Andres Escobar: Το αυτογκόλ που σκότωσε έναν ήρωα
Παίξε... μπάλαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σήμερα ξετυλίγουμε την ιστορία του Andres Escobar από το αυτογκόλ που συγκλόνισε την Κολομβία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του ’94 μέχρι τα δραματικά γεγονότα που ακολούθησαν και έγραψαν μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες του ποδοσφαίρου.
Το επεισόδιο είναι σε συνεργασία με το κυπριακό επιτραπέζιο “Μάχη στο Γήπεδο” όπως και το giveaway που τρέχει στο Instagram!
Θα βρεις τον διαγωνισμό στο παρακάτω link: https://www.instagram.com/p/DRJV3DhCICL/?igsh=ZXNoeDNveGExNHo5
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήρθατε; Φίλες και φίλοι είμαι ο Δημήτρης και αυτό είναι ο porcast παίξε μπάλα κάποιες φορές το ποδόσφαιρο είναι κάτι περισσότερο από ένα παιχνίδι. Μπορεί να γίνει ελπίδα, πάθος και δυστυχώς κάποιες φορές τραγωδία. Η ιστορία που θα ακούσετε σήμερα δεν είναι για ένα τρόπο ή για ένα μεγάλο Είναι για έναν άνθρωπο που έπαιζε με την καρδιά του και που πλήρους ακριβά ένα λάθος μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αυτή είναι η ιστορία του andrees go, του αρχηγού της Κολομβίας, του ποδοσφαιριστή που μας θύμισε πως η ζωή δεν πρέπει να ρελειώνει με έναν αγώνα. Ήταν.
Καλοκαίρι του 1994 το Μουντιάλ γινόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Κολομβία έχει ταξιδέψει εκεί γεμάτη όνειρα και φιλοδοξίες, είτε από μια ομάδα με πλούσιο ταλέντο που όλοι θαύμαζα ο Ασπρίγια, ο Ringon και στην άμυνα, ο αρχηγός, ο άντρας εσκομπάρ, ο εσκομπάρ δεν ήταν συνηθισμένος ποδοσφαιριστής, ήταν ήρεμος, ευγενικός, πειθαργημένος.
Πιστεύει βαθιά ότι το ποδόσφαιρο μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους. Έλεγε συχνά η ζωή δεν τελειώνει με ένα αγώνα. Το ποδόσφαιρο είναι χαρά, όχι βία. Όμως εκείνο το καλοκαίρι τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περίμενα. Η Κολομβία έχασε το πρώτο παιχνίδι και στο δεύτερο απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 22 Ιουνίου χρειαζόταν μόνο τη νίκη στο τριακοστό πέμπτο λεπτό ο προσπάθησε να διώξει μια σέντρα, η μπάλα όμως του χτύπησε το πόδι του και κατέληξε στα δίχτυα της ομάδας του.
Ήταν αυτογκόλ, η Κολομβία δεν τα κατάφερε, έχασε με 2 1 και αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Για τον υπόλοιπο κόσμο ήταν απλώς ένα ανατυχές λάθος. Αλλά για μία χώρα που ζούσε κάτω από τη σκιά της βίας. Και των παράνομων στοιχηματισμών. Το ποδόσφαιρο είχε γίνει κάτι παραπάνω από ένα απλό παιχνίδι, ήταν υπόθεση τιμής. Φήμες λένε ότι τα carder της Κολομβίας προσπάθησαν να στήσουν το συγκεκριμένο ματς και αυτό το αυτοκόλ ουσιαστικά τους κάλεσε στη δουλειά και ο αντρέας έγινε άθελα του από τότε. Που; Μερικές.
Μέρες μιλάμε αποκλεισμό γύρω στο, παρά το ήξερε ότι υπήρχε θυμός, ήθελαν να φανεί ψύχραιμος. Έγραψε μάλιστα ένα άρθρο σε τοπική εφημερίδα με τον τίτλο Η ζωή δεν τελειώνει με έναν αγώνα ήθελε να υπενθυμίσει στους συμπατριώτες του ότι το ποδόσφαιρο είναι χαρά και πως πρέπει να μάθουν να συγχωρούνε. Στις 2 Ιουλίου, παρά τη στάση των συγγενών και των φυλου, βγήκε σε ένα τοπικό μπαρ για να χαλαρώσει, ενώ ήταν στο πάρκινγκ και περίμενε στο αμάξι μόνος του. Το αναγνώρισε μία παρέα, τον πλησίασαν και του είπαν ειρωνικά ωραίο φίλε.
Ο αντρές χαμογέλασε και απάντησε, ήρεμα. Ήταν απλώς ένα παιχνίδι τίποτα παραπάνω. Λίγο αργότερα ακούστηκαν 6 πυροβολισμοί. Ήταν ήδη πολύ αργά. Ο αντρές έδωσε μάχη για να κρατηθεί στη ζωή για περίπου 45 λεπτά, ωστόσο δεν τα κατάφερε. Εκείνο το βράδυ βρέθηκε νεκρός. Ήταν μόλις 27 ετών. Μάλιστα λέγεται ότι οι δολοφόνοι του φώναζαν σε κάθε πυροβολισμό που του έριχναν. Η είδηση του θανάτου του συγκλόνισε όλο τον κόσμο στην Κολομβία πάνω από κανονικό, 20.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους κρατώντας λουλούδια και φωτογραφίες του. Όλοι κατάλαβαν ίσως για πρώτη φορά ότι κάτι είχε ξεπεράσει τα όρια του παιχνιδιού.
Σήμερα στον υπάρχει ένα άγαλμα του Αντρές. Κάθε χρόνο παιδιά αφήνει λουλούδια και γράφουν το όνομά του πάνω σε μπάλες. Γιατί ο σκομπάρ δεν έμεινε στη μνήμη για το αυτογκόλ, αλλά για τη φράση του που έγινε σύμβολο. Η ζωή δεν τελειώνει με έναν αγώνα. Κάθε αγώνας έχει ένα τέλος, όμως κάποιες ιστορίες μένουν ζωντανές πολύ πιο πέρα από το τελευταίο σφύριγμα.
Ο άντρας που μας άφησε ένα μάθημα ότι η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός αξίζουν περισσότερο από οποιαδήποτε αποτέλεσμα, ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι πεδίο πολέμου, αλλά ένας τρόπος να θυμόμαστε τι σημαίνει να είμαστε άνθρωποι. Αυτά για σήμερα φίλοι μου, αν σας αρέσει η προσπάθεια που κάνουμε, μπορείτε να μας στηρίξετε; Κάνετε σε ένα follow σε spotify και Apple pordcast, ενώ θα μας βρείτε και στο Facebook αλλά και το instagram. Λίγο πριν κλείσω, θέλω να αναφέρω τον κύριο που έτρεχε αυτή τη στιγμή στα social MEDIA το παίξε μπάλα σε συνεργασία με τη μάχη στο γήπεδο σας κάνει δώρο ένα αμιγώς ποδοσφαιρικό επιτραπέζιο.
Θα βρείτε τα βήματα του διαγωνισμού στο instagram. Αυτά από μένα σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε. Είμαι ο Δημήτρης και θα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο και να θυμάστε η ζωή δεν τελειώνει με έναν αγώνα. Επιμέλεια υποτιτλισμού power MEDIA.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα