Πώς να καταλάβεις τον Matthieu Blazy
O Βασιλιάς είναι γυμνόςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Αυτή ειναι η ιστορία για το καλύτερο καλό παιδί της μόδας σήμερα. Πέρασε τη μισή του καριέρα χωρίς κανένας να γνωρίζει το όνομα του - δουλεύοντας δίπλα σε Phoebe Philo και Raf Simons. Κοίταξε τα αρχεία του Martin Margiela και έκανε τον Yeezy να πάθει εμμονή μαζί του. Έβαλε την Kate Moss να περπατήσει μέσα σε ένα τζην και ένα φανελένιο πουκάμισο φτιαγμένα από δέρμα και μια celebrities να κάτσουν στην επιδειξη του σε χαριτωμένα πουφ σε σχήμα ζώων. Έγινε ο τέταρτος σχεδιαστής του οικου Chanel κα...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Είναι τετάρτη απόγευμα, έχει συμβεί κάτι πάρα πολύ ωραίο, κάνουμε αυτή την ηχογράφηση στο σπίτι. Ο ηχολήφτης ήρθε ο άνθρωπος στο σπίτι να με βοηθήσει και να στήσουμε τα πράγματα. Οπότε είναι ένα τσικ καλύτερα γιατί βρίσκομαι στο χώρο μου, στα βιβλία μου, στη φάση μου. Θα ακούτε ίσως ήχος του δρόμου γιατί δεν είμαστε μέσα στο στούντιο, αλλά δεν πειράζει.
Αυτά συμβαίνουν, αυτή είναι η ζωή. Είμαστε στο κέντρο της Αθήνας, είμαστε εξάρχεια και σκέφτηκα πάρα πολύ γιατί δεν είχα καθόλου όρεξη να κάνω ένα καινούργιο επεισόδιο. Δεν έχω μια σταθερή απάντηση. Ξέρω ότι η ζωή μας φέρνει πράγματα μπροστά μας και αλλάζουμε καθώς δοκιμάζουμε τον εαυτό μας και τις δυνάμεις μας. αλλά πάνω από όλα όπως έχουμε εξηγήσει πάρα πολλές φορές σε αυτό το podcast, η ζωή αλλάζει και αλλάζει και ο τρόπος που σκεφτόμαστε πώς να ντυθούμε.
Και αυτοί οι φίλοι μου είναι καιροί που αλλάζουν πάρα πολύ γρήγορα, πολύ πιο γρήγορα από τα δύο χρόνια πριν που ξεκίνησε, δύο-τρία χρόνια πριν που ξεκίνησε αυτό το podcast και τις πρόπτικες που τότε έδειχναν για τα πράγματα. Ζούμε μια μετά πανδημία πραγματικότητα με έναν ελαφρύ φόβο μιας καινούργιας πανδημίας με μια Αμερική που ορίζει τα πράγματα με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο με μια κατάσταση συνεχούς άγχους, με διχασμό, με καινούργιες ταυτότητες το AI στη ζωή μας πλέον κανονικά, να συνομιλούμε μαζί του και όλο αυτό το πράγμα, όλο αυτό το μεγάλο καινούργιο κεφάλαιο το οποίο κανείς δεν ξέρει τι θα είναι έχει αλλάξει πάρα πάρα πάρα πολύ και τον τρόπο που εμείς αντιλαμβανόμαστε αυτό που πολύ γενικά λέμε μόδα που δεν υπάρχει πια έτσι όπως το ξέραμε το χρόνο, όσο και να σας φανεί περίεργο στην άνιση εποχή που ζούμε, είναι περισσότεροι από ποτέ.
Είναι περισσότεροι από ποτέ οι άνθρωποι που μπορούν να βγάζουν λεφτά χωρίς να πουλάνε κανένα προϊόν, ασχολούνται με τον αέρα. Και όταν λέμε αέρα, μπορούμε να πούμε και για το κομμάτι Silicon Valley, έτσι. Και όλους αυτούς τους ανθρώπους που στην Αμερική και σε άλλα μέρη του κόσμου, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, κάνουν αγοραπολισίες ή μετακινούν χρήματα από το ένα σημείο στο άλλο για να παράξουν ακόμα περισσότερα.
Οπότε σκεφτείτε ότι ζούμε σε μια εποχή που οι εκατομμυριούχοι είναι περισσότεροι από ποτέ. Οι εκατομμυριούχοι που θέλουν να χαλάσουν τα λεφτά τους και ας το σπούμε νεόπλουτους, έτσι, νουβόρις, δεν είναι αυτοί που ήταν κάποτε. Γιατί είναι οι άνθρωποι που ζουν στη Silicon Valley. Είναι αυτοί που επενδύουν στην τεχνητή νοημοσύνη και σε οτιδήποτε παράγωγο της τεχνολογίας υπάρχει αυτή τη στιγμή.
Είναι οι άνθρωποι σαν τον Μπέζο που είναι ο πλουσιότερος ίσως άνθρωπος στον κόσμο, σαν τον κύριο Τζούκεμπερ και όλοι οι παραπλήσιοι άνθρωποι γύρω από αυτό. Τώρα θα μου πείτε, ναι αλλά αυτή η Silicon Valley δεν ήθελε ποτέ να ασχοληθεί με τη μόδα. Σωστά. Κάποτε ήταν ένα εξαιρετικό παράδειγμα αντίμόδας. Δεν τους ενδιέφερε να φοράνε ρούχα που φοράνε οι άλλοι γιατί θεωρούσαν ότι ίσως στο μέλλον δεν θα χρειάζεται.
Ή αυτό ήταν το όπλο τους απέναντι στην γενική αδιαφορία των πραγμάτων που γίνονται τρέντι ή και ο φόβος τους μαζί. Αλλά σε αυτή την εποχή σήμερα Το να έχεις γούστο Είναι κάτι που η τεχνητή γνωμοσύνη δεν μπορεί να το αντιγράψει Το να έχεις γούστο για να αποκτάς τα καλύτερα πράγματα Σημαίνει ότι μπορείς να μπεις σε καινούριους κύκλους Στους κύκλους των cool παιδιών Οπότε οι καινούριοι πελάτες Αυτού που λέμε μόδα Δεν είναι άλλοι από την ίδια την τεχνολογία Που με κάθε τρόπο θέλει να εισχωρήσει Το είδαμε πολύ πρόσφατα με τον κύριο Τσούκεμπερξ στην πρώτη σειρά της επίδειξης πράντα μαζί με τη γυναίκα του.
Το είδαμε ακόμα πιο πρόσφατα με τον κύριο Μπέζο που χρηματοδότησε όλο το Medcala για να γίνει. Θα το δούμε με πάρα πολλούς άλλους τρόπους και αυτή τη στιγμή λοιπόν οι πελάτες, αυτοί που δίνουν τα λεφτά, είναι αυτοί. Αυτοί δεν είναι καθόλου συμπαθείς στο υπόλοιπο κοινό Δεν τους βλέπουμε με καλό μάτι Σίγουρα δεν θέλουμε να γίνουμε σαν κι αυτούς Και σίγουρα δεν θέλουμε να ντυνόμαστε σαν κι αυτούς Οπότε η μόδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε ένα περίεργο σημείο Από τη μία πρέπει να ευχαριστεί στους πελάτες της Που είναι αυτοί που είπαμε και που δίνουν αρκετά λεφτά Και από την άλλη για να επιβιώσει, για να μείνει παράλληλη με εμάς για να μπορέσουν να την καταλαβαίνουμε και να την θέλουμε πρέπει να μιλάει και σε μας πρέπει να έρθει στα μέτρα μας δεν κοιτάζουμε ψηλά γιατί θέλουμε να ντηθούμε σαν κάποιον που είναι εκεί έξω πιο ψηλά από μας πιο πάνω από εμάς θέλουμε να ντηθούμε σαν κάποιον που είναι δίπλα σε μας οπότε όλη αυτή η τεράστια οίκη με τα τεράστια χρήματα
με το τεράστιο ταλέντο οτιδήποτε σε μεγάλο σκεφτείτε το έχουν την υποχρέωση υποχρέωση να μας κάνουν να νιώθουμε ότι είναι δίπλα μας και μας καταλαβαίνουν και συγχρόνως να εξυπηρετούν τις ανάγκες των πλουσίων. Έγιναν πάρα πολλές αλλαγές το τελευταίο χρόνο σε αυτό το τομέα και μια πολύ μεγάλη αλλαγή που έγινε είναι ότι μπήκε ένας καινούργιος σχεδιαστής στη Σανέλ.
Ο καινούργιος σχεδιαστής λέγεται Ματιέ Μπλαζή, είναι Βέλγο-Γάλλος, είναι 41 ετών, γεννήθηκε το 1984, την ίδια χρονολογία που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έγινε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, η παντελώς άχρηστη πληροφορία που δεν θέλετε να ξέρετε. Και αυτή τη στιγμή ίσως είναι ο πιο σημαντικός σχεδιαστής που έχουμε. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον Ματιέ Μπλαζή. Καλώς ήρθατε.
ο βασιλιάς είναι γυμνός, το podcast που μελετάμε τα ρούχα, τους ανθρώπους που φτιάχνουν τα ρούχα και όλα τα πράγματα στο ενδιάμεσο, μαζί και με εμάς που προσπαθούμε να τα φορέσουμε τις περισσότερες φορές. Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για τον Ματιέ Μπλαζή, που ελπίζω να το λέω σωστά γιατί έκανα μάθημα πριν ξεκινήσω το podcast.
Αν τον έλεγα στα κριτικά θα ήταν μαθιός. Ο Ματιέ ανήκει σε μια πολύ ξεχωριστή κατηγορία σχεδιαστών, σχεδιαστών μόδας πιο συγκεκριμένα, γιατί είναι το καλύτερο, καλύτερο παιδί. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος στην πιάτσα κανένας ποτέ δεν έχει πει κακό λόγο για αυτόν. Είναι ένας άνθρωπος που όλοι λένε ότι είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος για να δουλεύει σε ομάδα.
Ξέρει, έχει την ικανότητα να ακούει τους πάντες που δουλεύουν μαζί τους Είναι πάρα πολύ ευγενικός Δεν έχει κανένα εγωμανιακό σύνδρομο Κανένα εναρκησιστικό σύνδρομο Κανένα toxic behavior Είναι γλυκύτατος Είναι πάρα πολύ όμορφος Είναι αψιλός Τα έχει όλα Ο Ματιέ ακόμα δεν μπορεί να δουλέψει ποτέ μόνος του Αρνείται, θέλει να είναι πάντα με ομάδες και δεν μπορεί να καταλάβει την ιδέα του work from home.
Προτιμά να είναι πάντα σε ένα γραφείο, μέσα σε μία ομάδα και για την μισή περίπου καριέρα, για τα δέκα πρώτα χρόνια της καριέρας του, επιμελώς διάλεξε να μην φαίνεται πουθενά. Για δέκα χρόνια ήταν ο σχεδιαστής που βρισκόταν πίσω από. Τον ήξεραν μόνο αυτοί που έπρεπε και έκανε πολύ σιωπηλά και πολύ διακριτικά τη δουλειά του.
Φανταστείτε πως χρειάστηκε ένα άρθρο μιας δημοσιογράφου για να αποκαλύψει ποιος ήταν αυτός ο σχεδιαστής που έκανε τα ρούχα Δεν είναι εύκολο να βρεις ανθρώπους σαν κι αυτόν και αυτός μαζί με άλλους δύο σχεδιαστές που θα τους δούμε σε λίγο εκπροσωπεί μια τελείως διαφορετική κατηγορία και γενιά δημιουργικών ανθρώπων σε αυτό το χώρο οι οποίοι δεν πιστεύουν ότι είναι υπεύθυνοι για όλα και χωρίς αυτούς υπάρχει το χάος.
Δεν είναι οι σχεδιαστές που θα τραβήξουν το σόου επειδή είναι αυτοί. Είναι πολύ διαφορετικό το προφίλ τους και για το πώς δουλεύουν σε αυτό το χώρο και πρωτόγνωρο. Ο Ματιέου Βλεζί επίσης δεν δίνει πάρα πολλές συνεντέξεις Οπότε για μένα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να συλλέξω πληροφορίες για αυτόν Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα μεγάλα έντυπα που έχουν γράψει για αυτόν και that's it Το Instagram account του είναι πάρα πολύ ήσυχο Βγαίνει στο τέλος της επίδειξης πια πάρα πολύ χαρούμενος και that's it Οπότε από κάποια στιγμή και πέρα για έναν άνθρωπο που γενικότερα το δράμα λίγο του αρέσει αυτή είμαι εγώ, δεν έβρισκα κάτι ενδιαφέρον να πω για τον Πλαζή γιατί στο μυαλό μου δεν υπήρχαν σκοτάδια δεν υπήρχε κάτι μεμτό, δεν υπήρχε κάποιο ένοχο μυστικό που θα μπορούσα να αποκαλύψω για να εξηγήσω δεν υπήρχε κάποιο δράμα το οποίο εξηγούσε τη δημιουργική δουλειά ενός ανθρώπου έτσι δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να κάνω ολόκληρο επεισόδιο για αυτόν και καθώς συνέχισα να διαβάζω για εκείνον
εαυτό μου ότι μπορείς να είσαι πάρα πολύ καλά χωρίς να έχεις επίδειξη σκοταδιών μπορείς να κάνεις πάρα πολύ καλά τη ζωή σου κοιτώντας τη ζωή σου με περιέργεια όχι να αποσπαθείς να εξηγήσεις γιατί είσαι ο καλύτερος, απλώς να είσαι περίεργος γιατί συμβαίνουν όλα τα πράγματα γύρω σου και ο Ματιέ φαίνεται ότι έχει πετύχει ακριβώς αυτό το σώμα. Διαφάνειες, εφαρμοστά ρούχα, βινίλιο, οτιδήποτε θυμίζει σεξουαλικότητα.
Η σεξουαλικότητα σήμερα είναι πολύ περίεργο πράγμα, αλλά σίγουρα το σώμα φαίνεται. Φαίνεται, είναι στο προσκήνιο, είναι ο πρωταγωνιστής. Και υπάρχει στην αντίποδα αυτή η κατηγορία των σχεδιαστών που κρύβουν το σώμα. Είτε με υπερμεγέθη ρούχα, είτε με πάρα πολλά layers ρούχων. Για αυτούς τους σχεδιαστές το ρούχο είναι μία πρόφαση για συζήτηση.
Είναι διαδικασία μιας κεφαλικής διέγερσης, μιας συζήτησης με τον χώρο και με το που βρίσκεται ο άνθρωπος. Και μετά υπάρχουν οι σχεδιαστές που βλέπουν τη μόδα σαν ψυχαγωγία. Είναι αυτοί που κάνουν πολύ μεγάλες ιστορίες, που μπαίνεις κι εσύ μέσα αγωιτευμένος και ουσιαστικά τα ρούχα είναι ένα σουβενίρ αυτού του συναισθήματος.
Αγοράζεις τα ρούχα γιατί θες να πεις ότι είσαι κομμάτι αυτού του πράγματος που έχουν μοιραστεί μαζί του σου. Και μετά υπάρχουν στον αντίποδα οι άλλοι σχεδιαστές που βλέπουν το ρούχο σαν μια υπηρεσία προς το κοινό. Που ο στόχος τους είναι να φτιάξουν κάτι άλλο, κάτι καινούριο, κάτι που εξυπηρετεί το σώμα σήμερα, κάτι που εξυπηρετεί τους κανόνες σήμερα.
Ο Ματιέ βρίσκεται περισσότερο σε αυτή την πλευρά, την τελευταία που μόλις ανέφερα, αλλά όχι ακριβώς Το δικό του πάντα το πρόθεμα δεν ήταν να γίνει η μόδα ψυχαγωγία Ήταν πάντα για το πώς θα μπορούσε να δει κάτι διαφορετικά Και έκανε συνέχεια ερωτήσεις, ερωτήσεις που έκανε από παιδί, γιατί ήταν ένα πάρα πάρα πολύ ζωηρό παιδί Αλλά γεννήθηκε και σε ένα περιβάλλον που ήταν φουλ καλλιτεχνικό. Ο παμπάς του ήταν ένας ειδικός στην προκολομβιανή τέχνη και η μητέρα του ιστορικός και ερευνήτρια. Έχει ένα μεγαλύτερο αδερφό που είναι πιλότος αεροπλάνων και μία δίδυμη αδελφή που ζει στην Καπούρη.
Η οικογένεια Μπλαζή ζούσε στο Παρίσι και το παιδί πήγαινε σε πληστηριασμούς, πήγαινε σε μουσεία, πήγαινε σε γκαλερί. Είχε μια τεράστια εισδροή τέχνης, καλής, κακής, μέτριας, όπου οι γονείς του τον έβαζαν παντού μέσα. Ο μικρός δεν καθόταν όμως σε καμία αγωνία ήσυχος. Οι γονείς είχαν σοβαρό πρόβλημα μαζί του. Είχαν τόσο σοβαρό πρόβλημα που κάποια στιγμή τον πήγανε σώκλιστο.
πρώτα στις καλόγριες και μετά σε μια στρατιωτική σχολή ο ίδιος λέει ότι δεν τον πείραξε καθόλου αντίθετα έμαθε να χαίρεται με τα μικρά πράγματα όταν σαν έφηβος γύρισε στο Παρίσι οι κοσμοπολίτες γονείς του και μορφωμένοι τον πήγαν σε ένα λύκειο που ήταν τερνάσχιο ουσιαστικά είχε παιδιά από όλο τον κόσμο που ζούσαν στο Παρίσι τι πιο τέλειο για έναν έφηβο Εκεί ο μικρός μπλαζί βρήκε και άλλους φίλους που τους άρεσαν τα ρούχα και η μόδα Και ακόμα για μεγαλύτερη του τύχη ένας γείτονάς τους είχε ένα μικρό agency με μοντέλα Για πρώτη φορά λοιπόν βρέθηκαν στα χέρια του περιοδικά μόδας Άρχισε να βλέπει το The Face, το The ID, όλα εκείνα τα περιοδικά που ήταν πάρα πάρα πολύ γνωστά στη δεκαετία του 90 Και στα 16 του, τα Χριστούγεννα, οι γονείς του του κάνουν ένα μεγάλο βιβλίο ενός μεγάλου φωτογράφου.
Είναι το βιβλίο του Richard Avedon, The American West. Για όσους δεν ξέρουν αυτό το βιβλίο, πρόκειται για μια συλλογή πορτρέτων της Άγριας Δύσης από έναν από τους μεγαλύτερους φωτογράφους μόδας που έχουν υπάρξει ποτέ, τον Richard Avedon, σε μαύρο και άσπρο. Οι φωτογραφίες είναι συγκλονιστικές και πάρα πάρα πολύ αυθεντικές με τον τρόπο τους. Ο μικρός τις βλέπει και παθαίνει σοκ γιατί όπως λέει για πρώτη φορά βλέπει κάποια πρόσωπα τα οποία δεν ήταν μόδα, δεν είχαν ντυθεί, ήταν τα ρούχα τους αλλά ήταν τόσο ξεχωριστοί που ήταν σαν να έχουν βγει από τη μόδα.
και ίσως για πρώτη φορά ο Ματιέ κατάλαβε ότι η μόδα δεν είναι κάτι το οποίο πρέπει να είναι επιτιδευμένο αλλά είναι κάτι το οποίο πρέπει να είναι εξαιρετικά αυθεντικό προς την κατάσταση που βρίσκεσαι και πάει να σπουδάσει μόδα με τις ευχές των γονιών του σε μια πάρα πολύ καλή σχολή των Βρυξελών μπαίνει λοιπόν στο φλαμανδικό κύκλο που λέγεται La Camp Εκεί ο Ματιέ είναι πάρα πολύ καλός Παίρνει μέρος και σε ένα μεγάλο διαγωνισμό για καινούργια ταλέντα Που στην κριτική επιτροπή βρίσκεται το νούμερο ένα της φλαμανδικής μόδας εκείνη τη στιγμή Ο Ραφ Σίμονς Όλοι λένε ότι θα κερδίσει το βραβείο ο Μπλαζί Αλλά δεν το κερδίζει Όμως κερδίζει τον Σίμονς Ο οποίος του λέει Οκ, πρέπει να έρθεις να δουλέψεις μαζί μου Και έτσι ξεκινάει η σχέση του Σίμονς με τον Ματιό Εμπλαζή.
Τώρα, ο Ραφ Σίμονς, ο οποίος εκείνη την εποχή είμαστε αρχές των 10s, λογικά, πριν 2009-2008 όταν ξεκινάνε να δουλεύουν μαζί, ο Ραφ Σίμονς ήταν κάτι σαν πρίγκιπας εκείνη τη στιγμή στη μόδα, δεν τον ξέραν όλοι, αλλά αυτοί που τον ήξεραν ήταν οι σωστοί. Είχε ένα μικρό μπραντ, ουσιαστικά ήταν 10-15 άτομα που δουλεύανε για αυτόν και έκαναν όλες τις δουλειές Σε αυτές τις μικρές ομάδες δεν έχεις ένα πράγμα μόνο, ανεβοκατεβαίνεις όπως λέμε στη δουλειά, διάφορα πράγματα κάθε μέρα Ο Ματιέ ήταν πάρα πολύ καλός και αυτό που λέει ο Σίμονς για αυτόν είναι το εξής ότι ο Ματιέ πρώτα απ' όλα έκανε συνέχεια περίεργες ερωτήσεις γιατί να μην βάλουμε αυτό, γιατί να μην κάνουμε το άλλο γιατί να μην φέρουμε έναν κροκόδιλο, γιατί να μην βάλουμε λαστιχιανια γάντια γιατί να μην γίνουν όλα κίτρινα αλλά δεν είχε ποτέ πρόβλημα να ακούσει από το Σίμονς ότι αυτό που λες δεν στέκει, δεν το κάνουμε γι' αυτό οι ερωτήσεις ήταν πιο σημαντικές από τις απαντήσεις Τον ενδιέφερα να κάνει την επόμενη και την επόμενη ερώτηση
Αυτό του έδινε μια εξαιρετική ελευθερία Που τον βοήθησε να κάνει διάφορα πράγματα Στη ζωή του Και το άλλο μεγάλο προνόμιο Μάλλον το άλλο μεγάλο χάρισμα Που είχε ο Μπλαζή ήταν Ότι σε αυτή τη δουλειά Χρειάζεται να επιβάλλεις σε ανθρώπους Να κάνουν πράγματα Καλά σε όλες τις δουλειές Αλλά στη μόδα λίγο περισσότερο Γιατί πολλές φορές δεν χρειάζεται καν εξήγηση Πρέπει να πεις σε μία μάδα ότι αυτό πρέπει να γίνει έτσι ότι αυτές οι φούστες δεν έχουν αυτό το κόψιμο δεν είσαι πάντα ευχάριστος και ο Ματιέ το έκανε με έναν τρόπο τόσο ευγενικό και γλυκό που όλοι τα έκαναν και αυτό είναι πάρα πολύ σπάνιο και ωραίο γενικώς όταν βρίσκουμε τέτοιους ανθρώπους τους κρατάμε ο Ραφ λοιπόν του έδωσε όλη την ελευθερία να είναι ο εαυτός του του έδωσε δομές του έδωσε μια αίσθηση οικογένειας και υποστήριξης και του έδωσε και ένα άλλο μεγάλο δώρο γιατί την ημέρα που πήγε ο Ματιά να κάνει την πρώτη του συνέντευξη ήταν πολύ νευρικός αποφάσισε πρώτα απ' όλα να μην πάει με το βιβλίο του, με το book του
και τα σχέδιά του, πήγε με ολόκληρη τη συλλογή του τα ρούχα δηλαδή να τα δουν από κοντά και μάλιστα είχε μια πολύ καλή αίσθηση του χρώματος, τα ρούχα του είχαν πολύ μεγάλα κοντράστ χρωμάτων κάτι που βλέπουμε στη δουλειά του Ραφ Σίμονς στα επόμενα χρόνια αλλά εκεί υπάρχει και το δεξί χέρι του Ραφ Σίμονς στη συνέντευξη που λέγεται Πίτερ Μουλιέρ και ο Πίτερ Μουλιέρ θα γίνει για τα επόμενα δέκα χρόνια ο σύντροφος του Ματιέ και αν αναρωτιέστε ναι είναι ο Πίτερ Μουλιέρ που το 2021 έλαβε τον Αλάια και σήμερα ετοιμαζόμαστε να δούμε μέσα στο 26 πιθανότατα την πρώτη συλλογή του από τον Νίκο Βερσάτζα.
του έδιναν οι συνεχείς ερωτήσεις τον βοηθούσαν να οργανώσει μεσαγωγικά και την καριέρα του δηλαδή το μονοπάτι του ήταν σταθερό αλλά γεμάτο περιπέτειες γιατί θα μπορούσε πάρα πολύ εύκολα να καθίσει στο Ραφ Σίμονς και να έχει μια τέλεια καριέρα και σε ένα υπέροχο περιβάλλον δημιουργικό με έναν από τους καλύτερους σχεδιαστές της Ευρώπης εκείνη τη στιγμή όμως αποφασίζει να κάνει κάτι πάρα πολύ δύσκολο σαν πρώτη δουλειά μετά το Ραβ Σίμονς και αυτό είναι να αναλάβει τον Νίκο Μαρτζελά μετά τον Μαρτέν, δηλαδή όταν έφυγε Μαρτέν Μαρτζελά ο επόμενος σχεδιαστής που ανέλαβε αυτή την ομάδα ήταν ο Μπλαζή. Μιλάμε τώρα για πάρα πολύ δύσκολο τάσκ και αν ξέρετε λίγο είστε μαρκελιστές εγώ δεν είμαι τόσο πολύ και σας σέβομαι αν είστε μαρκελιστές υπάρχει ένας άγραφος κανόνας στον Νίκο Μαρτζελά ο οποίος λέει ότι δεν υπάρχει ποτέ ένα όνομα κανείς δεν ξέρει ποιος κάνει τον Νίκο Μαρτζελά κανείς δεν είχε δει καν το πρόσωπο του Μαρτάν Μαρτζελά όσο καιρό δούλευε εκεί είναι μία ομάδα, είναι μία κομούνα
που φτιάχνουν τα ρούχα που βλέπουμε έτσι λοιπόν ο Μπλαζή μπορούσε να είναι μέσα σε μία ομάδα που λάτρευε δεν χρειαζόταν να πει το όνομά του και ξεκινάει να δουλεύει σε κάτι το οποίο είναι βαθιά καλλιτεχνικό, στα όρια του θεατρικού, πάρα πολύ πειραματικό και να ακολουθήσει ένα μονοπάτι το οποίο ήταν πάρα πολύ δύσκολο και τα καταφέρνει πάρα πολύ καλά.
Τα καταφέρνει τόσο καλά έτσι ώστε το 2013, αν δεν κάνω λάθος, να πάθει εμμονή μαζί του ο Γίζη. Και μιλάμε τώρα για χοντρή αιμονή γιατί ξέρετε τώρα αυτός ο άνθρωπος είναι να μην του κάτσει. Εκείνη λοιπόν σε εκείνη την εποχή γύζει στον οποίο αυτός πάθαινε την πλάκα του με σχεδιαστές, με αρχιτέκτονες, με μουσικούς και ήθελε πάρα πολύ να μπει στη μόδα και ήθελε πάρα πολύ να μπει σε αυτό που είναι ευρωπαϊκή τέχνη και όλο αυτό.
Αυτό γνωρίζει τον Μπλαζή, βλέπει τη δουλειά του Μαρτζελά και αποφασίζουν μαζί να φτιάξουν τη διάσημη μάσκα που έκρυβε το πρόσωπό του για το γύζι τουρ. σίγουρα έχετε δει εκείνες τις εικόνες όπου ο Γιζ είναι με μια μάσκα κόσμημα σχεδόν και κρύβει το πρόσωπό του στις συναυλίες. Η βαρχική ιδέα ήταν ότι ο καλλιτέχνης εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε σαν προσωπικότητα αλλά υπήρχε μονάχα ως performer. Ήταν ένας εύκολος τρόπος για να διαχωρίσει ο Γιζ τον εαυτό του από την πραγματικότητα δηλαδή από αυτό το κεντρική σκηνή και από τη σκηνή της ζωής του. Η πλάκα είναι ότι καθώς η ζωή του Γίζι γινόταν σιγά σιγά όλο μια σκηνή performance άρχισε να φοράει τη μάσκα και εκτός σκηνής και να γίνει ένα κομμάτι της δικής του ζωής οπότε αυτή η διάσημη μάσκα γίνεται όλο και περισσότερο γνωστή και όλοι μαθαίνουν ότι είναι του Μαρτζελά έτσι λοιπόν το 2014 βγαίνει ένα ένα πόστος στο instagram που μετά γίνεται και ένα κείμενο στο New York Magazine από τη Σούζη Μέγκες και λέει ότι δεν μπορούμε να κρύβουμε άλλο αυτόν τον σχεδιαστή
και ο πιο διάσημος σχεδιαστής είναι αυτός που δεν έχεις ακούσει ακόμα και δίνει ουσιαστικά ότι ο Ματιώ Εμπλαζή είναι ο σχεδιαστής πίσω από τον Νίκο Μαρτζελά ότι είναι αυτός που έχει δώσει αυτές τις υπέροχες επιδείξεις είχε μόλις δώσει και μια φανταστική επιδείξη συλλογή υψηλής δραπτικής εκείνη την εποχή Ήταν στο απόγειο της σχέσης του με τον Γίζη Βέβαια η πλάκα είναι με αυτά τα πράγματα Ότι ο Πλαζής στο LinkedIn το έγραφε Ότι είναι head designer of Martin Marzola Αλλά επειδή η λογική της εταιρείας είναι Δεν δίνουμε συνέντεξεις, δεν λέμε πόσες συλλογές φτιάχνονται από έναν άνθρωπο Αλλά από μια ομάδα Κάπως έτσι φτιάξαμε ένα ολόκληρο μύθο γύρω από όλο αυτό το πράγμα Πάλι, ο Ματιέ θα μπορούσε να κάτσει και με το Γίζι και στο Ματζελά και όλα ωραία παιδιά Και να συνεχίσει να κάνει τα πράγματα που έκανε Η αντίληψή του και η περιέργειά του μπορούσε να ικανοποιηθεί με πάρα πολλούς τρόπους ακόμα Επίσης σκεφτείτε ότι για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα Ο Ματιέ είχε την ευκαιρία να μπει στα αρχεία ενός από τους σημαντικότερους σχεδιαστές που έχουν περάσει ποτέ
Και αυτός είναι ο Μαρτέρ Ματζελά Να μπει στη λογική αυτής της αποδόμησης, να μπει στον τρόπο που δούλευε μία ομάδα που ήταν βαθιά νεωτεριστική, που δεν μπορείς εύκολα να καταλάβεις τον τρόπο που σκέφτονται και γιατί δημιουργούν. Αλλά εκεί πάνω που έπιασε το πικ είπε ξέρεις κάτι αν μείνω άλλο λίγο θα με χαρακτηρίσουν ως πάρα πολύ θεατρικό σχεδιαστή.
Και ότι κάνω μόνο τρέλες και δεν θέλω να κάνω μόνο τρέλες. Και αποφασίζει να πάει στη Σελήν. Στη Σελήν επί Φίμπι Φάιλο. Είμαστε το 2014 και μπαίνει λοιπόν κάτω από μία γυναίκα η οποία έφτιαχνε τα ρούχα που θέλαμε να φορέσουμε όλες, οι συλλογές ήταν εγκεφαλικές και έξυπνες όπως έχουμε πει, αγγίζαν τις γυναίκες σε έναν βαθμό που μόνο αυτή καταλάβαινε ως άλλη γυναίκα και μάλιστα αναλαμβάνει τις συλλογές που είναι υπρέ, Δηλαδή σε αυτό το μεγάλο ημερολόγιο μόδας υπάρχει ο χειμώνας και υπάρχει και το pre-fall.
Μικρές συλλογές που μπαίνουν στα καταστήματα για να γεμίσουν το ενδιάμεσο. Που πρέπει να είναι εμπορικές, που είναι φτιαγμένες για καταστήματα, που είναι φτιαγμένες για retail καλύτερα, που συνοδεύουν τις κεντρικές συλλογές και τις συνδέουν με τον τρόπο τους. και εκεί ο Μπλαζή έμαθε τι σημαίνει να φτιάχνεις ένα καλό εμπορικό ρούχο το οποίο καταλαβαίνουν οι γυναίκες και το οποίο θέλουν να φορέσουν.
Και αφού έκανε αυτό το πάρα πάρα πολύ καλό φροντιστήριο δίπλα στην καλύτερη γυναίκα σχεδιάστρια σήμερα έρχεται μία πρόσκληση που πραγματικά δεν μπορούσε να αρνηθεί. Πρώτα απ' όλα η πρόσκληση αφορούσε και τον σύντροφό του. Και αφορούσε και έναν άνθρωπο που και οι δύο αγαπούσαν πολύ, που ήταν ο Ραφ Σίμονς. Γιατί είναι η εποχή που στο Ραφ Σίμονς γίνεται μια πάρα πολύ μεγάλη πρόταση.
Να αναλάβει τον Αμερικάνικο οίκο Κάλβιν Κλάιν. Πάρα πολλούς λόγους. Πρώτα απ' όλα για τις αγνές προθέσεις. Είναι μια ιστορία αγνών προθέσεων. Από την πλευρά των Βέλγων, Γάλλο-Βέλγων, είναι «Ω, wow!» Θα πάμε λοιπόν στην Αμερική να αναλάβουμε ένα μπραντ τόσο εμβληματικό και τεράστιο που έχει να κάνει με την απλότητα και τον απλό τρόπο ζωής και αφορά πάρα πολλούς ανθρώπους.
Μιλάμε για εκατομμύρια πελάτες. Μιλάμε για πάρα πολλά καταστήματα. Μιλάμε για ένα μπραντ που έχει σόβρακα Έχει jeans Έχει τις καμπάνιες που έχουν Αλλάξει την προσέγγισή μας Απάνω της στο ρούχο Θα μιλήσουμε στον απλό λαό Σε όλους τους Αμερικάνους με το τρόπο μας Oh wow fantastic Και από την άλλη είναι οι Αμερικάνοι Πρέπει να ξεγυφτέψουμε Πρέπει να γίνουμε πιο Ευρωπαίοι Να πάρουμε αυτούς τους Ευρωπαίους Να μας δείξουν πως γίνονται τα καλά ρούχα Ο Calvin Klein είχε φύγει πια από τον μπραντ του έτσι για να έχουμε και μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Οπότε δεν ήταν ο σχεδιαστής εκεί.
Και μάλιστα αν δεν κάνω λάθος, οι συλλογές πρεταπορτέ δεν υπήρχαν καν. Ουσιαστικά φέρανε αυτή την ομάδα να ξαναπιάσει τον Νίκο και να δίνει και πρεταπορτέ να δίνει περισσότερες συλλογές, καλύτερες συλλογές, πιο ακριβές συλλογές φυσικά, να ανεβεί και στο χρηματιστήριο για το τι είναι πολύτιμο. Οπότε και οι δύο είχαν πάρα πολύ καλές προθέσεις.
Το θέμα είναι ότι όταν φτάσανε εκεί αυτές οι προθέσεις πήγαν λίγο στράφοι με διάφορους τρόπους. Από τη μία αυτό το τρίο βρέθηκε απέναντι σε δύο δύσκολα πράγματα. Το πρώτο ήταν η ίδια η εταιρεία που είχε πολύ συγκεκριμένες ανάγκες πολύ άμεσες ανάγκες και πάρα πολλούς κωδικούς και πράγματα που έπρεπε να ικανοποιήσει άμεσα.
και πρέπει να τα κάνει εφλυπτά, δηλαδή να τα καταλαβαίνει εύκολα και γρήγορα πολλοίς κόσμος από διαφορετικές τάξεις και διαβαθμίσεις. Γι' αυτό είναι και τόσο σημαντικό το έργο του Calvin Klein, του ανθρώπου, όταν έφτιαξε αυτό το μπραντ. Θέλει έξτρα μαγκιά. Πολύ δύσκολη πίστα, γιατί άμα σας πω πως είχα ονομάσει το τζιν τους, ούτε εγώ δεν μπορώ να το ονομάσω.
Το έλεγε V35, 12, 25, κάτι τέτοιο. Είχα φτιάξει ένα τζιν που λεγόταν έτσι. Οι συλλογές πρέπει να πορταύευε, ήταν καταπληκτικές, που πάλι δεν τις καταλάβαιναν πολύ, αλλά πολύ ωραίες. Το δεύτερο κακό πράγμα που το συνέβη, είναι ότι ενώ πηγαίνα στην Αμερική, λαλαλί λαλαλό και τι ωραία και θα ανθίσουμε, το 2017 συμβαίνει κάτι άλλο.
Βγαίνει ο Τραμπ. Και όλο το πλαίσιο, στο οποίο αυτοί είχαν ταξιδέψει και είχαν φτάσει εκεί, αλλάζει κυριολεκτικά αν μην είναι ανοιχτή και απ' την άλλη είναι οι Αμερικάνοι εννοώ το corporate κόμμα της επιχείρησης που έλεγε μέσα ένα εξάμεινο εγώ θέλω αυτό γιατί δεν το έχω μέσα ένα τρίμηνο εγώ θέλω αύξηση σε αυτό γιατί δεν το έχω κάναμε μία μικρή έρευνα και είδαμε ότι αυτό που κάνεις όταν το καταλαβαίνουν κόβεται κάναμε μία μικρή έρευνα και είδαμε ότι αυτή τη σειρά που θέλετε δεν την καταλαβαίνουμε κόβεται και κάποια στιγμή λοιπόν το 2017 18 εκεί είπα οι τρεις πιο σημαντικοί σχεδιαστές ίσως από τους τρεις πιο σημαντικούς σχεδιαστές που έχουμε αυτή τη στιγμή στο κόσμο μένουν στην κυριολεξία με κούτες στα χέρια χωρίς σπίτι πως το βλέπουμε στις ταινίες που τους λένε you're fired και παίρνουν την κούτα με τα πράγματα ναι παιδιά οι Βέλγοι τώρα μα σκεφτείτε το Βέλγο που δεν είδατε σας είπα δεν τσακώνονται, δεν μιλάνε δυνατά, είναι γλυκύτατοι, είναι ήρεμοι, είναι ευγενικοί.
Σκεφτείτε τώρα τι είναι στην Καγκανία, στην Κορπορατήλα, τη Χοντρή, τη Σκληροπυρηνική, την Αμερικάνικη και τους δίνουν το κουτί στο χέρι. Και έτσι μένουν και οι τρεις χωρίς δουλειά. Αλλά δεν είναι ότι μένουν χωρίς δουλειά και οι τρεις θα βρουν δουλειά, μην ανησυχείτε, το ξέρουμε, δεν θέλω να στενοχωριέστε. Το πιο σημαντικό για τον Ματιέ σε αυτή τη φάση είναι ότι ο γλυκός μας απογοητεύεται.
Απογοητεύεται βαθιά. Λέει τι αυτό είναι τα ρούχα. Αυτό πρέπει να κάνω. Δεν είναι ωραία. Τι έκανα λάθος. Έβαγε δηλαδή το πρώτο μεγάλο χαστούκι. Έτσι λοιπόν αποφασίζει να μείνει στην Αμερική και τον φιλοξενεί ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης που λέγεται Στέρλιν Γκρούμπι. που ο Στέλιν Γκρούμπι δουλεύει με διάφορα αντικείμενα από κεραμική, ζωγραφική, είναι ένας εικαστικός πολύ γνωστός και αποφασίζουν να κάνουν μαζί μία συλλογή ρούχων που πάει και στο παλάτι Σοπίτη εκείνη τη χρονιά και φαίνεται ότι ο Μπλαζί ξαναγύρισε σε αυτό που καταλάβαινε πάρα πολύ καλά και που είχε μεγαλώσει, την τέχνη και που καθώς δούλευε και συνομιλούσε με την τέχνη και με το τι θα μπορούσε να κάνει πόρτες άνοιγαν, ηρεμούσε η ψυχουλίνα του προφανώς δεν έχει χρηματική ανάγκη τεράστια για να λέει wow τι θα κάνω κτλ και του έρχεται η επόμενη πρόταση και η επόμενη πρόταση αφορά έναν οίκο ο οποίος δεν θέλει να λέγεται οίκος και δεν υπόθηκε ποτέ σαν οίκος Το όνομά του λοιπόν είναι Bottega Veneta στα Ιταλικά ή Bottega είναι το εργαστήρι
Είναι μια τεράστια πανάρχαια παράδοση των Ιταλών να με αυτή τη λέξη να μιλούν για οτιδήποτε φτιάχνεται με το χέρι, με τέχνη, από γενιά σε γενιά, με φινέτσα Όλα τα καλά που φτιάχνονται με το χέρι Φτιάχνονται σε μποτέγκες Και μπορεί να είναι ζυμαρικά Γιαλί Ήφασμα Και φυσικά και η μποτέγκα Βένετα Που επειδή λέγεται Βένετα Έχει την έδρα της στη Βενετία Και φτιάχνει στην αρχή έφτιαχνε δερμάτινα είδη Μέχρι να συνεχίσει να φτιάχνει Και είδη πολυτελείας όπως ρούχα κτλ Η μποτέγκα Βένετα λοιπόν Που όλοι την ξέρουμε σήμερα υπάρχει μια πάρα πολύ αστεία ιστορία με τον Αντι Γόρχολ, δεν θα την πω σε αυτό το podcast γιατί δεν θα πηγαίνει ποτέ θα την αφήσουμε για κάτι άλλο για το πώς έγιναν οι πρώτες διαφημίσεις της Βοτέγκα Βένετα, εκείνη την εποχή ο σχεδιαστής της Βοτέγκα Βένετα ήταν ο Ντάνιελ Λι που μια χαρά τα πήγαινε ο Ντάνιελ Λι είχε μια αιμονή, δεν είναι καν αιμονή, έχει αποφασίσει ότι το πράγμα που θα ήθελε όλοι να θυμούνται από την ποτέγκα, πέρα από την τέχνη
της και τον τρόπο να φτιάχνεται συντρετσιάτο τσάντες είναι το πράσινο. Το πράσινο υπήρχε πάντα στο μπραντ αλλά αυτός το πήρε και το έκανα τεράστιο ήταν λοιπόν ένα πάρα πολύ έντονο πράσινο όχι ακριβώς φωσφοριζέ μια πάρα πολύ έντονη απόχρωση που διοικούσε σε όλο το μπραντ και στην επικοινωνία του και στις επιδείξεις του ήταν το ποτέγκα Veneta Green Το πρέπει πάρα πολύ έξυπνο να το σκεφτείς έτσι, να έχει συνδυάσει ένα χρώμα τόσο έντονο και ακραίο με ένα μπραν που και τα δύο να ενώνονται.
Ο Μπλαζή λοιπόν παίρνει την πρόσκληση για να δουλέψει μαζί του, να είναι ο σχεδιαστής νούμερο δύο. Το θέμα βέβαια είναι ότι τον Τάνιελ μέσα σε ένα ενάμιση χρόνο τον διώχνουν κακήν κακός γιατί φαίνεται ότι δεν φερόταν καλά. ότι υπήρχαν πολλά προβλήματα μέσα στην ομάδα κανείς δεν ξέρε ακριβώς τι έγινε και γενικώς έχει πέσει πάρα πολύ μόκο με αυτήν την ιστορία αυτό που ξέρουμε σίγουρα είναι ότι εν μία νυχτή με το που φεύγει ο Ντάνιελή δεν ψάχνουν καν ποιος θα είναι ο καινούργιος σχεδιαστής ανακοινώνεται ότι Ματιέ Μπλαζή αναλαμβάνει την Ποτέγκα Βένετα και για πρώτη φορά παιδιά μετά από όλα αυτά τα χρόνια που δουλεύει αυτός ο άνθρωπος με τους top of the tops ανακοινώνεται το όνομά του επίσημα.
Χύνεται το πρώτο του προφίλ από τύπο. Λένε αυτός ο σχεδιαστής θα αναλάβει τίποτα έκαβένετα. Και τότε ο Μπλαζή λέει ότι μια χαρά, είμαι πάρα πολύ χαρούμενης που συνέβη έτσι, γιατί αν δεν είχα κάνει όλα αυτά τα πράγματα δεν θα ένιωθα έτοιμος να κάνω αυτό. Και είμαι πάρα πολύ ωραία που για 10 χρόνια δεν με έξηρε κανένας, γιατί μπορούσα να δοκιμάσω ό,τι θέλω και να μάθω όσα θέλω χωρίς να έχω την ευθύνη του ονόματος.
και έκανα ό,τι χρειάστηκε για να είμαι σήμερα εδώ. Το επόμενο πράγμα που έκανε όταν ανέλαβε τον Ίκο είπε ότι εγώ δεν θέλω ποτέ να τον ονομάσουμε Ίκο. Δεν είναι ποτέ ο Ίκος ποτέ καβένετα. Αυτό είναι μποτέγκα, είναι σπίτι, είναι εργαστήριο και θέλω να τρέξουμε όλη τη φιλοσοφία αυτού του μπραντ, αυτού του σπιτιού, αυτής της μποτέγκας, με αυτόν τον τρόπο.
Το πρώτο πράγμα, ο πρωταγωνιστής σε αυτό το όνομα θα είναι η τέχνη του να φτιάχνεις πράγματα. Θα είναι αυτή η καλλιτεχνική κίνηση και το craftsmanship που λένε στα αγγλικά. και το εννοούσε, το εννοούσε τόσο ώστε άνοιξε τις ομάδες, τις ενσωμάτωσε έτσι ώστε να είναι μία και να μπορούν όλοι να συμμετέχουν στη συζήτηση και σε αυτές τις ομάδες έβαλε και τους τεχνίτες που έφτιαχναν τις τσάντες.
Οπότε κάθε φορά που γινόταν μία απόφαση δεν γινόταν μόνο από ένα σχεδιαστή, γινόταν και από ένα τεχνίτη. Και στο συγκεκριμένο όνομα αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό Θέλω να σας, στην περίπτωση που δεν ξέρετε τα προϊόντα της Botteca Veneta Τα οποία είναι υπέροχα Πρόκειται για αυτή την υπέροχη τεχνική να πλέκουν το δέρμα Και να δείχνει αυτή την πλέξη Βλέπεις μια δερμάτινη πλέξη είναι η τσάντα τους Το επίπεδο της τεχνογνωσίας και της τέχνης που υπάρχουν σε αυτά τα προϊόντα είναι μαγικό από ό,τι σκεφτείτε να φέρνεις τεχνίτες που κατέχουν αυτή την εμπειρία και να αρχίσεις να κάνεις τις τρελές ερωτήσεις που έκανε Ματιέ.
Δηλαδή, πιστεύετε ότι μπορούμε να κάνουμε ένα τζιν που να είναι δερμαάτινο, αλλά να φαίνεται σαν τζιν. Σιωπή στο ακροατήριο. Ε, όχι. Ναι, αλλά δεν θα θέλετε να φτιάξουμε ένα σύνολο το οποίο να είναι ένα τζιν και ένα φανελένιο που κάμες όλα να είναι δερμάτινα. Και έτσι ξεκίνησαν αυτές οι ερωτήσεις και έτσι κάποιος άρχισε να σπρώχνει με την αθότητα, με την ευγένεια και με την ελευθερία που είχε ο Ματιέ να σπρώχνει ανθρώπους που πίστευαν πως ήξεραν να δοκιμάσουν πράγματα καινούρια και να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις τους.
Και έτσι μετά από λίγο καιρό μια υπέροχη υπέροχη Κέιτ Μος πεπάτησε στην πασαρέλα της Μποτέκα Βένετα φορώντας ένα υπέροχο τσιν μαζί με ένα φανελένιο πουκάμισο που κανένας δεν καταλάβαινε πως και τα δύο είναι από δέρμα. γιατί ο σύντροφός του είχε πλέον μπει στον Αλάια, δεν βλεπόντουσαν συνέχεια, μπορεί να υπήρχε και ένας μήνας να δει ο ένας τον άλλον.
Είχαν κάνει μία υπόσχεση όταν ξεκινάνε να φτιάχνουν συλλογές να μην μιλάει καθόλου ο ένας τον άλλο και να μην δείχνει ο ένας τον άλλο τι κάνει για να μην μπερδεύονται. Αλλά φανταστείτε ότι ήταν δύο άνθρωποι που πισκότουσαν σε ένα πικ δημιουργικό, δούλευαν πολύ ωραία πράγματα και τελείως τυχαία το σπίτι που είχε βρει ο Μπλαζί στο Μιλάνο ήταν το πρώτο σπίτι που τον είχε φιλοξενήσει ο Ραφ Σίμονς όταν είχε πάει στη Τζιλ Σάντερ.
Τίποτα δεν είναι τυχαία. Το πάρα πολύ ωραίο πράγμα με το Ματιέ είναι ότι έχει την υπερικανότητα να κοιτάζει τον κόσμο ακόμα σαν παιδί. Αυτό του δίνει και την τεράστια ελευθερία να κάνει τις όλες τις τρελές ερωτήσεις που συνεχίζει και κάνει Αυτό του δίνει μια μεγάλη ικανότητα να αγαπά την τέχνη με έναν τρόπο που μόνο τα παιδιά μπορούν να συνδεθούν μαζί της Και αυτός είναι ο τρόπος να την επιστρέφει πίσω σε πράγματα πολύ σοβαρά όπως τα προϊόντα πολυτελείας και να τα κάνει όλα πιο ανάλαφρα, χωρίς να παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά, αλλά χωρίς να κοροϊδεύει κανέναν.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Σε μία από τις τελευταίες του επιδείξεις, ίσως την τελευταία, η θέση στων καλεσμένων, οι καρέκλες των καλεσμένων, ήταν πουφ, δερμάτινα, πανέμορφα πουφ, ζωάκια. Οι συλλεκτικές πια αυτές καρέκλες πουφ είχαν πάρει έμπνευση από ένα επικό πουφ σχεδιασμένο από τον Νίκο Ζανώτα που λέγεται Ζανώτα Σάκο Δούλεψαν μαζί για να φτιάξουν όλα αυτά διαφορετικά ζώα, ζωάκια που είναι σαν παιδικά παιχνίδια Και όλοι οι καλεσμένοι κάθισαν πάνω σε αυτά τα πουφ τα παιδικά ζωάκια Ζωάκια. Τώρα, είναι τόσο μικρές οι συνθήκες και οι αποστάσεις να το κάνεις αυτό να γίνει γελίο και να δείχνεις ότι κοροϊδεύεις κάποιους ή θες να τους κοροϊδέψεις, αλλά ο Μπλαζί το έκανε με αυτή την ειλικρίνεια, την αμεσότητα και την αθότητα που όταν έβλεπες όλους αυτούς τους καλλιτέχνες, το Τζέικομπε Λόρδι που ο Τζέικομπε Λόρδι είναι σαπτσομπάσαντορ ακόμα της Μποτέγκα Βένετα τα μοντέλα, τους δημοσιογράφους να κάθονται σε αυτές τις καρέκλες πουφ ζωάκια, σου φαίνεται απόλυτα νορμάλ
σε κάνει να χαμογελάς και αλαφραίνει τα πάντα και μιλάμε τώρα για πολύτιμα δερμάτινα πουφ τα οποία είναι πανάκριβα, φτιαγμένα, τέλεια τα θέλω όλα, είναι πανέμορφα Αλλά έφτιαχνε κάτι τόσο πολύτιμο και σημαντικό Το έφερνε πάντα στα μέτρα μας Μας έκανε να χαμογελάμε με αυτό Το οποίο σας πω κάτι Δεν ξέρω να το κάνω πολύ σήμερα Θέλω να πω Πιο εύκολα μπορώ να σε κάνω να φοβηθείς Πιο εύκολα μπορώ να σε κάνω να τρομάξεις Παρά να σε κάνω να χαμογελάσεις η τεράστια φυσιογνωμία και προσωπικότητα του Καρλ Άγκερφελτ, αυτός είναι ο σχεδιαστής που σας λέω, φεύγει από τη ζωή.
Και έτσι η Σανέλ, ένας τεράστιος οίκος, μένει χωρίς σχεδιαστή. Λοιπόν, τα έχουμε πει για τη Σανέλ, έχουμε κάνει πάρα πολλές ώρες να μιλάμε για αυτόν τον οίκο, ώρες που αξίζουν γιατί αν το σκεφτείτε όπως είχαμε πει και στα επεισόδια του podcast το όνομα Chanel είναι το πιο ευδιάκριτο όνομα μόδας στον κόσμο δηλαδή είναι ένα όνομα που μόλις το πεις σε οποιονδήποτε θα σου πει τουλάχιστον ένα στοιχείο που είναι Chanel θα σου πει καμέλια θα σου πει τα δύο C θα σου πει tweed θα σου πει τη διχρωμία άσπρο μαύρο υπάρχει κάτι σαν εικόνα που όλοι όλοι οι παιδιά σκεφτείτε το αυτό το καταλαβαίνουν και το συνδέουν κατευθείαν με κάτι πολυτελές αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο να συμβεί δεν έχει συμβεί ούτε με το Dior δηλαδή το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει ο Jonathan Anderson σήμερα είναι ότι ο καθένας πιστεύει ότι ο Dior είναι κάτι διαφορετικό και πρέπει να το συνδέσει σε ένα η Chanel λοιπόν και φυσικά χάρη στον Karl Lagerfeld το έχει πετύχει και ήταν μια εταιρεία επίσης
που δεν έχει βγει στο χρηματιστήριο, οπότε δεν χρειάζεται να δίαισει λογαριασμό σε κανέναν. Τι σημαίνει αυτό? Έτσι και πεθάνει ο σχεδιαστής που είχε 8 εκατομμύρια χρόνια, δεν έχει καμία πίεση από μετόχους να έχει καινούριο σχεδιαστή στο επόμενο εξάμηνο. Ό,τι θέλει κάνει, βάζει φωτιά και το καίει. Για πάρα πολλά χρόνια η Σανέλ δεν μιλούσε για τα έσοδα της, δεν έδινε τα κέρδη της, γιατί δεν ήταν υποχρεωμένη, τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει και το κάνει και όταν πέθανε ο Κάρλ Αγκεφέλτ μιλάμε για 20 δισεκατομμύρια, zero για να λέμε και κανονικά τα νούμερα και να καταλαβαίνουμε, δηλαδή τα έσοδα αυτής της εταιρείας, τα οποία όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι είναι πολλά, φυσικά με πάρα πολλά έξοδα, που μπορεί να έχει ένα μπραντ πολυτελείας σαν και αυτό.
Αλλά το θέμα είναι ότι θέλω να σκεφτείτε Τον τρίτο χρόνο πουλάνε Θέλω να είστε ήρεμοι για αυτό που θα ακούσετε 700.000 με 1 εκατομμύριο τσάντες Θέλω να σκεφτείτε τώρα πόσα κραγιόν πουλάνε Πόσα αρώματα Πόσα κρέμες χεριών Πόσα μικρά αξεσουάρ Θέλω λίγο να σκεφτούμε, ας πάρουμε αυτή τη στιγμή για να σκεφτούμε Η πελάτησα της Ανέλ λοιπόν είναι μια πολύ συγκεκριμένη πελάτησα και μια πολύ συγκεκριμένη κυρία Πέρα από όλους τους υπόλοιπους που θέλανε αυτό το αντικείμενο Και όταν έφυγε ο Καρλ Άγκεφελντ από τη ζωή Είχε μάθει αυτό το κοινό σε πράγματα που μπορούσε να έχει Αλλά και πάνω απ' όλα το είχε μάθει σε ένα θέαμα Ο Κάλλο ήταν διάσημος για το τρόπο που έφτιαχνε τις επιδείξεις του να είναι ένα τρελό υπερθέωμα, ένας κόσμος μαγικός η Σανέλ.
Ήταν αυτός που είχε κάνει ένα πύραυλο να φεύγει μέσα από την πασαρέλα. Μας είχε πάει στη θάλασσα, μας είχε πάει στον Άρη, μας είχε πάει στο σούπερ μάρκετ η Σανέλ. Έφτιαχνε ολόκληρα πράγματα που ενσωμάτωναν τη λογική της Σανέλ, τις κοινογραφούσε για να βγουν από μέσα τα μοντέλα. και η εταιρεία αποφάσισε να μην βιαστεί και στην αρχή άφησε να τρέξει το μαγαζί η Virginie Viard η οποία ήταν το δεξί χέρι του Καρλ Άγκεφελτ όλο αυτό το καιρό που δουλεύανε μαζί δηλαδή σκεφτείτε ότι ένας άνθρωπος εμποτισμένος με το πνεύμα του Καρλ Άγκεφελτ τι τέλειο ένας άνθρωπος που ήξερε τι σκεφτόταν ο Καρλ οποιαδήποτε στιγμή αυτό που ήταν τόσο τέλειο ήταν και το αμέσως χειρότερο γιατί αυτός ο άνθρωπος ήξερε πάρα πολύ καλά τι θα έκανε ο Καρλ αλλά δεν ήξερε τι θα έκανε ο Καρλ στο μέλλον.
Το 2022, 23, 24 δεν μπορούσε να φέρει κάτι καινούργιο πέρα από αυτή την επανάληψη σε αυτά τα μέτρα που είχε καταλάβει και είχε δουλέψει. Και ενώ όλοι έλεγαν ναι αλλά φέρνει λεφτά, μια χαρά πάνε καλά οι επιδείξεις όλοι καταλάβαιναν ή μάλλον οι γνώστες καταλάβαιναν ότι είναι λίγα τα ψωμιά της. Και αυτό γιατί όταν είσαι σε αυτό το μεγάλο τραπέζι με αυτά τα ποσά και αλλάζουν όλα αυτά τα πράγματα γύρω σου ξέρεις ότι η προσοχή του κόσμου θα αλλάξει πάρα πολύ γρήγορα και αυτό που συνέβαινε πριν από τρία χρόνια και ήταν ok μετά από τρία χρόνια δεν θα είναι.
και αυτό που είχε φτάσει η Σανέλ ήταν να είναι ένα όνομα νέα αγαπητό πολυτελέτη, όλα τα καλά μαζί σας αλλά δεν είχε αυτή τη σύνδεση με τον κόσμο και όλους τους λόγους που μόλις είπαμε αλλά και για το γεγονός ότι δεν είχε βρει ξανά αυτό το κομμάτι που καταλαβαίνόμαστε και ακούγεται ότι πρώτα απ' όλα θέλω να σκεφτείτε ότι η συζήτηση ποιος θα αναλάβει τη Σανέλ είχε πάρει τερατώδες διαστάσεις και κουτσομπολιό και γκόσιπ ειδικά όταν περνάει τόσος καιρός και κανείς δεν κάνει τίποτα δηλαδή σκεφτείτε ότι βγήκαν επιδείξεις και δεν υπήρχε κανένα σχεδιαστής σκεφτείτε πόσο καλά οργανωμένη ήταν πρώτα απ' όλα για να το κάνουν αυτό το πράγμα και τι υπερωμάδες υπάρχουν εκεί πίσω που μπορούν να το υποστηρίξουν και υπήρχε πάρα πολύ κουτσομπολιό και όχι θα πάει ο Μαρκ Τζέικοψ και όχι θα πάει ο Τζον Καλιάνο και όχι θα πάει ο Εντής Λιμάν και να ψηφίζει και ο κόσμος μεταξύ τους και χωρίς κανείς να το περιμένει πάλι αυτός έτσι ύπουλα και βελούδινα ο Πλαζή δίνει τη συνέντευξή του και από ό,τι λένε από την πρώτη συνέντευξη
και από την πρώτη παρουσίαση γιατί θέλω να σας πω ότι οι σχεδιαστές σε αυτές τις θέσεις κάνουν μια παρουσίαση πως σκέφτονται τον Νίκο Τι θέλουν να κάνουν Και από την πρώτη παρουσίαση λοιπόν φαίνεται Πως ερωτεύτηκαν μαζί του Και έτσι πολύ γρήγορα Ήρθε η ανακοίνωση Ο Ματιέ Βλαζί Επισήμως θα ήταν Ο τέταρτος σχεδιαστής Στον Νίκο Σανέλα Αλλά τώρα πάμε στα δύσκολα.
Γιατί, παιδιά, έχεις όλη την προσοχή του κόσμου πάνω σου και έχεις αυτό το τέρας που λέγεται σανέλ. Και τι κάνεις? Τι κάνεις? Πού το αρχίζεις και από πού το ξεκινάς και τι πρέπει να πεις. Όλη η προσδοκίτηδα που υπάρχει και η απέτηση στο να ικανοποιήσεις τις παλιές πελάτησες, να φέρεις καινούργιες πελάτησες, να το κάνεις αυτό το πράγμα, το καταλάβουν όλοι.
Να είσαι στο ύψος του Καρλ Άγκερφελ, να είσαι στο ύψος της γυναίκας που ζει ακόμα στη ζωή μας ακόμα και να έχει πεθάνει 8 εκατομμύρια χρόνια που είναι η κοκκό Σανέλ και αυτό που φαίνεται ότι έκανε ο Ματιέ είναι να κάνει τις ίδιες ερωτήσεις αλλά πάνω από όλα να γυρίζει και να ανακαλύψει αυτή τη γυναίκα για το πώς ήταν δεν μου πείτε πρωτότυπο καθόλου αλλά για να αρχίσεις να δουλεύεις σε έναν οίκο και να βγάλεις τη δική σου υπογραφή στην καλλιτεχνική δουλειά δηλαδή άλλων και μετά να δουλέψεις πάνω σε αυτή, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να μελετήσεις τη δουλειά τους.
Και το άλλο πράγμα που κατάλαβα με ατία πάρα πολύ δύσκολα ήταν ότι η Σανέλ αφορούσε, ναι, συγκεκριμένο κοινό, αλλά θα μπορούσε να μην αφορά συγκεκριμένο κοινό. Η Σανέλ έλεγε και λέει ακόμα, είναι σαν τον Πάπα. Όλοι τον βλέπουν με σεβασμό και τους αφορά όλους. πώς θα μπορούσε λοιπόν αυτό το μπάπα να τον κάνει να τους αφορά πραγματικά όλους και το πρώτο πράγμα που το είδαμε πολύ γρήγορα από την πρώτη του επίδειξη είναι ότι τα μοντέλα του ήταν και διαφορετικής ηλικίας δηλαδή 15 μοντέλα τουλάχιστον ήταν από 45 χρονών και πάνω αλλά ήταν και από όλες τις εθνότητες Είχαμε από Ασιάτισσες και Καυκάσιες και Αφρικανές και Ινδές Θα πάμε λίγο και σε μια φανταστική ιστορία μιας Ινδής Η γυναίκα Σανέλ δεν είχε εθνικότητα Η γυναίκα Σανέλ ήταν περισσότερο ιδέα Πράγμα που άνοιξε πόρτες πάρα πολύ και φρέσκαρε τον Νίκο Με έναν τρόπο που δεν το είχαμε δει εδώ και πάρα πολύ καιρό Ο Κάλλο επίσης είχε μια αιμονή με την ψηλή Ξανθιά Ευρωπαία, αν ήταν και η Γερμανίδα ακόμα καλύτερα, αλλά την είχε την αγάπη του, όσο και αν είχε προσφέρει ευκαιρίες και σε άλλα μοντέλα.
Το επόμενο πράγμα που έκανε ήταν να πάρει τον τρόπο που ντυνόταν η Κοκκό, γιατί όταν το 1920 η Κοκκό άρχισε να δουλεύει και να είναι πάρα πολύ διάσημη, διάσημη. Αυτό που έκανε και που εμείς δεν είμαστε σε θέση να καταλάβουμε είναι ότι απλοποίησε τόσο δραστικά τον τρόπο που ντυνόντουσαν οι γυναίκες που σχεδόν φαινόντουσαν σαν να μην ανήκουν στην τάξη τους.
Εκείνη την εποχή, μια γυναίκα της ανώτερης τάξης ήταν πολύ ντυμένη και η κοκότ αφαίρεσε τόσα πολλά πράγματα που οι γυναίκες εκείνες φαινόντουσαν να έχουν έρθει από μια άλλη τάξη, την εργατική τάξη αλλά ήταν πάρα πολύ ακριβά τα ρούχα τους είναι κάτι το οποίο δεν το εξηγώ άμα σας πω το ίδιο πράγμα έκανε και ο Calvin Klein ή η The Row ή οτιδήποτε άλλοι μινιμαλιστές που υπάρχουν σήμερα γιατί δεν είναι το ίδιο επειδή η Κοκκό εκείνη τη στιγμή έδωσε την ευκαιρία στη γυναίκα να κινείται με χάρη, πάντα θηλυγκή χωρίς να προσπαθεί αλλά να είναι διακοσμημένη δεν υπάρχουν, δεν έχω βρει εγώ αρκετές εκφράσεις ή τρόπους να περιγράψω αυτό που εκείνη τη χρονική στιγμή η κοκό χάρισε σε όλες μας η πλάκα είναι ότι ο Μπλαζή πήρε αυτόν τον τρόπο και άρχισε να ξαναντύνει τη γυναίκα σήμερα οπότε τι έκανε, άρχισε να παίρνει αυτή τη σιλουέτα και αυτόν τον τρόπο σκέψης και να το δουλεύει στο τι θα ήθελε η γυναίκα σήμερα.
Και οι αλλαγές ήταν πάρα πολύ μικρές, αλλά τόσο όσο να σου φαίνεται ξανά καινούργιο και σωστό. Και αυτό νομίζω ότι είναι το μυστικό στη μουσική, στο σινεμά, στο design, να παίρνεις μία δουλειά την οποία την καταλαβαίνεις και την ξέρεις και να έχεις τη σοφία, τη μετριοφροσύνη και την ψυχραιμία, να κάνεις αυτό το τσίκ της αλλαγής που χρειάζεται για να τον σωματώσουμε πάλι στη ζωή μας, για να μην φαίνεται παλιακό.
Και το επόμενο προνόμιο, τεράστιο προνόμιο που είχε ο Ματιέ ήταν ότι η Σανέλ μία από τις επιχειρηματικές της αποφάσεις ήταν να αγοράσει μποτέγκες, πως λένε Ιταλοί, δηλαδή σπίτια, όπως λέμε που σπαθούμε να πούμε στα ελληνικά, εταιρείες όπως το λένε στην επιχειρηματικότητα που φτιάχνουν δαντέλλες με τάξη παπούτσια, μαλλί όλα τα καλύτερα πράγματα πάνω στην ένταση τα αγόρασαν, τα υποστήριξαν υπάρχουν ακόμα επειδή υπάρχει η Chanel τα έχει πάρει στην Αιγίδα της υπάρχει ένα τεράστιο κτίριο πια στο Παρίσι που συσθεγάζονται πολλές από αυτές και όλα τα υλικά της Chanel βγαίνουν από εκεί Επίσης αν κάποιος άλλος οίκος χρειάζεται τη δαντέλα του, το μαλλί, το μετάξι, παπούτσια μπορεί να πάει και να τα κάνει εκεί, είναι ανοιχτό και προστρίτως Ο στόχος της Ανέλη να διατηρηθεί αυτού του είδους το χειροποίητο αντικείμενο μεγάλης γνώσης και υψηλής ποιότητας για όλους χωρίς να χρειαστεί να κλείσει το χρηματοδοτή Οπότε σκεφτείτε αυτόν τον άνθρωπο σαν τον Πλαζή που κάνει αυτές τις ερωτήσεις και έχει αυτή τη γνώση να κάνει αυτές τις ερωτήσεις σε αυτούς τους ανθρώπους.
είδαμε υφάσματα τα είδαμε μόνο δυστυχώς σε εικόνες γιατί δεν γίνεται να τα αγγιδούμε από κοντά και να τα αγγίξουμε από κοντά τα οποία φαίνονται μαγικά το τουίτ να είναι φτιαγμένο με άλλους τρόπους βαρύ και ελαφρύ να δίνει διαφάνεια ή να είναι πιο σκληρό να μπαίνουν με τα μεταλλικές σύνες μέσα οι συνδυασμοί των χρωμάτων οτιδήποτε μπορείτε να σκεφτείτε σε αυτόν τον τρόπο του να πάρεις πράγματα που είναι απόλυτα αναγνωρίσιμα και να τα δουλεύεις ξανά σε αυτό το λίγο όσο που χρειάζεται για να το θέλει ξανά μία γυναίκα και να φορά περισσότερες γυναίκες, ο Ματιέ το παρέδωσε.
και στην ροή της Ανέλ υπάρχει μία συλλογή και μία πασαρέλα το χρόνο που λέγεται Metierdart και ουσιαστικά μαζεύει το καλύτερο πράγμα που μπορεί να επιδείξει το κάθε ένα σπίτι στην τέχνη του τις καλύτερες δαντέλες, τα καλύτερα πλεκτά, τα πιο μαγικά πράγματα που γίνονται ρούχα για να επιδείξουν το ταλέτο, τη σκληρή δουλειά, οτιδήποτε έχει κάνει αυτοί οι τεχνίτες για ένα χρόνο.
Και έτσι έφτασε και η σειρά του Ματιέ, που έπρεπε να κάνει τη δική του μπασαρέλα με τιένταρτ. Θα μπορούσε να την κάνει οπουδήποτε στον κόσμο, συμφωνούμε όλοι. Ο Ματιέ αποφάσισε να την κάνει σε ένα σταθμό μετρό, εκαταλημμένο πια, της Νέας Υόρκης. Και αποφάσισε να την κάνει καθώς τα μοντέλα έβγαιναν από τα βαγόνια του τρένου και κάθε μία από αυτές ήταν ένας διαφορετικός χαρακτήρας της Νέας Υόρκης.
Οπότε έβλεπες τη φοιτήτρια, την ιδιοκτήτρια γκαλερί, την εργαζόμενη σε γραφείο, την καλλιτέχνη, όλοι κάθε μία από αυτές ήταν ένας χαρακτήρας που είτε έχει υπάρξει στη Νέα Υόρκη και τη βλέπουμε πεντακάθαρα, είτε υπάρχει τώρα. η συλλογή ήταν πέτυχε αυτό που η Chanel δεν είχε πετύχει τόσο καιρό ξαφνικά έφτασε στο ύψος μας καταλαβαίναμε όλους τους ήρωες ήταν στο αθμό του μετρό όσο απλοϊκό και να ακούγεται αυτό οι γυναίκες ήταν από όλες τις ηλικίες από όλα τα χρώματα δεν υπήρχε τίποτα επιτευτευμένο πάνω τους καταλάβουν σε κάθε μία η Νέα Υόρκη επίσης σου δίνει αυτή την ευκαιρία δηλαδή στο μετρό της Νέας Υόρκης μπορείς να δεις μια γυναίκα που πάει στο μπαλέτο και μια γυναίκα που πάει στην καλερί και μια φοιτήτρια όλοι θα περάσουν κάποια στιγμή από το ίδιο βαγόνι.
Οπότε ήταν σαν αυτό το βαγόνι να έφτιαχνε τον ίσο πύχη για όλες τους. Ενώ λοιπόν αυτό ήταν τέλειο και έξυπνο και μας έκανε όλους να καταλάβουμε και να χαμογελάσουμε πάλι με τον τρόπο που η Σανέλ μας αγκαλιάζει, έχασε κάπου αλλού ότι στη συλλογή που έχεις να δείξεις το αφάν κατέν που λέμε στην Ελλάδα, το καλύτερο του καλυτερού, έχεις το χειρότερο φωτισμό του σύμπαντος.
Έχεις το χειρότερο φωτισμό, παιδιά, είναι υπόγειο σιδηροδρόμο. Ένα, δεν μπορείς να το δεις ποτέ τόσο όμορφο όσο όμορφο είναι και επειδή είναι υπόγειο σιδηροδρόμο πάντα θα το ρίχνει. Σε αυτή την περιβόητη συλλογή που έλειπε ο υπέροχος, ιδανικός, μαγικός, ανεψωτικός φωτισμός για αυτά τα μαγικά πράγματα και η συνοχή προς κάτι απότερο όπως έχουμε συνηθίσει γιατί ήταν όλοι χαρακτήρες που δεν μας χάλασε σας είπα αμέσως το πλάσ πλάσ πλάσ που έδωσε αυτή η συλλογή το πρώτο μοντέλο που περπάτησε ήταν μια φοιτήτρια ντυμένη σαν φοιτήτρια τέλος πάντων αυτό καταλαβαίναμε με ένα υπέροχο πουλόβερ και ένα τζιν η οποία ήταν μια πανέμορφη, αληθινά πανέμορφη Ινδί.
Το όνομά της είναι Μπάβιθα Μαντάβα, είναι 20 χρονών. Είναι ένα κορίτσι το οποίο ζούσε στην Νέα Υόρκη και σπούδαζε με τον πόνο και τον κόπο των γονιών της στην Ινδία. Δεν έχετε από μία πλούσια οικογένεια της Ινδίας. ήταν στο μετρό πριν από λίγα χρόνια, πολύ λίγα χρόνια να πάει με ένα φίλο της να φάνε σε ένα ειδικό εστιατόριο όπου πάει, την πλησιάζει ένας κύριος και της λέει σε παρακαλώ δεν είμαι ανώμαλος, θα σου δείξω το γραφείο μου, τα στοιχεία μου όλα αυτά που κάνω, είμαι ατζέντη σε ένα γραφείο μοντέλων πιστεύω ότι μπορείς να κάνεις αυτή τη δουλειά, θα ήθελα να έρθεις αυτή του λέει όχι, με την καμία δεν θέλω να γίνω μοντέλα και τότε της πετάει το τέλειο τυράκι είσαι ένα μοντέλο που μπορείς να πληρώσεις τα έξοδα του πανεπιστημίου σου με αυτή τη δουλειά.
Η Μπαβίτα λέει, παιδιά, ναι. Και έτσι λοιπόν δείχνει την πρώτη της φωτογραφία και την πρώτη της φωτογραφία την βλέπει ο Ματιέ όταν είναι ακόμα στην Ποτέγκα και την καλεί να πάει κατευθείαν στο Μιλάνο για κάστινγκ. Τη στέλνουν στο κάστινγκ. Η Μπαβίτα δεν ξέρει τίποτα από μόδα, ούτε την ένιωσε ποτέ, οπότε δεν ξέρει τι είναι υποτεγκαβένετα δεν ξέρει ποιος είναι ο πλαζί δεν ξέρει τίποτα όταν την παίρνει τηλέφωνο μετά ο ατζέντης και της λέει πως πήγε του λέει να σου πω πιστεύω πήγε καλά αυτός ήταν πάρα πολύ ευγενικός και στο τέλος με αγκάλιασε πράγμα που δεν συμβαίνει σε casting δεν πάει ποτέ ο σχεδιαστής να αγκαλιάσει το μοντέλο γιατί ακόμα δεν ξέρεις γιατί πρέπει να δημιουργήσεις μια υγιή απόσταση και της κάνει έτσι δεν καταλάβει τι έγινε και λέει όχι γιατί με αγκάνιασε ήταν πολύ καλός όμως και έτσι η Μπαβίτα κάνει την πρώτη της πασαρέλα για την ποτέγκα και ο Μπλαζί την αγαπάει πάρα πολύ και την φέρνει μετά και στη Σανέλ όπου ανοίγει την πασαρέλα για αυτόν
η Μπαβίτα μετά έκανε την Βρετανική Βογ που φορούσε φυσικά Σανέλ και το εξώφυλλο της Βογ με την Μπαβίτα που χαμογελάει με τα υπέροχα μαλλιά της και το υπέροχο δέρμα της και τα υπέροχα ρούχα, ο μεγάλος τίτλος που υπάρχει σε αυτό το εξώφυλλο, είναι μία λέξη. Joy. Γιατί αυτό που έφερε η Σανέλ με έναν απλό, άμεσο, απλό τρόπο, το είπα δύο φορές το απλό, δεν πειράζει, είναι η χαρά.
Η ανάταση. Όχι η χαζοχωρούμενη χαρά. όχι η χαρά του προνομίου όχι η χαρά του δεν έχω προβλήματα και έχω χαρά είναι η χαρά της ανακάλυψης και της περιέργειας και της παιδικότητας και του τι σημαίνει να ανοίγεις τα μάτια σου κάθε μέρα στον κόσμο κοιτώντας τον διαφορετικά γιατί ο ματιέ αυτό που μας δείχνει κάθε φορά με τα ροχτού και με τον τρόπο που μας προσεγγίζει είναι ότι κοίτα ναι αυτό είναι έτσι αλλά αν κάναμε αυτό, αν κάναμε το άλλο, αν το κοιτάζαμε διαφορετικά και είναι κάθε φορά σαν να σου ανοίγει ξανά τα μάτια σε έναν κόσμο που πιστεύεις ότι τον έχεις δει και τον έχεις καταλάβει αλλά μπορεί να είναι διαφορετικά.
Για να τελειώσουμε την ιστορία της Μπαβίτα που έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον η Μπαβίτα η οποία είναι μία από τις ambassador πλέον και της Chanel είχε πάει και στο πρόσφατο Μετ Κάλα. Για το πρόσφατο Μετ Κάλα ο Ματιέτης έφτιαξε ακριβώς το ίδιο σύνολο που φορούσε στην επίδειξη με Τιέ Ντάρτ, δηλαδή το τζιν με το πουλόβερ της, μόνο που ήταν πάλι από μετάξι.
Οπότε φορούσε ακριβώς το ίδιο σύνολο με τα ξένιο. Ήταν πάρα πολύ όμορφο, αλλά φυσικά στο φακό αυτό δεν έγραφε κατευθείαν. Δεν καταλάβαινες ότι αυτό ήταν μεταξωτό, διάφανο, υπέροχος σανέλ Και δίπλα σε όλη την τρέλα που επικρατούσε Με όλους αυτούς που είχαν φορέσει, τα πάντα είχαν φορέσει Η Μπαβίτα φαινόταν πάρα πολύ απλή Και ξεκίνησε μία τρέλα online παιδιά Όπου άρχισαν να λένε κάποιοι ότι αυτό που κάνατε στην Μπαβίτα είναι ρατσιστικό Και θέλετε να τη ρίξετε επειδή είναι Ινδί Και να τη ρίξετε εντυπωμένη κατώτερη από τους άλλους κτλ Που εντωμεταξύ αυτή η κοπέλα ήταν ντυμένη από τη Σανέλ, στα μετάξια, σε κάτι το οποίο ήταν εξαιρετικά φίνο και μοναδικό.
Και ακολουθούσε μία τεράστια ιστορία, ήταν το κορίτσι του μετρό, το κορίτσι του τρένου, που περνούσε το ίδιο απλά υπέροχα ντυμένη, απλώς κάθε φορά, σε κάθε βήμα της, το υλικό που κοσμούσε το σώμα της γινόταν όλο και πιο πολύτιμο. που αυτό είναι η επιτομή της Chanel. Αυτό ήταν πάντα η Chanel. δεν έχει τελειώσει, έχει μόλις ξεκινήσει ο πλαζί στη Σανέλ, αλλά θέλω να σας πω το πιο σημαντικό από όλα ότι οι επιδείξεις που έχουμε δει ως τώρα του πλαζί είναι πάρα πολύ ωραίες δεν έχουν καμία σχέση με τα συναρπαστικά τεράστια πράγματα που έκανε πριν ο Καρλ ή με τα συναρπαστικά τεράστια προκλητικά, βανταδόρικα πείτε τα όλα πράγματα που κάνουν αλληλίκη τίποτα από όλα αυτά Απλώς τα ρούχα είναι τέλεια, τα θες τα ποθείς, τα παπούτσια τα θες τα ποθείς, τις τσάντες θες να ποθείς και οι γυναίκες μιλάνε με ενθουσιασμό γι' αυτό.
Μόνο αυτό το πράγμα. Και επειδή ο Ματιέ έπρεπε να δείξει τις συλλογές των επόμενων σεζόν, αυτά που βλέπαμε όλοι στο Instagram και στα social και στις φωτογραφίες και στα περιοδικά δεν είχαν βγει ακόμα στα καταστήματα. Οπότε εσύ έβλεπες πράγματα που θα βγουν και πήγαινες στο μαγαζί της Chanel και έβλεπες τις παλιότερες συλλογές.
Και κάνουν κάτι το εμπορικό τμήμα της Chanel deserves a raise γιατί κάνουν μια τεράστια μαγκιά. Το χειμώνα που μας πέρασε, την εποχή που έβγαινε η πασαρέλα του επόμενου χειμώνα, στέλνουν σε δημοσιογράφους στον κύκλο τους ρε παιδί μου πρόσκληση και τους λένε ελάτε πρώτες να δείτε πρώτες τα πράγματα που θα βγουν στο κατάστημα σε λίγο καιρό που πρόκειται για την Ανεξιάτικη Συλλογή.
Και έχετε και μία έκπτωση. Παιδιά, δεν μπορείτε να καταλάβετε τι έγινε. Έβλεπες σοβαρές θώρα δημοσιογράφους, δεν μιλάμε για κοριτσάκια, μιλάμε για γυναίκες 40 πλέας, ανταποκρίτρες του CNN, ανταποκρίτρες του New York Times, να μπαίνουν μέσα στο μαγαζί και να αρπάζουν ό,τι υπάρχει. Ό,τι υπάρχει Και ξεκίνησε μία καινούρια σανέλ τρέλα Με ουρές έξω από τα καταστήματα Στη Νέα Υόρκη μόλις άνοιξε η συλλογή που πάλι ανοίγει διαδοχικά Δηλαδή υπάρχει ένας εσωτερικός κύκλος πάρα πολύ μεγάλων πελατών Οι οποίοι θα μπουν πρώτοι στο μαγαζί Ή θα εξυπηρετηθούν πρώτοι Ανάλογα με τον τζίρο που κάνουν Και ανάλογα με το επίπεδο που έχουν φέρει έμπαιναν αυτοί πρώτοι και μετά έμπαιναν και οι άλλοι και μετά υπήρχαν και άνθρωποι που περίμεναν στην ουρά για να μπουν στη Σανέλ και να αγοράσουν ένα απλό ζευγάρι ίσια παπούτσια Σανέλ το κλασικό δίχρωμο με το τρόπο του πλαζί ξεκινάμε τα χίλια ευρώ 1100, 1200, 1900 και πλέον υπάρχει η τσάντα Σανέλ που δεν έχει ποσό δεν υπάρχει χρηματικό ποσό
κανείς δεν ξέρει πόσο κάνει μπορείτε να του φανταστείτε αυτό Αυτό σημαίνει ότι κάθε μια εταιρεία που φτιάχνει μια πυραμίδα κοστολόγησης έχει το πιο υψηλό αντικείμενο πάνω και μετά πρέπει να χτίσει όλα τα υπόλοιπα από κάτω Όσο πιο ψηλό έχεις τόσο πιο πολλά λεφτά μπορείς να βάλεις κάτω κάτω Η Chanel αυτή τη στιγμή το πιο ψηλό της δεν ξέρουμε πόσο είναι Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε μια στέκα να την αγοράσετε και χίλιευρό γιατί δεν ξέρουμε το πιο ψηλό της σκεφτείτε το ο Ματιέ σε όλες αυτές τις συλλογές που έχουμε δει ως τώρα βλέπουμε ότι έπαιρνε και παίρνει την ιδέα τον τρόπο της κοκό που στεινόταν αυτή και πως διηγούσε το κορμί της και τον τρόπο που έβαζε τα ρούχα πάνω της και το εξηγεί ξανά φορά με τη φορά μέχρι τελευταία, προτελευταία συλλογή γιατί έχουμε δει και τη resort, όπου άρχισε και είδαμε για πρώτη φορά τη μέση να κατεβαίνει όπως στη δεκαετία του 20.
Άρχιζαμε να βλέπουμε τη λογική της πεσμένης μέσης και του χαμηλόταλου που λένε οι καλές μοδίστρες που λένε στην Ελλάδα, του βαθιά χαμηλόταλου φορέματος όπως μια εποχή. Και θα συνεχίσει να το δουλεύει αυτό καθώς μπαίνει στα άδυτα του μυαλού της κοκό και προσπαθεί να το φέρει στη σημερινή ημέρα κάνοντας το πιο πολύχρεωμο βάζοντας γυναίκες που δεν είναι 20 χρονών στο παιχνίδι τις πελάτησές του δηλαδή αυτές που θα συνεχίσουν να αγοράζουν Chanel διώχνοντας αρκετές πελάτησες γιατί η κυρία που αγόραζε πρόματια πιθανότητα δεν της αρέσουν τόσο τα καινούρια αλλά κερδίζοντας ένα καινούριο κομμάτι της συζήτησης και φέρνοντας χαρά με έναν τρόπο πολύ πραγματικό και αυτούσιο πάνω στην καθημερινότητά μας στο τι επιθυμούμε εμείς να δινόμαστε, να καταλαβαίνουμε και να φοράμε Αυτό που θα γίνει σιγά σιγά ��� Βέβαια πώς θα είναι ο κόσμος μας όταν αυτές οι ερωτήσεις θα έχουν φτάσει τα βάνη Και τι θα είμαστε εμείς απέναντί τους Αυτό δεν το ξέρω Ξέρω όμως πως ο Ματιέ πιθανότατα θα συνεχίσει να κάνει τέλειες ερωτήσεις
Και να βλέπει τον κόσμο με αυθεντική αληθινή περιέργεια Ευχαριστώ. Είμαι η Μαργαρίτα Γουργουρίνη, αυτό είναι το podcast «Ο Βασιλιάς είναι γυμνός», το σημείο που μελετάμε και βλέπουμε τα ρούχα, τους ανθρώπους που φτιάχνουν τα ρούχα και όλα τα πράγματα στο ενδιάμεσο. Καλή συνέχεια!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
