδικά. Δεν μπορείς να τα ζήσεις με τίποτα άλλο. Ένας άλλος λόγος είναι καθαρά από το εγχείρημα που κάνω εκείνη τη στιγμή να τονίσω τη σημαντικότητα των οθονών.
Επίσης το σημαντικότερο είναι ότι από μικρός πιστεύω ότι τα όρια μας είναι πολύ παραπέρα από εκεί που πιστεύουμε η δύναμή μας είναι πολύ μεγαλύτερη από εκεί που νομίζουμε εκεί δεν άρχιμε να το λέω μόνο στα λόγια θέλω να το δείξουμε και στην πράξη θέλω να δείξω ότι ο άνθρωπος μπορεί να είναι ξύπνιος τόσες ώρες μπορεί να κολυμπήσει τόσες ώρες να τρέξει αντίστοιχα, να συνεχίσει όσο και αν πονάει μπορεί να ξεκλειδώσει μια δύναμη με το μυαλό του και με το σώμα του και να πάει ακόμα παραπέρα.
Μ' αρέσει να το αποδεικνύω. Και μέσα από αυτό μπορεί να δίνω δύναμη και σε αθλητές που κάνουν αντίστοιχα τη δική τους προσπάθεια στο δικό τους άθλημα αλλά να το δει και κόσμος που κάνει τη δική του υπέρβαση με θέλα στο δικό του τομέα. Για παράδειγμα όταν κάνω μιλίες και μιλάω στα παιδιά στο σχολείο δεν θα γίνουν όλοι αθλητές ούτε θα κάνουμε όλοι μεγάλες αποστάσεις, καμία περίπτωση.
Αλλά ένα παιδί που μπορεί να έχει βάλει όνειρο να γίνει ζωγράφος, να γίνει μουσικός, να παίξει σε ταινίες στο Hollywood, εκεί που νομίζουμε ότι είμαστε στην Ελλάδα και δεν μπορούμε να το καταφέρουμε, λες «Α, ωραία θα ήταν να φτάσω μέχρι το Hollywood», ξέρω εγώ, αλλά νιώθεις ότι είσαι στην ελληνική πραγματικότητα, δεν θα τα καταφέρεις.
Όταν βρέπουν έναν άνθρωπο που κατάφερε να μείνει 32 ώρες μέσα στο νερό τώρα, 64 ευρώ παλιότερα και όλα τα άλλα τα λεκόρ που έχω κάνει μπορώ να του δίνω έτσι ένα ενάθμα να συνεχίσει, να περάσει αυτό το εμπόδιο του μυαλού και να συνεχίσει. Άρα αντίστοιχα και ο εχειρηματίας μπορεί να ακούει ή ο αυτοπασχολητός άνθρωπος ο οποίος ζορίζεται γιατί μπορεί να έχει να πλαιώσει την αθλητία, να έχει την κρίση να γίνονται πράγματα, ότι φρειάζεται να κάνει τι.
Υπομονή και την υπέρβαση. είτε το ότι θα δουλέψεις παραπάνω, όσο δύσκολο και να είναι, και ακόμα όσο κουρασμένος και να είναι, μπορεί να δώσει πάντα κάτι παραπάνω. Δεν ξέρω αν είμαι κατάλληλος συμβουλήτωρα σε αυτό το τομέα. Εγώ προσπαθώ, ρε παιδί μου, μέσα από τις ιστορίες μου να παίρνει ο πόσμος, να βλέπει το δικό του εαυτό.
Τώρα δεν μπορώ να είμαι ο κατάλληλος να κρίνω με ποιο τρόπο θα κάνεις οικονομία, ώστε να μαζέψεις το ΦΠΑ. Αν και στο δικό μου τομέα και στην ελληνική πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο να μαζέψεις όλο αυτό το κόστος που έχει ένα τέτοιο εγχείρημα. Έχω αμέσως μετά σε αυτό που μόλις ανέφερες, που είναι σημαντικό, μια φράση που χρησιμοποιούμε εδώ στο Πεφασίδητο, το έχει κι άλλο.
Δηλαδή ότι όπου και να φτάσει έχει λίγο ακόμα. Ή πολύ ακόμα, αλλά όταν κοιτάω το αμέσως πωγνωρίμου. Άρα για σένα είναι τα ξένες τογνωσίες αυτό. ότι ανακαλύπτω τα ωριά μου και τα είχα κατά την άκρη και τα ξανακαλύπτω και πολλές φορές τα χτυπάω και δεν το πετυχαίνω γιατί το έβαλα παραπάνω από όσους υπολόγησα εμποχομένως γιατί νομίζω και με το αυτό που έκανα στην Ιταλία από δύο χρόνια δεν το έκανα σαν τίσχα.
Για διάφορους λόγους μπορεί να μην γίνει. Μπορεί να ήταν κίνηστη, μπορεί να ήταν καθαλή στιγμή για κάποιο λόγο ή μπορεί να μην ήσουν να είσαι προετοιμασμένος. Εγώ το 2024, πριν από δύο χρόνια, προσπάθησα να κολυμπήσω πάλι την ίδια διαδρομή, απλά με κατέστηση προς το τράντο. Και για πολλές ώρες κολυμπούσα μέσα σε ένα κοπάτι από τσούκτρες.
Όσο και ανάδεχα τον πόνο, μετά ξεκίνησαν άθρος στοματικές διαδραχείες και έπρεπε να μας ταμωτήσουν. Από τη στιγμή που ανέβηκα στο σκάφος είπα, εγώ θα το ξανακάνω, είμαι σίγουρο αυτό. Και δεν το βγαλώ τέτοια στιγμή από το μυαλό μου. Απευθείας τις προπονήσεις. Την επόμενη χρονιά έκανα παγκόσμια ρεκόρ σαν τα αυτόωρες σε πισίνα.
Φέτος, στις αρχές του καλοκαιριού, έκανα και το μεγαλύτερο τρίαθλο που έχει γίνει ποτέ. Ένα 750 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη μέχρι το αυτορροπηρωτήριο Δέναρο. Και έτσι με πολύ καλή διάθεση, κατά θέμα να προορλανώσουμε το Ελλάδα-Ιταλία, που άλλαξαν λίγο κάποια πράγματα. Εντός η μία κίνηση που είναι από το λιμάνι των οθονών και την κατέτηση.
Ποντίο, τραντο, πήγαμε στον Αντεμαρία, δουλεύηκα και... Αλλά παίρνει και μάρκ φέμερα από το παιδιού μου, ότι μπορώ να κάνω διαφορετικά. Ναι, ναι. Με είχε πεισμώσει κιόλας ότι είχα ήδη μία αποτυχία, αυτό μου έδινε κίνητρο. Οκ. Μια έτσι, ήταν λίγο έτσι αυτηρό μέσα μου. Εσωτερικά εσύ, μέσα μου. Ναι, ναι. Ήρθες. Και έγιωθα ότι δεν με παίρνει να ξανααποδείχω.
Δεν πάει τίποτα τελευταία φορά, είναι η τελευταία. Οκ. Αλλά νομίζω ότι το σημαντικότερο που έχω καταφέρει είναι η σωστή διαχείριση της αποτυχίας. Νομίζω ότι δεν πρέπει ποτέ να τα βάζουμε κάτω και οι αποτυχίες κάποιο λόγο έχονται, γιατί είναι το μεγαλύτερο σχολείο. Όταν έχεις μια αποτυχία θα μάθεις για ποιο λόγο απέτυχες θα κάτσεις να δεις τα λάθη σου, τι δεν πήγε καλά, να το μελετήσεις.
Ενώ πολλές φορές μπορεί να έχεις κάνει πολλά λάθη, αλλά να έρθει η επιτυχία και να μην δεις όλα αυτά τα λάθη, γιατί κρύβονται λίγο σωστά επειδή θα έχεις επιτύχει. Οπότε νομίζω επειδή η αποτυχία είναι το μεγαλύτερο σχολείο, η σωστή διαχείριση είναι το σημαντικότερο που μπορούμε να κάνουμε. Να πεις απευθείας ότι εγώ θα το πετύχω, ότι και να γίνει όσοι προσπάθεις και να φριαστούν.
στα κάτω σου που να τον συμβουλεύεις, να τον κοβεδιάζεις, κάποιον τύπο, μέντορα κάποιου εννοπνώσεις. Όχι, σίγουρα τους δικούς μου ανθρώπους, που είναι η οικογένειά μου, είναι και οι μου άνθρωποι, που κάποιοι μπορεί να είναι και από τις υπάλληλες ο σκάφος, αλλά σε αυτό το σημείο, έτσι, γιατί γίνεται καθαρά κάτι που εγώ θα απομπασίσω, και η θανειστότητα είναι λίγο καθαρά δικό μου, έτσι μόνος μου θα το σκεφτώ.
Προσπαθώ να είτε σε μια αποτυχία είτε σε μια επιτυχία, είτε πριν είτε μετά, προσπαθώ να είμαι μόνος μου χωρίς να επηρεάζομαι από social media. Αφιερώνω πολύ χρόνο στο να είμαι μόνος μου δηλαδή και να συγκεντρωθώ. Πάω στο προηγούμενο και ακούω social media που είναι τα αγαπημένα μου. Ναι, δες. Κάνεις μόνο πράγματα τα οποία είναι προεπιλεπτικά, αφιερώνεις πολλές μέρες ή εβδομάδες της ζωής σου την ώρα που τα κάνεις, Άρα ταυτόχρονα αφήνεις πίσω και αυτό που σε κάνει να ζεις κρυματοοικονομικά, να παίρνεις με τα υπόλοιπα, πώς μπορεί κάποιος να το χρηματοδοτεί όλο.
Κοντά να το δει, είναι ένα σπόρ που έχει τα έξοδα του ρε παιδί μου. Και δεν υπάρχει τόσο ποια μοσκονδία από πίσω, τίποτα. Είναι καθαρά από την αρχή με το τέλος, είναι κάτι δικό μου. Και εκτός από το εγχείρημα αυτό κατά αυτό, είναι και όλες οι ώρες που κάνω προπόνηση, που είναι όλες τις παραγωγικές όρες που θα μπορούσα να δούλευα, Είναι σημαντικό να κάνω 9 ώρες κολύμπι.
Μπορεί να κάνω 6, 7, 8, 9 ώρες κολύμπι τη μέρα. Έχω εβδομάδες που έχω μπει στις 12 το βράδυ κολύμπι και έκανα 9 ώρες και μπήκα στις 9 το πρωί. Έχω κάνει γενικά... Δεν σημαίνει ότι γίνεται για μεγάλη περίοδο. Προφανώς, πέντε το σνοδικό είναι και να ξεκουραζόμαστε. Αλλά έχω προπονήσεις... Για παράδειγμα, η μικρότερη μου προπόνηση στον κολύμπι 12 χιλιόμετρα Θέλω τουλάχιστον 3 ώρες για να το κάνω.
3 ώρες κολυμπητήριο καθαρά κολύμπη είναι συνολικά 5 ώρες με 1 ώρα πριν, 1 ώρα μετά. Ωραία, τώρα κλείνω από το θέμα. Οπότε, ναι, ναι, είμαι έτσι μισή μέρα. Και όσον αφορά το εγχείρημα αυτό καθεαυτό, μετά έχει πάρα πολλά έξοδα που ο κόσμος επίσης δεν το γνωρίζει, δεν μπορεί να φανταστεί, γιατί δεν έχει ξοπλισμού, έχει και το σκάφος συνοδείας που πρέπει να τονικιάσεις μπορεί η μία εβδομάδα που θα τονικιάσεις να μην είναι αρκετή αν δεν πετύχεις το παράδοτερο του καιρό οπότε να πρέπει να τονικιάσεις για δύο εβδομάδες δύο καπετάνιους τους γιατρούς, πάλο που όταν ένα εχείριμα θα διαρκήσει τόσες μέρες όλοι αυτοί πρέπει να πληρωθούν και εκεί όσο το να πληρωθούν πρέπει να καλύψεις και το κόστος της διαμονής, της σύντησης και όλα τα Κοίταξε, αυτό γίνεται για τα ελληνικά δεδομένα πάει αρκετά καλά στο κομμάτι των χορηγών και τους ευχαριστώ πάρα πολύ δηλαδή που τα τελευταία χρόνια έφτασα έτσι σε ένα καλό σημείο, δεν θα έλεγα ικανοποιητικό.
Μιλάω με αθλητές στο εξωτερικό που κάνουν μεγάλες αποστάσεις και μου λένε κάποια πράγματα για τους χορηγούς και αυτά και παθαίνουν. Ω, πάντα είναι ο πλάκα έλφερ. Τι να πω, ειδικά τον πρώτο καιρό είχα φτάσει σε σημείο πριν ξεκινήσω τις μεγάλες αποστάσεις, είχα πουλήσει το αυτοκίνητο για να βγάλω τα συστήματα που είχα πάρει πρόκριση για το παγκόσμιο.
Μετά ξαναπούλησα το ποδήλατο για να πάρω τις στολές που κολυμπούσα όταν έκαναν τις περαποστάσεις με στολή. Γενικά προσπαθείς να επιποιώσεις. Αυτό είναι κάτι που από τη μία βασίλισσα να μπορεί, από την άλλη όπως αυτό σου δίνει και δύναμη. Γιατί καμιά φορά λες αν τα είχα όλα, αν ήμουν εκατομμυρίχος αυτή τη στιγμή, θα έκανα υπεραποστάσεις, θα έδωσα τον εαυτό μου να πονέσει.
Αυτό το ήσασταν να ρώτησες. Τα οσέβαλικά μας δάγκανε εκατομμύριχος. Σταματούσες. Εγώ δεν θα το σταματούσα. Σίγουρα, αυτό που με κάνανε να μπορούσα να καλύψω όλα τα έξοδα δεν θα το σταματούσα. Αλλά σίγουρα με έχεις κλεγαγονίσει όλο αυτό. Ακόμα και το κομμάτι αυτού του εγχειρήματος τώρα. Πήγα στο Σωτωνούς πήγα λεπτότερα για να έχω λίγες μέρες για προπώνες και για να ξεκουραστώ, ώστε περίμενα να πήγα στο Σωτωνούς μόνος μου και περίμενα να έρθει το σκάφος με τα άτομα πάνω που θα ήταν.
Εγώ λες αυτές τις μέρες δεν μπορούσα να μένω στο ξενοδοχείο, έμεινα στη σκηνή. Ακόμα και το φαγητό μου. Ετρώγα... Τι θα σου πω τώρα... Είχα μια γλυκοπατάτα που την έτρωγα ομί, είχα πάρει κάποια φαγητά σε κονσέρβα τύπου ντολμαντάκι και τέτοια που προσπαθώ να κάνω όσο πιο υγιεινή η διαδροφή γίνεται, δεν το εγκρινώ αυτό, αλλά είχα φτάσει έτσι σε αυτό το σημείο.
και ενώ πολλοί μπορεί να πιστεύει ότι για να φτάσω σε μια να κολυμπήσω Ελλάδα, Ιταλία θα ήμουν με το φαγητό μου, με τα μακαρόνια μου, και να είμαι έτοιμος και εγώ ήμουν σε μια παραλία που δεν είχα ούτε ρεύμα ούτε τίποτα και δεν θα του έλεγα ότι ήταν θυσία κατά κάποιο τρόπο για να μπορέσω να καλύψω όλα τα έξοδα όταν είπαμε θάιατρο να έρθουν στο σκάφος, να έρθουν και οι γιατροί να καλύψουν το σκάφος αλλά την ίδια στιγμή είμαι δυνάμωσος ο Κιώτης ενώ τις πρώτες μέρες πήγα και είχα αποκοτιστεί με το πόσο δύσκολο ήταν γιατί μου προκαλούσε εκνευλισμό και δεν μπορούσα να συγκεντρωθεί να συγκεντρωθώ δεν έχω προβληματισμό στην φυσία απλά ήθελα να είμαι στην κατάσταση που ήθελα να είμαι σωματικά και δεν μπορούσα να το πετύχω μέχρι που έφτασα σχεδόν την τελευταία μέρα που είχα μάτι μετάλλητη και εκείνη την ώρα φοβερό ήμουν έτοιμος.
Ήξερα ότι ήδη το είχα κάνει πριν κρύκαλξη. Δεν κάνεις ονοματισμό καθόλου. Ναι, ναι. Δεν είναι και στην προπόνησή σου, έτσι, ότι το τερματίζω, κολυμπάω πίτες. Στην προπόνηση κολυμπάω πισίνα και βλέπω δίπλα μου το σκάφος ότι με συνοδεύει τόσο φοβερή και το βλέπω ζωντανά, πελίαζει. Βέβαια, ναι. και... αλλά και στην προπόνηση να μιλούμε ειδικά τις τελευταίες μέρες εβδομάδας πριν από το αγχήρημα είμαι εκεί συνέχεια μια νοερή απεικόνηση και...
Τόσο δημιουργεί το συνέστημα το... το θετικό, το κατάλληλο για να καταμείνεις στη διαδικασία. Ναι, ναι. Μπράβο εσύ. Μπράβο, είσαι εγώ. Και χαίρομαι ότι το έρθεις και ετοιμώσεις γιατί είναι ένα κομμάτι πάρα πολύ σημαντικό. Δεν βλέπουμε ότι... Νωρή επικόνιση, αλλά με το τσμό κάνουμε όλοι, όπου γελιόμαστε, είναι σημαίνει ότι πεθαίνουμε.
Απλά δεν ξέρουμε ότι το κάνουμε. Το κάνουμε εναντίον μας. Δηλαδή, όταν ραβατίζομαι ότι θα μου πει όχι στην άφηξη ο εργοδότης μου, νωρή επικόνιση είναι, σε κάποιο που δεν θέλω. Όχι, πρέπει να μόνο θετικά. Δεν πρέπει να περνάς... Ούτε και για πλάκα να λες κάτι αρνητικό. Γιατί το μυαλό σου το ακούει, ακόμα και το κάτι αρνητικό.
Δεν μπαίνω στη διαδικασία να σκεφτώ και αν δεν βγει αυτή τη φορά, θα μπορέσει να το καλύψει οικονομικά ή να πάει για του χρόνου. Δεν μπαίνω καν σε αυτή τη διαδικασία. Προφανώς θα έρθουν και αποτυχίες, αλλά πιο πριν δεν σκεφτόνται τίποτα αρνητικό. Και δεν πρέπει γενικά να το κάνουμε, νομίζω. Έχει μόνο πριν από τα αγώνα, πριν από ένα κύριο.
Γενικά στη ζωή μας δεν πρέπει να σκεφτόμαστε κάτι τέτοιο αρνητικό. Σκεφτόμαστε τελικά και ότι να γίνει θα γίνει. Και ακόμα και όταν θα έρθει το αριδικό, για κάποιο λόγο έγινε. Ακόμα και το ότι δεν κατάφερα το 1924 να το κάνω, μου πήγε εχειρήματα πίσω, δηλαδή πολλοί είσαι ότι μέχρι το 1926 θα πω κάνει περισσότερα εχειρήματα, αλλά μετά λέω ότι για κάποιο λόγο έγινε τώρα.
Τώρα ήταν καλύτερο. Ήταν η χρονική περίοδος που έπρεπε να γίνει. Όλα έβαζαν ένα δώρο, λέμε, και είναι ωραία να τα βάζεις στα βιβλία. Για να ανακαλύψεις το δώρο, χρειάζεται όπως κάνεις εσύ και η μαγειά σου, να συνεχίσω να το κάνω. Δηλαδή αν παραμείνω στη δράση θα δω τι δώρο έχει το 1924. Αν απογοητευθώ και σταματήσω, δεν, το μάθω εγώ.
Στο καμινό μου είναι τσομβαρία πάντα. Γιατί, ποιους λόγους επιλέγεις, στους οθονούς ή άλλα κρητικά νησιά και τα δεπά, έχει φιλοσοφία από πίσω. Εννοείται κάθε μου εγχείρημα έχει ένα συμβολικό χαρακτήρα. Το πρώτο μου εγχείρημα όταν είπα ότι θα κολυμπήσω 24 ώρες στην πισίνα, εκείνη την περίοδο κιόλας έβαιρε και στο μυαλό μου ότι κάτι πρέπει να κάνω για το Καστελόριζο.
Αυτό είναι το πιο δύσκολο μου εγχείρημα που έχω κάνει ποτέ. Εξαιρή. Το 2018 το προσπάθησα, δεν μου βγήκε, ήταν πολύ δύσκολος ο καιρός. Και το 2022, πολύ πίσω από την Ρόδο μέχρι το Καστελόριζο, 64 ώρες και 5 λεπτά νοστοπίδα, διπλάσιος χρόνος από το Ελλάδα-Ιταλία. Ήτανε μεγάλο το πιο δύσκολο χείριο που μου κάνει, με ένα πολύ δυνατό κοντραρεύμα με πολύ ψηλή αλατότητα.
Είχα φτάσει σε πολύ άσχημο σημείο και από τον πόνο που είχα στο πρόσωπό μου από το αλάτι και στο στόμα, αλλά και να παλεύω με τις παρεστήσεις. Τώρα, γιατί διαλέβω τα άκρα, Αντάνοια, γιατί το Καστελόριζο ήταν, επειδή λόγω της γεωγραφικής του θέσης ήταν αδικινέλιο και πολλές φορές το ξεχνάγα και το κόβανε τελείως, είτε στους χάρτες όπως έβλεπα πάντα ήταν σαν πιτάκι το Καστελόριζο για να το φέρουν λίγο πιο κοντά.
Κάποιες φορές ανάλογα το χάρτη μπορεί να φτάνει και τη μεριά του Λιονίου, πια δασία να το βάλουμε, οπότε αυτό με στεναχωρούσε, δεν μου άρεσε. Και το ίδιο και με τους οθονούς. Είπα σε πάρα πολλοί κόσμο ότι κολύμπησε αλλαντεταλία και μου λέγανε από πού, από Κέλγυρα. Και τους υποθωνούς μου λέγανε τι είναι αυτό, ούτε καν που είναι η οθανή.
Οπότε χαίρομαι που όσο ακούστηκε τώρα το εγχείρημά μου, ακούστηκαν έτσι λίγο παραπάνω και οθονηγεύαμε. Αρήνει το τρόπο σου να διαθέσεις κάποιες αδικίες. Ναι, κάπως έτσι. Ακόμα και το τρίαθλο που έκανα που έφτιαξα τη διαδρομή, τερμάτησα στο φάρος στο πυροτήριο Τέναρο που είναι το νοτιότερο επηρεατικό σημείο της Ελλάδας και της Ευρώπης.
Όταν έχει και συμβολισμό η διαδρομή σε βοηθάει να κάνεις αυτή τη διεύθυνση, να πας παρατέα. Είρες τη συμβολή του. Ναι. Εγώ όταν έκανα το τρίαθλο, στο τέλος είχε φτάσει μια πολύ άσχημη κατάσταση και είχα φτάσει στο Τένερο αλλά είχα ένα μονοπάτι για 2,5 χιλιόμετρα πάρα πολύ δύσκολο, τα παιδιά μου δεν σηκωνόντουσαν καν που θα μπορούσα αν δεν είχα οραματιστεί ότι θα ακουμπήσω το χέρι μου στην νότια πλευρά του φάρου θα είχα τρεματίσει εκεί. Είπα, Τένερο θα φτάσω.
Και έκασα πόσες ώρες ακόμα μέχρι να βγει άλλο ένα μονοπάτι 2,5 χιλιόμετρων με πολύ δύσκολο, με νεμπατόν γιατί είχα πει ότι θα φτάσω μέχρι εκείνη. Δηλαδή κάτι με τράβαγε προς το φάρο. Και πολλές φορές, να πάμε και σημαντικότητα της διαδρομής, σου δίνει δύναμη. Συγχαρητήρια, από το παιδί μου, με πατωνέττες και πας. Είναι βήμα-βήμα. Τι λες τον εαυτό σου, πάμε ένα ακόμα γόρι, εξαφανίσεις την εικόνα του φάρου και πας και...
Τι γίνεται στον εγκέφαλο. Τι γίνεται στον εγκέφαλο. Πολλά γίνονται. Εκείνη την ώρα είσαι σε πολύ χάλια κατάσταση και απλά συνεχίζεις και προπαράς. Εκείνη την ώρα μπαίνουν οι σκέψεις, δεν θα βγει, τελείωσε. Δέχτω, δεν το στεπώ. Είσαι πες να πέσω, πες πάω και αν πέσω σταματάω σου. Την ίδια στιγμή λες όμως αν δεν φτάσω δεν τελείωσε.
Είναι αυτή η μάχη στο μυαλό σου ότι μάλλον δεν θα βγει αλλά με εφοδεί να τρεματίζω όμως από το κάναμε το δεν καταφέρω και το κατάφερα και διήγηκε. Με την αστοπεδαρχία έχεις Έχεις πάντα καλή σχέση από μικρός σου? Ναι, νομίζω και η οικογένειά μου και ο αθλητισμός με βοήθησε με αυτό γενικά. Η υπομονή και η πειθαρχία είναι από τα πιο βασικά που έχω πάρει από το βολύμπι.
Στην αρχή για να είσαι πειθαρχημένος έτσι, έχεις την οικογένειά σου, τις προπονήσεις σου, το πρόγραμμα και μετά αυτό μετατρέπεται νομίζω σε αυτο-πειθαρχία. Δηλαδή ακόμα και το αθλητισμό να σταματήσει μετά συνεχίζεις να είσαι έτσι πειθαργημένος. Αλλά νομίζω ότι ναι, από μικρός... Είχες κάποιο πρότυπο από μικρός κάποιον αθλητή ή κάτι που έλεγες έτσι θέλω να γίνω.
Δεν είχα ποτέ πρότυπο και ποτέ δεν είπα αυτός έκανε αυτός θέλω να γίνω σαν αυτόν ή κάποιο μεγάλο αθλητή. Προφανώς και θαύμαζα πάρα πολλούς αθλητές και από άλλα αθλήματα του μηχανικού του αθλητισμού. Αλλά πάντα... τώρα θυμήθηκα κάτι. Είχα πρότυπο τον Φέληξ Παουτ Μπιάδεν που σκοτώθηκε. Την μέρα που τερμάτισα το 47ο που έκανα παγκόσμιο ρεκόρ, έμαθα ότι είχε σκοτωθεί.
Και τον είχα πρότυπο γιατί ήτανε... Αυτός οντουλείο δεν τόσο σκοτώθηκε. Επειδή έλεγχα ότι δεν ταιριάζουν πάρα πολύ, γιατί δεν του έφτανε να πηδάει να κάνουν αυτό του καμιά άλλη. Επίδειξε αντιστρατόσφαιρα. Εποτέ πολλοί μπορεί να πούνε ότι θα έχω πρότυπα κολυμπητές, ξέρω εγώ, ενώ εγώ είχα από άλλα αθλήματα. Και πάλι όπως είπα δεν ήτανε πρότυπα με την έννοια ότι θα κάνω κι εγώ αυτό, αλλά ήτανε αθλητές που θαύμαζα, αυτά που δεν τα φέρει και την επιμονή τους και μπέραν στο συνείδητο όλα αυτά και το χτίζα σοιασσιά.
Και τώρα πλέον να είσαι τάση, έχεις κάνει σημαντικά πράγματα. παραμένεις να είσαι εσύ με σένα ή έχεις κάποιους αντίστοιχους ανθρώπους βέβαια ότι αυτός αφού μπορεί αυτός μπορώ κι άλλο ότι εγώ έχεις κάτι που σε κινητοποιεί έτσι έξω ότι έχει και κι άλλο είναι ανακάλυψη εσωτερική μου νου όχι τώρα είναι καθαρά δικό μου γιατί έχω κι άλλα εγχείρηματα να κάνω οπότε νομίζω σαν εφόδιο χρησιμοποιώ δικά μου παλιότερα που είχα τις ευθύνες των εργαζογραφίων κατάστασε όπως είπα και κατά τη διάρκεια του κουκολιμπάτου και μην πάω να δουλεύω κάτι παλιότερο, αλλά και το ότι θα πάω να κάνω κάποιο ρεκόρ είτε σε πισίνα είτε σε θάλασσα, σκέφτομαι τις δικές μου εδώ, λέω, χωρίς εμπειρία κατά περά να φτάσω μέχρι εκεί, χωρίς όλα αυτά τα χρόνια προπόνησης έχω φτάσει μέχρι εκεί, οπότε παίρνω δύναμη από τα πραγματικά που έχω κάνει.
Οι οικιακοί, εγώ το ρωτώ, είναι αδελφοί από το φαγωδί σου στο κόμμα που παίρνεις εσύ. ή είσαι τώρα στην όριμη βάση ή στο πικ. Δηλαδή, παλιά δεν είχες εμπειρία. Τώρα έχεις την ειδήνηση αναφορές, είσαι 35. Αυτό έχει κάποιο σημείο που κολυφώνεται, θα το ανακαλύψω. Δεν υπάρχει ακριβώς και σε όλα αυτά που φέρνουμε γενικά δεν υπάρχει και βιβλιογραφία, γιατί είμαστε πάρα πολλοί λίγοι παγκοσμίως δηλαδή που το κάνουμε αυτό, οπότε και οι γιατροί ξέρω εγώ και από εμάς μαθαίνουν.
Δεν μπορώ να σου πω δηλαδή αν είναι στα 32 ώρες στο πικ του αερόβιου σου, γιατί είναι κάτι τελείως διαφορετικό που ξεφέρει στον όριο του αθλητισμού και έχει να κάνει με επιβίωση από εκεί και τέτοια. Δεν κοιτάζω να γίνω πιο ήδη, γίνομαι πιο αρραβός από ότι ήμουν, αλλά έχω πολύ περισσότερη εμπειρία, έχω ζήσει παραπάνω πράγματα, οπότε μπορώ να διαχειριστώ τι καλύτερα, τι κούραση, το κρύο, το πόνο, όλα αυτά.
Οπότε δεν ξέρω. Σίγουρα είναι ηλικιακά, έχω ακόμα χρόνια, αλλά είναι σε πολύ καλό σημείο ηλικιακά. Αυτό το μπαθ κανείς 60 εβδομής, βέβαια θα έρθω να το δείχνω. Είχα πει τα κολυμπά μέχρι να πεθάνω, δεν θα σταματήσω ποτέ τον αθλητισμό γενικά. Τώρα μέχρι πότε θα κάνω μεγάλα χειρήματα που να μπορώ να κάνω στις υπερβάσεις δεν ξέρω.
δεν ξέρω, εντάξει, γιατί το σημαντικό είναι να κόμβει το σώμα μας και να ζούμε μια υγιή ζωή. Μπορεί να έκανα τώρα τα τελευταία μου δύο ειχηρήματα πολύ κοντά το ένα στο άλλο, αλλά προσπαθώ να αφήνω μεγάλο χρόνο ενδιάμεσα να ξεκουράζομαι, να υπάρχει ευθοτορικά περίπτωση στο και να κάνω οι προπονήσεις μου να μου, εκτός το ότι έχουν στόχο να γίνομαι καλύτερος σε αυτό που κάνω, έχουν και στόχο στο να έχω μια καλή ζωή, να μην πονάω ή να βγαίνουν κάποια τραυματισμοί, κάποια προβλήματα που με επηρεάζουν και στην εργοστάμι.
Δεν το θέλω αυτό να την κοδάξεις. Είναι μια ερώτηση, είναι λίγο κλειστή το ένα κομμάτι της, αλλά σε εσένα είναι διαφορετική. Πάρα πολλοί άνθρωποι που κάνουν προαθλητισμό, σε όποιο κομμάτι είναι αυτό, στο μυαλό τους μόνο στερούνται πράγματα. Από το σουβλάκι μέχρι το να γίνω ελιώμα κτλ. Σε κάποια σπορ έχει να κάνει και με το να γίνω καλύτερος και με το να κερδίζω και με πολλά χρήματα ανεχομένως.
Εδώ εσύ ούτε έχεις ανταγωνιστικά με κάποιους άλλους, ότι θα πεις θα τρέξω με δέκα ας πούμε να τους κερδίσω, είσαι εσύ με έναν στόχο, με έναν ρεκόλ και χρήματα που δηλαδή δεν έχει από την τσέπη σου βάζεις. Αυτό το τίμημα ρε παιδί μου, κάθε φορά έχει στιγμές που λες ότι θα ήθελα να ζω και μια άλλη ζωή πιο χαλαρή, ή με αυτός είσαι εκεί.
Κοίταξε ρε, φορές του όλου που λένε με ρωτάνε για αθυσίδες ή για να πιέσεις το πρώτο κομμάτι, ότι έχουμε κάνει κάποιες φορές λίγο το φυσιολογικό, είναι να είσαι νέος, να γείσαι έξω, να φας, να πιείς, να κάνεις τέξη. Αυτά που παίρνει ο εγώ είναι πολύ περισσότερα και μπορείς να τα κάνεις όλα με μέτρο. με μέτρα. Τώρα στο κομμάτι αυτό που κάνω δεν έχει τις οικονομικές απολαύσεις εγώ. Ναι, προφανώς τα σκέφτομαι ότι θα μπορούσα αν έκανα κάτι άλλο να έκανα με περισσότερη οικονομική άνεση ώστε πάλι να μπορώ να ταξιδεύω για να μπορώ να κολυμπάω. Οπότε είναι λίγο μια λυσίδα πάλι.
Το χρήμα τι είναι για σένα, η έννοια του χρήματος. Δεν έχω δώσει ορισμό. Τώρα που το σκέφτομαι τι είναι... Κοίτα, απ' την μία πάω να πω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί είναι φίλος ελεύθερος όταν έχεις χρήμα και μπορείς να κάνεις τα πάντα, να ταξιδέψεις, να κολυμπήσεις, να γνωρίζεις Τουκολούπη. Εκτός ότι να κολυμπάω, επειδή πάρα πολύ να ταξιδεύω μπέδο με οποιοδήποτε τρόπο να καταφέρω να γυρίσω τον κόσμο. Μακάρι.
Αλλά απ' την άλλη έρχεται σε κόντρα, αν πω ότι το βασικό τρέλο του χρήματος είναι το στόχο που λέω, ότι με τον ένα με τον άλλο τρόπο κατάφερα να μεγάλω το στόχο, χωρίς παγιτό, χωρίς διαμονή που έμενα. Οπότε δεν ξέρω να σου απαντήσω σήμερα ακριβώς τι είναι το τρέλο μου. Μπορεί να θέλουν λίγα χρόνια εσύ από εμάς να το φιλοσοφήσω.
Όταν το εγκαλύψαμε το στυλ. Ποια είναι η επόμενη, ο επόμενος στόχος, η τρέλα του επόμενου milestone. Η πρώτη μου σκέψη κάθε φορά σε επόμενο στόχο είναι ότι δεν έχω κάτι σίγουρα να ανακοινώσω, γιατί είναι πολύ δύσκολη οργάνωση. Αν δεν έχω κλειδώσει ακόμα το σκάφος, η Νοδίας δεν μου αρέσει να πω κάτι που δεν θα έχω... Αν δεν έχω βρει το σκάφος δηλαδή να μου μπορέσει να γίνει και να το πω...
Είναι πολύ κολλητικό, έχει τρία στροκίτα από εδώ. Καταρχάς η Βελονιά δεν έχει τελειώσει, έχω τρεις σημαντικούς αγώνες και υπεραπόστασης και μαραθώνιους μέχρι το τέλος. Θέλω η επόμενη χρονιά να έχει έτσι... Κάμπο έφυξες το 4ο και όμως τώρα. Ναι, ναι. Ήταν ο διπλός μαραθώνιος προς τη μητή του Γιάννη Κούρου, ήταν πολύ κοντά στο εγχείρημα.
και τώρα ετοιμάζομαι για το τελικό στον παγκόσμιο, στον backyard που θα γίνει στην Κεβαλονιά που είναι μόνο οι 15 ένες που έχουν πάρει πρόκληση. Το backyard είναι ένας αγώνας πολύ δύσκολος, ούρτρα φιλοσοφία τελείως, κάθε μία ώρα έχεις εκείνηση. Είχα πάρει πρόκληση με 32 γύρους, δηλαδή για 32 ώρες έτρεχα, έτρεχα, νομίζω 214 κιλιόμετρα, κάπου τόσο βγαίνει.
Οπότε μαραθώνει, κατουστάρει 84, βγούνε πολύ λίγα. εντάξει τώρα δεν είναι στην καλύτερη κατάσταση που θα ήθελα αυτήν την περίοδο θα δούμε πως θα πάει πρέπει να κάνω και εκεί υπέρβαση για να πάει καλά που θέλω να φτάσω στους γύρους που είχα κάνει και να πάει και ακόμα παραπέρα και όσον αφορά κολυμπητικό μπορεί να μην σου πω με σιγουριά ότι θα γίνει του χρόνου αλλά και επειδή πες με αφορμή ότι είμαι μόνος μου ότι είμαστε λίγοι ότι είμαι μόνος μου ενώ δεν έχω αντίπαλο έχω και αντιπάλους και το πρώτο μου ρεκόρ μου, όταν έκανα την μία εβδομάδα, μου το έχουν σπάσει.
Οπότε εγώ χάρηκα πάρα πολύ όταν έγινε αυτό, γιατί μου δεν εγκέντρω να το ξαναποσπασίσω και να πάω ακόμα παραπέρα, γιατί ήταν το πρώτο μου μεγάλο εγχείρημα. Επίσης δεν είχα εμπειρία. Σταματούσα πάρα πολύ που μετά όταν το κοίταξα, έλεγα εδώ μπορούσα να κολυμπάω κατά τη διάρκεια αυτή. Έχανα πάρα πολύ χρόνο για συνεντεύσεις που έδινα κατά τη διάρκεια.
έβγαινα κάπου να δώσουμε συνέντευξη. Και έχανα μισά ώρα και εικοσάλετα για πλάκα. Μετά είχα πει να δω φόρμουλα, δεν χάνουμε φόρμουλα εννοείται. Καλά είσαι, οκ. Οπότε ίσως το επόμενό μου εγχείρημα να είναι να ξαναποσπαθήσω να κάνω το εβδομαδιαίο σε πισίνα. Δεν χρειάζεται να κλείσει κάπως. Και με αφορμή αυτό που είπα για φόρμουλα, επειδή είμαι φαν του αθλητισμού, της κολύβης του Στιβου, πάντα φτιάχνω το πρόγραμμά μου να μην έχει κανένα παγκόσμιο στίβου, παγκόσμιο κωλήδης ή να είναι Σαββατοκύριακο που θα ήταν πριν.
Πάντα υπολογίζω, μάλιστα όταν έφτασαν στους Ιταλούς στην Ιταλία, η αγάπη των Ιταλών ήταν πάρα πολύ μεγάλη για αυτό που έκανα και τους έλεγα ότι of course θα είμαι Ferrari fan και τους είπα ότι υπολογίζω να κάνω αυτό το Σαββατοκύριακο γιατί ήταν κενό και δεν είχε φορμουλάρι, γιατί το επόμενο ήταν η Μόντσα. Αν πας βλέπεις, αν μπορείς...
Η αλήθεια είναι ότι δεν φανώ από τη μηλεόραση, δεν έχω καταφέρει ακόμα, έχω πάει σε διάφορα φυσικά, έχω δει μονοθέσεις, αλλά ακόμα δεν έχω δει αγώνα, θα έρθει και θα το πήγα. Στο Άκα τι είχε τώρα. Στο Άκα όχι δεν πήγα, ήμουν στο Άκα, αλλά μου έβαξε το συγγνώμη, δεν πήγα. Και σε μια πιο υπαρξιακή ερώτηση, τα κάνεις όλα αυτά, μου αρέσει όμως όπως περιλάφεις, παιδί μου, ότι πας από το ένα στο επόμενο και βλέπεις ότι έχουν 10 χρόνια πάντα αναζημένα μπροστά.
Αυτό εξερευνείς. Αυτό προφανώς εμπέει και πολλούς ανθρώπους και το βιώνεις και στο λένε. Τι θες να μείνει από την πορεία σου αυτή κάποια στιγμή, τι να λένε για το σπήρο, ήταν ο άνθρωπος που... Τι θέλω να μείνει. Επίσης, και αυτή τώρα της ερωτής που δεν έχω φτάσει είναι ευκαιρική, γιατί Πολλές φορές το κάνω για εμένα, δεν θέλω να το κάνω για έναν τότε ή άλλη.
Αλλά την άλλη, έχω κάνει κάποια χειρήματα που θέλω να μείνει κάτι, να δίνω εκείνη την διαστημία. Δηλαδή, το κάνω για εμένα, αλλά το κάνω και για να δώσω χύνη τρόσο ταιριά σε ανθρώπους που... Χύνη και γης, αλλιώς. ...θέλουν να κάνουν την υπέρβαση αυτή. Τώρα, τι θα τους μείνει είτε εγώ το ότι μπορεί να λέει το βιβλίο μου, δεν ξέρω, ή το να τους μην είναι το ελλα-εταλεία ή ότι κολύμπους χα τελείωτα.
Δεν ξέρω ότι όταν σταματήσω ότι θα μιλεί, πάντως σίγουρα θέλω να έχει μείνει κάτι θετικό. Δηλαδή το ότι ήμουν ένας άνθρωπος που δεν το βάλα πολύ κοτέ κάτω και συνέχεια προσπαθούσα να πετυχαίνω τους στόχους μου, να βάζω τα συνέχεια καινούριους στόχους, να τους πετυχαίνω. Το νόημα της ζωής μου δηλαδή ήταν αυτό, να δουλεύω κάθε φορά για τον επόμενό μου στόχο.
Στόχο. Επίσης μια απάντηση που μπορεί σε ένα χρόνο, δύο χρόνια να αλλάξει. Μ' έχω προσθέσει πράγματα. Στο σύμπωνο το πάντα. Να την έχω φιλοσοφήσει λίγο παραπάνω και να την απαντήσω πιο καλά. Έρχεις χρόνο ή ασχολείσαι καθόμενο τι συμβαίνει γενικά. Σοβό πολέμους, κρίσεις, οικονομινό... Και να μην θέλεις, εντάξει, λίγο με τα social, την τηλεόραση να δείξεις, κατάλαβες τι γίνεται.
Γενικά είσαι αρτους αισιόδοξους, αισιόδοξους, γιατί είναι πολλοί αυτοί εδώ. Δεν ξέρω γιατί και αυτό αλλάζει. Κάποιες φορές είναι άλλα αλλαγή τη δική σου ψυχολογική κατάσταση και να πεις είμαι καλά. Δεν υπάρχει ελπίδα, θα σταματήσουν οι πόλεμοι. Βλέπεις την κοινωνία ανθρώπους που είναι καλοί και μετά μπορεί μέσα σε ένα μήνα που θα είσαι σε μια πιο δύσκολη κατάσταση, μπορεί να έχεις αρρωστήσει, π.χ. κάτι απλό να είναι, έτσι, Απλά να είσαι άρρωστος, μπορεί να έχεις κουραστεί πάρα πολύ από την προπόνηση, να έχεις λίγο αρνητικές σκέψεις και να το βλέπεις όλα μαύρα.
Πάντως, είναι κάτι που με στεναχωρεί πάρα πολύ. Πολλές φορές λέω δεν ταιριάζω σε αυτή την εποχή, άλλες φορές λέω δεν ταιριάζω σε αυτού του πλανήτη, έπρεπε να είναι κάπου αλλού. Τώρα όταν βλέπεις είτε τόση βία από μικρή ηλικία ή βία γενικά στο δρόμο, όταν βλέπεις πολέμους που δεν σταματάνε, Μια πολύ κακή οικονομική κατάσταση σε κάθε χώρα και εδώ και κάθε φορά βγαίνει ένα καινούργιο σκάνδαλο.
Είναι κάτι που... Εκτινέχεις δουλέψεις, σημαίνει πως δεν έχεις τέτοια πράγματα. Τώρα όμως δεν είσαι ωραία, έτσι, πάσα. Πιστεύεις ότι ο αθλητισμός, όποιος αθλητισμός, στις μικρές συντήπιες, βοηθάει σου να μην είναι από τα λεωδά ταυτόχρονα. Σίγουρα, σίγουρα. Αυτό είναι δεδομένο. Όχι, δεν είναι βία, έτσι, ναι. Πάρα πολλά πράγματα. Στο κομμάτι της εκτόνωσης, της πίθα χείρας, της υπομονής, συγκινείς καλύτερος άνθρωπος όταν είσαι ο ταλής αυγητής.
Θα σκεφτείς παραπάνω τον άλλο. Δηλαδή, παρόλο που αυτό που κάνω είναι ατομικό, όταν έχω φτάσει σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση της κούρασης, του πόνου, του πόνου, σκέφτομαι παραπάνω τον άνθρωπο δίπλα. Δηλαδή στον δρόμο, η συμπεριφορά μου, το πώς θα συμπεριφερθώ στον δίπλα που έχει κάνει λάθος, έχει κάνει ένα λάθος το οδηγικό, σκέφτομαι ότι μπορεί να είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση, μπορεί να είναι κουρασμένος, όλα αυτά.
Οπότε το βλέπω λίγο διαφορετικά από αν ήμουν ένας άλλος άνθρωπος, μπορεί να αντιονόμουν, δηλαδή, τι έκαμε. Ενώ τώρα σεβαίνομαι και έρχομαι πολλές φορές στη θέση του άλλου, όταν μπορεί να είναι και πολύ κουρασμένος, έτσι λέγω εκείνη την ώρα. Το σκέφτομαι αυτό πολλές φορές, τρέχω στον δρόμο. Επειδή το πεζοδρόμιο είναι χάλια, κατεβαίνω κάτω το πεζοδρόμιο, γιατί δεν μπορώ να τρέξω.
Και λέω τώρα, αυτοί οι άνθρωποι που με βλέπουν με το δρόμο, νομίζουν ότι είμαι ένας αντατής που έχω βγει και κάνω ένα πεντάρι ή ένα δεκάρι. Κι εγώ εκείνη την ώρα είμαι κομμάτια στα 60 χιλιόμετρα, ξέρω εγώ. Εκείνη την ώρα προπώνηση στις 60 χιλιόμετρα. Οπότε αυτός δεν ξέρει εγώ σε τι κατάσταση είμαι. Έτσι δεν ξέρω και εγώ ο συνάπρομπος μου σε τι κατάσταση θα είναι.
Μπορεί να δω έναν απλό δρομένα στον δρόμο και να πω «Αχ, κάποιος βγήκε πρώτη φορά να τρέξει» και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος θα έχει κάνει πιδιπίδιο αν έχει τρέξει 500 χιλιόμετρα. Δεν το ξέρεις αυτό ποτέ. Αλλά δεν βιάζουμε, είναι κρίμα. Στη στιγμή εκεί, είπαμε σαν κλείσιμο σιγά σιγά, μια φάση όπου κάτι δεν πέτυχες και έφτασες πιο κοντά από κάτι άλλο πάντα στο να πεις αυτό θα πεις βύστη ρε παιδί μου, μήπως τελικά να μην το συνεχίσω, μήπως θα δώσει το ριό μου, έχεις πράθει το σημείο ή είσαι πάντα με πείσμα και επιμονή.
Η αλήθεια είναι ότι όταν έφτασα πολύ κοντά σε αυτόν τον ανθρώπινο, είχε να κάνει με τις χορηγίες και με την οικονομική κατάσταση. Δεν έφτασε στη σωματική προφανώς, ήταν η κούραση, αλλά είναι φορές που με έχουν ερωτήσει σε συνεντέσεις για πώς έχω το κάνει και όπως τώρα απάντησα, κακολυμπάγει για πάντα για τα χειρήματα, δεν ξέρω, έχω πει, έχω απαντήσει, την ίδια στιγμή, δεν ξέρω για πώς το έκανα, δεκτελεθά η εμφορά. Γιατί ήταν πολύ δύσκολο το κομμάτι των χορηγών και αυτό ήταν μια αλυσίδα πραγμάτων από πίσω που έχει να κάνει με την προβολή που παίρνει ο αφιλισμός στην Ελλάδα, την προβολή που παίρνουν τα δικά μου εχειρήματα, αλλά και τα παιδιά στο σχολείο το πόσο το γνωρίζουν.
Δηλαδή, τώρα δεν έχω πάει να μιλήσω σε κάποιο σχολείο να δω πώς με γνωρίζουν τα παιδιά γιατί πήρε πολύ προβολή το Ελλάδα-Ταλία, αλλά λίγο πριν όταν πήγα, με μαθαίνανε από το βιβλίο μου που τους έδωσαν που τους έδωσαν οι δασκάλοι του Εργογεννώνα να διαβάσουν και εγώ τους συστηνόμουν εκείνη την ώρα. Με ρωτάγανε, για παράδειγμα, αν έχω πάει Ολυμπιακούς.
Πώς μου θυμιάζονται, είναι κάτι πάρα πολύ μεγάλο. Και τους απαντώ εγώ, ωραία, για να με ρωτάτε, αφού το θεωρείτε ότι είναι κάτι, θα πρέπει να το ξέρετε αν έχω πάει. Και τους λέω, ρε, πείτε μου τα νετάλια που πήραν στην κοπηλασία στους τελευταίους Ολυμπιακούς. Δεν ξέρω να πού είναι. Λέω, όμως, στα Σκότιαγι όμως την Κυριακή πόσα κόλλη έβαλαν τότε.
Ουά, όλοι τα ξέραν. Οπότε, δεν λέω να φύγουν τα παιδιά από το κόδος όλους σε κανένα περίπτωση, αλλά να μοιραστεί λίγο η προβολή σε όλα τα... να έχουν τον χρόνο στους αξίζουν και όλα τα υπόλοιπα αθήματα. Ωστε να δουν ότι τα παιδιά και στον αθλητισμό δεν είναι μόνο εκεί, στα μπάλα, μπάλα, γύρω με μπάλα, υπάρχουν και άλλα πράγματα.
Και τα δικά μου εχειρήματα είναι μια λυσίδα. Όταν θα έχουν και άλλα αθλητήματα προβολή θα είναι πιο εύκολο. Εσύ δεν θα μπορούσες να σκέφτεσαι πονεκτά. Επειδή αυτά που κάνεις έχουν μια σημειολογία και είναι παγκοσμίου πεδίο. Αν το αντιέντονες να το κάνεις σε άλλη Αιταλία, το έκανες ξέρω εγώ Αμερική ή Μεξικό. Το να είχες Αμερικάνους εταιρείες του χωρικού συστάστη και αυτό είναι...
Όχι, το έχω σκεφτεί πάρα πολύ εννοείται. Απλά και εκεί είναι λίγο δύσκολο να έχεις το κεφάλαιο για να φύγεις έξω, να κάνεις εξωτερικό... Και τη δικτύωση για να οσνάρεις και να το χτείλεις. Γιατί όταν ήδη είχα έξοδα για να φτάσω Αθήνα, Ιγουμενίτσα, Κέρκυρα, Οθονούς, Ιταλία μετά, παντός πόσα έξοδα είναι παραπάνω να καταφέρεις να το κάνεις έξω.
Προφανώς θέλω να συνεχίσω να κάνω πράγματα και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όμως. Γιατί αν είναι να ζήσεις έξω πρέπει να αλλάξεις τη ζωή σου τελείως. Να πεις αποφασίσω ότι θα πάω στην Αμερική που είναι καλύτερα αφορική. Δεν έχω κάνει αυτή τη μετάδραση. Ίσως το φοβάμαι ακόμα, σαρίσκω. Ίσως είμαι και λίγο ρωματικός ότι θέλω να μείνω στην Ελλάδα και να ολοκληρώσω τα ταχυνήματα που έχω στο μυαλό μου στην Ελλάδα και να το κάνω αργότερα αυτό.
Αν τελευταίο, είχα διάβασα κάπου ότι πριν να πω κάποιον αγώνα, γενικά τους αγώνες, για ένα διάστημα λίγο δεν μπορείς να βλέπεις social media, απέχεις κομμάτια. Αυτό έχει να κάνει, επειδή έχεις πάρα του προπόνηση, έχει να κάνει με την εστίαση να μην έχω πάρει πολλές τα μην κεφαλού μου απλά να έχω τον αγώνα δουστά μου. Θες να είσαι λίγο...
Ναι, δεν μπορείς να κάνεις από την ωραία σου και πριν, αν βλέπω την κατάσταση, είτε τηλεόραση είτε social media. Δεν μπορείς να κάνεις μια επέρευνα, να μείνεις 70 ώρες άιθμος, να είσαι μέσα στη θάλασσα, να κρυώσεις, και λίγο πριν να είσαι με το κινητό, να σκρολλάρεις και να μιλάς. Είναι κάτι που... Θα με θεμαστείς εσύ.
Ναι. Δεν μπορείς να μείνεις συγκεντρωμένος. Οπότε και το στρογγυλάτις αλλά και ακόμα και η επαφή με κόσμο που μπορεί να σε ρωτήσει ο καθένας το παραμικρό. Για καλά δεν θέλω να το κάνω ότως αφρόνια και να μου απαντάνε τώρα δικοί μου άνθρωποι και δε βομπάς να το κάνεις αυτό. Όλα αυτά είναι αλητικά που μου περνάνε εκείνη την ώρα οπότε αποφασίζω τις τελευταίες μέρες ούτε σώση, ούτε τηλέφωνο, ούτε τηλεόραση όσο γίνεται για να μην είμαι συγκεντρωμένος για το ειχθυριμά μου.
Και γενικά νομίζω αν τα χρησιμοποιούσαμε όλα με μέτρο, τα μέσα, τα social, τα αυτά, θα μας βοηθούσαν λίγο καλύτερα. Να μην χάνετε έλεγχο με τα social, νομίζω, λίγο παραπάνω και σε όλη μέρα στο εμπινιτό. Και τα λέω αυτά γιατί, κοιτάξτε, και εγώ μπορεί να λέω, έχω πιθανεία, είμαι αθλητής ή όλα, είναι πολλές φορές που μπήκα για ένα λεπτό και συνειδητοποίησα ότι ήμουν μισή ώρα στο τηλέφωνο χωρίς να κάνω κάτι γενικό.
Και εκεί είπες... Αν έχω εγώ που έπαιρνω έτσι, σκέψου τι συμβαίνει με όλους. Όχι και μου αρέσει πως το Βεβηδί κουμπώνει στη φιλοσοφία ότι κάνω την προετοιμασία μου για όσο χρειάζεται και για ένα διάστημα, μια βαμάδα, και βεβαινίζεις, ένα μήνα είναι που είμαι full focus, μένουν στην άκρη, δεν θα βγούμε στα πάντα και είμαι μόνο εκεί.
Οπότε αυτό είναι πολύ συναντικό, νομίζω, και ο Δήμος ότι βάζει έναν στόχο. και πολλά είναι και το κινητό, ποιος θα είναι ο αναστραφής, όλα αυτά. Όταν έκανα το ρούδος Καστελόριζο θα ξυπνούσα 6 ώρα. Για να ξυπνήσω 6, θα απολογίσω πρώτα να ξυπνήσω 3,5-4. Για να ξυπνήσω 3,5-4, αν κοιμόμουν γύρω στις 11-12 θα κοιμόμουν πάρα πολύ λίγες ώρες.
Οπότε για 3 μήνες καλοκαίρι από Ιούνιο μέχρι αρχές Σεπτεμβρίου κοιμόμουν κάθε μέρα 8 η.α. Μέρα ήταν ακόμα. Δεν αναλάξω το ρολόι ήδη μου και ξυπνάω 3.30 και 4.00 κάθε μέρα του καλοκαίρου. Αλλά ήταν καλοκαίρι αυτό που λέμε για τις θυσίες του, έξω της βόλτας, που είναι μέρα ακόμα και στις 8 η ώρα έκλεινα τα τάντου για να μπορέσω να κοιμηθώ.
Είναι πάρα πολλά. Για πώς θα προετοιμάσεις το σώμα σου και το μυαλό σου κυρίως, ώστε να είσαι focus για ένα δικές τόπο. Το βιβλιοθύνημα είναι παιχνίδι για σένα όλος αυτό, το βλέπεις σαν παιχνίδι. Όχι, θα έλεγα όχι, δεν το βλέπω. Αλλά λέμε παιχνίδι με την έννοια του ότι είναι... Όχι, το βλέπω πάρα πολύ σοβαρό. Με αυτή την έννοια το χινίο.
Με την έννοια ότι έχει χαρά και απολαύση. Ναι, έτσι είναι. Και θα παίξω καλύτερα, μπορώ και είμαι οκ και να μην γίνω. Έτσι είναι. Με αυτή την έννοια το παιχνίδι, ναι. Όχι, δεν είναι κάτι, είναι χαβάλια και μυαλιά. Ακριβώς, ναι. Σούπερ. Και για κλείσιμο θέλω αν έχεις κάποια φράση ή ένα μότο κάτι που σε οδηγεί ή σε μπνεί, κάτι που λέει στον εαυτό σου συχνά.
Κοίτα τώρα μου ήρθε στο μυαλό καθοζάκις να αγαπάς την ευθύνη. Γιατί νομίζω ότι ο κόσμος αλλάξει κατάλληλα δεν περιμένεις από τους άλλους. να αλλάξεις, ξεχείνα εσύ να αλλάξεις εσύ, να αλλάξεις εσύ τον κόσμο και μην περιμένεις από τους γύρω να ανταναλλάξουν. Και τώρα, εντάξει, το δεύτερο που μου έρχεται είναι ότι όσο δύσκολα, όσο δύσκολους stops και να έχεις βάλει, μπορείς να τους καταφέρεις αν τους πιστεύεις και τους θες πραγματικά και ότι ποτέ δεν είμαι αργά.
Τέλειο. Εγώ σε ευχαριστώ. Πραγματικά είσαι εμπνευστικός, στο λόγισμα του λέει η αγάπη. και εύχομαι να παραμείνεις υγιής για να κάνεις την κριστερή σου προνοτικότητα. Να είσαι καλά. Να είσαι καλά. Και εσείς που ακούτε, εάν εμπνευστήκατε, μοιραστείτε το όσο παραπάνω και για να μάθουν τους πύρους και κυρίως για να δώσουμε χώρο σε αυτά τα οθήματα που δεν είναι τόσο αρμοστά.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα