Ολυμπία Κρασαγάκη: «Πάντα κάπου υπάρχει ένα φως, ακόμα και στον καρκίνο».
Όταν η ζωή σού δίνει λεμόνιαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο σημερινό επεισόδιο του "Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια", φιλοξενούμε μια γυναίκα που δεν έμαθε απλώς να μετατρέπει τις πιο δύσκολες δοκιμασίες σε δύναμη, αλλά να τις φωτίζει με τρόπο που εμπνέει και τους γύρω της. Η Ολυμπία Κρασαγάκη, καταξιωμένη φωτογράφος με πολυετή πορεία και βαθιά καλλιτεχνική ματιά, μας μίλησε ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καρκίνου για τη δική της μάχη με τον καρκίνο του μαστού, σε μια συζήτηση γεμάτη ειλικρίνεια, ευαισθησία και ουσιαστική αισιοδοξία.
Με λόγο γαλήνιο αλλά ταυτόχρονα διεισδυτικό, περιγράφει τη στιγμή της διάγνωσης ως μια από εκείνες τις σιωπές που μοιάζουν να παγώνουν τον χρόνο. Όμως πολύ γρήγορα, όπως λέει, κατάλαβε ότι δεν ήθελε να επιτρέψει στον φόβο να γίνει ο πρωταγωνιστής της ιστορίας της. Επέλεξε να σταθεί απέναντι στην ασθένεια με καθαρό βλέμμα και θάρρος, όχι επειδή δεν φοβήθηκε, αλλά επειδή αρνήθηκε να αφήσει τον φόβο να καθορίσει τη ζωή της.
Η φωτογραφία, άλλωστε, ήταν πάντα ο τρόπος της να κατανοεί τον κόσμο. Μέσα από τον φακό της είχε μάθει να αναζητά το φως ακόμη και στις πιο απρόσμενες γωνίες· αυτή τη φορά όμως κλήθηκε να το ανακαλύψει μέσα της. Κατά τη διάρκεια των θεραπειών, μιλά για μια βαθιά εσωτερική μετατόπιση: άρχισε να βλέπει τον χρόνο διαφορετικά, να δίνει αξία στις μικρές στιγμές, να αναγνωρίζει τη δύναμη της φροντίδας και της ανθρώπινης σύνδεσης.
Δεν ωραιοποιεί τη διαδρομή. Αναφέρεται ανοιχτά στις δύσκολες μέρες, στην κούραση, στην ευαλωτότητα. Ταυτόχρονα όμως μιλά για μια νέα σχέση με τον εαυτό της, πιο τρυφερή, πιο υπομονετική, πιο αληθινή.
"Πάντα υπάρχει ένα φως, μια χαρά, ένα χαμόγελο''.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
ημέρα. Σήμερα λοιπόν είμαι στην πάρα πολύ ευχάριστη θέση να έχω κοντά μου μια πολύ ξεχωριστή καλεσμένη, μια για μένα μαχήτρια και ηρωίδα θα έλεγα. Εκείνη τώρα είμαι σίγουρη θα με διαψεύσει και θα μου πει όχι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Την καταξιωμένη φωτογράφα, την Ολυμπία Κρασαγάκη. Ολυμπία καλώς ήρθες και σε ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ που είσαι σήμερα εδώ μαζί μου σε αυτή την πολύ ξεχωριστή μέρα.
Εγώ ευχαριστώ Το πόσο σε θαυμάζω Και το πόσο θαυμάζω Και γυναίκες και άντρες Σαν εσένα Νομίζω ότι μπορείς να το καταλάβεις Και τους λόγους Διέψευσέ με λοιπόν το Ρέσιο Όπως είπα πριν Γιατί στο τηλέφωνο μου είπες Εντάξει μωρέ δεν είναι έτσι τα πράγματα Ε πώς είναι ρε Σιολουμπία Τι μπορώ να πω άλλο για σένα Δεν ξέρω αν πρέπει να θαυμάζεις Κάποιον που περνάει κάτι Είναι κάτι που μας ήρθε στη ζωή μας σε κάποιους ανθρώπους και αν καταφέρουμε να το ξεπεράσουμε γινόμαστε πιο δυνατοί. Μπορεί γι' αυτό να μας θαυμάσεις δεν έχουμε κάνει κάτι.
Θαυμάζουμε την προσπάθεια Θαυμάζουμε όλο αυτό το οποίο περάσατε και περνάτε Θαυμάζουμε το ότι δεν εγκαταλείψατε Θα μου πεις και ποιος εγκαταλείπει τη μάχη για τη ζωή Δηλαδή στη συγκεκριμένη μάχη, τον καρκίνο που μιλάμε Πολλές φορές είναι και πέρα από τις δυνάμεις σου Είναι και θέμα τύχης Και εγώ το ξέρω πολύ καλά αυτό αλλά όταν κάποιος τα καταφέρνει αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το χειροκροτήσουμε και να το θαυμάσουμε Ναι, το χαιρόμαστε σίγουρα Να το χαρούμε Εγώ τουλάχιστον δηλαδή στους ανθρώπους που το έχουν καταφέρει βαθιά υπόκληση, τίποτα άλλο Βλέπεις τις αντοχές του καθενός Ναι, μάλλον αυτό είναι Να το πάρουμε από την αρχή Ολυμπία Εσύ λοιπόν, να ξεδιπλώσουμε αυτή την ιστορία και όπως το φέρει η κουβέντα Πότε έγινε η διάγνωση σε σένα και για ποιο καρκίνο μιλάμε και σε τι φάση της ζωής σου ήσουν τότε Έγινε το Μάρτιο το 22 Ήρθε έτσι ξαφνικά ούτε καν σκεφτόμουν κάτι τέτοιο Ίσα ίσα πρέπει να σου πω ότι είχα χωρίσει από μία σχέση ένα μήνα πριν
και έλεγα αχ τι ωραία, ένιωθα μία ελευθερία, θα ζήσω πράγματα, θα ταξιδέψω, θα νιώσω ωραία. Ναι όχι, ένιωθα μία ελευθέρια και πίστευα ότι θα είναι όλα πιο ωραία και ερώδυνα και ξαφνικά ήρθε μία άλλη σχέση, πολύ πολύ πιο τοξική και άσχημη, Δεν μ' αρέσει να λέω τη λέξη τοξική Αλλά είναι μια σχέση που σου έρχεται έτσι ξαφνικά Ο καρκίνος Και ναι δεν ήταν τόσο ευχάριστο Πώς έγινε η διάγνωση Πώς συνειδητοποίησες ότι μάλλον κάτι δεν πάει καλά Και έπρεπε να προσφύγεις σε κάποιον γιατρό σε κάποια εξέταση Δυστυχώς δεν έκανα κάποια πρόληψη ούτε πρόσεχα και ένιωσα ένα πόνο τη μύχτα που κοιμόμουν.
Ξύπνησα από τον πόνο και έπιασα κάτι που ήταν πάρα πολύ σκληρό στο στήθος και είπα ότι αυτό δεν είναι καλό. Το ένιωσα εκείνη τη στιγμή ότι δεν το είχες πιάσει κάποιους μήνες πριν, δεν το είχες καταλάβει, δεν έκανες ψηλάφιση ή λίγο έκανες και λίγο δεν έκανες. Δηλαδή ξαφνικά εκείνη την ημέρα ήταν αυτός ο πόνος. Και πήγα την επόμενη μέρα, έκανα αμέσως μαστογραφία και υπέρηχο και είδαν εκείνη τη στιγμή ότι αυτό δεν είναι καλό.
Οπότε προχώρησα μαστολόγο, ογκολόγο και έπρεπε να γίνει πάρα πολύ γρήγορα η επέμβαση γιατί ήταν ένας επιθετικός καρκίνος και αυτό πάει να πει ότι ακολούθησαν χημοθεραπείες. Η πρώτη λοιπόν επαφή με τη διάγνωση. Το άκουσμα στη διάγνωση. Τι συναισθήματα και τις σκέψεις σου έφερε. Πέρες από αυτό το κλασικό στάδιο που λένε πολλοί, σχεδόν όλοι, γιατί είσαι εμένα.
Τι έκανα εγώ, ποιο ήταν το lifestyle που μπορεί να οδήγησες αυτό. Γιατί δεν πρόσεξα νωρίτερα, γιατί δεν το πρόλαβα. Υπήρχε αυτή η ενοχοποίηση. Αυτό το γιατί δεν πρόσεξα το είπα. Το γιατί σε μένα δεν το είπα ποτέ. Είπα γιατί σε μένα τώρα μου συνέβη αυτό. Ποτέ δεν έχω αναρωτηθεί γιατί σε μένα είμαι τόσο ευτυχισμένη με κάποιες καταστάσεις. Οπότε το γιατί σε μένα το άφησα και μπορεί να μου έκανα και καλό αυτό.
έπαθα ένα σοκ είπα όχι τι είναι αυτό τώρα τι θα με βρει τι θα βρω μπροστά μου είναι ένα σοκ γιατί δεν ξέρω ακούς πάντα καρκίνος το συνδέεις με θάνατο και μετά λέω πως θα το πω στο παιδί μου πως θα το πω στους δικούς μου ανθρώπους και τι θα βρω τι θα αντιμετωπίσω επειδή έχω χάσει τον πατέρα μου από καρκίνο του πνεύμωνα και έβλεπα πως υπεφέρει προς το τέλος είχα κάποιες εικόνες αλλά κάτι με έχω ένα μότο που λέω βλέποντας και κάνοντας προσπάθησα έλεγα ok αυτή τη στιγμή δεν έχω άλλη επιλογή θα πρέπει να το αντιμετωπίσω οπότε είπα και στους γιατρούς μου είμαι στρατιωτάκι πείτε μου τι πρέπει να κάνω και ακολούθησα ό,τι μου είπαν η σκέψη και η σύγκριση με εικόνες του πατέρα σου που προφανώς σε όλους έχουν χαραχθεί που έχουν χάσει άνθρωπο από το καρκίνο πολύ βαθιά στη μνήμη η σκέψη λοιπόν και η σύγκριση σε βοήθησε ή σε τρόμαξε πιο πολύ ή σε έκανε να πεις ότι ξέρεις τι Ωκέ, ξέρω τι είναι, αλλά εμένα θα πάει διαφορετικά Ναι, κάπως έτσι Κάπως έτσι Δεν είχα ούτε μία στιγμή
Την εικόνα Του θανάτου Από την αλήθεια Ούτε το σκέφτηκα Είπα, οκ, θα περάσω δύσκολα Αλλά θα περάσει Είχα αυτή την αίσθηση Και αυτό προφανώς ήταν Μαζί σου συνταξιδιώτης Αυτή η σκέψη Πόσο χρόνο ήταν το παιδί σου τότε Ήταν 20 20 Μεγάλος Μεγάλη Σχετικά Αλλά και πάλι σε μια ευαίσθητη ηλικία Να έρθει να αντιμέτωπη με ένα τέτοιο ενδεχόμενο Πώς ήταν η σχέση αυτή Στήριξης Είναι Έχουμε μεγαλώσει μαζί Την έχω μεγαλώσει μόνη Και έχουμε έτσι μια ιδιαίτερη σχέση και δεν ήταν εύκολο να βλέπει τη μαμά της που συνήθως είμαι πάρα πολύ δυναμική και μάχημη και όλο αυτό και πιστεύω ότι ήμουν και εκείνη την περίοδο.
Ήταν δίπλα μου, με έβλεπες σε όλες τις φάσεις. Θα σου πω πώς τα αντιμετώπιση το πρώτο. Ξέραμε ότι στη χημοθεραπεία θα χάσω τα μαλλιά μου. Ναι. Και ήταν κάτι που για μένα, εντάξει εγώ είχα πάντα πολύ πλούσιο μαλλί, δεν είναι τόσο ευχάριστο προφανώς και όταν άρχιζαν και έπεφταν τα μαλλιά και όταν ήταν είπα ότι οκ θα πρέπει να ξηρίσω τα κεφάλι μου γιατί δεν αντέχεται αυτό το πράγμα λέει μαμά σκέφτηκα να ξηρίσω και εγώ τα είναι σκέψεις που το κάνουν πολλοί συγγενείς και το βλέπουμε και όλες να συμβαίνουν και συμμαθητές για χάρη του φίλου τους.
Βοηθάει όμως αυτό, βοηθάει τον ασθενή. Εγώ προσωπικά δεν το ήθελα. Και της είπα όχι. Όχι, γιατί αυτό θα με στεναχωρεί πιο πολύ. Δηλαδή δεν θα άντεχα να βλέπω το παιδί μου να μην έχει μαλλιά. Καταλαβαίνω γιατί το ήθελε. Είσαι υπησίπαράσταση. Όχι μαμά, εγώ θέλω μαζί σου, θέλω να έχεις αυτή την εικόνα, να το περάσουμε μαζί.
Και λέω, αχ Ειρήνη μου, δεν θα μου κάνεις καλό, γιατί το έθελε για το καλό μου. Δεν θα μου κάνεις καλό, ίσα ίσα, δεν θα το αντέχω. Μου δίνεις δύναμη να είσαι εκεί μαζί μου. Να σε βλέπω με τα μαλάκια σου. Όμορφη. Όμορφη και να είσαι έτσι όπως είσαι. Το όμορφη. Τέλος πάντων, πολύ λάθος λέξεις συγκεκριμένη στιγμή. Γιατί εγώ που είδα και αυτό το υπέροχο βίντεο σου στο YouTube και θέλω να το πω να το δει όλος ο κόσμος.
ένα βίντεο χωρίς καμία πρόοζα λόγια, μόνο ήχος, μουσική χορός, είναι το αναγέννηση στο κανάλι της Ολυμπίας Κρασαγάκη, θα το δείτε όλοι θέλω να πω ότι εγώ έβλεπα στις χημεθεραπείς μια πολύ όμορφη γυναίκα γι' αυτό είπα ότι είσαι πολλά εισαγωγικά το όμορφος να έχεις τα μαλλιά σου νομίζω ότι εκεί που περπατάς με το κόκκινο το φόρμα και το τουρμπάνι θεωρώ ότι είσαι μαγική Είσαι πανέμορφη Οπότε ναι και ζητώ συγχνώμητα Πολύ λάθος έτσι Σε πολλά εισαγωγικά Όχι θα σου πω κάτι Ναι όμορφη Κι εγώ ένιωθα όμορφη Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα όμορφη Υπήρχαν στιγμές Που δεν με αναγνώριζα Που ήταν δεν ήμουν άνθρωπος Δηλαδή Με βλέπα και η εικόνα μου ήταν Δεν είμαι εγώ Γιατί δεν είναι μόνο ο κόσμος ο οποίος δεν έχει στο περιβάλλον ότι δεν έχει νοσήσει δεν είναι μόνο η απώλεια μαλλιών αυτό συνήθως οι θεραπείες συνοδεύονται από πρόσληψη κορτιζόνης να εξισορροπήσουν κάποιες παρενέργειες της χημοθεραπείας που αυτό παραμορφώνει λίγο τα χαρακτηριστικά, τα πρόσωπα, πρίζη και τα λοιπά οπότε δεν είναι μόνο η απώλεια
της τρίχας είναι και άλλοι παράγοντες εγώ δεν είχα το πρίξιμο, είχα ακριβώς αντίθετο είχα πάρα πολύ αδυνατήσει τα μαλλιά, τα φρύδια όλα άλλο χρώμα έτσι όλα αυτά ναι δεν είναι ευχαριστώ όμως εγώ κοιταζόμουνα με έβλεπα και έλεγα θεέ μου είμαι εγώ αυτή και ταυτόχρονα έλεγα οκ Ολυμπάκη μου δεν πειράζει αυτό είναι τώρα είναι έτσι πρέπει να το περάσεις είναι για τη θεραπεία σου είναι για τη ζωή σου και προχώρα δεν έχεις άλλη επιλογή γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή θέλω λίγο να σταθούμε ακόμα στη σχέση μητέρας και κόρης που το περνάνε αυτό εσύ ως μητέρα που οι μητέρες ξέρουν πολύ καλά τα παιδιά τους είδες στην κόρη σου κάποιες φοβίες τις οποίες όμως η ίδια δεν σου αποκάλυψε ποτέ είδες να προσπαθεί να είναι δυνατή ενώ πραγματικά ένιωθες ότι από κάπου πρέπει να πιαστεί και πως το διαχειρίστηκες αυτό να βλέπεις ένα παιδί να προσπαθεί και να φοβάται αλλά να μην το δείχνει αλλά εσύ ως μαμά το καταλαβαίνεις ναι δεν το έδειχνε ήταν ένας σιωπηλός άγγελος δίπλα μου
ναι πιστεύω ότι πληγώθηκε πολύ και ήταν κάτι που θέλει πολύ δουλειά. Κάποιες φορές τα λόγια δεν φτάνουν. Μια αγκαλιά αρκεί και προπαντώ στο παιδί σου μια αγκαλιά την θέλεις και να την δώσεις και να την πάρεις. Πιστεύω μια αγκαλιά που είναι από αγάπη δεν χρειάζονται λόγια. Κάποιες φορές τα λόγια είναι και δεν αντέχονται. Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν, έρχονταν άνθρωποι και μου λέγανε είσαι δυνατή, θα τα καταφέρεις.
Το πιο λάθος είναι αυτό, το λάθος. Υπομονή, αυτή η λέξη που τιμήσω, υπομονή. Ναι βεβαίως υπομονή. Αλλά κάποιες φορές δεν ήθελα να μου μιλάνε, ήθελα απλώς να είναι κάποιος εκεί ή να με πάρει μια αγκαλιά. Αυτό ήταν η επόμενη ερώτηση Ποια είναι τα λάθος λόγια που μπορεί να σου πει κάποιος άθελα του, δεν θέλει να το κάνει και να σε πληγώσει εκείνη τη στιγμή που περνάς κάτι τέτοιο Ποια είναι τα λάθος λόγια Σε καταλαβαίνω Δεν μπορείς να καταλάβεις τελείως Έλα μωρέ, θα το ξεπετάξεις και εσύ Ευτός είναι δυνατός άλλα και άλλα Έχεις περάσει Όχι δεν είναι άλλα και άλλα έχεις περάσει γιατί εδώ μιλάμε για τη ζωή σου δεν έρχεσαι κάθε μέρα αντιμέτωπος με το να να παλεύεις να μάχεσαι και αυτή είναι μια λέξη μάχη για τη ζωή σου είναι η ζωή σου το άλλο υπομονή και το άλλο τα μαλλιά τρίχες είναι σιγά θα μεγαλώσουν ούτε αυτό είναι για όλους αλλά προπαντός για τη γυναίκα τα μαλλιά Είναι πολύ σημαντικό.
Και νομίζω ότι αν σε αυτή την πολύ επόδυνη διαδικασία κάποια στιγμή υπάρχουν καινούργια φάρμακα τα οποία δεν έχουν αυτές τις συνέπειες θεωρώ ότι θα βοηθηθούν όλοι οι άνθρωποι σε αυτό. Εντάξει υπάρχουν κάποιες λύσεις όπως αυτή η κάσκα που παγώνει και τα λοιπά η οποία όμως είναι πάρα πολύ επόδυνη. Πάρα πολύ. Αλλά θεωρώ ότι το να διατηρήσεις έστω κάποια κομμάτια του εαυτού σου μέσω αυτής της διαδικασίας πολύ επόδυνης, νομίζω ότι ψυχολογικά θα βοηθήσει πάρα πολλούς ασθενείς.
Πάρα πολύ. Υπάρχουν βεβαίως περούκες που είναι και πάρα πολύ καλές πλέον. Αυτό είναι στην κάθε γυναίκα να διαλέξει και πώς νιώθει. Γνώρισα γυναίκες που δεν ήθελαν με τίποτα να δουν τον εαυτό τους χωρίς μαλλιά Μου είπαν δεν έχω δει ούτε μία στιγμή Γιατί πήγαν κατευθείαν έβαλαν την περούκα που είναι κάποιες περούκες που τις βάζεις και μένουν κάποιες μήνες Και όταν τις βγάζανε δεν ήθελαν να δουν καθρέφτη Εγώ ήθελα να το περάσω όλο αυτό βλέποντας γιατί ήθελα να το αντιμετωπίσω Και είναι ένα κομμάτι του εαυτού σου νομίζω που και αυτό θέλει να το αγαπήσεις Ναι Δηλαδή είναι...
Ναι Θέλει και αυτό στην αγάπη του, το καταλαβαίνω απόλυτα την άλλη την επιλογή Βεβαίως Αλλά και αυτό είναι ένα κομμάτι που χρειάζεται την αγάπη μας Και αν δεν αγαπήσουμε εμείς τον ίδιο μας τον εαυτό Τώρα το λέω και εγώ Αυτό είναι πολύ σημαντικό Μη έχοντας εγώ προσωπικά νοσήσεις Έχοντας στο περιβάλλον μου άνθρωπο Αλλά Ναι το ακούω Και το καταλαβαίνω αυτό που λες Και το θαυμάζω Είναι κάπως πρέπει να το αντιμετωπίσεις Θέλω να σταθούμε σε αυτό το πολύ ωραίο βίντεο που μιλάς για τα συναισθήματα και τη διαδικασία που περνάει κάποιος στέκομαι στον πόνο και στη μοναξιά γιατί μοναξιά τώρα μου λες ότι είχες την κόρη σου φαντάζομαι ότι δεν ήταν η μόνη κόρη σου θα είχες κάποιους φίλους, θα είχες κάποιους συνεργάτες εξήγησέ μου ποια είναι η μοναξία μου, πως είναι ψυχική η μοναξιά μα το περνάς μόνος όπως ο πόνος ο πόνος είναι κάτι δεν μπορείς να το μοιραστείς αν κοπώ εγώ θα το νιώσω διαφορετικά τον πόνο από ότι θα το νιώσεις εσύ ο πόνος είναι του κάθε ενός είναι δικό του
πράγμα, δεν μπορείς να τον μοιραστείς θα σου πω πονάω πάρα πολύ αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο πονάω και εκείνη την ώρα εγώ που είμαι είτε φίλος φίλη είτε εφροντιστής στο άκουσμα ότι πονάω τι πρέπει να απαντήσω για να είμαι οκ Είμαι εδώ. Μη μου δώσεις παραπάνω πόνο. Ποιος είναι ο παραπάνω πόνος. Παραπάνω πόνος θα μπορούν να είναι λέξεις, θα μπορούν να είναι συμπεριφορές από ανθρώπους που μπορεί να έχουν ένα θυμό με εσένα που αρρώστησες.
Εξηγήσε το μου αυτό Είναι κάτι που εγώ Ούτε εγώ δεν μπορούσα να το καταλάβω Αλλά Ο κάθε άνθρωπος Αντιμετωπίζει μία αρρώστια Τη δική του Ή την αρρώστια του άνθρωπου του Ναι Διαφορετικά Ναι Ο άλλος μπορεί να φοβηθεί Ο άλλος μπορεί να πέσει στα πατώματα Να πέσει σε κατάθλιψη ο άλλος μπορεί να θυμώσει ακούς πάρα πολύ συχνά άνθρωποι που αρρώστησαν και χώρισαν τους χώρισαν, έφυγαν οι σύντροφοι τους γιατί δεν το άντεχαν για πολλούς λόγους είναι δύσκολο κομμάτι και για τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα σου Ωραία, άρα και σε αυτό το ότι Πονάω Εγώ είμαι δίπλα σου Δεν ξέρω το μέγεθος του πόνου σου Άρα μόνο το σε καταλαβαίνω Είμαι εδώ Να το συζητήσουμε τι θέλεις να κάνουμε Να είσαι εκεί Να είμαι εκεί Γιατί πιστεύω και ένας άνθρωπος που Είναι άρρωστος Δεν έχει πάντα την καλύτερη συμπεριφορά Ναι ναι ναι Και τα φάρμακα προκαλούν και ενεργότητα Ναι ναι ναι Ναι, μπορεί και ο ίδιος να πέσει σε μια κατάθλιψη, μπορεί και ο ίδιος να είναι θυμωμένος, μπορεί, μπορεί, μπορεί και να του βγει και ένας άλλος εαυτός, το οποίο και αυτό δεν κάνει πολύ ευχάριστη την σχέση με τους υπόλοιπους.
Θέλει κατανόηση και από τη μία και από την άλλη μεριά και δεν είναι εύκολο. η επαφή, αν ήρθες σε επαφή με άλλες γυναίκες που νόσησαν και το ξεπέρασαν, σου έκανε καλό ή δεν ήθελες να ταυτίζεσαι μάλιστα στο ρύζι ή ήθελες μόνη σου να τραβήξεις αυτό το δρόμο να μην επηρεάζεσαι κάνεις τη συγκεκριμένη περίπτωση καλό σε εσένα έκανε εμένα μου πρότειναν στην αρχή να πάω σε ψυχοθεραπεία να κάνω ψυχοθεραπεία έκανα έτσι κι αλλιώς ή σε ένα γκρουπ αυτό δεν το ήθελα Ναι. Γκρου που είναι για καρκινοπαθείς και τέτοια. Αυτό είπα να αρχίσω, όχι δεν το θέλω. Έχω τους δικούς μου ανθρώπους αν είναι κάτι θα τους το πω. Δεν αντέχω να κάθομαι κάπου και να ακούω και από άλλους τι περνάνε.
Επίσης αυτό είναι ένα κομμάτι που εμένα με άγγιζε πάρα πολύ Και ακόμα όταν μου λέει κάποιος ότι έχει αρρωστήσει Γιατί σκέφτομαι τι δρόμο έχει να περάσει μέχρι να γίνει καλά Κάποια στιγμή το είπα δημόσια ότι έχω αρρωστήσει και ήρθαν πάρα πολλές γυναίκες, μου έστειλαν μηνύματα και μαζί περάσαμε διάφορα στάδια. Δηλαδή ήταν κάποιες γυναίκες που λέγανε αύριο θα κάνω την πρώτη μου χειμωθεραπεία, είμαι έτσι, είμαι αλλιώς.
αλλά όλα με πολύ τρυφαίρο τρόπο και το αντιμετώπισα και το αντιμετωπίζαμε και ακόμα έχουμε κάποιες γυναίκες επαφές γιατί νιώθεις μία συγγένεια και είναι ωραίο αυτό Να πάμε σιγά σιγά στο τώρα Σε βλέπω ότι σε όλη τη διάρκεια που μιλάς για αυτή την περιπέτεια δεν έχεις σταματήσει να χαμογελάς Δεν έχεις σταματήσει να χαμογελάς Αυτό Πώς γίνεται Ήσουν από πάντα εσύ όδοξη Έγινε, σου άλλαξε όλο το mindset Τι συνέβη γιατί από πάρα πολλούς ανθρώπους Ακούω ότι αυτή είναι μια ιστορία η οποία σε αλλάζει ριζικά Πώς σε άλλαξε λοιπόν εσένα Καταρχάς είμαι ένα αισιόδοξο άτομο Φίλο να ομολογήσω χαίρομαι Μ' αρέσει να χαίρομαι Όλη αυτή η ιστορία βεβαίως Όταν ήρθε έτσι ξαφνικά Μου πήρε τη χαρά Αλλά δεν έπαψα σε όλη αυτή τη διαδρομή Και πιστεύω αυτό φαίνεται και από το βίντεο Γι' αυτό το έκανα κιόλας Εγώ θέλω να σου πω εδώ παρένθεση Ότι πριν τελειώσω και δε τους τίτλους Ήμουν σίγουρο ότι σκηνοθέτησες εσύ Και βλέπω μετά και λέω Οκ, το κατάλαβα Έχει όλη τη ματιά σου Και ξέρεις πως προέκυψε αυτό το βιντεάκι
Τώρα γυρίζω λίγο Αλλά θα το καταλάβεις Η ιδέα Για αυτό το βίντεο Ήταν Που ήμουνα στο νοσοκομείο Πάρα πάρα πολύ άσχημα με δίπλα τη γκόρη μου δεν μπορούσα καν να γράφω τίποτα ήμουν πολύ χάλια και σε μεγάλο κίνδυνο και ερχόντουσαν οι γιατροί οι νοσοκόμες και πάντα είχαν αυτά τα χαμογελαστά μάτια κοίταζα από το παράθυρο έβλεπα τα σύννεφα είχε έναν αέρα και πέφτουν τρέχαν τα σύννεφα και έκανα εικόνες και αλλιώς στη ζωή μου δημιουργούσες εικόνες Και αποτύπωνες εικόνες.
Και λέω στην Ειρήνη, ξέρεις, από αυτή την ιστορία θέλω κάτι να κάνω. Είμαι τόσο γεμάτη εικόνες που κάπως θέλω να το κρατήσω. Λέει ωραία, βγάλε φωτογραφίες. Λέω όχι, αυτές είναι εικόνες που είναι κινούμενες. Είναι τα χαμογελά στα μάτια. Είναι όλο αυτό. Και νιώθω όμως μία αισιοδοξία. Γιατί. Δεν μου αρέσει που βλέπω κατά καιρούς όταν λέμε γυναίκες με καρκίνο του μαστού και βλέπεις κάποιες εκθέσεις φωτογραφής, κάτι βιντεάκια, είναι όλα πολύ σκοτεινά και βαριά.
Είναι γυναίκες που είναι σκυθροπές. Θα μου πεις το θέμα δεν είναι ευχάριστο. Ναι, δεν είναι ευχάριστο. Όμως μπορείς να το ξεπεράσεις. Και πάντα κάπου υπάρχει ένα φως, υπάρχει μια χαρά, υπάρχει ένα χαμόγελο. Εγώ πάντα αυτό αναζητώ στη ζωή μου Πάντα αυτό έκανα Πάντα ήμουν του φωτός Και είπα θέλω αυτό το βιντάκι Να μην έχει ούτε ένα τόσο δα σκοτεινό σημείο Και πιστεύω δεν έχει Όχι δεν έχει Και θέλω όποιος το δει να με νιώσει Αλλά να πάρει κάτι αισιοδόξο Ένα κομμάτι αισιοδοξίας και χαράς όποιος το έχει δει και προπαντός γυναίκες που έχουν αρρωστήσει ή άντρες μου είπαν αυτό το πράγμα με συγκίνησες αλλά είναι αισιόδοξο και αυτό μου έδωσε χαρά μέσα στο βιντεάκι αποτύπωσες αυτό που είπες πριν και τα χαμόγελα υπάρχει ένας γιατρός έτσι με μάσκα που σε κοιτάει και χαμογελάει όλοι Και θέλω σε αυτό το σημείο να πούμε πόσο μεγάλη σημασία έχει στην περίπτωση ενός ανθρώπου νοση από καρκίνο να έχει κοντά του ιατρικό προσωπικό και τον προσωπικό το γιατρό ή ταγκολόγο, το μαστολόγο στη δική σου περίπτωση, με τον οποίο θα υπάρχει τέλεια καταπληκτική χημεία.
Είναι πολύ σημαντικό γιατί η ζωή σου είναι στα χέρια τους. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει από την πρώτη στιγμή να νιώσεις πολύ καλά μαζί τους. Δεν είναι όλοι τυχεροί στο να βρουν κατευθείαν τον γιατρό με τον οποίο κουμπών. Είναι μια σχέση και αυτή έτσι. Ναι. Και πρέπει να υπάρχει χημεία. Δεν είναι πολύ εύκολο να κουμπώσεις κατευθείαν με τον ογκολόγο, με τον γιατρό.
Και έχεις ακούσει, έχω ακούσει και διάφορα που δεν κατέληξε ωραία ή δεν υπήρχε ή δεν τους έδωσαν την... Τα ανάλογη φροντίδα, στοιχή, κατανόηση. Ναι, που αυτό το θέλεις, το θέλεις. Γιατί είναι αυτός που όντως σε καθοδηγεί. Αφήνεις τη ζωή σου στα χέρια του. Και για να συνεχίσω γιατί πάλι κόψαμε, το χαμόγελο γιατί υπάρχει το χαμόγελο.
Σίγουρα είναι και ένας λόγος γιατί βρήκα ανθρώπους που με πρόσεξαν πάρα πολύ και γιατί όλη αυτή η ιστορία μου άλλαξε τη ζωή. Είναι σαν μια αναγέννηση, όπως λέει και το βίντεο, αναγέννηση, γιατί έρχεσαι πάλι από το σημείο μηδέν. Ξέρεις ξαφνικά βλέπεις ότι η ζωή σου έχει κινδυνέψει. Ξεκινάς από την αρχή και βλέπεις ότι κάποια πράγματα δεν είναι δεδομένα.
Και κάνεις τον απολογισμό σου και αγαπάς πιο πολύ τον εαυτό σου. Γιατί όντως έχεις περάσει από διάφορα σκοτεινά σημεία. και εκεί λες ένα μπράβο, τα κατάφερες, οπότε αυτό το μπράβο τα κατάφερες πρέπει να συνεχίσει. Πώς λοιπόν είναι η νέα Ολυμπία μετά από αυτή την περιπέτεια. Εκτός από όλα αυτά που περιέγραψες, τα μπράβο και τα λοιπά και της αγάπης και της αναγέννησης, τι έχει αλλάξει ριζικά στη ζωή της.
ο τρόπος επιλογής κάποιας δουλειάς ο τρόπος επιλογής της καθημερινότητας ο ποιοτικός χρόνος που θα περάσεις με κόσμο τι έχει αλλάξει στις προτεραιότητες σου σήμερα προσέχω κάποια πράγματα πιο πολύ και χαίρομαι πιο πολύ με στιγμές να είμαι με ανθρώπους, με τους δικούς μου ανθρώπους που αγαπάω και με αγαπούν που εκτιμώ στιγμές που είμαι μόνη μου που προτιμώ να έχω μια ωραία ήρεμη στιγμή με τον εαυτό μου και να μην βρίσκομαι με ανθρώπους που δεν υπάρχει λόγος λέω τα όχι μου κάνω κάποιες επιλογές που είναι πιο πολύ κοντά στο τι μου αρέσει εμένα και χαίρομαι πιο πολύ περνάω πιο πολύ χρόνο με την Ολυμπία και νομίζω ότι την έχω αγκαλιάσει και πιο πολύ την Ολυμπία Γιατί πρέπει να μας συμβεί κάτι τόσο συγκλονιστικό ώστε να αλλάξει το mindset μας γιατί πρέπει να γίνει κάτι τόσο ώστε να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο έτσι είναι η ζωή έτσι είναι και ωραίο να ζεις στην προηγούμενη φάση της ζωής σου με αυτή την άγνοια κινδύνου θέλω να πω ότι όλοι μετά από μια τέτοια περιπέτεια
οι περισσότεροι πλειοψηφίοι αλλάζουν τα πάντα γιατί να μην το κάνουμε πιο πριν γιατί μάλλον δεν πιστεύουμε ότι όλα είναι μια χαρά και έτσι είναι και έχουμε κάποια πράγματα δεδομένα προπαντός στην υγεία μας και τη ζωή μας δεν ξέρουμε τι μπορεί να συμβεί Άλλαζες τώρα κάτι στο πριν Άλλαζες κάποιες επιλογές Ναι σίγουρα Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο παρελθόν Ξέρεις αυτά το ναι δεν Ναι σίγουρα Θέλω να μου πεις πλέον επαγγελματικά Γιατί είμαι σίγουρη ότι αυτό σε καθόρισε και επαγγελματικά Αν έχει αλλάξει η οπτική σου απέναντι στην τέχνη της φωτογραφίας και αν υπάρχουν πράγματα τώρα τα οποία τα κυνηγάς περισσότερο ή αν να φωτογραφήσεις ως κάποιους ανθρώπους ή αν έχει αλλάξει και η οπτική σου στο πώς θα φωτογραφήσεις κάποιους ανθρώπους ή γυναίκες Θα σου πω κάτι σε όλη την διαδρομή αυτή της αρρώστιας η δουλειά μου έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο μου έκανε έκανε τόσο καλό θα έλεγα ότι ήταν όχι η δεύτερη χημοθεραπεία η μεγαλύτερη θεραπεία δεν σταμάτησα ούτε ένα λεπτό
να μην δουλεύω άλλαξε ο τρόπος δεν άλλαξα κάτι πάντα έβλεπα με ωραίο τρόπο κάποιον φωτογράφηζα πάνω πορτρέτα και μ' άρεσε πάντα να βγάλω έτσι ένα ωραίο καλό Κομμάτι του άλλου Μπορεί τώρα ένα παραπάνω Ναι Θα βλέπω πιο φωτεινά Ακόμα πιο φωτεινά Πιο φωτεινά Ναι Ένας άνθρωπος ο οποίος Τον είχες αλλιώς στο μυαλό σου Και όταν τον φωτογράφησες Έβγαλες ένα άλλο κομμάτι αυτού Το οποίο δεν το ξέραμε Ή τέλος πάνω εσύ δεν το είχες δει Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά Αυτό συμβαίνει συχνά Αλλά Αν θέλεις να μας πεις ένα παράδειγμα Όχι, είναι πάρα πολλοί.
Είναι πάρα πολλοί που πολλοί θα πούνε, μα φωτογράφησες αυτόν ή αυτήν έτσι και φαίνεται τόσο καλός. Ναι, γιατί υπάρχει σε όλους μας ένα καλό στοιχείο. Αν ερχότανε τώρα μια γυναίκα που είναι στη φάση της χημεοθεραπείας και της απώλειας των μαλλιών της και έλεγε, Ολυμπία θέλω να με φωτογραφείς, θέλω να θυμάμαι αυτή τη στιγμή, να θυμάμαι αυτό το κομμάτι του εαυτού μου και να το βλέπω κάθε φορά και όταν γίνω καλά να βλέπω αυτή την εικόνα και να λέω που ήμουν και τι έκανα. Τι θα της πρότεινες ποιο είναι το σκηνικό στο οποίο θα την έστηνες θα έχουμε σίγουρα daylight φως της ημέρας και σίγουρα θα ήταν θα είχε χαμογελά στα μάτια Μ' αρέσει πολύ αυτό Ολμπί, όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, τι κάνεις?
Εμένα μ' αρέσει πάρα πολύ το lemon cake Οπότε θα έκανα ένα lemon cake Και η λεμονάδα Τι κάνεις μεταφορικά Την αντιμετωπίζεις, ξέρεις Την παίρνεις, την επεξεργάζεσαι Και κάνεις ό,τι γίνεται το καλύτερο Το πιο γλυκό Ολυμπία, σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσουν εδώ σήμερα αυτή την πολύ ξεχωριστή μέρα εύχομαι μόνο φως να δέχεσαι και να σκορπάς ευχαριστώ, κι εσύ σένα
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα