Skip to content
PodBase
Ο τουρισμός δε μας κάνει πλούσιους!

Ο τουρισμός δε μας κάνει πλούσιους!

Μπούκλα 99 | Νεφέλη Μεγκ
Ιούνιος 29, 2026 00:24:40
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ξεκινάμε με τον «Μόνα Λίζα» της καρδιάς μας, τον Αλέξη Τσίπρα. Από την πολιτική ασάφεια α λα Τζοκόντα, μέχρι το storytelling για τα ΜΜΜ και τις δωρεάν σχολές χωρίς υποδομές, αναλύουμε πώς το φλερτ με τη λαϊκή αμνησία συνεχίζεται. Στην αντίπερα όχθη, ο Κωστής Χατζηδάκης απαντά στα χρέη του ΕΦΚΑ δείχνοντας τα Boeing. Αν όμως το όραμά μας είναι να γίνουμε «τα γκαρσόνια της Ευρώπης», η φυγή των νέων είναι μονόδρομος. Τέλος, ξεσκεπάζουμε το παραμύθι της ανάπτυξης του 2% μέσω της Άννας Διαμαντοπούλου, εξηγώντας πώς το κράτος αδειάζει τον καταναλωτή μέσω του ΦΠΑ.

Αν θέλετε να γίνετε patreons⬇️:https://patreon.com/nefelimeg?utm_medium=unknown&utm_source=join_link&utm_campaign=creatorshare_creator&utm_content=copyLink

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Βρε σατανάδες! Μου λείψατε πάρα πολύ! Καλησπέρα παιδί μου φίλοι και καλώς ήρθατε σε ένα ακόμα επεισόδιο Μπούκλα 99! Νεφέλι με έξω στο μακρόφωνο! Μόνη μου! Είχαμε να το πούμε παιδιά, κοντά στις τρεις εβδομάδες Your girl was a waste in Australia Εντάξει, δεν θα σας πρίξω απάριτερο εδώ πέρα να σας πω όπως πέρασα Έχω κάνει πέντε vlogs και μου λείπει και ένα ακόμα Είναι στο TikTok ανεβασμένα, είναι YouTube Shorts Μπείτε τα, δείτε τα και ανέβασα και ένα στο instagram για να μην σπάμε παπάρι ήταν πάρα πολύ κουραστικά δηλαδή αυτό το trip θα συμβούλευα τον κόσμο να μην το κάνει είναι πάρα πολλές ώρες είναι απάλευτο και τώρα παιδιά πάμε στα επόμενα που είναι τα Σαμερικά στις 30 Ιουνίου γιατί έχω την συνέντευξη για τη βίζα να δούμε πως θα πέφτω γιατί όπως έχω πει το check out είναι τα social στο τελευταίο 5 ετών και πρέπει να ετοιμάζομαι να κομίσεις ρούχα στήλε μου παιδιά πραγματικά I feel so overwhelmed και ακόμα και ακόμα δεν έχω πάει εκεί με το σπίτι επίσης

έχω βρει συγκάτοικο, μια Ουκρανή που μένει στις Βρυξέλλες, τη Γιούλια συγκατοικήσουμε μαζί, έχουμε χάσει όλα τα apartments τα οποία κάνανε pass downs οι άλλοι φοιτητές διότι η Γιούλια επιμένει ότι θα βρούμε κάτι πολύ καλύτερο και πιο οικονομικό θα δούμε πώς θα πάει αυτό, μας βλέπουμε στο τέλος να είμαστε κάπου εκεί πέρα στην Airbnb και να προσπαθούμε να βρούμε σπίτι στο Σικάγο, anyway να με φιλοξενεί σε δυο μέρες όταν πάω εκεί μέχρι να στήσω το σπίτι μου θα με ευχαριστούσε πάρα πολύ. Ευχαριστώ, παρακαλώ.

Αυτό που θέλω πλέον να πω για την Ιυστραλία. Εγώ είχα να κάνω αστάντα πάρα πολλά χρόνια γιατί έχω περάσει πολύ άσχημα με το μπούλινγκ και το βρίσιμο των πάρα πολλών κομικών, ναι. Με αποκορύφωμα. Θυμάμαι ήμουν σε ένα open mic και αυτός που προσήλσε το open mic πριν το όνομά μου μου είπε και καλά, αντί να με προηγήσει λέει το όνομα του, Άδωνη Γυριέδη.

Και επειδή μου κάνανε κάτι τις μαλακές, αποφάσισα ότι δεν μπορώ άλλο από αυτό το toxicity. Και συνειδητοποίησα φίλε πόσο διαφορετικό είναι καταρχάς να κάνεις performance στα αγγλικά, γιατί αυτό που κάνουμε στο σύμπνε είναι ήδη στα αγγλικά, και πόσο διαφορετικό είναι το χιούμορ και πόσο εκτιμάται μερικές φορές άλλου είδους χιούμορ στο εξωτερικό από ό,τι στην Ελλάδα.

και θα ακολουθήσω την συμβουλή της Κατερίνας Βρανά να μην το αφήσω και στο Σικάγο που είμαι να πηγαίνω στο Open Mic και να το προσπαθήσω. Οπότε γεννάτε μου πώς θα πάω αυτό παιδιά, δεν ξέρω, το μέλλον είναι βίον Οδυσσίων, ο που νοούζε εδώ πέρα. Πάμε με Patreon σιγά σιγά. Έχουν πει αν βγάλω τα χρήματα που θέλω από Patreon θα συνεχίσω να κάνω αυτά τα podcast και στην Αμερική διότι έρχονται, έχει μυρίσει.

Προκλογικό το πλήμμα, το μυρίζεται το πλήμμα. πιο σοβαρό. Οπότε να γίνετε όλοι πατρίνες, ευχαριστώ και εσάς που είστε καινούργοι εδώ πέρα και τσοντάρετε το δίμπαλο, δίμπαλο, δίμπαλο. Εγώ το κτιμάω και σας ευχαριστώ γιατί στηρίζετε NeferiMeg. Λοιπόν, το επεισόδιο προβλέπετε μεγάλο, με πολιτική επικαιρότητα, γιατί είπαμε είστε σαν ομαλάρες εσείς σαν ομαλάρες. Πάμε λίγο να δούμε και θέλω να ξεκινήσω φίλοι και φίλες από το star της καρδιάς μας, το Το μόνα λίζο ή τζοκόντο, όπως θέλετε πείτε τον.

Ο Τσίπρας είναι όπως είναι ο πίνακας στη τζοκόντα. Αν τον κοιτάξεις, από ποια γωνία και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάει. Είναι ετσι σωγραφισμένος. Ο Τσίπρας νομίζεις ότι σου μιλάει, σαν να πληθυνθείς σε σένα. Θα μου πεις, τώρα αυτό μπορεί να είναι και λαϊκισμός. Όχι. Πέραν της γελοιότητας της δήλωσης. Τι έκανε παιδιά εδώ πέρα ο Εμίλος Χιλάκης που είμαι πολύ σίγουρη ότι δεν το έχετε σκεφτεί.

Την προσπάθεια του λοιπόν να αποθεώσει τον Αλέξη Τσίπρα τον υποβίβασε σε ένα προϊόν marketing. Λέει δηλαδή ότι ο Τσίπρας είναι εξαιρετικός στο να φαίνεται ότι σε ακούει και ότι απευθύνεται σε σένα ανεξάρτητα από τι κάνεις στην πραγματικότητα. Αυτό το μεταξύ να κάτσεις και να το σκεφτείς ταιριάζει απόλυτα στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα.

Διότι αυτό το κοίταχμα από παντού είναι, πώς θα το πω, ο ορισμός και η προσωποποίηση της πολιτικής ασάφειας. Κοιτάζω τους αριστερούς, κοιτάζω και τους κεντρώους, υπόσχομαι τα πάντα στους πάντες. Στο τέλος, κανείς δεν καταλαβαίνει ποιο είναι το πραγματικό σχέδιο, που για μένα αυτό είναι έμπος. Όταν λοιπόν αντιμετωπίζεις έναν πολιτικό ως πίνακα ζωγραφικής που σε κοιτάει γλακάκια από παντού, Θεωρώ ότι σαν παντάστα τον κρίνεις σαν πολιτικό και τον κρίνεις λίγο σαν διακοσμητικό.

Η Τζοκόντα είναι πολύ ωραία για τον Λούβρο. Στην πολιτική σκηνή όμως δεν θέλεις να σε κοιτάζει κάποιος ενηγματικά. Θέλεις κάποιον που όταν τον κοιτάζεις από αριστερά ή από δεξιά να μην αλλάζει το τι λέει ανάλογα με τη γωνία του τηλεθεατή. Καταλάβατε? Πάμε λοιπόν τώρα στον Μοναλίζο, τον βασιλάκι Καΐλα της καρδιάς μας που είχε εκδήλωση στα εργατικά στρώματα του Πειραιά.

Η ελληνική αριστερή συμπαράταξη με το που ιδρύθηκε μέσα σε 24 ώρες έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Αν λοιπόν μέσα σε λίγες μόνο ώρες καταφέραμε να γίνουμε αξιωματική αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε και κυβέρνηση με την ψήφα του ελληνικού λαού. Δείτε τώρα, αυτή η ρητορική που γεννηθήκαμε χθες και είμαστε ήδη πρώτοι, τι κάνει.

στον δημιουργία σένα την ψευδέσεις του καινούριου προσπαθώντας να αποποιηθεί τις ευθύνες του παρελθόντος. Είναι το ίδιο story tale που έλεγε και δεν θα το ξεχάσω, ότι εμείς θα χτυπάμε τα ούλοι και οι αγορές θα χορεύουν. Αλλά ρε φίλε, ο Τσίπρας είναι ο ίδιος Τσίπρας που ήταν και πριν 10 χρόνια. Στην προσπάθειά του να παρουσιάσει μια οργανωτική αλλαγή ως πώς θα το πω, άμεση πολιτική ανατροπή που ήρθαμε εδώ πέρα, στερείται στοιχειώδους βάσεις πολιτικής συνείδησης και βασίζεται μάλλον ότι το εκλογικό σώμα πάσχει από συλλογική αμνησία. Που μάλλον πάσχει έτσι γιατί το βλέπεις ότι ο κόσμος το πάντα ξαναψηφίσει. Λες και δεν θυμάται τι έχει γι' αυτό το 15. Anyway συνεχίζουμε λες τι στο διάκορο μετά από τόσα χρόνια κάτι θα έχει μάθει. Αγγλικά ρε παιδί μου έστω.

Well well. Λοιπόν υπάρχει Άρχισε παιδιά μια έκφραση, η Τίνα, there is no alternative, η οποία τη λέγανε για την πολιτική της Θάτσερ, το έλεγε ρε παιδί μου η Θάτσερ, ότι there is no alternative, ότι εγώ και καμία άλλη. Και έμεινε στο να χρησιμοποιείται στο ότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός και ο καπιταλισμός είναι η μοναδική βιώσιμη δρόμη για την οικονομία.

Δηλαδή ότι δεν υπάρχει αναλυτική λύση ρε παιδί μου. Ωραία, το έχουμε αυτό. Τι έχει καταλάβει ο Αλέξης Τσίπρας από αυτή την έκφραση. Το μήνυμα ότι το The Rich Alternative που λέγανε κάποτε για τη Μάργκερι Θάτσελ στα ελληνικά Ρε Αλέξη, για όνομα του Θεού, είχες μία φράση να μάθεις. Μία φράση! Τέλος πάντων, να κόψουμε το χαβαλέ, να πάμε σε σοβαρές προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα.

Μία από αυτές ήταν για τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Θέλω λοιπόν Αλέξη να μας πεις ποιοι θεωρείς ότι ρησομπούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ότι η συγκοινωνία είναι μια υποδομή που πρέπει να είναι δημόσιο δικαίωμα και όχι προνόμιο για λίγους, όπως δυστυχώς γίνεται με πολλά άλλα δημόσια αγαθά, όπως η υγεία, όπως η παιδεία. Όχι προνόμιο για λίγους, όπως είναι τώρα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, διότι τώρα η λίγη και η προνομιούχη χρυσόμα που είναι το νάσά, κυρίες και κύριοι.

Όμως, όπως όλοι το γνωρίζουμε, εκτός των πολιτικών, όλων των πολιτικών από ό,τι καταλαβαίνω, στην Ελλάδα, η σημερινή συγκοινωνία εδώ στη χώρα μας και ιδιαίτερα στην Αθήνα, κάθε άλλο παρά προνόμιο των λίγων και των ισχυρών, είναι. Είναι το βασικό μέτρο συγκοινωνίας των λαϊκών στρωμάτων, των φοιτητών, των εργατών και των εργαζομένων που δεν αμύβονται τόσο καλά.

Δηλαδή ο Τσίπρας και ό,τι λάκεις μετά προσπαθούν να παρουσιάσουν το εισιτήριο ή την κάρτα, τη μηνία που έχει στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ως ένα ταξικό εμπόδιο που κλεί τον κόσμο. Στην πραγματικότητα όμως ρε παιδιά, και αυτό το βλέπετε για την καθημερινότητά σας, το πρόβλημα του πολίτη με τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν είναι το εισιτήριο, το κόμιστρο, αλλά ότι ο μούμου μου είναι ποιοτικά υποβαθμισμένα.

Το πρόβλημα δηλαδή του εργαζόμενου που είναι στην οίκια ή στο πέραμα δεν είναι αν το αισθητήριο είναι ένα 20 φίλε Αλλά αν το λεωφορείο θα περάσει την ώρα του, αν θα είναι γεμάτο μέχρι ασφυξίας και αν οι ψηρμοί στο μετρό έχουν συντηρηθεί σωστά ώστε να μην πάθει τίποτα Και όντως η ρητορική της δωρεάν μετακίνησης ακούγεται πάρα πολύ ελκυστική αλλά αν η δημόσια συγκοινωνία παραμείνει έτσι διαλυμένη το να είναι κάτι δωρεάν δεν σου είναι το πρόβλημα Πώς είναι το πρόβλημα. Ένα δωρεάν ελευθερία που δεν έρχεται ποτέ ή που κυκλοφορεί χωρίς κλιματισμό ή με κίνδυνο βλάβης παραμένει μια πολύ κακή υπηρεσία.

Και όπως είπα, αυτά τα υποστήριξε και το ΠΑΣΟΚ που βγήκε αντροπής και είπε Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν προτείνει και θα κάνει πράξη ως κυβέρνηση ότι όλοι οι νέοι έως 24 ετών θα έχουν καθολική δωρεάν πρόσβαση και στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Κοιτάξτε εδώ να δείτε, αυτή η λέξη, το δωρεάν, είναι πάρα πολύ παραπλανητική στο δημόσιο διάλογο.

Τα λεωφορεία, τα μετρό, χρειάζονται καύσιμα, χρειάζονται ρεύμα και μισθούς για τους οδηγούς. Αν ο επιβάτης δεν πληρώσει το εστίριο, το κόστος αυτό δεν εξαφανίζεται, έτσι μαγικά, με ένα ραβδάκι, Harry Potter. Απλώς μεταφέρεται στον κρατικό περιπολιγισμό. Αυτό σημαίνει ότι θα καλυφθεί είτε από την αύξηση της έμεσης ή άμεσης φορολογίας, είτε από την περικοπή κονδυλίων που χρειάζονται σε άλλους κρίσιμους τομείς, όπως είναι η υγεία.

Επίσης, τα μεγάλα δίκτυα αφορούν συνήθως την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Αν η χρηματοδότησή τους γίνει εξολοκλήρωτη από τον κρατικό προϋπολογισμό, κοιτάξτε τώρα τι άδικο συμβαίνει. Ένας φορολογούμενος στην Κρήτη ή στην Ξάνθη ή σε κάποιο νησί που δεν χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, θα πληρώνει μέσω της φορολόγησης τη δωρεάν μετακίνηση των κατοίκων που ζουν στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Αλλά αυτός δεν θα έχει πρόσβαση σε ανάλογες υποδομές. Είναι όπως τον ΒΟΑΚ, είχαμε κάνει στο Sky πέρσι ένα επεισόδιο γι' αυτό. Ο ΒΟΑΚ που είναι ο άξονας που θα ενώσει ρε παιδί μου την Κρήτη, τον πληρώνω κι εγώ, εσύ που δεν ζεις στην Κρήτη γιατί χρηματοδοτείται από τον κρατικό προεπολογισμό. Κι εγώ μπορώ να μην πάω ποτέ στην Κρήτη, αλλά λεφτά για τον δρόμο θα δώσω.

Περισπάντων όμως παιδιά, φαίνεται όμως ότι ο Αλέξης έχει κι άλλες σοβαρές προτάσεις για τα ΑΕΗ για παράδειγμα. Είχαμε θέσει το 2018-2019 σε διαβούλευση ένα σύστημα κατάργησης των εξετάσεων με τη μορφή που είχε και ελεύθερης πρόσβασης για την πλειονότητα των σχολών, γιατί το παράδοξο είναι ότι η πλειονότητα των σχολών μπορεί να δεχτεί φοιτητές χωρίς να υπερβαίνει τον αριθμό των φοιτητών που μπορεί να δεχτεί.

Τι δεν καταλαβαίνετε, μπορεί να γίνει ελεύθερη πρόσβαση και παρόλα αυτά να μην πηγαίνουν στις σχολές. Παρότι θα είναι εύκολο, make it make sense. ότι αυτός ο θεσμός είναι ο μόνος θεσμός που εγγυάται την απόλυτη αξιοκρατία και ισότητα ευκαιριών το μόνο αδιάβλητο που έχουμε είναι οι παγκάλαδικες εξετασίες όπου το παιδί του πλωσίου και το παιδί του φτωχού γράφουν με καλυμμένα τα ονόματα στην κόλλα τους και κρίνονται αποκλειστικά από αυτό που έχουν γράψει και όχι με βάση το όνομά τους και από την άλλη προτείνει αυτός ο θεσμός που το λέξιο κρατικό να καταργηθεί χωρίς να έχει να προτείνει ένα εξίσου αδιάβλητο σύστημα.

Εν τω μεταξύ, όλη αυτή η ρητορική παραγνωρίζει πλήρως και την πραγματικότητα που υπάρχει στα ελληνικά πανεπιστήμια. Το βλέπουμε, το χούλ όσοι μπήκαμε στα πανεπιστήμια, ότι ήδη τα καημένα υποφέρουν από έλλειψη χρηματοδότησης, από έλλειψη καθηγητών, από ανεπάρκεια εργαστηρίων, από τους φοιτητές που είναι φίσκα μέσα στις αίθουσες, you name it.

Το να μπουν όλοι ελεύθεροι σε μια σχολή, χωρίς να έχουν αυξηθεί οι υποδομές, τι σημαίνει αυτόματη υποβάθμιση των σπουδών των παιδιών. Επίσης, αν όλοι μπαίνουν ελεύθερα, αλλά οι υποδομές είναι περιορισμένες, το Πανεπιστήμιο ουσιαστικά τι θα αναγκαστεί να κάνει, να βάλει εξαιρετικά σκληρές εξετάσεις εντός των πρώτων του εξαμήνων, προκειμένου να μειώσει αυτούς τους φοιτητές, όπως συμβαίνει στη Γαλλία.

Σε αυτό το σύστημα τώρα, ποιος αντέχει να ανταπεξέλθει. Άλλοι φοιτητές που θα είναι από εύκολες οικογένειες, θα μπορέσουν να πληρώσουν φροντιστήρια για να τα πάνε καλά στις εξετάσεις μες στο πανεπιστήμιο. Άρα, αν θέλεις να καταργήσεις αυτόν τον ταξικό φραγμό, με αυτό το πράγμα δεν τον καταργήσεις, απλά το μετατοπίζεις χρονικά.

Και τον κάνεις ακόμη πιο δαπανηρό. Και επειδή πολλά είπαμε για τον Αλέξη Τζίπρα και για την αντιπολίτευση, έχω και λίγο πασόκ πιο μετά, πάμε λίγο στην κυβέρνηση να είμαστε εδώ πέρα, ακριβοδίκαιοι κυρίες και κύριοι, υπενθυμίζω αν σας αρέσει αυτό που ακούτε, να γίνετε Patreon, στο Patreon είναι μια πλατφόρμα στην οποία με στηρίζετε με ένα financial κάποιο άλλο τρόπο, δοκιμάω να συνεχίζω να κάνω αυτά τα ωραία βίντεο που εσείς ενωμαλάρες γουστάρετε να βλέπετε και να ακούτε ξεκινάει από το μήνα 2 ευρώ έχουμε 5, έχουμε 12 έχουμε και 25 για όποιον είναι καραμπουζουκλής και θέλει να τα δώσει, δεν υπάρχει κάποιο extra benefit το extra benefit παιδιά είναι ότι εγώ κάνω αυτό το πράγμα εδώ που βλέπετε all alone, οπότε αφήνω link εδώ και στην περιγραφή Α όχι υπάρχει ένα extra perk ότι μπαίνετε στο discord που έχουμε ένα chat όλοι όσοι είναι patreon και εκεί πέρα συζητάμε ανταλλάσσουμε ιδέες, κάνουμε calls κάποια στιγμή θα κάνουμε μην το περιμένετε και αυτό σαν extra, το extra είναι αυτό

αυτή την παρόχη πληρώνεις, εγώ τουλάχιστον δεν υπόσχομαι πράγματα που δεν γίνονται όπως ο Αλέξης ο Τσίπρας. Πάμε τώρα στο χατζηδάκι. Μή μου και ζουλούν μου, γιόλα και καντυφέ μου, μυροζωνάρι σαλουνού και κακοφένε τέμπ. Τώρα ρωτάμε λοιπόν για τα χρήσης στον ΕΦΚΑ που είναι 40 δις και περιμένουμε τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να απαντήσει για τα 40 δις.

Θα βλέπετε τα στατιστικά μια έτσι μια αλλιώς γιατί τα στατιστικά είναι ότι έχουν αυξηθεί και τα χρέη στην εφορία και στον ΕΦΚΑ. Είναι 40 δις στον ΕΦΚΑ. Γιατί το χρουστάς δελπίδι μου 40 δις. Γι' αυτό επιμερίζεται σχολή κατάσταση. Έχεις άγχος, πώς θα το εξέλιξεις, πώς θα μαζέψεις τα χρήματα. Και ο αντιπρόεδρος, αντί να μιλήσει για αυτό το θέμα, πετάει μπάλα αλλού.

Ότι δεν ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχουν προβλήματα. Πρέπει να δούμε την τάση. και η τάση σε πολλά και διαφορετικά μεγέθη είναι θετική. Και έρχεται η κοινωνική πολιτική. Η Ελλάδα, να σας πω ένα άλλο στοιχείο, για να δούμε αν είναι ανακριβές ή όχι. Η Ελλάδα αυτή την ώρα είναι μέσα στις 10-12 χώρες παγκοσμίως που είναι στην ψηλή κλίμακα του τουρισμού.

Αυτό σημαίνει έσοδα. Έχουμε 40 εκατομμύρια τουρίστες. Του λένε ότι ο κόσμος χρωστάει 40 δις και αυτός τι λέει. Ναι, αλλά έχουμε τουρίστες. Πώς ιδέονται αυτά. Δεν βγαίνει ο μήνας κύριε Χατζηδάκη! Ναι, αλλά κοιτάξτε τι ωραία που προσγειώνεται τα Boeing στο ελευθέριος Βενιζέλος. Το ότι μπαίνουν τις εκατομμύρια στη χώρα από τον τουρισμό, δεν σημαίνει αυτόματα ότι μπαίνουνε στη τσέπη του ψιλικατζή στην οικειά ή του τρευλικού.

Αυτά τα λεφτά πάνε συστημένα σε ξενοδοχεία, σε αεροπορικές εταιρείες και σε διάφορους μεγαλοεπενδυτές. Στο να λες στο μικρομεσαίο, έχουμε τουρίστες. Είναι σαν να λες σε κάποιον που πεινάει Μην αγχώνεσαι, έφαγε ο γείτονας μια αθαγουμακαρονάδα Οπότε ο μέσος όρος της γειτονιάς είναι χορτάτος Είναι λέει η Ελλάδα στις 10 χώρες παγκόσμια Που τις κατατάσσουμε στην ψηλή λίμωκα του τουρισμού Και συγκρίνουμε τώρα τον τουρισμό μας με την Γαλλία, με την Ιταλία, με τη ΣΥΠΑ και δεν ξέρω τι Μόνο που αυτές οι χώρες παράγουνε, αυτή είναι η λέξη κλειδί από αυτοκίνητα και αεροπλάνα, μέχρι τεχνολογία και βαριά βιομηχανία.

Εμείς παράγουμε φέτα. Αν αύριο ρίξει μια βροχή διαρκή στην Γαλλία, η οικονομία της θα ζήσει, διότι παράγει πάρα πολλά πράγματα. Εμείς εδώ πέρα έχουμε ποντάρει όλοι μας τα λεφτά, αν θα κάνει διάκαδα. Αν και μια χρονιά στραβάς το καλοκαίρι, θα καταλήγουμε να κυνηγάμε ένας αλληλούς στους δρόμους της χώρας. Αντί λοιπόν η χώρα να φτιάξει την οικονομία της και να κρατά τους νέους επιστήμονες εδώ, τους γιατρούς και τους μηχανικούς, τώρα μάμας είναι να γίνουμε καρσφαίνι της Ευρώπης και να βγαίνουμε τώρα και να λένε «Α, δεν πηγαίνουν να δουλέψουν στον τουρισμό».

Όταν η μόνη σου βαριά βιομηχανία είναι το room service, λογικό δεν είναι εκείνη να παίρνει το πρώτο πλάνο για να δουλεύει στο εξωτερικό. Γιατί καλή είναι η ελληνική φιλοξενία, δεν λέω. Αλλά κανένας δεν σπούδασε τέσσερα χρόνια στο Πολυτεχνείο για να καταλήξει να φτιάχνει τρέντο εσπρέτσο για το Χάνς και την Χέλγα 14 ώρες την μέρα.

Και μιας και μιλάμε έτσι για αυτά τα ωραία, κάπου εδώ κολλάει και η κόντρα που ξέσπασε μεταξύ της Διαμαντοπούλου και του Χάρη του Δούκα. Γιατί η Νέα Δημοκρατία έχει ένα σταθερό ποσοστό 20%. Αλλά έχει κάνει μια πολιτική όλα αυτά τα χρόνια, Από τη μία λοιπόν έχουμε την Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία επιτέλους εφανίσσεται ως ο μοναδικός ενήλικας μέσα στο δωμάτιο.

Ω πώς τη θεμαζόνται η γυναίκα. Και λοιπόν, και λέει ρε φίλε το αυτονόητο. Παιδιά σοβαρευτείτε, τα δημοσιονομικά της χώρας είναι μια χαρά. Έξω μας βλέπουν σοβαρά και αφήστε τις τριπλοποδιές. χλωποδιές. Και κάπου εδώ συνειδητοποίησα ότι δεν είπα ποτέ ότι ο Δούκας βγήκε και την έκραξε και έγραψε αυτό το tweet εμπασπιρτός ή το στο εξ ναι, δεν το είπα ποτέ, δεν πειράζει, το λέω με αυτό το πλάνο. Αυτό δεν είναι την πολίτευση έτσι για να χαιρόμαστε, είναι ένας πολιτικός ρεαλισμός και δεν το λέω εγώ, μιλάνε τα νούμερα, γιατί μακροοικονομικά η Ελλάδα είναι πάρα πολύ καλά. Μικροοικονομικά είναι το πρόβλημα αυτό που λέγαμε και ο πριν, ότι παρόλο που έρχονται χρήματα, αυτά δεν τα βλέπει ο μέσος έλεγε στην τσέπη του.

Πριν μερικά χρόνια η Ελλάδα στην παγκόσμια οικονομία ήταν σαν να λέγαμε ένα προφίλ που είχε φάει σαν το μπάνερ, παιδί μου, από το YouTube ή το Instagram. Κανένας σοβαρός επενδυτής δεν την εμπιστευότανε, αλλά πρόσφατα η Ελλάδα είναι αυτό που λέμε επενδυτική βαθμίδα. Τι σημαίνει αυτό, είναι σαν να λέμε το bleed tick, το verify.

Οι μεγάλοι οίκοι είπαν εντάξει η Ελλάδα δεν είναι σκάμ, μπορούμε να επενδύσουμε. Το αποτέλεσμα ποιο είναι. Τώρα όταν η Ελλάδα ζητάει δανεικά, βγάζει ομόλογα δηλαδή έτσι ζητάει δανεικά, οι ξένοι της θα δίνουν πολύ χαμηλό τόκο, γύρω στο 3,5%. Και μάλιστα μας εμπιστεύονται περισσότερο από ό,τι εμπιστεύονται την Ιταλία. Επίσης φανταστείτε την Ευρώπη σαν μια παρέα.

Αυτή τη στιγμή οι περισσότερες χώρες, όπως η Γερμανία, είναι οριακά μπατριμένες. Δεν ανεβαίνουν καθόλου οικονομικά. Κάνται γύρω στο μισό της εκατό. Η Ελλάδα τρέχει με ανάπτυξη δύο τα εκατό. Για τα δεδομένη της Ευρώπης είναι σαν να λέμε ότι η Ελλάδα έχει κάνει ένα βίντεο που πάει viral, χτυπάει εκατομμύρια. Την ώρα που οι άλλοι είναι ρε παιδί μου, στακ στα 200 views.

Η Διαμαντοπούλου λοιπόν καταλαβαίνει ότι για να γίνεις κόμμα εξουσίας πρέπει να πείσεις στον κανονικό κόσμο, αυτό που καταλαβαίνει, τον κεντρό, τον οικοκύρη που θέλει κάποια σταθερότητα και όχι τον επαναστάτη του γλυκού νερού. Σου λέει αν είναι να γίνει με το σανδόν των άλλων, τι το κρατά να ανοίξει το μαγαζί ρε φίλε. Ωστόσο και αυτό που είπα πριν, εμείς δεν βλέπουμε αυτή την ανάπτυξη που λέει η Διαμαντοπούλου.

Γιατί είσαι βλεπρονορτάς και είμαι εδώ για να σου απαντήσω. Γιατί έχουμε μείωση του πραγματικού ισοδήματος λόγω του πληθωρισμού. Το κεφάλαιο δηλαδή που παράγεται από όλη αυτή την ανάπτυξη, δεν μπορώ να το μεταφράσω σε αγορεστική δύναμη να πάρω παραπάνω, να μου μένουν στην τσέπη, διότι όλο αυτό απορροφάται από το πώς έχει αυξηθεί το κόστος διαβίωσης, τη μέση του σούπερ μάρκετ κλπ.

Επίσης υπάρχει άνηση κατανομή της προστιθέμενης αξίας. Η μακροοικονομική μεγέθυνση αυτής της χώρας το φοβιδόνται κυρίως από δύο πυλώνες. Τις άμεσες ξένες επενδύσεις και το ρεκόρ του τουριστικού κλάδου. Ο πλούτος λοιπόν που παράγεται από αυτούς τους τομείς, χαρακτηρίζεται από έντονη συγκέντρωση κεφαλαίου. Όπως είπα και πριν, τα κέρδη αυτά πηγαίνουν σε μεγάλες εταιρείες αεροπορικές, σε μεγαλοπαιδητές, χωρίς να διαχέονται οριζόντες στην υπόλοιπη οικονομία.

Και ένα τρίτο που δεν βλέπουμε αυτή την ανάπτυξη, είναι ότι υπάρχει φύλλε φορολογική αφέμαξη με τους ένωσους φόρους. Αυτά τα πρωτογενή πλειονάσματα που έχουμε, 2% κλπ. Βασίζονται στο γεγονός ότι το κράτος έχει αυξημένα έσοδα επειδή τα παίρνει από εμάς. Τι εννοώ με αυτό, διότι ο FPI είναι ένας φόρος επί της 100 στην τιμή του προϊόντος που έχει 13%-24%.

Όταν ακριβαίνει ένα προϊόν, ο φόρος που εισπράττει το κράτος ανεβαίνει αυτόματα σε απόλυτα νούμερα, χωρίς το κράτος να χρειαστεί να αυξήσει τους συντελεστές να πάει από το 13% στο 14%. Αν ένα προϊόν για παράδειγμα κάνει 10 ευρώ με FPI 24% ο φόρος είναι 2,40. Αν λόγω της ακρίβειας το ίδιο προϊόν πάει σε 15 ευρώ, ο ΦΠΑ που είναι 24% αυτόματα μετατρέπεται σε 360.

Το κράτης δηλαδή έβγαλε 1,20 ευρώ περισσότερο από το ίδιο προϊόν χωρίς να κάνει κάτι. Στην οικονομία τώρα, ένας δίκαιος προοδευτικός φόρος είναι αυτός που επιβαρύνει περισσότερο όποιου βγάζει πολλά. Πλησία φόρους εισοδήματος. Ο ΦΠΑ όμως είναι ένα έμμεσος φόρος που είναι ίδιος για όλους. είτε είσαι εκατομμυριούχος είτε είσαι χαμηλος συνταξιούχος, στο σούπερ μάρκετ θα πληρώσει το ίδιο FIPA για ένα πακέτο μακαρόνια.

Ένα νοικοκυριό μισόδημα 900 ευρώ αναγκάζεται να εξοδέψει και τα 900 ευρώ, να καλύψει τα βασικά, πώς είναι το νίκη, το σούπερ μάρκετ, λογαριασμή κλπ. Αυτό σημαίνει ότι φορολογείται με FIPA στο 100% που σε δήματός του δεν περισσεύει τίποτα για αποταμίευση. Ένας άνθρωπος τώρα από την άλλη που βγάζει 5.000 ευρώ το μήνα, θα ξοδέψει π.χ. 500 για τα βασικά του έξοδα, και τα υπόλοιπα 3.500 θα τα αποταμιεύσει, θα τα επενδύσει, εκεί που δεν υπάρχει η ΦΠΑ.

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν φορολογείται με ΦΠΑ μόνο για το 30% εισοδήματός του. Ο φτωχότερος δίνει ένα πολύ μεγαλύτερο κομμάτι του εισοδήματός του στο κράτος μέσω του ΦΠΑ σε σχέση με κάποιον που είναι πλούσιος. Και επειδή ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται να καταλαβαίνει αυτή την ανισότητα, αποφάσισε να αυξήσει τους μισθούς, ποιο λέτε, των Μητροπολιτών βεβαίως, βεβαίως κατά 90% και να τους βγαίνει γύρω στα 5.000 μέχρι τα 3 και κάτι καθαρά.

Οι Μητροπολίτες που δεν πληρώνουν τίποτα έξτρα, που μένουν στο τσάμπα, που κάνουν και μέσα στην ενόρια, δηλαδή υπάρχουν δωρεές. Και βγήκε να πει για ποια λόγα το κάνει αυτό, για να ακούσουμε. Να παίρνουμε μια αύξηση της τάξης του 90% Δεν είναι αυτή η αύξηση καταρχάς Αλλά καν αντιμετωπίσετε το ερώτημα Γιατί αυτό θέλω να θυμίσω ότι ήταν ένα πάγιο αίτημα Και των γιατρών είναι πάγιο αίτημα να αυξηθούν οι μισθοί τους Αλλά δεν είδα και τόσο έτσι Ρε μουρα Αλλά φίλε και φίλες Το χρειάζεται ο γιατρός Αντε να σου αυξήσεις το προσδόχημα ζωής κατά 40 χρόνια Ενώ παπάς Καταλαβαίνεις ότι επενδύει στην αιώνια ζωή που είναι πέρα από αυτά εδώ τα φρύβολου, στα περιτά.

Αυτά είναι περιτά που ζούμε αυτή τη στιγμή. Άρε φίλε, πραγματικά, τη στιγμή που ο μέσος πολίτης ζει δραματικά από τον πολυθωρισμό στα τρόφιμα. Γελάω με αυτή την καινούρια εφαρμογή που βγήκε δηλαδή. Ότι τι ρε φιλαράκι, μου βγάζεις μια εφαρμογή που αν μπείτε και δείτε οι περισσότερες τιμές, δεν υπάρχει καρτέλε, δεν υπάρχει κανένα σούπερ μάρκετ.

Μπείτε και δείτε, σε αυτή τη νέα πλατφόρμα, ουσιαστικά αντικατέστησε τον ή καταναλωτή, υπάρχουν τα γάλα τα ποιχή, τα γάλα για τιμή, το ψώμη του τόστ. Και τι θα κάνω τώρα εγώ, θα δαπανίσω εγώ μία ώρα. Ποιος ρε φίλε, θα δαπανίσει μία ώρα να δει και να συγκρίνει, να συγκρίνει για να γλιτώσει at the end of the day, δύο ευρώ, σε αγορές του.

Πόσο νομίζετε ότι είναι, δηλαδή η διαφορά ενός προϊόντος με ενός άλλον είναι στα 30 λεπτά, όντως τώρα. Και αυτή τη στιγμή που βλέπεις αυτή γίνεται με τον πληθωρισμό, που το γιαούρτι έχει φτιαστεί στα 5 ευρώ το κιλό, βλέπεις τον Πρωθυπουργό να επιλέγει να υπεραμεινθεί αυτών των αυξήσεων στους Μητροπολίτες και ποιο θα ήθελε να πει σαν επιχείρημα τη θεσκευτική ισορροπία με τη Θράκη.

Και πρέπει να σας πω ότι δυσκολεύομαι κύριε Χαζινικολάου να δεχτώ ότι ο μισθός του Μητροπολίτη που διοικεί εμπαστοσύμια μεγάλη Μητρόπολη θα είναι σημαντικά χαμηλότερος από το μισθό του μουφτί. What? Εάν αυτό δεν δείχνει έλλειψη κοινωνικής ενσυναίσθησης, ειλικρινά φίλοι και φίλες δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Και περνάμε και στο καλύτερο κομμάτι αυτού του podcast που είναι ο Ντρικός Εγκέφαλος που βέβαια δεν έχω και πολλά πράγματα να σας πω.

Έχω ένα ωραίο experience, κάπως σαν στίχημα ήτανε. Ήμουν με μια φίλη στο γυμναστήριο και θέλω ρε παιδί μου το input σας εσείς εάντρε, θέλω το input σας από τους εάντρε. Είμαστε στο γυμναστήριο με μια φίλη μου και είναι ένα παιδί που είναι πολύ τα γούστα μου ρε παιδί μου, 40 χρόνια δεν είναι. Αλλά ήτανε υγιεινασμένος, τατουάζ, μέχρι το λαιμό του περίπτωσε και το χέρι του ήταν όλο μαύρο κάποιου μάθημα, είχε σβήσει κάποιο τατουάζ.

Και οι φίλοι μου ψάχνεται πάρα πολύ αυτόν τον καιρό και θέλει ένα ζουξούμουσο με τα λάκια και τότε μου λέει, ξέρετε, τις λέω εγώ, «Τι σου αρέσει» και μου λέει «Πώς να πάω να τον προσεγγίσω» και της λέω «Α, σε θα σου δείξω εγώ» και βλέπω αυτόν και λέω «Συ είναι η demonstration, θα σε δείξω πώς το κάνει». Φορούσε οκουστικά αυτός. Αν θέλετε παιδιά γενικότερα να βρείτε εγκόμενο στο γυμναστήριο, πού φορείτε οκουστικά. Ένα.

Τέλος που φορούσε οκουστικά, λέω δεν πειράζει, το έχω. Τον βλέπω να τελειώνει το σετ και να είναι, ξέρεις, αυτό που περιμένεις. Λέω, έχω δύο λεπτά, έχω δύο λεπτά από το ρολόι. Άντε τρία, κάνεις σοβαρό wet lifting. Πάω εγώ, εγώ που τελείωση εγώ στο γυμναστήρι δεν βλέπουμε κιόλας έτσι Φοράω καπέλο για να μην κόμπουν, να μην αναγνωρίζει κανείς Μπαζω Και πάω και του λέω τώρα εγώ θέλω να δείξω στη φίλη μου ότι κοίταξε να δεις πως θα κάνω τον κομμενάκι να διαφερθεί Να!

Του λέω πω ρε φίλε, λέω σε κοιτάζω τόσο ωραία, κοιτάζω το τατουάζ σου, πολύ ωραία τατουάζ Μου λες ευχαριστώ να είσαι καλά, εσύ πόσα έχεις Και εκεί συνειδητοποιώ ότι δεν έχω κανένα τατουάζ, άρα... Μη ξεφασίσεις... Δεν έχω, αλλά μ' αρέσουν. What the fuck! Και μου κοιτάζει με μια εκφραστηστή... Are you gay? What the fuck!

Είναι σαν να πηγαίνεις σε κάποιον και να λες... Δεν τρώω μήλα, αλλά μου αρέσει το μήλο. Να το κοιτάζω... What the fuck! Εν τω μεταξύ τους πάρω πολύ τατουάζ. Πάντα ήθελα ρε παιδί μου. ή γκόμενοι που είχαν να έχουν τατουάζ μέσα στα ταβλίμια να τα θαυμάζω. Εγώ δεν έχω κάνει σε μένα, γιατί θεωρώ ότι είμαι τόσο αναποφάσιστη που θα το μετανιώσω καταρχάς τη στιγμή που το κάνω και σε δέκα χρόνια θα το σκυλομετανίσω και μετά είναι πάρα πολύ πρόνο να βγει.

Είναι ο μόνος λόγος που δεν κάνω τατουάζ. Σύντοιχα έχω πάρα πολύ ευαίσθητο δέρμα, δηλαδή τα πύρισσες μου παίρνουν πάρα πολύ καιρό να χυλάρουν, οπότε θεωρούσα ότι με αυτό θα δεινοπαθήσω και γι' αυτό δεν κάνω, θα ήθελα πάρα πολύ αλλά γενικότερα πήγε όλο φούντο προσπαθούσα όμως να βρω μια follow up ερώτηση για να... και τίποτα όταν του είπα δεν έχω και αυτά είναι σαν να ξενέρωσε το μέσα του και απλά παιδιά έφυγε και εγώ δεν έκανα καν proof στη φίλη μου ότι μπρο, ε, δεν σηκώσεις την Πεύτου είναι σαν κομμένα και τίποτα, δεν έχω ιδέα πως είναι σαν κομμένα και τίποτα, εντάξει να σας πω κάτι όμως Ε, στο ότι. Ε, ενδιαφέρομαι εγώ για κάποιον. Πάω και σου μιλάω.

Δηλαδή, εσύ που βλέπεις μια κοπέλα έρχεται στο γυμναστήριο και σου λέει κάτι ωραίο για πάνω σου. Εσύ πιστεύεις ότι στο λέει έτσι για να στο πει. Ότι δεν στο λέω επειδή κάποιοι... Μπορεί να μου πεις ότι ο τύπος είχε γκόμενα, δεν ενδιαφερόταν, ναι, ότι είμαι μπάζο, το καταλαβαίνω. Αλλά γενικότερα αυτό σαν τρόπος συμπεριφοράς δεν είναι ένας ωραίος γενικός τρόπος για να δείξει τον άλλον ότι ενδιαφέρεσαι.

Γιατί μας τα έφτιαξε πρίξη ότι σας γράφουμε στο μουνί μας, ότι είμαστε divas και ότι θέλουμε το brand pit και δεν περιμένουμε και δεν κάνουμε και δεν ράνουμε. Ορίστε, είστε πουλήν και πόντι. Πάμε και σας μιλάμε και πάμε με τα αρχίδια μας. Τι θέλετε πια, τι θέλετε εσείς οι άντρες. Ξαλείμουε πάλι. Ξαλείμουε πείτε μου. Εγώ πιστεύω ότι ήμουν πάρα πολύ cringe, και από την περίπτωση ότι είπα ότι είχε γκόμενα κιόλας.

Είμαι σίγουρη ότι είπα ότι είχε γκόμενα. Φαίνονται οι άνθρωποι που έχουν γκόμενα, ρε παιδί μου. Οι άνθρωποι που έχουν γκόμενα και είναι καλά με την γκόμενά τους, κάνουν shutdown, οτιδήποτε άλλο. Δεν σε βλέπουνε, δεν βλέπουνε καν άλλη γυναίκα, δηλαδή είσαι ένα άφυλλο. Έχουνε μάτια τους οι loyal, οι άντρες ρε παιδί μου, έχουνε μάτια.

Με μάτια μόνο για την κοπέλα τους. Και μπράβο τους, έτσι. Μπράβο. Να λέμε μπράβο. Οπότε, αν είχε κοπέλα αυτός ο τύπος, μπράβο του, respect και μπράβο στην κοπέλα. Έχεις κάνει καλή επιλογή συντρόφου. Αν δεν είχε, τότε είναι κι εμείς μόνος σου. Αυτά είχα να πω, παιδιά. Τα λέμε μια άλλη βεβαιομάδα. Σας φιλώ, σας αγαπώ. Και αν θέλετε να μαθαίνετε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το τύπο, Να με ακολουθείτε στα social media Εδώ δεν μπορούν να τα λύνω Και ο ήχος επίσης βγαίνει στα podcast Μην ξεχνιόμαστε Τα link κάτω για να ακολουθήσετε το podcast Από το Spotify Άντε γεια

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00