Villagecore vs Urbanίλα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Ε, κανόνισε να βγούμε και να σκάσει η μύτη καμιά τρελή πρόην σου με GLX και σφυροδρέπανα. Δεν το ζω αυτό ρε μαλάκη. Εγώ λέω να κάτσεις να γράψεις ένα βιβλίο με όλες τις περιπτωσάρες που σου έχουν τύχει. Ή μήπως να το κάνω podcast. Ακούς, το μνήσου τύχει με τη Βίκυ Βοσνίδου. Come check this. Γεια σας πολύ χωροπλάσματα. Χαρούμενο Pride Month σε όλους, όλες και όλα.

00:24 Ελπίζω να είστε πάρα πολύ καλά. Ελπίζω να έχετε κλιματιστικό στο σπίτι σας ή έστω ένα ταπεινό ανεμιστήρακι. Μπήκε ένας μήνας γιορτής της ορατότητας, της υπερηφάνειας και της διεκδίκησης. Αυτόν τον μήνα έχουμε το Pride, όπως και κάθε Ιούνιο. Μία υπενθύμηση ότι κάθε άνθρωπος αξίζει να ζει αυθεντικά, ελεύθερα και με σεβασμό, ανεξάρτητα από το ποιον πιάει πιο αγαπά.

00:49 Γιατί η αγάπη δεν θα έπρεπε να έχει ταμπέλες. Σήμερα άνοιξα το μικρόφωνο μου για να σας μιλήσω για πράγματα τα οποία έχω νοσταλγίσει. Γιατί όταν μπαίνει η ζέστη και η καψαϊκήλα στην πόλη αρχίζεις και θες λίγο να φύγεις εκτός. Εμένα με πιάνει μια τάση φυγής. Γενικά όσο μεγαλώνω εκτιμώ λίγο παραπάνω τη φύση. Η ψυχή μου ζητάει την πρασινίλα, το καθαρό ξυγόνο, να χάνεται το μάτι και όχι να βλέπει την γιαγιά στο απέναντι μπαλκόνι η οποία πετάει το αναμένο τσιγάρο από τον πέμπτο και πέφτει στο κεφάλι κάποιου περαστικού.

01:34 Είναι η αιροτελεστία της και είμαστε τόσο κοντά που πρακτικά δεν γίνεται να μην βλέπουμε ο ένας τον άλλον. Υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία μου δημιουργούν οικειότητα, δεν το είχα καταλάβει μέχρι τώρα. Και ένα από αυτά είναι ο συνδυασμός νεκροταφείων με εκκλησία. Είχα στη δύση του ηλίου τα νεκροταφεία και στην ανατολή του ηλίου την εκκλησία.

01:59 Κυριολεκτικά μια ζωή ακροβατό μεταξύ ζωής και θανάτου. Και η καθημερινότητα του να ζεις ανάμεσα σε μια εκκλησία και ένα νεκροταφείο. Συνηθίζει το αυτί σου να ακούει την καμπάνα, τις ψαλμωδίες από το μεγάφωνο. κάθε φορά που έβγαινα στο μπαλκόνι για να κοιτάξω τη δύση του ηλίου εννοείται ότι έβλεπα τα νεκροταφεία και αυτό μου έβγαζε έτσι και μία ηρεμία.

02:20 Και για κάποιο λόγο σαν να το αναζητούσα υποσυνείδητα όποιο σπίτι νοικιάζα να έχει τουλάχιστον ένα από τα δύο δίπλα. Αν έχεις νεκροταφεία δίπλα στο σπίτι σου άσε μου μία ταφόπλακα στα σχόλια ή αν τα έχεις και τα δύο άφησέ μου δύο emoji Μία εκκλησία και μία ταφόπλακα, θα το καταλάβω. Θα ματσάρουν τα vibe μας. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ζούσα ανάμεσα στο πέρασμα της γέννησης μέχρι τον θάνατο.

02:43 Κυριολεκτικά η ορδή της σκηδίας περνούσε έξω από το σπίτι μου. Η γειτονιά που ζούσα σαν παιδί με την γειτονιά που ζω τώρα σαν ενήλικη, έχουν εκδιαμέτρου απόσταση. Ας πούμε, στην παλιά μου γειτονιά, σε αυτή που έζησα ως παιδί, Το να ακούω τις 18ρες, όπως και τις καμπάνες της εκκλησίας, ήταν κάτι καθημερινό. Είχε βρει το μυαλό μου ένα comfort zone και ηρεμούσα κάπως.

03:06 Το ίδιο και με τα τζιτζίκια. Πώς βαϊμπάρουμε με τζιτζίκια το καλοκαίρι. Όπως επίσης και με τον ήχο από τα βατράχια. Οριακά έχουμε μύγες και κουνούπια. Βέβαια το κουνούπι του Εύρου δεν συγκρίνεται με τις Θεσσαλονίκης. Αρχικά εδώ πέρα πες να έχουν πεθάνει όλα από την πίχλα που εισπνέουμε, ενώ στον Εύρο απλώναμε εκείνα τα πράγματα από τις πόλες μύγες και τα κουνούπια που όταν κολλούσαν πάνω γινόντουσαν σαν παστέλη.

03:30 Εκεί ήταν η χαρά της αράχνης. Έχω ταΐσει μύγα σε αράχνη. Είναι μαγεία το πως ρουφάει η αράχνη τον κόλλο της μύγας, κυριολεκτικά της κάνει ρουφοκόλλη, την ξεζουμίζει όπως ξεζουμίζω εγώ τον χυμό που δεν τρώω φρούτα ας πούμε. Βλέπω τις γιαγιάδες οι οποίες αν το καλοσκεφτείς είναι εκ διαμέτρου αντίθετε σε όλα. Στην ονοτροπία, στο dress code, στα πάντα από τις γιαγιάδες της επαρχίας.

03:54 Βλέπω λοιπόν τις γιαγιάδες εδώ με το που αρχίζει και βρέχει βγάζουν το λάστιχο όσα μπαλκόνια έχουν πηγή υδρεύσης γιατί έχουμε και αυτό. Ούτε εμείς έχουμε πηγή υδρεύσης. Απλώνουμε τη μαλαπερδομάνικα από την τουαλέτα και τη βγάζουμε έξω και ο ένας την κρατάει. Μη φύγει από την πηγή και κάνει τον μπάνιο πουτάνα Και ο άλλος πατάει το πιεστικό και διώχνει την κουτσουλιά Από τα περιστέρια τα οποία δεν εμφανίζονται ποτέ Αλλά οι κουτσουλιές τους υπάρχουν Τέλος πάντων άλλο θα έλεγα Βλέπω τις γιαγιάδες εδώ πέρα Με το που αρχίζει και βρέχει βγάζουν το λάστιχο Και καθαρίζουν το μπαλκόνι την ώρα που βρέχει Η χαρακτηριστική φιγούρα της γειτονιάς Της κάποτε γειτονιάς μου Ήταν και ένας παππούς, ας τον πούμε ο θείος Βάγκος.

04:34 Ο θείος Βάγκος λοιπόν έβγαζε ένα συγκεκριμένο ήχο και ήταν πάντα χαμογελαστός. Ήταν από τις αγαπημένες μορφάρες που περιφέρονταν στο χωριό. Όταν του μιλούσες έκανε «Ε». Έχω πέσει και πάνω σε συζήτηση να μιλάει με άλλες συγχωριανές, οι οποίες του έλεγαν «Βάγκο τι κάνεις» «Ε». «Καλά είσαι, μπράβο, τι έφαγες για μεσημέρι» «Ε».

04:57 Μουσακά ε, ωραίος. Σε κάποια φάση είχα έναν γάτο στην αυλή που ήταν πιο ξεχωριστός από τους άλλους. Ήταν μοναδικός, ήταν έτσι φουντοτός και όλος τυχαίως όταν νιαούριζε έβγαζε ακριβώς τον ίδιο ήχο. Μου έκανε ε. Ήμουν σίγουρη ότι το είχε ακούσει από τον θείο Βάγκο. Μετά ήθελα και εγώ να επικοινωνώ μαζί της. έτσι όπως επικοινωνούσε εκείνη η γιαγιά με τον θείο Βάγκο που καταλάβαινε ότι είχε μου σακά για μεσημεριενό οπότε άρχισα να κάνω στη γάτα μου και η γάτα μου μου απαντούσε Συνεννοούμασταν για κάποιο λόγο.

05:33 Μπορεί ποτέ να μην κατάλαβα τι είχε φάει για μεσημεριενό ποντίκι, κοψίδια αλλά για να μου απαντούσε μάλλον συνεννοούμασταν. Ίσως αυτή να καταλάβαινε τι έλεγα. Επίσης στο χωριό όταν χάνονται πράγματα π.χ. αν τα πάρει κάποιος αέρας από κάποιο μπαλκόνι, αμέσως ξέρουν όλοι πιανού είναι και του το επιστρέφουν. Επίσης δεν του το βουτάνε, έχουνε μια τσίπα. Εδώ, στην πόλη, δεν υπάρχει τσίπα.

05:59 Αρχικά, με το που θα σου πέσει κάτι, έχεις πολύ λίγο χρόνο, γύρω στο ένα λεπτό, άντε βαριά δύο, για να καταλάβεις ότι σου έχει πέσει και να επιστρέψεις να το πάρεις. έπεσαν από την κοπέλα μου κάτι προσκλήσεις γάμου το κατάλαβε μετά από 5 λεπτά και γύρισε να τις πάρει δεν τις βρήκε ποτέ και τώρα θα μου πεις τι πήραν από τις προσκλήσεις τα κουφέτα κι όμως εδώ η φάση είναι σε αυτό το level είχα κατεβάσει μια μέρα μια απλώστρα η οποία είχε χαλάσει και μέχρι να ανέβω πάλι στο σπίτι μου και να βγω στο μπαλκόνι γιατί ήμουν σίγουρη ότι θα γίνει αυτό και απλά ήθελα να το δω ενδράσει ή απλώς τώρα είχε βγάλει πόδια και είχε φύγει.

06:38 Έτσι, ξεχαρβαλωμένη και κουτσή όπως ήταν, την κάνω εικόνα να προσπαθεί να φύγει, ανοιγοκλίνοντας τα δύο φύλλα και λίγο να κουτουλάει και να φεύγει όπως έφευγε στο μπαλκόνι μου. Στη γειτονιά του χωριού βλέπεις έτσι κατά το απογευματάκι το ηλιοβασίλεμα μανούλες να κάνουν βόλτα με τα καρότσια. Εδώ βγαίνεις στον δρόμο, σπάνια βλέπεις μανούλες με μωρά.

06:58 Μια φορά είχα δει μια γιαγιά με ένα καρότσι μωρού έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας μου και μέσα στο καρότσι είχε έναν σπασμένο ναργιλέ και ένα σκυλί. Βασικά είναι η δεύτερη φορά που πετυχαίνω σκυλί μέσα σε καρότσι και όχι επειδή δεν μπορούσε να περπατήσει ορουάτ, μέσα στο καρότσι υπήρχαν και άλλα πράγματα. Το σκυλί απλά τα κρατούσε να μην φύγουν από το καρότσι.

07:21 Στο χωριό πας να πετάξεις τα σκουπίδια Κοιτάς μην πεταχτεί καμιά γάτα μέσα από τον κάδο Εδώ πριν πετάξω τα σκουπίδια Απλά χτυπάω το καπάκι του κάδο Όπως χτυπάμε για την τουαλέτα Και περιμένω να ακούσω κάποιον να πει άλλος Από μέσα Αλλά ακόμη και αν δεν μου απαντήσει κάποιος Όταν πετάω τα σκουπίδια προσέχω πως τα πετάω Γιατί πολύ πιθανό να είναι όντως κάποιος μέσα Και να μην με άκουσε οπότε δεν θέλω να του έρθουν τα μπυρομπούκαλα στο κεφάλι, ξέρεις, μην γίνει καμιά μαλακία.

07:46 Και στο Σκάδος η αλήθεια είναι ότι μπορείς να βρεις πολύτιμα πράγματα. Απλά λίγο συχαίνομαι, ρε φίλε. Μπορεί όντως να βρω vintage διαμαντάκια. Μία μπυροκολώνα που είχαν αφήσει σε κάποια φάση έξω από τον Κάδο στην πολυκατοικία μου. Τον Ζαχάρονα. Ανέβηκα στην πολυκατοικία, μετά το μετάνιωσα, ξανακατέβηκα. και πέτυχα τις 400 ηλέκτρες της γειτονιάς με το κλεμμένο σκυλί οι οποίες το κρατούσαν εγκίνητη ώρα στα χέρια τους και είμαι σε φάση το είδα πρώτη γαμώτο τέλος πάντων άμα είναι κάτι έτσι αξιόλογο απ' έξω μπορεί να το πάρω κάνα ωραίο τραπεζάκι από κάποιον πλούσιο που απλά ήθελε να περάσει στο επόμενο level απλά από φόμο αλλά χέρι μέσα σε κάδο δεν δεν θα έψη να αναχώσω ίσως πιάσω κάποιο πτώμα ίσως με πιάσει κάποιος άνθρωπος και μου χαϊδέψει τρυφερά το χέρι που είναι ήδη μέσα και μπορεί να έψαχνε για κάτι πολύτιμο και μπορεί να αισθάνθηκε ότι βρήκε τον έρωτα της ζωής του Το άλλο εντυπωσιακό στο χωριό είναι ότι τα ονόματα δεν είναι ποτέ αυτούσια και θα πω κυρίως για τα ονόματα των γυρεότερων

08:49 που την άλλη την λέγανε Χρυσούλα οι συγχωριανές βαριόντουσαν άρχισαν να κόβουνε γράμματα Το χρυσούλα δεν έγινε ποτέ σουλα. Το χρυσούλα έγινε χρυσό και από χρυσό κόπηκε και το χ και το α. Έγινε και μια μπουρδελάδικη τράμπα εκεί στα ενδιάμεσα και έγινε Ιρσό. Η Ιρσό το 2026 θα γαμούσε στο Instagram και το nickname της θα το είχε Ιρσεαούξ.

09:13 Όταν ήμουν μικρή ρωτούσα τη γιαγιά μου για όλα αυτά τα ονόματα που άκουγα στη γειτονιά και της έλεγα «Γιαγιά, τη γιαγιά Χαριστό, πώς την λένε κανονικά» Και ούτε η γιαγιά μου θυμόταν. Οριακά δεν θα θυμόταν η ίδια η γιαγιά Χαριστό, πως λέγονταν. Αρχικά το Χαριστό είναι η πιο γνωστή βερσιόν του πρώη μου ονόματος. Πλέον τη λέγανε Αριστό, που θα μπορούσε να βγαίνει από το Αριστέα.

09:36 Αλλά εννοείται πως δεν έβγαινε από το Αριστέα. Δεν ήξερε κανένας από πού έβγαινε. Να σας πω κι εγώ το βαφτιστικό μου, πρέπει να το άκουσα μια φορά στη βάφτιση. Γιατί από την επόμενη και μετά δεν υπήρχε βασιλική Βήκε κατευθείαν Πρέπει να είχε τρομάξει μάνα μου Με το evolution των ονομάτων που γινόταν στη γειτονιά Γιατί σου λέει άμα τη γιαγιά Από βασιλική την φωνάζει γειτονιά Βασκό Το παιδί κινδυνεύει Τουλάχιστον ας το κάνουμε shortcut από τη βάφτιση Αυτό που ξεκίνησα να λέω είναι ότι Αν χάσεις κάτι στη γειτονιά Θα σου το επιστρέψει κάποιος Και τον τελευταίο μήνα που είχε έτσι και λίγο αέρα παραπάνω, μας έπεσε δύο φορές ένα ρούχο από τα κρεμασμένα μας και ενώ θα μπορούσε να σταματήσει σε τρία-τέσσερα μπαλκόνια πιο κάτω ή απλά να πέσει κάτω στο πεζοδρόμιο, αυτό με τη δύναμη της τύχης, πάντα εννοείται, αποφάσισε να σταματήσει στο χειρότερο μπαλκόνι που θα μπορούσε να σταματήσει.

10:30 Και τις δύο φορές. Όχι δεν έπεσε το ίδιο πράγμα, δεν κουβάλα κάποια κατάρα, την μια φορά ήταν μπλούζα, την άλλη πετσέτα. Είναι αυτό το μπαλκόνι αυτού του γείτονα που δεν θέλεις με τίποτα να έρθεις σε επαφή. Το καλό και το σωτήριο είναι ότι είναι από αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν κεντρικό μπαλκόνι και δεν ανοίγουν ποτέ μπαλκονόπορτες, δεν σηκώνουν παντζούρια, ζουν σε ένα δικό τους σπηλαιακό οικοσύστημα.

10:56 Οπότε ευτυχώς δεν είδε το πεσμένο μας γιατί εάν το έβλεπε Παρέ το τάγκα και να αναχωρέψουμε το τελευταίο τάγκα στο μαρούσι Περίμενα καραούλι στο μπαλκόνι και ήμουν σε φάση τώρα θα το ρίξει ο αέρας Τώρα θα το ρίξει ο αέρας και μόλις το έριξε ο αέρας έτρεξα γιατί ήξερα ότι είχα συγκεκριμένο χρόνο για να μαζέψω κάτι Από τη στιγμή που θα πέσει στον δρόμο της γειτονιάς Έτρεξα λοιπόν, το μάζεψα, δίπλα καθόταν ο Μιγκάτο, ένας γάτος της γειτονιάς που ζει σε ένα κουτί από παπούτσια Μιγκάτο.

11:27 μου έκανε εεεε του απάντησα κι εγώ εεεε πήρα την πετσέτα μου και ανέβηκα πάνω να γιορτάσω την νίκη μου αυτό ήταν το σημερινό επεισόδιο σας ευχαριστώ που ήσασταν μαζί μου για ακόμη μια τρίτη σας ευχαριστώ για όλη την αγάπη που δίνετε σε αυτό το podcast εάν είσαι νέο πολύχρωμο πλάσμα εδώ μέσα και σου άρεσε αυτό το επεισόδιο και αυτό το podcast μπορείς να το ακολουθήσεις, να το βαθμολογήσεις φυσικά με όσα αστέρια του ουρανού εσύ θέλεις Και μέχρι την επόμενη φορά, κοίτα, μη σου τύχει!