Μιλένα Αποστολάκη: «Σημασία έχει αν τα λόγια μας επιβεβαιώνονται ή όχι από την πορεία μας.»
Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνιαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο νέο επεισόδιο του «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια» φιλοξενούμε τη βουλεύτρια Β1 Αθηνών, Μιλένα Αποστολάκη, σε μια σπάνια, ουσιαστική συζήτηση για τη διαδρομή, τις αξίες, τις αντοχές και τις αντιφάσεις της πολιτικής ζωής.Η κουβέντα ξεκινά από τα πρώτα της βήματα: μια νέα γυναίκα που μπήκε στην πολιτική χωρίς «προίκα», χωρίς έτοιμο μηχανισμό, χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Μιλά ανοιχτά για το πώς η αναπάντεχη εκλογή της δεν έφερε μόνο χαρά, αλλά κυρίως ένα βάρος ευθύνης και άγχους, την αγωνία να σταθεί αντάξια της εμπιστοσύνης του κόσμου και να μην διαψεύσει τις προσδοκίες.Μιλά για την εξουσία όχι ως προνόμιο, αλλά ως δοκιμασία χαρακτήρα. Για το πώς η πολιτική μπορεί να φθείρει, να αλλοιώσει, να διαβρώσει και γιατί η ευγένεια, η καθαρότητα προθέσεων και η αξιοπρέπεια δεν είναι αδυναμίες αλλά όρια ζωής. Για το πόσο εύκολα χάνονται οι λέξεις και πόσο δύσκολα κερδίζεται η εμπιστοσύνη.Αναφέρεται με ειλικρίνεια στο 2012, στην κατάρρευση της χώρας, στη διάλυση ονείρων και σχεδίων ζωής. Μιλά για τη δική της πίκρα, για το αίσθημα ότι δεν πρόλαβε να προσφέρει όσο θα ήθελε, για τη δυσκολία της επιστροφής στη δικηγορία, για το πώς ξαναχτίζεις τη ζωή σου όταν όλα γύρω σου γκρεμίζονται. Και ταυτόχρονα για τη βαθιά ανάγκη να παραμείνει ένας άνθρωπος με επάγγελμα, με αυτονομία, με αξιοπρέπεια, όχι «επαγγελματίας πολιτικός», αλλά πολίτης που επιλέγει την πολιτική.Η συζήτηση ανοίγει και στο θέμα της εμπιστοσύνης: γιατί σήμερα οι πολίτες δυσπιστούν, γιατί οι διακηρύξεις δεν αρκούν και γιατί τελικά αυτό που μετρά είναι η διάρκεια, η συνέπεια, η στάση ζωής. Μιλά για την ανάγκη καθαρών κινήτρων, για το ήθος στην πολιτική, για τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη φιλοδοξία και στην ιδιοτέλεια.Ιδιαίτερη θέση στη συζήτηση έχει και το ζήτημα της γυναίκας στην πολιτική. Πώς ήταν το 2000, πώς είναι το 2023. Τι έχει αλλάξει, τι όχι. Πόσο δύσκολο παραμένει για μια γυναίκα να σταθεί, να ακουστεί, να αντέξει. Για τα πρότυπα που άνοιξαν δρόμους, αλλά και για το γεγονός ότι η ισότητα δεν έχει ακόμη κατακτηθεί στην πράξη. Μια κουβέντα ειλικρινής, χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς συνθήματα.Μέσα από προσωπικές εμπειρίες, μικρές ανθρώπινες λεπτομέρειες και μεγάλες πολιτικές στιγμές, ξεδιπλώνεται το πορτρέτο ενός ανθρώπου που δεν μιλά με βεβαιότητες, αλλά με αυτογνωσία. Που αναγνωρίζει τα λάθη, τις ήττες, τις δυσκολίες, χωρίς να χάνει την πίστη ότι η πολιτική, όταν ασκείται με καθαρότητα, μπορεί ακόμα να έχει νόημα.Η συζήτηση κλείνει με μια από τις πιο ανθρώπινες και ειλικρινείς στιγμές του επεισοδίου: την απόφασή της να αποσύρει την υποψηφιότητά της για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Όχι ως ήττα, αλλά ως στάση ευθύνης. Μιλά για το πώς κάποιες φορές το πιο γενναίο βήμα δεν είναι να επιμένεις, αλλά να αναγνωρίζεις τη στιγμή, τις συνθήκες και τα όρια. Για το πώς η πολιτική δεν μπορεί να είναι μόνο φιλοδοξία, αλλά πρέπει να παραμένει πράξη συνείδησης. Και αφήνει μια ουσιαστική σκέψη: ότι η αξιοπρέπεια στη δημόσια ζωή δεν κρίνεται μόνο από το πότε διεκδικείς, αλλά και από το πότε επιλέγεις να κάνεις πίσω.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ευχαριστώ πολύ. Μιλένα, σε ευχαριστούμε πάρα πολύ που είσαι σήμερα εδώ. Θεωρώ ότι με την πορεία σου, που παρόλο που είναι πολύ μεγάλη, δηλαδή κλείνεις πάνω από 20 χρόνια στην πολιτική, ενώ φαίνεται ότι... Με ένα μεγάλο διάλειμμα. Δείχνεις ότι δεν έχεις Τέλος πάντων επηρεαστεί Από όλο αυτό Θέλω να πω ότι παραμένεις ένα διαμάντι Κάτι καθαρό μέσα σε όλο αυτό Είναι αλήθεια αυτό που εις πράττουμε Εσύ πως το βλέπεις Ποια ήταν η πορή σου δηλαδή μπαίνοντας Τι όνειρα είχες, τι βλέψεις για σένα Ποιο είσαι το νοαξιακό σου κώδικας Και πως νιώθεις ότι είσαι τώρα Δηλαδή στα κουτάκια τσεκ τότε που έκανες κράτησες κάποια πράγματα που είχες υποσχεθεί τότε στον εαυτό σου Μ' αρέσει πολύ αυτό που θέτεις με τα κουτάκια και τις υποσχέσεις κυρίως στον εαυτό μου μπήκα στην πολιτική πολύ νέα το 2000 και πολύ αναπάντεχα κανένας δεν πίστευε ότι ένα νέο κορίτσι παντελώς άγνωστο χωρίς μαμά ή μπαμπά πολιτικό χωρίς πρίκα πολιτική ή κοινωνική θα μπορούσε να εκλεγείς την τότε αχανή β' περιφέρεια της Αθήνας
με τους 48 δήμους και με ένα ψηφοδέλτιο τότε ενός πασόκ κυβερνητικού με πολύ μεγάλα ποσοστά όπου όμως όλοι οι συνυποψήφοι ήταν πάρα πολύ γνωστά ονόματα και όλοι σχεδόν υπουργοί. Και μιλάμε για τις εποχές που όλοι είχαν ένα συγκεκριμένο εκλογικό μηχανισμό πάρα πολύ δυνατό που βούλευε ρολόι. Εγώ λοιπόν ήμουνα μια εμβόλυμη υποψηφιότητα για να μπορέσει να κλείσει το ψηφοδέλτιο περί αυτού επρόκειτο αλλά νομίζω ότι αυτό το οποίο αξιολογήθηκε ήταν η δυνατότητα να μπει ένα σταυρός επειδή υπήρχαν πέντε σταυροι τότε στους εκλογείς να μπει ένα σταυρός σε έναν νέο άνθρωπο που κάτι έλεγε γιατί το αίτημα της ανανέωσης νομίζω ότι είναι ένα διαχρονικό αίτημα δεν θα πάψει ποτέ να υπάρει Και ήταν πάρα πολύ συγκινητικός αυτός ο δεσμός με τον κόσμο που δημιουργήθηκε για μένα Ήταν τεράστια η συγκίνηση για αυτή την αναγνώριση σε έναν αγώνα που έκανα Και αμέσως μετά τοποθετήθηκα στην κυβέρνηση ως υφυπουργός Από τον τότε πρωθυπουργό Κώστας Σιμίτη ο οποίος δεν με γνώριζε
Δεν με είχε δει ποτέ στη ζωή του και σκέφτηκε σε μια περίοδο που το Πασόκ και στις γυναίκες και στους νέους είχε μια ειστέρηση εκλογική να δοθεί μια ευκαιρία. Ξέρεις, ένας υφυπουργός δύσκολα μπορεί να κάψει μια κυβέρνηση. Είναι ένας ρόλος που είτε θα προσπαθήσεις με πολλή δουλειά και κάτι θα καταφέρεις είτε θα περάσεις απαρατήρητος και δεν θα σε ξέρουν ποτέ.
Εγώ είχα πάρα πολύ έντονα την αίσθηση και το θυμάμαι αυτό καμιά φορά. Δεν μπόρεσα καθόλου να χαρώ τότε. Ούτε την εκλογή μου, ούτε αυτό το αναπάντεχο βήμα της συμμετοχής σε ένα υπουργικό συμβούλιο. Είχα τρομερό άγχος. Τρομερό άγχος. Δηλαδή, σκεφτόμουν ότι πρέπει να φανώ αντάξια αυτής της εμπιστοσύνης. Και του κόσμου και του τότε πρωθυπουργού.
Ναι. Να μην τους απογοητεύσω. Δηλαδή, είχα τον εφιάλτη να μην φανεί ότι εδώ έχουμε μια φούσκα. Ναι, ναι, ναι. Και καμιά φορά το σκέφτομαι γιατί ήταν λίγο άδικο το ότι δεν μπορούσα καθόλου να χαρώ εκείνες τις πρώτες μέρες μιας αναπάντεχης επιτυχίας. Και δούλεψα πάρα πολύ, όμως ό,τι έκανα, ό,τι έκανα μου αναγνωρίστηκε από τον κόσμο.
Και αυτό νομίζω ότι αναγνωρίστηκε γιατί πιστεύω ότι βλέπανε ότι υπάρχει μια καθαρότητα, δηλαδή ότι κάνω πράγματα που πιστεύω, ότι λέω πράγματα που πιστεύω. Και έτσι ακολούθησε μια πορεία 12 ετών, πολύ έτσι ισχυρής παρουσίας πλέον εκλογικής μέσα στο Πασόκ, πολύ έντονης σχέσης εμπιστοσύνης με τον κόσμο. και όλα αυτά κάποια στιγμή το 2012 κατέρευσαν.
Ναι. Γιατί κατέρευσε η χώρα μας και δευτερευόντως η παράταξη στην οποία ανήκω. Αυτό ήταν το έλασον. Το μίζον ήταν ότι γκρεμίστηκαν οι ζωές των ανθρώπων. Ναι. Ότι οι άνθρωποι είδαν τα σχέδιά τους και τον προγραμματισμό τους για μια ζωή. Τα όνειρά τους. Τα όνειρά τους να καταστρέφονται. Και εγώ ταυτόχρονα μέσα σε όλα αυτά, γιατί και η δική μου οικογένεια είχε προβλήματα από την κρίση και αλλαγές στις ζωές μας είδα όλη αυτή την προσπάθειά μου να χτίσω κάτι με πολύ κόπο γιατί όπως σου είπα δεν είχα μια πρίκα δεν ξεκίνησα έχοντας κάτι από πίσω μου το είδα αυτό το πράγμα να καταρρέει και να διαλύεται και ήταν πολύ στενόχωρο και πολύ δύσκολο και επίσης αισθανόμουν ότι ένα πράγμα κατέρευσε χωρίς εγώ να έχω μπορέσει να δώσω όλα όσα μπορώ να δώσω για την πατρίδα μου.
Γιατί εμένα ο στόχος μου σε σχέση με την πολιτική, το γιατί ασχολούμαι με την πολιτική τελικά, είναι γιατί θέλω πολύ να νιώθω ότι προσπαθώ να αλλάξω τις ζωές των ανθρώπων, να την κάνω καλύτερη. Αυτό δεν είναι το αφήγημα είτε ειλικρινές είτε μη ειλικρινές όλων των ανθρώπων που θέλουν να μπουν στην πολιτική. Εγώ θέλω να προσφέρω αυτό, δεν λένε, γιατί θέλει αυτό.
Ασφαλώς. Εγώ θέλω να προσφέρω. Ασφαλώς. Όμως δυστυχώς βλέπουμε ότι πολλές φορές δεν ισχύει αυτό. Για όλους. Και δεν ακυρώνονται οι προσπάθειες όλων και υπάρχουν και πολλοί αξιόλογα άτομα, αλλά θέλω να πω που χάνεται το θέλω να προσφέρω και αυτή η ανιδιοτέλεια και αυτή η καθαρότητα και μετά ξαφνικά κάτι αλλάζει. είναι όντως δηλαδή εξουσία διαβροτική διαβρώνει, αλλάζει τον άνθρωπο ή είναι στοιχεία του χαρακτήρου που τα έχεις πριν και βγαίνουν στην πορεία μετά δεν το λέω για σένα προσωπικά προφανώς κοίταξε ο Θουκυδίδης τον Επιτάφιο του Περικλή που είναι ένα πολύ μεγάλο κείμενο λέει αρχή άνδρα δείκνηση και το πιστεύω πάρα πολύ οπωσδήποτε δοκιμαζόμαστε πάνω στην εξουσία και φαίνονται πτυχές του χαρακτήρα μας είτε σε ό,τι αφορά την ιδιωτέλεια ή την ανιδιωτέλεια, είτε σε αφορά άλλα ζητήματα ζητήματα δηλαδή καλοσύνης, ευγένειας όσο και αν κάποιος τώρα μπορεί να μ' ακούει και να σκέφτεται τι λέει τώρα αυτή καλοσύνη, ευγένεια υπάρχουν αυτά στην πολιτική ή ηθος
ευπρέπεια, υπάρχουν πιστεύω βεβαίως και υπάρχουν και για μένα είναι πάρα πάρα πολύ σημαντικά Δηλαδή το ζήτημα της ευπρέπειας για μένα, ας πούμε, είναι ένας παράγοντας που δημιουργεί έναν τείχο. Δηλαδή όταν αυτό το πράγμα δεν υπάρχει δεν μπορώ να συνομιλήσω με ανθρώπους ή να σχετιστώ πολύ περισσότερο. Όμως για να έρθω στην καρδιά της ερώτησής σου, επισημένοντας ότι αυτό είναι ένα πρόβλημα που δεν αφορά την πολιτική στην Ελλάδα, αφορά την πολιτική σε όλο τον κόσμο.
Ναι, προφανώς. Πιστεύω ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι στην πολιτική από ιδιωτέλεια Δηλαδή για να πλουτίσουν Αυτό είναι σαφές Και το βλέπουμε είτε σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις Ανθρώπων οι οποίοι καταλήγουν στη φυλακή, στο εξωτερικό Για παράδειγμα έχουμε τέτοιους ηγέτες Είτε για ανθρώπους που έχει σημασία γι' αυτό Γιατί ο κόσμος έχει ένα αισθητήριο Ασφαλώς υπάρχει ο κίνδυνος των fake news Αλλά έχει ένα αισθητήριο και είμαστε και μικρές κοινωνίες, ειδικά στις περιφέρειες, που ακόμα και για ανθρώπους που δεν έχει έρθει ο πέλεκης της δικαιοσύνης, υπάρχει μια αίσθηση στον κόσμο σε σχέση με την καθαρότητά τους, την τιμιότητά τους κτλ.
Άρα ναι, προφανώς δεν θα έρθει κανένας να πει είμαι στην πολιτική για να λύσω το βιοποριστικό μου. Σημασία όμως έχει τελικά πως τα λόγια μας και κάποιες ας πούμε διακηρύξεις που κάνουμε ή κάποιος κώδικας αξιών τον οποίο επικαλούμαστε επιβεβαιώνεται ή όχι από την πορεία μας Άρα νομίζω ότι αυτό είναι το κυρίαρχο, αντιλαμβάνομαι την απόλυτη καχυποψία του κόσμου Αντιλαμβάνομαι και εγώ είμαι καχύποπτη απέναντι σε δημόσιες διακηρύξεις από δημόσια πρόσωπα Σημασία έχει όμως να παρατηρείς και να είσαι έτοιμος να επικρίνεις ή να αποδεχτείς Χωρίς να φοράς τα γιαγιά της οργής και της αγανάκης Με φίλτρα σε ό,τι διαβάζεις και σε ό,τι ακούς Και κυρίως με διάρκεια γιατί πιστεύω ότι έχει μεγάλη σημασία η διάρκεια, το πώς ας πούμε τσεκάρισε έναν άνθρωπο σε μια πορεία διάρκειας.
Εγώ το 2012 όταν κατέρευσε η χώρα με αυτή τη δραματική περιπέτεια της χρεοκοπίας, είχα τότε κάποιες προτάσεις να συμμετέχω σε ορισμένες θέσεις, ας πούμε, σαν κυβερνητικός αξιωματούχος. Δεν είχα εκλεγεί σε εκλογές του 2012, η παράταξή μου είχε υποστεί μια πολύ μεγάλη... Η ΙΤΑ δεν ήταν ούτε καν αξιωματική αντιπόλυτευση, ήταν τρίτο κόμμα.
Και δημιουργήθηκε η συγκυβέρνηση, μια προσπάθεια ευθύνης θα πω εγώ με τα λάθη που έγιναν. Υπήρχαν και κάποιες... υπήρχε μια προσπάθεια, εμπάσχη περιπτώσει, να διασφαλιστεί το μείζον πιο η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Και τότε μου έγιναν κάποιες προστάσεις να είμαι, ξέρεις, ένας αξιωματούχος, ξέρω εγώ, σε έναν οργανισμό.
Ναι. Λοιπόν και πρέπει να σου πω ότι παρά το γεγονός ότι τότε ήμουνα στον αέρα, δηλαδή θέλω να σου πω δεν είχα μία θέση στο δημόσιο να επιστρέψω, δεν είχα μία οικογένεια η οποία μπορούσε να με στηρίξει οικονομικά. σκέφτηκα πολύ καθαρά και είπα ότι εγώ συστήθηκα στην ελληνική κοινωνία πριν από 12 χρόνια ως ένας νέος άνθρωπος, αυτοδημιουργητός που έρχεται για να προσπαθήσει να κάνει κάτι για όλους μας όχι για τους άλλους και για μένα, για όλους μας τώρα θα είναι σαν να έρχομαι και να τους λέω είμαι ανεπάγγελτη είμαι ανεπάγγελτη χρησιμοποιώ την κομματική μου ιδιότητα για να τρυπώσω τη στιγμή που οι άνθρωποι δοκιμάζονται είδαν τους μισθούς τους να να μειώνονται τρομερά είδαν τα σπίτια τους να χάνονται από τους πληστηριασμούς της συντάξης όλα κομμένα δεν το άντεχα να το κάνω αυτό το πράγμα δεν άντεχα να κάνω κάτι το οποίο εγώ εμπάνω σε περίπτωση θα επέκρινα σε κάποιον άλλον και αυτό είναι για μένα ένα κριτήριο ασφαλές μην κάνεις αυτά που δεν θέλεις να σου κάνουν
και αυτά για τα οποία θα είσαι δρυμήτατα επικριτική έχει μια ελάχιστη συνέπεια στη ζωή σου πολύ τίμιο και προσπάθησα να επιστρέψω στην δικηγορία πάρα πολύ δύσκολο τα πρώτα χρόνια δύσκολο λόγω της αναγνωρισιμότητας πια ή γιατί έχεις αφήσει ένα επάγγελμα πίσω αυτό που πρέπει να ξαναδιαβάσεις αυτό γιατί έχεις αφήσει ένα επάγγελμα πίσω γιατί δεν έχεις κάποια στημένη πελατεία γιατί δεν είσαι ούτε καν μέλος ή εταίρος σε μια τεράστια δικηγόρια ή σε μια απλή ελεύθερη δικηγόρος οπότε ήταν τρομερά δύσκολο δηλαδή τα πρώτα τρία χρόνια μέχρι το 2015 ήταν πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα μετά στάθηκα και ξέρεις αυτό ήταν μέσα από τις δυσκολίες νιώθεις και μια μεγάλη αυτή τη δυνατότητα του να είσαι αυτόνομος, να έχεις επάγγελμα να έχεις ένα εισόδημα και να μπορείς να να είσαι αυτόνομος, αυτό που σου είπα πριν σημαντικό έτσι για μένα τουλάχιστον και αυτά τα χρόνια εκτός πολιτικής που ακολούθησαν γιατί ξέρεις λέω, νομίζω θέλω να πιστεύω για το...
Πόσο χρόνια ήτανε στο σύνολο? 11 χρόνια ήμουν 12 χρόνια βουλευτής και 11 χρόνια μετά επέστρεψα στη δικηγορία. Και ξέρεις, θέλω να λέω για τον εαυτό μου, ελπίζω να είναι έτσι, ότι είμαι πολιτικός με επαγγελματισμό, αλλά δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός. Δηλαδή, έχω επάγγελμα, μπορώ να ζήσω από αυτό και είμαι στην πολιτική όχι απελπισμένη γιατί δεν έχω κάτι άλλο να κάνω, δεν έχω δουλειά ή οτιδήποτε άλλο, γιατί νιώθω ότι κάτι μπορώ να κάνω και το 23 επειδή ίσχυε αυτό που σου είπα δηλαδή όταν αυτή η ιστορία διαλύθηκε είχα αυτή την πικρή γεύση ότι δεν έχω προλάβει να κάνω όσα μπορώ Έχω προλάβει να... Ξέρεις δεν είχα κάνει υπουργός, δεν είχα σφραγίσει μια πολιτική με μένα, ήμουν για λίγους μήνες υφυπουργός. Ένας υφυπουργός δεν χαράσει πολιτικές, παρόλα αυτά έχω τη χαρά ότι κάτι έκανα σημαντικό για τα δέσποτα που έτσι το καμαρώνω αρκετά και ακόμα και σήμερα με σταματάνε άνθρωποι με τα δέσποτά τους στο άλσος παγκρατίου πολλές φορές και μου λένε ξέρω εγώ τι ωραίο αυτό που κάνατε τότε.
Αλλά θέλω να σου πω, για να πεις ότι περνάω μια πολιτική, σφραγίζω κάτι, αλλάζω κάτι, πρέπει να έχεις μια δυνατότητα που ένας υπουργός την έχει. Εγώ δεν είχα γίνει ποτέ υπουργός, δεν είχα μπορέσει να... Και είχα αυτό την πικρή γεύση ότι κάτι τελείωσε βίαια και χωρίς να αισθανθώ ότι έδωσα ό,τι μπορούσα να δώσω. Και το 1923 έτσι πήρα μια απόφαση να κάνω μια προσπάθεια να μεγαλώσει το Πασόκ. Ξανά αισθανόμουν ότι υπάρχει μια μεγάλη ανάγκη η χώρα να αποκτήσει έναν πόλο που μπορεί να γίνει πλειοψηφικός απέναντι στη σημερινή κατάσταση, με την οποία εγώ είμαι σε προφανή διαφωνία και αυτή η μάχη του 1923 ήταν νομίζω ακόμα πιο δύσκολη από την πρώτη μου το 2000.
Νομίζω, εντάξει, εκτός ότι μιλάμε για 23 χρόνια μετά είναι σαν να μιλάμε για έναν τελείως διαφορετικό κόσμο πια. Ασφαλώς, ασφαλώς. Δεν μιλάμε για την Ελλάδα του 2000. Ασφαλώς. Μιλάμε για έναν κόσμο τελείως διαφορετικό. Απευθυνόσουν πια σε τελείως διαφορετικό κοινό η ανθρωπογεγραφία ολόκληρης της χώρας είναι τελείως διαφορετική, οι ανάγκες, οπότε...
Ναι, είναι όπως τα λέγεις. Το στέχημα ήταν πολύ μεγαλύτερο. Πολύ μεγαλύτερο, ένα κόμμα πολύ πιο μικρό και μία συγκινητική συνειδητοποίηση στην πορεία ότι αυτοί οι δεσμοί που είχα χτίσει με αυτόν τον κόσμο είχαν τρομερές ρίζες και τρομερό βάθος. Και δεν είχαν εκοπή με την... Και δεν είχαν εκοπή, γιατί ξέρεις όλα αυτά τα χρόνια εγώ δεν είχα τις οικονομικές δυνατότητες και την υποδομή.
Να πω ότι κοιτάξε, να δεις, προσπαθώ, αγωνίζομαι να ξαναχτίσω κάτι, να επιστρέψω στη δικηγορία, να βρω ένα γραφείο, να συστεγαστώ, να συνεργαστώ κτλ. Και ταυτόχρονα έχω και την υποδομή να συντηρώ ένα πολιτικό γραφείο. Δηλαδή ξέρεις να έχω την ατότητα να επικοινωνώ με τον κόσμο Δεν μπορούσαν να γίνουν αυτά Δηλαδή πρακτικά, οικονομικά από όλες αυτές τις απόλυτες Δεν μπορούσαν να συντηρηθεί αυτό το πράγμα Και το γεγονός ότι κάποια στιγμή ας πούμε Ξανασυναντήθηκα με ανθρώπους με τους οποίους είχα πολλά χρόνια να συναντηθώ Ή είχα όμως συμπορευτεί στο παρελθόν Ή ότι βρήκα νέους ανθρώπους, πολύ νέους σε ηλικία ή και νέους, όχι σε ηλικία, αλλά νέους στην καινούργια ανθρωπογεωγραφία που περιέγραψες και με εμπιστεύτηκαν και με πίστεψαν ήταν για μένα πιο συγκινητικό από ό,τι το 2000 και είναι, και είναι ακόμα, εξακολουθεί να είναι γιατί αισθάνομαι απέναντί τους μια τρομερή δέσμευση, δηλαδή αυτή την εμπιστοσύνη νιώθω ότι κάθε μέρα πρέπει να την επιστρέφω με ένα μήνυμα καθαρό ότι εγώ νοιάζομαι για εσάς
και κάτι σας επιστρέφω προσπαθώντας κάτι που θα αφορά τις ανάγκες σας. Η γυναίκα πολιτικός που μπήκε το 2000, που θεωρώ ότι επίσης ήταν μια τελείως διαφορετική εποχή για το πώς αντιλαμβανόμαστε και τη γυναίκα και το ρόλο της μέσα στην κοινωνία. Και η γυναίκα λοιπόν το 2023, τι διαφορά έχει γενικά για τη γυναίκα πολιτικό και πόσο πιο εύκολος είναι ο δρόμος πλέον το 2023.
Θέλω να πω αν έγινε δουλειά όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα για να κατακτήσουμε και πάρα πολλές θέσεις, δηλαδή ακόμα και σε ένα πιθανό υπουργικό συμβούλιο, δηλαδή τώρα μιλάω για την κυβέρνηση, πόσο πιο εύκολα είναι πλέον να δοθούν κομβικοί ρόλοι και υπουργικές θέσεις σε γυναίκες, να μην κριθούν, ή ακόμα και για τον dress code σου, θέλω να πω ότι εμένα προσωπικά μου μοιάζει ότι έγινε πολύ μεγάλη ας πούμε μιλάμε για πολύ μεγάλη διαφορά πώς θυμάσαι λοιπόν εσύ τη Μιλένα του τότε ανάμεσα σε ένα πολύ ανδροκρατούμενο περιβάλλον και πώς είναι αντίστοιχα οι συνάδελφοί σου και εσύ πώς νιώθεις σε αυτό το περιβάλλον πώς έχει αλλάξει κοίταξε δεν έχω την αίσθηση της πολύ μεγάλης διαφοράς δεν την έχω πρέπει να σου πω ενώ θεωρώ τον εαυτό μου ως γενιά τυχερή γιατί και πάντα το λέω υπάρχουν κάποιες γυναίκες που άνοιξαν δρόμους για μας όπως η Μελίνα Μερκούρη η Μελίνα σίγουρα η Μελίνα Μερκούρη ναι καλά και πολύ πιο παλιά έτσι μην πάμε τώρα στην καλλιρό υπαρέν αλλά σίγουρα υπάρχουν γυναίκες που έκαναν πράγματα για μας η Μερκούρη είναι μία από αυτές
Εάν το δεις καταρχήν στατιστικά Σε σχέση με το 2000 και το 2023 Δεν είναι νομίζω τρομερή η διαφορά Σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή των γυναικών Μες στο κοινοβούλιο Μες στο κοινοβούλιο αλλά και στο υπουργικό συμβούλιο Ας πούμε το 19 η κυβέρνηση είχε ελάχιστες γυναίκες Ναι αυτό το πρωθυπουργό Είχε δεχτεί και κριτική από τα ξένα μηνύα Βρείτε μου ξέρω, είχε πει κάτι τέτοιο Εγώ το ακούω αυτό το δεν βρίσκω υπό την έννοια του ότι δεν υπάρχει τρομερή διάθεση για συμμετοχή γυναικών στα ψηφοδέλτια Μα και πώς θα μπορούσε Δηλαδή όταν θεωρείς ότι ένα πράγμα είναι εκ των προτέρων κατά κάποιο τρόπο υπονομευμένο Όταν ας πούμε δεν υπάρχουν στη χώρα, γιατί στη χώρα δεν υπάρχουν σοβαρές δομές υποστήριξης της μητρότητας Ναι.
Είμαστε χώρα επιδοματική και όχι χώρα δομών. Δεν ακολουθούμε δηλαδή το σκαδιναβικό μοντέλο, ακολουθούμε εξοργό το ιταλικό μοντέλο. Άρα, μια γυναίκα που ξέρει ότι δεν έχει σοβαρό αξιόπιστο σύστημα υποστήριξης και αν δεν υπάρχει παππούς και γιαγιά δεν μπορεί να προχωρήσει. Μία γυναίκα που ξέρει ότι ακόμα και βλέπει την εικόνα της Βουλής, του Υπουργικού Συμβουλίου Και βλέπει ότι εδώ έχουμε μία μειοψηφική εξαίρεση Και μέσα στα κόμματα Τα κίνητρα είναι ανύπαρκτα, άρα είσαι φοβική Λες τώρα, πού πάω να κολυμπήσω Σε ό,τι αφορά τα ζητήματα του σεξισμού ή οτιδήποτε άλλο Κοίταξε, εκεί υπάρχουν θα έλεγα παγκόσμια γεγονότα τα οποία επηρέασαν και τη χώρα μας από το σκάνδαλο Epstein-Steena στο Hollywood μέχρι άλλα ζητήματα που πλέον υπάρχει μια αίσθηση ότι πλέον οι γυναίκες μιλάνε πιο εύκολα.
Και αυτό είναι κάτι πολύ θετικό. Όμως για να πούμε ότι νοοτροπίες βαθιά ριζωμένες στην κοινωνία αλλάζουν, εκεί θέλεις πάρα πολύ δουλειά, θέλεις συμμετοχή της οικογένειας, θέλεις συμμετοχή του σχολείου και των αναγνωστικών βιβλίων ειδικά στο δημοτικό. θες μια νέα κουλτούρα σε ό,τι αφορά το πώς ανατρέφουμε οι οικογένειες, τα αγόρια μας και τα κορίτσια αλλά κυρίως τα αγόρια μας αυτό λοιπόν θέλει πάρα πολύ χρόνο και πάρα πολύ δουλειά και πιστεύω ότι υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι σήμερα στη χώρα μας με βαθύτατο σεξισμό μέσα τους τον οποίο όμως τον πνίγουν πια γιατί φοβούνται τις συνέπειες, κάποιοι τον πνίγουν κάποιοι δεν τον πνίγουν Δεν το πνίγω. Η φράση που υπόθηκε πέρσι, τράβα κάνει και κάνα παιδί, θα περνούσε στο πυρόβλητο 20 χρόνια πριν, εντός της Βουλής, σαν έναν αστεισμό ίσως, σαν ένα...
Όχι ότι υπήρξε τεράστια διαφορά, γιατί είδαμε από μάκρυνση για κάποιους μήνες και επαναφορά στην κοινοβουλευτική ομάδα λίγο αργότερα. αλλά θέλω να πω τέλος πάντων και τότε έγινε ένας δώρος, έγινε ένα θέμα πολύ μεγάλο και εκείνο το βράδυ και την επόμενη μέρα στα ΜΜΕ. Θα περνούσες πριν 20 χρόνια λίγο στο ψηλό, σαν χαβαλές.
Έχω την εντύπωση όχι, ότι δεν θα περνούσα στο ψηλό και πριν από 20 χρόνια από τα κόμματα της προοδευτικής, δημοκρατικής αντιπολίτευσης. νομίζω ότι αν σκεφτώ τον εαυτό μου ξέρω εγώ που θα ήμουν στη Βουλή πριν από 20 χρόνια και πολλούς συναδέλφους μου και από άλλα κόμματα νομίζω ότι όχι δεν θα περνούσε θα έπεφτε σοβαρέο κράξιμο να το πω λίγο πιο απλά θέλω να πάμε να φτάσουμε στο τώρα και να πάμε λίγο και σε όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Εγώ βλέπω έναν κόσμο και ένα κοινό πολύ κουρασμένο πια.
Και αν εξαιρέσουμε τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις, τα τέμπη, οι οποίες εγώ δεν ξέρω αν αύριο γίνει ένα κάλεσμα, θα επαναληφθούν. Δηλαδή θεωρώ ότι ήταν ένα πολύ μεγάλο ξέσπαντο το κόσμο για πολλά πράγματα, όχι μόνο για τη δικαιοσύνη η οποία φυσικά και τη θέλουμε όλοι. Βλέπω έναν κόσμο πάρα πολύ κουρασμένο από τη διαφθορά, από τα σκάνδαλα σαν να θεωρεί πλέον και να μπαίνει στο DNA του ότι αυτοί είμαστε, αυτοί είναι οι Έλληνες δεν θα αλλάξουμε ποτέ και τι περίμενες και νομίζω ότι είναι μια πολύ επικίνδυνη λούπα να πέσουμε σε αυτό το πράγμα ότι όσα χρόνια και να περάσουν αυτό είναι το DNA μας τι να κάνουμε δεν αλλάζει Συμφωνώ απόλυτα με αυτό που λες αυτή η μυρωλατρία και αυτός ο μυθριδατισμός δηλαδή να πούμε εντάξει παιδί μου δεν έγινε και τίποτα ή αυτοί είμαστε δεν αλλάζει.
Εγώ είναι ένα πράγμα για το οποίο είμαι πάρα πολύ παθιασμένη. Δεν νομίζω ότι υπάρχει καμία περίπτωση ποτέ να κουραστώ. Δηλαδή μπορώ να φτάσω αν είμαι τυχερή και φτάσω 90 χρονών ας πούμε. Θα το φωνάζω με τον ίδιο τρόπο που το λέω σήμερα. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αυτή είναι άλλη μια παγίδα. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι και απέναντι στους κουρασμένους ανθρώπους υπάρχουν σίγουρα παραδείγματα διαφορετικά και είναι ηχηρά παραδείγματα, δεν είναι παραδείγματα του περιθωρίου.
Η άποψή μου είναι ότι αυτά τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια για τα τέμπη, εγώ από φοιτήτρια, από μαθήτρια μπορώ να σου πω, συμμετείχα σε πολλές πορείες. Αυτό που έγινε στα τέμπη στις 26 Ιανουαρίου, το 28 Φεβρουαρίου, εγώ δεν το έχω ξαναδεί. δεν το έχω ξαναδεί ποτέ και ταυτόχρονα σε πάρα πολλές πόλεις όχι σε πάρα πολλές πόλεις σε Αθήνα πάντως εκείνη τη μέρα που κάποια στιγμή εγώ ήμουνα στην Βασιλή Σοφίας και κάποια στιγμή αισθάνθηκα ότι μπορεί να να μην μπορώ να αναπνεύσω από το από τον κόσμο δηλαδή για δευτερόλεπτα λίγο μπορεί να αισθάνθηκα και λίγο φόβο ήταν τόσος ο κόσμος και τόσο και μέχρι που έφτανε Δεν υπάρχουν ποτέ, δεν υπάρχουν αυτά. Λοιπόν αυτό για τα τέμπη, εγώ πιστεύω ότι η κινητήρια δύναμη αυτού του πράγματος ήταν η βαθιά πεποίθηση της εγκάλυψης.
Ναι. Δηλαδή η τραγωδία είχε συμβεί δύο χρόνια πριν. Το πένθος πιστεύω ότι είναι συλλογικό, μας αφορά όλους, αλλά εδώ οι άνθρωποι που έχουν βιώσει το βαρύ πένθος, ο χρόνος λειτουργεί ιαματικά σε προσωπικό επίπεδο. Και αν ο κόσμος συνειδητοποιούσε και αν η αλήθεια έδειχνε ότι όντως πρόκειται για ένα τραγικό δυστύχημα και ατύχημα και συνετέλεσε μόνο η τύχη.
Όχι, εγώ πάω ένα βήμα παραπέρα Δεν ήταν η τύχη Είναι σαφές Το αφήγημα για το σταθμάρχη Ας πούμε δεν μπορεί να πείσει κανέναν Παρά μόνο μια πλειοψηφία που προσπαθεί να διατηρηθεί στην εξουσία Νομίζω ότι το έχουν πει τα πιο αρμόδια επιστημονικά χείλη Εάν υπήρχαν και λειτουργούσε η 717 και τα συστήματα τηλεδιοίκησης και φωτοσήμανσης Ακόμα και αυτός ο ανεκδίηγητος σταθμάρχης θα είχε απενεργοποιηθεί το σύστημα ερήμη του.
Αλλά και το μετά ήταν πολύ προκλητικό. Νομίζω ότι αυτό που δεν άντεξε ο κόσμος, είναι και σε αυτό συνέβαλε η εξεταστική για τα τέμπη σε ένα μεγάλο βαθμό, και οι επόμενες μεθοδεύσεις, είναι η πεποίθηση ότι εδώ σε μια τραγική συγκυρία που κόστισε τη ζωή σε 57 δικοχαμένους συνανθρώπους μας, υπάρχει ένα σύστημα που αντί να αγωνίζεται για να αποδοθεί δικαιοσύνη αγωνίζεται για τη συγκάλυψη αυτό δεν αντέχεται σε μια κοινωνία δεν αντέχεται, είναι δηλητήριο και γι' αυτό και πιστεύω ότι παρά αυτή την κούραση την κούραση που υπάρχει στον κόσμο και αυτή την αίσθηση του ότι υπάρχουν δυνάμεις που είναι οι δυνάμεις που αγωνίζονται για όλα αυτά τα πράγματα, νομίζω ότι υπάρχουν όχι απλές νησίδες, υπάρχουν παιδεία και συμμέτοχοι σε αυτά τα παιδεία που δίνουν ένα καθαρό στίγμα και ένα μήνυμα ότι αυτό το πράγμα έχει αντίπαλο.
Απέναντι σε αυτό το πράγμα ορθώνεται μια συστάδα από φωνές, από συνειδήσεις, από χαρακτήρες που αντιστέκονται και δεν αντιστέκονται γραφικά αντιστέκονται με ήθος, με σοβαρότητα, με τεκμηρίωση και γι' αυτό πιστεύω ότι απέναντι στην απογοήτευση ταυτόχρονα υπάρχει και η βεβαιότητα ότι υπάρχει αντιλόγος Θα φτάσουμε και στον ΟΠΚΠ και στην εξεταστική του ΟΠΚΠ Και θέλω να πω πώς μπορεί ο τρόπος με τον οποίο το σύστημα έτσι είναι δομημένο να σταματήσει να κάνει κουμάντο η εκάστοτε πλειοψηφία στις εξεταστικές, ούτε ώστε να δούμε κάποια στιγμή να λειτουργεί όλο αυτό.
Υπάρχει κάποιος τρόπος ή αυτός είναι ο πιο δίκαιος τελικά. Και πώς ένας βουλευτής που εκείνη την ώρα ο κόσμος πρέπει να ξέρει όταν γίνεται μια εξεταστική, μια προανακριτική. Ο βουλευτής πρέπει να αφήσει πίσω την κομματική του ταυτότητα και ιδιότητα γιατί αναλαμβάνει έναν άλλο ρόλο. Το ρόλο του δικαστικού, το ρόλο του ανακριτή κτλ.
Γι' αυτό είναι και η ονομοσία τέτοια. Πώς λοιπόν, γιατί δεν το βλέπουμε συνήθως από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψήφια να αφήνει πίσω αυτό το ρόλο της κομματικής ιδιότητας. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι. Και βλέπουμε ότι το ρόλο τέλος πάντων των αυστηρών κρητών δικαστών τον αλαμβάνει συνήθως η αντιπολίτευση. Και πώς θα έπρεπε να είναι καταμερισμένοι τα μέλη της εξεταστικής, τόσο να βλέπουμε αποτέλεσμα.
Με κλήρωση, πάλι αυτό πάει τελείως στην τύχη. Κοίτα, εγώ έχω την συμπυκνωμένη εμπειρία των δύο εξεταστικών. Ήμουν εισηγήτρια στα ΤΕΜΠΗ, είμαι εισηγήτρια και στον ΟΠΚΠ. και έχω μια πραγματικά πολύ βιωματική εμπειρία του τι έγινε και πώς. Πρέπει στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση να υπάρξει αλλαγή στον τρόπο σύνθεσης του Προεδρείου και της Διεύθυνσης των Εξεταστικών Επιτροπών.
Δηλαδή ένα διακομματικό προεδρείο δεν θα επέτρεπε στην σημερινή κυβέρνηση να αποφασίζει ποιοι μάρτυρες θα έρθουν και ποιοι δεν θα έρθουν. Δεν θα επέτρεπε στη σημερινή κυβέρνηση να κλείνει την εξεταστική άρον-άρον όπως, όποτε και όπως θα ήθελε. Άρα επειδή έχουμε κυρίως εστιάσει στο ζήτημα της αναθεώρησης του άρθρου 86 Με το σώστε μια κυβέρνηση να μην μπορεί να προστατεύει τους υπουργούς της Και ανοίγω μια παρένθεση λέγοντας ότι αν μια κυβέρνηση δεν είχε αυτό το στόχο της εγκάλυψης που έχει τώρα Θα μπορούσε και με την υπάρχουσα διατύπωση του 86 να έχουν συσταθεί προανακριτικές επιτροπές για τους συγκεκριμένους υπουργούς Επίσης, επειδή όμως βλέπουμε ότι δεν το κάνει και αντιθέτως αμνηστεύει και προστατεύει, έχουμε όλοι πια συμφωνήσει ότι ναι πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 86, δεν φτάνει όμως αυτό.
Πρέπει να υπάρχει αναθεώρηση και στη συγκρότηση των εξεταστικών επιτροπών, γιατί αλλιώς οι εξεταστικές επιτροπές λειτουργούν σύμφωνα με τις επιλογές. Πώς θέλει πλούν. Βέβαια, εδώ να πούμε το εξής. Κάνει καλό στην κυβέρνηση αυτό, δηλαδή τι θέλω να πω. Ένας από τους λόγους που γίνανε αυτά τα συλλαλητήρια στα ΤΕΜΠΗ ήταν το περιεχόμενο της Εξεταστικής Επιτροπής. Από εκεί βγήκε όλο το υλικό που οικοδόμησε την πεποίθηση της συγκάλυψης.
Όπως και από τον ΟΠΚΠ. Διαβάζω τις μετρήσεις της κοινής γνώμης. Πάνω από 74% των ερωτηθέντων καταλογίζουν και πάλι στην κυβέρνηση συγκάλυψη. Ναι, ωραία, το ακούω αυτό, αλλά δεν θα ήταν προτιμότερο να είχαμε την απόδοση δικαιοσύνης. Ε, βέβαια. Δηλαδή, να μην προτιμούμε την επικοινωνία και το πόσο ζημιά κάνει στην κυβέρνηση, αλλά την ουσία της υπόθεσης.
Ε, βέβαια. Στη δικαιοσύνη, να λειτουργούσε το συγκεκριμένο τόπο. Η δικαιοσύνη για τα πολιτικά πρόσωπα, έτσι. Ναι, ναι, ναι. Και επίσης στη συγκεκριμένη περίπτωση να λειτουργούσε με την έννοια του ότι θα ερχόντουσαν όλοι οι μάρτυρες που κρίνεται σκόπιμο και όχι αυτό το πράγμα που γίνεται τώρα. Πάμε και στον ΟΠΚΠ. Αυτό που είδα εγώ τώρα στον ΟΠΚΠ, το οποίο είχε πάρα πολύ το στοιχείο της γραφικότητας και από την μεριά των μαρτύρων και από την μεριά και κάποιων συναδέλφων σου.
Εγώ θεωρώ ότι η αυτή εξεταστική του ΟΠΚΠ και βλέποντας ότι έχουν γίνει βάιρα λιατάκες των μαρτύρων σε βιντεάκια το οποίο έχουν σχέση με μελομακάρονα τύπου πόσα μελομακάρονα έφαγε στις γιορτές δεν ξέρω, δεν απαντώ επί καλού με το δικαίωμα της σιωπής και α, δεν θυμάμαι μπορεί φοβάμαι ότι παρήγαγε η εξεταστική του ΟΠΚΠ περισσότερο κόντεντ για τα social παρά ουσία. Είναι αλήθεια αυτό το πράγμα.
Κοίταξε, εξαρτάται... Και πώς πρέπει να αποφύγουμε αυτή την παγίδα ότι ορισμένοι θεωρούν μέσα στην εξεταστική ότι περισσότερο θα είναι μια αυτοπροβολή τους και μια εκμετάλλευση της όλης κατάστασης γιατί ξέρω ότι μετά δίδεται και συντηλώρεις δηλαδή στην ουσία είναι ένα reality δικαστικό και κάποιος δίνει show. Είτε ο εξεταζόμενος, είτε ο εξεταστής.
Ναι. Κοίταξε, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ που πλέον έχει μπει σε κάθε ελληνικό σπίτι έτσι και αλλιώς θα έπρεπε να έχει μπει σε κάθε ελληνικό σπίτι γιατί το αγροτικό ζήτημα δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά την ελληνική περιφέρεια και τους κτηνοπρόκους Όχι, όχι, μας αφορά γιατί όλοι καταναλώνουμε αυτά τα προϊόντα Αφορά το τραπέζι και το πιάτο που έχουμε κάθε μέρα στο σπίτι μας Άρα είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους απέκτησε ένα τρομερό ενδιαφέρον σίγουρα μέσα από τις προσωπικότητες των μαρτύρων που παρήλασαν στην Επιτροπή.
Θέλω να σου πω ότι κατά την άποψή μου δεν εξαντλείται μόνο σε ενδεχομένως δύο-τρεις γραφικές προσωπικότητες με παράτσουκλια. θεωρώ πάρα πολύ κομπική σημασία και με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από την κοινωνία τις καταθέσεις των πολιτικών προσώπων. Θα σου έλεγα ότι έχουν ίσως και με πολύ μεγαλύτερη επισκεψιμότητα οι καταθέσεις των πρώην υπουργών και των πρώην διοικητών του ΟΠΚΠ.
Όπως και πρώην γενικών γραμματέων του ΟΠΚΠ. Και μπορεί και αυτές να τις κρίνεις εσύ ή κάποιος γραφικές, αλλά έχει σημασία. αν δηλαδή τα πρόσωπα τα οποία επιλέγονται για να διοικήσουν τον 21ο αιώνα με τεχνοκρατικά κριτήρια, έναν οργανισμό που διαχειρίζεται επιδοτήσεις ύψους 4 δισεκατομμυρίων, είναι γραφική τύπη, κάτι σημαίνει αυτό για την κυβέρνηση που τους επιλέγει.
Άρα Αυτή Παρένθεση, Άνω Τελία υπάρχει περίπτωση Αυτοί οι συγκεκριμένοι μάρτυρες Με τα παρατσούκλια Να έχουν επιλεγεί ακριβώς γι' αυτόν τον τρόπο Γι' αυτόν τον λόγο Για να πέσει όλο το φως πάνω τους Όχι όχι αυτοί είναι μάρτυρες που θα έπρεπε οπωσδήποτε Να έρθουν να καταθέσουν Γιατί με βάση τη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Υπάρχουν μέχρι, οφεινόνως Δηλαδή αυτοί δεν κλήθηκαν επειδή τους ζήτησα εγώ, γιατί τους ζήτησα εγώ ή κάποιος άλλος ή κάποιο άλλο κόμμα, όχι εγώ το Πασόκ, ο ΣΥΡΙΖΑ, οποιοδήποτε άλλο κόμμα, γιατί μας φάνηκαν ότι είναι.
Αυτοί είναι κομβικά πρόσωπα της δικογραφίας. Ναι, ναι. Έτσι, της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Οπότε θέλω να σου πω ότι σε σχέση με τους μάρτυρες, οι μάρτυρες που παρήλασαν μέχρι σήμερα είναι κομβικά πρόσωπα της εισαγγελίας είτε έχουν απασχολήσει την αρχή για το ξέπιμα βρώμικου χρήματος Δεν υπάρχουν άλλου είδους κίνητρα στην επιλογή Το γεγονός ότι παρήγαγαν τρομερό ενδιαφέρον έχει και τη θετική του πλευρά, νομίζω πολύ θετική, το ότι ο κόσμος αντελήφθη τι γίνεται έστω και με αυτόν τον τρόπο τον λίγο μέσω του χιούμορ και της άτυρας Εντάξει η σάτυρα μπορεί να ακολουθεί άλλωστε αυτού του είδους σάτυρα ακολουθεί και σε πολύ σοβαρά άλλα ζητήματα μην μας ξενίζει για τον ΟΠΚΠ υπάρχουν σατυρικές εκπομπές που σατυρίζουν καθημερινά σοβαρά ζητήματα που αφορούν τη δημόσια παιδεία τη δημόσια υγεία τους αρμόδιους υπουργούς κτλ Τώρα σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο εμείς τα μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής χειριστήκαμε αυτή την υπόθεση, αυτό αφορά τη συγκρότηση του καθενός.
Και το ήθος του και τη συμπεριφορά του κτλ. Πέρσι στις εκλογές... Της καθεμιάς και της καθεμιάς. Γιατί, ξέρεις, το λέω αυτό, γιατί καμιά φορά στην κουβέντα μας και εμείς αναπαράγουμε μια κουβέντα που δεν υπάρχει γυναίκα μέσα από τα γέννη. Οπότε και εγώ το κάνω καμιά φορά και λέω, της καθεμιάς και του καθενός. Ωραία. Πέρσι στις εκλογές της εισαγωγματικής του ΠΑΣΟΚ είχες δηλώσει την αρχή υποψηφιότητα για να κατέβεις και εσύ για πρόεδρος, αλλά αργότερα απέσυρες την υποψηφιότητά σου.
Θέλω να μου πεις αν υπάρχουν οι πραγματικοί λόγοι που απέσυρες την υποψηφιότητά σου, χωρίς να φαντάζομαι κάτι παρασκηνιακό από πίσω. Θέλω να πω ότι ήταν όντως η λόγη ότι δεν ήθελες παραπάνω να διχάσεις και ήθελες να πας για την ομόνοια του Πασόκ ή αισθάνθηκες μια φοβερή πίεση προσωπική και ως γυναίκα και ως άνθρωπος. Δηλαδή το ανθρώπινο κομμάτι ψάχνω, όχι κάτι παρασκηνιακό και κάτι σκοτεινό.
Θέλω να σου πω το εξής ξεκινώντας από το δεύτερο που είπες το οποίο το βρίσκω τρομερά πολύ ουσιαστική την ερώτηση που έκανες και πολύ ανθρώπινη. Εγώ με την εμπειρία που έχω τώρα και η εμπειρία μου είναι αθρηστική, είναι η εμπειρία των χρόνων εντός πολιτικής αλλά και η εμπειρία των χρόνων εκτός πολιτικής που για μένα είναι μια τεράστια αποσκευή και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ στο πως βλέπω τα πράγματα.
έχω την αίσθηση ότι αυτή τη στιγμή για την πολιτική η αλήθεια είναι ένα τεράστιο όπλο. Μπορεί αυτό να ίσχυε πάντα, αλλά τώρα, δηλαδή σε μια περίοδο μεγάλης κρίσης του πολιτικού συστήματος και απόλυτης απονομιμοποίησης, δεν πιστεύω ότι υπάρχει μεγαλύτερο όπλο για έναν πολιτικό παρά την αλήθεια ειδικά όταν αφορά πιο προσωπικά πράγματα.
Όπως για παράδειγμα δεν μπορώ να αντέξω άλλο το βάρος. Αν θυμάμαι καλά είναι η Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας που για μένα εκείνο το διάγγελμα ήταν πραγματικά ένα μάθημα πολιτικής επιστήμης και την ανέβασε ακόμα ψηλότερα στη συνείδησή μου και στην αξιολόγησή μου. Έτυχε τρομερά τυχαίο να βρεθώ κάποια στιγμή με ένα ζευγάρι νεοζηλανδών τυχαία.
Και πιάσαμε την κουβέντα και κάναμε μια συζήτηση γιατί εγώ αμέσως πήγα την κουβέντα εκείνη, εκείνοι μου ζητούσαν tips για την Ελλάδα και εγώ αφού τους τα έδωσα, ξέρεις για το που θα κάνουν διακοπές, πήγα αμέσως στη συζήτηση εκεί και από πράγματα που μου είπαν επιβεβαίωσαν ακριβώς την αντίληψη που είχα για αυτή τη γυναίκα.
και θεωρώ ότι αυτή τόσο εκβαθέων εξομολόγηση μιας ανθρώπινης στιγμής που αφορούσε τις αντοχές της και τις δυνάμεις της, ήταν ό,τι πιο πολιτικά ισχυρό έχω ακούσει στη ζωή μου τα τελευταία χρόνια. Εάν ήταν αυτός λοιπόν ο λόγος, ασφαλώς και δεν θα δίσταζα να το πω ή δεν θα το έκρυβα γιατί θα πίστευα ότι είναι περισσότερη δύναμη για μένα.
Ναι, ο μήπως ήταν ένας φόβος ότι στην περίπτωση που κάποια άλλη στιγμή προσπαθήσω να ξανακατεύω θα το θυμά το κόσμος και θα πει αυτή τότε... Γιατί νομίζω ότι πάντα πρέπει κανείς, ειδικά μετά από ένα όχι καλό εκλογικό αποτέλεσμα, να λειτουργεί με τρομερή αυτοσυγκράτηση. Και κρύο μυαλό. Κρύο μυαλό, αλλά και με μια προβολή πρώτα μιας πιο γενικής εικόνας παρά την προσωπική στόχευση.
Νομίζω ότι βοηθάει πάρα πολύ έναν πολιτικό αυτό. Άρα μετά από πολύ πολύ πολύ καιρό και πολύ περίσκεψη κατέθεσα την υποψηφιότητά μου σε έναν χάρτη που είχε τέσσερις υποψηφίους. Μετά από λίγο καιρό το πράγμα νομίζω ότι λίγο ξέφυγε και φτάσαμε στις οκτώ υποψηφιότητες. Ναι. Εγώ φιλοδοξώ και είναι ο λόγος για τον οποίο επέστρεψα στην πολιτική.
Θα ήθελα πολύ κάποια στιγμή που θα κάνω ένα απολογισμό της πορείας μου και της παρουσίας μου να πω ότι ήμουν κι εγώ ανάμεσα σε εκείνους που συνέβαλαν στο να ξαναέχει η χώρα ως εναλλακτική λύση τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη. αυτό που είχαν ας πούμε, που νιώσαμε και εμείς και οι γονείς μας μέσα από το Πασόκ. Και να νιώσω ότι και εγώ έπαιξα ρόλο σε αυτό το comeback, σε αυτή τη μεγάλη συνάντησή μας ας πούμε με πλειοψηφίες, είναι αυτό που με κινητοποιεί αυτή τη στιγμή και με στρατεύει.
Οπότε ένιωσα ότι εκείνη τη στιγμή το Πασόκ έμπαινε σε μία περιδίνηση, Και δεν ήθελα να συμβάλλω σε αυτό, ήθελα αντίθετα να στείλω ένα μήνυμα σε πολλούς ανθρώπους που αγωνιούσαν, που με σταματούσαν στον δρόμο μετά την υποβόλη και της υποψηφιότητάς μου, αλλά και όλες τις υπόλοιπες και τους ένιωθα να έχουν μια τεράστια αγωνία για το αύριο της παράταξης.
Ερώτηση παγίδα θα κάνω. Αν μπορούσες να δεις το μέλλον και ένα μισή χρόνο μετά να δεις ότι τελικά μετά από αυτή την εκλογική διαδικασία δεν αλλάξαν και πολλά πράγματα δημοσκοπικά ή σε ό,τι αφορά ας πούμε την εικόνα ή τους πόντους στους οποίους παίρνει το ΠΑΣΟΚ θα άλλαζες αυτή σου την απόφαση να μην συμμετέχεις. Όχι δεν θα την άλλαζα Δεν θα την άλλαζα γιατί Ήταν οι συνθήκες τέτοιες τότε Που Με τον τρόπο αυτό νομίζω ότι βοήθησα Πολύ το Πασόκ εκείνη τη στιγμή Και τους ανθρώπους του Που αγωνιούσαν τρομερά Είχαν μια μεγάλη αγωνία Είναι ένας κόσμος Ταλαιπωρημένος Πολύ ναι Τώρα Ταλαιπωρημένος, ταλαιπωρημένο είναι το σύνολο Του ελληνικού λαού Μιλάω για τον μικρό κοσμό των ενταγμένων ανθρώπων Των ενταγμένων όχι απλώς των ψηφοφόρων Αυτών που στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ με έναν πιο ενεργό ρόλο Των οργανωμένων ας πούμε ξέρεις Αυτών που στάθηκαν εκεί και στις πιο δύσκολες στιγμές Και αυτοί οι άνθρωποι είχαν μια βαθιά αγωνία Και θέλησα να τους κάνω να νιώσουν μια μικρή
να τους δώσω μια μικρή έννοια ασφάλειας και να τους πω μην ανησυχείτε. Ό,τι όποιο και αν είναι η αυριανή μέρα θα είμαι εδώ. Ναι, ναι, ναι. Οκ, το καταλαβαίνω. Στο μέλλον όμως, αν ξανατεθεί θέμα ηγεσίας είναι κάτι το οποίο το έχεις βγάλει από το μυαλό σου. Θέλω να πω εγώ, επειδή πάντα υποστηρίζω τις γυναίκες, ότι θέλουμε να βλέπουμε γυναίκες προέδρους κομμάτων.
Δηλαδή κάτι συμβαίνει και πάντα, θα έχουμε ή μηδέν προέδρους κομμάτων ή μία μόνο. Κάποια στιγμή να δούμε και δύο προέδρους. Και τέσσερις. Και τέσσερις και παραπάνω. Για να μπορέσει κάποια στιγμή να δούμε και γυναίκα πρωθυπουργό κάποια στιγμή. Θέλω να πω ότι το σκέφτεσαι μετά αν ξανατεθεί θέμα. Ή πάλι θα εξετάσεις πόσοι και ποιοι.
Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή κάνει πάρα πολύ κακό αυτή η κουβέντα. Ναι, οκ, το καταλαβαίνω. Θέλω να μπω σε αυτή την κουβέντα γιατί νιώθω ότι στέλνεις και ένα μήνυμα στον κόσμο ότι παιδιά εμείς εδώ είμαστε στο μικρό κοσμό μας, είμαστε στην κουζίνα μας και στο Βυζάντιο του 2025, 26 μάλλον, είμαστε στο Βυζάντιό μας και επειδή νιώθω πάρα πολύ ότι ο κόσμος ζορίζεται, δεν ξέρω αν το νιώθεις εσύ, εγώ το νιώθω πολύ, Τη ζορίζεται πάρα πολύ Ζορίζεται να βγάλει το μήνα του Ζορίζεται γιατί δεν έχει κάτι να πιστέψει Ζορίζεται γιατί τον πιάνει ασφυξία από τη δυσοσμία Έχω την αίσουση ότι όλη αυτή η άκερη κι άτοπη συζήτηση Είναι σαν να του λέμε σε έχουμε γραμμένο Στα παλιά μας τα βαλούνια Και μας μοιάζει μόνο το προσβύθι Είμαστε στην κουζίνα μας και μαγειρεύουμε Οπότε εγώ μαγειρεύω κανονικά Όχι πολιτικά Ωραία Μιλάμε στο στολάκι γιατί βαδίζουμε σιγά σιγά και προς το τέλος.
Στο λόγο μου πεις αν η ζωή ποτέ σου έδωσε λεμόνια. Με αυτή τη μεταφορική έννοια. Ποια ήταν αυτή η στιγμή και πώς το διαχειρίστηκες γιατί σε όλους μας έχει δώσει ή κάποια στιγμή θα δώσει αυτό είναι δεδομένο. Ε βέβαια μου έδωσε λεμόνια η ζωή και όχι μία φορά. Βέβαια θέλω να πω ότι είμαι τυχερή γιατί δεν μου έδωσε το λεμόνι της απώλειας.
και νομίζω ότι αυτό είναι το πιο βαρύ λαιμό και όσο περνάτε τα χρόνια θέλω να γίνομαι να μην χάνω την αίσθηση του μέτρου και της ευνομοσύνης για την τύχη και τη ζωή που δεν μου έδωσε έναν αβάσταχτο πόνο μου έδωσε όμως πολλά λαιμόνια και θα έλεγα ότι και από αρκετά μικρή ηλικία δυσκολίες, οικογενειακές δυσκολίες Θέλεις να μάθεις να μοιραστείς κάτι?
Εντάξει ξέρεις εμένα εγώ θυμάμαι η πιο δύσκολη στιγμή η πρώτη δύσκολη στιγμή της ζωής μου που τη βλέπω τώρα ως χαριτωμένη αλλά τότε ζορίστηκα πολύ ήμουνα ένα παιδί που πήγαινε ετοιμαζόταν να πάει πρώτη δημοτικού και ξαφνικά φεύγουμε από την Ελλάδα και πηγαίνουμε στην ΑΙΤ και πηγαίνω ξαφνικά σε ένα σχολείο το οποίο είναι γαλλικό και πηγαίνω πρώτη δημοτικού σε ένα γαλλικό σχολείο ενώ δεν έχεις κατακτήσει καν την ελληνική ενώ δεν έχω κατακτήσει καν την ελληνική γλώσσα ξέρω γαλλικά αλλά όπως ξέρεις ξέρουν τα παιδάκια και το θυμάμαι αυτό το νεφιάλτη να γυρίζω κάθε μέρα από το σχολείο και να κλαίω ασταμάτητα και να έχω ας πούμε δίπλα τη μητέρα μου με καλοσύνη και με και με υπομονή γιατί της έλεγα δεν θέλω να πάω σχολείο δεν μπορώ ας πούμε και να κάθεται δίπλα μου και να διαβάζουμε και να έρχονται τα Χριστούγεννα και να είμαι πια να πατάω στα πόδια μου και ευτυχισμένη γιατί έχω κάνει φίλους έχω εξοικειωθεί με τη γλώσσα αλλά ήταν πολύ δύσκολη αυτή η μετάβαση σε μια χώρα
τόσο διαφορετική από τη δική μας με ανθρώπους τόσο διαφορετικούς έναν πολιτισμό που φαινόταν τότε πως να σου πω ότι σε αλλού και μετά γυρίσαμε από εκεί και ξεκίνησαν κάποιες δυσκολίες οικογενειακές αυτά ξέρεις σε σφραγίζουν και στιγματίζουν να πέθει προφανώς Οπότε όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια Τι κάνεις Είναι η ατάκα που όλοι οι καλεσμένοι Στο τέλος εδώ κλείνουν την εκπομπή Τώρα θέλω να πω κάτι Το οποίο είναι αισιόδοξο Αλλά δεν το λέω ως ένας άνθρωπος Που δεν έχει βραχή Το λέω ως ένας άνθρωπος που έχει βραχή Πολύ Ότι αυτά τα λεμόνια Μετά από πολλά χρόνια είναι η δύναμή σου Δηλαδή όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια λοιπόν υπομένεις νομίζω ότι ένα πολύ βασικό πράγμα είναι να αντιμετωπίσεις τον πανικό εκείνη τη στιγμή ο πανικός είναι ό,τι χειρότερο δηλαδή έρχεται να σε διαλύσει ακόμα περισσότερο υπομένεις λοιπόν και πάντα σκέφτεσαι ότι μετά το σκοτάδι δεν υπάρχει περίπτωση να μην έρθει λίγο φως μπορεί να έρθει και πολύ φως αλλά λίγο φως θα έρθει σίγουρα και το λέω γιατί έχω βγει από σκοτάδι
και όπως όλοι οι άνθρωποι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην ήρθε αντιμέτωπος με αυτό και το φως μας περιμένει στη γωνία, είμαι βέβαιη για αυτό γιατί το έχω συναντήσει Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσουν εδώ σήμερα εύχομαι πραγματικά να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου σε σχέση με την πολιτική που είναι κυρίως αυτό που έχω καταλάβει να προσφέρεις με ανιδιοτέλεια Σου εύχομαι να γίνουν όλα τα πράγματα έτσι ακριβώς όπως τα ονειρεύεσαι Και βάς τα γεράκια στην εξεταστική Κι εγώ σας ευχαριστώ Κάνω μας περήφανοι Και σου εύχομαι τα ίδια από την καρδιά μου Ευχαριστώ πολύ
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα