Skip to content
PodBase
O Χρήστος Δημητρίου και ο Αποστόλης Τζίμας μιλάνε για θέατρο

O Χρήστος Δημητρίου και ο Αποστόλης Τζίμας μιλάνε για θέατρο

Ο Τύπος στο μικρόφωνο
Οκτώβριος 27, 2026 00:25:18
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Την καινούργια σεζόν του "Τύπου στο Μικρόφωνο" ανοίγουν ο Αποστόλης Τζίμας και ο Χρήστος Δημητριου, που μιλάνε για την θεατρική παράσταση «Ψευδαισθήσεις», που κάνει πρεμιέρα στις 6 Νοεμβρίου, στο θέατρο Κύκλος. Στην κουβέντα μας, μιλήσαμε για την αντίθεση «κλασικά θεατρικά κείμενα εναντίον σύγχρονων», για πόσους θεατές χρειάζεται μια παράσταση για να είναι βιώσιμη, στα Γιάννενα και γιατί τελικά το sold out δεν σημαίνει τα πάντα. Μιλήσαμε φυσικά και για την παράστασή τους.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Λοιπόν, θέλετε να ξεκινήσουμε. Βεβαίως. Είμαστε έτοιμοι. Αν είμαστε έτοιμοι λοιπόν. Θέλω να μου πείτε ποιοι είστε και τι κάνετε. Χωρίς φως στα μούτρα. Δεν έχουμε φως στα μούτρα. Δεν έχουμε φως. Είμαι ο Αποστόλης Τζίμας. Ασχολούμαι τα τελευταία τρία χρόνια πολύ ενεργά με τον θέατρο από διαφορετικά πόστα. Κυρίως αυτά της παραγωγής θεατρικών παραστάσεων και σκηνοθεσίας.

και στον ελεύθερό μου χρόνο δεν κάνω τίποτα άλλο από να διαβάζω θεατρικά έργα και να βλέπω ταινίες. Θεατρικές παραστάσεις, όχι ταινίες τόσο πολύ. Είμαι ο Χρήστος Δημητρίου. Είμαι φίλος του Αποστολή Τσίμα. Είμαι ένας άνθρωπος που ασχολείται με την υποκριτική στα Γιάννενα τα τελευταία έξι χρόνια. ξεκίνησα να ασχολούμαι με την υποκριτική ως ένα αντικείμενο που με απασχολούσε από παιδί παρακολουθώ τις διεκτρικές παραστάσεις και ως παιδί έφηβος και μετά στη Θεσσαλονίκη όταν σπούδασα επιστρέφοντας στην πόλη μετά από δέκα χρόνια ήθελα να ακουμπήσω πάνω σε κάτι το οποίο θα με έπαιρνε από τη βασική μου δουλειά η οποία δεν είναι το θέατρο και να με γεμίζει, να με εκφράζει.

Έτσι ξεκίνησα στο θεατρικό εργαστήρι της θεατρικής συμπερνίας, εκπαιδευόμενος για αρκετά χρόνια δίπλα στην Κοιλάνδα την Δικαπέρδα και τα τελευταία τρία χρόνια έχω τη τύχη και τη χαρά να συμμετέχω πλέον σε επαγγελματικές παραστάσεις και όταν λέω επαγγελματικές, διανοούμε, παρεξηγούμαστε. ενώ ότι ο χρόνος που αφιερώνω για να παίζω και να κάνω τον ηθοποιό είναι τέτοιος που μου απαγορεύει να το λέω πλέον φόμπι.

Θεωρώ μάλλον δεν είναι η πρώτη φορά που σε αντιέστησες ιδίως στο θέατρο, έτσι, δεν ξέρω τι κάνω τώρα. Φίληξε φίλη, δεν... Το θέατρο μας έκανε φίλους, δεν ρούλουσα μόνος αντί για το θέατρο. Δηλαδή ήταν η ανάγκη δική μου στην πρώτη σκηνοθεσία να βρω τον τρίτο ηθοποιό. Οπότε κάπου είχε πάρει το μάτι μου τη φάτσα του Χρήστου και λέω αυτός μπορεί και να τα λέει καλά.

Πήγα και έκανα σκάουτινγκ κανονικό, πώς πάμε στο ποδόσφαιρο και βλέπεις αν παίζεις καλά. αν παίζει καλά. Τον είδα σε μια παράσηση και έπαιζα. Οπότε είδα το χρέος σε μια παράσηση και λέω εντάξει μου κάνει. Μετά είμαστε ότι είναι και καλό παιδί και κάπως έτσι γίναμε φίλοι. Τώρα όμως έχετε διαλέξει ένα κείμενο που είναι πρόσφατο.

Η αλήθεια είναι ότι εμένα με ελπίζουν έτσι κι αλλιώς. λίγο πιο, να το πω έτσι, σύγχρονα έργα. Ναι, αυτά που γράφονται στο σήμερα. Το έργο αυτό έχει γραφτεί το 2011. Οπότε, εντάξει, έχει μία δεκαπέτα ετία που έχει γραφτεί. Από εκεί και πέρα, πώς έγινε. Γενικά, εντάξει, διαβάζω αρκετά. Σε κάποια φάση, στη συνεργασία που είχα με τον Κωνσταντίνο Μάρκελο και την Ελένη της Τεργίου, μου μίλησαν για αυτό το έργο.

κάπως έτσι μου το στείλαν τα παιδιά να το διαβάσω και έτσι έπεσε στα χέρια μου από όταν έπεσε στα χέρια μου έκανα όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να υπάρχουν δικαιώματα με το συγγραφέα ούτως ώστε να διαλέξω αυτό το έργο για την νέα θυμητή Πώς πήγε αυτό με τα δικαιώματα ήταν δεκτικός πάντα στους ξένους συγγραφείς υπάρχουν μεσάζοντες προφανώς αυτό έχει και μια δυσκολία Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως ήταν αρκετά ομαλά Δηλαδή μια επικοινωνία με το γραφείο του Με πήρε ο κύριος Σαράντος που είναι ο υπεύθυνος για τα δικαιώματα στην Ελλάδα Και κάπως έτσι κλείστηκε το deal Σίγουρα στη σημερινή εποχή απλά για να μην τα λέμε και τα πράγματα που σε έχει Είναι πολύ τιμητικό κάποιος να σου δίνει το έργο του Παρ' όλα αυτά για να είμαστε ρεαλιστές υπάρχουν φυσικά και τα οικονομικά ανταλλάγματα οπότε δεν είναι οπλό γιατί θα φτάσουν και εκεί πέρα στη βίωση μου απλά και να μην λέμε και όλες τις πολλές φορές γιατί είναι λίγο αστείο να ακούω συνέχεια το ότι πόσο τιμά

μας έδωσε ένας συγγραφέας τα δικαιώματα μας τιμάει σίγουρα αλλά υπάρχει και οικονομικό ανταλλάγμα πίσω δεν είναι δωρεάν οι ψευδεστήσεις είναι ένα έργο τεσσάρμινο Είναι ώρα να πούμε ποιοι και ποιες παίζετε. Είμαστε τέσσερις ηθοποιοί. Είμαι εγώ, είναι ο Σπύρος ο Σιούτας, η Στέλλα η Κατσαρού και η Νατάζα η Τσαμπά. Είναι πολύ ευτυχές, θα μιλήσω από την πλευρά του ηθοποιού και ενός ευρώ που βρίσκεται στη σκηνή, είτε στις πρόβαση είτε στις παραστάσεις.

είναι ιδιαίτερη χαρά να έχεις ένα καλό χαμαρίνι που λέμε και όταν αυτό το καλό χαμαρίνι βγαίνει παρά έξω και γίνεται μια καλή παρέα πηγαίνεις και σε εντελώς διαφορετικά στις πρόβες με μια ευχάριστη διάθεση, ναι με την εργασία με τη δουλειά αλλά όπως και σε όλες τις δουλειές όταν υπάρχει και καλό κλίμα πηγαίνεις και με μια διαφορετική αντιμετώπιση, όρεξη πριν ακόμα ξεκινήσει η διαδικασία της πρόβας.

Είχα τη χαρά με τους δύο από τον τριόν, το Σπύρο και τη Στέλλη, να έχουν ξανά συνεργαστεί σε προηγούμενες παραστάσεις οπότε γνωριζόμασταν και επαγγελματικά με τα παιδιά. Την Ατάσα τη γνώρισα φέτος και είμαι πολύ πολύ χαρούμενος για αυτό. Είναι διαχρονικό, δεν είναι τρέντ. Είναι διαχρονικό, δηλαδή ουσιαστικά μιλάμε για δύο ζευγάρια τα οποία έχουν μια κοινή πορεία φιλίας, αγάπης και ενώ εκεί που λίγο πριν μας χαιρετήσουν λίγο πριν πεθάνουν έρχονται κάποιες ιστορίες να ανατρέψουν ουσιαστικά ό,τι πίστευαν για όλη της τη ζωή οπότε μέσα από αυτό εξερευνούνται θέματα όπως η αγάπη, η φιλία, ο έρωτας ο θάνατος και πάνω απ' όλα τελικά τι είναι σταθερό σε ένα συνεχώς μεταβαλώμενο σύμπαν Ο Φιλιπάγεφ είναι και λίγο είναι για τα παιχνιδιά Πολύ Πώς το χαρακτηρίζαμε είναι μια αισθηματική κομμεντή να διαλέξουμε έναν εύκολο τίτλο Ο Φιλιπάγεφ ο ίδιος το χαρακτηρίζει ως μαύρη κομμωδία από εκεί και πέρα μέσα ακριβώς επειδή είναι πολύ παιχνιδιάρης, μέσα από τη μαύρη κομμωδία

τα φιλοσοφικά ζητήματα που θέτει είναι απίστευτα. Δηλαδή είναι πολύ πολύ ενδιαφέρον, όμορφο, ιδρυκαδόρικο να εκεί που γελάς και σκέφτεσαι ότι πόσο αστείο είναι κάτι που γίνεται πάνω στη σκηνή μέσα από όλο αυτό να σου περνάει το πόσο σημαντική για παράδειγμα είναι η φιλία στη ζωή μας. Άραστε η ζωή είναι κομμωδία. Αν λοιπόν το αποδομήσουμε εντελώς, το ότι ζούμε και συναναστρεφόμαστε και έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους τους οποίους τους θέλουμε, τους απορρίτουμε, τους αγαπάμε, δεν τους αγαπάμε, τους μισούμε.

Συναισθήματα λοιπόν που γεννιούνται ενάνασα σε εμάς τους ίδιους σαν πρόσωπα συγκεκριτικά με όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους έχει μια κομικότητα αυτό, άμα το δεις απ' έξω. Σας έχει αρθίσει το έργο, τη δυνατότητα να το προσεγγίσετε καθένας και καθεμιά που παίζετε ας πούμε ή που εμπλέκεστε με αυτό με διαφορετικούς τρόπους.

ακριβώς επειδή είναι τεχνηδιάρια και δεν υπάρχει να προσεγγίσει κάποιος να σου δώσει πιο πολύ τη δραματική πτυχία στο κείμενο ή κάποιος άλλος ή και σκηναζευτικά, να πας πιο πολύ στο black comedy περιεχόμενο. Σε πάει και το κείμενο, να τα λέμε ακριβώς όπως σε πάει και το κείμενο να βλέπεις διαφορετικές πτυχές και στο παίξιμο και στη σκηνοθεσία Για παράδειγμα, το Χρήστο που είμαστε εδώ, ο Χρήστος μέσα στο κείμενο, να το πω έτσι πολύ απλά, λαϊκά, είναι ο πλακατζής.

Δηλαδή, εκεί που οι υπόλοιποι τρεις χαρακτήρες του έργου λένε πολύ σοβαρά πράγματα, ο Χρήστος πετάγεται, σας κάνω και ένα μικρό σπόρι τώρα, πετάγεται, λέει κάτι κάφρικο κάποιες φορές, που στο τέλος λέει, «Να χάσα στην έσκασα», πλάκα είναι, ξέρω εγώ. Οπότε, υπάρχουν πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες μέσα στο έργο. υπάρχει πολύ λεπτό χιούμορ υπάρχει black χιούμορ όπως αυτό που κάνει ο Χρήστος υπάρχουν και χαρακτήρες οι οποίοι είναι πολύ dark όχι dark, δραματικοί μάλλον Βοηθάει περισσότερο και σε περιεχόμενο και σε απήχηση μια θεατρική παράσταση να δουλέψει ένα σύγχρονο έργο.

Καλή ερώτηση αυτή. Εντάξει, εμένα μου είναι εύκολη. Αν μας βοηθάει στην απήχηση, δεν το πιστεύω. Από μόνο του δεν λέει κάτι. Δηλαδή, εντάξει, άμα θες να έχεις απήχηση από μόνο του σαν όνομα, πάσε πιο κλασικά κείμενα, νομίζω, που τα γνωρίζει ο κόσμος, που τους είναι οικία, που θέλουν να δουν μια οπτική διαφορετική. εμένα απλώς κάτι μου λέει λίγο πιο έντονα τα κείμενα που γράφω τα τελευταία χρόνια μου μιλούν λίγο πιο κοντά στη δική μου γλώσσα και υπάρχει και κάτι ακόμα που σιγά σιγά το ξεπερνάω σε προσωπικό επίπεδο όταν μιλήσω ότι είμαι της άποψης ότι όταν θέλεις να αναμετρηθείς με τα κλασικά κείμενα πρέπει ήδη να έχεις εκπαιδευτεί ίσως σε κάτι λίγο όχι τόσο βαρύ με την έννοια, όχι βαρύ στενάχωρο, με κάτι πολύ πολύ σπουδαίο όπως είναι κάποια κλασικά κείμενα.

Με λίγα λόγια πρέπει να έχεις μια εμπειρία λίγο παραπάνω στα δικά μου μάτια. Εγώ θα πω από τη δική μου εμπειρία και από τη δική μου οπτική γενικότερα. Εμένα ο πρώτος ρόλος μου που κλήθηκα να παίξω σε αεραστεχνικό θείασο πριν τέσσερα χρόνια αλλά ήταν ο πρώτος όλος που εξετέθησε στο κοινό ήταν ο Ιδίπους Τύρανος και μάντεψε έκανε τον Ιδίποδα οπότε εγώ μπορώ να σου πω ότι ξεκίνησα από το πιο κλασικό έργο αν όχι μέσα στην top 50 των πιο κλεισικών έργων και ίσως στους top 3 πιο κλασικούς χαρακτήρες του θεατρικού παγκοσμίου ας πούμε θερεόμετος Οπότε έχοντας λοιπόν αυτή την εμπειρία η οποία είναι και τυχερός πήγε και πολύ καλά έχουμε πάει τότε με τη θεατρική συμπαιρνία στο Φεστιβάλου Μουναβασιάς, κερδίσαμε τα βραβεία όλα, είχα πάρει κι εγώ ένα πολύ ωραίο βραβείο πρώτου ρόλου, αλλά θέλω να πω ότι το πώς προσεγγίζεις ένα ρόλο ενός κλασσικού έργου, το πώς προσεγγίζεις ένα ρόλο ενός σύγχρονου έργου ή η επιλογή του να ανεβάσεις ένα κλασικό έργο που το γνώριζε όλοι όπως η Δημιουργία Τύραννος ή η Μολέρος

και η επιλογή σου να ανεβάσεις ένα σύγχρονο έργο ενός αγνώστου για το κοινό συγγραφέα έχει να κάνει καθαρά με το τι θέλεις να πεις και το πώς θέλεις εσύ ο ίδιος να αντιμετωπίσεις είτε το σήμερα το δικό σου είτε τη δική σου θέση απέναντι στα πράγματα που συμβαίνουν τώρα. Οπότε, από την πλευρά του ηθοποιού, θα μιλήσω εγώ, κάθε ρόλος, είτε λέγεται ένας ρόλος ενός κλησικού έργου, είτε λέγεται ένας ρόλος ενός έργου σύγχρονου, ας το πούμε έτσι, έχει να κάνει καθαρά με τη δική σου οπτική πόνο στα πράγματα.

Οπότε, δεν θα πω αν είναι κάτι πιο δύσκολο ή πιο εύκολο, Δεν θα πω κάτι πιο ταπεινό ή πιο υψηλό. Θα πω ότι όλοι έχουν τη δική τους έγκλη. Προετοιμάζετε τα αδιατρικά για άνωνα το καλοκαίρι και τη σειμώνα. Διάλεξτε μου κι εγώ μια παράσταση που σας άρεσε φέτος το καλοκαίρι. Σαν θεατής και μόνο θα σου πω ότι προτιμώ τα καλοκαιρινά Γιάννενα δηλαδή μόνο και μόνο που έχω τη χαρά κάθε φορά να πάω είτε στο θέατρο της ΑΕΜ είτε στη Δοδόνη, είναι άλλο πράγμα ρε παιδάκι μου έχει μια άλλη στα μάτια μου, έχω μια άλλη όρεξη ίσως βέβαια επειδή κατά περίοδο το έχω συζητήσει πολλές φορές είναι αυτό που λείπει και από τα Γιάννενα Ίσως ένα θέατρο υψηλών προδιαγραφών Το χειμώνα Είναι σημαντική αυτή η έλλειψη Οπότε το καλοκαίρι Με αυτά τα δύο υπέροχα θέατρα στα μάτια μου Σίγουρα πάω κατευθείαν Στα καλοκαιρινά γιάννενα Τώρα Παράσταση φέτος το καλοκαίρι Είδαμε και διάφορες Εντάξει τώρα ξαναήρθα Και θα γίνουμε γραφική λίγο Εμένα ήταν η αρχή της πορείας Με αυτή η παράσταση

ήταν η αφορμή για να ξεκινήσω το Μια Λυθύβα νομίζω ότι είναι η παράσταση της δεκαετίας και ήταν η αφορμή που μπήκα σε αυτό το χώρο σαν παραγωγή δεν ξέρω αν το έχουμε καν σχολιάσει ποτέ έτσι ότι είχα δει παράσταση το Μια Λυθύβα και ήθελα σαν και δεν να το φέρω στα Γιάννη οπότε κάπως έτσι ξεκίνησε ας απαντήσω χρήστερα και μπορεί να επανέλθω να σκεφτώ και τι άλλο καινούριο είδα εγώ είμαι άνθρωπος που που μου αρέσει πολύ να πηγαίνω στο θέατρο το χειμώνα.

Δηλαδή μου αρέσει να έχει κρύο, να πάω θέατρο και μετά να βγω να πιω και ένα ποτήρι ουίσκι και να συζητήσω για την παράσταση και έξω να έχει και λίγο κρύο. Μου αρέσει αυτή τη συνθήκη δηλαδή. Της νύχτας γίνονται κάπως πιο μυσταγωγικές οι παρές και οι συζητήσεις το οποίο είναι μία τμόσια που νομίζω ταιριάζει στο θέατρο. Οπότε σαν κατάσταση και μόνο, εγώ θα επιλέξω τα χειμερινά θέατρα.

Τώρα όσον αφορά τα Γιάννενα, επιμένω πάλι ότι μου αρέσει το χειμώνα πολύ να πηγαίνω στο θέατρο και στα Γιάννενα. Βέβαια, οι σκηνές μας είναι μικρές, αυτό ενδεχομένως κάποιες φορές να είναι κακό, ενδεχομένως και να είναι και καλό, γιατί συναντιέσαι και πιο εύκολα με τους ανθρώπους βρίσκεις στο θέατρο ανθρώπους που έχεις να τους δεις χειρό και είναι αφορμή μια παράσταση χειμωνιάτικη να ξαναβρεθείτε και μετά να κάνετε και μια κουβέντα και αυτό να καταλήξει και σε ένα μπαρ και να συζητήσετε Το χαλουκέρι τα πράγματα είναι λίγο πιο χαρούμενα να το πω οπότε δεν υπάρχουν αυτού τύπου οι συναντήσεις και αυτού τύπου οι ατμόσφαιρες Τώρα, ποιος διαφορεί και ποιος θα αμφισβητήσει τη μαγεία που παίρνεις με το που πατάς στο θέατρο δόντου στην Παλοκαίη.

Είναι κάτι το οποίο δεν μπορώ να το περιγράψω. Είναι σαν να υπάρχει ένα μαγνητικό πεδίος από το μέρος που κάθε φορά που μπαίνεις μέσα και πόσο μάλλον να πας να το παρακολουθείς σε μια παράσταση, η διαδρομή μέχρι το θέατρο Είναι λες και μίλησε σε μία απίστευτα υπεράνθρωπη κατάσταση. Και σαν ύπτα με έχω, νιώθω, πολλές φορές, μέχρι να πάω και να φτάσω και να κάσω στη θέση μου.

Οπότε θα μου αρέσει πάρα πολύ το καλοκαίρι λόγω αυτής της ύπαρξης αυτών των θεάτρων και του φρότζου, μάλιστα, πόσο μάλλον του θεατρού Αδώνη. Είναι βιώσιμες οι σκηνές, εσείς που το ζήτατε από μέσα. Τι χρειάζεται, πόσο κόσμο χρειάζεται να έχει μια πόλη για να είναι βιώσιμη μια σκηνή. Γιατί μιλάμε, ας πούμε, ξέρω για την Αθήνα και ακούμε, εντάξει, βέβαια, όχι όλες τις παραστάσεις, αλλά η άλλη αυτή, για παράδειγμα, είναι τόσα χρόνια συνεχόμενα σολτάρτ, έτσι.

Ξέρω εγώ, υπάρχει κίνηση σταθερά στην Αθήνα. Μια πολυσσέτα Γιάννενα μπορεί να υποστηρίξει αυτή την θεατρική παραγωγή που έχει. Τα έχεις χρόνο να τα πούμε. Ξέρεις τι γίνεται. Πρέπει να πάει μια παράσταση πραγματικά καλά στα Γιάννενα για να είναι βιώσιμο όλο αυτό. Βιώσιμο σημαίνει να ζεις αξιοπρεπώς από αυτό το πράγμα. Το να πας καλά Εννοούμε Για μένα χοντρικά Ότι με τα έξοδα της παραγωγής Που στο μυαλό μου είναι πολύ συγκεκριμένα πλέον Τα ξέρω από έξω και ανακατά Είναι ότι πρέπει να έρθουν Να σε δούνε περίπου χιλιάνθρωποι Να μιλήσω τελείως Νουμέρικα Χιλιάνθρωποι στα Γιάννενα Δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι μπορούν να έρθουν να σε δούνε Είτε λέγεται μία παράσταση Στο φρότζο και να φέρεις χιλιάνθρωπους είτε λέγεται σε κάποιο θέατρο το χειμώνα και πρέπει να γεμίσεις 10 φορές το θέατρο.

Είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολο. Τώρα εξαρτάται φυσικά από τι παραγωγή κάνεις. Η παραγωγή μπορεί να έχει από ηθοποιούς που για μένα δεδομένα θα πρέπει να πληρώνονται τις πρόβες τους, τα μεροκάματα τους, τα ίσημά τους, από το να πληρωθούν όλοι οι συντελεστές. δηλαδή στα μάτια μου δεν νοείται να υπάρχει κάποιος ο οποίος είναι μέσα σε μια παραγωγή και να μην πληρωθεί ό,τι συμφωνήσει αν μην τι άλλο αλλά πρέπει να πληρωθεί οπότε με αυτά τα δεδομένα εγώ μιλάω για χίλιους ανθρώπους που πρέπει να δουν την παράση των Ιωαννίνων στα Γιάννενα και να βγει και κάτω τους ώστε κάπως να μπορεί να βιοπορίζεται και αυτός που βάζει τα χρήματα τώρα ότι υπάρχουν και ακριβώς και στα Γιάννενα που μπορεί να μπουν πολύ λιγότερα χρήματα και να βγουν να γεμίσεις πολύ περισσότερο κόσμο και αυτό γίνεται ας ξεκινήσουμε από τη βάση όμως ότι οι άνθρωποι γι' αυτό που κάνουν γιατί δεν πάρουν να είναι ένα επάγγελμα πρέπει να αμείβονται κανονικά οπότε αν θέλουμε να μιλάμε με αυτά τα δεδομένα θα πρέπει

τουλάχιστον να μαζέψει χιλιάδομα Καθίστερ παιδιά Είναι 112-113 κάτι. Ναι. Δε θα βγούμε χίλιος. Το κοινό, σε μια κουβέντα που είχα και με ανθρώπους και διευκριτές, άλλων που τα ζαγιάρανα, το κοινό της πόλης, το θεατρόφιλο κοινό, έχει μετρηθεί περίπου στα 1000 με 1500 άτομα. Και όταν λέω 1000 με 1500, εννοώ 1000 αυτοί που θα πάρουν να δουν τις παραστάσεις όλη τη χρονιά, να υπάρχουν χιλιάδροποι και οι πόλοι 500 είναι αυτοί που θα παραστηθούν από τις πόλεις που σύλληζε.

Αυτό είναι το αλυπιδοκοινό της πόλης. Δεν ξέρω αν είναι πολύ λίγο, δεν μπορώ να το εκτιμήσω. Ούτε εγώ. Βέβαια με την ελπίδα ότι χρόνο με το χρόνο, δεν ήταν τα πραγματάκια 6 χρόνια πριν έτσι όπως είναι τώρα, δεν υπήρχαν ούτε τόσες σκηνές στην πόλη, ούτε τόσες ομάδες στην πόλη, ούτε τόση συχνότητα παραστάσεων και δράσεων.

Οπότε είναι ένας κλάβος ο οποίος προχωράει μπροστά. Αυτό είναι πολύ καλό και συμπαρασέρνει και όλους τους υπόλοιπους να δουλεύουν. Οπότε θέλω να πω και οι άνθρωποι θέλοντας και μη παρασύρονται και πηγαίνουν όλοι και περισσότερο να δουν παραστάσεις και εκτιμούν και τις δουλειές τους διαφορετικά. Αλλάζει και ο κόσμος, εκπαιδεύεται διαφορετικά.

Αν μιλήσεις για θέατρο στα Λιάννα πριν από 10 χρόνια, θα σε πούσες για τρελό. Ότι πηγαίνεις και βλέπεις παράσταση θέατρο, δεν ξέρω, δεν ξέρω καν ότι γίνονται παραστάσεις θέατρο στα Λιάννα. Ωραία, ας ξεκινήσουμε με τα εύκολα. Ξεκινάμε 6 Νοεμβρίου. Θα είμαστε για τρία πουσουκού, παρασκευές, Σάββατα, Κυριακές, στο θέατρο Κύκλος.

9 η ώρα κάθε βράδυ. Δεν έχουμε ξεχωριστές πύχη τις Κυριακές, άλλοι άνθρωποι αλλάζουν την ώρα. 9 η ώρα σταθερά. Η προπόληση γίνεται μέσα από τη ΜΟΡ. Βέβαια μπορούν να κάνουν και τηλεφωνικές κρατήσεις στο 6144 97 88 81. Από εκεί και πέρα. Το κείμενο όπως είπαμε είναι του Ιβάν Βηρυπάγευ, εγώ από στον Λιτζί μας έχω κάνει τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία, την οικαστική επιμέλεια την έχει κάνει ο Γιάννης Κράβαρης, το σχεδιασμό των φωτισμών, τη φωτογραφία και το τρέιλερ ο Κωστής Αμανοηλίδης.

Η μουσική είναι από τον παγκοσμίου φιλμινγκ συνθέτη R.A.Z. Το τραγούδι για το τρέιλερ είναι το In the light από την Ειρήνη της Κυλακάκη, την επιμέλεια της κίνησης την έχει κάνει η Άννα Παπα-Νικολάου, τον ήχο και τα φώτα τα βάζει η Βάσου η Παναγή, υπεύθυνη επικοινωνία στο Ισέβι Ευθυμίου, σχεδιασμό αφήσας ο Χρήστος Λέτζαρης και φυσικά οι ηθοποιοί μας Χρήστος Δημητρίου, Στέλλα Κατσαρού, Σπύρος Χιούτας και Νατάσα Τσαμπά.

Νομίζω τους υπάλληλους. Είμαστε πόλοι. Αν δεν έχετε κάτι άλλο να πείτε, εγώ θα σας ευχηθώ να έχετε 1500 άτομα. Μακάρι. Δεν χωράμε. Δεν χωράμε. Όχι με τη δίκαια. Στα 900 με τα πανιάζει. 9 παραστάσεις είναι 100 άτομα, χωράει η θέα. Οπότε, μακάρι όμως μέσα στη χρονιά να γίνουν 1500. Ευχαριστούμε. δεν είναι αυτός ο σκοπός στο sold out πάντα, να κάνουμε έτσι και ένα μικρό σχόλιο.

Δεν είναι αυτός ο σκοπός στο sold out, αυτός ο σκοπός είναι να είναι βιώσιμο κάτι, αλλά με ένα πολύ όμορφο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Ίσως στο τέλος της ημέρας τα sold out το έχουμε δει και ξαναδεί να μη λένε και τίποτα από μόνα τους. μόνο τους. Οπότε μακάρι να έχουμε εγώ θα πω πάντα τέτοιες συνεργασίες δηλαδή το πόσο έχω ευχαριστεί όλη αυτή την περίοδο των προβών δεν λέγεται.

Οπότε μακάρι να έχουμε πάντα τέτοιες συνεργασίες και σίγουρα να στηρίζει και ο κόσμος ότι το σωστό να γίνεται βιώσιμο για να μπορούμε να ξανακάνουμε πράγματα. Οκ. Σας ευχαριστώ πολύ. Και εμείς πολύ. Σήμερα ακούσατε μια συνέντευξη με τον Χρήστο Δημητρίου και τον Αποστόλη Τζίμα για την θεατρική παράσταση «Ψευδεστήσεις» του Ιβάν Βηρυπάγερ.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00