Skip to content
PodBase
Ο ΟΡΦΕΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΔΗΣ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ • ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ #thepodcast

Ο ΟΡΦΕΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΔΗΣ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ • ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ #thepodcast

Oloi exoume apo mia THE PODCAST
Μάρτιος 15, 2026 00:55:44 Επεισόδιο 24
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Γεια σου κόσμε! Είμαστε η Θαλασσινή και η Νάντια και θέλαμε από πάντα να κάνουμε κάτι μαζί. Οπότε είπαμε να λέμε αυτά που λέμε "στο τσαγάκι" που λένε, απλά μαζί με κάποια παρέα. Καλεσμένος μας ο αγαπημένος μας Ορφέας Αυγουστίδης, μας μίλησε για την οικογένεια, τον ρόλο του πατέρα, την τέχνη του όπως την στηρίζει ο ίδιος και ό,τι τον κάνει να ονειρεύεται. Ορφέα σε ευχαριστούμε και όπως σωστά έκλεισες την κουβέντα μας, "εις το επανιδείν"... Βίντεο: Μια (ή και δύο- ποιος ξέρει) Κυριακές τον μήνα Βρείτε μας στο Instagram και στο Tik Tok @oloi_exoume_apo_mia ✊🏻 Hostesses: Θαλασσινή Βοσταντζόγλου, Νάντια Καφφετζή Στον ήχο: Ο Γιάννης Ορφανός Studio ηχογράφησης: Favella Radio

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Είσαι ready? Είμαι ready! Είσαι ready! Λοιπόν, καλησπέρα, είμαστε στο όλοι, έχουμε από μία, έτσι το λένε το podcast μας και σήμερα έχουμε μαζί μας τον Ορφέ Αυγουστίδη και ευχαριστούμε πάρα πολύ που είσαι εδώ Εγώ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση, είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι εδώ στο όμορφο στούντιό σας Λοιπόν, εγώ είχα πάρα πολύ άγχος όταν σου στείλα μήνυμα, να ξέρεις Εσύ?

Ε ναι ρε συ γιατί ενώ δεν γνωριζόμασταν κιόλας εξ αρχής και λίγο τώρα ο άνθρωπος θα πει ποια μουρλίνα αυτή τώρα πάλι που με παίρνει τηλέφωνο έρθω Ε όχι τα λασσινί μου Και είχα στο μυαλό μου ότι έχεις και πολλά τρέχεις κάνεις δείχνεις η παράσταση δεν έχω έρθει αλλά ξέρω ότι πάει τέλεια Για πες λίγο γι' αυτό Είναι μια περίοδος που έχει λίγο παραπάνω τρέξιμο γιατί ετοιμάζουμε λίγο και την πρεμιέρα της ταινίας που έχω κάνει της τελευταίας κλήσης Οπότε έχω λίγο πηγενέλα σχετικά με αυτό Και είναι και το τελευταίο Εκεί μας που μιλάμε Και για την παράστασή μας γιατί έχει μείνει ένας μήνας ακόμα Άντε πέντε εβδομάδες λέω εγώ Αλλά δεν έχει σημασία Θέλω να πω άμα χωράει αυτό Σας είπα τώρα πως ήρθα που ήμουν πριν Ήταν και μια πιο έτσι Εύκολη μέρα για μένα Το πρωί έκανα κάτι και για μένα Ξέρεις είχα τον χρόνο μετά με το γιόκα μου Τώρα εδώ μια χαρά Τι ωραία, τι ωραία.

Τέλεια διάθεση καταρχάς. Συγκινήσουμε από εκεί. Είδαμε το τρέλερ της ταινίας. Έπαθα εγκεφαλικό, μου άρεσε πάρα πολύ. Αλήθεια, τι ωραία. Χίλια μπράβο κιόλας. Πάρα πολύ δύσκολο ο Τάσκ. Δύσκολος ρόλος, ενώ ένας άνθρωπος που έχει υπάρξει, έχει γίνει... Ναι, σίγουρα με στοιχεία η Μεθακλασία. Καταλαβαίνω όπως το λες. Θα σε προλάβω μόνο γι' αυτό, εννοώ θα σε αφήσω να ολοκληρώσω αλλά θα προλάβω αυτό γιατί το επισημαίνει και η παραγωγή και η ταινία και ο τρόπος που την παρουσιάζουμε είναι μια ταινία μυθοπλασίας εμπνευσμένη από κάποια γεγονότα οπότε εδώ κανείς μας δεν προσπάθησε ούτε το σενάριο όποιος τη δει την ταινία και προσπαθήσει να την ταυτίσει με τα γεγονότα θα δει πάρα πολλές διαφορές στην ιστορία και στον τρόπο και στην προσέγγιση και στους χαρακτήρες και πάει λέγοντας. Έτσι λοιπόν ο χαρακτήρας είναι ένας χαρακτήρας κατασκευασμένος με βάση το μηδέν. Ενώ ξεκίνησα φτιάχνοντας κάτι από το μηδέν χωρίς να κοιτάξω σε καμία κατεύθυνση από τους ανθρώπους που κάποτε υπήρξαν

ή εμπνεύσαν αυτή την ιστορία. Αυτό το λέω γιατί είναι μια θέση όλων μας και την πήραμε από πολύ νωρίς και αποφασίσαμε με πολύ σεβασμό σε αυτούς που έχουνε μείνει και σε αυτούς που έχουν φύγει, να μην ενοχλήσουμε, μην πειράξουμε και μην καμοθούμε ότι προσπαθούμε να πούμε την πλευρά της ιστορίας όπως πρέπει να υποθεί. Και γι' αυτό τοποθετούμε πάντα σε σχέτιση με αυτό.

Οκ, οκ, ναι. Όχι, εγώ νόμιζα ότι ήξερα ότι έχει και στοιχεία μυθοπλασίας μέσα αλλά νόμιζα ότι ήταν μάλλον πιο πολύ πάνω στη πραγματική ιστορία η αλήθεια είναι. Πώς προετοιμάστηκες για όλο αυτό? Κοίταξε, έχει πολλές προκλήσεις ένας τέτοιος ρόλος Και όταν σου επιτρέπονται πάρα πολλά πράγματα Πρέπει από πολύ νωρίς να βάλεις κάποια όρια Για να αρχίσεις να δημιουργείς προς τις κατευθύνσεις που σε ενδιαφέρουν Ή έχεις συμφωνήσει ότι θα πας μαζί με τον σκηνοθέτη Αλλιώς μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, ό,τι να είναι έχεις δει τέτοιους χαρακτήρες παραβατικούς τέλος πάντων που φλερτάρουν πολύ και με τις καταχρήσεις σου συγκεκριμένος είναι ένας χρήστης, πολύ χεύη χρήστης βαθιάχωμένος και έχεις δει πολλές προσεγγίσεις στον κυρματογράφο εγώ αποφάσισα να πιάσω σε αυτό το χαρακτήρα να κατασκευάσω τέλος πάντων και το παρελθόν του και την ιστορία του Οκ, όπως τα φτιάχνει ο καθένας και όπως νομίζει Για να μην φλιαρώ σχετικά με αυτό Και να καταλάβω λίγο την απελπισία του

Την απόγνωση και αυτή τη βαθιά ταραχή Τη σύγχυση στην οποία βρίσκεται Και την ακραία συνθήκη που πρέπει να διαχειριστεί Οπότε όλα αυτά μαζί με τη χρήση ουσιών Και μαζί με το ότι μιλάμε για ένα παραβατικό χαρακτήρα Συνθέσανε με έναν τρόπο όχι αυτό το ρόλο Αλλά αυτή τη στιγμή αυτού του ρόλου Γιατί είναι μια ταινία Σχεδόν αυτό που λέμε Πραγματικού χρόνου Δηλαδή μια μισή ώρα ταινία Είναι και μια μισή ώρα σχεδόν από τα γεγονότα Που βλέπεις αυτό που λέμε real time Α μια μισή ώρα Ναι ναι ναι είναι αυτό Είναι ας πούμε το τηλεφώνημα Αυτό το συγκεκριμένο τηλεφώνημα Η τελευταία αυτή κλίση Ανάμεσα σε αυτόν Και σε έναν που δεν είναι παρουσιαστής εδώ είναι ένας reporter νουμπάς που λέμε ένας που δεν έχει ξαναβρεθεί σε αυτή τη θέση που άλλως για τους δικούς του λόγους που αναφέρονται προφανώς στην ταινία ζητάει να μιλήσει σε αυτόν Ο Γιώργος Ουμπένουσε Ο οποίος μας το έλεγε όταν είχε έρθει και είχε έρθει στο podcast που δεν μπορούσε να το ανακοινώσει και μας έλεγε ότι κάτι ετοιμάζουμε

και τελικά ήταν αυτό Πολύ, όχι το τρέιλερ είναι πολύ ευανταδόρικο ενώ σε προετοιμάζει για πολλή λίγα Και εγώ είδα την ταινία και έχω να πω ότι με πολύ μεγάλη χαρά η ταινία είναι αντάξια του τρέιλερ. Δηλαδή βλέποντας την ταινία βλέπεις κάτι που σου έχει υποσχεθεί το τρέιλερ. Δεν λέει το τρέιλερ άλλα και πας και λες Τελικά βλέπω μόνο το ρεπόρτερ.

Τελικά βλέπω διαφήμιση για πατατάκια. Καμία σχέση. Όχι, όχι. Και είναι πολύ ευτυχές ρε παιδί μου τα τελευταία καιρό οι ελληνικές ταινίες. είναι αντάξεις πραγματικά βελληνικούς μεγαλύτερου και λόγω υποκριτικής θα πω εγώ ότι εγώ βγάζω καπέλο σε τελευταίες παραγωγές παλιότερα δεν ξέρω έχει μπει σε ταπεινότητα καλά, όχι εγώ πουτεκάν το παίρνω αναφέρεσαι ούτε για λίγο στη δικιά μας σίγουρα στη δικιά σας παρέα αλλά και τελευταίων παραγωγών γιατί συνήθως μιλάμε για το θέατρο και έχουμε αφήσει τον κινηματογράφο λίγο πιο πέρα και φαντάζομαι θα το επιβεβαίωσε είναι άλλο πράγμα άλλη διαδικασία άλλη προετοιμασία άλλη προετοιμασία άλλες εντάσεις, άλλος τρόπος άλλα εργαλεία βγαίνουν μπροστά και θέλει να αντιθασσεύσεις την ασφαλή σου περιοχή όταν δουλεύεις και αρκετά περισσότερο στο θέατρο ή πολλά χρόνια και δεν είσαι περιορισμένος σε ένα συγκεκριμένο είδος ή προσέγγιση σε λίγα εργαλεία αλλά είσαι πας και από εδώ και από εκεί και αυτό και πιο και φόρμα και ενώ και το ρεπερτόριό σου

είναι λίγο πιο διαυρημένο στο σινεμά όταν βρίσκεις και σε χρειάζεται δουλειά δεν γίνεται επειδή υπάρχει εμπειρία ξαφνικά να τα καταφέρεις με τον τρόπο που θα ήθελες χρειάζεται πολύ περισσότερο από αυτό που νομίζεις δηλαδή εγώ έκανα χ και έβλεπα ότι ήθελε ακόμα πιο ακόμα περισσότερη δουλειά ακόμα πιο να λιάνω τις γωνίες και άλλο και άλλο περισσότερη εμπιστοσύνη σε αυτό που υπάρχει από κάτω από το να το δίνεις και να το προβάλλεις έχουμε αυτή την τάση γιατί είμαστε εκφραστικοί από μόνοι μας και επειδή προσπαθούμε πολύ συχνά οι ηθοποιοί Έλληνες πολύ συχνά θα πω και δεν θα μιλήσω για συγκεκριμένους τοπίους και δεν θα βγάλω αναγκαστικά και τον εαυτό μου απ' έξω να παίζουμε επειδή έχουμε αυτά τα εργαλεία οι περισσότεροι Έλληνες στο ποιή και αυτό το λέω μόνο για καλό να τα δείχνουμε όλα επειδή μπορούμε και επειδή το κάνουμε στη ζωή μας δηλαδή εκφραζόμαστε πάρα πολύ πολύ περισσότερο από τον τρόπο που εκφράζονται οι Άγγλοι οι Γερμανοί όταν παίζουν οι Φιλανδοί

ακόμα και οι Αμερικάνοι και μας μπερδεύει αυτό γιατί εμείς προσπαθούμε να φερθούμε στο σινεμά όπως ένας άλλος λαός και αυτό δεν είναι και ο κόσμος ώρες ώρες περιμένει κιόλας από τον Έλληνα ηθοποιό να φερθεί και να μιλήσει όπως κάποιος που μιλάει στην άλλη άκρη του πλανήτη που έχει εντελώς διαφορετική κουλτούρα που μάλιστα εμείς με ευκολία καθημερινά την κοροϊδεύουμε και την χλεβάζουμε αλλά στο σινεμά υποκλεινόμαστε και θέλουμε να παίζουμε όλοι έτσι εννοείται γιατί ξέρουν πολύ καλά πως να το κάνουν αυτό αλλά εκεί υπάρχει μια σύγχυση πιστεύω ότι το βρίσκουμε πολλές ταινίες τελευταίες αποδεικνύουν ότι το βρίσκουν οι Έλληνες στο ποιο όλο και περισσότερο και θέλει εμπιστοσύνη στην ταυτότητα στην ταυτότητά μας ως αυτοί που είμαστε και στην κουλτούρα μας και ταυτόχρονα δουλειά Εσύ είναι αυτό που λέμε το ήξερα από πάντα ότι θα κάνω αυτό ή ούτε κατά διάνοια Όχι, όχι. Από πάντα ήξερα ότι με εγωιτεύει το σινεμά.

Γιατί από μικρός πάντα έβλεπα αυτό, σινεφίλ. Είχαμε και έναν κινηματογράφο, δύο δηλαδή, ο πατέρας μου. Μεγάλωσα σε ένα σινεμά. Είχαμε το σινέα μόρε θερινός κινηματογράφος στη δεκαετία του 80 και του 90. Τα δεκαετία του 90 έκλεισε, μάλλον άλλαξε χέρια, έφυγε ο πατέρας μου και έφτιαξε το σινεψιρί, όπου το είχαμε μέχρι και που έκλεισε πριν κάποια χρόνια με την κρίση φυσικά και τον πρώτο μικρό θάνατο των θερινών κυρματογράφων μέχρι που αναστηθήκαν να είναι καλά τα social media και οι τουρίστες για πόσο δεν ξέρω αλλά κάτι εκεί πήραν μια άναση Τα ωραότερα πράγματα στον κόσμο Έτσι ακριβώς, από τα ωραότερα πράγματα στον κόσμο Μαζί με το Λεωβασίλημο Ναι, είναι το θερινό σύνομα Εννοώ αντικειμενικά από τα ωραότερα Ναι, ναι. Οπότε κάπως πάντα ονειρευόμουν αυτό.

Πιο μικρός ήθελα ιστορία της τέχνης, μετά λίγο πιο συγκεκριμένα του κινηματογράφου και περισσότερο με τη σκηνοθεσία του κινηματογράφου. Τελειώνοντας πήγα και σε μια ιδιωτική σχολή εδώ στην Αθήνα, σκηνοθεσία σινέμα. Και λίγο λίγο άρχισα με την υποκριτική πιο δειλά. Πέρασα και σε μια σχολή αργότερα, λέγοντας ότι το κάνω για να συμπληρώσω τις σπουδές σκηνοθεσίας.

έκατσε η ταινία με τον Νίκο τον Περάκη πριν 21 χρόνια 21 χρόνια Συρήνες στο Αιγαίο λεγότανε, Λούφα και παραλάγη και λίγο το ένα λίγο το άλλο λίγο με πύρι μπάλα Αλλά δεν ήτανε 21 χρόνια παιδιά, τα μετέσα Εγώ σκέφτομαι ότι πώς είναι 21 χρόνια Δηλαδή εγώ είμαι τόσο μικρή Ήσουνα, ήσουνα Εγώ όχι τόσο Μου κάνει κάποιο νόημα Όχι, όχι, εγώ κάνω αυτό Πρέπει να ήσουν 19 Εγώ ήμουν 19 Απίθανο Εγώ κάπου ενδιάμεσα Πάντως την είδα στο συνδεμάθημα Ω άρα Εσύ είσαι πάνω από 13 Ναι ναι Απίστευτο Οκ οι γονείς σου έπαιξαν ρόλο σε όλο αυτό Έχεις βαρεθεί να σε ρωτάνε για το ίδιο θέμα Θα μου πεις τώρα Θα μου πεις εσύ Θα τα πούμε εμείς οι δύο Με έναν τρόπο παίζουν ρόλο Θέλω να πω ότι είναι το περιβάλλον Σαν να μεγαλώσεις ένα σπίτι που παίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ μουσική Ή θα τη συγχαθείς Ή αναπόφευκτα θα ασχοληθείς με κάποιο τρόπο με αυτό Γιατί αυτό θα είναι το σύμπαν σου Εγώ στην αρχή ήμουν πολύ αρνητική Και εγώ δεν με ενδιαφέρει καθόλου Ειδικά το γύρισμα Συνθήκη του γυρίσματος για μένα ήταν φρικαλέα

Και βαρετό Βαρετό, φρικτό και βαρετό δεν ήθελα ποτέ να βρίσκομαι σε γυρίσματα δεν έβρισκα τίποτα αγωιτευτικό σε αυτό ξανά και ξανά μεταξύ τους ψιλοοικιότητα αλλά και όχι και ξανά ενώ το θέατρο ήταν αλλιώς ήταν πάντα πολύ ρε παιδί μου όταν ήμουνα σε κουίντες και τα λοιπά έβλεπες ότι άνθρωποι φλέγονται και κάπως τρέχουν σαν τους παλαβούς πάνω κάτω σαν να συμβαίνει για κανένα δύο ώρο κάτι που είναι υψής της σημασίας και είναι με έναν τρόπο βέβαια για αυτούς που το μοιράζονται εκείνη τη στιγμή τους από πάνω και τους από κάτω ή τουλάχιστον το δίνουν να το το μεταφέρουν στη σειρά που έπαιξες με τη μαμά σου ήταν η πρώτη φορά που παίζατε μαζί και ωραία ήταν πολύ ωραία το κάναμε και αυτό το ευχαριστηθήκαμε πήγε και ωραία μοιραστήκαμε πάρα πολλές στιγμές σημαντικό και το ότι πήγε καλά ήταν και πολύ ωραίο που είχαμε και την ίδια σχέση μέσα από άλλους ρόλους αλλά είχαμε και την ίδια σχέση κοίτα το ευχαριστηθήκαμε χωρίς ενοχές και εγώ πια απελευθερωμένος από το ξέρεις ποιος είμαι εγώ

ποιοι είναι οι γονείς μου και ποιο είναι αυτό με πολύ μεγάλη χαρά βούτηξα σε αυτό και το αγκάλιασα Σου πήρε καιρό αυτή η απελευθέρωση Κοίταξε θεωρούσα έλεγα λιγότερο ίσως μου πήρε περισσότερο περισσότερο το να το νιώθω να είμαι πραγματικά απαλλαγμένος και να πω τάξη ρε εσύ θέλω να πω ότι το θέμα δεν είναι η ζωή είναι αυτή και τίποτα άλλο και κάπως να μην ασχολούμαστε με τις λέξεις και να χανόμαστε λίγο κάπου που δεν υπάρχει νόημα οπότε από ένα σημείο και μετά ναι τέλειος και ήταν πολύ ξεκάθαρο το ότι εγώ έκανα κάτι άλλο το ότι το κάνω στον ίδιο χώρο και συναντηθήκαμε με τον μπαμπά συναντηθήκαμε πολύ νωρίτερα Είχαμε κάνει μαζί μια σειρά Τη Λούφα και Παραλλαγή Στην ΕΡΤ Που είχε γίνει σειρά η παλιά ταινία Η παλιά ταινία Οι εποχής Θα μου ξέρω τα 90 θα λέμε εποχής Οπότε εκεί έκανε ο μπαμπάς μου Έκανε το συνταγματάρχη μου Και είχαμε παίξει και ένα γκέστ Και οι δύο κάνοντας τους αρχαίους Έλληνες Στην ταινία το κακό νούμερο 2 Και κάναμε δύο αρχαίους Έλληνες

Που σκοτώνουμε ζόμπι εγώ και ο πατέρας κάθε όνειρο πατέρα το κακό δύο υπάρχει το κακό ένα και μετά από λίγα χρόνια αυτή η παρέα η οικογένεια έκανα και το δύο ήμασταν στο sequel που έπαιζε και ο Billy Zane φυσικά έπαιζε και ο Billy Zane στο sequel άρα με το 6 degrees of global separation που λένε εμείς έχουμε συνδεθεί με ειθοποιούς τώρα όπως ο Brad Pitt, ο DiCaprio για αυτά. Τρέχετε εσείς στην Ήδρα.

Κάντε ό,τι θέλουμε. Τι να γίνει. Εμείς με έναν τρόπο. Αλλά για να ολοκληρώσω ο καθένας με τη διαδρομή του και την αισθητική του και τον κόπο του και ξέρεις καλύτερα ότι σε αυτό το χώρο όταν είσαι τελικά παιδί το οποίο πρέπει να αποδεικνύεις 10 φορές περισσότερο ότι σου αξίζει να υπάρχεις σε αυτό το χώρο και ότι οι ευκαιρίες που σου δόθηκαν τουλάχιστον όταν ήσουν μικρότερος δεν σου χαρίστηκαν οπότε τα πράγματα και το κόσκινο είναι πολύ πιο σκληρό και ψηλό δεν είναι έτσι και αυτό το βλέπεις στα μάτια όλων των παιδιών των συναδέλφων των ηθοποιών που τα κατάφεραν ή αντέξανε σε αυτό το χώρο να υπάρξουν έστω και μία δεκαετία ή δύο γιατί για να πετύχεις δεν σημαίνει ότι πρέπει να το πας μέχρι τέλους γιατί αυτό μπορεί να μη σε κάνει ευτυχισμένο για πάντα ή αν μετά από 10, 20 30 χρόνια αποφασίζεις να κάνεις κάτι άλλο δεν σημαίνει ότι απέτυχες φυσικά ναι ο καθένας όπως τον ευχαριστεί αυτό γιατί αν αυτή η σχέση δεν σου δίνει πίσω μετά από κάποια χρόνια δεν υπάρχει λόγος να την ονειρεύεσαι

είναι σαν μια άρρωστη σχέση αυτή σαν να μένεις κάπου που σου λένε οι φίλοι εσύ ξεκόλα σου κάνει κακό τελείωνε νομίζω ότι απλώς το έχουμε πολύ αυτό, νομίζω ότι είναι και μέρος της κουλτούρας το να μην τα παρατάς εύκολα και όποτε και να έρθει αυτό, κάπως το θεωρούν εύκολο ότι τα παρατάς, καταλαβαίνεις πως το λέω, ναι αλλά θα πρέπει να βγάλουμε εντελώς από το μυαλό μας τι θεωρεί ποιος και το θέμα είναι τι κάνεις για σένα, δηλαδή τι νιώθεις εσύ θα πρέπει να μην συνδιαφέρει καθόλου τι θεωρούν, ποιος το θεωρεί και τι παρατάς δηλαδή για ποιον το κάνεις αυτό κάποια στιγμή το ολοκληρώνεις αυτό που θέλεις να κάνεις και επιστρέφω και στις σχέσεις και το τι θα πει το παρατάω ή πόσο δύναμη έχεις να παλέψεις κάτι ναι οκ είναι μέχρι το όριο νοίσου μέχρι το όριο του καθενός αξίζει τον κόπο να ξέρεις έχεις το πείσμα και να το δουλεύεις κι άλλο κι άλλο αλλά πάντα να τα ζυγίζεις και να τα κοιτάς από την αρχή και να λες ωραία που είμαστε τώρα μία ανάσα Μην είναι μόνο η λύσα που να σε κάνει να είσαι μέσα στο παιχνίδι

Και στο κυνήγι Μόνο αυτό Αυτό λέω Ναι γιατί μπορεί να σε οδηγεί σε κάτι πολύ αρρωστημένο Όντως αυτή η λύσα και το Όχι εγώ με πείσμα θα τα καταφέρω Εγώ θα φέρω ας πούμε Σαν παράδειγμα τον πατέρα μου Ο οποίος Γύρω στα 60 του Αποφάσισε ότι τελείωσε Ήμουν ως εδώ Και έβαλε μια τελεία συνειδητή και είπε δεν ξαναδουλεύω δεν θέλω να ξαναδουλέψω ενώ ως ανηθοποιός δεν θέλω να το κάνω αυτό πήρε και μια απόφαση με την τότε σύντροφό του να κάνουν ένα πολύ μεγάλο βήμα και εκείνος και για την ηλικία που βρέθηκε να μεγαλώσουν ένα παιδί και να είναι μαζί σε αυτό και ο πατέρας μου πολύ πιο μεγάλος και έχει δοθεί ολοκληρωτικά σε αυτό, στη λατρεμένη μας Σαλκιόνη που είναι τώρα 10 και σου λέει ότι όχι δεν θέλω ως εδώ και θέλω να τελειώσω εγώ έτσι όπως το θυμάμαι πολύ ωραία και να μην τρέχω για να συμπληρώνω από εδώ και από εκεί για να βγει η σύνταξη μόνιμα θα μου πεις μπορούν όλοι να το κάνουν ή αυτό δεν έχει ένα κόστος έχει ένα κόστος ότι μετά δυσκολεύεσαι και θα πρέπει να ζεις

ξέρεις μια ζωή ρυθμισμένη και αρκετά συνετή και περιορισμένη αλλά ο καθένας θεωρεί παίρνει την αναλαμβάνω την ευθύνη και βασικά και σπουδαίο βήμα αυτό που έκανε και δεν είπε θα έπρεπε να δουλεύω μέχρι τα 85 και τι θα πει ο Τάβε χτυπά ξύλο που λέει ο άλλος να πέθανε να πέσω πάνω στη σκηνή πατέρας μου τα λέγε αυτά μέχρι ενός σνίου και μετά έπαθε καρδιά και άλλα ξεχνώ για να πούνε τι αυτοί που ούτε που τους ξέρεις που απλώς επειδή ξυπνήσανε στραβά ή έτυχε και η δικιά σου άποψη πάνω σε ένα έργο δεν τους αφορούσε και πολύ εύκολα ας πούμε αποκαθυλώνουν μέσα σε ένα βράδυ κάτι που κάποτε θεωρήσαμε σπουδαίο ότι να πούνε αυτοί ότι α ήταν σπουδαίος γιατί τελικά έπεσε εκεί και μετά σε δύο μέρες δεν θα σας θυμάται κανείς μα η φύση της δουλειάς μας είναι να ξεχαστούμε κάποια στιγμή οποιαδήποτε δουλειά αλλά επειδή παίζουμε με το παιχνίδι της αιωνιότητας Έτσι σαν μια καραμέλα που θα τη φτύσεις αργά και γρήγορα.

Δεν υπάρχει περίπτωση να την κρατάς στο στόμα σου για πάντα. Γιατί δεν υπάρχει αυτό. Απλώς κάποια βραβεία και κάποιοι σπουδαίοι ηθοποιοί. Βασικά κάποιοι σπουδαίοι ηθοποιοί αφήσανε ένα πιο μεγάλο αποτύπωμα. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν είχαν και άλλους γύρω τους σπουδαίους εκείνη την περίοδο. Και θα τους θυμούνται για λίγο παραπάνω.

αλλά πίστεψε με όταν θα αλλάξει το κεφάλαιο στην ιστορία όλοι θα έχουν ξεχαστεί φυσικά και δεν θα είχε καινό ή άλλος τέσσερις σελίδες είναι στην ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία αυτά τα άλματα περιόδων που δεν θυμάται κανείς κανέναν είναι μία, δύο, άντε και την τρίτη σελίδα και όλο το πίσω έχει ξεχαστεί από όλους αυτούς νομίζω ότι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο μωρέ σε αυτό η φιλοδοξία που υπάρχει στη δουλειά το ότι δεν θες, ότι λες πάντα ότι έχω κι άλλο, κι άλλο λίγο και κάτι ακόμα ναι μετά εξασυγνώμη και είναι φυσιολογικό εγώ δεν τα λέω αυτή τη στιγμή έχοντας λυμμένα όλα αυτά τα πράγματα τα λέω για να τα ακούω, για να κάνουμε μια κουβέντα πάνω σε αυτό, φυσικά και υπάρχουν στιγμές που επιλέγω τη δουλειά επειδή λέω όχι, ξέρεις δεν είναι η στιγμή τώρα να που μπολιάζεται ας πούμε το κριτήριό μου με ανασφάλειες και πάλι λέγοντας Εννοείται. Τώρα λέμε για το ιδανικό.

Το ιδανικό, ναι. Εσύ πώς το νιώσεις, τον εαυτό σου εννοώ, πώς το αντιμετωπίζεις τα έψημα το να γυρίσεις κάποιος και να σου πει ή να υπάρχει μια περίοδος που μιλάνε όλοι για αυτόν τον άνθρωπο που έκανε το... Γιατί εγώ θυμάμαι ας πούμε... Είναι ήδη σε άμβολη κατάσταση. Θα τον φέρω και εσύ ακόμα βολότερη λέγοντας ότι εγώ θυμάμαι με τη μηχανή του Τούρινγκ τι έγινε.

Δηλαδή είναι ένα ξαφνικό όλοι που... Εγώ προσωπικά είχα να ρωτήθει, λέω τώρα τον είδαν τον άνθρωπο. Δηλαδή δεν υπήρχε. Αυτό δεν υπήρχε. Εγώ δεν το βιώνω έτσι, γιατί όταν είσαι παρόν δεν συμβαίνει αυτό γύρω σου. Δεν το κάνουν. Ναι, δεν συμβαίνει γύρω σου και συνήθως γίνεται από ανθρώπους που δεν τους γνωρίζεις ή αυτό. Οπότε δεν το βιώνω εγώ έτσι, δεν το καταλαβαίνω.

και επίσης ούτε στο ίντερνετ ούτε στα social προσπαθώ να σκαλίζω για να διαβάζω γύρω από το όνομα μου πράγματα ποτέ ο αλγόριθμός μου είναι τέλος διαφορετικός ευτυχώς φαντάζεσαι να άνοιγες και να έβγαζες τον εαυτό σου και να λέγεις είναι τα ενδιαφέροντά μου αυτά η συνέντευξή πάλι εγώ υπέροχος αλγόριθμος καμία σχέση χόμπι, ξυμπούρδες μόνο τέτοια οπότε ναι εννοώ ρε παιδί μου ότι αν το μάθεις είναι λόγω της δουλειάς μου αν το μάθεις αν πιάζει το αυτί σου ένα καλό λόγο ενώ σε φέρνεις τέτοια συστολή που βλέπω εγώ μπροστά μου τι το κάνει θα σου πω θα σου φανεί πολύ γεωτικό αυτό που θα σου πω αλλά όταν είναι αποτέλεσμα δουλειά σκληρής δουλειάς που γίνεται πολύ συνειδητά βήμα το βήμα η οποία δεν έχει να κάνει μόνο με την ίδια τη δουλειά αλλά μπορεί να έχει να κάνει με μια σειρά από συνθήκες που σε έφεραν στο σημείο να μπορείς να κάνεις ένα μονόλογο ή ένα ρόλο λίγο πιο διαφορετικό ή τουλάχιστον να προσπαθήσεις γιατί η επιτυχία είναι σχετική και υποκειμενική

η επιτυχία ενός ρόλου, δηλαδή σε κάποιον μπορεί να αρέσει πολύ και σε κάποιον καθόλου και αυτό είναι φυσιολογικό σε αυτό, δεν είναι μαθηματικά, δεν είναι δύο και δύο μπορεί και τέσσερα μπορεί και πέντε κάπου ανάμεσα αναλόγως τώρα ποιον ρωτάς ναι οπότε λέω ωραία ρε παιδί μου λειτουργήσε ξέρεις εκεί με τόσο υγείωση γιατί το έχεις περάσει δεν θα πω εύκολα ποιος είμαι γιατί συνήθως το παθαίνεις αυτό άμα κάτι μπορεί να σε σηκώσει πιο ψηλά από αυτό μπορείς να πας μόνος σου αν ήπτασαι που λέμε ως ευγενής όμως παρέα με κάνα χαρταετό εκεί δίπλα λέτε πήλεπτο όχι ρε το εννοώ ότι γιατί μπορεί να ξεχαστείς και ξαφνικά να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου και να αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου με τον τρόπο που οι άλλοι σε βλέπουν και αυτό είναι μια παγίδα που πέφτουν πολλοί και νομίζω ότι είναι λάθος περιοχή να βρίσκεσαι γιατί αδικείς και τον εαυτό σου μετά προσπαθείς λιγότερο γιατί νομίζεις ότι ό,τι και να κάνεις ούτως ή άλλως θα είναι φανταστικό νομίζεις όμως αν από την άλλη

ακούσω κάτι για κάτι που δεν προσπάθησα ή τέλος πάντων που θεωρώ ότι εγώ θα μπορούσα να γίνει καλύτερα δεν ξεγελιέμαι χαίρομαι αλλά εγώ ξέρω τι θα μπορούσα να έχω κάνει ή τι δεν έκανα για να γίνει όπως πρέπει Είμαι λίγο τελειωμανής στα πράγματα Προσπαθώ να το διορθώσω αυτό Γιατί δεν είναι πολύ καλό χαρακτηριστικό Εννοίονται δημιουργεί και λίγο Παραπάνω άγχος Και μονές Έχεις τέτοια Προσπαθώ να κρατάω τα καλά Από αυτό Και κάπως Σαν δευτερογενή Αντίδραση Παίρνω μια ανάσα και λέω ωραία Κούλα ρε τώρα δεν χρειάζεται Ξησκάω, κάνε αυτό, δώσε λίγο χώρο και σε σένα να αναπνεύσεις, δεν είναι έτσι κάπως λίγο να το χαρούμε ναι ρε παιδί, μην το διαχειρίζομαι ο γιος σου ήταν ένα έτσι καλά σίγουρα ήταν αλλά σε γιώνει ενώ και με όλα τα υπόλοιπα με γιώνει με ματαιώνει σε ματαιώνει με ποιο τρόπο όχι συνειδητά το παιδάκι μου αλλά όταν σου αποκαλύπτει ειδικά στα πρώτα δύο χρόνια που τα στάδια φεύγουν θα μου πεις μετά δεν φεύγουν αλλά είναι τόσο άγνωστης περιοχές από την βρεφική ηλικία

μέχρι να μπει στην ιππιακή που περνάνε όλα αυτά τα άλματα ανάπτυξης τις διαφορές από τη μία στιγμή στην άλλη νομίζει ένας νέος γονιός ότι το παιδί είναι έτσι δεν θα κάνει ποτέ αυτό καθρεφτίζει τον εαυτό του θα την πάτησε εγώ τι μπορώ να κάνω εγώ για να τον προστατέψω μετά την άλλη μέρα σαν να μην έχει γίνει ποτέ τίποτα αφήνει το στάδιο πίσω του και πάει γενναία ας πούμε στο επόμενο βγάζοντάς μας όλους κότες και ψεύτες και να μας θυμίζει ότι παιδιά η φύση είναι αυτή και αυτό που κάνετε εσείς είναι ο φόβος γιατί αυτό είναι ότι πάμε μη φωτίζεις τους δικούς σου φόβους και αυτό που νομίζεις ότι θα γίνεται αυτό είναι φρέσκο βούτυρο ότι γράφεται τώρα την επόμενη μέρα ξεγράφεται πολύ εύκολα όχι από τα τραύματα και δεν μιλάω τόσο εύκολα γι' αυτό αλλά μιλάω για τις ανατροπές που μπορεί να κάνει ένα παιδί στη δικιά του τη ζωή σε σχέση με την ιδιοσυγκρασία του.

Αυτό στην αρχή είναι μέχρι να το αποδεχτείς και να το αγκαλιάσεις και να πας μαζί του και να αρχίσεις να μαθαίνεις. Είναι σοκ. Αλλά τώρα είναι πάρα πολύ ωραία. Τώρα συνεννοείστε. Εννοείστε παρέα. Και ενώ τα πράγματα δεν είναι με λιγάλα με την έννοια ότι έχει την προσωπικότητά του και διεκδικεί πράγματα που εννοιώται δεν είναι και αυτά που θα θέλαμε και εμείς ή ξέρω εγώ μπαίνουν όρια ξανά και ξανά είναι συναρπαστικό τώρα βλέπεις έναν άνθρωπο να επιμένει να τα διεκδικεί να βρίσκει τρόπους να τα πάρει λες πω πω μπράβο ξέρεις λες ναι ναι ναι και νομίζω ότι είναι και το στάδιο του εντελώς αφθόρμητου δηλαδή του άφηλτρου αυτό που λένε και στους τοποιούς πρέπει να θυμηθείτε πως ήσασταν τότε χωρίς να μπαίνουν εμπόδια φόβοι συστολές αναστολές ξέρω αν γίνεται αυτό να το θυμηθείς ποτέ πραγματικά ή αν κάνεις ότι το θυμάσαι δεν ξέρω αν γίνεται στην πράξη πάντως αυτή είναι η ηλικία που μάλλον συμβαίνει και αν θες τώρα θα μου απαντήσεις αυτό εννοείται Δεν είναι διάκριτη η εξίσου

Όχι δεν είναι διάκριτη Αλλά εντάξει μπορεί τώρα ο άνθρωπος να μην θέλει να το συζητήσει Οι σχέσεις σου Πώς μεταβάλλεται μετά το παιδί Κοίτα και αυτό Θέλει προσπάθεια Και ισορροπία γιατί Είναι άλλη εξίσωση και πρέπει να Πάρεις πολύ νωρίς απόφαση ότι πρέπει να Ξεκαβαλήσεις την προηγουμένη Να μπεις στην καινούρια να δεις τι θα κάνεις Με αυτή να βρεις τις ισορροπίες Και αν έχεις όρεξη και η ΚΕΦ που για μένα θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να φτιάξεις και μια διάδα να κρατήσεις ας πούμε και μια διάδα είμαστε όλοι μαζί, είμαστε τρεις ή τέσσερις ή πέντε ή έξι ή εφτά ή δέκα ή χίλιοι ή δεκατρεις ναι αλλά να κρατήσεις και αυτό το είμαστε και οι δυο μας γιατί χρειάζεται δύσκολο πρέπει να το κάνεις συνειδητά δεν γίνεται από μόνο του, δηλαδή μετά από κάποια χρόνια αν ξεχαστείς, γιατί έχεις πράγματα να κάνεις ενώ φτιανώντας με οικογένεια μπορείς να ξεχαστείς με χιλιάδες πράγματα και να βρίσκεις και προβλήματα και μη ικανοποίηση σε κάθε γωνιά αν θες όπως μπορείς να βρίσκεις χαρά συνέχεια

αν θες και επίσης υπάρχουν και δυσκολίες και άνθρωποι αντιμετωπίζουν και θέματα ενώ δεν ξέρεις κάθε οικογένεια και το κάθε ζευγάρι οπότε αν εκεί ξεκλέβεις και λίγο χρόνο που και που όποτε το θυμάσαι αλλά να το κάνεις για τους δύο και να είναι επιλογή να πεις πάμε ρε παιδάκι μου ξέρεις εδώ εδώ κάτι γίνεται πολύ ωραίο αυτό λοιπόν να ξαναγυρίσω εγώ λίγο στα υποκριτικό τέτοια πιες νερό σαν άνθρωπο να πιεις εγώ μοντάρω η Νάντια μοντάρει είναι το ελεύθερο υπάρχει κάποιος που να υπήρξε πρότυπό σου μικρότερος και στην πορεία όχι όχι κοπιάροντας τον κοίταξα και εγώ παιδί σαν παιδί που έχει δει πολύ κινηματογράφο μου άρεσαν αυτοί που δηλαδή που μεγαλώσαμε εμείς που μεγαλώσαμε τη δεκαετία του 90 και χορτάσαμε τις ταινίες τις δεκαετίες του 90 οι ταινίες του 80 δεν ήταν παλιές και τις είδαμε και αυτές και μελετώντας και των Ζίροους την πρώτη δεκαετία φουλ ας πούμε είμαστε εμποτισμένοι από αυτή την αισθητική και μιλάω και για τον Αμερικάνικο κινηματογράφο αλλά και τον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο

εκείνης της περίοδου από αυτούς τους ιστοποιούς, από αυτές τις ταινίες μαζί με όλες αυτές που φανταζόμαστε και άλλες που είναι λίγο πιο ειδικές άρα μου άρεσε πάντα πολλές στιγμές φάνηκε ενώ θεωρείται παροχημένο και μετά πάλι το ξεπερνάμε και μετά ξανά είναι ζητούμενο αλλά μου άρεσαν οι ηθοποιοί που κάνανε μεγάλα άλματα μετατόπισης από τις ενέργειες που περιμένεις αυτό που λέγαμε όχι ακριβώς να μεταμορφώνονται όχι ακριβώς με την έννοια βάζουν μια πλαστική μύτη και κάνουν τον γκαμπούρι στη μία και την άλλη μιλάνε έτσι και μετά δεν ξέρω όχι αναγκαστικά αυτό που κάποιοι το κάνανε και το κάνανε και πάρα πολύ ωραία και τους ευχαριστηθήκαμε κάποιοι το παρακάνανε και μετά λες εντάξει φτάνει μη μασκαρεύεσαι άλλο κάνε και κάτι πιο απλό γιατί σε βλέπουμε τόσο πολλοί που θέλουμε να αλλάξεις αλλά να αλλάξεις με έναν άλλο τρόπο όλοι αυτοί αλλά δεν μπορώ να σου πω ένα γιατί δεν είναι μόνο εντάξει περνώντας τα χρόνια μου αρέσουν μου αρέσουν οι ηθοποιοί που έχουν σταθερές επιλογές

σε σχέση με την έκθεσή τους αυτό, δηλαδή μου αρέσουν πολλοί ηθοποιοί που εκτίθενται συχνά και κάνουν και ωραίες επιλογές στις ταινίες και τους ευχαριστιέμαι λίγο πιο συχνά γιατί κάποτε μπορούσες να καταναλώνεις αβούρες και να βλέπεις ας πούμε ποιο να σου πω, τον Μπιλ Μάρι που έκανε ταινίες και έλεγες μου άρεσε ο Μπιλ Μάρι και βλέπες ό,τι έκανε εντάξει ακόμα και αγαπημένοι μας το Al Pacino, ξέρω εγώ, το De Niro που τους είδαμε, που κάνανε αρκετές ταινίες μετά, που τις βλέπαμε όλες.

Ναι, και κάτι, εγώ θυμάμαι τον Pacino, δεν υπήρχε ταινία, πειραιπτός να βγάλει ταινία στο κινηματογράφο και να μην το δούμε σινεμά και αρχίσαμε και βλέπαμε κάτι, Simone, Simone, δεν ξέρω αν το θυμάστε αυτό, ένα AI, μια γυναίκα, που ήταν τα πρώτα. και διάφορες τέτοιες που ήταν όλες τζούφιες αλλά πήγαινες επειδή είναι ο Αλ Πατσίνο ναι και λέω τώρα Αλ Πατσίνο αυτό το ένα την μπάρ τον δεκαετία των 90 ό,τι έκανε το βλέπαμε και αρχιεζήρος μέχρι το Big Fish που ήταν η τελευταία του μεγάλη ταινία και ίσως και η πιο καλή του για μένα ο Τζιμ Τζάρμος ο Τζάρμος είχε δώσει για μένα το βάφτισμα στον στον Τζόνι Ντέπνα κάνει ό,τι θέλει μετά τον Τέντ Μαν δηλαδή έχεις παίξει και αυτό και αυτό και τον Τέντ Μαν και τον Ψαλιδοχέρι και τον Εντουγκούτ μπορείς να κάνεις ό,τι σάχλα θέλεις για μια 15 ετία με έχεις γιατί είμαι πιτσιρίκος κάπως μου έχεις έχεις συστηθεί σε μένα το έχω φάει την παράμυθα πάμε όλοι αυτοί ναι όχι βγάζει νόημα αυτό που λέει είχα πρόσφατα μια κουβέντα

που έλεγα ότι έχω πάντα πάρα πολύ άγχος για το πώς παίζω για το εάν θα το έκανα αυτό και στη ζωή μου δηλαδή αν θα μιλούσα όπως θα έλεγα αυτό τώρα όπως το λέω πάνω στο σκηνή υπάρχει περίπτωση να το πω έτσι τώρα εδώ που καθόμαστε και είναι το πιο βασικό μου ζήτημα στο αν εν τέλει πρέπει να είναι έτσι δηλαδή η σκηνή να είναι σαν τη ζωή ή όχι για πες ε την γνώμη σου Ε, δείξε, εσύ που κατέληξες να κάνουμε κουβέντα Που κατέληξα?

Ναι, κατέληξες Κατέληξες, όχι Όχι, νομίζω ότι είναι τελικά τι προτιμάει ο καθένας Νομίζω ότι προς τα κήτη είναι Βέβαια προς τα κήτη είναι για τα περισσότερα πράγματα στον κόσμο Αλλά καταλαβαίνω και αυτούς που λένε ότι ξέρεις τα πάντα πρέπει λίγο να μεγενθύνονται και στο θέατρο στον κινηματογράφο δεν είμαι σίγουρη γιατί αλλιώς θα είχαμε μια κρυφή κάμερα ας πούμε εδώ πέρα και θα μας τράβαγε και θα ήταν αυτό που θα προβαλόταν απ' την άλλη έχω πάντα στο μυαλό μου ότι χάνεται η ειλικρίνεια αν με γεννηθήνονται τα πράγματα Α, ναι Πάπω σε πολύ βαθιά σκέψη τον Έβρα Ωραία τοποθετήσε μπορεί να μην έχεις άδικο να προσθέσω ή να βάλω στην κουβέντα μας ότι η ειλικρίνεια της λέξης είναι το ζητούμενο θέλω να πω του πράγματος που λες ή επειδή είναι ένα κατασκεύασμα όλο αυτό και το συμφωνούμε δεν είναι μια φέτα ζωής αλλά κάτι φτιάχνουμε το οποίο έχει και μουσική και σκηνικά και μια ατμόσφαιρα και πέρα από μια πλοκή και τους ιστοποιούς και ένα θέμα δηλαδή ένα πρίσμα που θα μπει ανάμεσα

στους καλλιτέχνες και μετά ανάμεσα από αυτό που συμβαίνει στη σκηνή ας πούμε και στο κοινό μήπως τα πράγματα δεν είναι το ζητούμενο πάντα να είναι ειλικρινοί με τον τρόπο που μιλάμε αλλά να έχουν μια ειλικρίνα ως προς τις προθέσεις τους γενικά γιατί το θέατρο είναι πολύ ανοιχτό για να είναι ένα πράγμα και να είναι μόνο ο ρεαλισμός ή να είναι μόνο τα έργα που ξέρουμε και να μην είναι...

Ευτυχώς υπάρχουν νέοι δημιουργοί που διαψεύδουν συνεχώς της παγιωμένης απόψης περί τέχνης και θεάτρου που έρχεται κάποιος ξαφνικά για να τρέπει οτιδήποτε περιμένεις ή φέρνει κάτι τόσο παλιό που κανείς δεν περίμενε ότι θα μπορεί να το δει ο κόσμος σαν κάτι φρέσκο πάλι άρα η ειλικρινία δεν ξέρω αν είναι στον τρόπο που εκφέρονται οι φράσεις και που λέγονται τα πράγματα δεν ξέρω δηλαδή αν έχει να κάνει με τη φυσικότητα και αν είναι μια μεγαλύτερη έννοια που συγκεντρώνει όλα τα εργαλεία που χρησιμοποιείς για να ανεβάσεις μια παράσταση που άλλες φορές μπορεί ένας το οποίος να παίζει πιο κοντά στην αλήθεια του και άλλες φορές πολύ πιο μεγεθυμένα Αυτό ίσως λέω εγώ τώρα έτσι όπως το σκέφτομαι που σε άκουσα γιατί υπάρχουν πιο φορμαλιστικές παραστάσεις που απαιτούν μεγάλα μεγέθη και πιο καθαρά σχήματα γιατί ο τρόπος που μιλάμε έχει ενώ έχει πολλές γκρίζες ζώνες πολύ συχνά. Αυτό που δίνει και ενδιαφέρον στους χαρακτήρες του κινηματογράφου που θέλεις να δεις αυτό που λέμε

ταινίες χαρακτήρων και σχέσεων και τα λοιπά. Πολλές φορές το θέατρο δεν εξυπηρετεί αυτό. Θέλεις ο καμβάσου να είναι πιο καθαρός. Θέλεις το μπλε να είναι μπλε και να είναι εκεί. Θέλεις το κίτρινο να είναι κίτρινο και να είναι εκεί. Και όταν αυτά τα δύο αργότερα συναντηθούν να κάνουν πράσινο αλλά όχι από την αρχή και δεν θες τον μπλε να είναι και λίγο μπλε πράσινο, θες να είναι μπλε λες τον άλλον μόνο αυτό γιατί αργότερα θα γίνει κάτι άλλο που έχει νόημα σε αυτό που θα ζωγραφίσουμε μαζί αυτό είναι πολλά τα εργαλεία, πολλά τα είδη και πολλές δυνατότητες και αυτό είναι το ωραίο και αυτό είναι και το ωραίο και εγώ να προσθέσω πάνω σε αυτό που λέτε όχι ότι έχει όντως σημασία και τι τι ανεβάζεις ναι ρε παιδί μου εννοείται αυτό αλλιώς πάμε τελείως στο ρεαλισμό για μένα και σ' είναι κακό ρεαλισμό γιατί αν θέλω να δω από την κλειδαρότρυπα είναι κάτι άλλο ρε παιδί μου το θέατρο όπως το αναγνώσκει κανείς αλλά σου λέω τώρα τη δική μου πεποίθηση μπαίνεις με το που μπαίνεις μέσα στο φουαγέ

έχεις μπει σε μια συνθήκη που ξέρεις ότι όλο αυτό είναι ένα ψέμα Είμαστε συνένοχοι σε αυτό Οπότε δεν με ενδιαφέρει να δω εσένα Με ενδιαφέρει να δω το ψέμα που μου έχεις φτιάξει Γιατί γι' αυτό πλήρωσα Και μέσα από αυτό το ψέμα Το αν θα βγει κάτι δικό σου Μία λέξη που τη λες εσύ στην πραγματικότητα Και εγώ δεν το ξέρω γιατί δεν με αφορά Αν εσύ κλαις γιατί κλαις συνέχεια Πάλι δεν με αφορά Ενώ δεν με αφορά εμένα κάτω και τέλος πάντων τον άνθρωπο ο οποίος του το απευθύνεις. Οπότε για μένα είναι λίγο ούτε μικρό ούτε μεγάλο απλά σίγουρα είμαστε συμμέτοχοι σε αυτό. Είμαστε συνένοχοι τέλος πάντων σε αυτή την παραμύθα.

Το ακούω. Θα φευγές από Ελλάδα. Έχεις σπουδάσει καταρχάς έξω. Όχι. Είναι εδώ. Δηλαδή όταν είχα πάει σε αυτή τη σχολή που λες Είναι το παράρτημα Εδώ Δεν βγήκα έξω για σπουδές Άρα δεν έχεις ζήσει καθόλου Όχι, μόνο ως ταξιδευτής Και κάποιες φορές λίγο πιο μεγάλες περιόδους Κανένα μήνα, ενάμεση, μαξ Εκτός Όχι δεν έχω ζήσει Κοίτα, παλιότερα το είχα σκεφτεί Αλλά πάντα δούλευα Εδώ με τον ένα με τον άλλο τρόπο Και την περίοδο της κρίσης που δούλευα Και ξέρεις Τα πράγματα βγαίνανε πολύ ωριακά για μια δεκαετία γεμάτη Αλλά έτσι κι αλλιώς έκανα μια ζωή που δεν απαιτούσε και παραπάνω πράγματα Μια χαρά Δεν είχα πανικοβληθεί ποτέ Γιατί είχαμε ωραίο πυρήνα με φίλους, ανθρώπους Κάναμε πράγματα, συναντιόμασταν, γελούσαμε, περνούσαμε ωραία Οπότε μέσα από τις δυσκολίες και το ψιλοπακέτομα Εντάξει, πέρασε αυτή η δεκαετία τελικά Με τα ζόρια, αλλά εντάξει Για ποιο δεκαετία λέμε τώρα Από το 2010 2011 Μέχρι Ας πούμε σίγουρα Το 17 Σίγουρα το 17, 18 θα πω εκεί Ήταν και η τηλεόραση

Λίγο νεκρή τότε Ήτανε, είχες δίκιο ότι ήταν νεκρή Και ό,τι συνέβαινε στην τηλεόραση Αφορούσε πολύ συγκεκριμένα Project και προϊόντα οπότε πάντα μου άρεσαν τα ταξίδια αλλά μου άρεσε και το σπίτι μου άρεσε και αυτή η φάση και με φίλους και τα ράγματα και τα game nights πολύ και το σινεμά και το πω το έξω μετά τις παραστάσεις με τους συναδέλφους και τους θειάσους πάντα μου άρεσαν αυτά ποτέ δεν ήθελα να ξεφύγω από αυτό για να ζητήσω μια καριέρα μεγαλύτερης δεν ξέρω τι που το κάνανε και χαρά στο κουράγιο τους που φύγανε ενώ εδώ είχανε στρωμένα τα πράγματα και φύγανε για να δοκιμάσουνε μήπως ας πούμε και κάτι να αλλάξει τους ανακαλύψουνε από το μεγάλο στούντιο και κάνουνε και αυτο που ονειρευόμασταν όλοι να κάνουμε όταν ξεκινήσαμε αυτή τη δουλειά ξέρω εγώ να ασκολουθούμε με τον κυνηματογράφο γιατί εδώ στην Ελλάδα ο κυνηματογράφος είναι και λίγο χόμπι ναι φυσικά για τους ηθοποιούς πέρα από κάποιους ενθοποιούς που μπορούν να δουλεύουν λίγο πιο συχνά που είναι τρεις

τέσσερις άρα δεν έχει σημασία είναι οκ για τους υπόλοιπους είναι λίγο χόπι δηλαδή θα σου κάτσει μια ταινία και θα πεις τέλεια μακάρι να μην έχω θέατρο εκείνη την περίοδο για να μπορέσω να την κάνω και σου λέω αλλούς γιατί δεν λες μα τι θα κάνω από το θέατρο ζω να πω όχι στο θέατρο που θα με ζήσει έξι μήνες να κάνω το σινεμά θέλω πολύ να το κάνω είναι no budget, είναι μικρό budget και δεν έχει, τάξη πώς γίνεται γίνονται προσπάθειες όλο και ανεβαίνουν και κάποιες στινίες έχουν πάει και καλά και αυτό δίνει κουράγιο και δύναμη και στους παραγωγούς να ρισκάνουν λίγο περισσότερα Ναι και φαντάζομαι ότι τώρα και στην ερώτηση που έκανε η Θελασσίνη ότι έχεις και δεν σκέφτεσαι πια μόνος σου όπως θα σκεφτόσουν 25, 27 Έχεις κάποιες υποχρεώσεις, έχεις κάποια συγκεκριμένα πράγματα που προσπαθείς να Να είσαι ένα βήμα μπροστά Όχι εννοώ και Στην όχι επιπολαιότητα Αλλά τον αυθορμιτισμό Ότι ναι θα πάω έξω να δοκιμάσω Ότι σκέφτεσαι δύο και τρεις φορές τώρα Αν το σκεφτόμουν

Πιο εύκολα θα σκεφτόμουν Να πάω να ζήσω σε μια πιο μικρή πόλη Πριν να πάω τώρα να φύγω Τώρα να πάω το παιδί μου Να πάω σε μια μεγαλούπολη Που υπόσχεται και και και Εννοείς και Ελλάδα Σε κάποιο νησί ας πούμε Αρκετά πιο ήσυχο Πολύ πιο εύκολα Πολύ πιο εύκολα Συμφωνώ εγώ Ας πούμε να σου πω Η Νέα Υόρκη είναι από τις πόλεις που όταν είχα πάει Είχα λιώσει και είχα πει Ξέρεις ήμουνα Και τρελενόμοι και εδώ Είναι σαν να έχω έρθει Και αυτό και το ξέρω αυτό και αυτό Όλο αυτό και αυτό και τα λοιπά εξαφνικά αυτό δεύτερη μέρα ποδήλατο μόνο με ποδήλατο από εδώ από εκεί αλλά μετά από λίγο λες θα μπορούσα να μείνω εδώ αλλά επειδή η ζωή είναι μικρή λες θα μπορούσα να μείνω για δύο τρία χρόνια αν είχα κάτι να κάνω και μετά νομίζω θα φευγάω τρέχοντας εκτός αν έκανα θέατρο σε μια τέτοια πόλη που μπορεί να έμενα παραπάνω αλλά τώρα τα όνειρά μου είναι πιο...

τα όνειρά μου είναι πιο μεγάλα σε σχέση με ευτυχία, χαρά γέλιο, οικογένεια το γιο μου δεν είναι πιο μεγάλα για την πάρτη μου τόσο πια συγγνώμη γιατί ευχαριστιέμαι πάρα πολύ αυτά που μου δίνονται σαν να είναι ήδη πάρα πολύ μεγάλα δεν είναι ότι δεν είναι αρκετά και θέλω κι άλλο, εγώ πιστεύω ότι με αυτά που μου δίνονται μπορώ να κάνω κι άλλα με αυτά, απλώς κι άλλα που να με καλύπτουν πάρα πάρα πάρα πολύ και να είμαι πολύ ευτυχισμένος και πολύ δημιουργικός. Άρα νιώθεις όντως πλήρης. Νιώθω πολύ πλήρης. Μεγαλώνοντας και νιώθω ότι δεν είναι λίγα αυτά που μου και που έχω κερδίσει με τα χρόνια και ο χώρος που μου δίνεται και η ψυχραιμία που έχω απέναντι στα πράγματα σε σχέση με τη δουλειά.

Οπότε λέω εδώ δεν έχουμε τελειώσει για να θέλω και τα πιο μεγάλα και αυτά. Και μάλιστα ας είναι τα πιο μεγάλα ξέρεις για το για το παιδί μου. Εγώ αυτό θα σε ρώταγα για τα όνειρά σου και αν ρε παιδί μου ξέρεις μετά από κάποιες επιτυχίες που έρχονται, ξακολουθείς να έχεις όνειρα ή κάποια στιγμή αυτό, λες εντάξει τώρα είμαστε ok.

Όχι, θέλω με αυτές τις συνθήκες, ενώ με συνθήκες που ένας εκτιμάει και σέβεται τον άλλον, νιώθω πολύ τυχερός που τα τελευταία χρόνια δουλεύω και με θειάσους, ενώ βρίσκομαι με ηθοποιούς και συναδέλφους και σκηνοθέτες που εκτιμάει ο ένας τον άλλον, που πηγαίνουμε στο θέατρο και πάντα είμαστε πραγματικά πάρα πολύ ωραία και όχι αυτό που λέμε περνάμε ωραία είναι ότι υπάρχει σεβασμός γιατί μπορεί να μην κάνουμε όλοι χαβαλέ και είμαστε ένας θείασος που δεν είναι όλοι σε φάση να μιλήσουμε λίγο πιο χαλαρά, να πούμε μπουρδες και να πέρασε ώρα κάποιοι είναι πιο ήσυχοι, κάποιοι ακούν τη μουσική τους κάποιοι ζεσταίνονται, κάποιοι όχι κάποιοι κουτσομπολεύουν γλυκά κάποιοι πειράζονται αλλά πάντα θα βρεθεί λίγος χρόνος πριν ξεκινήσει η παράσταση και θα συγκεντρωθούμε ακόμα κι αν είναι ένα λεπτό, δύο λεπτά θα συντονιστούμε όλοι μαζί και ξέρεις θα χαϊδευτούμε και παρά σας θα είμαστε όλοι μαζί για αυτό εμένα μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η συνθήκη αυτή της παρέας των ανθρώπων που όλοι

κάπως ζυγίζουμε αυτό που κάνουμε και το αξιολογούμε και το βάζουμε ψηλά και του δίνουμε αξία με την προσπάθειά μας, δεν είναι πάνω από εμάς ρίμην μας, κάπως εμείς το κάνουμε σημαντικό, γιατί εμείς βάζουμε κομμάτια του εαυτού μας σε αυτό δεν είναι το θέατρο μόνο του σημαντικό και εμείς τρέχουμε να το προλάβουμε εμείς θα το κάνουμε σημαντικό προσπαθώντας να του δοθούμε και να είμαστε ειλικρινείς απέναντί του απέναντι στη διαδικασία και στο κοινό προφανώς αυτό πιστεύω ότι είναι ανεξάντλητο αν ψάχνεις και βρίσκεις ανθρώπους που έρχονται και προτείνουν και βλέπουν και σου δίνουν και δεν τελειώνει νιώθω ότι παρόλο που σε ξέρω μία ώρα ότι όμως και πριν από το παιδί σου και ήσουν δεν το λέω μόνο με θετικό πρόσωπο ολιγαρκής δηλαδή και πριν που κάτι έλεγες για την περίοδο της κρίσης και αυτά λες εντάξει όμως ήμουν δηλαδή νιώθω ότι είσαι ένας άνθρωπος που ξέρει να χαίρεται αυτά που έχει ισχύει ή σε πιάνει και μουρλ Όχι, όχι, ξέρω να χαίρομαι και σε πληροφορώ ότι πάντα ήμουν αφιλόδοξος

με πια έννοια ότι πάντα ήθελα να κάνω το επόμενο βήμα και το επόμενο βήμα απλώς το βήμα ούτε να κάνει πολύ θόρυβο, ούτε να μου πούνε ότι το έκανα αυτά είναι να ένιωθα εγώ ότι το έκανα και ας ήταν μικρό ή ας ήταν αθόρυβο δεν ξέρω κι εγώ τη θεωρία ο καθένας βήματα ή μπορεί πιο... τι να σου πω αλλά εγώ δεν θεωρώ δηλαδή ότι ήμουν ότι μου δοθεί, εγώ είμαι εντάξει πάντα διεκδικούσα κάτι και στο τέλος το έπαιρνα αλλά αλλά στο παρόν ήσουν στο παρόν όταν ερχόταν το έβλεπα το επόμενο το ευχαριστώ μου να δεν θεωρούσα ότι ήταν εύκολο και δεν είναι και το επόμενο βήμα κάτι εύκολο και μπορεί να εκτεθείς και μπορεί να μην το καταφέρεις κιόλας, ενώ ότι μπορεί να προσπαθήσεις και να χρειαστεί και λίγο ακόμα και λίγο ακόμα και λίγο ακόμα. Αυτό.

Εγώ καταλαβαίνω τι λέει η Θελασσινή με την έννοια το λιγαρκίς έχει πάρει μια αρνητική χρειά. Όχι, ναι, γι' αυτό είπα. Επειδή το συζητάμε τον τελευταίο καιρό πολύ έντονα οι δυο μας γι' αυτό το λέω, το καταλαβαίνω. Γιατί μας προβληματίζει η γενιά θα με βάλω στην ίδια γενιά μέσα δεν με ενδιαφέρει καθόλου αυτή τη στιγμή αλλά η αμέσως επόμενη τέλος πάντων που εμείς δεν έχουμε πολύ μεγάλη διαφορά αλλά εγώ θα κλείσω το 1934 τώρα τον Απρίλη 92 δηλαδή αλλά και με τη Θαλασσινή δεν έχω πολύ αλλά και έχω μια τετράετια 95 Δεκέμβρη ναι εντάξει εννοώ κατάλαβες είναι αυτό το το πολύ λίγο που όμως κάνει διαφορά γιατί εγώ περνάω σε ένα επόμενο που θα έρθει τη βλέπω Οπότε συζητάμε κοινά πράγματα Και κάτι το οποίο παρατηρούμε κοινά Και με άλλο κόσμο Είναι ότι Και ακούω πολύ έντονα Και μου το έπες πρόσφατα Αυτό το Ερες υπερνάει Δηλαδή θα πάω για ένα φαγητό Και δεν το χαίρομαι πραγματικά Απλά το κάνω Δηλαδή μηχανικά κάνω πράγματα Που άλλοι άνθρωποι Αντιλαμβάνομαι ότι έχουν

Πολύ λιγότερα και χαίρονται το παρομικρούλι και εκτιμάνε τόσο πολύ που βγήκανε και είδανε αυτή την ανατολή από το αυτοκίνητο που πηγαίνανε προς τον πειρά να φύγουν για... κατάλαβες πως το λέω και καταλαβαίνω ότι λέει η Θελασσίνικη γιατί και εγώ το έχω πιάσει από την κουβέντα που κάνουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που σου λένε δεν χρειάζεται να αναζητήσω το extravagant το οποίο θα κάνει τόσο μπαμ αφού εμένα με γεμίζει πάρα πολύ και αυτό το πιο ας το πούμε όχι μικρό πιο εδώ, πιο μεταξύ μας το δικό μου αυτό που ονομάζω εγώ μεγάλο τέλος πάντων το οποίο είναι πολύ σπάνιο αυτό εννοώ, ότι είναι πάρα πολύ σπάνιο να να βρεις αυτό το δικό σου ναι, εφέφε, δεν πειράζει εννοώ ότι που είναι σπάνιο ωραία τα λες ναι, όχι ήθελα να καταλήξω ότι είναι πάρα πολύ όμορφο αυτό και πολύ σημαντικό να το βλέπεις ανθρώπους που που έχουν βήμα θα πω είτε λέγεται τέχνη είτε λέγεται εάν ο γιος ερχόταν και σου έλεγε ότι θέλει να γίνεις ο οποίος τώρα στα πέντε τώρα στα πέντε λέει διάφορα

να έρθω και εγώ ένα βράδυ να παίξω παράσταση μου λέει και εγώ ναι μου λέει αλλά να τους πω να μην χαιροκροτήσουν πολύ δυνατά στο τέλος λίγο γιατί τον ενοχλεί αν είναι πάρα πολλοί μου λέει από κάτω θα κάνει φασαρία και θα είναι αργά και μπορεί και να νηστάζουν και τέτοια τι να του πω είναι δυνατόν τώρα όχι εννοείται ρε παιδί μου θα είχες ας πούμε τα άγχη σου τα αυτά εγώ θεωρώ ότι όσο περνάει ο καιρός δυσκολεύει η φάση δυσκολεύει η φάση κοίτα εκείνη η γενιά δηλαδή θα είναι μια άλλη γενιά πιο υβριδική νομίζω Γιατί βλέπω ότι σιγά σιγά οι καλλιτέχνες δεν έχουν μία...

Ξέρεις είναι ένα φάσμα που υπάρχει και χώρος πια να εξελίσσεται με αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι... Εσύ ηθοποιός παίζεις ένα όργανο οπότε ή θα παίζεις μουσική ή θα είσαι ηθοποιός και αν κάτσεις και καμία παράσταση να κάνεις ότι παίρνεις και ένα γιουκαλίλι να κάνεις γκρίγκι γκρίγκι και αυτό σου κάτσε, είσαι τυχερός ας πούμε.

όχι, νομίζω ότι θα φτιάχνονται καινούρια πράγματα τώρα ελπίζω ότι θα έρθει ένα κύμα και νέας τέχνης ένα νουβέλ βαγ που θα μας πνίξει όλους και θα μας δώσει ελπίδα ότι τα πράγματα εξελίσσονται αλλά μπορεί άγχος ναι θα είχα άγχος θα είχα άγχος γιατί θα βρεθεί αντιμέτωπος με ματέο με ματέος και αυτός που βλέπεις ότι ο άνθρωπος από ενός έτους τρώει τέτοιες φαλιάρες με το που γεννιέται ξεκινάει να εκπαιδεύεται στη ματέωση και στην αποδοχή του τέλους του θανάτου και τα λοιπά από την πρώτη μέρα σχεδόν άρα όχι αυτό είναι το ταξίδι εγχωρνόμουνα προφανώς αλλά τι να κάνεις θα κάνεις πάρα πολλούς λόγους να αγχώνεσαι αυτό θέλω να λέω με την έννοια ότι πιστεύω ότι ρε παιδί μου σε αυτή τη δουλειά είναι πιο έντονη η ματέωση από ότι είναι σε άλλες όσο ενεργεστικό και να ακούγεται τώρα δεν ακούγεται όχι το παίρνεις και πολύ προσωπικά είναι μια έκθεση όλα αυτά ψυχοτέτοια από αυτή την άποψη το λέω θέλει το αφήγημα του κάθε στιγμή να πεις αυτό και όχι να κρυφτείς πίσω από αυτό

να είναι αυτό γιατί το θέμα δεν είναι πως τα βλέπεις τα πράγματα δεν υπάρχει δηλαδή πως κατασκευάζεις αυτή την αλήθεια σου για να αντέξεις άρα θέλει αυτό το αφήγημα να αναπλάθεται ξανά και ξανά και ξανά για να είσαι ασφαλής πίσω από αυτό και να είσαι και αρκετά γεωμένος γιατί σε πετάει πολύ εύκολα έξω και το παίρνεις πολύ προσωπικά εδώ παίζεις το θέατρο και κάποιος μπορεί να κάνει κάτι από τους θεατές και να φέρει έναν ηθοποιός στα όρια του χωρίς στην πραγματικότητα να υπάρχει πραγματική αφορμή γιατί ο άλλος το πήρε προσωπικά ότι γίνεται προς αυτόν δηλαδή το έχουμε κουβεντιάσει και αυτά μας συναδέλφους συμβαίνει που δεν είναι ούτε αυτή η αλήθεια σιγά τώρα όχι απλώς νομίζω ότι είσαι πολύ ανοιχτός και όλα τα ρουφάς ως δικά σου ναι ισχύει αλλά αν έχεις καταφέρει να κάνεις τόσα πολλά πράγματα για να φτάσεις στη σκηνή και να είσαι τόσο ανοιχτός και ταυτόχρονα να ερμηνεύεις και να κάνεις και να ταξιδεύεις και να ελέγχεις και τα μέσα σου και τα εκφραστικά σου μέσα εννοώ

όχι τα μέσα σου και τα έξω σου και το ρυθμό και τη μουσική και την έκθεση και το συνέστημα νομίζω μπορείς να φτάσεις το σημείο να την διδασέψεις και αυτόν τον εγωισμό και να τον παραμείνεις κάποια στιγμή δεν λέω αλλά κάποια στιγμή μπορείς και κάποια άλλη όχι και είναι ωραίο να μην μπορείς είναι ωραίο να τελειώσεις και μια παράσταση και να σε έξω φρενώνει για κάτι και μετά να αναλάβεις την ευθύνη και να πεις δεν φύγε κανείς εγώ έφταγα γιατί ήμουν κάπως ασυγκέντρωτος και κάπως μου φταίγαν όλοι ή μια άλλη μέρα να πεις ότι δεν αντέχω άλλο γιατί είμαι πολύ εκτεθειμένος και μια άλλη μέρα να πεις σήμερα νιώθω πιο δυνατός και όντως να είσαι ανθρώπινο νομίζω ότι ήρθε Α, ήρθε η ώρα Ήρθε η ώρα να με διώξετε Και νόμιζα ότι Επειδή εγώ έχω να πάω για χορό Και πρέπει να αρχίσουμε και το στοντιό Αλλά νόμιζα ότι θέλεις να συνεχίσεις Επειδή δεν ήθελα να σας μιλήσω Είπαμε Πολλά και ωραία Και βαθιά Εγώ σας ευχαριστώ για τη διάθεσή σας Και εγώ πολύ Θα προλάβουμε να πάμε στην παράσταση

θα προλάβουμε. Ναι θα προλάβουμε. Ή πέντε εβδομάδες. Ναι ναι. Έχουμε ακόμα μέχρι εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα στο θέατρο Βασιλάκου. Τί πλήρωσε αυτός. Πριν το είπα και πούλησε τη νύχτα. Και πούλησε. Εντάξει εντάξει κλέβεις. Έχει νόημα και αυτό. Αλλά είναι ότι την πλήρωσε και όλα σε αυτό. Ναι ναι ναι. Στο Βασιλάκου.

Στο Βασιλάκο μέχρι την Κυριακή των Βαΐων Σίγουρα μπορεί να συνεχίσουμε και για κανένα Σαββατοκύριακο Τετάρτη με Κυριακή Σαββατοδίπλη Και η ταινία πρεμιέρε 19 Μάρτη η τελευταία κλίση στους κινηματογράφους Η ταινία οπωσδήποτε Το συζητάμε Ευχαριστούμε πάρα πολύ Εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ Στο Επανειδύν

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00