Ντάμα Πίκα - Αλεξάντερ Πούσκιν | Κλασικά Διηγήματα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Δάμα Πίκα του Αλεξάνδρ Πούσκιν. Μετάφραση και ανάγνωση Ανδρέας Χατζηδήμου. Στο σπίτι του Ναρούμοφ, ενός αξιωματικού του υπηκού, η μεγάλη χειμωνιάτικη νύχτα είχε κυλήσει πάνω από την πράσινη τσόχα της τράπουλας. Στις πέντε το πρωί σερβιρίστηκε το πρωινό στους κατάκοπους παίχτες. Οι νικητές έτρωγαν με όρεξη. Οι χαμένοι αντίθετα απομάκρυναν τα πιάτα τους και κάθονταν βυθισμένοι στις σκοτεινές τους σκέψεις.

00:44 Ωστόσο, καθώς το καλό κρασί άρχισε να επιδρά, η κουβέντα ζωντάνεψε και σύντομα όλοι συμμετείχαν. «Λοιπόν, Σούριν», ρώτησε ο οικοδεσπότης, «όπως πάντα έχασα, η τύχη μου είναι καταραμένη. Όσο ψύχρεμος κι αν μένω, ποτέ δεν κερδίζω». «Πώς γίνεται, Χέρμα, να μην αγγίζεις ποτέ τράπουλα», είπε ένας από τους παρευρισκόμενους, απευθυνόμενος ένα νεαρό αξιωματικό του μηχανικού. «Να είσαι μαζί μας ως τις πέντε το πρωί και να μην έχεις παίξει ούτε ένα χαρτί, ούτε να έχεις βάλει ούτε ένα στίχημα όλη τη νύχτα».

01:20 «Το παιχνίδι με συναρπάζει», αποκρίθηκε ο Χέρμαν, «όμως δεν είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω τα αναγκαία της ζωής για αβέβαιες πολυτέλειες». «Ο Χέρμαν είναι Γερμανός, γι' αυτό κάνει οικονομία. Αυτό εξηγεί τα πάντα», είπε ο Τόμσκι. «Εκείνο όμως που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω είναι η γιαγιά μου, η κόμισα Άννα Φεντόρουνα».

01:46 «Γιατί», ρώτησαν πολλοί μαζί. «Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η γιαγιά μου δεν παίζει ποτέ χαρτιά». «Δεν βλέπω τι το παράξενο υπάρχει στο ότι μια γυναίκα 80 ετών αρνείται να παίξει», παρατήρησε ο Ναρούμοφ. «Δεν έχετε ακούσει ποτέ την ιστορία της». «Όχι». «Τότε ακούστε. Πριν από 60 χρόνια η γιαγιά μου βρέθηκε στο Παρίσι, όπου ήταν το επίκεντρο της μόδας και της κοσμικής ζωής.

02:16 Ο κόσμος συνοστιζόταν στους δρόμους μόνο και μόνο για να δει τη Μοσχοβήτη σαν Αφροδίτη, όπως την αποκαλούσαν. Εκείνη την εποχή όλες οι μεγάλες κυρίες έπαιζαν φαρό. Μια φορά, παίζοντας με τον δούκα της Ορλεάνης, έχασε ένα τεράστιο ποσό. Είπε στον σύζυγό της για το χρέος της, αλλά εκείνος αρνήθηκε κατηγορηματικά να το πληρώσει.

02:39 Τίποτα δεν μπορούσε να τον μεταπείσει και έτσι η γιαγιά μου βρέθηκε σε απόγνωση. Τότε θυμήθηκε έναν φίλο της, τον Κόμη Σενζερμέν. Θα έχετε ασφαλώς ακούσει γι' αυτόν, γύρω από το όνομά του κυκλοφορούσαν αμέτρητες θαυμαστές ιστορίες. Έλεγαν πως είχε ανακαλύψει το ελιξήριο της ζωής, την φιλοσοφική λήθο και πολλά άλλα εξίσου παράδοξα μυστικά.

03:05 Διέθετε επίσης μεγάλη περιουσία και η Αγιά μου το γνώριζε. Του έστειλε λοιπόν ένα σημείο μαζιτώντας του να την επισκεφθεί. Εκείνος ανταποκρίθηκε αμέσως και την βρήκε σε μεγάλη ταραχή. Του περιέγραψε με τα πιο μελανά χρώματα την σκληρότητα του άντρα της και τελειώνοντας, του είπε πως στηριζόταν στην φιλία και την γενεοδορία του.

03:28 «Θα μπορούσα να σας δανείσω τα χρήματα», της είπε ο Κόμης, «είστερα από μια στιγμή σκέψης, όμως ξέρω πως δεν θα βρίσκατε στιγμή ησυχίας, ώσπου να μου τα επιστρέψετε». Έτσι το μόνο που θα πετυχαίναμε θα ήταν να μεγαλώσουμε την αμηχανία σας. Υπάρχει όμως και άλλος τρόπος να απαλλαγείτε από το χρέος. «Μα δεν έχω καθόλου χρήματα», επέμεινε η γιαγιά μου.

03:54 «Δεν χρειάζονται χρήματα, ακούστε με». Τότε ο Κόμις της αποκάλυψε ένα μυστικό που ο καθένας από εμάς θα έδινε πολλά για να το μάθει. Οι νεαροί χαρτοπέκτες είχαν κρεμαστεί από τα χείλη του. Ο Τόμσκι άναψε την πίπα του, τράβηξε μερικές ρουφιξιές και συνέχισε. Το επόμενο βράδυ η γιαγιά μου εμφανίστηκε στις Βερσαλίες, στο τραπέζιο όπου έπαιζε η Βασίλισσα.

04:21 Δίλερ ήταν ο δούκας της Ορλιανής. Η γιαγιά μου προφασίστηκε πως δεν είχε φέρει μαζί της χρήματα και άρχισε να ποντάρει. Διάλεξε τρία χαρτιά διαδοχικά ξανά και ξανά και κάθε φορά κέρδιζε. Πολύ σύντομα είχε εξεχρεώσει εντελώς. «Παραμύθια», είπε ο Χέρμαν. «Ίσως τα χαρτιά να ήταν σημαδεμένα». «Δεν το πιστεύω», αποκρίθηκε ο Τόμσκι με ύφος σπουδαίο.

04:49 «Και λοιπόν, έχεις μια γιαγιά που γνωρίζει τρία αλάνθαστα χαρτιά και δεν κατάφερες να τις αποσπάσεις στο μυστικό» «Η αλήθεια είναι πως όχι. Είχε τέσσερις γιους, ένας από τους οποίους ήταν ο πατέρας μου. Όλοι τους ήταν παθιασμένοι με το χαρτί και όμως δεν αποκάλυψε το μυστικό σε κανέναν τους. Ο θείος μου όμως μου διηγήθηκε το εξής, δίνοντάς μου τον λόγο της θυμής του.

05:16 Ο Τσαπλίτσκι, που πέθανε πανφτωχός αφού είχε σπαταλήσει εκατομμύρια, είχε χάσει κάποτε στο παιχνίδι σχεδόν 300.000 ρούβλια. Ήταν απελπισμένος και η Αγιά μου τον λυπήθηκε. Το αποκάλυψε τα τρία χαρτιά αφού πρώτα τον έβαλε να ορκιστεί πως δεν θα τα χρησιμοποιούσε ποτέ ξανά. Εκείνος γύρισε στο τραπέζι, πόνταρε 50.000 ρούβλια σε κάθε χαρτί και όχι μόνο κάλυψε όλες τις ζημιές του, αλλά βγήκε και κερδισμένος.

05:48 Η αυγή είχε ήδη αρχίσει να φωτίζει τον ουρανό όταν η συντροφιά διαλύθηκε. Ο καθένας άδειασε το ποτήρι του και πήρε τον δρόμο του. Η κόμισα Άννα Φεντόρουνα καθόταν μπροστά στον καθρέφτη της στο δωμάτιο όπου ετοιμαζόταν. Τρεις υπηρέτριες την βοηθούσαν στην πρωινή της περιποίηση. Η ηλικιωμένη κόμισα δεν είχε πλέον την παραμικρή αξίωση για ομορφιά, ωστόσο κρατούσε με πείσμα όλες τις συνήθειες της νιώτης της και αφιέρονε στην τουαλέτα της τον ίδιο χρόνο που αφιέρονε πριν από εξήντα χρόνια.

06:22 Τίπλα στο παράθυρο καθόταν η προστατευόμενή της, η νεαρή Λιζαβέτα Ιβάνοβνα, σκυμμένη πάνω στο κέντυμά της «Καλημέρα γιαγιά» φώναξε ένας νεαρός αξιωματικός που μόλις είχε μπει στο δωμάτιο «Ήρθα να σου ζητήσω μια χάρη» «Τι συμβαίνει Πάβελ» «Θέλω να μου επιτρέψεις να σου συστήσω έναν φίλο μου και να σε συνοδεύσω στον χορό της Τρίτης»

06:48 «Έλα να με πάρεις για τον χορό και σύστησέ τον μου εκεί». Ύστερα από λίγες ακόμη κουβέντες, ο αξιωματικός πλησίασε στο παράθυρο όπου καθόταν η Λιζαβέτα Ιβάνοβνα. «Ποιον θέλεις να μου συστήσεις» ρώτησε εκείνη. «Τον Αρούμοφ, τον γνωρίζεις» «Όχι, είναι στρατιωτικός» «Ναι» «Μηχανικός» «Όχι, γιατί το ρωτάς» Η κοπέλα χαμογέλασε χωρίς να απαντήσει.

07:16 Ο Πάβελ Τόμσκι αποχαιρέτησε και έφυγε. Μόλις έμεινε μόνη η Λιζαβέτα κοίταξε έξω από το παράθυρο. Σε λίγο ένας νεαρός αξιωματικός φάνηκε στην γωνία του δρόμου. Η κοπέλα κοκκίνησε και χαμήλωσε το κεφάλι πάνω στο κέντυμά της. Η εμφάνιση εκείνου του αξιωματικού είχε γίνει πλέον καθημερινή. Δεν τον γνώριζε καθόλου και καθώς δεν είχε συνηθίσει να φλερτάρει με τους στρατιωτικούς που περνούσαν από τον δρόμο, δεν μπορούσε να εξηγήσει την επίμονη παρουσία του.

07:49 Ωστόσο η επιμονή του άρχισε σιγά σιγά να ξυπνά μέσα της ένα συνέστημα εντελώς άγνωστο. Μια μέρα τόλμησε μάλιστα να του χαμογελάσει γιατί δεν υπήρχε αφιβολία πως ήταν θαυμαστής της. «Δεν χρειάζεται βέβαια να πούμε στον αλλαγνώστη ότι ο αξιωματικός δεν ήταν άλλος από τον Χέρμαν, τον επίδοξο χαρτοπέκτη, του οποίου η φαντασία είχε ανάψει από την ιστορία που είχε διηγηθεί ο Τόμτσκι για τα τρία μαγικά χαρτιά».

08:17 «Αχ», συλλογιζόταν, «αν η γριακόμησα δεχόταν να μου αποκαλύψει το μυστικό. Γιατί να μην προσπαθήσω να κερδίσω την ευνοιά της και να συγκινήσω την καρδιά της». Με αυτή τη σκέψη άρχισε να παίρνει κάθε μέρα θέση μπροστά στο σπίτι της, παρακολουθώντας το όμορφο πρόσωπο που φαινόταν στο παράθυρο και εμπιστευόμενος την μοίρα πως κάποτε θα του έφερνε την πολυπόθητη γνωριμία.

08:44 Μια μέρα, καθώς η Λιζαβέτα στεκόταν στο πεζοδρόμιο έτοιμη να επιβεβαστεί στην άμαξα, αμέσως μετά την κόμισα, ένιωσε κάποιον ότι σκουντά. Την ίδια στιγμή ένα σημείο μαγλίστηρσε στο χέρι της. Γυρίζοντας είδε τον νεαρό αξιωματικό να στέκεται δίπλα της. Αστραπιέα έκρυψε το σημείωμα μέσα στο γάντι της και μπήκε στην άμαξα. Όταν επέστρεψε από τον περίπατό της έτρεξε στο δωμάτιό της για να διαβάσει το γράμμα γεμάτη ταραχή και φόβο.

09:15 Ήταν μια τρυφερή και γεμάτη σεβασμό ερωτική εξομολόγηση, αντιγραμμένη λέξη προς λέξη από ένα γερμανικό μυθιστόρημα. Φυσικά η Λίζα δεν μπορούσε να το γνωρίζει αυτό. Συγκίνησε βαθιά. Ωστόσο, αισθανόταν πως δεν έπρεπε να ενθαρρύνει τον άγνωστο συντάχτη του. Έγραψε λοιπόν λίγες γραμμές εξηγώντας του την θέση της και με την πρώτη ευκαιρία πέταξε από το παράθυρο τόσο την δική της απάντηση όσο και το γράμμα του.

09:44 Ο αξιωματικός διέσχισε βιαστικά τον δρόμο, σήκωσε τα δύο χαρτιά από το έδαφος και μπήκε σε ένα κατάστημα για να τα διαβάσει. Η ψυχρή αυτή απόρριψη δεν τον αποθάρινε καθόλου. Λίγες ημέρες αργότερα βρήκε την ευκαιρία να τη στείλει ένα ακόμη σημείωμα. Πάλι δεν έλαβε απάντηση, ωστόσο σαν να γνώριζε καλά την γυναικεία καρδιά, επέμεινε παρακαλώντας την να δεχθεί μια συνάντηση. Τελικά ανταμείφθηκε με το ακόλουθο μήνυμα.

10:17 Απόψε πηγαίνουμε στον χορό του πρέσβη. Θα μείνουμε εκεί ως τις δύο. Μπορώ να κανονίσω να συναντηθούμε με τον εξής τρόπο. Μόλις φύγουμε, οι υπηρέτες πιθανότατα είτε θα βγουν είτε θα κοιμηθούν. Στις 11 και μισή μπες στα ρετά στον προθάλαμο. Αν συναντήσεις κάποιον, ρώτησε για την κόμισα. Αν όχι, ανέβα την σκάλα, στρίψε αριστερά και προχώρησε ώσπου να φτάσεις σε μια πόρτα που οδηγεί στην κρεβατοκάμαρά της.

10:46 Μπες μέσα και πίσω από το παραβάν θα βρεις μια δεύτερη πόρτα που οδηγεί σε έναν διάδρομο. Από εκεί ξεκινά μια ελικοειδή σκάλα που καταλήγει στο μικρό μου σαλόνι. Εκεί θα σε περιμένω όταν επιστρέψω. Ο Χέρμαν έτρεμε σαν το φύλλο όσο πλησίαζε η προκαθορισμένη ώρα. Ακολούθησε πιστά τις οδηγίες και καθώς δεν συνάντησε κανέναν, έφτασε χωρίς δυσκολία στην κρεβατοκάμαρα της ηλικιωμένης κόμισας.

11:15 Αντί όμως να περάσει από τη μικρή πόρτα πίσω από το παραβάν, κρύφτηκε μέσα σε μια ντουλάπα για να περιμένει την επιστροφή της. Οι ώρες κυλούσαν βασανιστικά αργά. Επιτέλους ακούστηκε ο θόρυβος από τις ρόδες της άμαξας. Αμέσως άναψαν τα φώτα και οι υπηρέτες άρχισαν να πηγαινοέρχονται. Λίγο αργότερα η γριά κόμησα μπήκε στο δωμάτιο παραπατώντας εξαντλημένη από την κούραση.

11:43 Οι γυναίκες της έβγαλαν τα πανοφόρια και τα κοσμήματά της και άρχισαν να την ετοιμάζουν για τη νύχτα. Ο Χέρμαν παρακολουθούσε την σκηνή με μια περιέργεια στην οποία ανακατευόταν μια δυσυδαιμονική φοβέρα. Όταν στο τέλος της φόρεσαν την νυχτερινή της κούφκια και τη ρόμπα, η γριά έμοιαζε λιγότερο απόκοσμη από ότι με το επίσημο φόρεμά της από γαλάζιο μπροκάρ.

12:08 Κάθισε σε μια αναπαυτική πολυθρόνα δίπλα σε ένα τραπέζι, όπως συνήθιζε πριν πέσει για ύπνο, και οι υπηρέτριές της αποσύρθηκαν. Καθώς η ηλικιωμένη λυκνιζόταν αργά μπρος πίσω Σαν να μην είχε επίγνωση όσων συνέβαιναν γύρω της Ο Χέρμαν βγήκε αθόρυβο από την κρυψώνα του Με τον ανεπέστητο θόρυβο υγριά Άνοιξε τα μάτια και κοίταξε τον απρόσκλητο επισκέπτη Με βλέμμα μισοσβισμένο σαν χαμένο «Μη φοβάστε, σας παρακαλώ»

12:39 Είπε ο Χέρμαν με ήρεμη φωνή «Δεν ήρθα για να σας κάνω κακό ήρθα να σας ζητήσω μια χάρη». Η κόμισα τον κοίταζε σιωπηλή σαν να μην καταλάβαινε τα λόγια του. Ο Χέρμαν υπέθεσε πως ίσως ήταν κουφή. Έσκεψε λοιπόν κοντά στο αυτή της και επανέλαβε όσα είχε πει. Εκείνη παρέμεινε εντελώς αμίλητη. «Μπορείτε να με κάνετε πλούσιο χωρίς να σας κοστίσει απολύτως τίποτε», την οικέτευσε.

13:08 «Πείτε μου μόνο ποια είναι τα τρία χαρτιά που κερδίζουν πάντα και...» Σταμάτησε απότομα καθώς η γριά άνοιξε τα χείλη της σαν να ετοιμαζόταν να μιλήσει. «Ήταν μόνο ένα αστείο σας, το ορκίζομαι. Μόνο ένα αστείο», σιθήρισαν τα ξεραμένα της χείλη. «Δεν ήταν καθόλου αστείο. Θυμηθείτε τον Τσαπλίτσκι, που χάρη σε εσάς μπόρεσε να ξεπληρώσει τα χρέα του».

13:35 Μια στιγμιαία ταραχή ζωγραφίστηκε στα χαρακτηριστικά της ηλικιωμένης. Ύστερα το πρόσωπό της ξανά πέσε στην προηγούμενη απάθεια. «Θα μου πείτε τα ονόματα των τριών μαγικών χαρτιών ή όχι» ρώτησε ο Χέρμαν έπειτα από μια μικρή παύση. Καμία απάντηση. Τότε ο νεαρός έβγαλε από την τσέπη του ένα πιστόλι. «Γρυά μάγισσα» φώναξε. «Θα σε αναγκάσω να μου το πεις».

14:04 Μόλις αντίκρισε το όπλο, η κόμισα έδειξε για δεύτερη φορά σημάδια ζωής. Τράβηξε απότομα το κεφάλι προς τα πίσω και ύψωσε τα χέρια σαν να προσπαθούσε να προστατευτεί. Έπειτα τα άφησε να πέσουν και έμεινε ακίνητη. Ο Χέρμαν την άρπαξε από το πράτσο και ετοιμάστηκε να επαναλάβει τις απειλές του. Τότε όμως αντιλήφθηκε πως ήταν νεκρή.

14:38 Καθισμένη στο δωμάτιό της, ακόμη με το φόρεμα του χορού, η Λιζαβέτα είχε αφαιθεί στις σκέψεις της. Περίμενε να βρει εκεί το νεαρό αξιωματικό, μα ένιωσε ανακούφιση όταν διαπίστωσε πως δεν βρισκόταν πουθενά. Παράξενο παιχνίδι της τύχης. Εκείνο ακριβώς το βράδυ, στον χορό, ο Τόμσκι την είχε πειράξει για την προτίμησή της στο νεαρό αξιωματικό, διαβεβαιώνοντας την πως γνώριζε περισσότερα από όσα εκείνη φανταζόταν.

15:09 «Είχε ποιον μιλάτε» τον είχε ρωτήσει ανήσυχη, φοβούμενη πως είχε αποκαλυφθεί το μυστικό της. «Για εκείνον τον παράξενο άνθρωπο» αποκρίθηκε ο Τόμσκι. «Τον λένε Χέρμαν». Η Λίζα δεν απάντησε. «Αυτός ο Χέρμαν» συνέχισε ο Τόμσκι «είναι πραγματικά μια ρομαντική φυσιογνωμία. Έχει το προφίλ του να απολέοντα και την καρδιά του με φυστοφελή.

15:34 Λένε πως βαραίνεται τουλάχιστον με τρία εγκλήματα. Μα τι συμβαίνει. Έγινε σχλωμή σαν το πανί. Δεν είναι τίποτε. Ένας μικρός πονοκέφαλος. Αλλά γιατί μου μιλάτε γι' αυτόν τον Χέρμαν. Επειδή πιστεύω πως τρέφει σοβαρές προθέσεις για εσάς. Πού με έχει δει. Ίσως στην εκκλησία. Ίσως στον δρόμο. Η συζήτηση διακόπηκε εκεί προς μεγάλη απογοήτευση της νεαρής κοπέλας. Τα λόγια του Τόμσκι είχαν χαραχτεί βαθιά μέσα της και τώρα καταλάβαινε πόσο απερίσκεπτα είχε φερθεί. Αυτές οι σκέψεις την απασχολούσαν ακόμη όταν η πόρτα του δωματίου άνοιξε ξαφνικά και ο Χέρμαν στάθηκε μπροστά της.

16:15 Εκείνη τραβήχτηκε προς τα πίσω τρέμοντας ολόκληρη «Πού ήσασταν» ψιθύρισε τρομαγμένη «Στην κρεβατοκάμαρα της κόμισας, πέθανε» αποκρίθηκε εκείνος ήρεμα «Θεέ μου, τι λέτε» «Και πιστεύω πως εγώ υπήρξα η αιτία του θανάτου της» Τα λόγια του Τόμσκι επανήλθαν στη μνήμη της Λίζας Ο Χέρμαν κάθισε και της διηγήθηκε όλα όσα είχαν συμβεί Εκείνη τον άκουγε γεμάτη φρίκη και αποστροφή Ώστε λοιπόν εκείνες οι γεμάτες πάθος επιστολές Εκείνη η τολμηρή πολιορκία Δεν ήταν καρπός αγάπης ούτε τρυφερότητας Εκείνο που επιθυμούσε ήταν τα χρήματα Η δύστιχη κοπέλα ένιωσε πως κατά κάποιον τρόπο Είχε γίνει συνεργός στον θάνατο της ευεργέτη δάστης Ξέσπασε σε πικρό κλάμα Ο Χέρμαν την κοιτούσε σιωπηλός «Είστε τέρας», αναφώνησε η Λίζα σκοπίζοντας τα δάκρυά της. «Δεν είχα σκοπό να τη σκοτώσω. Το πιστόλι δεν ήταν καν γεμάτο».

17:20 «Και τώρα, πώς θα φύγετε από το σπίτι», ρώτησε η Λίζα. «Σε λίγο θα ξημερώσει. Σκόπευα να σας οδηγήσω από μια κρυφή σκάλα όσο η κόμισσα θα κοιμόταν γιατί θα έπρεπε να περάσουμε μέσα από το δωμάτιό της. Τώρα όμως φοβάμαι». «Δείξτε μου τον δρόμο και θα τα καταφέρω μόνος μου», απάντησε ο Χέρμαν. Εκείνη του έδωσε λεπτομερείς οδηγίες και το κλειδί της εξώπορτας.

17:45 Ο νεαρός έσφιξε το παγωμένο άψυχο χέρι της και έφυγε. Ο θάνατος της Κόμησας δεν προκάλεσε έκπληξη σε κανέναν, αφού όλοι τον περίμεναν εδώ και πολύ καιρό. Στην κηδεία της συγκεντρώθηκαν όλα τα επιφανή πρόσωπα της περιοχής. Ο Χέρμαν αναμίχθηκε στο πλήθος χωρίς να κινήσει ιδιαίτερη προσοχή. Αφού όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί αποχαιρέτησαν για τελευταία φορά την νεκρή, πλησίασε και εκείνος το φέρετρο.

18:16 Γονάτισε στο παγωμένο δάπεδο και έμεινε ακίνητος για πολλή ώρα. Όταν σηκώθηκε, το πρόσωπό του ήταν σχεδόν τόσο χλωμό όσο και της νεκρής. Ανέβηκε τα σκαλιά και έσκυψε πάνω από το ανοιχτό φέρετρο. Καθώς κοιτούσε το άκαμπτο πρόσωπο της κόμησας του φάνηκε πως εκείνο ανταπέδωσε το βλέμμα του με ένα ηρωνικό χαμόγελο κλείνοντάς του πονηρά το ένα μάτι Ο Χέρμαν αποκρίθηκε απότομα Έχασε το βήμα του και σοριάστηκε στο πάτωμα Τον σήκωσαν αμέσως και την ίδια στιγμή μετέφεραν έξω λιπόθυμη τη Λιζαβέτα Ιβάνοβνα Ο Χέρμαν δεν κατάφερε να ξαναβρεί την ψυχραιμία του ολόκληρη εκείνη την ημέρα Έφαγε μόνος του σε ένα απόμερο εστιατόριο και έπιε πολύ, ελπίζοντας πως το κρασί θα έπνιγε την ταραχή του.

19:08 Όμως το μόνο που κατάφερε ήταν να διαγύρει ακόμη περισσότερο τη φαντασία του. Επέστρεψε στο σπίτι, ξάπλωσε στο κρεβάτι του χωρίς καν να ξεντηθεί και αποκοιμήθηκε. Μέσα στη νύχτα ξύπνησε απότομα. Το φεγγαρόφωτο έμπινε από το παράθυρο και φώτιζε καθαρά όλο το δωμάτιο. Κάποιος φάνηκε για μια στιγμή έξω από το παράθυρο και αμέσως χάθηκε Δεν έδωσε σημασία Λίγο αργότερα άκουσε να ανοίγει η εξώπορτα Νόμισε πως ήταν ο υπηρέτης του που επέστρεφε αργά μεθυσμένος όπως συνήθιζε Όμως τα βήματα ήταν άγνωστα και ακουγόταν το τρίξιμο από χαλαρές παντόφλες που σέρνονται Η πόρτα του δωματίου άνοιξε και μια γυναίκα αντιμένη στα λευκά μπήκε μέσα Πλησίασε στο κρεβάτι και ο τρομοκρατημένος Χέρμαν αναγνώρισε την κόμισα.

20:01 «Ήρθα σε σένα παρά την θέλησή μου», είπε απότομα. «Όμως μου δόθηκε εντολή να ικανοποιήσω το έτοιμά σου. Το τρία, το επτά και ο άσος, με αυτή τη σειρά, είναι τα μαγικά χαρτιά. Πρέπει να μεσολαβούν 24 ώρες ανάμεσα στην χρήση κάθε χαρτιού. και αφού χρησιμοποιήσεις και τα τρία δεν πρέπει ποτέ ξανά να παίξεις χαρτιά». Το φάντασμα γύρισε από την άλλη και απομακρύνθηκε.

20:31 Ο Χέρμαν άκουσε την εξώπορτα να κλείνει και λίγο αργότερα είδε ξανά τη λευκή μορφή να περνά μπροστά από το παράθυρο. Σηκώθηκε αμέσως και βγήκε στον προθάλαμο. Ο υπηρέτης του κοιμόταν κατά γης. Η πόρτα ήταν κλειστή. Μη βρίσκοντας κανένα ίχνος επισκέπτη, επέστρεψε στο δωμάτιό του, άναψε ένα κερί και κατέγραψε λέξη προς λέξη όσα μόλις είχε ακούσει Δύο σταθερές ιδέες δεν μπορούν να συνυπάρχουν στον ανθρώπινο νου, όπως ακριβώς δύο σώματα δεν μπορούν να καταλάβουν τον ίδιο χώρο Το 3, το 7 και ο Άσος έδιωξαν πολύ γρήγορα από την σκέψη του την νικρή κόμισα, καθώς και κάθε άλλη σκέψη Όλος ο νους του συγκεντρώθηκε σε μία και μόνη ιδέα πώς θα αξιοποιούσε προς όφελός του το μυστικό που είχε αποκτήσει με τόσο τρομερό τίμημα.

21:25 Έφτασε μάλιστα να σκεφτεί να παρετηθεί από τον στρατό και να πάει στο Παρίσι για να αποσπάσει μια αμύθιτη περιουσία από την ίδια την τύχη. Η τύχη όμως φρόντισε να του προσφέρει μια καλύτερη ευκαιρία. Στη μεγάλη κεντρική αίθουσα υπήρχε ένα μακρύ τραπέζι, γύρω από το οποίο κάθονταν περίπου 20 άνδρες παίζοντας φαρό. Τράπεζα κρατούσε ο ίδιος ο Τσεκαλίνσκι.

22:56 Ήταν γύρω στα 60 με γκρίζα μαλλιά και αξιοπρεπή όψη. Το ροδοκόκκινο πρόσωπό του ακτινοβολούσε καλοσύνη, τα μάτια του έλαμπαν ζωηρά και ένα μόνιμο χαμόγελο έπαιζε στα χείλη του. Ο Ναρούμοφ σύστησε τον Χέρμαν. Ο οικοδεσπότης το έσφιξε εγκάρδια το χέρι, τον παρακάλεσε να αισθάνεται σαν στο σπίτι του και συνέχισε το μοίρασμα των χαρτιών.

23:21 Περισσότερα από τριάντα φύλλα βρίσκονταν ήδη πάνω στο τραπέζι. Ο Τσεκαλίνσκι σταματούσε μετά από κάθε γύρο ώστε οι παίκτες να προλάβουν να υπολογίσουν τα κέρδη και τις ζημιές τους, απαντούσε ευγενικά σε κάθε ερώτηση και δεν έχανε ποτέ το χαμόγελό του. Μόλις τελείωσε το μοίρασμα ανακάτεψε ξανά την τράπουλα και το παιχνίδι άρχισε από την αρχή «Επιτρέψτε μου να διαλέξω ένα χαρτί» είπε ο Χέρμαν απλώνοντας το χέρι του πάνω από το νόμο ενός εύσωμου κυρίου για να πάρει ένα από τα δεσμευμένα χαρτιά Ο τραπεζίτης έγραψε ευγενικά χωρίς να μιλήσει Ο Χέρμαν διάλεξε ένα χαρτί και έγραψε επάνω του με κυμολία το ποσό του στοιχήματος «Πόσο είναι» ρώτησε ο Τσεκαλίνσκι. «Συγχωρήστε με κύριε, αλλά δεν βλέπω πολύ καλά». «Σαράντα χιλιάδες ρούβλια» απάντησε ψύχρεμα ο Χέρμαν.

24:15 Όλα τα βλέμματα στράφηκαν αμέσως επάνω του Έχασε τα λογικά του σκέφτηκε ο Ναρούμοφ Επιτρέψτε μου να παρατηρήσω είπε ο Τσεκαλίνσκι με το αμετάβλητο χαμόγελό του πως το ποντάρισμά σας είναι υπερβολικά μεγάλο Και λοιπόν αποκρίθηκε ενοχλημένος ο Χέρμαν το δέχεστε ή όχι Ο τραπεζίτης έγνεψε καταφατικά Οφείλω μόνο να σας υπενθυμίσω ότι χρειάζονται μετρητά.

24:47 Ο λόγος σας ασφαλώς είναι αρκετός, όμως για να διατηρώ την εμπιστοσύνη των πελατών μου προτιμώ πάντοτε το έτοιμο χρήμα. Ο Χέρμαν έβγαλε από την τσέπη του μια τραπεζική επιταγή και του την παρέδωσε. Ο Τσεκαλίνσκι την εξέτασε προσεκτικά και την ακούμπησε πάνω στο χαρτί που είχε επιλεγεί. Άρχισε να μοιράζει. Στα δεξιά βγήκε ένα 9.

25:11 Στα αριστερά ένα 3. «Το τρία κερδίζει», είπε ο Χέρμαν αποκαλύπτοντας το χαρτί του. Ένα χαμηλό μουρμουρητό διαπέρασε την αίθουσα. Ο Τσεκαλίνσκι συνοφριώθηκε για μια στιγμή, όμως αμέσως το χαμόγελο επέστρεψε στα χείλη του. Έβγαλε ένα δεμάτι χαρτονομίσματα, μέτρησε το ποσό και το έδωσε στον Χέρμαν. Εκείνος πήρε τα χρήματα και αποχώρησε αμέσως από το τραπέζι.

25:40 Το επόμενο βράδυ εμφανίστηκε ξανά. Όλοι τον παρακολουθούσαν με περιέργεια ενώ ο Τσεκαλίνσκι τον υποδέχθηκε με την ίδια εγκάρδια ευγένεια. Ο Χέρμαν διάλεξε και πάλι ένα χαρτί και τοποθέτησε επάνω του όλα τα κέρδη της προηγούμενης βραδιάς. Ο τραπεζίτης άρχισε να μοιράζει. Στα δεξιά βγήκε ένα εννιά, στα αριστερά ένα επτά.

26:04 Ο Χέρμαν γύρισε το χαρτί του. Ήταν επτά. Οι παρευρισκόμενοι αναφώνησαν με έκπληξη και ο οικοδεσπότης φάνηκε για πρώτη φορά πραγματικά ταραγμένος. Μέτρησε 94.000 ρούβλια και τα έσπρωξε προς τον χέρμα. Εκείνος τα πήρε χωρίς να δείξει την παραμικρή συγκίνηση και αποχώρησε αμέσως. Το τρίτο βράδυ επέστρεψε για μία ακόμη φορά Η εμφάνισή του ήταν αρκετή για να σταματήσει κάθε άλλη ασχολία Όλοι περίμεναν με αγωνία να δουν την κατάληξη Διάλεξε το χαρτί του Άσος Το μοίρασμα άρχισε Στα δεξιά βγήκε μια ντάμα Στα αριστερά ένας άσος Ο άσος κερδίζει Είπε ο Χέρμαν γυρίζοντας το χαρτί του χωρίς να του κάνα το κοιτάξει «Η ντάμα σας είναι νικημένη», παρατήρησε ήρεμα ο Τσεκαλίνσκι.

26:59 Ο Χέρμαν ανατρίχιασε. Κατέβασε το βλέμμα στο χαρτί του. Δεν ήταν ο άσος. Ήταν η ντάμα πίκα. Δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του. Του φαινόταν αδύνατο να είχε κάνει τέτοιο λάθος. Καθώς την κοιτούσε αποσβολωμένος, του φάνηκε πως η ντάμα του έκλεισε ηρωνικά το ένα μάτι. «Η γριά», αναφώνησε άθελά του. Ο Κρουπιέρης μάζεψε ατάραχος όλα τα χρήματα, ενώ ο Χέρμαν στεκόταν ακίνητος, χαμένος μέσα στον τρόμο.

27:32 Όταν απομακρύνθηκε από το τραπέζι όλοι παραμέρισαν σιωπηλά για να περάσει. Τα χαρτιά ανακατεύτηκαν ξανά και το παιχνίδι συνεχίστηκε σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Ο Χέρμαν έχασε τα λογικά του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Ομπούχοφ όπου δεν μιλούσε σε κανέναν. Μόνο μουρμούριζε αδιάκοπα με μονότονη φωνή. Το τρία, το επτά, ο Άσος.

27:58 Το τρία, το επτά, η Ντάμα Πίκα.