Skip to content
PodBase
Βοήθεια μέσω ZOOM - Η ιστορία της Μαριάννας

Βοήθεια μέσω ZOOM - Η ιστορία της Μαριάννας

Οι πρώτες 40 μέρες
Ιανουάριος 16, 2026 00:27:50
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Στην εποχή της λοχείας είναι το ίδιο η βοήθεια εξ' αποστάσεως με μια μαία στο σπίτι;

Μετά από μια δύσκολη αρχή η Μαριάννα, η οποία είχε διαβάσει πολύ, είχε προετοιμαστεί και είχε όλη την πολύτιμη βοήθεια μια μαίας, μας διηγείται πως πέρασε τις πρώτες μέρες με βοήθεια μέσω Zoom! Ακούστε τι την βοήθησε αλλά και τι έλειπε από αυτή τη βοήθεια.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

καινούργια κι αυτή σχετικά, που θέλησε να μοιραστεί μαζί μας την εμπειρία της λοχείας της. Πάμε να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας. Καλωσόρισες Μαριάννα. Καλησπέρα. Πάμε να ξεκινήσουμε να μας πεις λίγα λόγια για σένα. Βεβαίως, ευχαριστώ και για την πρόσκληση. Είμαι η Μαριάννα, είμαι 35, ζω στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά μου και έχω μια μικρή πουτσουρουνίτσα 2,5 χρονών.

Δύο και κάτι ψηλά βασικά με τη μεγαλώνω. Είμαι πολύ χαρούμενη που θα μπορούσαμε να έχουμε αυτή τη συζήτηση γιατί είναι έτσι ένα κομμάτι αυτό το να φέρεις ένα παιδάκι στη ζωή και το τι βοήθεια μπορείς να έχεις ή όχι. Κάτι που μας κινεί ιδιαίτερα. Και σε ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία. εγώ ευχαριστώ που είσαι μαζί μας για πες μας λίγα λογία το πότε γέννησες πού γέννησες, πώς ήταν το κετός ωραία πώς πήγε εγώ γέννησα το καλοκαίρι του 23 το κετός ήταν φυσιολογικός το κορίτσι μου αποφάσισε να έρθει ακριβώς στην 38η εβδομάδα τη μέρα που κλείναμε την 38η εβδομάδα έσπασαν τα νερά μου ενημέρωσα το γιατρό και μου είπε για κάποιες ώριτσες έτσι το βράδυ να μείνω στο κρεβάτι και να περιμένουμε το επόμενο πρωί πήγα στο μεφτήριο δεν μπορούσε να γίνει επισκληρή διότι λόγω ιατρικού ιστορικού οπότε χρειάστηκε έτσι να περάσουν αρκετές ώρες αναμένοντας το ντοκετό να ξεκινήσει έτσι και να έρθουν οι πιο έντονες οδύνες.

Ήτανε αρκετά επίπονο γιατί χρειάστηκε ουσιαστικά για πολλές ώρες να παραμείνω στο κρεβάτι με τις οδηγίες του γιατρού και γιατί δυστυχώς έτσι ήταν μια περίπτωση όπου δεν ήταν πολύ σπουδαίος ο ρόλος της ΜΕΑ για να πούμε ότι θα υπήρξε μια βοήθεια και μια καθοδήγηση που ουσιαστικά πέρασαν αρκετές ώρες στο κρεβάτι. Εν τέλει χρειάστηκε να επέμβει ο γιατρός και η Μέα της Βάρδιας και να επισπεύσουμε το κετό για να μην αρχίσει πια να γίνεται επικίνδυνο τόσες ώρες σπασμένα νερά.

Και μέσα σε πολύ λίγη ώρα, ουσιαστικά περίπου 12 ώρες από την ώρα που βρέθηκα στον αευτήριο, ήρθε και το κορίτσι μου στον πόζου μου. Άρα πέρασες όλες αυτές τις 12 ώρες ανάσκελα σε κρεβάτι χωρίς επισκληρίδιο Χωρίς επισκληρίδιο και χωρίς μια δυνατότητα κίνησης, αλλαγής θέσης κάτι που ίσως θα βοηθούσε το παιδί να έρθει λίγο πιο γρήγορα Ήταν κάτι για το οποίο είχα εικόνα εκ των προτέρων γιατί ήμουν από εκείνες τις μαμάδες οι οποίες θέλεσαν να εκπαιδευτώ τον προτέρα να κάνω κάποια σεμινάρια.

Ήμουν σε επαφή με ΜΕΑ και σύμβουλο θυλασμού που έκανα σεμινάρια. Δηλαδή είχα όλο αυτό το κομμάτι το διαδικτυακό αν θέλεις και της εκπαίδευσης. Ήξερα ότι κάπως αλλιώς έπρεπε να χειριστούμε αυτή την κατάσταση και όχι 12 ώρες ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι. αλλά είναι και αυτό που έτσι πολύ συχνά πιστεύω βιώνουν οι περισσότερες γυναίκες, κάπως λίγο να φοβάσαι να ζητήσεις κάτι από τον γιατρό, να φοβάσαι να εκφράσεις αυτό που εσύ ξέρεις ότι θα σε βοηθήσει για να μην...

Ποιος ξέρει, να ξέρεις φόβοι τους οποίους τελικά δεν έχουν και λογική. Με λίγα λόγια είχες εκπαιδευτεί εσύ, αλλά δεν είχε εκπαιδευτεί ο γιατρός. Κάπως έτσι μάλλον. Δεν είχες φτιάξει κάποιο πλάνο το κετού να δώσεις. Αυτά ήταν λεπτομέρειες που εννοώ δηλαδή είχα ζητήσει να φτιάξουμε ένα πλάνο. Η απάντηση ήταν ότι εγώ ξέρω εκείνη τη μέρα και θα σε κατευθύνω.

Αυτό. Υπήρχε η μέα του γιατρού η οποία όμως κάπως έτσι είχε πολύ δευτερεύον ρόλο Και η παρουσία της ήταν παραπάνω από διακριτική θα έλεγα Οπότε δεν ήταν ότι μπήκε δυναμικά με τις γνώσεις που μπορεί να είχε έτσι ως νέα και φρέσκια Να με καθοδηγήσει εκείνη κάπως διαφορετικά Και κάνα δύο φορές που ζήτησα εγώ να σε κοφώ, να περπατήσω γιατρέ Μήπως αλλάξουμε στάση, μήπως αυτό έτσι ήταν και κάπως αρνητική η διάθεση που εξέλαβα αυτό μου κάνει λίγο βασανιστήριο το 12 ώρες ανάσκελα χωρίς επισκληρίδιο θα το έλεγε και λίγο βασανιστικό επειδή έχω περάσει φυσικό τοκετό και καταλαβαίνω ότι δεν είναι φυσική στάση να καθίσεις αλλά τέλος πάντων πώς έκανε να νιώσεις μετά τον τοκετό για να μην μένουμε εκεί γιατί δεν θέλω στο podcast αυτό να μένω μέσα στους τοκετούς είναι θέμα για ένα άλλο podcast ίσως.

Πραγματικά. Ξέρουμε τα προβλήματα που υπάρχουν στην χώρα μας δυστυχώς. Προσπαθεί πολλοί κόσμο να τα αλλάξει, αλλά είναι πολύ δύσκολο. Αλλά αυτό το podcast είναι αφιερωμένο στο μετά. Τι αφήνει όλο αυτό μετά. Άρα δεν ήταν τόσο ευχάριστη η εμπειρία αυτό που ακούω. Σίγουρα δεν ήταν ευχάριστη η εμπειρία γιατί ξέρεις, ας πούμε ότι καλύπτεις το κομμάτι της ασφάλειας που είναι βασικό να νιώθεις ότι βρίσκεις εσένα σε ένα περιβάλλον που οκ θα έρθει το παιδί μου στον κόσμο και αν συμβεί οτιδήποτε στραγό είναι άνθρωποι εδώ που θα επέμουν αμέσως αλλά υπάρχει υπήρχε τουλάχιστον για μένα στη δική μου εμπειρία όλο αυτό το κομμάτι της απαξίωσης του τι μπορεί να θέλεις ή να χρειάζεσαι εσύ που είσαι βασικός πρωταγωνιστής σε αυτή την ιστορία ή θα έπρεπε να είσαι του τι νιώθεις ότι θα σε ωφελήσει τι είναι για σένα προτεραιότητα υπήρχε δηλαδή όλο το κομμάτι του είτε έχεις φωνή είτε δεν έχεις, δεν έχει καμία σημασία το σύστημα θα καθορίσει για σένα πώς θα είναι η εμπειρία

του τοκετού σου και να είσαι και ευχαριστημένη που δεν σε σπρώξαμε σε μια εξαρική και που ήρθε το παιδί στον κόσμο και έχει την υγεία του και μια χαρά Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες γιατί το έχω περάσει και προσωπικά ότι συνήθως λέμε ότι τραυματικός είναι ένας τοκιωτός όταν είναι μια απρόβλεπτη και σαδική, όταν γίνεται κάτι έκτακτο, όταν είναι κάτι επικίνδυνο για τη ζωή σου ή για του μωρού κτλ.

Αλλά και ένας φυσιολογικός τοκιωτός μπορεί να αφήσει τραύμα. Αν νιώσεις ότι τελικά ματαιώθηκες και ότι δεν πήγαν τα πράγματα όπως εσύ είχες στο νό σου, ένα θα μπορούσανε, ότι είχες τις προϋποθέσεις αλλά δεν σε βοήθησαν. αν νιώσεις ότι οι άλλοι φερόντουσαν εγωιστικά και κοιτάγανε πώς θα εξυπηρετήσουν τη δικιά τους το δικό τους πρόγραμμα ή το δικό τους αυτό που ξέρουν να κάνουν αυτοί χωρίς να βγούνε από το comfort zone για να μπορέσουν να κάνουν εσένα τη ζωή σου πιο εύκολη ή καλύτερη την εμπειρία σου ότι δεν σε σεβάστηκαν με λίγα λόγια οπότε αφήνει και αυτό ένα τραύμα θα έλεγα ότι για μένα είναι ενδιαφέρον να πω και από άλλες μαμά Ναι, σίγουρα έχει πολύ ενδιαφέρον και δεν ξέρω, η δικιά μου αίσθηση ήταν περισσότερο ότι μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία κάπου έλεψα εγώ.

Και είναι αυτό που νιώθεις και η ίδια για τον εαυτό σου, ότι θα ήθελα να το έχω διεκδικήσει αυτό, θα ήθελα να έχω κάνει το καλύτερο για μένα και για το παιδί μου έτσι όπως το καταλαβαίνω εγώ. και όλο αυτό δεν έρχεται τη μέρα του τοκετού, χτίζεται πριν και γκρεμίζεται ίσως μετά, παίρνοντας το μάθημα και βλέποντας πώς δεν θα ήθελες να είναι τελικά.

Τουλάχιστον είναι μια καλή αφετηρία για να πεις ξέρω για έναν επόμενο τοκετό ή ξέρω για το παιδί που έφερα στον κόσμο από εδώ και πέρα πώς θέλω να στέκομαι. Θέλω να μπορώ να πω όχι σε έναν γιατρό που μου λέει κάτι που μου ακούγεται παράλογο. Θέλω να μπορώ να ακούσω καλύτερα το σώμα μου. Θέλω να μπορώ εγώ να βάλω τα ενστικτό μου μπροστά και να καταλάβω τι χρειάζεται το παιδί μου.

Ήταν πολύ διδακτικό σίγουρα και σίγουρα ήταν και δυσάρεστο. Τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό, πόσες μέρες βγήκες από το νοσοκομείο, Βγήκα από το νοσοκομείο κανονικά στις τρεις μέρες. Για εμάς ήταν λίγο ατυχές γιατί η μικρή μου είχε ανεβάσει ήκτερο λόγω δυσκολιών στο θυλασμό. Ήμουν πολύ επιφασισμένη να πάμε με αποκλειστικό θυλασμό.

Είχα κάνει κάποια σεμινάρια πριν. Είχα την ΜΕΑ με την οποία είχα κάνει τα σεμινάρια εξαποστάσιος μεν, αλλά ας πούμε από κοντά με την έννοια ότι με παρακολουθούσε πολύ στενά. Κάναμε βιντεοκλήσεις, να προσπαθούμε να διορθώσουμε τη θέση του μωρού, τη θέση που το κρατάω, το πώς μπαίνει στο στήθος, να εντοπίσουμε αν είναι κάποιο πρόβλημα κοντού χαληνού κτλ.

Δηλαδή, οι πρώτες 40 μέρες στο σπίτι γύρναγαν εντελώς γύρω από το θυλασμό. Είχα αυτή τη βοήθεια εξ αποστάσεως, η οποία μου είναι πολύτιμη και πολλές φορές λέω ότι χρωστάω πραγματικά στη συγκεκριμένη γυναίκα το θυλασμό, που τόσο πολύ τον λαχταρούσα και τον ήθελα να γίνει αποκλειστικά και δεν θα τα κατάφερα χωρίς τη βοήθειά της.

Αλλά ήταν και πολύ χαρακτηριστικό το ότι ρίχνοντας όλη μου την εμπιστοσύνη σε εκείνη και μπαίνοντας σε αυτή τη διαδικασία μόνο με εξαποστάσεως συμβουλευτική, έλειπε το έμπειρο χέρι δίπλα σου που όντως θα σε αγγίξει, που όντως θα σε καθοδηγήσει. Ακόμα και η κουβέντα που θα μπορέσει να σου πει και να σε ηρεμήσει λιγάκι Υπήρχε αυτό το φυσικό εμπόδιο στη μέση Ήταν δύσκολος ο πρώτος καιρός κατά αυτή την έννοια Είχα τη μητέρα μου από κοντά η οποία όμως δεν είχε την εμπειρία θυλασμού Οπότε ήταν και το βασικό μας θέμα Όλες οι πρώτες 40 μέρες γυρίσανε γύρω από το θυλασμό και την άντληση και το πώς θα καταφέρουμε να εδρεωθεί και να αυξηθεί η ποσότητα.

Οπότε υπήρχε η βοήθεια της μητέρας μου, υπήρχε ο σύζυγος φυσικά στο σπίτι με όλη την προσπάθεια ανακούφησης. Αλλά ήταν πολύ μοναχικές οι πρώτες 40 μέρες γιατί κάπως είναι σαν ένας χορός που πρέπει εσείς και με το παιδί να κάνετε και να βρείτε τα βήματα. και εκτός από μια εμπειρημαία που όντως θα μπορούσε να είναι εκεί και να δείξει, όλοι οι άλλοι ήταν πολύ καλοπροαίρετοι, πολύ βοηθητικοί σε όλα τα άλλα και πολύ μακριά συναισθηματικά από αυτόν τον αγώνα τέλος πάντων.

Έτσι κάπως ήταν η εμπειρία των πρώτων 40 ημερών. Κάπως αγωνιστική. Όταν γύρισες σπίτι, πώς ένιωθες, ένιωθες ανασφάλεια, Έχεις γνώση ότι μπορείς να το... Μπήκα σε μια διάθεση κάπως λίγο ρομποτική. Δηλαδή, οκ, τώρα έχουμε ένα παιδί, έχεις εκπαιδευτεί γι' αυτό, έχεις στρατιωτική ίσως κιόλας τα άλλα, δεν ξέρω. Εκπαιδεύτηκες γι' αυτό, πάμε να δούμε πώς το κάνεις να δουλέψει.

Έψαχνα, ξέρεις, σημάδια πείνας, σημάδια νύστας, για να κάνουμε τσέξ τη λίστα αυτό το κάνει το παιδί, εκείνο το κάνει το παιδί μπήκα σε μια τέτοια λειτουργία να πας στον πόλεμο να σου κάνουμε ένα σεμινάριο 5 ώρες και φύγε κάπως έτσι ήταν το οποίο τώρα εκ των υστέρων βλέπω ότι κόβηκε πολύ το παιδί σε εκπαιδεύει απόλυτα το παιδί σε εκπαιδεύει αν το αφήσεις βέβαια γιατί εγώ προσπαθούσα πολύ να σε ερωτήσω μεταξύ του άσε το παιδί να σου πει τι θέλει θα σου το δείξει και του όχι ξέρω εγώ τι πρέπει να γίνει τα έμαθα εγώ σίγουρα αυτό οι πρώτες 40 μέρες ήταν πολύ αγωνιώδης και περπατάς αγαρτογράφητα νερά δεν ήθελα να πιάσει παιδάκι πολύ πιθανόν τουλάχιστον όχι τόσο μικρό παιδάκι ήμουνα και από τις σχετικά πρώτες της παρέας που φέραμε παιδάκια στο κόσμο οπότε δεν είχα και που να ακουμπήσω όσον αφορά μια φίλη να μου πει και να με καθοδηγήσει και οι φίλοι που είχα και προηγούνταν ήταν πιο μεγάλο το παιδάκι κάπως ένιωθα ότι δεν μπορούσαμε να ταυτιστούμε αλλά ναι ήταν κάπως αυτό

τη στιγμάτα πολύ σαν μοναχικό στρατιώτης που τώρα πρέπει να επιβιώσουμε πρέπει αυτό να βγει και να βγει σωστά και θα τα καταφέρουμε. Μια μεταξύ αποφασιστικότητας και απόγνωσης. Αν θυμηθείς εκείνη την περίοδο, ποιες τις ανάγκες που είχες, ποιες ήταν αυτές αφορά συναισθηματικές, σωματικές, πρακτικές και πώς θα τις ιεραρχούσες τώρα.

Νομίζω ότι υπήρχε πολύ έντονη η πρακτική ανάγκη του ωραία τι το κάνουμε τώρα αυτό το πλασματάκι και επίσης πρακτική ανάγκη θα την έλεγα του ξέρεις μια κουβέντα και μια συμβουλή του τώρα είναι οκ αυτό το πλασματάκι ακόμα και αν σου φαίνεται ότι δεν περνάει καλά ακόμα και αν σου φαίνεται ότι δεν τρώει αρκετά ακόμη και αν μετράς τις πάνες του και σου φαίνεται ότι δεν είναι όσες πρέπει.

Έτσι αυτή η στήριξη που τη λες πρακτική, τη λες και ψυχολογική, μια κουβέντα καθοδηγητική μου έλειπε, που να είναι συγκεκριμένη όμως. Δηλαδή, σου λέω, μπορεί να είχα φωνές γύρω μου που να προσπαθούσαν να με καθυσυχάσουν και ήταν σημαντικό. Δεν έλειπαν τα αυτιά να ακούσουν αυτό που είχαν να πω. Περσότερο έλειπε ο άνθρωπος εκείνος που θα μου έδινε πίσω κάτι από αυτό που θα άκουγε.

Μία κατεύθυνση, μία συμβουλή. Τώρα στις εντελώς πρακτικές ανάγκες του τρως δεν τρως καλά εσύ εκείνες τις πρώτες μέρες, κοιμάσαι δεν κοιμάσαι καλά, προλαβαίνεις να κάνεις ένα μπάνιο, Εκεί είχα βοήθεια και ήμουν κι εγώ αρκετά αποφασισμένη ότι για να έχει το παιδί αυτό που χρειάζεται πρέπει να είμαι εγώ καλά. Νομίζω ότι αυτό περισσότερο η ανάγκη μου εκείνες τις μέρες, έτσι όπως μπορώ να το θυμηθώ, ήταν η καθαρά σωματική που είχε να κάνει με την κούραση και την εξάντληση από τις πολλαπλές αντλήσεις και το ξενύχτη και ένα παιδί τύχε να...

το παιδί μου να έχει και πολύ χαμηλές ανάγκες σε ύπνο οπότε ήταν και πολύ ελάχιστος ο ύπνος που έπαιρνα εγώ και το πρακτικοσυναισθηματικό κομμάτι της καθοδήγησης της πρακτικής καθοδήγησης όμως και του καθησυχασμού ότι ακόμα και αν δεν πάνε τα πράγματα by the book είσαι ok θα είστε ok Ναι της συναισθηματικής στήριξης δηλαδή Ναι να σου πει κάποιος έμπειρος που μπορεί να εμπιστευτείς ότι πάνε καλά ότι είναι όλα οκ Ναι και εγώ χρειαζόμουν να μου καλύψει κάποιος και το γνωστικό ανθες κομμάτι επειδή ήμουν από εκείνες τις μαμάδες που ήθελα να τα έχουν διαβάσει όλα από τον προτέρων και όλα να τα ξέρουν και πραγματικά έχω πάρει πάρει πολύ γνώσεις διαβάζοντας αλλά να μπορώ να αφαιθώ ας πούμε σε έναν επαγγελματία υγείας, πέραν του παιδιάτρου που αλλήμον εντάξει είχε, αλλά ας πούμε δεν μπορούσε να καθοδηγήσει στο θυλασμό που ήταν πολύ βασικό τον πρώτο καιρό.

Και η μέα που υπήρχε σου έδινε τον χρόνο που μπορούσε να σου δώσει στο εξαποστάσεις. Δεν μπορούσες να την έχεις στο ίδιο διαθέσιμο όπως να έρθεις στο σπίτι σου, να περάσετε μία ώρα μαζί που θα πυροβολείς με ερωτήσεις. Ήτανε Υπήρχε αυτός ο χρονικός και χωρικός περιορισμός που εμπόδιζε αυτό που εγώ ένιωθα ότι αισθάνομαι εκείνη την ώρα στην άμεση επιβεβαίωση και κάθε συγχασμό για το ότι γίνονται οκ τα πράγματα.

Θα στρώσει γιατί αυτό και αυτό. Έτσι με πολύ συγκεκριμένη, όχι χωρίς αερολογίες ας πούμε, μια πολύ συγκεκριμένη καθοδήγηση. Ναι. Είναι σημαντικό πάντα σε αυτό που λες ότι με την εκπαίδευση που έχεις κάνει η οποία έγινε από μένα από ό,τι καταλαβαίνω ίσως κάποιες βασικές γνώσεις που μπορούσες να χειριστείς ένα νεογέννητο να καταλάβεις πότε πεινάει, πότε όχι περίπου τις ανάγκες του ίσως να μιλήσεις συγκεκριμένα προβλήματα αλλά και σε αυτό σε βοήθησε οπότε βλέπουμε ότι και το πριν Η προετοιμασία από τη ΜΕΑ τι αξία μεγάλη έχει.

Και το μετά ότι αν είναι από κοντά είναι ακόμη καλύτερο, γιατί μπορεί να παρατηρήσει φυσικά κάποιος και να είναι πιο άμεσα συνδεδεμένος με τη μαμά και το μωρό. Να δει ακριβώς πώς τρώει, πώς συμπεριφέρεται. Όσο και αν είναι λίγο επικίνδυνο μονοπάτι το να έχεις πάρα πολλή γνώση, γιατί όντως μπορεί να οδηγηθεί στο να ψάχνεις αιμονικά τις λεπτομέρειες και να προσπαθείς να ανοίξεις το εγχειρίδιο που διάβασες και να βγάλεις μια άκρη και σε απομακρύνει πολύ από το ένστικτό σου και αυτό που βλέπεις πραγματικά στο παιδί που κρατάς στα χέρια σου.

Δεν θα άλλαζα με τίποτα την προετοιμασία που έκανα. Νομίζω ότι σου δίνει τεράστια δύναμη το να ξέρεις εκ των προτέρων τι να περιμένεις εγώ, προφανώς κάθε γυναίκα ακολουθεί το δρόμο που καταλαβαίνει αλλά εγώ ποτέ δεν κατάλαβα τις γυναίκες που λένε θα μιλήσει η φύση θα το βρω εκείνη την ώρα νιώθω ότι ειδικά στο κομμάτι του θυλασμού πολλές γυναίκες το χάνουν γιατί δεν ξέρουν είτε δεν ξέρουν τα ωφέλη, είτε δεν ξέρουν πώς να το εφαρμόσουν ακούν τις διάφορες πολύ όμορφες κουβέντες τύπου δεν έχεις γάλα εσύ είναι πολύ σημαντικό Αν όχι με ένα δομημένο σεμινάριο, με κάποιο ραντεβού, με μια μέα, έστω με τη μέα του γιατρού αν είναι διατεθειμένη να σου δώσει πληροφόρηση, αλλά να έχεις μια εικόνα, τι συμβαίνει στον τοκετό, γιατί πρέπει να κάνεις ή να μην κάνεις κάτι, πώς να αντιμετωπίσεις τις οδύνες, να σου δώσει μια προετοιμασία.

εγώ δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα πήγαινα εκείνη τη μέρα και θα έβγαζα 12 ώρες ξαπλωμένη ανάσκελα χωρίς να έχω κάνει προετοιμασία και να ξέρω να βοηθήσω τον εαυτό μου με αναπνοές που το έλαβα σαν γνώση από το σεμινάριο που είχα κάνει Ειδικά στην περίπτωση σου σε ακινησία ανάσκελα χωρίς επισκληρίδιο δεν θα είχες μεγάλη τύχη Δεν θα έβγαινα διαφορετικά και ήταν πολύ σημαντικό ότι ήξερα ακριβώς πώς να το κάνω και ήταν βοηθητικό απόλυτα.

Αυτό που είπες με χαροποιεί ευγετειρακή είναι πάρα πολύ ωραίο και πρωτότυπο το δώρο που λες ότι έχεις κάνει σεμινάρια πως αντίστοιχα έχω κάνει δώρο σύμβολο θυλασμού επισκέψεις με σύμβολο θυλασμού στη μαμά γνωστή που γέννησε και νομίζω ότι μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά. Ναι, ναι, πραγματικά. από το να πάρει κάποιος ένα ανούσιο δώρο οτιδήποτε άσχετο να κάνει κάτι που πραγματικά βοηθάει τη μαμά που ξέρεις τι γίνεται δεν είναι να γυμνήσεις πρώτες εβδομάδες που θα της κάνεις κάποια διαφορά που σε διακόπτω αλλά πραγματικά είναι πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι σαν κοινωνία δεν έχουμε την εικόνα του θυλασμού δεν έχουμε την εικόνα του πως πιάνεις ένα παιδί θέλω να πω ότι έχουν περάσει οι εποχές που ζούσαμε έστω και σαν και στην ίδια γειτονιά με φίλες που θα πήγαιναν στο σπίτι της γειτόνισσας να πάσαν να πιάνουν το φαΐ και θα βλέπες πώς κρατάει το παιδί της.

Μεγάλωνε η αδερφή σου το παιδί της που το γέννησε και ήσουν στο ίδιο σπίτι ακόμα. Μία κρατάει για τα παιδιά της άλλης. Είχες εικόνα, εδώ πολλές φορές, πολλές γυναίκες φτάνουν Εγώ ας πούμε δεν είχα πιάσει τόσο μικρό μωράκι πριν γεννήσω. Στα χέρια μου. Περισσότερες νομίζω. Περισσότερες δεν έχουν αλλάξει μια πάνα πριν να φτάσουν να αλλάξουν την πάνα του ειδικότητας του παιδιού.

Δεν έχουμε εικόνα, δεν έχουμε γνώση. Και πάμε να φτάσουμε εκεί και να περιμένουμε να ανταποκριθούμε. Κάποιες, εξαρτάται που θες να φτάσεις και όλα στις προσδοκίες σου, σίγουρα. Όλα. Κάπως έτσι. είναι ένα δώρο που εγώ πραγματικά το κάνω με πολύ χαρά σε φίλες μου και πραγματικά θέλω να πιστεύω ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά στη σχέση που θα αναπτύξουν στο πώς θα περάσουν τον πρώτο καιρό, πόσο στρες θα έχουν αν θα πετύχουν ή όχι τα πράγματα έτσι όπως τονειρεύονται να τα κάνουν, στη σχέση με το θυλασμό ή στη σχέση με την ανάπτυξη του παιδιού νομίζω ότι μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά όντως Είπες λοιπόν ότι Χρωστά στην ΜΕΑ που Είχες εξαποστάσεως το ότι πέτυχε ο θηλασμός Αν ήταν αυτή η ΜΕΑ Μία ΜΕΑ Σύμβουλος θηλασμού Και εκπαιδευμένη Στην λοχεία Ειδικά μια-δύο φορές την εβδομάδα Νομίζεις ότι τι θα μπορούσες να έχεις Θα ήταν καλύτερη εμπειρία σου Θα απεύθυνες κάποια προβλήματα Ή κάποια Θα μου κάνει τεράστια πιστεύω διαφορά γιατί αφενός ό,τι και να κάνεις ένα σεμινάριο,

ό,τι και να διαβάσεις, ό,τι και να δεις στο YouTube, δεν νομίζω ότι μπορεί να αποκαταστήσει τη φυσική παρουσία και το άγγιγμα και την αίσθηση. Δηλαδή μπορεί να σου δίνει πλήρες οδηγίες μέσα από βιντεοκλήση και πάλι να μην καταφέρνεις να τοποθετήσεις το παιδί σωστά. Και όχι μόνο το άγγιγμα το πρακτικό, αλλά και το άγγιγμα γυναίκα προς γυναίκα, το άγγιγμα το καθεσυχαστικό, το βλέμμα που μπορεί να σου ρίξει.

Καλώς ή κακώς δεν μπορούμε να τα υποκαταστήσουμε αυτά τα πράγματα. Θα μου έκανε πολύ μεγάλη διαφορά, όχι τόσο στην πράξη και στο αν θα κατάφερνα τα πράγματα έτσι όπως τα είχα στο μυαλό μου, αλλά στην αίσθηση και στην άνεση και στη χαλαρότητα θα μου βοηθούσε, πιστεύω πολύ, να βγει αυτό το πράγμα όχι σαν αγώνας, με αγωνία, αλλά πιο απολαυστικά.

Αυτό. Κόντως. Πάρα πολύ ωραία Κλείνοντας τη μήνυμα θα θέλατε να στείλεις στους αρμόδιους για την υγεία και την οικογένεια αλλά και στις άλλες μαμάδες που ακούνε Θα ήθελα οι μαμάδες να το ζητήσουμε και το σύστημα να το επιτρέψει να επιτρέψουμε έτσι στους εαυτούς μας να έχουμε πιο πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλη αυτή τη διαδικασία να εμπιστευόμαστε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε ό,τι και αν συμβεί, να έχουμε δίπλα μας ειδικούς που λειτουργούν προς όφελός μας και όχι προς όφελος της διαδικασίας ή καλός ή κακός της τσέπης τους σε μάση περιπτώσει.

Κάπως λίγο θα ήθελα αυτό το σύστημα να μπορέσει να λειτουργήσει υπέρ μας. και βέβαια δεν θα ξεκινήσει αυτό αν δεν αρχίσουμε πρώτες να το ζητάμε εμείς. Οπότε ας αρχίσουμε να κατανοούμε λίγο καλύτερα το ρόλο και τη βοήθεια της ΜΕΑΣ. Είτε αυτό σημαίνει μια ομάδα είτε σημαίνει μια μεμονωμένη. Πάντως το ρόλο που μπορεί να έχει ένας ειδικός που θα σε συνοδεύει σε αυτό το ταξίδι.

Ας αρχίσουμε να το ζητάμε. και νομίζω ότι σιγά σιγά δεν μπορεί, θα έρθουν και οι αρμόδιοι να ακούσουν αυτό το μήνυμα και ίσως λίγο να αλλάξει το πράγμα. Αυτό εμπιπιστούμε κι εμείς. Χάρηκα πολύ που τα είπαμε Μαριάννα και σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσουν εδώ απόψε και εύχομαι και άλλες μαμάδες να μοιραστούν την ιστορία τους.

γιατί να πω ότι δεν γνωριζόμασταν και καθόλου πριν επικοινώνησες μαζί μου μέσω των social και χάρηκα πολύ που κάποιος που δεν με ξέρει καν θέλησε να εμπιστευτεί την ιστορία του και να συνεισφέρει στο σκοπό αυτό και ελπίζω να το κάνουν και άλλες μομάδες και εγώ θα ανπομονώ να ακούσω και τις ιστορίες αυτή Τέλεια, σε ευχαριστώ πάρα πολύ να έχεις ένα υπέροχο απόγευμα Και εγώ σε ευχαριστώ. Καλή συνέχεια.

Καλή συνέχεια.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00