Κέλλυ Ιωάννου- Ελένη Ψαρράκου: Η "μαγική" λύση στο να εξαληφθεί η βία κατά των γυναικών είναι να Γίνεις Άνθρωπος
Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνιαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο σημερινό επεισόδιο του ''Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια'', φιλοξενούμε δύο γυναίκες που συναντιούνται σε ένα σημείο όπου η προσωπική εμπειρία και η γνώση συναντούν την ανάγκη για αλλαγή. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η Κέλλυ Ιωάννου, καθηγήτρια εγκληματολογίας και ιδρύτρια της πρωτοβουλίας «Γίνε Άνθρωπος», και η Ελένη Ψαρράκου, αδελφή της Γαρυφαλλιάς που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της στη Φολέγανδρο το 2021, μιλούν για όλα εκείνα τα κενά του συστήματος που εξακολουθούν να αφήνουν τις γυναίκες εκτεθειμένες στη βία.Η συζήτηση ξεκινά από μια φράση που τα τελευταία χρόνια ακούγεται παντού: «μίλα». Ένα κάλεσμα που, όπως επισημαίνουν, είναι απαραίτητο, αλλά συχνά αποδεικνύεται ανεπαρκές όταν δεν συνοδεύεται από πραγματική προστασία. Γιατί το να ενθαρρύνουμε μια γυναίκα να μιλήσει προϋποθέτει ότι υπάρχει κάποιος να την ακούσει και κυρίως να την προστατεύσει. Διαφορετικά, το βάρος μεταφέρεται ξανά πάνω στο ίδιο το θύμα.Η Κέλλυ Ιωάννου εξηγεί πώς οι δομικές αδυναμίες του δικαστικού και θεσμικού πλαισίου δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η έμφυλη βία συχνά αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. Αναφέρεται στην ανάγκη για ουσιαστική εκπαίδευση των θεσμών, καλύτερο συντονισμό των υπηρεσιών και μια βαθύτερη κατανόηση του φαινομένου της γυναικοκτονίας, όχι ως «μεμονωμένου περιστατικού», αλλά ως κοινωνικού προβλήματος που απαιτεί συστημικές λύσεις."Οι εθελοντές σοκαρίστηκαν όταν τους είπα ότι το "Σπάσε τη σιωπή" δεν θα βγει από την οργάνωσή μας, γιατί για να μιλήσεις κάπου, πρέπει να υπάρχει και κάποιος να σε ακούσει".Στο κέντρο όμως της συζήτησης βρίσκεται η φωνή της Ελένης Ψαρράκου. Η αδελφή της, Γαρυφαλλιά, δολοφονήθηκε το καλοκαίρι του 2021 στη Φολέγανδρο από τον σύντροφό της, μια υπόθεση που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Η Ελένη μιλά για την απώλεια όχι μόνο ως τραύμα, αλλά και ως ευθύνη να συνεχίσει να θυμίζει ότι πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ζωή που χάθηκε.Με αξιοπρέπεια και δύναμη περιγράφει την πορεία μετά τη δολοφονία της αδελφής της: τον αγώνα για δικαιοσύνη, αλλά και την προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη της Γαρυφαλλιάς πέρα από τον τίτλο μιας είδησης. Για αυτό και δημιούργησαν μαζί με την Κέλλυ τον οργανισμό "Γίνε άνθρωπος", για τη μνήμη της Γαρυφαλλιάς και κάθε γυναίκας."Η αδερφή μου δεν έκανε τίποτα κακό, απλώς πήγε διακοπές με το αγόρι της. Κανένας δεν γράφει στο μέτωπό του, θα σε σκοτώσω στις διακοπές."Σε αυτή τη συζήτηση, η γνώση της εγκληματολογίας συναντά την εμπειρία της απώλειας και μαζί αναδεικνύουν μια κοινή αλήθεια: ότι η προστασία των γυναικών δεν μπορεί να είναι μόνο σύνθημα. Χρειάζεται θεσμούς που λειτουργούν, κοινωνία που αναγνωρίζει το πρόβλημα και ένα σύστημα που δεν περιμένει το επόμενο τραγικό περιστατικό για να αντιδράσει. Ένα επεισόδιο για την ευθύνη, τη μνήμη και την ανάγκη να γίνει η ασφάλεια των γυναικών πραγματική προτεραιότητα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
και πώς μπορούμε πραγματικά, οργανωμένα και ως κράτος και ως κοινωνία, να πατάξουμε αυτή τη βία στις γυναικοκτονίες, στην πατριαρχία και όντως αυτή η μέρα να έρχεται κάποια στιγμή και να είναι μόνο μία μέρα γιορτής και όχι μία μέρα όπου θα ξύνουμε παλιές πληγές. Γι' αυτό το λόγο κοντά μου σήμερα και είμαι πολύ συγκινημένη Έχω την καθηγήτρια κλιματολογίας στην Κελή Ιωάννου Και έχω ένα υπέροχο κορίτσι την Ελένη Ψαράκου η οποία είναι η αδερφή της Γαριφαλιάς Που δολοφονήθηκε άγρια από τον σύντροφό της τη Φολέγανδρο το καλοκαίρι του 2021 Κορίτσι και καλώς ήρθατε Καλώς σας βρέχατε Ευχαριστούμε και που μας κάλεσες Δεν ξέρω από που να αρχίσω και γενικά δεν έχω βγάλει συγκεκριμένο σκελετό για αυτή την εκπομπή Θέλω να ρωτήσω πρώτα την Κέλλη, εσύ είσαι και ιδρύτερη για τους συλλόγους Γίνε Ανθρωπός και θέλω να μου πεις αν έχουν γίνει βήματα ή αν ακόμα είμαστε στην προσπάθεια Αρχικά θέλω να πω ότι και εγώ θα ήθελα κάθε φορά που πλησιάζει αυτή η μέρα εξήμνησης της γυναίκας
να είχαμε να σχολιάσουμε κάτι όμορφο Δυστυχώς όμως τα τελευταία χρόνια επιτάσσει η επικαιρότητα αν θέλεις να μιλήσουμε για το ποια είναι η θέση της γυναίκας και το κάνουμε αυτό το 2026, δηλαδή φτάσαμε το 2026 να σχολιάζουμε κατά πόσο η γυναίκα είναι εκτίμα ή όχι κάποιου. Οπότε αν και θα ήθελα πάρα πολύ να σου πω ότι έχουν γίνει θετικά βήματα, η όλη η εμπειρία και τόσο μέσα από τον οργανισμό αλλά και η ακαδημαϊκή δεν μου επιτρέπει να σου πω κάτι τέτοιο.
Δεν θέλω να είμαι αφοριστική. Δηλαδή, έχουμε διεκδικήσει πράγματα σαν κοινωνία, προσπαθούμε να σπάσουμε αν θέλεις κάποια στερεότυπα. Κινήματα όπως το Me Too έχουν βοηθήσει να ανοίγουν αν θέλεις στόματα. Αλλά εδώ θα σου πω κάτι το οποίο όταν έρχονται θελοντές στον οργανισμό ξαφνιάζονταν. γιατί δημιουργούσαν ξέρεις αφήσεις που λέγανε μίλα, σπάσε τη σιωπή και είναι το πρώτο πράγμα που τους είπα δεν θα βγει από τον οργανισμό, από το γήνα άνθρωπος ποτέ κάτι τέτοιο.
Γιατί το έκανα. Γιατί για να μιλήσεις κάπου πρέπει να υπάρχει κάποιος να σε ακούσει. Ακριβώς. Άρα όταν προτρέπουμε τις γυναίκες να μιλήσουν, να σπάσουν το φόβο τους υπάρχει ο αντίστοιχος μηχανισμός τα αντίστοιχα πρωτόκολλα προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι θα λειτουργούν είτε η δικαστική εξουσία που θα παρέχει την ασφάλεια στις γυναίκες, οπότε να πούν στο τέλος άξιζε που μίλησα και πέρασε όλη αυτή τη διαδικασία Άρα μεμονωμένα μπορώ να σου πω ότι έχουν γίνει κάποια βήματα από συλλογικότητες από ανθρώπους που έχουν την δυναμική και τη δημοσιότητα στο να κατανομάσουμε κάποια πράγματα, αλλά όσο αυτά δεν συμβαδίζουν με θεσμικούς τρόπους για να υπάρξουν ολιστικές απαντήσεις, δεν θα έχουμε το αποτέλεσμα το οποίο είναι το επιθυμητό που τι ζητάμε, το αυτονόητο, την προστασία της γυναίκας.
Ελένη, καταρχήν σε ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαι σήμερα εδώ και η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε την ευκαιρία να ακούμε τη μεριά της αδερφής της αδερφικής αγάπης που έχει χάσει τον ανθρωπότοπο μια γυναικοκτονία πως έχει βιώσει όλο αυτό και μάλιστα εσύ είσαι και γυναίκα οπότε όλο αυτό το πράγμα σίγουρα μέσα σου έχει γραφτεί με έναν τρόπο πολύ συγκεκριμένο θέλω να μου πεις εσύ τις σκέψεις σου για αυτή την ημέρα για την ημέρα της γυναίκας Ευχαριστώ αρχικά που με κάλεσες η ημέρα της γυναίκας για μένα είναι πάρα πολύ τιμητική γιατί δείχνουμε ότι και οι γυναίκες έχουν αξίες και δικαιώματα σε αυτή τη ζωή με στεναχωρεί λίγο που πάλι την ημέρα της γυναίκας πρέπει να μιλάμε για άσχημα γεγονότα που μας έχουν συμβεί Θα προτιμούσε να είναι μια γιορτή αυτή η μέρα Για το γυναικείο φίλο Που προσφέρει τόσο πολλά στην κοινωνία Γινόμαστε μαμάδες Προσφέρουμε τη ζωή ουσιαστικά Και είναι κρίμα να συζητάμε μόνο για τα άσχημα εκείνη τη μέρα Θα προτιμούσε να εστιάσουμε στην χαρά του γυναικείου φίλου
Και φαντάζομαι θα προτιμούσες να μην είσαι και εδώ σήμερα Να μην υπάρχει λόγο να βρίσκεσαι εδώ σήμερα Θέλω να μου μιλήσεις Είμαστε σχεδόν πέντε χρόνια τώρα Από τη γυναικοκτονία της Γαρυφαλιάς Που μας είχε συγκλονίσει τότε Θέλω να μου πεις αν ακόμα στο μυαλό σου τρέχει Το αν θα μπορούσε να έχει κάνει κάτι δικαιοσύνη Καλύτερα Αν θα μπορούσε να υπάρχει μία πρόληψη Αν θα μπορούσατε να είχατε προλάβει κάτι Γιατί φαντάζομαι ότι είναι σκέψεις Ο οποίες τις κάνουν όλα τα θύματα ότι μήπως κάτι δεν είδα, να το χειριζόταν καλύτερα, να το χειριζόταν καλύτερα οι αρχές που δεν έχει και νόημα και όλος να το σκέφτεσαι αλλά δεν μπορείς και να μην το κάνεις.
Θέλω να πεις εσύ λοιπόν μετά από πέντε χρόνια, αν κάνεις τέτοιες σκέψεις. Μετά από τόσο καιρό έχω καταλήξει ότι η αδερφή μου δεν έκανε κάτι λάθος. Πήγε διακοπές με το αγόρι της. Ούτε η κοινωνία θα μπορούσε να το έχει σταματήσει αυτό. Ήδη ένιωθε καλά να πάει διακοπές Δεν θεωρώ ότι πήγε κάτι λάθος Κανείς δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει Κι εγώ άμα ήξερα ότι θα συμβεί αυτό Δεν θα μπορούσα να της πω ξέρεις μην πας Ήταν κάτι πολύ ανθρώπινο Το πιο φυσιολογικό Με τον άνθρωπο που αγαπάς να πας διακοπές Από εκεί και πέρα Το πρόβλημα είναι ότι Να δεις τα σημάδια που σου δείχνει Ίσως από πριν Και αυτό πάλι Κανένας δεν γράφει στο κούτελό του Ξέρεις είμαι δολοφόνος Θα πάμε διακοπές και θα σε σκοτώσω Δεν είχα ποτέ τέτοιες σκέψεις Δηλαδή δεν θεωρώ σίγουρα οι αδερφοί μου Ότι έκανε κάτι κακό Από εκεί και πέρα Αφού συνέβη Να κοιτάξουμε να αντιμετωπίσουμε Το να μην ξαναγίνει Ούτε εγώ μπορούσα να της πω μην πας Δεν βρήκα κάποιο κακό από την πλευρά της.
Θέλω να προσθέσω λίγο κάτι σε αυτό. Πολλές φορές, μπορεί να σας φαίνεται και παράδοξο αυτό, ότι οι μητέρες κυρίως είναι αυτές που κάνανε τον πόνο τους δύναμη και με αυτό αφορμή και μετά τη δολοφονία της Γαρυφαλιάς ιδρύθηκε ο οργανισμός. Άρα πολλές φορές τις βλέπουμε να έχουν κάνει τις μητέρες δημόσιες τοποθετήσεις γιατί τα δικά τους παιδιά δεν γυρίζουν πίσω αλλά προσπαθούμε σε έναν αγώνα να προστατεύσουμε άλλες κοπέλες που μπορεί να κινδυνεύουν.
Και μέσα σε αυτή την προσπάθεια ίσως φαίνεται αδιανόητο σε ορισμένους ότι μπορεί κάποιοι και ειδικά στο διαδίκτυο που ξέρεις καλύτερα τι γίνεται να σχολιάσουν κάτι αρνητικά μέσα σε ένα πλαίσιο ρητορικής μίσους. Δεν θέλω να τους δώσω δύναμη. Θέλω όμως να μείνω για να σπάσουμε κάποια ταμπού. Έχω δει πολλές φορές σχόλια, τα οποία περιλαμβάνουν και την περίπτωση της γαρυφαλιάς, που ας πούμε επισημαίνουν ότι και τι περίμενε με αυτόν που έμπλεξε και για ποιο λόγο να πάει ας πούμε διακοπές.
Το victim blaming. Θέλω να είμαστε σαφείς Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις των κοριτσιών που δολοφονήθηκαν με αυτόν τον τρόπο οι ίδιες Δεν υπήρχαν σε όλες αυτές τις υποθέσεις σαφή προειδοποιητικά σημάδια Άρα το να λέμε κάτι τέτοιο διαστρεβλώνει και αποπροσανατολίζει Δηλαδή στην περίπτωση της γαρυφαλιάς δεν υπήρχαν προηγούμενα ένδυλα Ήταν ο πιο ήσυχος άνθρωπος Δεν προκαλούσε ποτέ προβλήματα Τα ακούσαμε και στο δικαστήριο και από τους γονείς του Ότι στο ποδόσφαιρο ήταν ο πιο ήσυχος Που ίσα ίσα σε τσακωμούς θα τους ένωνε Και θα τους έλεγε να τα βρείτε Ότι είναι όλα καλά Δεν τσακωνόταν, δεν έμπλεκε σε καυγάδες Ένα πολύ ήσυχο παιδί Είχε σπουδάσει Είχε τη δουλειά του Ήταν όλα καλά Έτσι έδειχναν. Δεν είχε δείξει ποτέ ότι μπορεί να γίνει κακοποιητικός απέναντι σε κάποιον.
Παρ' όλα αυτά, το να φτάσει κάποιος στο σημείο να δολοφονήσει τη σύντροφό του και την κοπέλα του, φαντάζομαι έχει... Στάδια. Βγαίνουν κάποια στάδια και βγαίνουν και κάποια κατώτερα ένστεκτα, τα οποία ξεκινάνε και από την πατριαρχία και από το στερεότυπο ότι η γυναίκα σου ανήκει, ότι πρέπει να συμπεριφερθεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο είτε να μην τη θεί προκλητικά, είτε να μην σε χωρίσει είτε να μην κοιτάξει κάποιον άλλον, γιατί την κοίταξε κάποιος άλλος δηλαδή θέλω να πω ότι όλα αυτά δεν ανάβει ξαφνικά ένα φυτίλι όλα αυτά είναι εμπεδωμένα ακόμα μέσα στο μυαλό κάποιων ανδρών περί του τι φαντάζονται ότι είναι μια σχέση με μια γυναίκα και πόσο ακριβώς όταν συμφωνώ με κάποιον ότι θα είμαστε μαζί τι σημαίνει αυτό το μαζί Σημαίνει ότι απαγορεύω να φορέσεις μία μηνυφούστα, απαγορεύω να σε κοιτάξει ένας άλλος έξω σε ένα μπαρ γιατί να σε κοιτάξει εσύ φτες.
Δηλαδή θέλω να πω ότι είναι εμπεδωμένα στο μυαλό πάρα πολλών ανδρών ακόμα αυτά. Συμφωνώ απόλυτα και θα προσθέσω ότι το κακό είναι ότι είναι εμπεδωμένο και στο μυαλό των γυναικών. Ξέρεις πολλές φορές αντιμετωπίζουμε το εξής. Αυτό που περιγράφεις εγκληματολογικά ονομάζεται ο φαύλος κύκλος της βίας. Τι λέει ο φαύλος κύκλος της βίας, ότι υπάρχουν τρία διακριτά στάδια.
Το πρώτο λοιπόν στάδιο έχει να κάνει με την συναισθηματική ψυχολογική κακοποίηση του θύματος, που σημαίνει ότι όσο καιρό είμαι μαζί με το θύμα, είτε έχω μία συντροφική σχέση, είτε είμαι στο πλαίσιο ενός γάμου, προσπαθώ σιγά σιγά να το απομονώσω από άλλους συγγενείς, από φίλους αρχίζω και έχω κριτική στο πως μαγείρεψες, πως ντύθηκες, που έστειλες, που μίλησες και εκεί είναι αυτό το λεγόμενο gaslighting της χειραγώγησης ούτως ώστε να νιώθει επί της ουσίας ο κακοποιητής ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο απέναντι στο θύμα ακολουθεί ένα στάδιο έντασης, κλιμακούμενης όπου εκεί μπορεί να έχουμε και το πρώτο, αν θέλεις, σημάδι σωματικής κακοποίησης.
Που εδώ υπάρχει ένας άλλος μεγάλος μύθος, το τι θεωρούμε σωματική κακοποίηση. Γιατί πολλές φορές έρχονται οι γυναίκες και λένε, μα δεν μου έχει σηκώσει ποτέ χέρι. Ναι, σου έχει όμως εκτοξεύσει αντικείμενα, σε έχει πιάσει απειλητικά. Αν έχει εκτοξεύσει αντικείμενα στον τοίχο ή στο ταβάνι ή σε σένα. Το θεωρείται σωματική κακοποίηση που πολλοίς κόσμος δεν το γνωρίζει.
Έχει σπάσει ένα τραπέζι, έχει αναποδογυρίσει τα έπιπλα. Είναι σε αυτό το πλαίσιο που συνδυάζεται με τον εκφοβισμό επί της ουσίας. Και το τρίτο στάδιο είναι ότι εφόσον υπάρχει αυτή η κλιμακούμενη βία, το περιστατικό, το έντονο, γυρίζει πίσω απολογητικά. Ότι συγνώμη ας πούμε για αυτό που έκανα, δεν έπρεπε να ξεφύγω, δώρα, καρδούλες κ.ο.κ.
Εξής, σε αυτό λοιπόν το τρίτο στάδιο και γι' αυτό επισήμανα το κομμάτι το ότι πώς έχουμε μεγαλώσει και οι γυναίκες, οι γυναίκες έρχονται να το ακούσουν γιατί είναι θέμα γνωστικής ικανότητας που πολλοί γυρίζουν ας πούμε και σχολιάζουν ότι οι γυναίκες δεν είναι καλά, δεν σκέφτονται, είναι αφελείς. Όχι, είναι θέμα του εισκοινωνίας και αυτού που μας έχει υποτίσει Τι μας έχει υποτίσει η κοινωνία Ότι πρέπει να είσαι το καλό κορίτσι Ότι πρέπει να το υποστείς και αυτό Ότι ανάλογα με το πως εσύ θα συμπεριφερθείς Ο άλλος θα είναι λιώμα Αν εσύ είσαι λίγο πιο καπάτια Αν είσαι τσαούσα Ναι, θα τον κάνεις ό,τι θέλεις Αν είσαι τσαούσα θα έχεις τα αντίστοιχα αποτελέσματα Έρχεται λοιπόν αυτό και ποτίζεται μέσα σου όπως εμποτίζονται και όλα τα σύνδρομα που αν θέλεις θα λέμε σύνδρομο σωτήρα.
Το ότι ναι ξέφυγε ή δεν διαχειρίζεται σωστά το θυμό του αλλά κατά τα άλλα είναι πολύ καλό παιδί. Άρα εγώ είμαι αυτή η οποία πρέπει να βρει τη λύση. Αλλά κανένας άνθρωπος δεν αλλάζει αν δεν θέλει ο ίδιος να αλλάξει και δεν έχουμε εμείς την ικανότητα να τον αλλάξουμε. Θέλω να πάμε και στην κουβέντα που κάναμε και έξω λίγο.
μου ανέφερες την περίπτωση των δικαστηρίων. Υπάρχει εδώ ένα θέμα πολύ μεγάλο και είπες και εσύ πριν, το θέμα είναι να μιλήσει η γυναίκα αλλά ποιος θα την ακούσει. Έχουμε πάρα πολλά περιστατικά και της κυριακής γρίβα η οποία δολοφονήθηκε, δηλαδή πήγε, είπε το πρόβλημα να της δολοφονήθηκε έξω από το αστυνομικό τμήμα. Έχουμε την περίπτωση της Σαλαμίνα, της κοπέλας που πήγε να παραπονεθεί στο αστυνομικό τμήμα στη Σαλαμίνα.
Έχουμε δηλαδή περιπτώσεις γυναικών οι οποίες πάνε, μιλάνε και τελικά το θύμα είτε γυρνάει εξαγριωμένο είτε δεν τους παρέχεται η βοήθεια η οποία πρέπει να τους δοθεί και ουσιαστικά το ότι είτε μίλησαν δεν απέφερε κανένα αποτέλεσμα ή στο χειρότερο σενάριο οδήγησε τελικά τον να μιλήσουν οδήγησε και στο θάνατό τους. Οπότε δηλαδή θα ήταν προτιμότερο να μην μιλήσουν Θέλω να μου πεις λοιπόν Και έχοντας και εγώ και από το ρεπορτάζ Και ως δημοσιογράφος αρκετή εμπειρία Και ξέροντας κάποια πράγματα Ξέρω ότι είναι μια διαδικασία Μια κοπέλα είναι θύμα ενδοκογενικής βίας Απειλών σε πρώτη φάση κατά τη ζωή της Φέρνουμε ένα παράδειγμα Πάει στο αστυνομικό τμήμα Καταθέτει μια μήνυση Ο θήτης συλλαμβάνεται οδηγείται στο αυτόφορο και την επόμενη μέρα ή τις επόμενες μέρες βγαίνει μια δικάση.
Η απειλή κατά της ζωής συνήθως δεν επισύρει κάποιες τιμές που έχουν να κάνουν με κάθυρξη. Έχουν να κάνουν με ποινές ανασταλτικού χαρακτήρα. Που σημαίνει ότι την επόμενη μέρα ή μόλις εκδικαστεί ο άνθρωπος ακόμα και αν καταδικαστεί η ποινή του είναι ανασταλτική και είναι έξω. Μπορούμε να πούμε ότι αυτή η γυναίκα έχει δικαιωθεί.
Όχι βέβαια, όχι απλά δεν έχει δικαιωθεί, δεν έχει προστατευτεί ουσιαστικά Και υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορούν να ζητηθούν και ασφαλιστικά μέτρα Και το δικαστήριο να κρίνει ότι δεν είναι απαραίτητο να δοθούν ασφαλιστικά μέτρα Και πρόσεξε τώρα, όλα αυτά σε ένα πλαίσιο που μια γυναίκα έχει την οικονομική δυνατότητα να προχωρήσει Ξέρεις πόσες γυναίκες υπάρχουν εκεί έξω που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να προχωρήσουν σε ασφαλιστικά μέτρα.
Γιατί μην ξεχνάμε ότι ένα τεράστιο κομμάτι του πλαισίου της συνδικογενειακής βίας είναι η οικονομική κακοποίηση. Δηλαδή μπορεί η γυναίκα να δουλεύει, να έχει τον δικό της μισθό και να μην έχει καν πρόσβαση στην κάτω της μισθοδοσίας της, στο e-banking της. Από εκεί ξεκινάνε όλα. Δεν έχει δηλαδή πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους.
Κοίταξε να δεις. Και να συμπληρώσω, θεωρώ ότι η αστυνομία, είναι δική μου προσωπική άποψη, μετά τα τελευταία αυτά περιστατικά, θεωρώ ότι αναβάθμισε τα πρότοκολα της και σε ό,τι αφορά τα άμεσα αντανακλαστικά και το να δοθεί το περιπολικό προκειμένου να γυρίσει το θύμα στο σπίτι του ασφαλής, όλα αυτά τα παρέχει πια. Θεωρώ όμως ότι είναι προβληματική από εκεί και πέρα όταν παραδίδεται το θύμα στη δικαιοσύνη Το πως αποδίδεται πραγματικά η δικαιοσύνη μέσω της δικαστικής εξουσίας Κοίταξε θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω Θεωρώ ότι έχουν γίνει Στο κομμάτι της αστυνομίας Στης αστυνομίας Θεωρώ ότι έχουν γίνει κάποια βήματα Γιατί με την υπόθεση Γρίβα έφτασε ο κόμπος στο χτένι και διαφωνώ και που έφτασε ο κόμπος το χτένι με την υπόθεση Γρίβα γιατί στην υπόθεση Γρίβα τι μας πείραξε ο συμβολισμός το ότι έγινε έξω από ένα αστυνομικό τμήμα δεν είναι η μονοδική περίπτωση όμως που το θύμα απευθύνθηκε στην αστυνομία πήγε να κάνει καταγγελία και εν τέλει κατέληξε να βρεθεί δολοφονημένο
έχουμε άπειρες τέτοιες περιπτώσεις Έχουμε περιπτώσεις που στην περίπτωση της Ντόρα Ζαχαριά από τη Ρόδο, η κοπέλα καλούσε στη δίωξη και έλεγε νιώθω ότι μου παρακολουθεί το κινητό. Κανένας δεν συνέδεσε ότι το στόκινγκ οδηγεί και αυξάνει την επικινδυνότητα και μπορεί να συσχετιστεί με ανθρωποκτονία. Δεν της έδωσε κανένα σημασία.
Στην υπόθεση της Ενκελέιντα η γυναίκα είχε πάει να καταγγείλει στο πλαίσιο του αυτοφόρου αυτός συνελήφθη ενώ ήταν μέσα στο αυτοφόρο έπαιρνε τηλέφωνο και απειλούσε και την Ενκελέιντα και την κόρη της τη Στεφανία μέσα από το αυτοφόρο που ας μας πει κάποιος πώς γίνεται να καλεί κάποιος μέσα από το αυτοφόρο και να εξαπολύει απειλές.
δεν ενημερώθηκαν ποτέ για την εκδίκαση του αυτοφόρου η Ενκελέιδα και τα παιδιά της και την επόμενη μέρα πήγε και τη δολοφόνησε και είναι άπειρες τέτοιες υποθέσεις που δεν μας φτάνει ο χρόνος του podcast να σου τις αναφέρω πρέπει να φτάσουμε στο ακραίο σενάριο της δολοφονίας έξω από το αστυνομικό τμήμα για να κινηθεί κάτι να πεις ότι τώρα θα στείλε ένα περιπολικό δηλαδή άμα είναι να δολοφονούμαστε για να μας στείλετε ένα περιπολικό εντάξει είναι λίγο κοροϊδία βοηθήστε μας ουσιαστικά Ελένη θέλω να μου πεις πως νιώθεις κάθε φορά που ακούς ότι άλλη μια γυναίκα δολεφονήθηκε από το χέρι συντρόφου της προσωπικά ως Ελένη και ως βίωμα γιατί μπορεί να μου πεις ξέρεις τι εγώ πλέον τα φιλτράρω τόσο πολύ δεν θέλω, με προστατεύω το περνάω έτσι γιατί θέλω να επιβιώσω από αυτό, είναι τραυματικό και το δέχομαι και το σέβομαι πάρα πολύ Θέλω να μου πεις πώς το βιώνεις ή ξύνεται πάλι η πληγή Σίγουρα κάθε φορά που ακούω άλλο ένα τέτοιο γεγονός Μπαίνω αυτόματα στη θέση της οικογένειας της κοπέλας
Γιατί ξέρω 100% πώς αισθάνονται Οπότε είναι σαν να το ξαναζώ και εγώ ίδια Και η οικογένειά μου παράλληλα Επιλέγω μερικές φορές να μην μπαίνω στα social media και να διαβάζω λεπτομέρειες πώς έγινε, τι έγινε. Γιατί προφανώς δεν θέλω να αναβιώσω και όλο το γεγονός της αδερφής μου. Αλλά το συλλογικό τραύμα υπάρχει. Και πέρα από μένα και την οικογένειά μου που το έχουμε ζήσει, θεωρώ ο καθένας μας στην κοινωνία πονάει για αυτές τις γυναίκες.
Η επαφή σου στο σύλλογο, στο γυναίκο άνθρωπος και με άλλες οικογένειες θυμάτων σε έχει βοηθήσει σένα και την οικογένειά σου να αισθανθείτε τέλος πάντων πιο δυναμωμένοι, πιο να παρηγορηθείτε, αν υπάρχει παρηγοριά σε αυτό, να αισθανθείτε τέλος πάντων ότι μέσω από αυτό το σύλλογο κάτι μπορεί να γίνει, μέσω από αυτής της προσπάθειας ίσως κάτι μπορεί να αλλάξει.
Σίγουρα το γίνε άνθρωπος για αυτές τις οικογένειες είναι και μια λύτρωση Ότι κάπως δικαιώνεται η αδερφή μου μέσα από αυτό Ότι ναι εμένα έχασε τη ζωή της αλλά μέσα από το γίνε άνθρωπος μπορεί να βοηθήσει μια άλλη ζωή να σωθεί Είναι πολύ λυτρωτικό αυτό και να ξέρεις ότι υπάρχουν άτομα από την κοινωνία καθημερινά καθημερινά φοιτητές, μαμάδες άλλες, ειδικοί σαν την Κέλλη, που θέλουν να βοηθήσουν πραγματικά και σε στηρίζουν όσο τίποτα άλλο.
Γιατί το στήριγμα της οικογένειάς μου είναι από αυτές τις φορείς απλοί καθημερινοί άνθρωποι, που κάνουν όλα αυτά για μας χωρίς αντίκτυπο, απλά για να σώσουν άλλη μία γυναίκα. Είναι λυτρωτικό αυτό. Κέλλη μου είπες πριν ότι υπάρχει ένα μοτίβο και ότι ακούμε διαφορετικές ιστορίες όπου υπάρχουν πάρα πολλά κοινά σημεία είτε στην προϊστορία είτε στο ιστορικό της οικογένειας δηλαδή ένας άντρας ο οποίος έχει έναν κακοπητής μπορεί να προέρχεται από κακοπητικό περιβάλλον κακοπητικό πατέρα και μου λες ότι μου είπες ότι απλά λόζουν τα ονόματα δηλαδή αν καθίσεις και ανατρέξεις ιστορίες μοιάζουν πολύ. Ποιο είναι αυτό λοιπόν?
Και το κακό ξέρεις ποιο είναι, ότι επαναλαμβάνονται τα ονόματα. Είχα κάνει μια σχετική ανάρτηση, δηλαδή γαριφαλιά δεν έχουμε μόνο μία. Ναι, όντως. Και αναρωτιέμαι πού θα σταματήσει αυτό το πράγμα. Και δεν είναι και συχνό όνομα έτσι. Ναι. Ποιο είναι αυτό το μοτίβο, τι χαρακτηριστικά έχει. Είπες πριν μέσα στο σπίτι και τα λοιπά πώς μπορεί να ξεκινήσει μια σχέση.
Ποια είναι αυτά λοιπόν τα χαρακτηριστικά μιας οικογένειας συνολικά και με προγόνους τέλος πάντων κακοποιητές που είναι τα λεγόμενα red flags, τα προειδοποιητικά. Ποιο είναι αυτό το μοτίβο. Συνήθως βλέπουμε από την πλευρά του κακοποιητή ότι είναι ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όχι κακοποιητικό ή όχι κακοποιητικό με την έννοια που το έχουμε στο μυαλό μας και είναι ευρέως αναγνωρισμένο.
Συνήθως βλέπουμε ότι είναι ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει σε ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον Ότι ό,τι και να κάνεις και το λάθος σου Εγώ θα κοιτάξω να το κοκουλώσω Γιατί εσύ είσαι ο ένας και ο μοναδικός Άρα για μένα αυτό που πρέπει να τονίσουμε Είναι το πώς εν τέλει μεγαλώνουμε τα παιδιά μας Πώς διαχειριζόμαστε το λάθος τους Και αυτό που σου λέω είναι ακόμα πιο εμφανές, ακόμα και στις δίκες, στα δικαστήρια ποια είναι η στάση των γονέων απέναντι στα παιδιά.
Των γονέων των θητών. Των θητών, ναι. Προσπαθούν δηλαδή με κάθε τρόπο να επιρρήψουν την εθήνη στο θύμα, στη δολοφονημένη. δεν κοιτούν να κάνουν μια ανασκόπηση του τι πήγε λάθος ρε παιδί μου σε αυτή τη διαδρομή τι μπορεί να έχουν κάνει και οι ίδιοι γονέες σας ή έστω την τελευταία στιγμή τι μπορούν να κάνουν και να είναι τώρα σωστό για το παιδί τους έτσι οπότε αν θα μου λέγες ρε παιδί μου να σου πω έτσι γρήγορα τι βλέπω σαν κοινό είναι αυτό, μετά προφανώς υπάρχουν και περιπτώσεις που το περιβάλλον μπορεί να ήταν είναι κακοποιητικό, οπότε το παιδί να το κανονικοποίησε την βία.
Και το τρίτο είναι ότι βλέπουμε πάρα πολύ συχνά άτομα τα οποία κάνουν χρήση ουσιών, αλλά και εδώ είναι μεγάλη η κουβέντα, δηλαδή πολλοί μπερδεύουν την ψυχική ασθένεια ή την χρήση ουσιών και την εξισώνουν σε ένα πλαίσιο αιτιόδου σχέσεις με την εγκληματογένεση, να το πω απλά δεν σημαίνει ότι οποιουσδήποτε έχει διαγνωστεί με οποιαδήποτε ψυχική ασθένεια η ψυχική ασθένεια αυτή καθεαυτή οδήγησε στην τέλεση του εγκλήματος. Όπως δεν σημαίνει ή αποτελεί δικαιολογία ή άλλο θεία ή δεν σημαίνει ότι αν εγώ έχω κάνει χρήση ουσιών είτε είναι αλκόολιτε οτιδήποτε η χρήση αυτή καθεαυτή είναι αιτιώδηση σχέσης της με τη διάπραξη του εγκλήματος.
Στην εγκληματολογία μιλάμε για παράγοντες κινδύνου. Πρέπει να έχουν πάει πάρα πολλά πράγματα λάθος για να πούμε ότι ο άνθρωπος αυτός οδηγήθηκε στο έγκλημα. Άρα αν έχεις έναν άνθρωπο που έχει διαγνωστεί με μια συγκεκριμένη ψυχική ασθένεια και δεν υπάρξει σωστό πλαίσιο θεραπευτικό, δεν υπάρξει παρακολούθηση της φαρμακευτικής του αγωγής, δεν υπάρξει η σωστή πλαισίωση από τους γονείς μέσα στα πλαίσια που αναφέραμε και πριν δηλαδή κοιτάμε να το κρύψουμε, να μην το πούμε να το καλύψουμε, να το ωρεοποιήσουμε να το βάλουμε μέσα σε ένα περιτύλιγμα και μετά υπάρχουν και κάποιοι άλλοι συνθήκες όπως ότι εγώ που ένιωθα έτσι για τον εαυτό μου συνδέθηκα με μία γυναίκα αυτή λοιπόν η γυναίκα ήρθε και σήμαινε τα πάντα για μένα χωρίς εγώ να πατάω στα πόδια μου χωρίς να έχω κάποια ουσιαστική ταυτότητα.
Και στο τέλος αυτό το οποίο ήταν τα πάντα για μένα γιατί εγώ δεν είχα καμία ύπαρξη μου λέει να χωρίσουμε. Άρα εκείνη τη στιγμή το να στερήσω τη ζωή στη γυναίκα σημαίνει ότι εγώ δεν έχω τίποτα άλλο να χάσω γιατί χάνω εσένα που ήσουν τα πάντα για μένα. Κάπως έτσι δηλαδή λειτουργεί στο μυαλό του δράστη. και γι' αυτό είδαμε το φαινόμενο έτσι και πιο έντονα και μετά την πανδημία που η πανδημία άρχισε να φέρνει και άλλου είδους προβλήματα δηλαδή άλλαξαν όλες τις συνθήκες το πλαίσιο της δουλειάς, το πώς οι ζευγάρια κάνανε γρήγορα κλιμακούμενες σχέσεις δηλαδή μπορεί πριν την πανδημία να πήγαινε μια σχέση που μόλις ας πούμε έχει επισυναπτή πιο σιγά, πιο αργά εκεί είδαμε μια κλιμάκωση, μια επιτάχυνση Λόγω του εγκλισμού.
Όλα αυτά λοιπόν συνέβαλαν στα ζητήματα τα οποία βλέπουμε και φυσικά πράγματα που έχουν να κάνουν με την κουλτούρα, τα οποία είναι βαθιά ριζωμένα και τα οποία θέλουν πάρα πολλά χρόνια για να αλλάξουν. Γιατί η κουλτούρα δεν είναι κάτι το οποίο αλλάζει από τη μία μέρα στην άλλη. Προφανώς, κάνει πάρα πολλά δουλειά. Ελένη, όταν συζητάς με άλλες γυναίκες, δεν ξέρω στο σύλλογο αν εσύ προσωπικά έρχεσαι σε επαφή με γυναίκες οι οποίες είναι θύματα ή αν απλώς έρχεστε σε επαφή με τους συγγενείς.
Όχι, γενικά υπάρχω στο σύλλογο, αλλά δεν είμαι και δραστικό μέλος. Δεν είσαι δραστικό μέλος. Έχει τύχει να συζητήσεις κάτι, να σου ζητήσει κάποιος κάποια συμβουλή, να τύχει να συμβουλέψεις κάποιον κάποια. Ναι, δυστυχώς έχω πάρει αυτόν τον ρόλο. Δυστυχώς. Θέλω να πω, ο κόσμος πλέον μου εμπιστεύεται κάποια προβλήματα. Όπως εγώ πριν.
Ναι. Τι ακριβώς λες Τι τους λες Εντάξει Είναι αναλόγως και όλες Κάθε περίπτωση Προσπαθώ εγώ μέσα από το δικό μου βίωμα Να τους εξηγήσω Πώς έχω σταθεί εγώ σε αυτό που μου έχει συμβεί Πώς μπορούν Να το διαχειριστούν λίγο πιο ήρεμα Και από τη στιγμή που Κάτι συμβαίνει Να το καταλαβαίνουν και να προσπαθήσουν να ζουν με αυτό Εσύ μέσα από την διαδικασία τη δικαστική αισθάνθηκες εσύ και η οικογένειά σου ότι επήλθε τέλος πάντων μέχρι ένα σημείο κάποια δικαίωση αισθάνθηκες ότι δικαιωθήκατε ότι ανακοφιστήκατε προφανώς το άτομο που αγαπάτε δεν θα γυρίσει πίσω αλλά αισθάνθηκες ότι τέλος πάντων ηρέμησες τουλάχιστον Όσο είναι μέσα στη φυλακή Και από τη στιγμή που έλαβε Την μεγαλύτερη δυνατή ποινή Και αυτό δικαίωση θεωρείται Εντάξει δεν περιμένω κάποιον δικαστή Να δικαιώσει την οικογένειά μου Για αυτό που μας έχει συμβεί Δεν είναι λίγο άσχημο αυτό ρε Σικέλη Είναι πολύ άσχημο Ότι αφήνουμε τις ψυχές μας και τις ζωές μας Σε κάποιους ανθρώπους που είναι εκεί Τη λεγόμενη δικαστική εξουσία
Γιατί άλλο δικαιοσύνη, άλλο δικαστική εξουσία Δικαιοσύνη είναι το ζητούμενο, να αποδοθεί δικαιοσύνη Αφήνουμε τις ζωές μας σε αυτούς τους ανθρώπους Που είναι και αυτοί άνθρωποι που μπορεί να κάνουν και λάθη Μπορεί να είναι σε μια κακή μέρα Που η κρίση τους τέλος πάντων να είναι θολωμένη Για τους χυψηλόγους να κουβελάνε τα δικά τους τα προβλήματα Και η απόφαση τους πρέπει να είναι μέσα από φίλτρα Και δικές σου στερεοτυπικές περιθέσεις ενδεχομένως δεν είναι άσχημο που στο τέλος μπορεί να μην δικαιώνεσαι ή μπορεί αυτοί οι άνθρωποι για εκείνους είναι η δουλειά είναι ακόμα ένα νούμερο σε μια υπόθεση έχουν να δικάσουν 10 νούμερα μέσα σε μια μέρα 12 δεν είναι πολύ άσχημο αυτό δεν θα έπρεπε να αλλάξει δεν ξέρω τον τρόπο αλλά δεν θα έπρεπε να είναι λίγο πιο στοχευμένο πιο προσωποποιημένο νιώθω ότι είναι λίγο ψυχρό και νιώθω, θα σου πω την αλήθεια ότι αν κάποιες υποθέσεις δεν πάρουν πολύ δημόσια έκταση θα σου πω για την δολοφονία της Κάρολα ή της Γαριφαλιάς
ότι και ξεχνιούνται και η διαδικασία ίσως της δικαιοσύνης θα κυλήσει και λίγο πιο γρήγορα και λίγο πιο διαδικαστικά γιατί δεν έχουν το φόβο της έκθεσης από την δημοσιότητα δεν είναι πολύ άσχημο που πρέπει μια γυναίκα να δημοσιοποιήσει το πρόβλημά της προκειμένου ίσως να θορυβηθεί οχύψη δικαστής είναι να αισθάνεται ότι αν το δημοσιοποιήσω ίσως ακουστώ καλύτερα.
Γιατί πήγα εδώ, πήγα εκεί, αλλά δεν ακούστηκα. Δεν είναι πάρα πολύ άσχημα αυτό. Γιατί το να κάνεις λαϊκά δικαστήρια στο Instagram και να ποστάρεις πράγματα δεν σε δικαιώνει νομικά, αλλά φαίνεται ότι τελικά ίσως να έχει περισσότερα αποτελέσματα. Νομίζω, δεν ξέρω, βλέποντας Τώρα ίσως δεν είναι και σωστό που θα επικαλεστώ το παράδειγμα της Ιωάννα Στούνη Γιατί είναι ενεξελίξη δίκη Αλλά βρέπω ότι η κοπέλα μοιράζεται στοιχεία της δίκης Με πάρα πολλή αγωνία Που της κάνουν ένα ξεκάθαρο victim blaming Και καταλαβαίνω ότι είναι σαν μία πρόθεσή της Να δικαιωθεί τέλος πάντων με ένα διαφορετικό τρόπο Γιατί δεν ξέρω αν η διαδικασία και όλες με την οποία γίνεται μια δίκη, που σε ένα θύμα μπορεί να είναι κακοποιητική και η ίδια η διαδικασία, αν μπορεί τελικά να αποφέρει τη δικαίωση.
Δηλαδή μπορεί να δικαιωθείς στο τέλος, αλλά να αισθανθείς ότι κακοποιήθηκες δέκα φορές περισσότερο. Τώρα σου έχω θέσει πάρα πολλά θέματα. Όχι, το έχω. Πιο πολύ μιλάω φωναχτά. Πιάσ' το από όπου θέλεις. Λοιπόν, κοίταξε, το ένα κομμάτι έχει να κάνει με το σύστημα της δικαιοσύνης. Να πούμε ότι το δικό μας σύστημα σε σχέση με το αγγλοσαξονικό έχει πάρα πολλές διαφορές.
Δηλαδή, ίσως και από ταινίες και ντοκιμαντέρ που βλέπετε, βλέπετε ότι υπάρχει μια συγκρότηση 6 έως 12 ενόρκων, οι οποίοι ένορκοι παίρνουν μόνο την απόφαση περιαθώσεις ή μη. Εδώ τι έχουμε, έχουμε τη συγκρότηση από τρεις τακτικούς δικαστές και τους αντίστοιχους ενόρκους Στο εφετείο, αν είναι σε πρώτο βαθμό μπορεί να είναι και ένας ο πρόεδρος Αυτό τώρα έρχεται σε ένα παράδοξο σε σχέση με όσα έχουμε μελετήσει για την ψυχολογία των ενόρκων και ποια θα έπρεπε να είναι η διαδικασία γιατί επί της ουσίας βλέπουμε την υπερέκθεση αυτών των υποθέσεων στα μίντια και από την άλλη έχουμε όλη τη διοντολογία σε σχέση με το τι θα έπρεπε να γίνεται η οποία καθημερινά δεν τηρείται σε όλες αυτές τις υποθέσεις γιατί υποτίθεται ότι δεν θα έπρεπε και οι δικαστές και οι ένορκοι να εκτίθενται σε τέτοιου είδους πληροφορίες Υποτίθεται ότι δεν θα έπρεπε να έρχονται σε επαφή με άτομα που δεν εμπλέκονται με την υπόθεση Πάρα πολλά πράγματα τα οποία βλέπουμε ότι δεν γίνονται στην πραγματικότητα
Αλλά πέρα από το κομμάτι του τι γίνεται και τι δεν γίνεται Αν εγώ αυτή τη στιγμή μου ζητάς να σου πω πρακτικά αν δουλεύει θα σου πω ότι δουλεύει Γιατί δουλεύει, γιατί δεν δουλεύουν όσα θα έπρεπε να δουλέψουν Δεν το κατάλαβα αυτό ακριβώς Είναι οξύμορο και περίεργο. άλλες τηλεοπτικές εκπομπές που άλλοι θα είναι θετικά διακείμενοι, άλλοι θα είναι αρνητικά.
Άρα αυτό που μόνο του μπορεί να λειτουργήσει επανατραυματικά. Άρα αν θα έπρεπε να μιλήσουμε επιστημονικά και ακαδημαϊκά θα έπρεπε να πούμε ότι όλο αυτό θα πρέπει να γίνεται σε ένα πλαίσιο προστασίας. Με κεκλεισμένων το θήρων και τα λοιπά. Σωστά. Από την άλλη όμως όταν βλέπεις ότι οι θεσμοί που θα έπρεπε να λειτουργούν λειτουργούν. Όπως η αστυνομία, όπως η δικαιοσύνη, όπως το κομμάτι ακόμα και της ψυχολογικής υποστήριξης των γραμμών κτλ. Δεν λειτουργούν.
Είναι ο μόνος τρόπος το να βγεις και να πεις την ιστορία σου. Γιατί? Γιατί εκεί ενεργοποιείται η τέταρτη εξουσία. Για πες. Τον μίντια επί της ουσίας που ελέγχει όλο αυτό. Οπότε και εγώ έρχομαι πάρα πολλές φορές στην αντιφατική όπως το είπες θέση του να επικοινωνούν μαζί μας θύματα που τα έχουν κάνει όλα σωστά έχουν πάρει την αστυνομία έχουν κάνει όλες τις κινήσεις και κανένας δεν τους έχει δώσει την αντίστοιχη προσοχή και σημασία και να τους πω το έχει τη δημοσιοποίηση το οποίο είναι τελείως παράδοξο αλλά έτσι έχουμε μάθει να λειτουργούμε με το φόβο της έκθεσης για να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας αλλιώς κοιτάμε να την παρακάμψουμε να κάμψουμε τη δουλειά μας.
Εσύ δηλαδή είσαι υπέρ στο κάποια κοπέλα να δημοσιοποιεί ένα πρόβλημα. Αυτή τη στιγμή όπως είναι το πλαίσιο και με όλα τα ελλείμματα ναι. Γιατί νομίζω ότι είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλιστεί. Γιατί μόνο τότε κινητοποιούνται αυτοί που θα έπρεπε να κινητοποιηθούν. Αν θα έπρεπε να γίνεται αυτό, όχι θα σου έλεγα. Θα έπρεπε να λειτουργούν οι θεσμοί.
Αλλά τη στιγμή που δεν λειτουργούν οι θέσμοι Συστήματος Ασκείς μια πίεση στους θεσμούς να κάνουν δουλειά τους Που δεν θα έπρεπε Θα έπρεπε να λειτουργούν μόνοι τους Θέλω να μιλήσεις αυτό το περιστατικό που μου είπες τώρα Εκτός πριν μόνο στο στούντιο Γιατί η ενδοκογενειακή βία δεν είναι μόνο από τον άντρα προς τη γυναίκα Υπάρχουν πολλές μορφές ενδοκογενειακής βίας Υπάρχει ένα περιστατικό μου έχεις πει στο Αγρήνιο.
Στο Αγρήνιο λοιπόν έχουμε μία υπόθεση που διαχειριζόμαστε το τελευταίο διάστημα όπου μία μητέρα η οποία είναι Αλβανικής καταγωγής και δεν μιλάει και καλά ελληνικά και αυτό λειτουργεί ακόμα πιο αποτρεπτικά από το να πάρει τη βοήθεια αν είναι δυνατόν που θα έπρεπε να παίρνει. Βρίσκεται σε διάσταση λοιπόν με τον σύζυγό της Ο οποίος ήταν κακοποιητικός καθόλου τα χρόνια του έγγαμου βίου τους Με ιατροδικαστικές εκθέσεις Με βαριές καταγγελίες για ξυλοδαρμό Όχι απλή περίπτωση Και παράλληλα έχουν ένα παιδάκι Το παιδάκι λοιπόν αυτό μετά το νόμο της συνεπιμέλειας και μέχρι να διευθυντηθούν τα μεταξύ τους, τα ασφαλιστικά, οξυλοδερμό, συνδυνική βία, έχει μια προσωρινή διαταγή.
Κάποιες ώρες πρέπει να είναι με τη μητέρα, κάποιες ώρες και μέρες πρέπει να είναι με τον πατέρα. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο της δικαστικής διαμάχης, όταν η μητέρα είναι η μέρα της και όφιλε να πάει να δει το παιδί της, δεν της το έδιναν το παιδί της, με αποτέλεσμα ο πεθερός της να γυρίζει και να γίνεται και ο ίδιος κακοποιητικός και να νοσηλεύεται με ξυλοδαρμό και από τον ίδιο της τον πεθερό.
Άρα είναι μια υπόθεση που δείχνει ότι η ενδοοικογενειακή βία δεν έχει να κάνει μόνο με συγκεκριμένα πρόσωπα. στεγάζεται και σε συγκεκριμένα συστήματα οικογένειας που αυτά έρχονται να επικυρώσουν αυτά που σου έλεγα πριν. Πώς θα κοιτάξουμε να καλύψουμε το παλκάρι μας, ό,τι θέλει το παιδί μας. Ήθελε αυτή τη γυναίκα, αυτή η γυναίκα δεν έμεινε, δεν ήταν εκτήμα του, θα την τελειώσουμε.
Επειδή άνοιξες το θέμα και της συνεπιμέλειας, πώς γίνεται ένας κακοποιητής άντρας να έχει δικαίωμα είτε επικοινωνίας με τα παιδιά του, είτε ακόμα και συνεπιμέλειας. Κακοποιητής ως προς τη μητέρα, αλλά στα παιδιά μέχρι στιγμής ok. Μέχρι στιγμής. Πώς γίνεται να έχετε δικαίωμα σε όρους επικοινωνίας με τα παιδιά, ή ακόμα και συνεπιμέλειας.
Εξήγησε το μου σε παρακαλώ, δεν μπορώ να το χωρίσω στο μυαλό μου. Ωραία. Αρχικά να πούμε το εξής. Εγώ, η Ελένη, όσοι είμαστε στον οργανισμό, δεν έχουμε κανένα θετήχ να το πω έτσι να θεωρούμε ότι η γυναικεία ζωή είναι πάνω από τον άνδρα καμία τέτοια σχέση αυτό που λέμε ωστόσο είναι ότι λόγω των στερεοτυπικών πεπιθύσεων που υπάρχουν πίσω από τα φύλλα αυτό λειτουργεί σε μια δυναμική ανισορροπίας μέσα στην κοινωνία και για τους δύο.
Και γιατί κάνω αυτή την εισαγωγή γιατί πολλές φορές έχουν δημιουργηθεί κάποια κινήματα και σε σχέση με αυτό που ορίζεις με τη συνεπιμέλεια που λειτουργούν με όρους πόλωσης. Εμάς δεν μας αρέσει καθόλου η πόλωση άρα δεν είναι ή το ένα ή το άλλο. Άρα δεν λέμε ότι όταν όλες οι συνθήκες ευδοκιμούν και οι δύο γονείς είναι λειτουργικοί, είναι σωστοί, δεν θα έπρεπε να μοιράζονται τη συνεπιμέλεια. Αλλά αυτό που βλέπουμε εκ των πραγμάτων είναι ότι στις περιπτώσεις που ο γονέας έχει κρυθεί και από το σύστημα δικαιοσύνης ως κακοποιητής δεν μπορεί αυτός ο άνθρωπος να διεκδικεί την επιμέλεια και τη συνεπιμέλεια του παιδιού χωρίς να έχει περάσει και από κάποιες διαδικασίες που να διασφαλίζουν το ίδιο το παιδί.
Ένα παιδί το οποίο κακοποιείται η μητέρα του αλλά όχι το ίδιο. Είναι το ίδιο θύμα ενδοοικογενειακής βίας ή εφόσον ο πατέρας δεν το έχει πειράξει. Ναι σαφώς είναι δευτερογενές θύμα ενδοοικογενειακής βίας άρα είναι από μόνο του παράδοξο. Δηλαδή ακόμα και αν ο κακοποιητής γονέας δεν έχει σηκώσει ποτέ τη φωνή απέναντι στο παιδί ή δεν έχει σηκώσει ποτέ το χέρι.
Το παιδί έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον το οποίο είναι σαχθρό και τα βιώνει όλα αυτά. Και πολλές φορές αυτό στην ψυχολογία ονομάζεται παιδικές τραυματικές δυσμενείς εμπειρίες. Λένε οι γονείς, μα εμείς όταν τσακωνόμαστε ή γίνεται ότι γίνεται το παιδί δεν είναι παρόν. Ναι, αλλά είναι παρόν στην συναισθηματική απόσταση που υπάρχει μεταξύ σας ή στην αναταραχή που έχουν δημιουργήσει όλα αυτά τα σκηνικά ενδοοικογενειακής βίας.
Οπότε αυτόματα είναι ένα δευτερογενές θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Αποτυπώνονται αυτά στα παιδιά και χρειάζεται πολύ χρόνος για να επανακάμψουν και να περιορίσεις αν θέλεις τον αντίκτυπο. Το ένα κομμάτι άρα που είναι δεδομένο είναι ότι εξ αρχής ένα παιδί που έχει μεγαλώσει σε ένα πλαίσιο ενδοικογενειακής βίας είναι ένα δευτερογενές θύμα ενδοικογενειακής βίας.
Το δεύτερο είναι ότι κάποιος ο οποίος έχει χάσει το αντικείμενό του, γιατί σαν αντικείμενα βλέπουν τα θύματα τους οι κακοποιητές στο πλαίσιο της ενδοικογενειακής βίας και έχει αναχαιριστεί από το νόμο, δεν μπορεί να πλησιάσει το θύμα του, κάπως όλο αυτό πρέπει να το μετατοπίσει. Δεν μπορεί να το πλησιάσει θεωρητικά. Θεωρητικά, ναι.
θεωρητικά θεωρητικά γιατί όταν ξεπερνάς τα 220 μέτρα που έχουν όργιση δεν πάει ένας αυτόματος κόπτης για να συναγερμώσει τη γειτονιά ή ο ίου είναι τελείως θεωρητικό αυτό που θέλω να πω είναι ότι με κάποιον τρόπο εν πάση περιπτώσει ας πούμε ότι έχει λειτουργήσει ο νόμος και έχει αναχαινιστεί ο κακοποιητής έχει καταδικαστεί κτλ στη συνέχεια αυτό που βλέπουμε στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ότι εργαλειοποιείται το παιδί για να συνεχίσει να υπάρχει ο εξουσιαστικός έλεγχος προς το θύμα.
Άρα, εγώ που έχω τη συνεπιμέλεια του παιδιού, αλλά με τη μητέρα για παράδειγμα δεν μπορώ να έρθω σε άμεση επαφή, τι κάνω? Ενεργοποιώ προγράμματα γονικού ελέγχου στο κινητό του παιδιού για να ακούω ανα πάσα ώρα και στιγμή πού πηγαίνει η μητέρα, με ποιους μιλάει, πού στέλνει μηνύματα, τι κάνει. και τώρα σου πήγα στο πολύ ας πούμε εξειδικευμένο σενάριο το οποίο δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο να σου πω.
Κυκλοφορούν προγράμματα γονικού ελέγχου τα οποία χρησιμοποιούνται με αυτόν τον τρόπο κατά κόρον. Αλλά και αυτό να μην συμβαίνει παίρνω ανα πάσα ώρα και στιγμή το παιδί δίθεν γιατί θέλω να επικοινωνήσω μαζί του για να ελέγχω τη μητέρα ή βρίσκω πράγματα τα οποία δημιουργούν συνέχεια ας πούμε εντάσεις ακόμα και για το πώς θα βαφτιστεί το παιδί, αν θα πρέπει να πάει στον τάδε παιδοψυχολόγο, αν θα πρέπει να πάει στον τάδε γιατρό, αν θα πρέπει να κάνει εμβόλιο, δεν θα κάνει εμβόλιο.
Μόνο και μόνο για να εξουσιάζω τη μητέρα του παιδιού. Δεν είναι το παιδί το θέμα, το επίδικο είναι άλλος. Ελένη μου, επειδή σιγά σιγά θα φτάσουμε και προς το τέλος, θέλω τον επίλογο να τον πάρεις όλο πάνω σου. Θέλω να μου πεις τι θυμάσαι από την αδερφή σου, από την Καρυφαλιά Τι πιστεύεις ότι αν μας έβλεπε θα σκεφτόταν για όλες αυτές τις προσπάθειες που κάνεις κι εσύ και άλλες γυναίκες Και ξέρεις εδώ οι καλεσμένοι μας απαντάνε πάντα από την ερώτηση στο τέλος Ότι όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, τι Οπότε πάρ' το πάνω σου, με το χρόνο σου Πώς τη θυμάσαι Αρχικά η αδερφή μου ήταν ένας πάρα πολύ χαρούμενος άνθρωπος.
Είχε πάρα πολύ χιούμορ. Ήταν πολύ ευχάριστη προσωπικότητα γενικά. Είχε πάρα πολλά να δώσει στην κοινωνία και μέσω της επιστήμης της. Επιστήμης της. Επιστήμης, ναι. Τη θυμάμαι με αυτό το χαμόγελο που... Που έχεις και εσύ. Ναι. Έχεις και εσύ. Άμα έχετε δει φωτογραφίες είναι χαρακτηριστικό Δηλαδή δεν μπορείς να τη θυμάσαι αλλιώς αυτή τη γυναίκα Τη βλέπω μέσα μου Τη παρατηρώ στις κινήσεις μου Υπάρχει, είναι δίπλα μου, είναι μαζί μου Θεωρώ ότι θα ήταν πάρα πολύ περήφανη για την οικογένειά της Φίλου Εντάξει ήμουν η μικρή της αδερφή Οπότε δεν είχαμε Ήταν η περίοδος που είχαμε μεγαλώσει Οπότε θα είχαμε αρχίσει να κάνουμε παρέα Τότε παρέα Πυριολεκτικά Δεν προλάβαμε Αλλά είμαι σίγουρη τώρα θα ήταν παρήφανη Για αυτό που είμαι και θα ήθελα να είμαστε φίλες Τι άλλο με ρώτησες Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια τι κάνεις Θεωρώ ότι όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια Να βρεις έναν τρόπο να αξιοποιήσεις αυτά τα λεμόνια Για να σε βοηθήσουν να πας παρακάτω Να κάνεις ό,τι μπορείς
Για να είσαι εσύ ευτυχισμένος Το τραύμα δεν κλείνει ποτέ Υπάρχει όμως Είναι εκεί το βλέπεις Αλλά το θέμα είναι να Πας παρακάτω Δεν σταματάει η ζωή σου Επειδή έχεις μια πληγή ανοιχτή Αυτό Κέλι ένα μικρό επίλογο και για σένα Για όλα τα διαδικαστικά Αν είχες το μαγικό ρε αυδί της αλλαγής των θεσμών, της αλλαγής του τρόπου που λειτουργούν όλα αυτά, τι θα έκανες σήμερα τώρα Τόσο ώστε να προστατευτεί ουσιαστικά μια γυναίκα με ένα μαγικό τρόπο Ναι, νομίζω ότι το έχουμε πει μέσω του ονόματος του οργανισμού, η αλλαγή ξεκινάει από το να γίνουμε άνθρωποι Δεν είναι τυχαίος ο τίτλος, μπορεί να ακούγεται κάπως επιθετικός και κάποιοι να αναρωτιούνται ότι μα γιατί δεν είμαστε άνθρωποι, γεννιόμαστε άνθρωποι Το πώς είμαστε είναι θέμα προσωπικής δουλειάς και ξέρεις είναι πολλές φορές εύκολο να τα ρίχνουμε όλα σε ένα ώρα το σύστημα αλλά αυτό το σύστημα παρτίζεται από ανθρώπους.
Οπότε αν ξεκινήσουμε κάθε μέρα ο καθένας από εμάς να έχουμε πραγματική ενσυναίσθηση και καταλάβουμε ότι η γαρυφαλιά, η αιρατό, όλα τα κορίτσια μπορεί να ήταν η μητέρα τους, η κόρη τους, η αδερφή τους, θα λειτουργούμε τελείως διαφορετικά. Γιατί όταν τα βλέπουμε απομακρυσμένα θεωρούμε ότι δεν θα αγγίξουν το δικό μας το σπίτι.
Εγώ όταν σχολίαζα την Καρολάιν η Γαρυφαλιά που ήταν η οικογενειακή μου φίλη δολοφονήθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα. Οπότε είναι πολύ πιο κοντά από ό,τι νομίζουμε και θα πρέπει να ξεκινήσουμε αλλάζοντας εμάς. Σε αυτό το σημείο θα κλείσουμε Ελπίζω να μην σας βαρύναμε πολύ Νομίζω ότι ήταν μια κουβέντα που ήταν πάρα πολύ απαραίτητο να γίνει αυτή την ημέρα Θα κλείσω λέγοντας χαρούμενη ημέρα γυναίκα σε όλες και σε όλους Και να προσέχετε
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα