Κάν' το τώρα, ο μελλοντικός σου εαυτός θα σε ευχαριστεί
Ο Κήπος του LionderΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο 16ο επεισόδιο της σεζόν, παίρνοντας αφορμή από ένα ξεκαθάρισμα που έκανα στο παλιό μου δωμάτιο, ταξίδεψα για λίγο στο παρελθόν και στα διάφορα πρότζεκτ που κατά καιρούς έχω αφήσει πίσω. Έτσι με τη σειρά μου σας μιλάω για το πόσο σημαντικό είναι να κάνουμε αυτά που θέλουμε να κάνουμε στο τώρα, ώστε ο μελλοντικός μας εαυτός να αναπολεί με ευχαρίστηση, κι όχι με ένα "Αν..." 💛
Podcast: Ο Κήπος του Lionder
Σ2Ε16: Κάν' το τώρα, ο μελλοντικός σου εαυτός θα σε ευχαριστεί
Αφήστε σχόλιο με τις σκέψεις και τα συναισθήματά σας 🌸 🦋
pics: pinterest
music: geoffharvey, relaxingtime - pixabay
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλωσορίσατε σε άλλον επεισόδιο στο podcast μου Ο Κήπος του Λαϊόντερ Σε αυτό το επεισόδιο βρίσκομαι πάλι σε ένα κράβι Είμαι μες στο πλοίο Πήγαινον στην Αθήνα Γυρνάω από το σπίτι μου, από το Ριάκλειο και έτσι έχω χρόνο εδώ στο πλοίο να κάνω ένα επεισόδιο και να σας πω μερικές από τις σκέψεις που προέκυψαν σήμερα Σήμερα έκανα ένα ξεκαθάρισμα σε κάτι πράγματα που είχα στο σπίτι μου στο δωμάτιό μου, στο παλιό μου δωμάτιο και ήρθα σε επαφή με πάρα πολλά πράγματα ήρθα σε επαφή με πράγματα τα οποία είχα ξεχάσει ότι υπάρχουν ήρθα σε επαφή με γράμματα που είχα γράψει στα οποία εξιστορούσα συγκεκριμένες καταστάσεις και που κράτησα για πάντα για εμένα ήρθα σε επαφή με δώρα ανθρώπων που υπάρχουν στη ζωή μου και δώρα τα οποία μου πήρε ένα δευτερόλεπτο μέχρι να καταλάβω ποια νου είναι γιατί είχαν κάπως περάσει στη λύθη και δεν τα θυμόμουν δεν θυμόμουν ποιος μου τα πήρε ήρθα σε επαφή με ενθύμια από το σχολείο με πράγματα τα οποία έκανα τότε, με ζωγραφιές.
Ήρθα σε επαφή. Με τι άλλο ήρθα σε επαφή. Με παλιά ρούχα, πέταξα πάρα πολλά πράγματα. Με βιβλία που δεν χρειαζόμουν πια. Ήρθα σε επαφή με πάρα πάρα πολλά πράγματα. Και ήταν ένα συναισθηματικό roller coaster το οποίο δεν ήταν ότι το είχα πάρα πολύ ανάγκη. Βασικά θα ήθελα να το είχα αποφύγει. Αλλά έπρεπε να κάνω αυτό το ξεκαθάρισμα.
έπρεπε να πετάξω κάποια πράγματα και να διάσει λίγο χώρος από παλιές ενέργειες και πράγματα τα οποία δεν χρησιμοποιώ και δεν χρειάζομαι πια. Εννοείται είμαι ένας πάρα πολύ συναισθηματικός άνθρωπος και οτιδήποτε έχει έτσι νοσταλική χρειά το κρατάω. Μπορεί να είναι ένα απλό σημείωμα Για παράδειγμα βρήκα ένα σημείωμα Το οποίο αντάλλαζα στην τάξη Με τις φίλες μου Στο πρώτο έτος Και λέγαμε έτσι Της ρωτούσα για ένα θέμα Το οποίο ήθελα πάρα πολύ επίλυση Και εκείνες μου βοηθούσαν Και αυτό το μικρό τσαλακωμένο χαρτάκι Το οποίο έγραφε πάνω Στα αγγλικά Just do it Και μου το λέγανε απλά οι φίλες μου ότι σε φάση κάνε αυτό που θέλεις, κάνε αυτό που σκέφτεσαι, ήταν ένα πολύ γλυκό πράγμα από το παρελθόν, το οποίο το έχω κρατήσει ακόμη.
Και πάρα πολλά άλλα πράγματα. Χαρτιά τα οποία έχουν παλιώσει, έχουν κυτρινήσει. Είμαι αυτός ο τύπος που κρατάει πράγματα. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν και πολλά πράγματα τα οποία θέλω να πετάω. Βέβαια ήρθα δύο φορές σε έπαφη με δύο χαρτάκια από δύο παλιούς μου φίλους ας πούμε Με τους οποίους δεν μιλάω εδώ και εννιά χρόνια Που μου ευχόντουσαν για τα γυναίκια μου Και ενώ έλεγα δεν με ενδιαφέρουν αυτά τα χαρτάκια Δεν θα τα χρειαστώ ποτέ, δεν έχουν καμία συναισθηματική αξία Τελικά τα κράτησα Και δεν ξέρω γιατί τα κράτησα Τα κράτησα λέω, οκ ας τα βάλω εκεί δεν τα πέταξα παρόλο που με αυτά τα άτομα δεν μιλάω πια καθόλου δεν είμαστε καν ο ένας στη ζωή του άλλου δεν υπάρχει καθόλου αυτό το κομμάτι ναι έχω έτσι μια γενικότερα μια νοσταλγική φύση πάρα πολύ νοσταλγώ πολύ το παρελθόν πήγαμε σε ένα γάμο και έβλεπα τα παιδάκια που τρέχανε και σκεφτόμουν από πότε ήμουν εγώ παιδάκι σε αυτό το κέντρο γιατί στο Ηράκλειο στα ίδια κέντρα πήγαινες μικρό Στην διακήτρα πηγαίνεις μεγάλος
Άρα ήμουν σε φάση που έχω παίξει εδώ μέσα Έχω τρέξει εδώ μέσα Δεν θα ήθελα να είμαι τώρα παιδάκι Δηλαδή δεν τα ζήλευα καθόλου αυτά τα παιδάκια Αλλά Θα ήθελα να μπορώ να ανοίγω ένα παράθυρο Στο παρελθόν και να μπορώ να πηγαίνω Όποτε θέλω κάπως Πηγαίνω πάντα μαζί με το παρελθόν μου Όπου πηγαίνω Και Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να σε σκοτώσει Και να σε διαλύσει μερικές φορές γιατί ζούμε πάρα πολύ στο παρελθόν και κάνουμε πράγματα έχοντας στο νου μας το ποιοι ήμασταν στο παρελθόν και το ποιοι είναι οι άλλοι γύρω μας ποιοι ήταν αυτοί οι άλλοι στο παρελθόν και είναι άδικο γιατί όλοι προχωράμε και όλοι εξελισσόμαστε και όλοι πάμε παρακάτω έχει τύχει να δω στο διαδίκτυο άτομα τα οποία μου έκαναν bullying στο γυμνάσιο και να είναι τελείως διαφορετικοί άνθρωποι και να χρησιμοποιούν τελείως διαφορετικά την πλατφόρμα τους και εκεί έρχεσαι σε μία σε ένα δίλημα λες να συγχωρέσω αυτό το άτομο και να πάω παρακάτω καλά, ότι έχω πάει παρακάτω, έχω πάει παρακάτω 100% αλλά να το συγχωρέσω αυτό το άτομο
να κάνω πως δεν συνέβη ποτέ όλο αυτό γιατί τώρα βλέπω ότι είναι ένας άνθρωπος τελείως διαφορετικός και αν λάβω υπόψη το γεγονός ότι και εγώ ήμουν ένα πολύ διαφορετικό παιδί στο γυμνάσιο και σίγουρα θα ήμουν πολύ έτσι ενοχλητικός για κάποια παιδάκια ή για κάποιους παλιούς φίλους τότε αλλά έχω αλλάξει πάρα πολύ θα ήθελα να μου δώσει ο άλλος την ευκαιρία να του δείξω ότι δεν είμαι το ίδιο παιδάκι που ήμουν τότε βέβαια δεν είμαι κακό παιδάκι αλλά καταλαβαίνετε έχουμε κάνει πολλές λακιούλες σαν παιδάκια μπορεί να έχουν πληγώσει φιλαράκια μας μπορεί να έχουν πει μια κουβέντα παραπάνω γιατί τότε ήταν όλα τόσο πιο αυθόρμητα και έτσι τώρα σκέφτομαι αυτό το άτομο το οποίο μου είχε κάνει μπούλινγκ να το πάρω στο σοβαρά να πω ότι είναι ένας νέος άνθρωπος ή να συνεχίσω εγώ να μένω σε εκείνη τη μνήμη στην οποία αυτό το άτομο μου είχε πληγώσει και είχε πει κάτι πάρα πολύ άσχημο για εμένα μπροστά μου.
Πολλά, πολλά πράγματα σκέφτομαι. Γενικότερα πηγαίνω πολύ συχνά στο παρελθόν. Κάτι που κάνω πολύ συχνά όταν γυρίζω ας πούμε το καλοκαίρι πίσω στην Κρήτη είναι ότι κάθομαι στο καράβι, στο κατάστρωμα και κοιτάζω έτσι το φεγγάρι, τα κύματα από κάτω, τη θάλασσα, τη μαύρη θάλασσα, τον μαύρο ουρανό. τα κοιτάζω όλα και αφοκράζομαι, ακούω μουσική και σκέφτομαι τη χρονιά που πέρασε και κάνω ένα recap.
Το μυαλό μου έτσι φέρνει εικόνες από διάφορες στιγμές τη χρονιά και προσπαθώ έτσι με αυτόν τον τρόπο να μην ξεχνάω όλα αυτά τα όμορφα ή τα άσχημα που μπορεί να μου συμβούν στη ζωή μου και έτσι να δώσω μια μικρή αξία σε όλα αυτά τα πράγματα, να μην τα περνάω έτσι σαν να πέρασαν και δεν ακούμπησαν. Θυμάμαι όταν ήμουν 18 χρονών, 19 και είχα πάει στην Αθήνα να σπουδάσω και είχα βρει τους φίλους μου και ήταν η πρώτη φορά που είχα πει σε κόσμο ότι είμαι gay και ήταν η πρώτη φορά που ήμουν εαυτός μου.
Όσο ελεύθερος δεν ήμουν ποτέ ας πούμε στην προηγούμενη ζωή μου, στην έως τότε ζωή μου, θυμάμαι τότε ότι του είχα θάψει πάρα πολύ το παρελθόν και δεν θυμόμουν καν ότι είχα δεχτεί πουλίνγκ. Ήταν τρομερό. Χρειάστηκε ένας χρόνος ή δύο χρόνια το πολύ για να θάψω τελείως το γεγονός ότι είχα δεχτεί μπούλινγκ. Γιατί θυμάμαι ότι η ζωή μου στην Αθήνα σαν φοιτητής ήταν τόσο ελεύθερη και τόσο γεμάτη και τόσο νεανική και μέσα στην τόση αποδοχή που θυμάμαι να λέω είχα δεχτεί εγώ μπούλινγκ.
Πότε δέχτηκα μπούλινγκ. Απίστευτο. και μετά φυσικά είχα ξεχάσει ότι εγώ δεν χωρούσα μπούλινγκ γιατί φορούσα πάρα πολύ στερεοτυπικά άντρικα ρούχα δηλαδή ήμουν ελεύθερος ήμουνα πιο ελεύθερος από ποτέ άλλοτε αλλά δεν είχα την ελευθερία που έχω τώρα να μπορώ να βάζω μακιγιάζ, να μπορώ να βάζω φούστις, να μπορώ να βάζω αυτά που θέλω να φοράω Ήταν μια άλλου είδους ελευθερία Ήταν ένα πρώιμο στάδιο Μια ανάκτηση της εφηβικής ελευθερίας Που δεν είχα Και έτσι μια νέα ενηλικίωση Στην οποία για πρώτη φορά Είχα την υποστήριξη των φίλων μου Γιατί στην εφηβική μου ηλικία Οι περισσότερες μου παρέες δεν ήξεραν ότι είμαι gay Ή ότι είχα κάνει αυτές τις σκέψεις Μόνο δύο άτομα, δύο-τρία άτομα το ξέρανε Όταν ήμουν 18 χρονών Θυμάμαι ότι τα άτομα που ήξεραν ότι είμαι gay ήταν μετρημένα στα δάχτυλα ενός χεριού και θυμάμαι ότι όταν το έλεγα σε ένα νέο άτομο έλεγα ok τώρα το ξέρουνε 10 άτομα.
Όταν το έλεγα μετά σε ένα άλλο άτομο έλεγα τώρα το ξέρουνε 11 άτομα. Και έτσι πήγαινε. Και αυτό το είχα ξεχάσει. Το θυμήθηκα τα τελευταία χρόνια ότι το έκανα αυτό. Είναι τρομερό. Ναι. Τότε είχα ξεχάσει λοιπόν ότι δεχόμουν ο bullying γιατί ήταν πάρα πολύ ωραία η ελευθερία που είχα ξαφνικά. Το θυμήθηκα όταν ξεκίνησα να φοράω μακιγιάς και όταν ξεκίνησα να ζω έξω από αυτή την ψευδέστηση ότι με το να φοράς αγορίστικα συσσαγωγικά ρούχα είσαι και ο εαυτός σου.
Πάμε λίγο να βγεις λίγο από το comfort zone σου και λιγάκι να παίξεις λιγάκι με αυτό, να ζοριστείς λιγάκι, να δοκιμάσεις λίγο τα όρια σου, να δεις τι σ' αρέσει πραγματικά και να μην κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου. Και τότε θυμήθηκα ότι είχα δεχτεί bullying και σε όλη μου τη ζωή γιατί ξαφνικά άρχισα να βλέπω τα βλέμματα των ανθρώπων στον δρόμο, τις πράξεις τους, τις χειρονομίες τους κτλ.
Άρα ναι, η ψευδέστηση κράτησε λιγάκι, πολύ λίγο Ο λόγος που έκανα αυτό το podcast Αλλιώς το ξεκίνησα, αλλιώς ήθελα να το ξεκινήσω Αλλιώς τελικά το ξεκίνησα Ήταν για να σας πω να κάνετε αυτά που θέλετε να κάνετε Την ώρα που θέλετε να τα κάνετε Και να μην περιμένετε πολύ καιρό Έχω ξαναμιλήσει για αυτό στο πρώτο κύκλο εψοδίων Αυτού του podcast Εκεί που έψαχνα τα πράγματα να ξεκαθαρίσω τα πράγματα στο δωματίό μου έπαιζα σε κάποια παλιά μου τραγούδια από το 2017 και από το 2016 τότε θυμάμαι τον εαυτό μου όταν έγραφα αυτά τα τραγούδια έλεγα όταν έγραφα κάποια από αυτά τα τραγούδια έλεγα αυτό το τραγούδι είναι πάρα πολύ καλό και θέλω να το κρατήσω για όταν μεγαλώσω ώστε να μην πάει χαμένο να το κρατήσω για όταν θα είμαι πάρα πολύ γνωστός και έτσι να μην πάει χαμένο γιατί τώρα αν το βγάλω έτσι έλεγα που έκουγαν τότε και...
Τάξει. Ήταν κρίμα. Και πραγματικά καταλάβαινα, είχα την αντίληψη τότε να καταλάβω ότι κάποια τραγούδια είναι πολύ καλά και ότι όντως θα χαραμιστούν εάν τα βγάλω τώρα. Έτσι σκεφτόμουν. Τα βγάλω τότε. Και παιδιά, ήρθα σε επαφή με κάποια από αυτά τα τραγούδια και ήταν όντως πολύ καλά. Ήταν όντως ωραία η στίχη Και ξέρετε τι σκέφτηκα Μια σκέψη που είχα πριν μια εβδομάδα Δεν θυμάμαι Για ποιο λόγο δεν τα έβγαλα Δηλαδή Τα κράτησα Λες και δεν θα ξαναγράφω τραγούδι στη ζωή μου Λες και αυτό ήταν Είχα γράψει τα τραγούδια της καριέρας μου Τότε στα 16 και στα 17 Και τα τραγούδια που θα έβγαζα στα 30 Θα ήταν τα ίδια τραγούδια που είχα γράψει στα 16 και στα 17 Δηλαδή είναι δυνατόν αυτό το πράγμα Καλά έγραφα τότε και πάρα πολλοί και τώρα γράφω πάρα πολλοί. Δεν ήταν 10, ήταν πάρα πολλά. Δηλαδή θυμάμαι ότι όταν έφυγα από τα 18-19 είχα ήδη πάνω από 200 τραγούδια.
Είχα πάρα πολλά τραγούδια και τώρα πλέον είναι μέτρητα δεν ξέρω καν πόσα είναι. Άρα έγραφα πάρα πολλοί. Το θέμα είναι ότι θα μπορούσα κάποια από αυτά τα τραγούδια να τα βγάλω τότε Γιατί τώρα θα ήταν full aesthetic το γεγονός ότι θα είχα μια μικρή δισκογραφία Με τραγούδια ας πούμε με κιθάρα που θα ήταν πάρα πολύ indie Τότε βέβαια είχα στο μυαλό μου ότι δεν είχα στο μυαλό μου ότι είναι indie μουσική Δεν είχα στο μυαλό μου το πως ακούγονται αυτά τα τραγούδια είχα στο μυαλό μου την pop μουσική και τις μπαλάντες και ήθελα να το κάνω αυτά τα τραγούδια ότι θα είμαι μεγάλος και τρανός και να βάλω ορχήστρα και να κάνω αυτά που πρέπει να κάνω αλλά τώρα πια κοιτώντας το όλο πράγμα στη φάση που είμαι θα ήταν τόσο υπέροχο να είχα μια μικρή μικρή δισκογραφία με πολύ ωραία τραγούδια από τότε μια κιθάρα και να είχα κάνει μια indie φάση στην Ελλάδα το 2016 στα 16 μου για ποιο λόγο τότε δεν έβγαζα αυτά τα τραγούδια που ήμουν 16 χρονών και που έγραφα τόσο ωραία δεν είναι, σας λέω, δεν είναι όλα τα τραγούδια τρομερά
αλλά κάποια έκανε πάρα πολύ ωραίους στίχους δηλαδή ήταν ωραίοι στίχοι ρε παιδί μου γιατί δεν τους έβγαλα και είμαι μεγάλο υποστηρικτής του ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο και όλα έχουν το δικό τους timing και ότι πραγματικά είναι ανώφελο να πηγαίνεις στο παρελθόν και να κάθεσαι εκεί και να το κοιτάς και να αυτομαστιγώνεσαι και να λες γιατί δεν το έκανα αυτό, γιατί δεν είπα αυτό πράγμα, γιατί δεν έκανα αυτό πράγμα, γιατί πέρασαν τόσα χρόνια.
Πραγματικά είναι τόσο ανώφελο γιατί είμαι μεγάλος υποστηρικτής του ότι έχουμε ένα μονοπάτι το οποίο ακολουθούμε και όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Πιστεύω πάρα πολύ βέβαια και στο ότι αλλάζουν συνέχεια, σύμπαντα, παράλληλες διαστάσεις, πιθανότητες δηλαδή θεωρώ ότι θα μπορούσαμε να έχουμε ένα προδιαγεγραμμένο μελούν και να το αλλάξουμε ας πούμε επειδή αποφασίσαμε κάποια στιγμή να αλλάξουμε μια συνήθειά μας και να αλλάξουμε τη ζωή μας δηλαδή είμαι ανοιχτός προς όλες αυτές τις θεωρίες δεν είναι ότι είμαι ας πούμε απόλυτο σε κάτι αλλά πιστεύω ότι είναι το μονοπάτι μας και ότι είναι κάπως γραμμένο.
Κάπως. Όχι απαραίτητα γραμμένο σε πέτρα, αλλά είναι κάπως γραμμένο στα άστρα. Άρα θα ρωτήκα κάποιο λόγο δεν τα έβγαλα τότε. Το θέμα είναι ότι όσο περνάνε τα χρόνια και δεν τα βγάζεις, γιατί μπαίνουν άλλες προτεραιότητες στη ζωή σου και πρέπει να ασχοληθείς με διαφορετικά πράγματα, λες κοίτα να δεις πόσους μικρούς θανάτους έχω ζήσει, πόσα μικρά πένθη έπρεπε να διαχειριστώ.
είναι πολύ δύσκολο το να επανεξετάζεις τα παλιά σου αρχεία και να θυμάσαι όλα αυτά τα όνειρα και τους στόχους που έβαζες τότε δηλαδή μπήκα έβλεπα κάτι τετράδια στα οποία έγραφα τους τίτλους των τραγουδιών και το άλμπουμ το οποίο θα έφτιαχνα ένα άλμπουμ το οποίο δεν έγινε ποτέ και ένα άλμπουμ το οποίο ξεχάστηκε διότι προχώρησα σαν άνθρωπος Τότε βέβαια που να ξέρω ότι θα προχωρούσα σαν άνθρωπος Και που να ξέρω ότι θα συνεχίσω να γράφω Για μένα το να γράφω είναι σαν ένα αναπνέο Είναι το ίδιο πράγμα Είναι το ίδιο και το αυτό Δηλαδή απλά δεν το σκέφτηκα ποτέ ότι θα γράψω καλύτερο τραγούδι Κι όμως έγραψα καλύτερο τραγούδι Έγραψα πολλά καλύτερα τραγούδια από τότε και τώρα Εάν μπω στη διαδικασία να βγάλω εκείνα τα τραγούδια θα είναι σαν να παίρνω τη σειρά των άλλων τραγουδιών.
Των καινούριων, αυτών που με εκφράζουν περισσότερο, αυτών που με εκφράζουν πραγματικά, γιατί εκφράζουν την πραγματικότητα του τωρινού εαυτού μου. Και λυπάμαι λιγάκι για εκείνα τραγούδια που δεν είχαν την ευκαιρία να λάμψουν τότε. Τότε που τους άρμοζε, τότε που είχα τη συγκεκριμένη στιγουργική ευφυία, ας πούμε, η ικανότητα.
Τώρα έχω μια άλλη ικανότητα. Γιατί λοιπόν να μην γιορτάσω σε κάθε ηλικία την κάθε ικανότητα που έχω τότε Δεν ξέρω Η κολλητή μου μου είπε στο τηλέφωνο ότι Μα τότε δεν είχες όριμη φωνή Άρα θα πήγαιναν κάπως χαμένα τα τραγούδια Τάξει και να μην είχα όριμη φωνή Να πω σε αυτό το σημείο ότι Σε εκείνες τις ηλικίες που έγραφα αυτά τα τραγούδια Έχω βγάλει τραγούδια στο διαδίκτυο Και εκλαμβωρώ μουσική από το 2012 και έβγαζα συνεχόμενα ένα ή δύο τραγούδια τη χρονιά δικά μου ας πούμε ή μπορεί να περνούσε μια χρονιά στην οποία να μην έγραφα κάποιο τραγούδι δικό μου να ανέβαζα μόνο τις σκευές το θέμα είναι ότι ανέβαζα τραγούδια απλά κοιτάξτε τι έλεγα τότε θα βγάλω τώρα τα χειρότερά μου ώστε τα καλύτερά μου να τα κρατήσω για το μέλλον αυτό έλεγα και τώρα κοιτώντας πίσω και μπαίνοντας στο κανάλι μου στο youtube ας πούμε Βλέπω τραγούδιι τα οποία δεν είναι ότι τρελαίνομαι που τα βλέπω Καταλαβαίνετε Δηλαδή θα μπορούσαν να είναι καλύτερα Εκεί θέλω να καταλήξω Θα μπορούσα να κοιτάω τώρα
Σαν πιο όρημος και πιο φιλοσοφιμένος Και πιο ψαγμένος και πιο μεγάλος και πιο όρημος Θα μπορούσα τώρα να κοιτάω Και να λέω πω πω είχα κάνει indie φάση τότε Είχα βγάλει πολύ ωραία τραγούδια Και είχα και φιλικιθαρίστρια Γιατί δεν το έκανα Πείτε μου γιατί είχα και στούντιο, είχα φίλοι κιθαρίστρα Θα μπορούσα έτσι μια μικρή κιθάρα να πάω να το κάνουμε Να είναι πολύ γλυκά Αλλά έλεγα τότε ότι Α να βγάλω τώρα τα πιο Δεύτερα κομμάτια μου ας πούμε Τα πιο απλά Όχι αυτά που θέλω για το μέλλον μου Για να τελειώνει και αυτή η φάση Τέλος πάντων Δεν ξέρω, δεν μου αρέσει να ρωτάω γιατί Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό Γιατί πραγματικά πιστεύω ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο.
Αλλά μην κάνετε αυτό το λάθος που έκανα εγώ όταν ήμουν 16 και κράτησα όλα αυτά τα πράγματα για τον εαυτό μου στον τουλάπι. Και δεν ξέρω αν ποτέ θα τα δει κανείς. Γιατί μια σκέψη που είχα όταν ήμουν σε σκηνή πριν λίγο καιρό ήταν ότι πρέπει να βγάλω τραγούδια τα οποία μιλάνε για τα προσωπικά μου βιώματα. Εννοείται πως τα τραγούδια που έχω γράψει είναι δικά μου και είναι προσωπικά μου.
Δηλαδή το Μουαρέως στα κορίτσια Είναι ένα δίωμά μου σαν φεμινιστή, σαν παρατηρητή, σαν γκέι αγόρι Έχει μέσα όλες μου τις απόψεις βασικά Έχει μέσα τα πιστεύω μου Όμως δεν είναι για τη ζωή μου Μιλάω για τις γυναίκες, δεν μιλάω για εμένα Δεν μιλάω για κάτι που μου συνέβη Είναι ένα κοινωνικό τραγούδι Επίσης το Λεβέντικα Ναι μεν είναι ένα τραγούδι για την gay εμπειρία και την queer εμπειρία όμως παραμένει να μην έχει κανένα στοιχείο προσωπικής κατάστασης, κανένα στοιχείο προσωπικού βιώματος το τραγούδι αυτό.
Προφανώς Μην το ρίχνω τελείως Προφανώς Είναι βγαλμένο από τη ζωή μου Και τα λοιπά Αλλά δεν είναι βγαλμένο από ένα συγκεκριμένο γεγονός Ας πούμε είναι ένα γενικό τραγούδι Ένα γενικό πλαίσιο στο οποίο μιλάω Για ένα κοινωνικό φαινόμενο Το οποίο είναι το bullying κατά Τον gay ατόμο να σπούμε Και την περηφάνεια αυτή Δηλαδή θέλω να τραγουδάω Περισσότερα τραγούδια που να μιλάνε για μένα έτσι ώστε να μπορώ να παίρνω όλο αυτό το πόνο και όλο αυτό το τραύμα και όλη αυτή μου την προσωπική εμπειρία και να την ταυτίζω και να ταυτίζομαι με το κοινό μέσα από αυτή και να μπορώ να την γιατρεύω κάθε φορά και να την νιώθω, να τη βιώνω να ταξιδεύω μαζί της.
Μου έχει λείψει αυτό, μου έχει λείψει δηλαδή θέλω να ο κόσμος να γνωρίζει εμένα να με γνωρίζει μέσα από τα τραγούδια μου να μην ακούει απλά τραγούδια που μιλάνε για γενικά πράγματα η αγάπη είναι η αγάπη και ο έρωτας είναι έρωτας δεν είναι κακά και αυτά αλλά σαν καλλιτέχνης έχω αυτή την ανάγκη να με ξέρει ο κόσμος για αυτό που είμαι και για αυτό που έχω περάσει αυτό βέβαια να πω ότι έχω βγάλει και τέτοια τραγούδια το Ναύπλιο, το Αφού Δεν Συμβαδίζουμε τα δύο χρόνια έχω βγάλει αρκετά τέτοια μη λέω πλακίες, έχω βγάλει απλά είναι έτσι μια μια σκέψη που έχω αυτά θέλω λοιπόν να σας πω ότι οτιδήποτε έχετε στο μυαλό σας να το κάνετε τώρα γιατί περνάει ο καιρός και αλλάζετε και εσείς και γίνεστε καλύτεροι και μετά αυτό που γράψατε στο τότε τώρα δεν είναι καλό στο τώρα τώρα Οκ, βγάζω εννοήμα Ή δεν είναι αυτό το καλύτερο που θα μπορούσατε να βγάλετε Και τότε όταν ήσασταν μικρούλια θα μπορούσατε να το είχατε βγάλει Άρα τώρα εσείς που με ακούτε που είστε 25, 30, 24, 21
Θέλω να κοιτάξετε την προσωπική σας συλλογή Τα προσωπικά σας βιώματα τα οποία τα έχετε φτιάξει Τα έχετε εναποθέσει στα χαρτιά Τα έχετε δημιουργήσει, έχετε κάνει Θέλω να πάρετε όλα αυτά τα δημιουργήματά σας και να τα κοιτάξετε και να πείτε ξέρεις κάτι. Δεν θα είμαι ποτέ έτοιμος, ποτέ έτοιμο. Θα τα βγάλω τώρα. Τώρα. Γιατί τώρα είμαι αυτή που είμαι.
Τώρα είμαι αυτός που είμαι, τώρα είμαι αυτό που είμαι. Τώρα. Κάποια άλλη στιγμή θα είμαι κάτι άλλο. Στην άλλη στιγμή ας γράψουμε κάτι καινούριο. αυτό παιδιά να δημιουργείτε, να κάνετε αυτά που θέλετε να μην σας μένουν αποθυμένα και να φτιάχνετε τους κόσμους που θέλετε να φτιάχνετε και να τους ζείτε εκείνη τη στιγμή γιατί για κάποιο λόγο τους θέλετε εκείνη τη στιγμή δεν θα τους στέλνετε μετά από δυο χρόνια σας το λέω μετά από δυο χρόνια, τρία θα έχετε προχωρήσει τη ζωή σας και θα έχετε φτιάξει έναν νέο κόσμο έναν κυνούριο κόσμο γιατί δεν είμαστε το ίδιο άτομο Αυτό το βιβλίο που θέλετε να γράψετε ή αυτό το podcast που θέλετε να κάνετε ή οτιδήποτε θέλετε να κάνετε, το θέλετε να το κάνετε τώρα επειδή το έχετε εσείς ανάγκη τώρα.
Όταν θα καλυφθεί αυτή η ανάγκη από οποιαδήποτε άλλη δύναμη σε αυτή τη γη, από οποιαδήποτε ηλενέργεια, από οποιοδήποτε άλλο συμβάν, θα έχετε προχωρήσει σε κάτι καινούριο και αυτό δεν θα το έχετε πια ανάγκη. Κάντε το τώρα, να τελειώνει και μετά πάρτε το μαζί σας και φύγετε. ή μην το πάρετε, αφήστε το πίσω και φύγετε και πηγαίνετε παρακάτω αυτό αυτό μου αρέσει πολύ το παρελθόν πολλές φορές σκέφτηκα να κάνω μια βόλτα από το παλιό μου σχολείο να πω ένα γεια να δω αν είναι εκεί κανείς καθηγητής καμιά καθηγήτρια αλλά δεν το έκανα γιατί έχω και έτσι ένα μικρό κοινωνικό άγχος και πολλές φορές έτσι με δυσκολεύουν αυτά πρέπει δηλαδή να το πάρω απόφαση για να το κάνω και να βγω από τα νερά μου έχω ένα μικρό κοινωνικό άγχος δεν ξέρω τι θα πω, ποιος θα είναι εκεί λέω είναι σχολείο τώρα που να πηγαίνω έχω φύγει, δεν είμαι πια μαθητής τέτοιες σκέψεις είχα στο μυαλό μου αλλά ναι το παρελθόν είναι μια ωραία ιστορία αλλά αυτό που έχουμε στην πραγματικότητα είναι το τώρα, το μέλλον
ούτε αυτό το έχουμε Τίποτα δεν έχουμε, μόνο το τώρα Και πρέπει να το κάνουμε όσο πιο όμορφο γίνεται Τιμώντας εννοείται όλες τις προσωπικές μας Μάχες Και εμπειρίες και στιγμές Του παρελθόντος και να μην γκριντζάρουμε Όπως έλεγα πριν με τα τραγούδια που βγάζαμε Να τα αγκαλιάζουμε Γιατί τότε αυτό είχαμε ανάγκη Και για κάποιο λόγο το σκεφτήκαμε τότε Για κάποιο λόγο είπαμε θα το κάνουμε έτσι Είχαμε ένα πλάν Ήτανε το strategy plan μας Τέλος πάντων Φιλάκια πάρα πολλά Σας θέλω πολύ νεράιδο σκόνη Να είστε πάντα καλά Και τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα