#98: Ημικρανία: Η επαναστατική θεραπεία που αλλάζει ζωές! Με τον Μανώλη Δερμιτζάκη
Nadia Talks WellnessΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Οι ημικρανίες ταλαιπωρούν περίπου το 13% του γυναικείου πληθυσμού, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατατάσσει τις ημικρανικές κρίσεις στην κατηγορία της αναπηρίας. Τί συμβαίνει στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας και γιατί είναι τόσο σύνθετη στην αντιμετώπισή της; Τί είναι τα μονοκλωνικά αντισώματα και γιατί θεωρούνται επαναστατικά στην αντιμετώπιση της ημικρανίας; Τί ρόλο παίζουν οι ορμονικές αλλαγές στην έξαρση των ημικρανικών επεισοδίων; Αυτά και άλ...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
πολύ ενδιαφέρον θέμα με έναν εξαιρετικό επιστήμονα. Είναι ο κύριος Μανώλης Δερμιτζάκης. Έρχεται από τη Θεσσαλονίκη. Είναι νευρολόγος με εξειδίκευση στην αντιμετώπιση ημικρανιών και με μεγάλο ερευνητικό έργο. Κύριε Δερμιτζάκη, καλώς ήρθατε. Καλώς σας είχα, κύριε Βουλέ. Λοιπόν, το σημερινό θέμα συζήτησης, ειδικά στις γυναίκες, έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία και το γνωρίζετε πολύ καλύτερα γιατί είναι πάρα πολλές, πάρα πολλοί άνθρωποι αλλά ακόμα περισσότερες οι γυναίκες που πραγματικά υποφέρουν από ημικρανίας και από πόνο κεφάλους και φαντάζομαι το βλέπετε και εσείς στην καθημερινή σας κλινική εμπειρία.
Ναι, έχετε απόλυτο δίκιο. Είναι μια πάθηση, μια ευαισθησία, θα το συζητήσουμε και πιο μετά που αφορά κυρίως τις γυναίκες. Δηλαδή, οι γυναίκες που έχουν ημικρανία είναι τρεις φορές πιο συχνό από ότι οι άντρες. Αυτό έχει να κάνει με πολλούς παράγοντες. Έχει να κάνει π.χ. με τις ορμόνες, συγκεκριμένα με την ιστραδιόλη. Έχει να κάνει με γεννητικούς παράγοντες.
Οπότε όλα αυτά θα τα συζητήσουμε λίγο παρακάτω, αλλά γενικά περίπου το 13% του γενικού πληθυσμού των γυναικών έχει ημικρανία. Είτε το γνωρίζει είτε όχι. Οι μικρανίες ξεκινάνε από μικρή ηλικία Είναι κάτι δηλαδή που το συναντάτε να συμβαίνει από την εφηβεία και μετά Ή μπορεί μια γυναίκα να την εμφανίσει μετέπειτα στη ζωή της Οι μικρανίες συναντήνονται σε όλες τις ηλικίες είναι αλήθεια Βέβαια η παιδική μικρανία, η παιδική δηλαδή κάτω των 12 είναι 5% Δηλαδή 5% των παιδιών Σε κάθε τάξη Δηλαδή ένα παιδί έχει ημικρανία Είναι πάρα πολύ υψηλό το ποσοστό Αυτό ανεβαίνει Κατά τη διάρκεια της εφηβείας Έτσι όπου ξεκινάνε και οι εμεινωρίσεις Στις γυναίκες Και φτάνουμε τουλάχιστον το 10% Του γενικού πληθυσμού στην ενήλικη ζωή Ουσιαστικά μετά να έχει ημικρανία Θα ήθελα ξεκινώντας να μας εξηγήσετε Ποια είναι η διαφορά της ημικρανίας και του πονοκεφάλου.
Η κεφαλαλγία, ο πονοκέφαλος δηλαδή επιστημονικά το ονομάζουμε κεφαλαλγία, είναι ένας γενικός όρος. Είναι ουσιαστικά οποιοςδήποτε πόνος το πρόσωπο ή στο κεφάλι. Η μικρανία είναι μια από τις πιο συχνές, ίσως η πιο συχνή, πρωτοπαθής κεφαλαλγία. Δηλαδή είναι μια κεφαλαλγία, ένας πονοκέφαλος που δεν μπορούμε να το αποδώσουμε κάπου αλλού, σε κάποιο άλλο αί tio, cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement cement
Αυτό που θα πούμε, η χρόνη πονοκέφαλη, δηλαδή η πονοκέφαλη που το έχει κανείς για μεγάλο χρονικό διάστημα, πιθανότατα είναι η μικρανία. Μπορείτε να μου περιγράψετε την κλινική εικόνα και το τι σας λέει ένας άνθρωπος που έρχεται στο ιατρείο σας, που θα σας οδηγήσει πιθανότατα στο συμπέρασμα ότι έχει μικρανία. Μια μέση, ένα συχνό παράδειγμα θέλω.
Θα σας πω κατευθείαν τα κριτήρια. Ευτυχώς έχουμε συγκεκριμένα κριτήρια, δηλαδή κλινικά κριτήρια, από τα οποία μπορεί κανείς να βγάλει τη διάγνωση, να θέσει τη διάγνωση ουσιαστικά της μικρανίας. Η μικρανία χαρακτηρίζεται από το εξής, είναι ένας πόνος στο κεφάλι, ο οποίος διαρκεί χωρίς θεραπεία τέσσερις ώρες τουλάχιστον με 72 ώρες, τέσσερις ώρες με τρεις ημέρες.
μπορεί να είναι στο δεξί ή στο αριστερό ήμιση του κρανίου δεν είναι όμως υποχρεωτικό, δηλαδή μπορεί να είναι και σε όλο το κρανίο. Πρέπει να συνοδεύεται από τη λεγόμενη φωτοφοβία δηλαδή να ενοχλεί το φως, να είναι δυσάρεστο το φως ή ο ασθενής επιθυμεί να σβήσει τα φώτα, να πάει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο ή από την ήχοφοβία, δηλαδή είναι δυσάρεστη η ήχη και όταν λέω ήχη εννοώ και αυτό εδώ, αυτός ο μικρός ο ήχος μπορεί να είναι ιδιαίτερα δυσάρεστος για τον ασθενή.
Πρέπει λοιπόν να έχει ένα από αυτά τα δύο και συνήθως έχει και οσμοφοβία. Του είναι και πολύ ενοκλητικές ιοσμές. Πολύ απλές οσμές. Εκτός από αυτό πρέπει να έχει και το αίσθημα της ναυτίας αυτό το δυσάρεστο δηλαδή αίσθημα της αναγούλας που μπορεί να οδηγήσει και σε εμετούς. Μάλιστα. Άρα λοιπόν είναι αυτές οι περιπτώσεις έχουμε όλες οι συναντήσεις στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον που σου λέει ας πούμε πάλι γυναίκα θα πω συγγνώμη δεν θέλω να αποκλείσω τους άντρες απλά είναι πολύ συχνό στις γυναίκες σου λέει πάω σε ένα δωμάτιο να κλειστώ κλείνω τα φώτα μη μου μιλάτε μη μπαίνετε στο δωμάτιο θέλω να μείνω μόνη μου αφήστε με να ηρεμήσω αυτό είναι έτσι η πρόταση που είπατε έχει πιθανότητα 93% ανημικρανία έτσι είναι ακριβώς αυτό το προφίλ ο ασθενής θέλει να πάει να ξαπλώσει συνήθως ανάπηρος έτσι πρέπει να ξαπλώσει ένα κρεβάτι Είπατε αναπηρία και ίσως κάποιος που δεν το έχει περάσει δεν μπορεί να το καταλάβει αλλά νομίζω ότι και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατατάσσει
της κρίσης ημικρανίας στην κατηγορία της αναπηρίας Μάλιστα θεωρείται η πιο συχνή νευρολογική πάθηση που οδηγεί σε αναπηρία έτσι και η αναπηρία που οδηγεί ημικρανία είναι πιο υψηλά από τον πόνο που έχει στην οσφική μέρα, στη μέση που λέμε. Δηλαδή η αναπηρία στο σύνολο του πληθυσμού που προκαλεί η μικρανία είναι πιο σημαντική, πιο συχνή από ότι ένας ασθενής που πάει και εξαφρώνει για τη μέση του.
Να σας πω τώρα, όμως, ένας άνθρωπος που έχει επαγγελματική ζωή και βιώνει κάτι τέτοιο. Τι κάνουν οι άνθρωποι που είναι αδύνατο να πάνε στη δουλειά τους με αυτά τα συμπτώματα που μας περιγράφεται. Ναι, αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. δεν μπορεί να εργαστεί ή αν εργαστεί γιατί υπάρχει και ένας άλλος όρος δηλαδή είναι και η έννοια ότι λείπω από την εργασία μου αλλά είναι ότι πηγαίνω στην εργασία μου αλλά δεν μπορώ να αποδώσω αυτό λέγεται presentism δηλαδή είμαι εκεί αλλά δεν αποδίδω αλλά δεν είμαι ουσιαστικά αυτό που έχει μετρηθεί στις τράπεζες δηλαδή οι τραπεζικοί πάλι πόσα λάθη γίνονται και τα λοιπά πόσο αποδίδουν εκείνη τη μέρα που ενώ έχουν μικρανία και βέβαια μπορείτε να καταλάβετε είναι χαοτική.
Είναι η διαφορά, ας πούμε, όταν κάποιος έχει μικρανία, ότι ουσιαστικά δεν μπορεί να εργαστεί. Καλύτερα, δηλαδή, ουσιαστικά θέλουν να μείνει σπίτι του ο ασθενής παρά να πάει να εργαστεί, γιατί δεν θα αποδώσει καθόλου. Είναι μεγάλο πρόβλημα αυτό που λέτε, γιατί, όπως ακριβώς είπατε, αφορά νεαρούς ενήλικες, γυναίκες στα καλύτερα χρόνια, που μπορούν να αποδώσουν, μπορούν να πάνε στην εργασία τους, με τα παιδιά τους να παίξουν κτλ.
που εκεί η μικρανία τους κόβει. Τις κόβει. Δεν μπορούν. Θα πρέπει να πάνε να ξαπλώσουν. Και είναι ένα μεγάλο ζήτημα αυτό. Εκεί δηλαδή κάπου θα πρέπει να αναζητήσει γιατί χάνεται και ποιότητα ζωής. Δεν είναι μόνο το επαγγελματικό, δεν υπάρχει και ποιότητα ζωής. Δεν μπορούν να πάνε να ταξίδιασουν. Οπότε εκεί κάπου θα πρέπει να αναζητήσουν έναν νευρολόγο, έναν γιατρό.
Τώρα λέτε και το ταξίδι και μπαίνοντας στη θέση ενός τέτοιου ανθρώπου μπορεί να προγραμματίσει Καταρχάς αν μπορεί να προβλέψει πότε θα έρθει η μικρανία Και δευτερευόντως μπορεί να προγραμματίσει με κάποιο τρόπο τη ζωή του να πει θα πάω από τότε μέχρι τότε ένα ταξίδι Χωρίς το φόβο ότι τι θα μου συμβεί εκεί που θα είμαι και αν θα καταλήξω να είμαι στο ξενοδοχείο κλεισμένη Αντί να κάνω βόλτες Ακριβώς πιάνω αυτή τη λέξη που είπατε φόβος εμείς το ονομάζουμε φόβος του πόνου δηλαδή είναι το φαινόμενο κατά το οποίο μια ασθενή σε ένας ασθενής ο οποίος δεν πονάει εκείνη τη στιγμή, δεν έχει μικρανία προγραμματίζει όμως όλη τη ζωή τα ταξίδια, τις επαγγελματικές δραστηριότητες, αυτό που είπατε ακριβώς πάνω στο ενδεχόμενο ότι θα πάθει κρίση δηλαδή να σου πω ένα παράδειγμα από το γιατρείο μου στις γυναίκες που λέω πώς προετοιμάζεις για ένα ταξίδι. Λέμε τώρα πάμε ένα ταξίδι. Η παρέα σου θα πει πάμε ένα ταξίδι.
Πώς το προγραμματίζεις μου λέει. Καταρχάς αυτό το λένε όλες. Το πρώτο που σκέφτομαι είναι μια σακούλα έναν SSR για τα φάρμακα με τις ενέσεις. Το πρώτο. Μόνο αυτό με ενδιαφέρει. Έτσι. Να μπει στη βαλίτσα μου. Οπότε καταλαβαίνετε πώς αλλάζει η συμπεριφορά σε σχέση με την ημικρανία. Δηλαδή δεν χαίρεται την εκδρομή σκέφτεται τι θα γίνει αν πιάσει η μικρανία.
Αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό. Οπότε μπορεί να προγραμματίσει, αλλά όλα είναι σε αυτό το πλαίσιο. Μπορεί να προβλέψει πότε περίπου θα έρθει, τι εννοώ. Ξέρεις ότι για παράδειγμα θα διαθετήσεις την τάδη ημερομηνία. Συνδέεται συχνά η μικρανία με την περίοδο στις γυναίκες, άρα με κάποιο τρόπο να κουνήσει λίγο το χρονοδιαγραμμά της.
Ακριβώς έτσι όπως τα λέτε. συνήθως είναι στην εμεινορήση, είναι στην περίοδο. Ξέρουν, ας πούμε, και πολλές γυναίκες που έχουν μόνο στην εμεινορήση στην περίοδο. Οπότε ξέρουν πότε θα έρθει. Αλλά αυτό δεν είναι και απόλυτο. Δηλαδή, ένα κομμάτι είναι αυτό. Δεν αποκλεί κανένας και τις ημέρες που δεν έχει περίοδο μια γυναίκα.
Σε καμιά περίπτωση να μην έχει κάποια κρίση μικρανίας. Οπότε, ναι, μπορεί να προγραμματίσει, μπορεί να δει τις ημέρες, αλλά δυστυχώς μπορεί να προκύψει και με οποιαδήποτε αφορμή, γιατί μπορούμε να συστήνουμε και τις αφορμές, με οποιαδήποτε αφορμή μπορεί να προκύψει και μια μέρα που δεν έχει, δεν βρίσκεται σε μη νωρίς. Για πείτε μας τις αφορμές, τι μπορεί να κάνει ενεργοποίηση μιας μικρανίας.
Και εδώ τα πράγματα είναι εύκολα, δυστυχώς τα πάντα. Δηλαδή όταν λέω τα πάντα εννοώ αποδιατροφικές συνήθειες, έτσι συγκεκριμένα θα το αναφέρουμε αλκοόλ συγκεκριμένα ή διετροφής από τον καιρό η εναλλαγή του καιρού έτσι ειδικά όταν αλλάζει απότομα από κρύωση ζωστό ή υγρασία ή αϊπνία αν δεν κοιμηθεί καλά πολλές ώρες αν μην είναι στην δικαιοκάπη αν δεν ενυδατωθεί ο ασθενής μια οσμή οτιδήποτε και να μου πουν οι ασθενείς το πιστεύω δηλαδή μπορεί να τριγκάρει την ημικρανία οποιαδήποτε αίτιο Μια στεναχώρια, κάτι που θα ακούσεις, το άγχος, πίεση στην εργασία, χαλάρωση του Σαββατοκυριακού.
Έχω ασθενείς που μου λένε αν γελάσω πολύ, αν γελάσω πολύ κάνω μη κρανία. Σοβαρά μιλάτε. Θετικό στρες δηλαδή. Έτσι δηλαδή όταν λέω τα πάντα εννοώ τα πάντα. Πω πω, ακόμα και αυτό. Το θετικό στρες, αν χαρώ, αν γελάσω κτλ. μπορεί να κάνω μια κρίση μη κρανίας. Οπότε βλέπετε ότι είναι μια ευαισθησία Δηλαδή είναι ένας εγκέφαλος στην ουσία ευαίσθητος, έτοιμος Που οτιδήποτε τον στρεσάρει Ο πολύς ο ύπνος, ο λίγος ο ύπνος Το πολύ το φαγητό, το λίγο το φαγητό Οτιδήποτε στρεσάρει αυτόν τον εγκέφαλο Μπορεί να εκλειθεί μια κρίση μικρανίας Άρα η ρουτίνα σε αυτές τις περιπτώσεις Βοηθάει τους ασθενείς με μικρανία Δηλαδή αν ξέρεις το πρόγραμμά σου να είναι βοηθητικός προς τα δικά σου χαρακτηριστικά φαντάζομαι βοηθάει.
Ναι, οι άνθρωποι που έχουν η μικρανία συνήθως αγαπάνε τη ρουτίνα. Τα θέλουν τα πράγματα σε κουτάκια, σε συγκεκριμένο πρόγραμμα. Τους βοηθάει πάρα πολύ αυτό. Συγκεκριμένη διατροφή, συγκεκριμένα ωράρια, καλά ωράρια ύπνου, ξεκούραστος ύπνος. Είπατε πριν για τη διατροφή υπάρχουν φαγητά ή συστατικά τα οποία κάνουν τους ανθρώπους με μικρανία πάλι έτσι πιο ευαίσθητους.
Ναι, είναι πολύ ασθενείς το έχουν αυτό, υπάρχουν συγκεκριμένες τροφές, πάνω από όλα είναι το αλκοόλ. Στις γυναίκες θα πω τρία πράγματα, θα πω η έμεινος ρίση, το αλκοόλ και αλλαγές του καιρού. Αυτά θεωρώ ότι είναι τα τρία πρώτα trigger. Οπότε το αλκοόλ και ειδικά το κρασί, το κόκκινο κρασί επειδή υπηρέχει αμυνοειδή, φλαγωνοειδή κτλ.
μπορεί να προκαλέσει κρίση μικρή. Είναι πολύ συχνό. Οι ασθενείς συνήθως το αποφεύγουν από μόνοι τους. Δηλαδή, χωρίς να τους τοχεί κανείς, ξέρουν ότι δεν μπορούν να πιούν ειδικά κόκκινο κρασί, αλλά και διατροφή τύπου σοκολάτα, δυστυχώς. Όλοι αγαπάμε τη σοκολάτα. Αλλά η σοκολάτα σε κάποιους ασθενείς μπορεί να προκαλέσει κρίση.
Το κασέρι, το κύττονο τυρί, γενικά τα γαλακτοκομικά, κάποια φρούτα ή μπανάνα, το μανταρίνι που έχουν έτσι λίγο οσμή κτλ μπορούν δυστυχώς να προκαλέσουν και αυτά να τριγκάνουν μια κρίση πόνου, μια κρίση μικρανίας. Από αυτό που είπατε πριν για το σταθερό ωράριο καταλαβαίνω ότι για παράδειγμα ένας τύπος της τροφής όπως είναι η διαλυματική νηστεία ίσως και να είναι απαγορευτικός για αυτούς τους ανθρώπους.
Ίσως ναι, ίσως και όχι. Γενικά η απώλεια βάρου να το πάρουμε έτσι αλλιώς. Η απώλεια του βάρους γενικά βοηθάει συνήθως. Μπορεί μια διατροφή, αν είναι σωστή, συνήθως ναι, οι πολλές ώρες νηστείας μπορούν να τριγκάρουν. Αλλά έχω δει και φαινόμενα στα οποία μια πολύ εξορροπημένη διατροφή με πολύ σωστό πρόγραμμα βοήθησε. Ή μια διατροφή π.χ. που δεν θα υπάρχει ζάχαρη.
Οι ασθενείς μου λένε έχω κόψει τη ζάχαρη και από τότε είμαι σαφώς καλύτερα. Οπότε η απάντηση σε όλα είναι μπορεί, μπορεί και όχι. Σας λέει είναι πάντα μια ισορροπία Άρα είναι καθαρά προσωποποιημένη πάθηση Αυτό καταλαβαίνω Θέλω να πω έρχεται σε εσάς ένας άνθρωπος Και πρέπει να καταλάβετε τι συμβαίνει συγκεκριμένα σε αυτόν τον άνθρωπο Ακριβώς Αυτό που ισχύει σε εκείνον δεν σημαίνει ότι ισχύει σε κάποιον άλλον Η μικρανική είναι τόσο ίδια αλλά και τόσο διαφορετική Δηλαδή αυτή η έκφραση ισχύει απόλυτα στους μικρανικούς Δεν υπάρχουν δύο ημικρανικοί είδη Εντάξει τώρα η δικιά μου άποψη είναι ότι Δεν υπάρχει μία ημικρανία Υπάρχουν ημικρανίες Δηλαδή μάλλον ο καθένας έχει τη δικιά του ημικρανία Ή υπάρχουν περισσότερες κατηγορίες Έτσι γιατί υπάρχουν ασθενείς που έχουν δύο μέρες το μήνα Υπάρχουν ασθενείς που έχουν 20 μέρες το μήνα Οπότε είναι λίγο διαφορετική και ίδια η πάθηση Ας το πούμε Μάλιστα Σε εσάς, όταν λέω σε εσάς ενός τους ειδικούς Έρχονται σχετικά νωρίς οι ασθενείς
Ή περιμένουν να φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο για να ζητήσουν ιατρική βοήθεια Και εκεί πάλι ισχύουν όλα τα σενάρια Δηλαδή ναι, πολύ συχνό είναι όταν πλέον έχουν φτάσει να είναι πολλές μέρες το μήνα Και να έχει πηρεαστεί πάρα πολύ ποιότητα ζωής τους Να έρχονται σε πιο εξειδικευμένο κέντρο, σε ιατρείο κεφαλαλγίας αλλά μπορεί και κάποιος ασθενής από τα πρώτα δηλαδή επειδή είναι πολύ ενοχλητικό μια νέα φοιτήτρια που στην εξεταστική της θα πονάει μια βδομάδα συνεχόμενα και μπορεί τους υπόλοιπους μήνες να μην πονάει τόσο συχνά είναι πάρα πολύ ενοχλητικό, χάνει πράγματα από αυτό δεν μπορεί να διαβάσει, οπότε θα υπάρξουν και ασθενείς που σχετικά σύντομα που βέβαια εμείς αυτό το θέλουμε δηλαδή εμείς θέλουμε όσο γίνεται πιο νωρίς κανείς να πηγαίνει στο γιατρό, έστω και για παρακολούθηση.
Όχι υποχρεωτικά για κάποια ειδική αγωγή, αλλά έστω και για παρακολούθηση είναι πολύ σημαντικό να έρχεται νωρίς ο ασθενής στο γιατρό. Έχει περισσότερες πθανότητες να το αντιμετωπίσει αποτελεσματικά? Βεβαίως, βεβαίως. Έτσι θεωρούμε ότι η μικρανία είναι και μια πάθηση που αυτοτοροφοδοτείται. Δηλαδή, όσο πιο πολλές κρίσεις κάνει κανείς, τόσο πιο ευαίσθητος γίνεται ο εγκέφαλος.
Οπότε είναι για μας σημαντικό να πετύχουν τον ασθενή χαμηλές κρίσεις, χαμηλή συχνότητα κρίσεων, ώστε να μην ευαισθητοποιηθεί κεντρικά, που λέμε, τόσο πολύ ο εγκέφαλος. Ωραία. Θέλω να μας εξηγήσετε. Τι γίνεται στον εγκέφαλο? Τι συμβαίνει την ώρα της ημικρανικής κρίσης? Συμβαίνουν, όσο προχωράει η έρευνα και η μελέτη, καταλαβαίνουμε ότι συμβαίνουν ταυτόχρονα πολλά πράγματα τα οποία μοιάζουν να είναι και ασύνδετα μεταξύ τους.
Δηλαδή εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει αυτή η συζήτηση και στα συνέδρια υπάρχουν διαφορετικές απόψεις το τι ακριβώς συμβαίνει και πώς ακριβώς συνδέονται όλα αυτά τα πράγματα. Τα φαινόμενα στον εγκέφαλο. Αυτό που ξέρουμε σίγουρα πλέον είναι ότι σε πολλές περιοχές γιατί αρχικά νομίζαμε ότι στο στέλεξ Στη συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου συμβαίνει η μικρανία.
Δεν ισχύει αυτό. Πλέον ξέρουμε ότι όλος ο εγκέφαλος, δηλαδή, π.χ. φανταστείτε το brain fog που έχουν αυτοί οι ασθενείς, που δεν μπορούν να συγκεντρωθούν. Αυτά είναι τα νότερα, είναι τα ημισφαίρια. Είναι στη συγκεκριμένη περιοχή. Ο πόνος εντοπίζεται στο θάλαμο, σε μια άλλη περιοχή του εγκεφάλου. Οπότε ξέρουμε ότι συμμετέχει όλος ο εγκέφαλος.
εκεί υπήρχε έχουμε το φαινόμενο της αγκαιοσύσπασης και της αγκαιοδιαστολής δηλαδή τα αγκία που είναι στις μήνυγες το περίβλημα στη ζελατίνη που περιβάλλει τον εγκέφαλο κάνουν μια αγκαιοσύσπαση και μια αγκαιοδιαστολή εκεί ξεκινάει ο πόνος, την αγκαιοδιαστολή αλλά έχουμε και ένα άλλο περίεργο φαινόμενο στον ενιακό λοβό, δηλαδή πίσω αυτό συμβαίνει στην άβρα κυρίως αύρα είναι το φαινόμενο πριν ξεκινήσει η κρίση οι ασθενείς βλέπουν λάμψεις, ζιγζάκ, τα χρώματα του ρεάνιου τόξου αυτό είναι στον κοινιακό λοβό εκεί συμβαίνει ένα φαινόμενο που μοιάζει λίγο με επιληψία δηλαδή φαινομενικά σύνδετα φαινόμενα που όμως είναι στην ίδια κρίση οπότε όσο προχωράει η έρευνα καταλαβαίνουμε ότι διάφορες περιοχές του εγκεφάλου αλλά αυτό που είναι να μείνει και στους θεατές σας είναι ότι ουσιαστικά όλος ο εγκέφαλος πάσχει.
Και γι' αυτό είναι και τόσο δύσκολη η αντιμετώπιση της μικρανίας. Πρέπει να έχεις ως στόχο πολλές περιοχές του εγκεφάλου. Μάλιστα. Αναφέρατε τους ασθενείς με αύρα. Θέλω να μου πείτε περισσότερο γι' αυτό. Καταρχάς, πόσοι από τους ανθρώπους με μικρανία έχουν η μικρανία με αύρα, τι σημαίνει αυτό για εσάς κλινικά και αν έχουν περισσότερες πιθανότητες αυτοί οι ασθενείς για εγκεφαλικά επεισόδια.
Ναι, η άβρα είναι ένα φαινόμενο πρόδρομο του πόνου, δηλαδή ξεκινάει ακριβώς πριν ξεκινήσει ο πονοκέφαλος. Ο ορισμός του είναι από 5 λεπτά μέχρι 1 ώρα, είναι η άβρα. Συνήθως όμως είναι 15 με 20 λεπτά. Συνήθως είναι οπτική άβρα, δηλαδή ο ασθενής βλέπει αστραπές, αυτό που σας είπα, λάμψεις, ζιγ-ζακ στο οπτικό πεδίο ξεκινάει από ένα σημείο και ανοίγει, επεκτείνεται και όταν φύγει από το οπτικό πεδίο ξεκινάει ο πόνος. Αυτή είναι μια κλασική οπτική αύρα. Περίπου ένας στους τέσσερις, ένας στους πέντε ασθενείς που έχουν η μικρανία θα εμφανίσουν αύρα και τώρα η μεγάλη συζήτηση η αύρα αν επηρεάζει κάποια αγκιακά συμβάντα όπως τα καρδιαγιακά που λέμε, δηλαδή Υπάρχουν μελέτες που είναι όμως καλές είναι έμπιστες μελέτες που δείχνουν ότι οι γυναίκες μόνο που έχουν η μικρανία με αύρα όχι οι άνδρες η μικρανία με αύρα μόνο οι γυναίκες που έχουν η μικρανία με αύρα και αυτό είναι σπάνιο στην ιατρική συνήθως στα καρδιεν cement cement cement cement είναι πρώτοι άνδρες με απόσταση
οι γυναίκες που έχουν η μικρανία με αύρα έχουν πιο πολλές πιθανότητες στατιστικά σημαντικά που λέμε πιο πολλές πιθανότητες να υποστούν κάποιο καρδιαγιακό συμβάν σε σχέση π.χ. με γυναίκες που έχουν μικρανία χωρίς άμπρα ή σε σχέση με γυναίκες του γενικού πληθυσμού που δεν έχουν μικρανία. Αλλά να τονίσουμε ότι γενικά το ποσοστό αυτό, η πιθανότητα αυτή είναι μικρή.
Δεν σημαίνει δηλαδή ότι υπάρχει και δεν ζωγόσαστε τόσο χρόνια που ασχολούμαι. Έχω κάτω από 10 ασθενείς που βλέπω πολλούς ασθενείς σχεδόν καθημερινά. Έχω κάτω από 10 ασθενείς που έχουν υποστεί κάποιο αγκιακό συμβάν που όχι ότι τους αφήνει κάποια αναπηρία αλλά το έχουν υποστεί, το έχουν διαπιστώσει. Μάλιστα. Στην παρέα μας φυσικά είναι τα WellBe Workouts.
Είναι καλοκαίρι και είναι ο ιδανικός τρόπος για να μπορέσετε να συνεχίσετε να έχετε επιλογές προγραμμάτων κίνησης μέσα στην ημέρα σας και μέσα στις διακοπές σας. Μέσα από το app μας έχετε πρόσβαση σε εκατοντάδες προγράμματα γυμναστικής, είτε αυτό είναι πιλάτες, yoga, bar method που βασίζεται σε κινήσεις μπαλέτου, skyping workouts για γράμμωση και fat workouts για καύση λίπους.
Οι επιλογές είναι πάρα πολλές και μπορείτε για μία εβδομάδα να δοκιμάσετε όλα τα προγράμματα εντελώς δωρεάν κάνοντας την εγγραφή σας στο wellbe.gr. Η αίσθηση, μιας και λέμε για κεφαλικά επεισόδια, υπάρχουν ασθενείς που έχουν τέτοια μικρανία που νιώθουν ότι θα πάθουν ο κεφαλικό. Όλοι οι ασθενείς, μια δυνατή κρίση μικρανίας, συνήθως όλοι οι ασθενείς μου λένε δεν μπορεί κάτι θα πάθω.
Είναι τόσο δυνατός ο πόνος, συνήθως είναι σαν σφυριά ή σαν να είναι μέσα μια καμπάνα και να χτυπάει μπαμ, είναι παλμικός ο πόνος συνήθως και λένε σίγουρα κάτι παθαίνω. μια δυνατή κρίση μικρανίας, δηλαδή πολλοί ασθενείς έχουν αυτή την αίσθηση, ειδικά τις πρώτες φορές όταν θα είναι η πρώτη κρίση. Δεν έχει βρεθεί όμως ότι εκείνη τη στιγμή παθαίνουν κάτι.
Να φανταστείτε, σε ελάχιστες περιπτώσεις ζητάμε μαγνητική, ζητάμε μια απεικόνιση του εγκεφάλου. Δηλαδή ακόμη και γιατί μιλάνε, δεν μπορεί, πονάω πέντε μέρες, κάτι έχω, δεν γίνεται να μην. Και όμως ευτυχώς βέβαια έτσι δεν έχουμε δεν βρίσκουμε κάτι στις απεικονίσεις και γι' αυτό τις περισσότερες φορές δεν κάνουμε κιόλας. Άρα δεν χρειάζεται να κάνεις μαγνητική οπότε υπότε. Όχι. Η σύσταση πλέον και οι κατευθυντήριες οδηγίες που βγάζουμε είναι όχι στην απεικόνιση εκτός και αν ο νευρολόγος διαπιστώσει κάποιο νευρολογικό έλλειμμα δηλαδή βρει κάτι πολύ συγκεκριμένο ο γενικά πόνης ο ασθενής βρει κάτι πολύ συγκεκριμένο που να τον υποψιάζει ότι υπάρχει κάποια δομική βλάβη.
Ποιες είναι οι κόκκινες σημαίες? Τα σημεία δηλαδή που λέτε, όπα εδώ τώρα θέλει να το λέω και για τον ασθενή για να καταλάβει αν πράγματι πρέπει να τρέξει στο γιατρό. Για μας το σημαντικό όσο περιόριο και να φαίνεται δεν είναι η ένταση του πόνου. Είναι μια πρωτοεμφανιζόμενη κεφαλαλία δηλαδή ένας άνθρωπος που δεν είχε ποτέ στη ζωή του πονοκέφαλο και ξαφνικά έχει έναν απίστευτο πονοκέφαλο και τα λοιπά έτσι κι άλλως θα πάει στα επίγοντα αυτό είναι ένα red flag που λέμε, είναι μια ανακομισμή ή αν υπήρχε μια ημικρανία ενός πονοκέφαλος που όμως η καινούρια κρίση είναι εντελώς διαφορετική δηλαδή δεν το είχε ξανά ποτέ στη ζωή του αυτό το συγκεκριμένο στυλ εκεί ναι ή στην περίπτωση που πήχε που πει ότι έχω έναν πονοκέφαλο και ξαφνικά και το χέρι μου δεν πιάνει.
Δηλαδή αν υπάρχει και ένα έλλειμμα, ένα νευρολογικό έλλειμμα ή βλέπω διπλά ή δεν μπορώ να μιλήσω καθαρά. Δηλαδή αν υπάρχει και ένα άλλο νευρολογικό έλλειμμα ή αν υπάρχει ένας ιστορικό πύχη κακοήθειας. Αν υπάρχει ταυτόχρονα με τον πονοκέφαλο και με πύρετο, πυρετός. Αυτά είναι τα red flag. Η μικρανία δεν κάνει πυρετό. Όχι, όχι, όχι. Η μικρανία δεν κάνει πυρετό.
Ο πυρετός είναι red flag, δηλαδή αν υπάρχει ένας πονοκέφαλος με έντονο πυρετό, δεν θα το ποδώσουμε στην ημικρανία, θα το μπορεί να είναι κάποια ίωση βέβαια, και οι ιώσεις κάνουν πολύ συχνά κεφαλαλγία. Αλλά αυτά είναι. Συνήθως όμως, σας διαβεβαιώ, οι ημικρανικοί δεν έχουν τέτοια. Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις. Το πρόβλημα στους ημικρανικούς είναι, κοιτάξτε, ότι είναι η ποιότητα ζωής.
Δηλαδή μια νέα γυναίκα που τρεις μέρες είναι στο κρεβάτι Και κανένα με τους Αυτό από μόνο του είναι Είναι πάρα πολύ δύσκολο Και θέλει κατανόηση από όλους Και από την οικογένεια προφανώς Αλλά συνολικά γιατί λέγαμε πριν και για τα επαγγελματικά περιβάλλοντα Θέλει μια σημαντική κατανόηση Να σας πω Τι ρόλο παίζουν τα γονίδια Να βάλουμε λίγο και αυτό το κομμάτι Είναι πιθανόν το κληρονομήσεις αυτό Ναι είναι πολύ πιθανό Δηλαδή συνήθως είναι ας το πούμε φιλοσύνδετο, δηλαδή προτιμά τις γυναίκες, πάλι επανέρχεται το θέμα στο φύλλο, προτιμά τις γυναίκες και είναι και ισχυρό φιλοσύνδετο, δηλαδή είναι μεγάλη πιθανότητα αντιστοιχώς.
Ρωτάτε αν έχει μαμά δηλαδή μικρανέα. Από τα πρώτα που ρωτάω. Κληρονομείτε περισσότερο από τη μαμά αυτό. Ναι, από τις γυναίκες. Η μαμά, η γιαγιά. Μπορεί να αφήσει και μια γενιά. Αλλά ρωτάω συνήθως αν κυκλοφορεί κάποιο γονίδιο. Η ηθία. Μου λένε η ηθία μου, η αδερφή της μαμάς μου, πάντα είναι με δεμένο το κεφάλι, ξαπλώνει.
Δηλαδή έχουν την εικόνα του γονιδίου. Οπότε ναι, είναι. Σας λέω, τα πάντα παίζουν σημασία. Τα γονίδια όμως σίγουρα είναι δυνατό την προδιάθεση. θα μου πείτε και για την ιστραδιόλη το αναφέρατε λίγο πριν τι γίνεται αν έχετε καταλάβει τι συμβαίνει ακριβώς με την επιρροή των γυναικείων ορμωνών και αν με κάποιο τρόπο μπορεί η επιστήμη να παρέμβει σε αυτή τη δυσκολία ναι ουσιαστικά οι μεταβολές των ορμωνών των ιστρογόνων π.χ. της προγεστερώνης που είναι μια άλλη ορμόνη οι μεταβολές των ορμωνών οδηγούν σε μια ημικρανική κρίση και ξέρουμε ότι η πτώση ουσιαστικά της ιστραδιόλης, όπως συμβαίνει κατά την εμεινορήση, κατά την περίοδο, η πτώση αυτή οδηγεί σε ημικρανική κρίση.
Μπορεί μάλλον να τριγκάρει ή σε πολλές γυναίκες θα τους πάνε να τριγκάρει μια ημικρανική κρίση. Ξέρουμε επίσης ότι στην εγκυμοσύνη, που οι ορμόνες ανεβαίνουν κατακόρυφα μέσα σε λίγες μέρες, συνήθως οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν ηρεμούν πολλές γυναίκες μας λένε ήταν η καλύτερη περίοδος της ζωής μου σχετικά με τις πυγρανίες, εγκυμοσύνη αλλά η εγκυμοσύνη συγγνώμητε ρε Βασίλισσα επειδή η ζωή σου σταματάει και την περίοδο και οι γυναίκες με δυσκολία στην περίοδο ευτυχούν στην περίοδο της εγκυμοσύνης παίρνεις ένα διάλειμμα προστατεύει η φύση προστατεύει γιατί είναι σημαντική η χρονική περίοδος και η φύση προστατεύει από οτιδήποτε αρνητικό ας το πούμε έτσι ή από πόνο κτλ. Οπότε εκεί βέβαια έχουμε μια βελτίωση στις μικρανίες συνήθως βέβαια με τον τοκετό έτσι και με την πτώση ξανά των ορμών μπορείτε να καταλάβετε τι γίνεται έτσι μετά μπορεί να έχουμε σε πολλές γυναίκες εμφανίζεται μετά τον τοκετό έτσι οι πρώτες τους ημικρανίες και τα λοιπά, με την πτώση των ορμών
εκεί έχουμε ξανά ημικρανίες το γνωρίζουμε αυτό και ένα πολύ εύκολο ερώτημα που κάναν πριν από δύο-τρεις δεκαετίες οι γιατροί είναι ωραία, αφού η πτώση λοιπόν οδηγεί τέτοιο γιατί δεν κρατάμε τις ορμόνες υψηλά γιατί δεν δίνουμε αντισυλληπτικά σε αυτές τις γυναίκες αυτές που έχουν έτσι βαριές ημικρανίες για να μην έχουμε την πτώση της ασταραδιόλης Όλες οι μελέτες που κάναμε δεν πήγαν καλά σε σχέση με αυτό.
Είναι αυτό το οξύμορο της επιστήμης, ειδικά της νευρολογίας, που ενώ σου φαίνεται κάτι ότι είναι λογικό και θα γίνει, τελικά δεν πήγε καλά και δεν το εφαρμόζουμε. Δηλαδή δεν δίνουμε ουσιαστικά ορμόνες για την πρόληψη της ημικρανίας. Είπατε πριν για μετά το τοκετό, το έχω συναντήσει και εγώ γιατρέα αυτό σε γυναίκες που δεν είχαν ποτέ στη ζωή τους θέμα ημικρανιών.
ξαφνικά να εμφανίζουν και μπορεί να μείνουν και ιστορικό δηλαδή είναι ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή τους κάπου υπήρχε το γονιδιάκημα πίσω έτσι σε διάφορη μορφή με μια διαφορετική ισχύ αλλά κάπου υπήρχε κάτι και πιθανό με το trigger αυτό με τις μεταμπολίες των ορμών να κυδηλώθηκε το ίδιο συγκείς στις γυναίκες στην εμεινόπαυση σε σχέση με τις γυναίκες σε εγκυμοσύνη πάλι έχουμε τεράστια αλλαγή στις ορμόνες, γι' αυτό σας ρωτάω.
Ακριβώς όπως τα λέτε, δηλαδή 2 στις 3 γυναίκες με την εμεινόπαυση φεύγει η μικρανία. 2 στις 3. Η 1 στις 3 έτσι συνεχίζει. Αυτές είναι οι συνήθες βέβαια που έρχονται στα ιατρία κεφαλαλγίας. Αλλά ισχύει ένα ποσοστό, δηλαδή 2 στις 3 γυναίκες θα απαλλαχθεί από την μικρανία. Πάμε σε μύθους και αλήθειες να μας τα απαντήσετε και αυτά.
Πάρε ένα παυσίπονο και θα περάσει. Είναι κάτι που λέγεται συχνά. Μην το πείτε σε μικρανικό. Δικιά μου συμβουλή. Δεν είμαι μικρανικός, αλλά είναι ο εκνευρισμός των μικρανικών. Με το δίκιο τους. Έτσι, με το πόλι το δίκιο τους. Μην το πείτε. Το σκέφτηκε ήδη. Δεν είναι τόσο απλά. Η μικρανία δεν είναι ένας απλός πονοκέφαλος.
είναι μια πάθηση ουσιαστικά, μια ευαισθησία, το οποίο μακάρι τα πολύ απλά παυσίπονα, οι παρακεταμόλοι και τα λοιπά να λειτουργούσαν. Δεν είναι τόσο απλά, δυστυχώς. Θα είχαμε λύσει το πρόβλημα. Όχι, μην το πείτε σήμερα. Μην πείτε τίποτα, αλλά πείτε αυτό. Ωραία, πάμε λίγο στον καινούριο τρόπο αντιμετώπισης των ημικρανιών, που από ό,τι διαβάζω θεωρείται και επαναστατικός.
Τα μονοκλονικά αντισώματα. Θέλω να μας δώσετε όλη την ιστορία σε σχέση με αυτά, μιας και ασχολείστε και με την έρευνα. Πότε μπήκανε σαν επιλογή στη ζωή των ανθρώπων με ημικρανία, πώς λειτουργούν και τι αποτελέσματα βλέπετε. Λοιπόν, η ιστορία αυτή ξεκινά περίπου από το 1982, όπου ανακαλύφθηκε ένα μόριο το οποίο λέγεται CGRP, θα το πω έτσι όσο γίνεται πιο απλά, είναι ένα νευροπεπτίδιο, δηλαδή μια ουσία που δράσει στον οργανισμό, κυρίως στο νευρικό σύστημα αλλά όχι μόνο στο νευρικό σύστημα και το 1990 καταλάβαμε ότι αυτό το νευροπεπτίδιο το CGRP παίζει πολύ μεγάλη σημασία, έχει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην κρίση της μικρανίας.
Το CGRP παραπιπτόντος είναι μάλλον το πιο αγκιοδιασταλτικό μόριο που υπάρχει στη φύση, δηλαδή προκαλεί μια έντονη αγκιοδιαστολή. Από το 1990 άρχισαν μετά η έρευνα να προσαρδευτεί προς αυτό το μόριο υπήρξαν κάποιες αποτυχίες στην αρχή σε σχέση με την έρευνα αλλά φτάσαμε ουσιαστικά μετά από μελέτη που συμμετείχαμε και στην Ελλάδα υπήρχαν κάποια κέντρα το 2015 ουσιαστικά το 2018 από τον FDA στην Αμερική και στη συνέχεια από τον ΕΕ πήρε την έγκριση πήραν την έγκριση τα πρώτα μονοκλονικά αντισώματα που στοχεύουν στο μονοπάτι αυτού του νευροπεπτηδίου Τι σημαίνει αυτό είτε στοχεύουν στο ίδιο το νευροπεπτίδιο είτε στον υποδοχέα του δηλαδή υποδοχέας είναι εκεί που πάει το νευροπεπτίδιο στο κύτταρο και λειτουργεί, ξεκλειδώνει Αυτό ήταν μεγάλη επανάσταση γιατί ήταν πλέον για πρώτη φορά στην ιστορία της νευρολογίας αλλά και της ιατρικής που είχαμε ειδικές θεραπείες μόνο για την ημικρανιά Αυτά είναι λοιπόν τα μονοκλονικά αντισώματα που εδώ και λίγα χρόνια, εδώ και αρκετά χρόνια
μάλλον τώρα πλέον, έχει περάσει πενταετία κυκλοφορούν στην Ελλάδα έτσι, έχουμε τέσσερα τέτοια μονοκλονικά αντισώματα, το λέω αυτό κυκλοφορούν στην Ελλάδα γιατί ξέρετε η Ελλάδα, ο οποίος να τα λέμε και αυτά έτσι, τα ενέκρινε υπάρχουν χώρες στους οποίες υπάρχουν περιορισμοί ας πούμε και δεν μπορούν να τα λάβουν οι μικρανικοί είναι όμως καταπληκτικά φάρμακα με την έννοια πολύ στοχευμένα και οι μελέτες που κάνουμε αυτό που λέγαμε πριν φάση 4, δηλαδή μετά την κυκλοφορία, γιατί ένα ζήτημα είναι η κυκλοφορία τους, οι μελέτες για να εγκριθούν και ένα ζήτημα είναι και μετά την κυκλοφορία τους.
Όλες οι μελέτες που κάνουμε ουσιαστικά φάση 4, μετά την κυκλοφορία αυτών των φαρμάκων, οι ασθενείς πάνε καταπληκτικά. Τι αλλαγές βλέπετε και πώς αλλάζει η ζωή ενός ανθρώπου που ταλαιπωρείται χρόνια από η μικρανία και που λαμβάνει τα μονοκλονικά αντισώματα. Οι αλλαγές αφορούν κυρίως τρία θέματα. Αφορούν, ένα, τη συχνότητα της μικρανίας.
Θεωρούμε ότι πρέπει να πέσει τουλάχιστον στο μισό η συχνότητα, δηλαδή ένας ασθενής που είχε 16 μέρες, τουλάχιστον 8 μέρες. Αφορά στην ένταση του πόνου. Έτσι, ένας πόνος που ήταν στην παθμολογία από το 0 στο 19-10 θα πρέπει να πέσει και αυτός στο 4-5. και αφορά και στο πώς ανταποκρίνεται ο ασθενής στα φάρμακα της οξείας φάησης.
Πώς ανταποκρίνεται ο ασθενής που, ναι, όταν τον πιάσει κρίση, ενώ παίρνει το μονοκλονικό, τα φάρμακα που παίρνει τον βοηθάνε. Γιατί στις βαριές κρίσεις πολλά φάρμακα δεν βοηθάνε. Τώρα βλέπουμε ότι ασθενείς που παίρνουν μονοκλονικά αντισώματα παίρνουν, π.χ., απλή παρακεταμόλη, που δεν υπήρχε περίπτωση ποτέ να τους πιάσει πριν, το υπα tio tio tio tio tio tio tio Την οικογενειακή τους ζωή.
Δηλαδή είναι εντελώς διαφορετικό μια γυναίκα που πρέπει δύο-τρεις μέρες να ξαπλώσει και να κάνει με τους. Και εντελώς διαφορετικό μια γυναίκα που θα πάρει ένα χάπι, μια παρακετάμωλη και θα μπορεί να παίξει με τα παιδιά της. Δεν θα χαθούν τρεις μέρες. Δεν το συζητάμε. Θα μπορεί να κάνει κάτι με τα παιδιά της, θα μπορεί να πάει στη δουλειά της κανονικά.
οπότε σε όλους αυτούς τους τομείς τα μονοκλονικά αντισώματα οι στοχευμένες δηλαδή θεραπείες πάνε εξαιρετικά καλά Να σας ρωτήσω, αφού έχετε βρει αυτό τον υποδοχέα γιατί δεν μπορεί να μηδενιστεί ακόμα η κρίση της ημικρανίας θέλω να πω, θεωρητικά αν έχετε βρει πως λειτουργεί η ημικρανία δεν είμαστε ακόμα κοντά στο να καταφέρουμε να την μηδενίσουμε Ναι, αυτό που ρωτάτε είναι κάτι που το συζητάμε στα συνέδρια Δεν είναι αυτό. Γιατί είναι αυτό που σας είπα πριν.
Είναι μικρανίες. Δεν είναι μια η μικρανία. Δηλαδή, εμπλέκονται και άλλα μονοπάτια πόνου, δηλαδή εμπλέκονται και άλλα νευροπεπτίδια. Σας είπα για τους μηχανισμούς πριν, βλέπατε πόσες διαφορετικοί μηχανισμοί. Οπότε, είναι και άλλα μονοπάτια τα οποία θα πρέπει να στοχεύσουμε, που αυτό γίνεται. Επίσης υπάρχει, ας πούμε, πέρα από το CGRP, το ΠΑΚΑΠ38, ένα καινούριο νευροπεπτίδιο, το οποίο τώρα ξεκινάνε μελέτες και γι' αυτό.
Δηλαδή, ουσιαστικά, είναι πολυπαραγοντική η θεραπεία. Αλλά το breakthrough, ουσιαστικά, με τα μονοκλονικά αντισώματα ήταν απίστευτο. Εγώ, ας πούμε, πρώτη φορά μπήκα σε ιατρείο κεφαλαλγίας, το 2005, ενδικευόμενος ήμουν τότε, είχαμε ελάχιστα πράγματα. Τα παλιά δηλαδή φάρμακα που είχαμε ήταν ελάχιστα, είχαν πολλές παρενέργειες, ήταν αντιπηληπτικά, ήταν αντικαταθλιπτικά, οι γυναίκες δεν μπορούσαν να κοιμωσύνουν, βάζαν κοιλά, δηλαδή είχαμε πάρα πολλές παρενέργειες.
το ότι για πρώτη φορά έχουμε τώρα τέτοια φάρμακα πολύ στοχευμένα με αμελτές, δηλαδή ασήμαντες παρενέργειες ήταν και για μας και για τους γιατρούς ξαφνικά μας έλυσε και τα χέρια σε... είχαμε πολλές επιλογές, πολλά όπλα. Και βλέπετε ότι αυτό τώρα πήρε φόρα και πάμε και για παρακάτω. Καλά, γίνονται τεράστια άλματα, δεν το συζητάμε και από ό,τι καταλαβαίνω, δηλαδή μπορεί ακόμα να μην έχει βρεθεί αλλά τα επόμενα χρόνια θα είμαστε πολύ καλύτερα.
Ήτανε. Ήδη που υπήρχε στην Ελλάδα, ξέρουμε, δηλαδή ίσως υπάρχουν και κέντρα, ότι πάμε για το επόμενο νευροπεπτίδιο μελέτες, κλινικές μελέτες. Αν μπούν ασθένεις, δηλαδή, που σημαίνει ότι ήδη έχει μελετηθεί. Ήταν πολύ σημαντική στιγμή ότι κατάφεραν και κυκλοφόρησαν και σχεδίασαν, κατάφερε η επιστήμη και σχεδίασε ειδικά φάρμακα.
Για μας, δηλαδή, ήτανε πραγματικά, άλλαξε πάρα πολύ. και το μήνυμα που πρέπει να δώσουμε είναι ότι και για τους ασθενείς δηλαδή εκεί που υπήρχε αυτή η απελπισία και τι θα μου κάνει τώρα ο γιατρός εγώ πονάω 20 χρόνια τι θα μου κάνει εκεί που είχαμε αυτή την απελπισία και όντως δεν είχαμε όπλα ξαφνικά όχι βέβαια μπορείς να δοκιμάσεις έστω καταρχάς έχουμε τέσσερα μονοκλονικά αυτή τη στιγμή μπορείς να δοκιμάσεις έχουμε την αλλαντική τοξίνη δηλαδή υπάρχουν πλέον επιλογές Φεύγει δηλαδή και αυτή η απελπισία που είχαμε και εμείς οι γιατροί Ναι που τα παρατάς μετά από ένα σημείο και έπειτα Τα παρατάς, λες θα ζήσω με αυτό, θα πηγαίνω στο φαρμακείο Θα κατεβάζω ό,τι μου δίνει ο φαρμακοποιός Και θα ζω έτσι, τι να κάνω άλλο, τι θα μου κάνει Αυτό έχει αλλάξει σαφέστατα Να σας ρωτήσω, αν κάποιος σταματήσει τα μονοκλονικά αντισώματα Επανέρχεται η κεφαλαλγία Ναι, δυστυχώς.
Έχουμε κάνει και μια πρόσφατη μελέτη, η ελληνική ερευνητική ομάδα στην οποία είμαι, ότι αν σταματήσουμε τα μονοκλονικά αντισώματα, το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι ένα ποσοστό μεγάλο των ασθενών θα επανέλθει στο προηγούμενο στάτους, έτσι, δηλαδή πριν τη χορήγηση. Ούτε καν σε ένα στάτους, να πούμε ότι είχε 15 μέρες πριν, τα πήρε τα φάρμακα, έπεσε στις 5 και μετά ξαναπήγε στις 10.
Όχι, θα ξανανεύεις στις 15 Το πιο πιθανό δηλαδή Σαν να μην τα έχει πάρει Θα επανέλθει εκεί που ήταν Και γι' αυτό βλέπετε πόσο δρόμο έχουμε ακόμη Δηλαδή ουσιαστικά δεν ασκούν ακριβώς τροποποίηση της νόσου Αλλά σαφώς μπλοκάρουν την νόσου Μάλιστα Υπάρχουν υποψήφια κατάλληλοι για να τα λάβουν Είναι ελάχιστα Όχι, πρακτικά όχι Πρακτικά όχι Δηλαδή πάντα εγκυμοσύνη και ο θυλασμός για νομικούς κυρίως λόγους ουσιαστικά δεν μπορούμε να δώσουμε μονοκλονικά αντισώματα όπως δεν μπορούμε να δώσουμε όμως και το 95% των φαρμάκων.
Αλλά στην πραγματική ζωή, στην πραγματικότητα όχι, οι ελάχιστοι περιορισμοί ασήμανται, δηλαδή δεν θυμάμαι τον τελευταίο που είχε αντένδειξη. Μάλιστα. Τα μονοκλονικά αντισώματα ενδείκνυνται για παιδιά. Έχουν προκύψει οι πρώτες μελέτες που δείχνουν ότι και στον παιδικό πληθυσμό ή στον εφηβικό πληθυσμό, κάτω από το 18, έχουν θετικά αποτελέσματα.
Από την κλινική σας εμπειρία, έχετε κάποια περιστατικά που να τα θυμάστε και να σας κάνανε μεγάλη εντύπωση ως προς την έκβασή τους? Ναι, κοιτάξτε, έχω και τα ευχάριστα και δυσάρεστα, θα το πω έτσι. Δηλαδή, μπορώ να σου πω περιστατικά τα οποία πήγαν θεαματικά. Έτσι, δηλαδή, θυμάμαι μια γυναίκα 70 ετών που ήρθε και μου λέει όλη μου ζωή πέρασα με αυτό.
Δηλαδή, θυμάμαι τη ζωή μου, πώς παντρεύει, πώς παντρέψα την κόρη μου, τι ενέσεις έκανα, δηλαδή, όλη της η ζωή ήταν μια αφήγηση των κρίσεων ημικρανίας της. Και που ήταν και 70, έτσι. Και τότε υπήρχε και ένας περιορισμός, τα καταφέρνουμε, το πήραμε. τώρα δεν υπάρχει περιορισμός ηλικιακός καταφέραμε το πήραμε από το νέο πίτο φάρμακο η γυναίκα αυτή είναι από ένα νησί από τη Σαντονίνη τέλος πω και πήγε καταπληκτικά δηλαδή στα 70 της λέει γιατί δεν πιο νωρίς δηλαδή πέρασαν όλη μου η ζωή και τώρα που με τα χίλια ζώρια γιατί είναι και σε νησί τα παίρνεις μέσω φαρμακείου ο οποίος έχει μια διαδικασία αλλά καταφέραμε τα πήρε η γυναίκα και οι 25 μέρες που είχε το μήνα γίνανε 5.
Πω πω, μιλάμε για αλλαγή ζωής. Είναι δημιουργητικό έτσι, ναι βέβαια. Και είναι και το στενάχωρο έτσι να σου λέει ένας άνθρωπος γιατί τώρα. Δηλαδή έπρεπε να ζήσω 50 χρόνια ξαφνόμε την ημικρανία για να... Αυτό είναι και το ωραίο και το στενάχωρο. Οπότε δεν υπήρξε κάποιο ζήτημα ασφάλειας που είχε έτσι 70 χρονών κτλ. είχε θεαματική βελτίωση αυτή η γυναίκα ήταν πολύ και για γατρό είναι πολύ συγκινητικό να σου το λένε αυτό και να σε παίρνουν τηλέφωνο και να σε ευχαριστούν όπως επίσης υπάρχουν και περιστατικά έχει και κάποια περιστατικά ημικρανίας που είναι και αυτά λίγο πώς να το πω, λίγο δύσκολα στη διάγνωση λίγο περίεργα και τα οποία όμως τελικά ήταν ημικρανία δηλαδή τι θέλω να πω θα αναφερθώ σε μια δασκάλα έτσι εκεί ούτε 40 ετών η οποία είχε κάποια οπτικά φαινόμενα που ποτέ πόνο κέφαλο, ποτέ η μικρανία, ποτέ ούτε στην οικογένειά της, ποτέ, ποτέ, ποτέ.
Η οποία είχε κάποια οπτικά φαινόμενα τα οποία διαρκούσαν περίπου μισή ώρα, έβλεπε σαν μικρά ζώα, ακαθόριστο σχήματος, αλλά σαν ζώα να κινούνται, σαν ζωάκια, έτσι έχει μικροψίες δηλαδή, στο οπτικό της πεδίο το οποίο διαρκούσε μισή ώρα περίπου και έφευγε ξαφνικά. Και τα βλέπουμε και μέσα στην τάξη Είχε πάει σε γιατρούς Πηγαίνει βέβαια σε αυταλμιά τους Πηγαίνει σε έναν, πηγαίνει σε δύο, πηγαίνει σε τρεις Δεν έχεις τίποτα, δεν έχεις τίποτα Πηγαίνει σε παθολόγους Πηγαίνει να δούμε τα αυτοάνωσα Να δούμε τον αφιένα, να δούμε τα πάντα Και τα λοιπά Στο τέλος οι γιατροί της λένε θα πας και σε ψυχία Δεν γίνεται αυτό τώρα κάτι Όπως είναι κάποιοι αψεντές και τα λοιπά και ευτυχώς η γυναίκα αυτή απευθύθηκε σε νευρολόγο κάποιος της είπε και αυτό που έχει αυτή η γυναίκα ουσιαστικά είναι αύρα χωρίς η μικρανία δηλαδή η διάγνωση είχαν αποκλειστεί τα πάντα, είχε κάνει μαγνητικές και τα λοιπά, αλλά αυτό που είχε ουσιαστικά ήταν αύρα χωρίς ποτέ να έχει πόνο η μικρανία το οποίο είναι περίεργο, είναι σπάνιο
αλλά υπάρχει και αυτή η γυναίκα φαντάστε, 200 χρόνια πριν θα την κλείνανε κάπου έτσι, όχι σε δέστηση σαν θέμα ψυχικής υγείας σαν θέμα ψυχικής υγείας οπότε έχει πάρα πολλά τέτοια η μηγρανία επειδή εμπλέκεται το εγκέφαλος και έχει πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα αλλά η χαρά που παίρνει ο ασθενής και η ικανοποίηση που παίρνει και ο γιατρός γιατί να το λέμε και αυτό όταν ένας ασθενής πάει καλά με μια αγωγή είναι πραγματικά δεν τη συνηθίζει μόνο και εμένα πολύ ευχάριστο όταν μια νέα γυναίκα μου λέει ξέρεις η ζωή μου άλλαξε μπορώ να βγω για ένα ποτό από το που κάνω το μονοκλονικό δεν μπορούσα να βγω για ποτό 30 χρονών γυναίκα μπορεί ο αφιένας σου να σου προκαλέσει σοβαρά ζητήματα η μικρανία και το λέω μπορεί η στάση του σώματός σου να είναι λάθος δεν ξέρω μπορεί η χρήση του κινητού που όλοι είμαστε με ένα κινητό σκημένοι να σου δημιουργεί πρόβλημα στον αφιένα και αυτό να σου κάνει μικρανία Οπότε είναι κάτι που το εξετάζεται σαν ενδεχόμενο Εξετάζουμε τα πάντα έτσι
Και αυτό που λέτε κ. Μπουλέ είναι πολύ σημαντικό Δηλαδή γνωρίζουμε πλέον ότι αυτή η κίνηση που κάνουμε Να δούμε το κινητό Έχει μετρηθεί πλέον αυτό Είναι 30 κιλά επιβάρυνσης στον αφιένα Είναι απίστευτο Έτσι δηλαδή Πώς δεν θα επηρεάσει την ημικρανία Σίγουρα μπορεί να επηρεάσει Αλλά γενικά είμαι από τους γιατρούς που δεν δέχομαι την έννοια του αφιενικού συνδρόμου Δηλαδή δεν θέλω να πω ότι υπάρχει αυγενικό σύνδρομο Γιατί το αυγενικό σύνδρομο είναι κάτι τόσο γενικό που θα προτιμούσα να το ορίσουμε Δηλαδή έχω δισκοκύλη, ωραία έχω δισκοκύλη Έχω ευθιασμό, γιατί να το πούμε αυγενικό σύνδρομο και εκεί να χώσουμε ουσιαστικά όλες τις διαγνώσεις Άρα εννοείται να είναι συγκεκριμένη διάγνωση Ναι να είναι συγκεκριμένη διάγνωση, γιατί ακριβώς μιλάμε Μπορεί όμως παρόλα αυτά μια δισκοκύλη για τρένα να σου κάνει μικρανίες.
Μπορεί, ναι, μπορεί. Αλλά μπορεί και ένας ευθυασμός να σου κάνει. Δηλαδή μια δισκοκύλη μπορεί να κάνει τα πάντα. Από μουδιασμα στο χέρι και τα λοιπά μέχρι να τριγκάρει και μια κρίση. Αλλά ο κανόνας είναι ότι προβλήματα του αυχένα μπορεί να συμβάλλουν στο να τριγκάρουν μια μικρανία αλλά είναι μια αφορμή. Δεν είναι η αιτία της μικρανίας.
δηλαδή και το λέω αυτό γιατί πολύ σωστά το αναφέρατε υπάρχει πολλοί κόσμος που λιμνάζει σε λάθος ειδικότες ή ψάχνει τον αυχένα του και έρχονται και μου λένε έχω αυχενικό σύνδρομο, με ενοχλεί το φως κάνω αιμετούς και περιγράφεται ουσιαστικά μια ημικρανία που την ονομάζει αυχενικό σύνδρομο που αυτό βέβαια οδηγεί σε λάθος αντιμετώπιση, αυτό είναι το ζήτημα γι' αυτό λέω για το φύλλο Ναι, ότι αργεί να πάει στην θεραπεία που θα του δώσει αποτέλεσμα.
Στην σωστή θεραπεία, ναι. Αλλά αυτό γίνεται γενικά με αυτό το λεγόμενο αυγενικό σύνδρομο γίνεται μόλα. Και η ζάλη δηλαδή μπορεί να είναι σύμπτωμα του αυγενικού σύνδρομου, ενώ δεν έχει να κάνει με τον αυγέννη. Μάλιστα. Κάποιος που μας βλέπει και έχει, θα το πω, έχει πονοκεφάλους, χωρίς να έχει διαγνώσει η μικρανία. Ποιο είναι το πιο σημαντικό μήνυμα που θα θέλατε να του δώσετε Σε έναν άνθρωπο που λέει έχω πονοκέφαλο Αλλά ακόμα δεν έχει πάει στο γιατρό Θέλω να πω, νομίζω ότι είναι πολύ βασικό να περάσει το μήνυμα στον κόσμο Ότι δεν πρέπει να κάθεται να πονάει Να μην συνηθίσει μια επίπονη κατάσταση Αυτό είναι το χειρότερο να το πω εξαγωγικά Θα πω ένα πολύ απλό με δύο κουβέντες Που ουσιαστικά θα πιάσει το 95% της διάγνωσης αν είσαι νέα γυναίκα που έχεις τακτικά πονοκεφάλους ειδικά στην περίοδο και σε αναγκάζει να πας να ξαπλώσεις να σβήσεις τα φώτα ή να αποφεύγεις τους θορύβους και να σταματάς ό,τι κάνεις εκείνη τη στιγμή 95% αντάξεις τώρα αυτό και πεις ναι
έξι μικρανία το δεύτερο όμως που είπατε κιόλας είναι αυτό μην το αφήσεις όχι γιατί έχεις κάτι κακό να το πω έτσι βέβαια το να σου κόβει ποιότητα ζωής είναι από μόνο του κακό αλλά θέλω να πω δεν έχεις κάτι κακό μέσα στον εγκέφαλο είναι ότι είσαι νέα γυναίκα σου κόβει την ποιότητα ζωής συνηθίζει δυστυχώς ο εγκέφαλος, ξέρετε ο εγκέφαλος είναι λίγο περίεργο όργανο τι γίνεται, επειδή ο πόνος αν το σκεφτείτε ο πόνος δεν απειλεί τη ζωή δεν πέθαιν κανείς από πόνο ο εγκέφαλος αδιαφορεί ο εγκέφαλος θέλει να επιβιώσει ο πόνος δεν απειλεί την επιβίωση απειλεί την ποιότητα ζωής μας οπότε πολύ εύκολα συνηθίζεις τον πόνο αυτό ακριβώς ίσως είναι η πεμπτουσία είναι αυτό που θα ήθελα να περάσω σήμερα ως μήνυμα δηλαδή πηγαίνετε αν έχετε τακτικούς πόνοκεφάλους αν είστε σε αυτή την κατηγορία που μόλις ανέφερα μη συνηθίζετε υπάρχουν επιλογές υπάρχουν πλέον πολύ καλές επιλογές πολύ ασφαλείς επιλογές τις οποίες μπορείτε να δοκιμάσετε και υπάρχουν άνθρωποι σαν και εσάς που βρήκαν λύση
πραγματικά που άλλαξε η ζωή τους κάθε μέρα το βλέπουμε αυτό Θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ για αυτή την κουβέντα θέλω να κλείσουμε αισιόδοξα λέγοντας αυτό που αναφέρετε και εσείς πριν ότι η επιστήμη προχωράει πάρα πολύ και φαίνεται, ήδη έχουμε στα χέρια μας πολλά εργαλεία αλλά φαίνεται ότι και τα επόμενα χρόνια θα έχουμε ακόμα περισσότερα για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αυτό το σοβαρό θέμα.
Ακριβώς αυτό το μήνυμα θα έδινα και εγώ κύριε Μπουλέ και σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση και για την όλη κουβέντα αυτή γιατί έτσι ακριβώς είναι. Δηλαδή επιτέλους έχουμε οι νευρολόγοι, οι ιατρικοί έχουμε ασφαλή και αποτελεσματικά όπλα που μπορούν να βοηθήσουν νέους ανθρώπους στα καλύτερα τους χρόνια να απαλλαχθούν ή να μειώσουν τέλος πάντων ένα πράγμα που τους βασανίζει, που είναι η μικρανία.
Σας ευχαριστώ πολύ. Κι εγώ ευχαριστώ.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
