PRIDE 2026: Το ξεχάσαμε γιατί ξεκίνησε;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Μήπως έχουμε ξεχάσει γιατί ξεκίνησε το Pride, γιατί ξεκίνησε όλο αυτό. Γιατί άραγε το Pride δεν γεννήθηκε σαν γιορτή. Φοβούνται να πουν ότι είναι διαφορετική ακόμα και μέσα στην ίδια την κοινότητα που μιλάει για διαφορετικότητα. Και αυτό μου σπάει τα αρχίδια. Γέμιζαν οι κλούβες, εκείνο το βράδυ λοιπόν ο κόσμος δεν έφυγε.

00:25 Δεν κατεβάσε το κεφάλι του, δεν διαλύθηκε, απλά αντέδρασε. Βλέπω ανθρώπους που δεν φοβούνται να ανεβάσουν φωτογραφία με τη σημαία του Pride, αλλά φοβούνται να μπουν σε ένα leather bar. Βλέπω ανθρώπους που μιλάνε για αποδοχή, αλλά όταν δουν ένα πάπι γονατιστό, έναν μάστερ, έναν σκλάβο, έναν άνθρωπο με λάτεξ, έναν άνθρωπο με leather, ξαφνικά η αποδοχή σταματάει.

00:53 Και τότε αρχίζω να αναρωτιέμαι, μήπως τελικά όλοι αγαπάμε τη διαφορετικότητα μέχρι να γίνει διαφορετική για τα δικά μας τα μέτρα. Οι leather κοινότητες, οι fetish κοινότητες, οι king κοινότητες ήταν παρούσες δεκαετίες πριν γίνει mainstream το Pride. Το μεγαλύτερο λοιπόν παράδοξο του Pride είναι ότι γεννήθηκε για να προστατεύσει τους διαφορετικούς.

01:24 Και σήμερα αρκετές φορές βλέπω διαφορετικούς ανθρώπους να ζητούν από άλλους διαφορετικούς ανθρώπους να είναι λιγότερο διαφορετικοί. Για χαρά, εδώ μιλάμε για τον κόσμο του BTSM όπως είναι και όχι όπως πουλιέται. Για κυρίαρχους που καταλαβαίνουν την ευθύνη της εξουσίας. Και για υποτακτικούς που θέλουν να καταλάβουν τη θέση τους.

01:54 Χωρίς φαντασιώσεις βιτρίνας. Χωρίς ρόλους για εντυπωσιασμό. Εγώ είμαι ο King Master D. Και εσύ, καλώς ήρθες στον κόσμο του BDSM. Καλησπέριζω τους φίλους κυρίαρχους και τους γλυκούς μου υποτακτικούς που έχουν επιλέξει όμως να υπακούν. Το λέω και θα το λέω σε κάθε podcast. Πώς μου είστε. Άλλη μια εβδομάδα πέρασε από το προηγουμένο podcast και θα την ονομάσω μια ήσυχη εβδομάδα γιατί ήταν, ξέρεις, πώς λέμε πριν το Πάσχα, η βουβή εβδομάδα.

02:34 Έτσι ήταν και αυτή η βουβή εβδομάδα. Πριν την έναρξη του Ιουνίου το Pride και ό,τι έχει να κάνει με αυτό. και σήμερα όπως έχετε καταλάβει και από την έναρξη αυτό θα είναι το θέμα του επεισοδίου θέλω να μιλήσω αρκετά για το Pride για πάρα πολλά πράγματα πάντα ήθελα να το κάνω και τώρα μου δίνετε το βήμα μέσα από το podcast αυτό εννοείται ότι έχω την πολύ δική μου φιλοσοφία για το Pride Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς θα συμφωνήσετε Και κάποιοι θα διαφωνήσετε Όμως όταν ξεκίνησα αυτό το podcast Είχα πει ότι θα λέω πάντα Αυτό που έχω στο μυαλό μου Και αυτό που πιστεύω εγώ Δεν θα χαϊδέψω τα αυτιά κανενός Για να με ακολουθήσει Για να μου κάνει follow Για να ακούει το podcast μου Οπότε όσοι ταυτιστείτε με αυτά που θα πω Στείλτε μου και ένα μηνυματάκι Μέσα από τα social Instagram ή οπουδήποτε αλλού λοιπόν δεν θέλω να χρονοτριβήσω σε αυτό το podcast ούτε με γράμματα ούτε με πράγματα το μόνο που έχω να πω είναι ότι σήμερα που θα βγει το podcast θα γίνεται ταυτόχρονα

03:57 και το masterclass συμπαρή μάλλον το τελευταίο masterclass για το καλοκαίρι οπότε stay tuned όσοι δεν έρθετε για το τι θα γίνει από το Σεπτέμβριο και μέχρι εκεί πάμε να μπούμε στο επεισόδιο Όπως είπα λοιπόν μπήκαμε στον Pride μήνα Και σε λίγες μέρες θα γεμίσουν οι δρόμοι με σημαίες Ουράνια τόξα, θα βγουν φωτογραφίες Θα ανέβουν stories, θα παίξει πολύ μουσική, θα χορέψει ο κόσμος Και καλά θα κάνει δηλαδή που θα χορέψει Αλλά έχω μια ερώτηση σε όλο αυτό Μήπως έχουμε ξεχάσει γιατί ξεκίνησε το Pride, γιατί ξεκίνησε όλο αυτό Γιατί άραγε το Pride δεν γεννήθηκε σαν γιορτή Δεν γεννήθηκε σαν φεστιβάλ Δεν γεννήθηκε για να βγάζουμε απλά ωραίες φωτογραφίες μία μοναδική φορά το χρόνο Γεννήθηκε γιατί κάποιοι άνθρωποι είχαν κουραστεί να κρύβονται Γεννήθηκε γιατί κάποιοι άνθρωποι κουράστηκαν να φοβούνται γεννήθηκε γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν θα ζητάνε άλλο άδεια για να υπάρχουν και σήμερα μετά από τόσα χρόνια αναρωτιέμαι αρκετές χρονιές τα τελευταία χρόνια μήπως το Pride έγινε τόσο ασφαλές

05:26 που ξέχασε να είναι ενοχλητικό μήπως έγινε τόσο αποδεκτό που ξέχασε να αμφισβητεί τη γέννησή του μήπως έγινε τόσο εμπορικό που ξέχασε την αιτία που γεννήθηκε αυτό με προβληματίζει ότι βλέπω ανθρώπους να γιορτάζουν την ελευθερία τους μία μέρα το χρόνο και τις υπόλοιπες 363 μέρες να ζουν με το φόβο του τι θα πει ο κόσμος φοβούνται να πούν ότι είναι γκέι και εννοείται για να μπω και στα δικά μου τα λιμεριά φοβούνται να πούν ότι είναι λέδερ φοβούνται να πούν ότι είναι πάπι φοβούνται να πούν ότι είναι υποτακτικοί φοβούνται να πούν ότι είναι διαφορετικοί ακόμα και μέσα στην ίδια την κοινότητα που μιλάει για διαφορετικότητα και αυτό μου σπάει τα αρχίδια και για να καταλάβουμε τι είναι το Pride σήμερα πρέπει να γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω 60 χρόνια περίπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 60 στην Αμερική όπου τότε φυσικά το να είσαι gay δεν ήταν απλά περίεργο και σε κοιτούσε ο κόσμος ήταν επικίνδυνο.

06:38 Μπορούσες να χάσεις τη δουλειά σου μπορούσες να χάσεις το σπίτι σου εννοείται ότι σε διώχνει η οικογένειά σου και σε πολλές περιπτώσεις μπορούσες να συλληφθείς μόνο και μόνο επειδή βρισκόσουνα σε ένα γκέι μπαρ. Οπότε εκεί στο 1960-1965 η αστυνομία έκανε συνέχεια εφόδους τα βράδια σε χώρους, σε gay bar, σε χώρους που μαζευόντουσαν ομοφυλόφιλοι, trans και άτομα γενικότερα που δεν τέριαζαν στην κανονικότητα εκείνης της εποχής.

07:13 Ένα από τα πιο σημαντικά bar, μάλλον και από εκεί ξεκίνησε, ήταν το Stonewall, ένα bar, ένα πολύ μικρό bar στην Νέα Υόρκη. Έτσι λοιπόν, και γι' αυτό και το γιορτάζουμε Ιούνιο, 28 Ιουνίου η αστυνομία έκανε άλλη μια έφοδο Μόνο που εκείνο το βράδυ τα πράγματα άλλαξαν Εκεί λοιπόν που τόσα βράδια ο κόσμος έσκυβε το κεφάλι, έτρωγε ξύλο Προσπαθούσε να φύγει από τα παράθυρα και από τις τουαλέτες για να μην τον συλλάβουνε Γέμιζαν οι κλούβες Εκείνο το βράδυ λοιπόν ο κόσμος δεν έφυγε Δεν κατέβασε το κεφάλι του Δεν διαλύθηκε απλά αντέδρασε.

07:58 Ξέσπασαν συγκρούσεις στους δρόμους γύρω από τον μπαρ και για πάρα πολλές μέρες από ό,τι θυμάμαι από το ντοκιμαντέρ που έχω δει για πάρα πολλές μέρες όλη η περιοχή ήταν πουτάνα, αναβρασμός. Αυτό λοιπόν ήταν η έναρξη όλων αυτών των πραγμάτων που σιγά σιγά δημιούργησαν το Pride. Κάπου εκεί γεννήθηκε αυτό το κίνημα Της διεκδίκησης των δικαιωμάτων για τα LGBTQ plus άτομα Φυσικά δεν ήτανε Pride ακόμα έτσι Ένα χρόνο αργότερα Οργανώθηκαν οι πρώτες πορείες μνήμης για εκείνο το βράδυ Για το βράδυ του Stonewall Και εννοείται δεν ονομαζόταν ακόμα Pride Ήτανε τύπου διαδηλώσεις Βγαίναν στον δρόμο με συνθήματα τύπου δεν θα κρυβόμαστε άλλο, κάνανε πορείες, εννοείται στη Νέα Υόρκη, και από εκεί άρχισε να εξαπλώνεται η ιδέα σε όλο τον κόσμο.

09:06 Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε το Pride, το οποίο ναι σημαίνει περηφάνεια, αλλά όχι με την έννοια της αλαζονίας, αλλά με την έννοια του δεν ντρέπομαι για αυτό που είμαι. Για δεκαετίες λοιπόν πολλοί άνθρωποι είχαν μάθει να ζουν με φόβο, ντροπή και μυστικότητα. Και το Pride ήρθε να πει ακριβώς αυτό το αντίθετο όμως. Ότι δεν χρειάζεται να κρύβεσαι, δεν χρειάζεται να απολογείσαι, δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι.

09:38 Και σκεφτείτε ότι ήταν ένα κίνημα που ξεκίνησε από το λαό, από τους γκέι, τους τρανς, τους ανθρώπους με διαφορετική εικόνα. Δεν ξεκίνησε από πολιτικούς, δεν ξεκίνησε από οργανώσεις. Δεν ξεκίνησε από τέτοιους ανθρώπους, ξεκίνησε από ανθρώπους που ζούσαν στο περιθώριο. Άστεγους νέους που τότε είχαν απορριφθεί από τις οικογένειές τους μόνο και μόνο γιατί ήταν γκέι.

10:08 Το Pride λοιπόν ξεκίνησε σαν αντίδραση, σαν φωνή ανθρώπων που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν καμία φωνή. και το ερώτημα που θέλω να βάλω στο τραπέζι και το σκέφτομαι πολύ πολύ συχνά είναι αν έχουμε κρατήσει αυτό το πνεύμα ζωντανό ή το Pride έχει μετατραπεί σε κάτι τελείως διαφορετικό και εδώ είναι που αρχίζω και σκέφτομαι ότι αν σήμερα στο Pride το Pride το σημερινό το βλέπανε εκείνοι οι άνθρωποι που φάγανε τόσο ξύλο οι άνθρωποι που ξεκίνησαν το βράδυ του Stonewall τι θα λέγανε, θα ήταν περήφανοι, θα χαμογελούσαν ή θα αναρωτιόντουσαν τι ακριβώς συνέβη στην πορεία.

10:57 Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς, πολλά έχουν αλλάξει και ευτυχώς έχουν αλλάξει. Σήμερα μπορείς να κρατήσεις το χέρι του ανθρώπου σου στον δρόμο εννοείται πριν από 30 και 40 χρόνια ούτε καν να το σκεφτείς. Μπορείς να βγεις δημόσια και να πεις ποιος είσαι, μπορείς να βρεις κοινότητες, μπορείς να βρεις ανθρώπους σαν και σένα μπορείς να ζήσεις πιο ελεύθερα από ποτέ και αυτό φυσικά είναι μια πολύ μεγάλη νίκη του Pride και δεν πρέπει να το ξεχνάμε αλλά είμαστε πραγματικά τόσο ελεύθεροι όσο νομίζουμε γιατί εγώ βλέπω κάτι περίεργο βλέπω ανθρώπους που δεν φοβούνται να πούνε πλέον ότι είναι gay αλλά φοβούνται να πούνε ότι είναι υποτακτικοί ότι είναι submissive βλέπω ανθρώπους που δεν φοβούνται να ανεβάσουν φωτογραφία με τη σημαία του Pride αλλά φοβούνται να μπουν σε ένα leather bar.

11:52 Βλέπω ανθρώπους που μιλάνε για αποδοχή αλλά όταν δουν ένα πάπι γονατιστό, έναν μάστερ, έναν σκλάβο, έναν άνθρωπο με λάτεξ, έναν άνθρωπο με leather, ξαφνικά η αποδοχή σταματάει. Και τότε αρχίζω να αναρωτιέμαι μήπως τελικά όλοι αγαπάμε τη διαφορετικότητα μέχρι να γίνει διαφορετική για τα δικά μας τα μέτρα δεν ξέρω και σκεφτείτε ότι όλοι αυτοί ήταν άνθρωποι οι οποίοι ανήκαν σε Κίνκ και ξεκίνησαν από τα πρώτα πράιντ ιστορικά οι leather κοινότητες οι φέτοιχ κοινότητες, οι κίν κοινότητες ήταν παρούσες δεκαετίες πριν γίνει mainstream το Pride.

12:48 Εγώ σαν άνθρωπος που ανήκω μέσα στον κόσμο του BDSM νιώθω ότι πολλές φορές κάποιοι θέλουν το Pride αλλά θέλουν μόνο τα κομμάτια που τους βολεύουν. Θέλουν το ουράνιο τόξο, δεν θέλουν το λούρι. Θέλουν την αποδοχή, δεν θέλουν όμως να κάνουν accept τη δική σου την κάυλα που μου ακούς τώρα και απλά γουστάρεις κάτι διαφορετικό στο κρεβάτι.

13:11 Θέλουν την ελευθερία μέχρι το σημείο που τους κάνει να νιώθουν άνετα Το μεγαλύτερο λοιπόν παράδοξο του Pride Είναι ότι γεννήθηκε για να προστατεύσει τους διαφορετικούς Και σήμερα αρκετές φορές βλέπω διαφορετικούς ανθρώπους Να ζητούν από άλλους διαφορετικούς ανθρώπους να είναι λιγότερο διαφορετικοί Δηλαδή οι Μάρτων Άρα τι είναι τελικά το Pride του 2026 Είναι γιορτή, είναι διαμαρτυρία, είναι μνημόσυνο, μνήμη, πάρτι Μπορεί να είναι και όλα αυτά μαζί, δεν ξέρω Αλλά αν με ρωτήσεις εμένα το Pride Έχει αξία μόνο όταν σου θυμίζει Ότι δεν χρειάζεσαι τη γαμοάδια για να είσαι ο εαυτός σου Και αν θες να είσαι gay, είσαι gay Αν θες να είσαι submissive, είσαι submissive αν θες να είσαι μάστερ, είσαι μάστερ αν θες να είσαι πάπι, είσαι πάπι αν θες να είσαι λάτεξελ δεν χρειάζεται άδεια και δεν χρειάζεται να είσαι αποδεκτός από τους πάντες όποιος κι αν είναι αυτός σκεφτείτε λοιπόν ότι η leather κοινότητα ειδικά η leather κοινότητα εμφανίστηκε πολύ πολύ νωρίς μέσα στο Pride

14:32 σχεδόν άμεσα με τα γεγονότα του Stonewall, όπου εκεί αναπτύχθηκαν σε διάφορες υποκουλτούρες μέσα στην γκέι κοινότητα. Εκεί λοιπόν αναπτύχθηκαν οι Leathermen, οι Motorcycle Clubs, τα BDSM Groups, τα Fetish Communities. Από τη δεκαετία του 70 συμμετείχαν ήδη σε πτώτε πορείες και εκδηλώσεις περιφάνειας Pride. γιατί οι άνθρωποι αυτοί βίωναν διπλό στίγμα δεν ήταν μόνο ότι ήταν γκέι ήταν και λέδερ δεν ήταν μόνο γκέι ήταν και φέτιχ γκέι δεν ήταν μόνο γκέι ήθελαν να ανήκουν και στην κουλτούρα του BDSM δηλαδή ακόμα και μέσα στην ίδια την LGBTQ κοινότητα πολλές φορές θεωρούνταν υπερβολικοί Στο Σαν Φραντζίσκο που θεωρείται η ιστορική πρωτεύουσα της leather κουλτούρας Εκεί δημιουργήθηκαν όλα τα groups που είπα πριν Τα leather societies, motorcycle clubs, international leather events Και όλα αυτά ξεκίνησαν από εκεί Και φυσικά συμμετείχαν στα Pride σχεδόν από την αρχή Σκέψου ότι η σημαία που έχουμε αυτή τη στιγμή η leather η οποία δημιουργήθηκε το 1989 Δημιουργήθηκε ως leather pride flag

16:05 Ασχετά αν εμείς δεν το ξέρουμε Η σημαία αυτή είναι σήμερα μία από τις πιο αναγνωρίσιμες σημαίες των φέτηχ και leather κοινωτήτων παγκοσμίως Και εμφανίζεται σε pride οργανώσεις σε όλο τον κόσμο Οπότε τι γίνεται σήμερα Τα τελευταία χρόνια λοιπόν και από κουβέντες που έχω κάνει υπάρχουν δύο απόψεις. Η πρώτη λέει ότι το Pride πρέπει να παραμείνει χώρος για όλες τις LGBTQ plus κοινότητες συμπεριλαμβανομένων και των leather και των fetish και των pub και των BDSM ανθρώπων και όλων.

16:45 Η δεύτερη λέει ότι το Pride πρέπει να είναι πιο οικογενειακό και λιγότερο συνδεδεμένο με τα making και fetish εκφράσεις. Και αυτή η συζήτηση γίνεται κάθε χρόνο, ξανά και ξανά και ξανά και ξανά. Όταν κάποιοι λένε ότι το BDSM δεν ανήκει λοιπόν στο Pride, εγώ να ρωτιέμαι. Ξέρουν πώς οι leather άνθρωποι ήταν ήδη εκεί όταν το Pride ακόμα δεν λεγότανε καν Pride και ρωτάω τις διοργανώσεις γι' αυτό.

17:17 Και κάπου λοιπόν εδώ έρχεται η μεγάλη ερώτηση Χρειαζόμαστε ακόμα το Pride, άραγε Γιατί κάθε χρόνο ακούω τους ίδιους ανθρώπους να λένε Εντάξει μωρέ, το θέλουμε ακόμα Αφού πλέον όλα είναι αποδεκτά Αφού μπορείτε να κυκλοφορείτε ελεύθερα Αφού έχετε δικαιώματα πια Αφού υπάρχουν γάμοι πια Οπότε οκ, η ερώτηση είναι δίκαιη Έτσι, αν τη δεις απ' έξω απ' έξω Χρειαζόμαστε ακόμα το Pride Και εδώ λοιπόν υπάρχουν πάλι πολλές πλευρές Η πλευρά που λέει όχι Και κάποιος θα πει ότι ο στόχος δεν ήταν να υπάρξει μια μέρα Που δεν θα χρειαστεί το Pride Μια μέρα που δεν θα έχει σημασία ποιον αγαπάς Μια μέρα που δεν θα χρειάζονται ξεχωριστές πορείες Καταλαβαίνω αυτό το επιχείρημα Αλλά είσαι μαλάκας Είσαι μαλάκας Και μετά υπάρχει φυσικά και η πλευρά του ναι, ότι ναι πρέπει να υπάρχει.

18:19 Γιατί σήμερα ακόμα, 2026, υπάρχουν παιδιά που φοβούνται να μιλήσουν στους γονείς τους. Υπάρχουν άνθρωποι που κρύβονται από τη δουλειά τους. Υπάρχουν χώρες όπου μπορεί να διωχθείς επειδή είσαι γκέλ. Υπάρχουν άνθρωποι που δέχονται βία επειδή είναι διαφορετικοί. και βλέποντας όλα αυτά τότε λέω ότι ξέρεις τι τελικά το Pride δεν έχει τελειώσει ακόμα τη δουλειά του ίσως το Pride να μην υπάρχει μόνο για εκείνους που βγαίνουν στον δρόμο ίσως να υπάρχει και για εκείνον που κάθεται σπίτι και φοβάται μόνος του για εκείνον που δεν είναι ακόμα έτοιμος για εκείνον που βλέπει τις εικόνες από τα Pride και τις παρελάσεις και σκέφτεται ίσως τελικά να μην είμαι μόνος.

19:17 Αλλά ακόμα και εκεί η ερώτηση είναι ποια εικόνα του Pride τελικά βλέπουμε. Γιατί αν δεν έχεις πάει ποτέ σε Pride και η μόνη σου επαφή είναι αυτά που βλέπεις στις ειδήσεις και στα social τότε τι εικόνα έχεις σχηματίσει. Πιθανότατα θα μου πεις ότι το πράιντ είναι τύποι με φτερά, τύποι με στράς, τύποι σχεδόν γυμνοί, τύποι που έχουν το μακιγιάζ τέζα Και γιατί αυτά βλέπουμε κάθε χρόνο Αλλά όχι, όχι γιατί αυτό δεν είναι σύνολο του πράιντ Αλλά αυτό είναι απλά η πιο εντυπωσιακή εικόνα για τη γαμοκάμερα και για τα γαμοκάναλα Και η τηλεόραση, τα sites και τα social κυριγούν πάντα την εικόνα που θα σταματήσει το σκρολάρισμα Αυτό είναι το κλειδί Γιατί η κάμερα δεν θα σταθεί εύκολα στον 55χρονο άνθρωπο που πέρασε όλη τη γαμοζωή του κρυμμένος Και βρήκε το θάρρος να περπατήσει σήμερα εκεί ούτε θα σταθεί δίπλα στους γονείς που περπατάνε χέρι χέρι δίπλα στο παιδί τους γιατί δεν πουλάει δεν θα σταθεί εύκολα στον άνθρωπο που θυμάται φίλους που δεν πρόλαβαν να ζήσουν αυτή την ελευθερία

20:43 γιατί δεν πουλάει δεν γίνονται πρωτοσέλιδο εννοείται λοιπόν ότι προς τα έξω θα βγει οτιδήποτε πουλάει Και για να είμαστε δίκαιοι και οι ίδιες οι κοινότητες, οι δικές μας οι κοινότητες πολλές φορές προβάλλουν περισσότερο την πιο ακραία ή την πιο εντυπωσιακή εικόνα τους. Γιατί αυτή τραβάει την προσοχή. Αυτή φέρνει φωτογραφίες και αυτή δημιουργεί τόρο και συζήτηση.

21:15 Προσωπικά θεωρώ ότι όλο αυτό λίγο με τρομάζει και με πηρεάζει. Τι βγάζει, άμα βάλω τη ζυγαριά, τι κερδίζει τελικά η κοινότητα. Αυτό είναι που με προβληματίζει. Γιατί αν το μόνο που έχεις δει από ένα Pride είναι το πιο ακραίο δευτερόλεπτο που διάλεξε η κάμερα, τότε δεν έχεις δει Pride. Έχεις δει το τρέιλερ που πουλάει περισσότερο.

21:43 Σήμερα λοιπόν στο Pride δεν θα δεις μόνο κόσμο που ήρθε να διασκεδάσει. Θα δεις οργανώσεις που δουλεύουν όλο το χρόνο. ανθρώπους που ασχολούνται με νέους με νέους που δεν είχαν την τύχη να μεγαλώσουν στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη αλλά σε ένα χωριό και ήρθανε για αυτό το Σαββατοκύριακο ανθρώπους που ασχολούνται με την ψυχική υγεία θα δεις οικογένειες, θα δεις τρανς οργανώσεις, θα δεις πολλούς εθελοντές και αυτό δεν φαίνεται στις γαμοφωτογραφίες ρε μαλάκα ούτε στα stories Οπότε τι είναι πραγματικά το Pride Και το τι βλέπουμε Είναι δύο διαφορετικά πράγματα Και φυσικά περιμένω Και το μαλάκα το σπασοκλαμπάνια Τον αρχίδη στη γωνία Ο οποίος θα μου πει την κλασική Παπαρό ερώτηση Φιλαράκι και γιατί δεν υπάρχει Straight Pride Και ξέρεις ρε μαλάκα κάτι Ναι, αν δεν ξέρεις την ιστορία του Pride Είναι μια πολύ λογική ερώτηση Να είσαι μαλάκας Αλλά πρέπει να του εξηγήσεις ακόμα και σε αυτό το μαλάκα Ότι το πράιντ δεν δημιουργήθηκε Επειδή οι γκέι άνθρωποι πίστευαν

22:55 Ότι είναι καλύτεροι από τους τρέιτ Ούτε επειδή ήθελαν μια αποκλειστική γιορτή Δημιουργήθηκε επειδή για δεκαετίες Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούσαν Να ζήσουν ανοιχτά τη ζωή τους Οι στρέιτ άνθρωποι δεν χρειάστηκε ποτέ Να κάνουν πορεία για να πούν ότι είναι στρέιτ Δεν χρειάστηκε ποτέ να φοβηθούν ότι θα χάσουν τη δουλειά τους επειδή είναι straight.

23:18 Δεν χρειάστηκε ποτέ να εξηγήσουν στους γονείς τους ότι είναι straight. Δεν χρειάστηκε ποτέ να κρύψουν τον σύντροφό τους επειδή είναι straight. Αλλά μην το παίρνεις μαλάκα και τούμπα. Το Pride δεν είναι και δεν πρέπει να είναι μια γιορτή εναντίον των straight ανθρώπων. Πρέπει να είναι ένας μήνας, μία μέρα, ένα διήμερο Που και οι gay και οι straight πρέπει να γιορτάζουν και να δέχονται τη διαφορετικότητα Αυτό Έχω δει στο Pride φίλους, συγγενείς, γονείς, συζύγους Ανθρώπους κάθε σεξουαλικού προσανατολισμού Που πάνε εκεί Γιατί το θέμα δεν είναι ποιος, ποιον αγαπάς Το θέμα είναι αν πιστεύεις ότι ο κάθε γάμο άνθρωπος πρέπει να μπορεί να ζει τη ζωή του χωρίς φόβο.

24:17 Οπότε ο στόχος του Pride δεν είναι να μην υπάρχει Straight Pride. Ο στόχος του Pride είναι κάποια μέρα να μην χρειάζεται κανένα γάμο Pride. Να μην χρειάζεται ούτε Gay Pride, ούτε Straight Pride, ούτε τίποτα. τίποτα. Να είναι απλώς γάμο αυτονόητο. Ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να είναι ο εαυτός του. Φούντωσα. Και θα έρθει και ο άλλος ο μαλάκας. Γιατί οι μαλάκες πάνε μαζί. Είναι σαν τους χιώτες.

24:50 Δύο-δύο. Ποτέ ήρθε ο άλλος ο μαλάκας να ρωτήσει, να κάνει την παπαρόλα του γι' αυτό. Ήρθε και ο άλλος ο μαλάκας και λέει οκ ρε φιλαράκι. Παντρεύεστε τώρα πια. Υπάρχουν δικαιώματα. Κυκλοφορείτε ελεύθερα Εντάξει καλό ήταν το Pride κάποτε Γιατί τι το θέλεις ακόμα Και να σου πω κάτι φίλε μου Ναι έλα κάτσε κάτω να το συζητήσουμε Ναι έχουν γίνει τεράστια βήματα Και το αναγνωρίζουμε αυτό Το αναγνωρίζουμε Δεν είμαστε ούτε στο 69 που ξεκίνησαν όλα αυτά Ούτε στο 1990 Που τότε κάποια πράγματα ήταν αδιανόητα Σήμερα ναι είναι μια πραγματικότητα Το γεγονός όμως ότι κερδίθηκαν κάποια δικαιώματα σημαίνει ότι τελείωσε και η ανάγκη για ορατότητα, για να το πας πιο πέρα.

25:36 Ή μήπως σήμερα το Pride έχει διαφορετικό ρόλο από αυτό που είχε πριν από 50 χρόνια. Για μένα το ενδιαφέρον δεν είναι αν χρειάζεται το ίδιο το Pride που ήταν το 70, προφανώς και όχι. Η κοινωνία έχει αλλάξει. Η ερώτηση είναι αν υπάρχουν ακόμα άνθρωποι όμως που νιώθουν μόνοι, που νιώθουν φοβισμένοι, που είναι αόρατη αν η απάντηση είναι ναι τότε υπάρχει λόγος να έχουμε ακόμα λίγο pride και να σου πω και κάτι μην νομίζεις φίλε σπασοκλαμπάνια που με ρωτάς τέτοια πράγματα αν πρέπει να υπάρχει γιατί και μέως όπως το είπα και πριν στην αρχή ακόμα και μέσα στην ίδια την gay κουλτούρα υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να είναι γκέι, αλλά δεν βγάζουν προς τα έξω άλλες πτυχές του εαυτού τους.

26:32 Ακόμα και μέσα στην ίδια την γκέι κοινότητα υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ότι δεν χωράνε. Γιατί έχουν αγκαλιάσει υποκουλτούρες όπως είπα πριν, leather, BDSM, παππής, φέτοιχοι κοινότητες, άνθρωποι με μεγαλύτερης ηλικίας που το ίδιο το σύστημα τους πετάει απ' έξω. Άνθρωποι που δεν ταιριάζουν στα πρότυπα του mainstream gay που εμφανίζεται στο instagram.

27:01 Οπότε η συζήτηση για την αποδοχή δεν σταματάει απαραίτητα την ημέρα που ψηφίζεται ένας γαμονόμος. Αν με ρωτάς το πράι του σήμερα, δεν υπάρχει γιατί δεν έχουμε κερδίσει τίποτα, υπάρχει ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο. Επειδή κερδίθηκαν πολλά και είναι υπενθύμηση του πώς φτάσαμε εδώ. αλλά και συζήτηση για το που θέλουμε να πάμε.

27:28 Φουντώνω με κάτι τέτοια πράγματα και φτάνοντας λοιπόν προς το τέλος του επεισοδίου και ίσως για μένα το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε κάθε χρόνο είναι ότι νομίζουμε πως το Pride αφορά μόνο τους γκέι ανθρώπους αλλά δεν είναι τόσο απλό. Γιατί για μένα το Pride αφορά κάθε άνθρωπο μα κάθε άνθρωπο που κάποια στιγμή ένιωσε ότι δεν χωράει σε αυτό το γαμοκουτάκι που του φτιάξαν οι άλλοι.

27:59 Αφορά τον άνθρωπο που φοβήθηκε να πει ποιος είναι. Αφορά τον άνθρωπο που έκρυψε ένα κομμάτι του εαυτού του για να γίνει αποδεκτός στη γαμοκοινωνία. Αφορά εκείνον που πέρασε χρόνια προσπαθώντας να μοιάσει με όλους τους άλλους ενώ μέσα του ήξερε ότι είναι διαφορετικός. Και ναι, ναι ρε γαμώτο κερατό μου, ναι, ναι και ναι, αφορά τον κόσμο του BDSM, αφορά τους ανθρώπους των leather κοινοτήτων, αφορά τους ανθρώπους των fetish, αφορά τα πάπις μας, τους masters, τους submissive, τους slaves, τους ανθρώπους που αναζητούν κάτι διαφορετικό και κάτι πιο βαθύ, κάτι πιο έντονο από αυτό που θεωρείται συνηθισμένο και gay mainstream.

28:51 Όχι γιατί είναι καλύτεροι, ούτε γιατί είναι χειρότεροι. Απλά επειδή αυτός είναι ο εαυτός τους. Και η αλήθεια είναι ότι για πολλές δεκαετίες αυτοί οι άνθρωποι βρέθηκαν στο περιθώριο ακόμα και μέσα σε κοινότητες που μιλούσαν για αποδοχή. Γι' αυτό πιστεύω ότι το Pride δεν είναι ένας διαγωνισμός για το ποιος είναι πιο διαφορετικός Ούτε μία μάχη με ταυτότητες, ούτε σημαία, ούτε μουσική, ούτε πάρτι, ούτε φωτογραφίες Είναι υπενθύμηση ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να ζει με ντροπή για αυτό που έχει επιλέξει να είναι για αυτό που του καυλώνει το μυαλό.

29:34 Και ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε. Γιατί μπορεί να μην συμφωνούμε όλοι στα ίδια, ή μπορεί να μην ζούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο, ή μπορεί να μας εκφράζουν όλους τα ίδια πράγματα. Αλλά κάθε άνθρωπος, μα κάθε άνθρωπος, αξίζει να υπάρχει χωρίς να χρειάζεται να απολογείται για τίποτα. οπότε φέτος είτε βρεθείς στο Pride είτε όχι θέλω να σκεφτείς κάτι υπάρχει κάποιο κομμάτι του εαυτού σου που ακόμα κρύβεις βαθιά μέσα σου κάτι που δεν τολμάς να δείξεις κάτι που φοβάσαι ότι άλλοι απλά δεν θα σε καταλάβουν γιατί θα είσαι πιο διαφορετικός και από τους διαφορετικούς για κάποιους αυτό μπορεί να αφορά το σεξουαλικό της προσανατολισμό για κάποιους άλλους την ταυτότητά τους για κάποιους άλλους τα φετίχτους την υποταγή τους, την κυριαρχία τους ή την ανάγκη να ανήκουν κάπου ή την ανάγκη να εκφράζονται διαφορετικά για άλλους όλο αυτό μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό αλλά η ερώτηση παραμένει ίδια πόσο ελεύθερος είσαι πραγματικά να είσαι ο εαυτός σου

30:51 γιατί είσαι τελικά εκεί να βρίσκεται το πραγματικό νόημα του Pride όχι μόνο στους δρόμους και στις παρελάσεις αλλά στη στιγμή που ένας άνθρωπος αποφασίζει να σταματήσει να ντρέπεται για αυτό που είναι και δεν θα το τελειώσω το επεισόδιο όπως τελειώνει πάντα εγώ λοιπόν είμαι ο King Master D και αυτό ήταν ένα επεισόδιο του Ο Κόσμος του BDSM να είσαι καλά λοιπόν εσύ που το άκουσες ευελπιστώ να έρθεις να μου μιλήσεις στην παρέλαση στο Pride και πάνω απ' όλα να έχεις το θάρρος να είσαι ο εαυτός σου εντός και εκτός του Pride.